Σάββατο 25 Ιουλίου 2026

Κυβέρνηση για τον παραγόμενο πλούτο: - Καταφέραμε το ακατόρθωτο!! - Δεν είμαστε τελευταίοι μόνο στην Ευρώπη αλλά και Παγκοσμίως!! - Για να μας πιστέψετε δείτε τις αποδείξεις!!



Ο μέσος πλούτος ανά ενήλικα στη Δυτική Ευρώπη είναι μικρότερος από το μισό του αντίστοιχου στις ΗΠΑ. Οι ευρωπαϊκές χώρες παρουσιάζουν καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά στον διάμεσο πλούτο, ενώ η θέση των ΗΠΑ υποχωρεί σημαντικά - Τελευταία στην κατάταξη η Ελλάδα

Σημαντικές διακυμάνσεις παρουσιάζει ο πλούτος ανά άτομο σε παγκόσμιο επίπεδο, με την Ελλάδα  να βρίσκεται, για μία ακόμη φορά, τελευταία όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στον κόσμο.

Οι ΗΠΑ συγκεντρώνουν το 38,1% του προσωπικού πλούτου μεταξύ των 56 χωρών που περιλαμβάνονται στην έκθεση της USB – χώρες που αντιπροσωπεύουν πάνω από το 92% του παγκόσμιου πλούτου.

Ακολουθεί η Δυτική Ευρώπη με 21,9%, ενώ η Ανατολική Ευρώπη αντιστοιχεί μόλις στο 3,3%.

Ο μέσος όρος και η διάμεσος τιμή του πλούτου ανά ενήλικα παρουσιάζουν επίσης σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των χωρών, με 18 από τις 30 κορυφαίες οικονομίες παγκοσμίως ως προς τον μέσο πλούτο ανά ενήλικα να βρίσκονται στην Ευρώπη. Ο αριθμός αυτός ανέρχεται στις 19 αγορές όσον αφορά στη διάμεσο τιμή του πλούτου.

Ποιες είναι, λοιπόν, οι πλουσιότερες χώρες όσον αφορά στον πλούτο ανά ενήλικα; Και τι ύψος πλούτου ανά ενήλικα διαθέτουν οι Ευρωπαίοι;

Στα τέλη του 2025, η Ελβετία ηγείται της παγκόσμιας λίστας με τις 30 κορυφαίες χώρες, με μέσο όρο 777.506 ευρώ ανά ενήλικα. Οι ΗΠΑ καταλαμβάνουν τη δεύτερη θέση με 594.651 ευρώ (ή 696.277 δολάρια). Το Λουξεμβούργο (559.170 ευρώ) είναι η χώρα της ΕΕ με τον υψηλότερο μέσο πλούτο ανά ενήλικα.

Ακολουθούν το Χονγκ Κονγκ, η Αυστραλία και η Σιγκαπούρη, με ποσά άνω των 450.000 ευρώ.

Η Δανία (446.959 ευρώ), η Νορβηγία (363.303 ευρώ) και η Ολλανδία (354.673 ευρώ) είναι οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που περιλαμβάνονται στην πρώτη δεκάδα.

Ο μέσος πλούτος ανά ενήλικα υπερβαίνει επίσης το όριο των 300.000 ευρώ στο Βέλγιο (348.382 ευρώ) και στη Σουηδία (347.089 ευρώ).

Στη λίστα περιλαμβάνονται επίσης οι πέντε μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης.

Η Γερμανία κατέχει την υψηλότερη θέση (14η) και η Ιταλία τη χαμηλότερη (23η), ωστόσο τα επίπεδα του μέσου πλούτου δεν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές.

Ο μέσος όρος για τη Γερμανία ανέρχεται σε 296.023 ευρώ, έναντι 238.653 ευρώ για την Ιταλία. Ακολουθούν η Γαλλία με 291.536 ευρώ, η Ισπανία με 261.689 ευρώ και το Ηνωμένο Βασίλειο με 250.071 ευρώ.


 


Κυβέρνηση: -ΜΟΝΟ 800.000 συνταξιούχοι δεν έλαβαν στο σύνολό τους τις αυξήσεις της περιόδου 2023-2025!!


 


Νέο τοπίο στην καταβολή  των ετήσιων αυξήσεων στις κύριες συντάξεις φέρνει η κατάργηση του συμψηφισμού της προσωπικής  διαφοράς. Περίπου 670.000 συνταξιούχοι, που εξακολουθούν να διατηρούν προσωπική διαφορά, θα λαμβάνουν πλέον ολόκληρη την ετήσια αύξηση της σύνταξής τους, χωρίς αυτή να απορροφάται από την προσωπική διαφορά.

Η αλλαγή αυτή θα φανεί στις τσέπες των συνταξιούχων με την καταβολή των συντάξεων Ιανουαρίου 2027 (καταβολή τέλος Δεκεμβρίου 2026).

Οι τελευταίες εκτιμήσεις συγκλίνουν ότι η αύξηση των κύριων συντάξεων από την 1η Ιανουαρίου 2027 θα διαμορφωθεί τουλάχιστον στο 2,9%, έναντι αρχικής πρόβλεψης για 2,6%. Η αναθεώρηση των εκτιμήσεων αποδίδεται στην υψηλότερη πορεία του πληθωρισμού, ενώ το τελικό ποσοστό θα καθοριστεί στο τέλος του 2026 με βάση τον μέσο όρο του ετήσιου ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας και του πληθωρισμού, όπως προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία.

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, περίπου 800.000 συνταξιούχοι δεν έλαβαν στο σύνολό τους τις αυξήσεις της περιόδου 2023-2025, καθώς αυτές συμψηφίστηκαν με την προσωπική διαφορά. Το 2026 ο συμψηφισμός περιορίστηκε στο 50% της ετήσιας αύξησης, ενώ από το 2027 θα γίνει η πλήρης κατάργησή του.

Με την κατάργηση του συμψηφισμού, η προσωπική διαφορά θα συνεχίσει να καταβάλλεται κανονικά, όμως, δεν θα επηρεάζει πλέον την ετήσια αύξηση της κύριας σύνταξης. Αυτό σημαίνει ότι οι συνταξιούχοι με προσωπική διαφορά θα δουν για πρώτη φορά ολόκληρη την ετήσια αναπροσαρμογή να περνά στο ποσό της σύνταξης που λαμβάνουν κάθε μήνα, χωρίς να απορροφάται λογιστικά.

Η συγκεκριμένη παρέμβαση αφορά κυρίως παλαιούς συνταξιούχους, οι οποίοι εξακολουθούν να έχουν θετική προσωπική διαφορά μετά τους επανυπολογισμούς. Για όσους δεν έχουν προσωπική διαφορά ή αυτή έχει ήδη μηδενιστεί, δεν αλλάζει ο τρόπος χορήγησης των αυξήσεων, καθώς ήδη λαμβάνουν ολόκληρη την ετήσια αναπροσαρμογή.

Οι τελικές αποφάσεις για την εφαρμογή της ρύθμισης και το ποσοστό της αύξησης αναμένεται να ληφθούν μετά την οριστικοποίηση των οικονομικών στοιχείων στο τέλος του 2026.

Επίσης, μία ακόμη παρέμβαση αφορά τη μόνιμη οικονομική ενίσχυση που καταβάλλεται κάθε Νοέμβριο σε περίπου 1,7 εκατομμύρια χαμηλοσυνταξιούχους.

Το βασικό σενάριο που εξετάζεται προβλέπει αύξηση του ποσού από τα 300 ευρώ στα 350 ή ακόμη και στα 400 ευρώ, εφόσον οι δημοσιονομικές επιδόσεις του δεύτερου εξαμήνου επιτρέψουν πρόσθετες παροχές.

Ως γνωστόν, περίπου 420.000 περισσότεροι συνταξιούχοι θα λάβουν επίδομα 300 ευρώ τον επόμενο Νοέμβριο. Η ενίσχυση αυξάνεται από 250 σε 300 ευρώ καθαρά και καταβάλλεται κάθε Νοέμβριο σε μόνιμη βάση. Το εισοδηματικό όριο (οικογενειακό εισόδημα) για άγαμους ή σε κατάσταση χηρείας ανεβαίνει από 14.000 σε 25.000 ευρώ και για έγγαμους από 26.000 σε 35.000 ευρώ.

Τα όρια ακίνητης περιουσίας αυξάνονται από 200.000 σε 300.000 ευρώ για άγαμους και από 300.000 σε 400.000 ευρώ για έγγαμους.



ΠΗΓΉ:https://www.in.gr/2026/07/25/economy/oikonomikes-eidiseis/syntakseis-neo-topio-to-2027-me-tin-katargisi-tis-prosopikis-diaforas/#goog_rewarded

Ένοπλες Δυνάμεις: - Συνεχίζεται η Κρίση Ελκυστικότητας του Στρατιωτικού Επαγγέλματος!!




Μετά την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής στις στρατιωτικές σχολές, γίνεται σαφές ότι η διεύρυνση της δεξαμενής των υποψηφίων από περισσότερα επιστημονικά πεδία και η νέα μείωση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (ΕΒΕ) βελτίωσαν πρόσκαιρα την εικόνα σε ορισμένες σχολές, χωρίς όμως να αναστρέψουν τη συνολική τάση μειωμένου ενδιαφέροντος για τη στρατιωτική σταδιοδρομία, ιδίως σε κρίσιμους κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ), όπου η πλήρης κάλυψη των θέσεων συνοδεύτηκε από ιδιαίτερα μεγάλη πτώση της βάσης εισαγωγής του τελευταίου επιτυχόντα. Ειδικότερα, στη ΣΜΥ/Σώματα η βάση μειώθηκε κατά 1.960 μόρια, γεγονός που αποτυπώνει τη σημαντική συρρίκνωση του ανταγωνισμού και την υποχώρηση της ελκυστικότητας των στρατιωτικών σχολών

Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η εικόνα στις σχολές του Πολεμικού Ναυτικού, όπου εξακολουθούν να παραμένουν κενές θέσεις. Στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ) καλύφθηκε μόλις το 59% των θέσεων των Μαχίμων και το 51% των θέσεων των Μηχανικών, ενώ στη Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (ΣΜΥΝ) η κάλυψη περιορίστηκε στο 41% των προβλεπόμενων θέσεων. Παράλληλα, στη ΣΝΔ (Μηχανικοί) η βάση εισαγωγής του τελευταίου επιτυχόντα μειώθηκε κατά 582 μόρια, εξέλιξη που αναδεικνύει τη συνεχιζόμενη αποδυνάμωση του ενδιαφέροντος ακόμη και για τις πλέον απαιτητικές παραγωγικές σχολές του Πολεμικού Ναυτικού.

Η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές πολιτικές ευθύνες, καθώς εξακολουθεί να αδυνατεί να εξασφαλίσει την ποσοτική και ποιοτική κάλυψη των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι μέχρι σήμερα παρεμβάσεις της δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στη ρίζα του. Οι εκτεταμένες κενές θέσεις στις σχολές του Πολεμικού Ναυτικού, η διατήρηση χαμηλών βάσεων εισαγωγής σε ορισμένες σχολές και η κατακόρυφη πτώση τους σε άλλες, ακόμη και εκεί όπου οι θέσεις καλύφθηκαν αριθμητικά, συνιστούν σαφή ένδειξη ότι η κρίση ελκυστικότητας του στρατιωτικού επαγγέλματος όχι μόνο παραμένει, αλλά βαθαίνει. Η αντιμετώπισή της προϋποθέτει μια ολοκληρωμένη πολιτική ενίσχυσης του κύρους του στρατιωτικού λειτουργήματος, ουσιαστικών κινήτρων και βελτίωσης των συνθηκών σταδιοδρομίας των στελεχών, αντί αποσπασματικών παρεμβάσεων που δεν επιλύουν το πρόβλημα.


ΠΗΓΉ:https://flight.com.gr/the-crisis-in-the-military-professions-appeal-continues/#goog_rewarded




Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» - Στα 980 ευρώ, μεικτά, η μέση σύνταξη, που πέφτει στα 774 ευρώ!!


 

Αποκαλυπτικά τα στοιχεία του συστήματος «Ηλιος» - Μετά από δεκαετίες δουλειάς καλούνται να επιβιώσουν με συντάξεις στο ύψος του κατώτατου μισθού

Τον περασμένο Ιούνιο, με βάση τα στοιχεία του συστήματος «Ήλιος» η μέση δαπάνη για την κύρια σύνταξη γήρατος ήταν 977,96 ευρώ μεικτά, του θανάτου (κυρίως χηρείας) 632,84 ευρώ και για τις αναπηρικές 644,67 ευρώ, ενώ οι 35.295 ανασφάλιστοι υπερήλικες έλαβαν μέσω ΟΠΕΚΑ 375,39 ευρώ!

Το μέσο εισόδημα για τους 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχους - με δεδομένο ότι κάποιοι λαμβάνουν και δεύτερη σύνταξη π.χ. χηρείας ή έχουν επικουρική - τον περασμένο Ιούνη διαμορφώθηκε ως εξής: Για τους συνταξιούχους σύνταξης γήρατος διαμορφώθηκε στα 1.147,69 ευρώ, πριν την απόδοση του φόρου. Για όσους λαμβάνουν σύνταξη χηρείας το μέσο εισόδημα ανήλθε σε 732,07 ευρώ και όσοι λαμβάνουν αναπηρική το μέσο εισόδημα ήταν 699,6 ευρώ.

Και όλα αυτά παρά τον ...«πληθωρισμό αυξήσεων» που εξαγγέλλονται δεκάδες φορές το χρόνο το χρόνο μέσω «πρόθυμων» μέσων ενημέρωσης και διαρροών του αρμόδιου υπουργείου. Τα «Παιχνίδια Εξουσίας» 

Παρά την προσπάθεια της κυβέρνησης να αναποδογυρίσει την πραγματικότητα, παριστάνοντας ότι «στηρίζει» τους συνταξιούχους με τελευταία παρέμβαση την τροπολογία για τις συντάξεις χηρείας, η πραγματικότητα επιβεβαιώνει το ακριβώς αντίθετο.

Κι αυτό γιατί, εφαρμόζοντας με συνέπεια όλους τους αντιασφαλιστικούς νόμους των τελευταίων δεκαετιών και τους δημοσιονομικούς κόφτες που έχουν θεσπιστεί, η θέση των 2,5 εκατομμυρίων συνταξιούχων, όχι μόνο δεν βελτιώνεται αλλά κάθε μέρα - σε συνάρτηση και με το πραγματικό κόστος ζωής - χειροτερεύει.

Καθρέπτης αυτής της σταθερής και διαρκούς χειροτέρευσης των συνταξιούχων είναι και τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του συστήματος «Ηλιος» για τις συντάξεις Ιουνίου

Σύμφωνα με αυτά, τον περασμένο Ιούνιο η μέση δαπάνη για κάθε κύρια σύνταξη που αποδόθηκε ήταν 866,4 ευρώ και σε αυτό το πόσο περιλαμβάνονται οι κρατήσεις που γίνονται υπέρ υγείας, ΑΚΑΓΕ (Ειδική Εισφορά Αλληλεγγύης) και ο φόρος που αναλογεί. Δηλαδή, ήταν κάτω και από τον κατώτερο μισθό και αυτό μετά από 35 και 40 χρόνια ασφάλισης και εισφορών των εργαζομένων προς τα ασφαλιστικά τους Ταμεία! Αντίστοιχα, η μέση δαπάνη για κάθε επικουρική σύνταξη ήταν 196 ευρώ μεικτά και για τα μερίσματα 115,99 ευρώ.

Συνολικά η μέση δαπάνη για την κύρια σύνταξη γήρατος ήταν 977,96 ευρώ μεικτά, του θανάτου (κυρίως χηρείας) 632,84 ευρώ και για τις αναπηρικές 644,67 ευρώ, ενώ οι 35.295 ανασφάλιστοι υπερήλικες έλαβαν μέσω ΟΠΕΚΑ 375,39 ευρώ!

Το μέσο εισόδημα για τους 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχους - με δεδομένο ότι κάποιοι λαμβάνουν και δεύτερη σύνταξη π.χ. χηρείας ή έχουν επικουρική - τον περασμένο Ιούνη διαμορφώθηκε ως εξής: Για τους συνταξιούχους σύνταξης γήρατος διαμορφώθηκε στα 1.147,69 ευρώ, πριν την απόδοση του φόρου. Για όσους λαμβάνουν σύνταξη χηρείας το μέσο εισόδημα ανήλθε σε 732,07 ευρώ και όσοι λαμβάνουν αναπηρική το μέσο εισόδημα ήταν 699,6 ευρώ.

Ανάλογα όμως με την ασφάλιση που είχε ο συνταξιούχος κατά τη διάρκεια του εργάσιμου βίου του, όσον αφορά στην κύρια σύνταξη υπάρχουν διαφοροποιήσεις.

Ετσι, στο πολυπληθέστερο ταμείο, το πρώην ΙΚΑ, οι 1.768.703 συνταξιούχοι του είχαν μέση σύνταξη μόλις 850,7 ευρώ, ενώ στους αγρότες συνταξιούχους (πρώην ΟΓΑ) η μέση σύνταξη ήταν 511,94 ευρώ! Με κάτι τέτοια ποσά που δίνει το αστικό κράτος καλούνται να τα φέρουν βόλτα οι περίπου 320 χιλιάδες συνταξιούχοι αγρότες, μετά από μια ζωή στα χωράφια. Με ένα ξεροκόμματο του πεντακοσάρικου τους έριξε στα αζήτητα.

Αντίστοιχα, η μέση σύνταξη του πρώην ΟΑΕΕ - ΤΕΒΕ διαμορφώθηκε στα 721,1 ευρώ ενώ στους συνταξιούχους του δημοσίου στα 1.155 ευρώ. Ποσό που αντικατοπτρίζει τη συνεχή ασφάλιση που είχε αυτή η ομάδα συνταξιούχων κατά τη διάρκεια του εργάσιμου βίου τους και όχι βέβαια κάποια «ειδική» μεταχείριση από το καπιταλιστικό κράτος και τις κυβερνήσεις του.

Ακόμα χειρότερα τα πράγματα για τους νέους συνταξιούχους

Και αν η κατάσταση είναι δυσχερής για τους υφιστάμενους συνταξιούχους, γίνεται ακόμα χειρότερη για τους νέους συνταξιούχους, ειδικά όσους προέρχονται από τα Ταμεία του ιδιωτικού τομέα (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΟΓΑ).

Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία του «Ηλιος», στις νέες συνταξιοδοτήσεις του ΕΦΚΑ τον περασμένο Ιούνιο η μέση δαπάνη για κάθε νέα σύνταξη ήταν 774 ευρώ! Αντίστοιχα στους νέους συνταξιούχους που προέρχονται από το δημόσιο η μέση δαπάνη ανήλθε στο ποσό των 1.308,39 ευρώ. Με δεδομένο ότι οι συνταξιούχοι εκτός δημοσίου αποτελούν πάνω από το 80% του συνόλου των συνταξιούχων, σημαίνει ότι η θέση της συντριπτικής πλειοψηφίας των συνταξιούχων με κάθε νέα φουρνιά θα χειροτερεύει, γεγονός που αποτυπώνει τις συνέπειες των αντιδραστικών ανατροπών που επιβλήθηκαν στην κοινωνική ασφάλιση την προηγούμενη 20ετία, με σταθμό τον νόμο Κατρούγκαλου της κυβέρνησης Τσίπρα, και τα αποτελέσματά της γίνονται κάθε μήνα και χρόνο πιο ορατά. Σημαντική παράμετρο αυτών των ανατροπών είναι και η σταδιακή απόσυρση του κράτους από την Κοινωνική Ασφάλιση και ο δραστικός περιορισμός της χρηματοδότησής της από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, που το 2025 περιορίστηκε στο 6% του ΑΕΠ, ενώ το μεγαλύτερο βάρος επωμίστηκαν οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι με τις εισφορές τους, οι οποίες πέρσι έφτασαν τα 19 δισ. ευρώ!

Σε ένα τέτοιο φόντο η κυβέρνηση παρουσιάζει σαν λύση από τη μία την ίδια συνταγή που οδήγησε σε συντάξεις πείνας, δηλαδή την περαιτέρω απόσυρση του κράτους και την ενίσχυση της ιδιωτικοποίησης της Κοινωνικής ασφάλισης. Γι' αυτό και την επόμενη βδομάδα φέρνει στη Βουλή το νομοσχέδιο για την ενίσχυση της Επαγγελματικής Ασφάλισης, μετατρέποντας έτσι ακόμα περισσότερο τη συνταξιοδότηση σε «ατομική ευθύνη» και επιλογή του κάθε ασφαλισμένου, δίνοντας ταυτόχρονα ζεστό χρήμα στους επιχειρηματικούς ομίλους από τις εισφορές των εργαζομένων. Η ...δεύτερη «λύση» που παρουσιάζει η κυβέρνηση είναι τα «κίνητρα» που δίνει στους συνταξιούχους, για να ξαναβγούν στο μεροκάματο. Αντί δηλαδή να απολαμβάνουν μια αξιοπρεπή σύνταξη, αναγκάζονται να ξαναπιάνουν δουλειά με ολέθρια αποτελέσματα, τα οποία αποτυπώνονται κυρίως στις ηλικίες θυμάτων από εργατικά «ατυχήματα» σε χώρους δουλειάς.



πηγή:https://www.dnews.gr/eidhseis/paixnidia-eksousias/601299/syntaksioyxoi-oyte-980-evro-meikta-i-mesi-syntaksi-pou-peftei-sta-774-evro-gia-neous-syntaksioyxous

Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος: - «Θα ήταν μεγάλη τρέλα η χορήγηση13ης σύνταξης στους συνταξιούχους!!

 




Θα ήταν τρέλα η 13η σύνταξη, είπε ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) Γιάννης Στουρνάρας μιλώντας στο OPEN TV ερωτηθείς για τα μέτρα που πήρε η ελληνική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια των μνημονίων

Κατηγορηματικός ήταν επίσης ο Γιάννης Στουρνάρας στην ερώτηση αν υπάρχει πρόβλημα με τις συντάξεις και αν κινδυνεύουν ξανά οι αποδοχές των συνταξιούχων δεδομένου του κινδύνου καταστεί ο ΕΦΚΑ ελλειμματικός λόγω του δημογραφικού λέγοντας: «όχι βέβαια, τα μέτρα που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια των μνημονίων εξασφαλίζουν την βιωσιμότητα του ελλείματος κατά ου ασφαλιστικού συστήματος για πάρα πολλά χρόνια».

Σε ερώτηση για τα ελλείμματα 1,3 δισ. το 2029 (έγινε αναφορά σε σε δημοσίευμα της Καθημερινής) ο Διοικητής της ΤτΕ τόνισε ότι δεν υπάρχουν «αρκεί να μην κάνουμε τρέλες…  Γιατί τώρα αν βγει μια κυβέρνηση και πει να ξαναπάμε στις πολιτικές που κάναμε τη δεύτερη πενταετία του 2000. αυτό εστί τρέλες

Συνεχίζοντας την επιχειρηματολογία γύρω από το τι είναι «δημοσιονομικά τρέλα» εν μέσω κρίσης «θα είναι παροχές οι οποίες δεν αντικρίζονται από δημοσιονομικό χώρο. Ναι. Θα είναι παροχές οι οποίες δεν έχουν αντίκρισμα παραγωγικότητας και δημοσιονομικού χώρου. Ναι. Θα οδηγήσει πάλι σε δύσκολες καταστάσεις».

Στη συνέχεια μίλησε για τη βαρύτητα των επαγγελματικών ταμείων και ότι η κυβέρνηση έχει πάρει μέτρα προσθέτοντας ότι ο προϋπολογισμός για το ασφαλιστικό σύστημα δίνει 17 δισ. ευρώ. «Γι’ αυτό πρέπει, λοιπόν, να εξασφαλίσουμε πολύ σωστά δημοσιονομικά. Και κάνουμε αυτή την υπόθεση ότι θα συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε τώρα. Ότι δεν θα ξαναέρθουμε ποτέ στην αλήστου μνήμης περίοδο που δεν κάναμε αυτό, αλλά κάναμε αντίθετα. Ότι δίναμε συντάξεις πολύ πάνω από τη δυνατότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Ότι δίναμε μισθούς πολύ πάνω από τη μεταβολή της παραγωγικότητας… Δίνουμε όσο αντέχει το σύστημα».

Σημείωσε ακόμα ότι «έχει γίνει το ΤΕΚΑ. Έχει γίνει δηλαδή και ένα κεφαλαιοποιητικό κομμάτι. Αυτή τη στιγμή, αυτό που κάνει η κυρία Κεραμέως είναι κάτι που το έχουν κάνει πολύ πριν από εμάς σχεδόν όλες οι χώρες». 

Για την τωρινή κατάσταση που επικρατεί στον πλανήτη και την αναζωπύρωση του πολέμου στα Στενά του Ορμούζ ρωτήθηκε ο Γιάννης Στουρνάρας και αν ανησυχεί για την παγκόσμια αλλά και την ελληνική οικονομία, φέρνοντας στο παρασκήνιο και νέα αύξηση επιτοκίων, «Δεν θα το σχολίαζα. Επειδή είμαστε σε περίοδο που είναι “περίοδος σιωπής”… Δεν μπορώ να σχολιάσω για τα επιτόκια…  Δεν μπορώ να το σχολιάσω καθόλου. Πραγματικά έχουμε απαγορευτικό. Μια βδομάδα πριν δεν μπορούμε να μιλήσουμε για το θέμα αυτό».

Τέλος, ο κ. Στουρνάρας αποκάλεσε την Ελλάδα «μαμή της ιστορίας». «Γιατί αν δεν ήταν η Ελλάδα με την κρίση, σήμερα η Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας δεν θα είχαν τα εργαλεία που έχουν σήμερα για να αντιμετωπίσουν την κρίση». Και στην ερώτηση αν θα κινδυνεύσει η ελληνική οικονομία ο Διοικητής απασφάλισε: «όχι, είναι η απάντηση».


πηγή:https://www.newsit.gr/oikonomia/finance/stournaras-dimosionomiki-trela-13i-syntaksi-kai-paroxes-pou-den-antikatoptrizontai-ston-dimosionomiko-xoro/4736221/#goog_rewarded

Η Δημοκρατία δεν γιορτάζεται. - Δοκιμάζεται!



Του Νίκου Καραχάλιου*

Την εβδομάδα που κλείνει με τη Γιορτή της Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός επέλεξε να την ανοίξει με την κανονικοποίηση της ανομίας.

Η διατύπωση είναι σκληρή. Ίσως ενοχλήσει. Όμως οι επέτειοι της Δημοκρατίας δεν υπάρχουν για να ανακυκλώνουν ευχάριστες βεβαιότητες. Υπάρχουν για να μας υποχρεώνουν να αναμετριόμαστε με την πραγματικότητα. Να αναρωτιόμαστε αν οι θεσμοί που οικοδομήθηκαν μετά την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας εξακολουθούν να υπηρετούν τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν ή αν, σταδιακά, αποδυναμώνονται μέσα από τη συνήθεια, την ανοχή και την παραίτηση.

Δεν πρόκειται για μια ακόμη σκληρή πολιτική αντιπαράθεση. Η Δημοκρατία αντέχει τις συγκρούσεις. Αυτό που δεν αντέχει είναι η σταδιακή μετατόπιση των ορίων του θεσμικά αποδεκτού. Δεν κινδυνεύει μόνο όταν παραβιάζεται ο νόμος. Κινδυνεύει όταν η παραβίαση του νόμου παύει να προκαλεί πολιτικό και κοινωνικό σοκ. Όταν η λογοδοσία παρουσιάζεται ως υπερβολή και ο έλεγχος της εξουσίας ως εμπόδιο στη διακυβέρνηση.

Η 24η Ιουλίου δεν είναι μια ακόμη εθνική επέτειος. Είναι η ημέρα κατά την οποία η Ελλάδα επέστρεψε στη δημοκρατική ομαλότητα ύστερα από επτά χρόνια δικτατορίας. Είναι η ημέρα που υπενθυμίζει πως η Δημοκρατία δεν είναι μια ιστορική κατάκτηση που διατηρείται αυτόματα. Είναι μια καθημερινή άσκηση αυτοπεριορισμού της εξουσίας, λογοδοσίας και εμπιστοσύνης στους θεσμούς.

Πενήντα δύο χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, η Ελλάδα δεν βρίσκεται αντιμέτωπη με τανκς. Βρίσκεται όμως αντιμέτωπη με έναν πολύ πιο ύπουλο αντίπαλο: τη σταδιακή διάβρωση της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς.

Η Δημοκρατία δεν ταυτίζεται με τη διεξαγωγή εκλογών. Οι εκλογές αποτελούν την αφετηρία της δημοκρατικής νομιμοποίησης, όχι το τέλος της. Μια ώριμη Δημοκρατία προϋποθέτει ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, διάκριση των εξουσιών, ισχυρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, διαφάνεια, λογοδοσία και ίσους κανόνες για όλους. Η νομιμοποίηση μιας κυβέρνησης δεν απορρέει μόνο από την κάλπη. Ανανεώνεται καθημερινά από την προθυμία της να υπόκειται στον ίδιο έλεγχο που απαιτεί από τους πολίτες.

Ακριβώς γι’ αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία η πρόσφατη δημόσια παρέμβαση του Πρωθυπουργού για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Κάθε Πρωθυπουργός έχει όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να υπερασπίζεται την κυβέρνησή του και τα στελέχη της όταν θεωρεί ότι αδικούνται. Όμως σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία υπάρχει ένα λεπτό αλλά κρίσιμο όριο: άλλο η πολιτική υπεράσπιση και άλλο η θεσμική αξιολόγηση διαδικασιών που βρίσκονται στην αρμοδιότητα ανεξάρτητων ελεγκτικών και δικαστικών αρχών.

Όταν ο Πρωθυπουργός κάνει λόγο για «έναν ακόμη πύργο από λάσπη που κατέρρευσε», η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται από τη διερεύνηση μιας υπόθεσης στη σύγκρουση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης.

Όταν χαρακτηρίζεται μια δικογραφία «εξαιρετικά ασθενής», το ζήτημα δεν είναι αν η εκτίμηση είναι σωστή ή λανθασμένη. Το ζήτημα είναι ποιος την εκφράζει. Σε μια συντεταγμένη δημοκρατία, η ποιότητα μιας δικαστικής έρευνας αξιολογείται από τη Δικαιοσύνη και όχι από την εκτελεστική εξουσία, ιδιαίτερα όταν η ίδια αποτελεί αντικείμενο του ελέγχου.

Και όταν ασκείται δημόσια κριτική στους Ευρωπαίους εισαγγελείς ή στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ακόμη σοβαρότερο. Η προσοχή μετατοπίζεται από την ουσία της υπόθεσης στη νομιμοποίηση εκείνων που έχουν την ευθύνη να την ερευνήσουν.

Δεν πρόκειται για νομική παρατήρηση. Πρόκειται για θεσμική αρχή.

Η Δημοκρατία δεν δοκιμάζεται όταν οι θεσμοί ελέγχουν την εξουσία.

Δοκιμάζεται όταν η εξουσία αρχίζει να αντιμετωπίζει τον θεσμικό έλεγχο ως πολιτικό πρόβλημα.

Ας είμαστε απολύτως σαφείς. Το τεκμήριο αθωότητας είναι αδιαπραγμάτευτο. Κανείς δεν μπορεί να καταδικάζεται στη δημόσια σφαίρα πριν αποφανθεί η Δικαιοσύνη. Το ίδιο αδιαπραγμάτευτη όμως είναι και η ανεξαρτησία των θεσμών που έχουν την ευθύνη του ελέγχου. Οι δύο αυτές αρχές δεν συγκρούονται. Συμπληρώνουν η μία την άλλη και αποτελούν τον πυρήνα κάθε φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Η πολιτική ευθύνη, άλλωστε, δεν ταυτίζεται με την ποινική ευθύνη. Είναι ευρύτερη. Γι’ αυτό και η λογοδοσία δεν αρχίζει όταν εκδοθεί μια δικαστική απόφαση. Αρχίζει από τη στιγμή που τίθενται εύλογα ερωτήματα για τη λειτουργία του κράτους και των θεσμών.

Η μεγαλύτερη απειλή, επομένως, δεν είναι μια συγκεκριμένη υπόθεση. Ούτε μια κυβέρνηση. Ούτε ένα κόμμα.

Η μεγαλύτερη απειλή είναι η σταδιακή εμπέδωση μιας πολιτικής κουλτούρας σύμφωνα με την οποία κάθε έλεγχος θεωρείται εχθρική πράξη, κάθε ανεξάρτητη αρχή αντιμετωπίζεται με καχυποψία όταν δεν επιβεβαιώνει τις κυβερνητικές θέσεις και κάθε υπόθεση διαφθοράς μετατρέπεται σε έναν ακόμη γύρο επικοινωνιακής αντιπαράθεσης.

Κάπου εκεί χάνεται το ουσιώδες ερώτημα.

Δεν είναι αν κερδίζει επικοινωνιακά η κυβέρνηση ή η αντιπολίτευση.

Είναι τι συμβαίνει στους ίδιους τους θεσμούς.

Γιατί οι Δημοκρατίες δεν καταρρέουν μόνο με πραξικοπήματα. Φθείρονται όταν οι πολίτες συνηθίζουν να πιστεύουν ότι η παραβίαση των κανόνων είναι μέρος της πολιτικής κανονικότητας. Όταν η λογοδοσία θεωρείται υπερβολή. Όταν η διαφάνεια αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια. Όταν η ανομία παύει να προκαλεί έκπληξη.

Η διαφθορά δεν θριαμβεύει όταν αποκαλύπτεται. Θριαμβεύει όταν παύει να εκπλήσσει.

Και από τη στιγμή που παύει να εκπλήσσει, αρχίζει να κανονικοποιείται.

Αν όμως θέλουμε να κατανοήσουμε γιατί αυτή η κανονικοποίηση αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τη σύγχρονη Δημοκρατία, πρέπει να απομακρυνθούμε από την επικαιρότητα και να επιστρέψουμε στις βασικές αρχές της πολιτικής επιστήμης.

Εκεί όπου η Δημοκρατία, οι θεσμοί και η διαφθορά παύουν να είναι συνθήματα και γίνονται αντικείμενο γνώσης.

(Συνεχίζεται στο Β΄ Μέρος: Δημοκρατία, Θεσμοί και Διαφθορά)

*Πρόεδρος forumgreece.org


https://www.antinews.gr/170290/politiki/i-dimokratia-den-giortazetai-dokimazetai-meros-a%ce%84-i-stigmi-poy-i-anomia-ginetai-kanonikotita/








ΜΤΣ: - Ημερομηνία Καταβολής Μερισμάτων ΜΤΣ και ΕΚΟΕΜΣ





Ημερομηνίες Καταβολής Μερίσματος ΜΤΣ και Οικονομικής Ενίσχυσης ΕΚΟΕΜΣ έτους 2026 


Μέρισμα Αυγούστου 2026 στις 30 Ιουλ 2026 ημέρα Πέμπτη. 

Μέρισμα Σεπτεμβρίου 2026 στις 28 Αυγ 2026 ημέρα Παρασκευή. 

Μέρισμα Οκτωβρίου 2026 στις 29 Σεπ 2026 ημέρα Τρίτη. 

Μέρισμα Νοεμβρίου 2026 στις 29 Οκτ 2026 ημέρα Πέμπτη. 

Μέρισμα Δεκεμβρίου 2026 στις 27 Νοε 2026 ημέρα Παρασκευή.