Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2025

Η ζωή είναι μικρή για να την κυβερνά ένας Μητσοτάκης

Του Κώστα Πρώιμου

Εμφανώς πλέον δεν… χρειάζονται εξειδικευμένες έρευνες ή επιστημονικές αναλύσεις, για να αντιληφθεί ακόμη και ο πιο αδιάφορος κάτοικος τούτης της δύσμοιρης χώρας, ότι ο κόσμος έχει αποτρελαθεί. Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στην καθιερωμένη και καθημερινή «ειδησεογραφία» για να το διαπιστώσουμε. Με όλα όσα σκοπίμως διακινούνται κυρίως από τα συστημικά μέσα, τα οποία αναφέρονται στα πανανθρώπινα ευτράπελα και πεπραγμένα, εγείρονται σοβαρές αμφιβολίες για την ψυχική ισορροπία των μαζών αλλά και για την ανέλεγκτη διαστροφή που διακατέχει τους κυβερνώντες. Από το έγκλημα της διπλανής πόρτας, μια αιματηρή ληστεία για πενήντα ευρώ στη μέση του δρόμου, την επέλαση της φτωχοποίησης την οποία βιώνουν μεγάλα τμήματα του λαού, μέχρι τις ανεκδιήγητες πολιτικές αποφάσεις μιας πρωτοφανούς στο εγχώριο πολιτικό πεδίο ληστρικής συμμορίας που απαρτίζεται από ηλιθίους στην πλειονότητά της, οι οποίοι λειτουργούν κυρίως ως μπροστινοί μεγαλοσυμφερόντων.

Θα μου πείτε ευλόγως, καλά, αυτά που μας γράφεις είναι λίγο-πολύ γνωστά. Σωστά. Το ζήτημα είναι αλλού: όλοι όσοι εντάσσονται σε οργανωμένες κοινωνίες έστω τύποις, έχουν την υποχρέωση να θυσιάζονται για το σύνολο όταν αυτό απαιτείται αλλά: οφείλουν στον εαυτό τους να διατηρούν και το  δικαίωμα να ζουν υπό βασικές οικονομικο-κοινωνικές συνθήκες . Πόσοι από εμάς σήμερα αισθάνονται ότι η ζωή τους κινείται μέσα στο πλαίσιο της στοιχειώδους αξιοπρέπειας; Πόσες οικογένειες (φερειπείν) δεν παρακαλάνε κάθε μήνα για χρονικές παρατάσεις στους  οικιακούς λογαριασμούς; Πόσα νοικοκυριά διανύουν μέρες χωρίς επάρκεια στη σίτιση των μελών τους; Κυκλοφορούν σχετικές μελέτες, τα στατιστικά τους είναι αν μη τι άλλο σοκαριστικά συγκριτικά όχι φυσικά με χώρες τριτοκοσμικές, αλλά: για τα ευρωπαϊκά στάνταρ της καθημερινής διαβίωσης.

Και, μέσα σε όλη αυτή την κλιμακούμενη δυστοπία, ενώ έχουμε παραδώσει αμαχητί (για να μη γράψω οικειοθελώς) τις ζωές μας σε ένα τσούρμο γκλαμουρολιγούρηδων και γεννημένων πειναλέων-αχόρταγων, ασπαζόμαστε αρκετοί με μια εμετική εγκαρδιότητα μηνύματα προπαγανδιστικά τα οποία θα ξεπερνούσαν ευκόλως σενάρια και της πιο ευφάνταστης μαύρης κωμωδίας. Ως αναντικατάστατο μάς τον ανεβάζουν τον κύριο Μητσοτάκη, πυλώνα σταθερότητας για τη χώρα μάς τον κατεβάζουν. Θεός φυλάξοι…

Ασφαλώς, καθείς με τα όπλα του, εν προκειμένω το τρέχον καθεστώς διατηρεί μια υπεροπλία μέσω επικοινωνιακής στήριξης, ενός πολυπλόκαμου κομματικού μηχανισμού αλλά κυρίως επειδή κρατά τον δημόσιο κορβανά υπό την απόλυτη διαχείρισή του.

Στο δια ταύτα: κόμμα ο κύριος Σαμαράς μάλλον δεν θα κάνει. Ο κ. Τσίπρας έχει μπει σε ατραπούς «μυστήριες» ωσάν να έχει άνωθεν διαβεβαιώσεις περί της θριαμβευτικής του επιστροφής στην πρωθυπουργία, αλλά από ποιους; Από κείνους που μέχρι χθες τον εχθρεύονταν όσο δεν πάει.  Η κ. Καρυστιανού κινδυνεύει να καταστεί «μια συνήθεια που θα’ χει πια περάσει», όχι διότι η ίδια το επέλεξε αλλά κυρίως λόγω της τρελής συγκυρίας.

Μην ψάχνετε στους υπολοίπους του εγχωρίου πολιτικού πάνελ τη σωτήρια λύση, περί της απελευθέρωσης της χώρας από την υπάρχουσα «πολιτειακή αλητεία» και μην εναποθέτετε πάνω τους τις όποιες ελπίδες επαναφοράς των ζωτικής σημασίας κοινωνικών θεσμών σε μια φρόνιμη λειτουργία.

Αν δεν θάψουμε  πρώτα εμείς τα μικροσυμφέροντα στα βάθη του δικού μας μυαλού και αν δεν απαγκιστρωθούμε από την κακή συνήθεια της  αδικαιολόγητης ανοχής μας στη χείριστη και άκρως επικίνδυνη διακυβέρνησή τους θα τους «τρώμε στη μάπα» για γενιές και γενιές, ενώ κάποια στιγμή ενδέχεται και να μας… αρέσει…

Εν κατακλείδι: Η ζωή μας αυταπόδεικτα είναι μικρή για να την κυβερνά ένας Μητσοτάκης και ο νοών νοείτω. Αλήθεια, πώς πέρασαν τόσο γρήγορα σχεδόν εξίμισι χρόνια; Ποιοι ήμασταν πριν; Πώς έχουμε καταντήσει; Πώς φανταζόμαστε τις ζωές μας, τους εαυτούς μας και τους δικούς μας ανθρώπους το 2027; Και πάλι ο νοών νοείτω…

 https://www.antinews.gr/156218/antitheseis/i-zoi-einai-mikri-gia-na-tin-kyverna-enas-mitsotakis/

Εγώ δεν έχω πάει στο σχολείο


 Του Υπτγου ε.α. Χρήστου Μπολώση

Βραδάκι, η σκηνή στον γνωστόν εις υμάς καφενέ «Η συνάντησις των φίλων», ιδιοκτησίας Νικολάου Μερακλή ή «Μπίχλα», καθόσον η καθαριότης δεν ήταν και το δυνατό του σημείο.

Σ’ ένα κεντρικό τραπεζάκι, κάθεται μόνος του ο Σωτήρης ο Σκέτος. Κανένας δεν ξέρει το επίθετό του. Όλοι τον ξέρουνε «Σκέτο»,  καθόσον έτσι πίνει τον  καφέ του. Καθένας εκεί μέσα έχει κονομήσει και το παράνομά του που δεν είναι το κανονικό του όνομα, αλλά αυτό που τους έχει δώσει η εκλεκτή ομήγυρης και που οφείλεται σε διαφόρους λόγους. Τον ένα τόνε λένε «Φαλτσέτα», διότι χειρίζεται τη φαλτσέτα πιο καλά από ό,τι δουλεύει το πιρούνι του. Τον άλλονε τον φωνάζουνε «Ζερβοκουτάλα», από τον καιρό που έπαιζε όξω αριστερά στην ομάδα της συνοικίας. Τον τρίτο τόνε λένε «Τράκα», για προφανείς λόγους και τέλος πάντων όλοι έχουν κονομήσει το παρατσούκλι τους και πορεύονται. Πώς ρε παιδί μου λέγανε τον άλλονα «Φραπέ» ή την άλληνα «Η γεωργός με τη Φερράρι»;

Έστι ουν «παρατσούκλι», όπως μας πληροφορεί η Βικιπαίδεια: «Ένα μοναδικό και συνήθως περίεργο όνομα, δημιουργημένο από μία παρέα ή ομάδα, που πολλές φορές βασίζεται σε κάποιο χαρακτηριστικό γνώρισμα κάποιου ή ιδιαίτερο σημείο αναφοράς στη ζωή του με το οποίο τον αποκαλούν κοροϊδευτικά, φιλικά ή χαϊδευτικά είτε χάριν συντομίας είτε και ως κωδικοποιημένο τρόπο αναφοράς σε αυτόν».

Αυτά περί «παρατσούκλι» και τέρμα  η λογοτεχνική στήλη.

Κάθεται το λοιπόν ο Σωτήρης, πίνει γουλιά – γουλιά το σκέτο του και σκέφτεται. Τι σκέφτεται; Μυστήριο, καθόσον ο Σωτήρης ο επονομαζόμενος και «Σκέτος» είναι μία βιβλιοθήκη μόνος του. Βιβλιοθήκη μεν, σκέτη από γιουβέτσι δε. Καθόσον ο Σωτήρης, εδώ και μερικούς μήνους, τυγχάνει άνεργος.

Πιο πέρα είναι ένα παμπάλαιο Τζουκ Μποξ, εκ των πρώτων αφιχθέντων εν Ελλάδι. Ρίχνεις μέσα ένα ευρώ και σου παίζει ό,τι τραγούδι τραβάει η όρεξή σου. Κάποιος τώρα, έχει «διατάξει» το όργανο να παίξει το «Εγώ δεν έχω βγάλει το σχολείο». Ο Σωτήρης ακούει το άσμα του Μουφλουζέλη και φιλοσοφεί:

– Τι λες ρε συ; «Η προπαραλήγουσα ποτέ δεν περισπάται όταν η λήγουσα είναι μακρά». Και τι με νοιάζει εμένα ρε; Δεν πα να μη περισπάται; Κι αν περισπάται θα μου δώσει να φάω;

‘Κει πάνω στη φιλοσοφία, τυχαίνει να μπει στο κατάστημα ο Σοφρώνης, ο επονομαζόμενος και «Δάσκαλος», καθόσον ήθελε να γίνει τέτοιος, αλλά δεν του βγήκαν τα πράματα. Κοινώς δεν μπόρεσε να βγάλει μήτε το Δημοτικό. Άτιμη κοινωνία, που άλλους τους ανεβάζεις και άλλους τους κατεβάζεις στα Τάρταρα και να μη τα λέμε τώρα, αφού και είναι γνωστά.

Βλέπει τώρα ο Σοφρώνης τον Σωτήρη σαν συννεφιασμένη Κυριακή μοιάζεις με την καρδιά μου, παίρνει μια καρέκλα και κάθεται δίπλα του χωρίς να ρωτήξει καθόσον και χρόνια Μακαντάσηδες.

– Τι έχεις ρε;

– Να πώς να ενώσω τις δύο άκρες.

– Και βρήκες λύση;

– Μπα.

– Ρε συ τόσες δουλειές έχεις κάνει γιατί δεν στέριωσες σε καμία;

– Καθόσον η κενωνία…

– Ρε άσε την κενωνία. Από το σιδεράδικο γιατί έφυγες;

– Ένεκα λάθος. Το σφυρί αντί να προσγειωθεί στο αμόνι, χτύπησε στην κεφάλα του αφεντικού, καθόσον πρήχτης…

– Και από την οικοδομή;

– Μου δώκανε άδεια επ’ αόριστον, καθότι μπέρδευα τα τούβλα με τον ασβέστη.

– Και από σερβιτόρος γιατί έφυγες ρε; Επιμένει ο Σοφρώνης.

– Το αφεντικό διέταξε χορήγηση φύλλου πορείας για το πουθενά,  διότι αντί να ακουμπήσω τον δίσκο με τα παγωτά στο τραπεζάκι, τον ακούμπησα στη φαλάκρα ενός κυρίου. Τραγωδία.

– Μ’ εκείνο το μαγαζί που είχες ανοίξει ρε τι έγινε;

– Το άνοιξα μεν, αλλά δεν είχα υπολογίσει μία μικρολεπτομέρεια.

– Δηλαδή;

– Να, ξέχασα ότι δεν ήτουνε δικό μου και το άνοιξα με… λοστάρι.

– Αμ εσύ δηλαδή είσαι τεμπέλα του κερατά.

– Δάσκαλε με πληγώνεις.

– Ρε άστα αυτά ανεπρόκοπε.

– Με ποδοπατείς.

– Και τώρα ρε τι σκέφτεσαι να κάνεις;

– Να, γι΄ αυτό με βρήκες να ξεφυσάω και σκεύομαι.

– Δηλαδή ρε τι σκεύεσαι; Βρήκες κάτι;

– Μμμμμ, μάλλον.

– Ακούω.

– Μια καλή λύση είναι να δηλώσω βοσκοτόπια στην κορυφή «Άγιος Αντώνιος» του Ολύμπου.

– Τρελός είσαι ρε; Γίνονται αυτά;

– Βεβαίως αν έχεις κολλητό τον φραπέ;

– Τον καφέ ρε;

– Όχι τον γνωστό. Κι εγώ και τον  έχω κολλητό και είμαι και του κόμματος.

– Γκρούεζας δηλαδή;

– Και κάτι  παραπάνω. Κοσμάς Σκούταρης και βάλε.

– Εμ τότε τι κάθεσαι;

-Ποιος σου είπε ότι κάθομαι; Ρε Μπίχλα, πιάσε δυο ουζάκια περιποιημένα…

§ Πας στη δουλειά σου κι΄ εκεί στη γωνία των οδών Ακαδημίας και Μασσαλίας, ήταν αναρτημένο  ένα πανό που έγραφε: «Το δικό μας πτυχίο σε άλλους πουλήθηκε» Υπογραφή: «ΡΑΠαΝ ΣΑΦΝ εαακ». Δεν έμεινε πολλές μέρες. Φαίνεται το κατέβασε το αντίπαλο δέος, το… «ΦΣΚ45 Χρατς-ΜΠΕ»! Μπαίνεις στο λεωφορείο για να πας σπίτι σου και βλέπεις μία μυστηριώδη αφίσα που γράφει: «ΑπαΣΧΟΛΗσου στις επαγγελματικές σχολές ΕΠΑΣ, ΠΕΠΑΣ, ΣΑΕΚ της ΔΥΠΑ». Τετέλεσται. Παιδιά δεν γίνεται δουλειά έτσι. Διότι έστω ότι έχουμε ένα ευαίσθητο υπουργό παιδείας (είπαμε έστω), ο οποίος μια μέρα περνάει με την υπηρεσιακή Μερσεντές από ‘κει κι έστω ότι προλαβαίνει, με την ταχύτητα που τρέχουν, να διαβάσει το πανό. Σε ποιόν θα απευθυνθεί για διευκρινίσεις; Στη «ΡΑΠαΝ ΣΑΦΝ εαακ»; Κομματάκι δύσκολο μου φαίνεται. Πάλι έστω, ότι ένας ταλαίπωρος πατέρας, του οποίου ο γιός είναι πτυχιούχος, μεταπτυχιακός και με διδακτορικό, αλλά ψάχνει για δουλειά (τι πρωτότυπο) και βλέπει την αφίσα στο λεωφορείο. Τι θα πάει να πει στον γιό του; «Γιέ μου, είν’ ο πόνος μου αγιάτρευτος καλέ μου,  γιατί δεν δοκιμάζεις την τύχη σου σε καμιά σχολή από τις ΕΠΑΣ, ΠΕΠΑΣ και ΣΑΕΚ της ΔΥΠΑ»;  Η απάντηση του υιού είναι προφανής και το ίδιο προφανώς ακατάλληλη διά ανηλίκους κάτω των 30 ετών.

§ Δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί τόσο μίσος και χολή από την αντιπολίτευση, διότι, λέει, κλήθηκαν και δύο νεκροί ως μάρτυρες από την εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Αν είχαν διαβάσει Παλαμά, οι αμόρφωτοι, θα ήξεραν ότι: «….κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι οι νεκροί». Και μια και πιάσαμε τις παροιμίες ο Παλαμάς λέει και το άλλο: «Δεν έχεις Όλυμπε θεούς / μηδέ λεβέντες Όσσα / ραγιάδες έχεις μάνα γη / σκυφτούς για το χαράτσι / κούφιους κι’ οκνούς καταφρονάς / την θεία τραχειά σου γλώσσα / των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι», αλλά ας μη το κάνουμε και θέμα. Ο Κώστας Βάρναλης φωνάζει: «Σε θέλουν σκλάβα / να χτυπάς το κούτελο στο χώμα / Χασίσι αν θες μετά χαράς / αλλ’ όχι ελεφτερία».  Ντροπής πράματα μπάρμπα Κώστα. Το πιο ωραίο όμως το είπε ο Μανώλης Αναγνωστάκης. Σε ποιόν απευθύνεται; Ξέρει αυτός: «Δεν έφταιγε ο ίδιος. Τόσος ήταν». Διαλέγετε και παίρνετε. Μ’ αυτά και μ’ αυτά όμως, βλέπω σε λίγο να απαγορεύονται οι ποιητές για λόγους εθνικής ασφαλείας και τάξεως. Τα υπάρχοντα προηγούμενα [π.χ. απαγόρευση κριτικής για τους Κοβιντίστας (οι καθοδηγητές για τα εμβόλια του κόβιντ) και άλλες ιστορίες], όσο νάναι μας βάζουν σε μια υποψία.

§ Λίγο παλιό, αλλά δεν πρέπει να περάσει έτσι. Ο άνθρωπος ζει ένα δράμα. Δεν έχει σημασία ποιος είναι.  Πάντως, είναι υπαρκτό πρόσωπο και μάλιστα υπουργός. Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος πεινάει. Σε τηλεοπτική εκπομπή είπε ότι ψωνίζει σε σούπερ μάρκετ στο Περιστέρι και ότι τα εισοδήματά του δεν είναι πολύ μεγάλα, είναι ΜΟΝΟ η βουλευτική αποζημίωση… κ.λπ. Ένα κόμπος ανέβηκε στο λαιμό μου και με κόπο συγκράτησα τα δάκρυά μου, να μη με δει η εγγονή μου δακρυσμένο και αναρωτήθηκα:  «Μα υπάρχει λοιπόν τόση δυστυχία γύρω μας κι’ εγώ κλεισμένος στο χρυσό κλουβί μου, δεν παίρνω χαμπάρι τίποτα;» Σας ερωτώ ρε πλουτοκράτες, που παίρνετε σύνταξη 700 ευρώ, γιατί γκρινιάζετε; Εδώ κοτζαμάν υπουργός και πεινάει. Σχεδόν τα ίδια παίρνετε. Αυτός ένα μηδενικό παραπάνω (καβατζάρει τις 7.000 ευρώ). Σιγά το πράμα. Αλλά έτσι είστε. Αχάριστοι. Γι’ αυτό ρε δεν θα πάει ποτέ μπροστά αυτός ο τόπος!  Εδώ η υπουργάρα σας πένεται και πάει στη λαϊκή μετά τη μία για να μαζέψει ό,τι έχει περισσέψει σε μπρόκολο και βλίτα, αλλά δεν μας τα λέει από σεμνότητα και σεις γκρινιάζετε. Ου να μου χαθείτε! Α, ο κύριος υπουργός μας είπε, με νόημα, ότι πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ στο Περιστέρι. Πάλι καλά που δεν μας είπε ότι είναι γραμμένος στα λαϊκά συσσίτια της Ευαγγελίστριας. Κύριε Παχατουρίδη να τον έχετε υπόψη σας…

Και κάτι αλλιώτικο, μακριά από γκρίνιες, Αυτή είναι ομορφιά!
Το θυμόσαστε; «Πουτ δε κοτ ντάουν»
Βρε μυστήρια πράγματα
Υπερβολές του κίτρινου τύπου





https://www.antinews.gr/156180/antitheseis/ego-den-echo-paei-sto-scholeio/

Ο Μακεδονικός Αγώνας, Ο Παύλος Μελάς και το ΚΚΕ


  Συμπληρώνονται, αυτές τις μέρες, 121 χρόνια από την έναρξη του ενόπλου Μακεδονικού Αγώνα, εναντίον των Τούρκων και των Βουλγάρων. Ένα κορυφαίο γεγονός, που προηγήθηκε των νικηφόρων αγώνων του Ελληνικού Στρατού στους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913.

  • του Υπτγου ε.α. Χρήστου Μπολώση

Η γέννηση του «Μακεδονικού Ζητήματος» (πτυχή του ευρύτερου Ανατολικού Ζητήματος),  είχε ως αρχή την έκδοση τού σουλτανικού φιρμανίου της 28ης Φεβρουαρίου 1870, για την αναγνώριση της Βουλγαρικής Εξαρχίας, με ζώνη ευθύνης θα λέγαμε, την περιοχή μεταξύ Δουνάβεως και Αίμου. Η Βουλγαρική Εξαρχία,  δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά ένα εφεύρημα, που αφορούσε την ανεξαρτητοποίηση της βουλγαρικής εκκλησίας από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Ήταν δηλαδή, ένα βουλγαρικό Πατριαρχείο, ανεξάρτητο από το Οικουμενικό, με το οποίο οι Βούλγαροι, άρχισαν ένα όργιο προπαγάνδας και βίας εις βάρος των πατριαρχικών Ελλήνων της Μακεδονίας.

Η ενέργεια αυτή των Βουλγάρων, υπήρξε και η αφορμή για την έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα , ο οποίος εξελίχθηκε σε τρεις περιόδους:

1η Περίοδος 1870 με 1897. Προπαγανδιστική δράση.

Τον αγώνα αυτόν κατά τα αρχικά στάδια, το κυρίαρχο κράτος, δηλαδή η Οθωμανική Αυτοκρατορία, όχι μόνο δεν τον απέτρεψε αλλά εφαρμόζοντας την αρχή του «διαίρει και βασίλευε», σε πολλές περιπτώσεις ευνοούσε τους Βούλγαρους.

Το 1877 κηρύχθηκε ο ρωσοτουρκικός πόλεμος, ο οποίος το 1878 καταλήγει στη «Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου»,  η οποία προέβλεπε τη δημιουργία της Μεγάλης Βουλγαρίας, δηλαδή την σημερινή Βουλγαρία, την ευρύτερη περιοχή των Σκοπίων και όλη η κεντρική Μακεδονία μέχρι την Καβάλα, όπως φαίνεται στον χάρτη. Οι Μεγάλες Δυνάμεις, πλην Ρωσίας, αντιδρούν και η συνθήκη δεν εφαρμόζεται ποτέ.

Το 1885,  η Βουλγαρία προσαρτά βιαίως στην Ανατολική Ρωμυλία, ενώ, ειρηνικά στην αρχή, βιαίως αργότερα, προσπαθεί να προσελκύσει τους κατοίκους της Μακεδονίας στη Βουλγαρική Εξαρχία, με απώτερο σκοπό τον εκβουλγαρισμό τους.

Οι Έλληνες αντιδρούν, με πρώτο τον Πατριάρχη Ιωακείμ τον Γ΄, ο οποίος τοποθετεί σε καίριες Μητροπόλεις της Μακεδονίας νεαρούς φλογερούς Ιεράρχες, όπως τον Γερμανό Καραβαγγέλη στην Καστοριά, το Χρυσόστομο στη Δράμα (ο μετέπειτα εθνομάρτυρας Σμύρνης) και  τον Γρηγόριο στη Στρώμνιτσα, οι οποίοι οργανώνουν και κατευθύνουν τον αγώνα.

2η Περίοδος 1897 με 1904. Τρομοκρατική δράση.

Την Άνοιξη του 1897, ένοπλες Βουλγαρικές ομάδες σπέρνουν τον τρόμο στη Μακεδονία, δολοφονώντας πάνω από 500 Έλληνες.  Η Ελλάδα αντιμετωπίζοντας ήδη τις οδυνηρές συνέπειες του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, ήταν διστακτική στο να αναμειχθεί.

Την ημέρα του Προφήτη Ηλία, 20 Ιουλίου 1903, προφασιζόμενη τουρκική κακοδιοίκηση, οι Βούλγαροι εκδηλώνουν την εξέγερση του Ίλιντεν (Ίλι=Ηλίας, Ντεν=Ημέρα). Με πρόφαση αυτό, ακολούθησαν σκληρά αντίποινα του μουσουλμανικού πληθυσμού κατά των Χριστιανών και ιδίως των Ελλήνων.

3η Περίοδος 1904 με 1908. Ένοπλος Αγώνας.

Η έναρξη της τρίτης περιόδου, σηματοδοτείται με την έλευση στη Μακεδονία, τον Φεβρουάριο του 1904, του Ανθυπολοχαγού Πυροβολικού Παύλου Μελά, στελέχους της διαλυθείσας το 1900 «Εθνικής Εταιρείας».  Μαζί του ήταν και οι αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού Αλέξανδρος Κοντούλης Αναστάσιος Παπούλας και Γεώργιος Κολοκοτρώνης καθώς και οι οπλαρχηγοί Καπετάν Κώττας Παύλος Κύρου, Νικόλαος (Λάκης)  Πύρζας,  Ευθύμιος Καούδης,  Γιώργος Περάκης και άλλοι.

Ο Παύλος Μελάς, λάτρης της Μακεδονίας, ενεργούσε από κοινού με τον Μακεδόνα Στέφανο Δραγούμη (από το Βογατσικό Καστοριάς) και τον αδελφό της συζύγου του Ναταλίας, Ίωνα Δραγούμη και απετέλεσε την ψυχή του Μακεδονικού Αγώνα.

Γεννήθηκε το 1870 στη Μασσαλία και ήταν γιος του μεγαλεμπόρου Μιχαήλ Μελά. Αποφοίτησε από την Σχολή Ευελπίδων ως ανθυπολοχαγός πυροβολικού στις 8 Αυγούστου του 1891 και υπήρξε δραστήριο μέλος της «Εθνικής Εταιρείας».

Στις αρχές του 1904, με διαταγή της Ελληνικής κυβερνήσεως συγκροτήθηκε ομάδα τεσσάρων αξιωματικών (λοχαγός Αλέξανδρος Κοντούλης, λοχαγός Αναστάσιος Παπούλας, ανθυπολοχαγός Γεώργιος Κολοκοτρώνης και ανθυπολοχαγός Παύλος Μελάς), η οποία πήγε στην Μακεδονία για να οργανώσει την αντίσταση των καταπιεζομένων  από τους βουλγάρους κομιτατζήδες Μακεδόνων.

Ο Παύλος Μελάς έδρασε στην περιοχή των Κορεστίων Καστοριάς, στο όρος Βίτσι και επισκέφθηκε την Κοζάνη, την Στάτιστα (καμία σχέση με τη Σιάτιστα Κοζάνης) και το Μοναστήρι.

Στις 13 Οκτωβρίου του 1904, πήγε στο χωριό Στάτιστα για να αναπαυθούν οι άντρες του, προδόθηκε όμως στους Τούρκους από το βούλγαρο αρχικομιτατζή Μήτρο Βλάχο και στην συμπλοκή μαζί τους, τραυματίστηκε θανάσιμα.

Οι συμμαχητές του έκοψαν το κεφάλι του Παύλου Μελά, για να μην αναγνωρισθεί από τους Οθωμανούς και το έθαψαν εμπρός στην Ωραία Πύλη του ναού της Αγίας Παρασκευής του χωριού Πισοδέρι. Το σώμα του παραδόθηκε από τους οθωμανούς τον Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη και τάφηκε στο Βυζαντινό ναό των Ταξιαρχών της Καστοριάς.

Σήμερα αναπαύεται εκεί και η κεφαλή του, που μεταφέρθηκε το 1950. Στο ίδιο μέρος έχει ταφεί, κατά την επιθυμία της, και η σύζυγός του Ναταλία Μελά.

Το χωριό Στάτιστα, μετά την απελευθέρωση Μακεδονίας, μετονομάστηκε σε Μελάς προς τιμήν του μεγάλου αγωνιστού.

Ο μεγάλος μας ποιητής Κωστής Παλαμάς έγραψε:

Σε κλαίει λαός, πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι

στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλικάρι

Ανάλαφρος ο ύπνος σου του Απρίλη τα πουλιά

σαν του σπιτιού σου να τα ακούς λογάκια και φιλιά.

Και να σου φτάνουν τον Χειμώνα οι καταρράκτες

σαν τουφεκιού αστραπόβροντα και σαν πολέμου κράχτες

Το μοιρολόι αυτό ακούστηκε στην ταινία Παύλος Μελάς παραγωγής 1973 από τη Δήμητρα Γαλάνη σε μουσική του Γιάννη Σπανού.

Για να δούμε τώρα και την άλλη όψη του νομίσματος. Μέχρι τώρα είδαμε τον αγώνα των Ελλήνων για την Μακεδονία μας. Απομένει να δούμε τον αγώνα κάποιων για την Μακεδονία των… άλλων:

Ο Μιχαήλ Κερανιτζίεφ, εξέχον στέλεχος των Σκοπίων απεκάλυψε στον κομμουνιστή συγγραφέα Αλέκο Παπαναγιώτου, υπεύθυνο τομέα ιστορίας του ΚΚΕ, ότι: «Μονάχα οι Έλληνες κομμουνιστές, μιλούσαν πάντα για Μακεδόνες και για Μακεδονία.  Αυτό υπεράσπιζαν, αυτή τη θέση και στα δικαστήρια και καταδικάζονταν. Εγώ, μέσα στο ΚΚΕ και από το ΚΚΕ από τους Έλληνες κομμουνιστές και όχι από τους Μακεδόνες, άρχισα να μαθαίνω και να νιώθω ότι είμαι Μακεδόνας. Αυτή είναι η αλήθεια» (Ευθυμίου Κωφού: «Μακεδονία και Θράκη 1941-1944»,  έκδοση Ίδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου, 1998)

Ο… Aντιστράτηγος του ΕΛΑΣ  Κώστας Καραγιώργης, που δολοφονήθηκε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες στη Διεύθυνση Κρατικής Ασφαλείας στο Βουκουρέστι, στο 2ο Συνέδριο της ΝΟΦ  (σλαβομακεδονική οργάνωση),  είπε τα εξής χαρακτηριστικά: «Πόσοι είναι οι τόποι που βασανίστηκαν, στέναξαν τόσο από ζυγούς σκλαβιάς, όσο ο μακεδονικός λαός. Τούρκοι μπέηδες, πιο παλιά οι Σέρβοι κομιτατζήδες και οι Έλληνες κομιτατζήδες – οπλαρχηγοί Παυλομελάδες και καπετάν Βαρδαίοι και Γαρέφηδες, που έσφιγγαν τη θηλιά στο λαιμό. Το Ίλιντεν του 1903 και ένα μεγάλο επαναστατικό ξεκίνημα…» (εφημερίδα του «Δημοκρατικού Στρατού». Από το περιοδικό «Προς τη Νίκη» της 28ης Μαρτίου 1949)

Άλλες δύο εκδηλώσεις φιλοπατρίας του «τιμημένου», οι οποίες ουδέποτε διαψεύστηκαν, ούτε  αποκηρύχθηκαν. Άξιο……



πηγή:https://www.dimokratia.gr/apopseis/568244/makedonikos-agonas-paylos-melas-kai-kke/

Συνέβη σαν Σήμερα το 1827 - Η Ναυμαχία του Ναβαρίνου - Η Νίκη που άνοιξε το δρόμο για την Ελληνική ανεξαρτησία.


 


Ο τριεθνής στόλος υπό τους ναυάρχους Δεριγνί, Κόδριγκτον και Χέιδεν κατατρόπωσε τον τουρκοαιγυπτιακό του Ιμπραήμ έξω από το Ναβαρίνο και άνοιξε το δρόμο για την Ελληνική ανεξαρτησία...


Μετά την πτώση της Ακρόπολης (24 Μαΐου 1827) η Επανάσταση του '21 έπνεε τα λοίσθια. Στην Ηπειρωτική Ελλάδα είχε κατασταλεί και μόνο στο ανατολικό τμήμα της Πελοποννήσου παρέμενε ζωντανή. Κι εκεί, όμως, απειλείτο από τον Ιμπραήμ, που σκόπευε να εκστρατεύσει κατά του Ναυπλίου και της Ύδρας.

Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή για την Ελλάδα, η ευρωπαϊκή διπλωματία άλλαξε στάση και άρχισε να διάκειται ευμενώς προς την Επανάσταση. Συνέβαλε σε αυτό και ο νέος Υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας Γεώργιος Κάνινγκ, που έδωσε μια πιο φιλελεύθερη τροπή στην εξωτερική πολιτική της Γηραιάς Αλβιόνας. Έτσι, στις 24 Ιουνίου 1827 υπογράφτηκε στο Λονδίνο συνθήκη μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας, που καθόριζε τα της ανεξαρτησίας της Ελλάδας.

Σύμφωνα με τη συνθήκη, ιδρυόταν ελληνικό κράτος υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου, με σύνορα τον Αμβρακικό και τον Παγασητικό Κόλπο. Στη Συνθήκη Ειρηνεύσεως της Ελλάδος υπήρχε κι ένα μυστικό άρθρο, που προέβλεπε την επέμβαση των τριών δυνάμεων, εάν οι δύο εμπόλεμοι δεν δέχονταν τους όρους της σύμβασης.

Προς τούτο, ο αγγλικός στόλος υπό τον αντιναύαρχο Κόδριγκτον, ο γαλλικός υπό τον υποναύαρχο Δεριγνύ και ο ρωσικός υπό τον υποναύαρχο Χέυδεν, κατέπλευσαν στην Πελοπόννησο για να επιβάλουν την κατάπαυση των εχθροπραξιών. Η ελληνική πλευρά δέχτηκε με προθυμία την πρόταση των τριών Συμμάχων, ενώ ο Σουλτάνος δυσανασχέτησε και απέκρουσε οποιαδήποτε επέμβαση στην επικράτειά του.

Ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος, υπό τους Ταχίρ Πασά, Μουχαρέμ Μπέη και Μουσταφά Μπέη, πρόλαβε να προσορμισθεί στη λιμνοθάλασσα του Ναβαρίνου (σημερινή Πύλος), προτού προλάβει ο Δεριγνύ να τον εμποδίσει. Στόχος, τώρα, των τριών ναυάρχων ήταν να παρεμποδίσουν τη μεταφορά αιγυπτιακών στρατευμάτων σε άλλες περιοχές της Πελοποννήσου. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1827 ο Κόδριγκτον, που είχε το γενικό πρόσταγμα, διαμήνυσε στον Ιμπραήμ ότι ο στόλος του βρισκόταν εκεί για να επιβάλει ανακωχή και τον προειδοποίησε ότι τυχόν άρνησή του θα τον υποχρέωνε να την επιβάλει δια της βίας.

Ο Ιμπραήμ, που συνέχιζε με αμείωτη ένταση τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του στην Πελοπόννησο, πήρε μάλλον αψήφιστα την απειλή του Κόδριγκτον και τις επόμενες μέρες δύο μοίρες του τουρκοαιγυπτιακού στόλου εξήλθαν από το Ναβαρίνο με κατεύθυνση την Ύδρα και την Πάτρα. Εμποδίστηκαν, όμως, από τον συμμαχικό στόλο και αναγκάσθηκαν να προσορμιστούν και πάλι στο Ναβαρίνο.


 Οι παρασπονδίες του Ιμπραήμ ανάγκασαν τους τρεις ναυάρχους να αλλάξουν γραμμή πλεύσης. Αποφάσισαν τα πλοία τους να εισπλεύσουν στον κόλπο του Ναβαρίνου για να επιτηρούν αποτελεσματικότερα τις κινήσεις του τουρκοαιγυπτιακού στόλου, που τον αποτελούσαν συνολικά 89 σκάφη και 41 μεταγωγικά, από τα οποία τα 8 αυστριακά. Η συμμαχική δύναμη ήταν αριθμητικά πολύ μικρότερη. Αποτελείτο από 12 βρετανικά πλοία με επικεφαλής τη ναυαρχίδα Ασία, 7 γαλλικά με ναυαρχίδα τη φρεγάτα Σειρήνα και 8 ρωσικά με ναυαρχίδα το πλοίο Αζόφ.

Το μεσημέρι της 8ης Οκτωβρίου τα πλοία του συμμαχικού στόλου άρχισαν να εισπλέουν στον κόλπο του Ναβαρίνου, με επικεφαλής την αγγλική ναυαρχίδα Ασία. Ο Κόδριγκτον ήλπιζε ότι έστω και την τελευταία στιγμή ο Ιμπραήμ θα έσπευδε να συμφωνήσει με την προτεινόμενη ανακωχή. Αντί απάντησης, οι Αιγύπτιοι πέρασαν στη δράση και άρχισαν τους πυροβολισμούς κατά της αγγλικής λέμβου, την οποία είχε στείλει με λευκή σημαία ο Κόδριγκτον προς συνεννόηση, με αποτέλεσμα να φονευθεί ο Έλληνας πηδαλιούχος της Πέτρος Μικέλης. Ταυτόχρονα, εκανονιοβολούντο η αγγλική και η γαλλική ναυαρχίδα.

Ο Κόδριγκτον, μη έχοντας άλλη λύση, έδωσε το παράγγελμα της επίθεσης. Παρά την αριθμητική υπεροχή του τουρκοαιγυπτιακού στόλου και τη βοήθεια των πυροβολείων της Σφακτηρίας (το νησάκι που σχεδόν φράζει τον κόλπο του Ναβαρίνου), η ναυμαχία αμέσως έκλινε υπέρ του συμμαχικού στόλου, που είχε μεγαλύτερη δύναμη πυρός. Γύρω στις 6 το απόγευμα, η λιμνοθάλασσα είχε γεμίσει από τα κατεστραμμένα πλοία του τουρκοαιγυπτιακού στόλου. 12 φρεγάτες, 22 κορβέτες και 25 μικρότερα πλοία είχαν βυθισθεί, ενώ 6.000 άνδρες σκοτώθηκαν ή πνίγηκαν. Οι Σύμμαχοι έχασαν 172 άνδρες, ενώ οι τραυματίες ανήλθαν σε περίπου 500. Δύο πλοία καταστράφηκαν ολοσχερώς και αρκετά υπέστησαν εκτεταμένες ζημίες.

Η είδηση για τη ναυμαχία έτυχε διαφορετικής υποδοχής στις πρωτεύουσες των δυνάμεων που συμμετείχαν στην επιχείρηση. Στο Λονδίνο ο πρωθυπουργός δούκας του Ουέλινγκτον χαρακτήρισε τη ναυμαχία «ατυχές και απαίσιο γεγονός», ενώ μία μερίδα πολιτικών υποστήριξε ότι ο Κόδριγκτον έπρεπε να παραπεμφθεί στο ναυτοδικείο για ανυπακοή, επειδή δεν είχε εντολή να δράσει. Αντίθετα, στο Παρίσι και τη Μόσχα η είδηση προκάλεσε μεγάλο ενθουσιασμό. Ο εμπνευστής της Ιεράς Συμμαχίας και μέγας εχθρός της Ελληνικής Επανάστασης πρίγκηπας Μέτερνιχ χαρακτήρισε την καταστροφή του τουρκοαιγυπτιακού στόλου ως «αρχή της βασιλείας του χάους».

Η Ναυμαχία του Ναβαρίνου σήμανε την ελευθερία της Ελλάδας, παρά τη συνεχιζόμενη σφοδρή άρνηση του Σουλτάνου. Οι τρεις δυνάμεις επέβαλαν τελικά τη θέλησή τους και μέχρι τις 12 Σεπτεμβρίου 1829 που δόθηκε η τελευταία μάχη του Αγώνα στην Πέτρα της Βοιωτίας, το ελληνικό κράτος είχε σχηματισθεί με βόρεια σύνορα τη γραμμή Αμβρακικού - Παγασητικού.




Καταπέλτης κατά της κυβέρνησης ο Πρόεδρος ΔΣ/Ε.Α.Α.Σ: - Η μάχη για το αυτονόητο και το κόστος της ζωής - Το κράτος φοροκλέφτης θα κάνει δεκαετίες να αποτινάξει την φοροκλοπή


 Γράφει ο 

Υπτγος ε.α. Ιωάννης Δεβούρος 

 Πρόεδρος ΔΣ/Ε.Α.Α.Σ

Η μάχη για το αυτονόητο και το κόστος της ζωής

Η μάχη της καθημερινότητας έχει περιγραφεί πολλές φορές από την κυβέρνηση ως τη σημαντικότερη της περιόδου διακυβέρνησης της. Διαπιστώνεται ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου ότι αποτελεί και ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια, για τον απλό λόγο ότι δεν πρόκειται για κάτι γενικό και αόριστο, αλλά πρόκειται για πολύ συγκεκριμένες εκδηλώσεις, σε όλα τα σημαντικά πεδία. Από τα νοσοκομεία και τα σχολεία, έως την ασφάλεια, την κυκλοφορία στους δρόμους και τις συναλλαγές με το δημόσιο. 

Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια «Λερναία Ύδρα» και οι προσδοκίες αντιμετώπισης της είναι πολλές και μεγάλες, δυστυχώς όμως χωρίς θεαματικά αποτελέσματα. Οι προσδοκίες παραμένουν προσδοκίες. Είναι δεδομένο ότι με γνώμονα την καθημερινότητα του μέσου πολίτη και τις πολλαπλές της εμφανίσεις, αξιολογείται τελικά η κάθε κυβέρνηση

Η ακρίβεια έχει πια εγκατασταθεί για τα καλά στην καθημερινότητα των Ελλήνων και αποτελεί πονοκέφαλο για μια όλο και μεγαλύτερη μερίδα πολιτών, μετατρέποντας ακόμα και τις πιο βασικές ανάγκες σε είδη πολυτελείας. Από το σούπερ μάρκετ και τον φούρνο της γειτονιάς, μέχρι τα τιμολόγια των παρόχων ενέργειας και τις τιμές στα καύσιμα, το κόστος ζωής διογκώνεται ανεξέλεγκτα. Όσο όμως κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να αποδώσει τις ευθύνες αποκλειστικά σε εξωγενείς παράγοντες, η αλήθεια είναι πιο βαθιά και πιο πολιτική. 

Η ακρίβεια στην Ελλάδα επηρεάζεται και από πολιτικές επιλογές, ανοχής απέναντι στις πολύ μεγάλες εταιρείες και την υπάρχουσα αδυναμία ελέγχου της αγοράς. 

Σε πολλούς τομείς, από τα βασικά είδη διατροφής μέχρι την ενέργεια και τις τηλεπικοινωνίες, η αγορά δεν λειτουργεί με υγιή ανταγωνισμό, αλλά κάτω από συνθήκες μονοπωλιακής ή ολιγοπωλιακής κυριαρχίας. 

Κάποιες (λίγες) μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, συχνά με διασυνδέσεις και επιρροή, επιβάλλουν τιμές, ελέγχουν τη διανομή και διαμορφώνουν τις συνθήκες σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, αδιαφορώντας για τον καταναλωτή και σε πολλές περιπτώσεις, διαθέτουν τα προϊόντα τους στην ελληνική αγορά, σε πολύ υψηλότερες τιμές, απ’ ότι διεθνώς. 

Και το κράτος, απλός παρατηρητής… 

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού υπολειτουργεί, οι έλεγχοι δεν επαρκούν και οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης, όταν υπάρχουν, είναι αποσπασματικές και επικοινωνιακού χαρακτήρα. Τα «καλάθια του νοικοκυριού» και οι «πλατφόρμες διαφάνειας τιμών» είναι ημίμετρα που δεν αγγίζουν το πυρήνα του προβλήματος. Πρόσφατα ο Υπουργός Ανάπτυξης κ Θεοδωρικάκος, δήλωσε ότι οι αυστηροί έλεγχοι για την εφαρμογή του κώδικα Δεοντολογίας, θα συνεχιστούν. Το εύχομαι. 

Η ακρίβεια δεν είναι τυχαίο γεγονός, είναι σε μεγάλο ποσοστό πολιτικά επιτρεπτή. Η κυβέρνηση φαίνεται να έχει αποδεχθεί ως «αναπόφευκτο» το κύμα ακρίβειας, προτιμώντας να μοιράζει επιδόματα και κουπόνια αντί να συγκρουστεί με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. 

Θεωρώ ότι είναι εύκολο να καλλιεργείς την ψευδαίσθηση της στήριξης με προσωρινά βοηθήματα εξάλλου, το αφήγημα της «αγοράς που αυτορυθμίζεται» βολεύει όσους δεν επιθυμούν να την ελέγξουν. 

Η κοινωνία όμως δεν αντέχει άλλο. Οι πολίτες που έχουν μικρή και μεσαία οικονομική επιφάνεια δεν ζητούν ελεημοσύνη. Ζητούν δικαιοσύνη στην αγορά. Ζητούν ένα κράτος που δεν είναι διεκπεραιωτής των συμφερόντων, αλλά θεσμικός ρυθμιστής και εγγυητής της ισότητας και της ισονομίας. 

Τι γίνεται όμως στην πολύπαθη Ελληνική κοινωνία;

 Όση αισιοδοξία και αν διαθέτει κανείς είναι δύσκολο να ονειρευτεί καλύτερες μέρες στο μέλλον ... Όχι ο Πρωθυπουργός ... Ο Θεός ο ίδιος να κατέβει για να βάλει ένα χεράκι στο τόπο αυτό, θα τα βρεί σκούρα ... Ο κλέφτης θα κάνει χρόνια να μάθει ότι το σπορ στο οποίο επιδίδεται, αποτελεί παρανομία ... 

Η δικαιοσύνη θα περάσουν δεκαετίες να απογαλακτιστεί από την πολιτική και την γραφειοκρατία .... 

Οι δημοσιονομικές επιδόσεις της χώρας το 2024 ήταν καλές και ο οίκος MOODY’S, αναβάθμισε την πιστοληπτική της ικανότητα. 

Ε, και ... Όλα καλά αυτά, για την προοπτική της ελληνικής οικονομίας, θα γίνουν επενδύσεις, αφού οι επενδυτές δε φοβούνται ότι θα χάσουν τα χρήματά τους και έχουν εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία. 

Εμείς, ο απλός πολίτης, η μεσαία τάξη και ακόμα χειρότερα οι φτωχότεροι, τι διαφορά θα δούμε στο πορτοφόλι μας άμεσα; 

Μία από τα ίδια! 

Στις 15 του μήνα έχουμε μείνει το πολύ με ένα κατοστάρικο. Ποιοι; Οι «προνομιούχοι» συνταξιούχοι που με δύο συντάξεις συγκεντρώνουν 2.000 ευρώ τον μήνα και στο τέλος του μήνα δεν έχουν μία και παίρνουν με πίστωση, χρεώνοντας την πιστωτική κάρτα. 

Φανταστείτε τώρα αυτόν που παίρνει 800-900 ευρώ μισθό με παιδιά. Τι να πρωτοπληρώσει; Το ενοίκιο, το τηλέφωνο, το δάνειο αν έχει, το ρεύμα που έτσι κι αλλιώς ήταν ακριβό, με νέες ανατιμήσεις από 10% μέχρι και 40% αυξήσεις να έχουν ανακοινωθεί. «Οι μεγάλες ανατιμήσεις έχουν να κάνουν με το κλίμα αβεβαιότητας που έχει προκληθεί στις ευρωπαϊκές αγορές ενέργειας, από τα πολεμικά γεγονότα στη Μέση Ανατολή. Το αποτέλεσμα ήταν να ανέβει η τιμή του φυσικού αερίου TTF κατά 40% στο διάστημα των προηγούμενων μηνών». 

Ενδεικτικά αναφέρω ότι σημαντική παράμετρος της καθημερινότητας του συνταξιούχου είναι το πολύ υψηλό κόστος ζωής, το οποίο είναι σχεδόν ευθυγραμμισμένο με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες όμως οι επαγγελματικές ευκαιρίες και οι μισθοί - συντάξεις είναι σαφώς υψηλότεροι

Το υψηλό κόστος ζωής επιδρά άμεσα και σε πολλά επίπεδα στην καθημερινότητα του απόστρατου συνταξιούχου, δεδομένου ότι το εισόδημά του είναι κατά βάση σταθερό και περιορισμένο (σύνταξη, μερίσματα), χωρίς προοπτική ουσιαστικής αύξησης. Ειδικότερα: 

 1. Οικονομική πίεση 

Μειωμένη αγοραστική δύναμη: Οι συνεχείς αυξήσεις σε τρόφιμα, ενέργεια, ενοίκια/λογαριασμούς και καύσιμα απορροφούν μεγάλο μέρος της σύνταξης. Δυσκολία κάλυψης βασικών αναγκών: Οι επιλογές περιορίζονται σε είδη πρώτης ανάγκης, με συχνές περικοπές σε κοινωνικές δραστηριότητες, ταξίδια ή πολιτισμό. Επιβάρυνση από φόρους/κρατήσεις: Η φορολογία και οι εισφορές εντείνουν την αίσθηση οικονομικής ασφυξίας. 

 2. Υγειονομική διάσταση 

Πρόσβαση στην υγεία: Αν και υπάρχει το ΝΙΜΤΣ, το οποίο όμως παρουσιάζει προβλήματα τεχνικού εξοπλισμού και κτιριακών υποδομών, τα οποία πρέπει να αντιμετωπισθούν άμεσα, καθώς και οι στρατιωτικές δομές, συχνά απαιτούνται ιδιωτικές εξετάσεις/ φάρμακα με επιπλέον κόστος. Φάρμακα και θεραπείες: Η συμμετοχή στα φάρμακα και οι μη καλυπτόμενες θεραπείες αυξάνουν τα έξοδα, ειδικά σε προχωρημένη ηλικία όπου οι ανάγκες είναι μεγαλύτερες. 

 3. Ψυχολογική - κοινωνική διάσταση 

Άγχος και ανασφάλεια: Η αβεβαιότητα για το αν θα επαρκέσουν τα χρήματα κάθε μήνα δημιουργεί πίεση. Κοινωνική απομόνωση: Ο περιορισμός εξόδων οδηγεί σε λιγότερη συμμετοχή σε κοινωνικές/συλλογικές δραστηριότητες. Υποβάθμιση ποιότητας ζωής: Η αίσθηση ότι «οι κόποι μιας ζωής δεν ανταμείβονται» μειώνει την ψυχολογική ευεξία.

 4. Οικογενειακή διάσταση 

Στήριξη παιδιών/εγγονιών: Συχνά οι απόστρατοι βοηθούν οικονομικά τα παιδιά τους (π.χ. σπουδές, στέγαση), κάτι που γίνεται δυσκολότερο με το αυξημένο κόστος ζωής. Περιορισμός μεταβίβασης πόρων: Οι οικονομικές δυσκολίες συρρικνώνουν τη δυνατότητα αποταμίευσης ή στήριξης οικογένειας. 

Να κάνω και τον δικηγόρο του διαβόλου. Τι να πρωτοπρολάβει να καλύψει η κυβέρνηση, τις φυσικές καταστροφές, την παγκόσμια ακρίβεια, δεν ξέρω, πάντως καθήκον της είναι να βρεις λύσεις, να διευκολύνει τη ζωή των πολιτών. Εξάλλου ο ορισμός της πολιτικής είναι «το σύνολο των δράσεων και των ιδεών που σχετίζονται με τα δημόσια πράγματα, τη διακυβέρνηση μιας πόλης, ενός κράτους». 

Το γεγονός είναι ότι περνάμε μια πολύ δύσκολη περίοδο, από όποια άποψη και να τη δεις. 

Ο φοροκλέφτης θα κάνει δεκαετίες να αποτινάξει από την συνείδηση του την πίστη ότι η φοροκλοπή δεν αποτελεί εθνικό σπορ ... και τέλος ο απλός πολίτης θέλει πολύ δουλειά και τεράστια εκπαίδευση για να αποκτήσει την δυνατότητα της σωστής κρίσης με βάση όχι την κομματική του, αλλά την εθνική του συνείδηση .... 




ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ Ενέργεια: - Αφορά Παλιούς και Νέους Συνταξιούχους - Υποβάλλουμε, στον ΕΦΚΑ, Αίτηση Επανυπολογισμού της Σύνταξής μας - Τι Κερδίζουμε! - Υπόδειγμα Αίτησης

 


ΑΠΟ ΤΟΝ AΛEΞH MHTPOΠOYΛO (KAΘHΓHTHΣ-ΠPOEΔPOΣ ENYΠEKK) 

 ΚΑΙ ΤΗΝ AΓΓEΛIKH MHTPOΠOYΛOY (ΔΙΔΑΚΤΩP-ΔIKHΓOPOΣ)

OI ΣYNTAΞIOYXOI, ΠAΛIOI KAI NEOI, MΠOPOYN NA YΠOBAΛΛOYN ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΦΚΑ AITHΣH EΠANYΠOΛOΓIΣMOY THΣ ΣYNTAΞHΣ TOYΣ, ΖΗΤΩΝΤΑΣ:

-  NA ΠPOBEI O EΦKA ΣTON EΠANYΠOΛOΓIΣMO THΣ ΣYNTAΞHΣ TOYΣ

-  NA EKΔΩΣEI ATOMIKH ΔIOIKHTIKH ΠPAΞH EΠANYΠOΛOΓIΣMOY THΣ ΣYNTAΞHΣ ΓIA ENHMEPΩΣH KAI AΣKHΣH EK MEPOYΣ TΩN ΣYNTAΞIOYXΩN TΩN ΔIKAIΩMATΩN TOYΣ

-  NA EKΔΩΣEI MHNIAIO ENHMEPΩTIKO ΣΗΜΕΙΩΜΑ ME TO ΕΠΑΝΥΠΟΛΟΓΙΣΜΕΝΟ NEO ΠOΣO THΣ ΣYNTAΞHΣ

-  NA TOYΣ XOPHΓHΘOYN TA ANAΔPOMIKA, ENTOKA KAI AΦOPOΛOΓHTA.

   TO YΠOΔEIΓMA THΣ AITHΣHΣ EΠANYΠOΛOΓIΣMOY THΣ ΣYNTAΞHΣ ΠPOΣ TON EΦKA, ΠOY ΣYNETAΞE H EΠIΣTHMONIKH OMAΔA THΣ ENYΠEKK ME EΠIKEΦAΛHΣ TO ΠPOEΔPO THΣ κ. AΛEΞH MHTPOΠOYΛO, MΠOPOYN NA ANΤΛΗΣΟΥΝ OI ΣYNTAΞIOYXOI ΔΩPEAN AΠO ΣHMEPA ΣTHN IΣTOΣEΛIΔA ΜΑΣ.

Η ΑΙΤΗΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΛΗΘΕΙ HΛEKTPONIKA ή ENTYΠA ME TIΣ ANAΛOΓEΣ ΠPOΣAPMOΓEΣ ΣTHΝ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ (XPONOΣ AΣΦAΛIΣHΣ ΠANΩ AΠO 30 ETH, AΣΦAΛIΣH ΣTA BAE, ΠΛHPΩMH AYΞHMENΩN EIΣΦOPΩN, ΠAPAΛΛHΛH AΣΦAΛIΣH, EΠIKOYPIKH ΣYNTAΞH, ΠPOΣAYΞHΣH ΣYNTAΞHΣ ΛOΓΩ AΠAΣXOΛHΣHΣ META TH ΣYNTAΞIOΔOTHΣH κ.ά.).


ΤΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ





                                      ΠΡΟΣ ΤΟΝ e-ΕΦΚΑ 

                                                Α Ι Τ Η Σ Η 

Του/της ...................................................................   

του .............................. 

Κάτοικος ..................................................................      

Συνταξιούχος του e-ΕΦΚΑ  

ΑΜΚΑ ............................., 

ΑΦΜ .................................,

 ΑΔΤ ............................., 

τηλ...................................., 

e-mail: ......................................... 

Θέμα: 

- Επανυπολογισμός τής κύριας σύνταξης μου λόγω αύξησης των ποσοστών αναπλήρωσης από 1-10-2019 

 - Αναπροσαρμογή της μηνιαίας σύνταξής μου αναδρομικά από 1-10-2019 

-  Χορήγηση αναδρομικών ποσών λόγω αναπροσαρμογής της σύνταξής μου, εντόκως από 1-10-2019 μέχρι και σήμερα, άλλως μη φορολόγηση των αναδρομικών που δικαιούμαι 

- Έκδοση εκ μέρους σας και κοινοποίηση σε εμένα τής σχετικής Διοικητικής Πράξης επανυπολογισμού της σύνταξής μου ---------------------------------------------- 


Αξιότιμοι κύριοι, 

Με την υπ’αριθ. Φ.80000/οικ.15982/596/7-12-2020 εγκύκλιο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, ορίστηκε η μέθοδος επανυπολογισμού όλων των συντάξεων από 1-10-2019 κι εφεξής, λόγω αύξησης των ποσοστών αναπλήρωσης στις συντάξεις που έχουν υπολογιστεί με περισσότερα από 30 έτη ασφάλισης (ή 9.000 ημέρες ασφάλισης), σύμφωνα με τα άρθρα 25 και 29 του ν. 4670/2020 (στο πλαίσιο συμμόρφωσης της Διοίκησης προς το διατακτικό των υπ’αριθ. 1889-1891/2019 αποφάσεων ΟλΣτΕ). 

Αντίστοιχα εξεδόθη το με αριθ. 251710/14058/ 2021 Πόρισμα του Συνήγορου του Πολίτη, με το οποίο κρίθηκε ότι θα έπρεπε να εκδοθεί σχετική Διοικητική Πράξη επανυπολογισμού σύνταξης προκειμένου να μπορεί να ελεγχθεί με λεπτομέρεια ο επανυπολογισμός της σύνταξης που λαμβάνουν οι συνταξιούχοι κατά τις διατάξεις των ν. 4387/2016 και 4670/2020. 

Όμως εσείς, επικαλούμενοι μέχρι και σήμερα (ήδη 6 έτη από την έκδοση τού ως άνω νόμου) έλλειψη του απαραίτητου λογισμικού καθώς και άλλους λόγους, σιωπηρά αρνείστε να προχωρήσετε σε επανυπολογισμό της σύνταξής μου ενώ, αν έχετε ήδη προβεί σε αυτή την ενέργεια, εγώ αδυνατώ να το γνωρίζω αφού δεν μου έχετε ακόμη κοινοποιήσει τη σχετική Διοικητική Πράξη, σύμφωνα και με όσα σάς έχει συστήσει η Ανεξάρτητη Αρχή «Συνήγορος του Πολίτη». 

Ως εκ τούτου, όλως παρανόμως αρνείστε να μου γνωστοποιήσετε τα συνταξιοδοτικά/ ασφαλιστικά μου δεδομένα με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατος ο από πλευράς μου έλεγχος των ποσών που μου καταβάλλονται, αλλά και η πλήρης άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων μου και η δικαστική μου προστασία.

 Η παράλειψή σας αυτή, τεκμαιρόμενη ως άρνηση, δεν συνάδει σε δημόσιο οργανισμό που πρέπει να τηρεί τη νομιμότητα και τη διαφάνεια, να συμμορφώνεται με αμετάκλητες αποφάσεις Ανωτάτων Δικαστηρίων και να σέβεται τους πολίτες. 

Επιπρόσθετα, η αδικαιολόγητη και συγχρόνως παράνομη αυτή συμπεριφορά σας είναι αντίθετη: 

●  στις υπ’αριθ. 1889-1891/2019 αποφάσεις ΟλΣτΕ, 

●  στις διατάξεις του ν. 4670/2020, 

●  στη συνταγματική αρχή τής διάκρισης των εξουσιών (άρθρο 26 Συντ.), 

●  στη συνταγματική αρχή για δίκαιη δίκη (άρθρο 20.1 Συντ., άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και ν. 4055/2012), 

●  στο άρθρο 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ και 

●  στο άρθρο 12 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη. 

Η παράνομη και καταχρηστική σας συμπεριφορά είναι επίσης αντίθετη στις συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας (άρθρο 25 Συντ.), της ισότητας στα δημόσια βάρη (άρθρο 4.5 Συντ.) και της προστασίας της ανθρώπινης αξίας (άρθρο 2.1 Συντ.)

                               ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

 και με τη ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματός μου 

                                             Ζ Η Τ Ω 

Να προχωρήσετε άμεσα σε επανυπολογισμό της σύνταξής μου σύμφωνα με τον ν. 4670/2020, όπως έχετε υποχρέωση, από 1/10/2019. 

Να μου γνωστοποιήσετε λεπτομερώς την εφαρμογή του επανυπολογισμού του ν. 4670/2020 στη σύνταξη που ήδη λαμβάνω, συγκοινοποιώντας μου και την αντίστοιχη Διοικητική Πράξη αναπροσαρμογής των ποσοστών αναπλήρωσης και τον αναλυτικό νέο τρόπο υπολογισμού τής σύνταξής μου από 1/10/2019 μέχρι σήμερα. 

Να εκδώσετε νέο εκκαθαριστικό της σύνταξής μου με όλα τα ποσά που δικαιούμαι από 01/10/2019 κι εφεξής προκειμένου να ασκήσω τα νόμιμα δικαιώματά μου. 

Να μου καταβάλλετε τα αναδρομικά ποσά λόγω αναπροσαρμογής της σύνταξής μου, εντόκως από 1-10-2019 μέχρι σήμερα, άλλως να μην υπόκεινται σε φορολόγηση. 

 ................................................2025 


                                         Ο/Η Αιτ................................................ 





Σημείωση Blogger: 

Διοικητική πράξη είναι ο αριθμός  που βρίσκεται στην πάνω και δεξιά πλευρά της αναπροσαρμογής σύνταξης

Το email αποστολής του ΕΦΚΑ για τους αποστράτους είναι: d.dapon.syntefdt@efka.gov.gr




πηγή: https://enypekk.gr/2025/10/07/__trashed/