ΕΛΣΤΑΤ στην Κυβέρνηση: - Για να επιβιώσει μια οικογένεια χρειάζεται τουλάχιστον 1.820 ευρώ τον μήνα - Πληρώνουν περισσότερα, για να αγοράζουν λιγότερα!!

Δεν είναι απλώς ότι όλα έχουν ακριβύνει. Είναι ότι η ελληνική οικογένεια χρειάζεται πλέον όλο και περισσότερα χρήματα για να διατηρήσει μια καθημερινότητα η οποία, σε αρκετές περιπτώσεις, περιλαμβάνει λιγότερα αγαθά από όσα αγόραζε προηγουμένως.

Τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς του 2025 δίνουν ίσως μία από τις πιο καθαρές εικόνες για το πραγματικό κόστος ζωής στην Ελλάδα.

Ο αριθμός που τραβάει πρώτος το βλέμμα είναι τα 1.820,20 ευρώ τον μήνα.

Τόση ήταν η μέση μηνιαία δαπάνη ενός ελληνικού νοικοκυριού το 2025, έναντι 1.724,54 ευρώ το 2024. Μέσα σε μόλις έναν χρόνο, δηλαδή, ο οικογενειακός προϋπολογισμός επιβαρύνθηκε κατά περίπου 96 ευρώ τον μήνα ή σχεδόν 1.150 ευρώ τον χρόνο.

Η ετήσια μέση δαπάνη έφθασε έτσι τα 21.842,40 ευρώ, αυξημένη κατά 5,5%.

Και εδώ βρίσκεται το πρώτο ενδιαφέρον στοιχείο: ακόμη και αφαιρώντας την επίδραση των ανατιμήσεων, σε σταθερές τιμές η αύξηση της δαπάνης ήταν 2,9%

ο πραγματικό πρόβλημα, όμως, αποκαλύπτεται όταν δει κανείς πού πηγαίνουν αυτά τα χρήματα.

Σχεδόν ένα στα δύο ευρώ για φαγητό, σπίτι και μετακινήσεις

Τρεις κατηγορίες απορροφούν σχεδόν τον μισό μέσο οικογενειακό προϋπολογισμό

• 20,4% για τρόφιμα και μη αλκοολούχα ποτά
• 14,7% για στέγαση
• 13,6% για μεταφορές

Με βάση τη μέση μηνιαία δαπάνη των 1.820 ευρώ, αυτό μεταφράζεται περίπου σε 371 ευρώ για τρόφιμα, 268 ευρώ για στέγαση και 248 ευρώ για μετακινήσεις.

Συνολικά, σχεδόν 887 ευρώ τον μήνα φεύγουν μόνο σε αυτές τις τρεις βασικές ανάγκες.

Και μιλάμε για μέσους όρους, οι οποίοι συχνά κρύβουν πολύ μεγαλύτερες πιέσεις για συγκεκριμένες κατηγορίες νοικοκυριών.

Ιδιαίτερα για όσους νοικιάζουν, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο βαριά. Τα νοικοκυριά που μένουν σε ενοικιαζόμενη κατοικία διαθέτουν κατά μέσο όρο 23,4% ολόκληρου του μηνιαίου προϋπολογισμού τους για τη στέγαση, με το 17,3% να αφορά αποκλειστικά το ενοίκιο.

Και αυτό πριν μπουν στο τραπέζι όλες οι υπόλοιπες ανάγκες μιας οικογένειας.

Η μεγάλη ανισότητα: Οι φτωχότεροι πληρώνουν πρώτα για να επιβιώσουν

Ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο ολόκληρης της έρευνας βρίσκεται στη σύγκριση ανάμεσα στα φτωχότερα και τα πλουσιότερα νοικοκυριά.

Στο φτωχότερο 20% του πληθυσμού, τρόφιμα και στέγαση απορροφούν το 54,4% της συνολικής δαπάνης.

Δηλαδή, περισσότερα από τα μισά χρήματα ενός φτωχού νοικοκυριού έχουν ήδη φύγει πριν πληρωθούν μετακινήσεις, υγεία, ένδυση, επικοινωνίες, εκπαίδευση ή οποιαδήποτε μορφή ψυχαγωγίας.

Στο πλουσιότερο 20%, αντιθέτως, τρόφιμα και στέγαση αντιστοιχούν στο 34,5% της συνολικής δαπάνης.

Η διαφορά των σχεδόν 20 ποσοστιαίων μονάδων περιγράφει ίσως καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο δείκτη το χάσμα στην καθημερινότητα.

Για το φτωχότερο νοικοκυριό, ο οικογενειακός προϋπολογισμός είναι πρωτίστως προϋπολογισμός επιβίωσης.

Για το οικονομικά ισχυρότερο, παραμένει πολύ μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματος διαθέσιμο για επιλογές πέρα από τις απολύτως βασικές ανάγκες.

Πληρώνουμε περισσότερα – αλλά παίρνουμε λιγότερα

Και κάπου εδώ έρχεται ίσως το πιο χαρακτηριστικό εύρημα.

Οι Έλληνες ξόδεψαν περισσότερα για τρόφιμα το 2025, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έβαλαν περισσότερα τρόφιμα στο καλάθι τους.

Σε σχέση με το 2024, η μέση μηνιαία ποσότητα που κατανάλωσαν τα νοικοκυριά μειώθηκε:

• 2,6% στα ψάρια
• 2,4% στο ψωμί και στα είδη αρτοποιίας
• 1,6% στα λαχανικά
• 1,2% στα φρούτα
• 1,2% στο γάλα

Την ίδια στιγμή, η δαπάνη για αρκετά από αυτά τα είδη αυξήθηκε.

Για το κρέας, για παράδειγμα, τα νοικοκυριά ξόδεψαν 9,9% περισσότερα, ενώ η ποσότητα που κατανάλωσαν αυξήθηκε μόλις 0,8%.

Για τα ψάρια η εικόνα είναι ακόμη πιο χαρακτηριστική: η δαπάνη αυξήθηκε κατά 8%, ενώ η ποσότητα που αγοράστηκε μειώθηκε κατά 2,6%.

Στα φρούτα η δαπάνη αυξήθηκε 5,4%, αλλά η ποσότητα μειώθηκε 1,2%.

Με απλά λόγια, ο λογαριασμός μεγαλώνει χωρίς να γεμίζει περισσότερο το καλάθι.

Καφές, κρέας και ψάρια «τραβούν» προς τα πάνω τον λογαριασμό

Η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει μεγάλες αυξήσεις στη μέση μηνιαία δαπάνη για συγκεκριμένες κατηγορίες τροφίμων.

Η μεγαλύτερη καταγράφεται σε καφέ, τσάι και κακάο, με 11,9%, και ακολουθούν:

κρέας +9,9%, ψάρια +8%, ζάχαρη – μέλι – μαρμελάδες – σοκολάτα +6,5%, φρούτα +5,4% και γαλακτοκομικά και αυγά +4,9%.

Πρόκειται για προϊόντα που βρίσκονται στον πυρήνα της καθημερινής κατανάλωσης και όχι για δαπάνες πολυτελείας.

Την ίδια στιγμή, η στέγαση παρουσίασε αύξηση δαπάνης 8,3%, μία από τις μεγαλύτερες μεταξύ όλων των κατηγοριών.

Ακριβότερη η ζωή στην πόλη – Σχεδόν 2.100 ευρώ τον μήνα στην Αττική

Το κόστος ζωής διαφοροποιείται έντονα και ανάλογα με το πού ζει κάποιος.

Στις αστικές περιοχές, ένα νοικοκυριό δαπανά κατά μέσο όρο 1.892,86 ευρώ τον μήνα, ενώ στις αγροτικές περιοχές 1.386,11 ευρώ.

Η διαφορά φθάνει το 26,8%.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Αττικής.

Η μέση ετήσια δαπάνη ενός νοικοκυριού στην Περιφέρεια Αττικής φθάνει τα 24.981,36 ευρώ.

Δηλαδή περίπου 2.082 ευρώ κάθε μήνα.

Το ποσό βρίσκεται κατά 14,4% πάνω από τον μέσο όρο της χώρας.

Στον αντίποδα, στη Στερεά Ελλάδα καταγράφεται η χαμηλότερη μέση ετήσια δαπάνη, στα 16.475,52 ευρώ, δηλαδή περίπου 1.373 ευρώ τον μήνα.

Ζευγάρι με δύο παιδιά: Πάνω από 2.700 ευρώ τον μήνα

Ακόμη πιο αποκαλυπτικά γίνονται τα στοιχεία όταν εξετάζεται η σύνθεση της οικογένειας.

Ένα ζευγάρι με δύο παιδιά ηλικίας έως 16 ετών δαπανά κατά μέσο όρο ποσό ίσο με το 149,8% της μέσης μηνιαίας δαπάνης της χώρας.

Με βάση τα 1.820,20 ευρώ του γενικού μέσου όρου, αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 2.727 ευρώ τον μήνα.

Περισσότερα από 32.700 ευρώ τον χρόνο.

Τα μονομελή νοικοκυριά με άνθρωπο ηλικίας άνω των 65 ετών βρίσκονται στο άλλο άκρο, δαπανώντας μόλις το 45,6% του γενικού μέσου όρου, περίπου 830 ευρώ τον μήνα.

Το μικρό ποσό, βεβαίως, δεν αποτελεί απαραίτητα ένδειξη άνεσης. Αντίθετα, σε αρκετές περιπτώσεις αποτυπώνει απλώς τα πολύ μικρότερα διαθέσιμα εισοδήματα και τον περιορισμό της κατανάλωσης.

Οι 35άρηδες και 40άρηδες σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος

Ενδιαφέρον έχει και η ηλικιακή διάσταση.

Τα νοικοκυριά με υπεύθυνο ηλικίας 35 έως 44 ετών εμφανίζουν τη μεγαλύτερη μέση δαπάνη, η οποία αντιστοιχεί στο 133,3% του γενικού μέσου όρου.

Δηλαδή περίπου 2.426 ευρώ κάθε μήνα.

Είναι άλλωστε οι ηλικίες στις οποίες συσσωρεύονται συνήθως οι περισσότερες οικονομικές υποχρεώσεις: παιδιά, στέγη, μετακινήσεις, εκπαίδευση και γενικότερα οι αυξημένες ανάγκες μιας οικογένειας.

Και όμως, ακόμη δεν έχουμε επιστρέψει στο 2008

Υπάρχει, τέλος, ένα στοιχείο που περιγράφει ολόκληρη τη διαδρομή της ελληνικής οικονομίας από την εποχή πριν από την οικονομική κρίση μέχρι σήμερα.

Το 2008, η μέση μηνιαία δαπάνη ενός νοικοκυριού ήταν 2.067,62 ευρώ.

Ακολούθησε η μεγάλη καθίζηση των χρόνων των μνημονίων, με το ποσό να φθάνει στα 1.364 ευρώ το 2016 και, μετά την πανδημία, να αρχίζει ξανά να ανεβαίνει απότομα.

Το 2021 ήταν 1.399,71 ευρώ.

Το 2022 πήγε στα 1.579,81 ευρώ.

Το 2023 στα 1.663,82 ευρώ.

Το 2024 στα 1.724,54 ευρώ.

Και το 2025 έφθασε στα 1.820,20 ευρώ.

Η ΕΛΣΤΑΤ επισημαίνει ότι η μέση δαπάνη εξακολουθεί να βρίσκεται 12% χαμηλότερα από το 2008.

Μόνο που υπάρχει μία κρίσιμη διαφορά.

Η σημερινή άνοδος των οικογενειακών δαπανών δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και αντίστοιχη βελτίωση του επιπέδου ζωής.

Τα ίδια τα στοιχεία δείχνουν ότι σε αρκετές βασικές κατηγορίες τροφίμων τα νοικοκυριά πληρώνουν περισσότερο και καταναλώνουν λιγότερο.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο καθαρή φωτογραφία της ακρίβειας: όχι απλώς οι τιμές στα ράφια, αλλά τα 1.820 ευρώ που χρειάζεται κατά μέσο όρο κάθε μήνα ένα νοικοκυριό, τα περισσότερα από 2.700 ευρώ μιας τετραμελούς οικογένειας και ένα καλάθι που, παρά τον μεγαλύτερο λογαριασμό, σε αρκετά βασικά προϊόντα γίνεται μικρότερο.

 

https://www.topontiki.gr/2026/09/27/elstat-1-820-evro-mono-gia-na-vgi-o-minas-plironoume-perissotera-agorazoume-ligotera/

Πως η Κυβέρνηση υπολόγισε τα αναδρομικά που μας χορήγησε, στις 25 Αυγούστου 2025!! - Το Επίσημο έγγραφο του ΕΦΚΑ

 

Κυρία Παπασταύρου

  1. Στις 19/9/2025 μου απαντήσατε, στην ένσταση που σας είχα υποβάλει, στις 17/9/2025, στο ερώτημα: "Ποια μέθοδο  χρησιμοποιήσατε για να  υπολογίσετε τα δικαιούμενα αναδρομικά, που μου χορηγήσατε  για την περίοδο από 01/9/2021 έως 31/3/2023. Διαβάζοντας, τις δύο κάθετες στήλες, του αναλυτικό πίνακα υπολογισμού διαπίστωσα πως:

      α. Τα καθαρά, προ φόρου ποσά, πριν και μετά την μείωση του ν.4093/12 είναι ΟΛΑ λανθασμένα εκτός τους 3 τελευταίους υπολογισμούς του έτους 2023. 

     β. Τα αναφερόμενα στην τελευταία δεξιά κάθετη στήλη ΟΛΕΣ οι διαφορές είναι λανθασμένες

     γ.  Αδιαφορήσατε, για μια ακόμα φορά, να διορθώσετε το κραυγαλέο λάθος που κάνατε, σε βάρος μου, τον Νοέμβριο του 2021, όταν εφαρμόστηκε ο επανυπολογισμός των συντάξεων με βάση το ν. 4670/2020 όπου η  νέα προσωπική μου διαφορά έπρεπε να διαμορφωθεί από τα +103,30 ευρώ στα -62,80 ευρώ και διαμορφώθηκε στα -29,12  ευρώ!! 

Αναλυτικότερα:

        (1). Μεικτά ποσά σύνταξης Οκτωβρίου 2021 1.425,43 ευρώ

        (2). Μεικτά ποσά σύνταξης Νοεμβρίου 2021 1.588,23  ευρώ

        (3). Αφαιρούμε τα 1.588,23  ευρώ από τα 1.425,43 ευρώ  = - 62,80 νέα προσωπική διαφορά και ΌΧΙ -29,12 ευρώ

       (4)  Άρα απώλειες 33,63 ευρώ μηνιαίως 

  2. Σας παρακαλώ να προβείτε στην αποκατάσταση των λαθών   

  

ΕΑΑΣ Παράρτημα Άρτας                                

Από:eaasartas@yahoo.gr

Προς:d.dapon.syntefdt@efka.gov.gr,chmourelatos@efka.gov.gr

Τρί 23 Σεπ στις 5:48 μ.μ.

Σας γνωρίζω πως δεν έχω παραλάβει το έγγραφο, για τον υπολογισμό των  αναδρομικών, με συστημένη αλληλογραφία, όπως με  ενημερώσατε

 Σας παρακαλώ για: 

         

     α. Την αναλυτική ενημέρωση για τον τρόπο υπολογισμού των χορηγηθέντων αναδρομικών, ύψους 2,39 ευρώ μικτά   

     γ. Την διαβίβαση της ένστασης/θεραπείας/καταγγελίας μου αρμοδίως 

 

 5.  Σας ενημερώνω πως εάν δεν  προβείτε στην άμεση ενημέρωσή μου, στο χρονικό διάστημα που προβλέπει το άρθρο 10 παρ. 3 του Συντάγματος και  το άρθρο 107 παρ.1 περ. 1γ του Ν. 4057/2012   θα προβώ στην κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς κατά παντός υπευθύνου, καθώς και κάθε άλλου ένδικου μέσου που προβλέπεται από τους νόμους , τόσο για την καθυστέρηση, όσο και για τον λάθος υπολογισμό των δικαιούμενων αναδρομικών .

       Με εκτίμηση 

 Αλέξανδρος Παναγής

Ελληνοτουρκικά: - Το σχέδιο Ατσεσον για το Καστελλόριζο και την Κύπρο - Η Ελληνική πρόταση για το Καστελλόριζο - Η Ανταλλαγή πληθυσμών

 

 Παύλος Παπαδόπουλος

«Η [ελληνική] προσφορά του Καστελλόριζου στην Τουρκία δεν μπορεί να θεωρηθεί πολύ γενναιόδωρη. Το νησί είναι γενικά άγονο, δεν έχει κάποιο σημαντικό αγροτικό ή βιοτεχνικό τομέα και υποστηρίζει έναν μειούμενο πληθυσμό. Διαθέτει ένα μικρό προστατευμένο λιμάνι αλλά δεν είναι εξοπλισμένο με εγκαταστάσεις επισκευής πλοίων, αποθηκών ή ανεφοδιασμού. [Επίσης] το Καστελλόριζο δεν είναι κατάλληλο για εγκαταστάσεις αεροπορίας».

Η παραπάνω παράγραφος αποτελεί τμήμα της απόρρητης αναφοράς της CIA για το Καστελλόριζο που συντάχθηκε τον Αύγουστο του 1964, στο αποκορύφωμα των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, και αφορούσε την ελληνική πρόταση να δοθεί στους Τούρκους το Καστελλόριζο με αντάλλαγμα μια λύση που θα οδηγούσε στην Ενωση της Κύπρου με την Ελλάδα. 

Οι Αμερικανοί πήγαιναν πολλά βήματα πιο πέρα και όπως επιβεβαιώνουν αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA και του Λευκού Οίκου, εξέταζαν το ενδεχόμενο ανταλλαγής πληθυσμού μεταξύ Δωδεκανήσων και Κύπρου. Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, που πάντως δεν είχε τεθεί στο τραπέζι, τα Δωδεκάνησα θα περνούσαν στην Τουρκία, οι Τουρκοκύπριοι θα μετακόμιζαν εκεί και οι Ελληνες Δωδεκανήσιοι θα μετακόμιζαν στην Κύπρο…

Συνάντηση στο Καστρί

Σε ό,τι αφορά τις διαπραγματεύσεις που βρίσκονταν σε εξέλιξη, είναι αποκαλυπτική η εμπιστευτική συζήτηση μεταξύ του Ελληνα πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου και του Χένρι Λαμπουίς που έγινε στις 19 Ιουλίου 1964. Ο Χένρι Λαμπουίς ήταν ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα από τον Μάρτιο του 1962 έως τον Μάιο του 1965. Νομικός με ευρύτατη μόρφωση είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο την Εύα Κιουρί, θυγατέρα της Μαρίας και του Πιερ Κιουρί. Ο Λαμπουίς είχε αναπτύξει ανθρωπιστική δράση στην Παλαιστίνη προτού έλθει στην Ελλάδα. Το 1965 ανέλαβε τα ηνία της UNICEF και αμέσως παρέλαβε το Νομπέλ Ειρήνης στο όνομα της οργάνωσης. Το βράδυ της Κυριακής 19 Ιουλίου 1964, ακριβώς στις 11.00, απέστειλε στην Ουάσιγκτον ένα τηλεγράφημα που αφορούσε τη συνάντηση που είχε γίνει το ίδιο απόγευμα με τον Γεώργιο Παπανδρέου στο Καστρί. Στο τηλεγράφημα αυτό αναφέρει ότι ο Παπανδρέου του είπε ότι θα μπορούσε να συμφωνήσει ώστε να δώσει η Ελλάδα το Καστελλόριζο στην Τουρκία ως βάση σε αντάλλαγμα για μια καλή λύση για την Ελλάδα στην Κύπρο. Συγκεκριμένα, ο Λαμπουίς αναφέρει στο τηλεγράφημά του:

«Σε συνομιλίες μιας ώρας με τον πρωθυπουργό την Κυριακή το απόγευμα, επέμεινε ότι είναι επείγον να βρεθεί λύση στο πρόβλημα της Κύπρου. Υπογράμμισε ότι ήθελε να διευκολύνει όσο γίνεται τη δουλειά του [ΥΠΕΞ των ΗΠΑ] κ. Ατσεσον και τόνισε ότι γι’ αυτόν τον σκοπό χθες βράδυ κατά το ραδιοφωνικό του διάγγελμα για πρώτη φορά τόνισε ότι είναι θέμα των συζητήσεων η ασφάλεια του τουρκικού κράτους και η προστασία της τουρκικής μειονότητας».

«Ο Παπανδρέου έδειξε με υπερηφάνεια μια νέα φωτογραφία του προέδρου Τζόνσον που είχε στη βιβλιοθήκη του και είπε ότι αισθάνεται άσχημα που έδωσε την εντύπωση αδιαλλαξίας [κατά το ταξίδι του] στην Ουάσιγκτον [23-27 Ιουνίου 1964] ως αντιτιθέμενος στην προτεινόμενη διαδικασία αντιμετώπισης του κυπριακού προβλήματος. Είπε ότι πίστευε ειλικρινά τότε, όπως και τώρα, ότι αν δεν έχουν γίνει οι απαιτούμενες προετοιμασίες, οι απευθείας συνομιλίες μπορεί να οδηγήσουν σε αδιέξοδο και στο ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης. Ανέφερε τις τουρκικές ταραχές στην Κωνσταντινούπολη το 1955 ως παράδειγμα του τι κάνουν οι Τούρκοι όταν οι συνομιλίες δεν οδηγούν εκεί που θέλουν.

 Είπε ακόμα ότι θέλει να αποφύγει τον πόλεμο με κάθε κόστος (ανέφερε τη φράση “ο πόλεμος είναι 100 φορές πιο σοβαρός για την Ελλάδα από όσο είναι για τις ΗΠΑ”) και δήλωσε απογοητευμένος ότι δεν έγινε συζήτηση για κάποια λύση στην Ουάσιγκτον παρά υπήρξε μόνον η πίεση να ξεκινήσουν άμεσα συνομιλίες με τους Τούρκους. Με τις διαρκείς τουρκικές απειλές κάτι τέτοιο δεν θα ήταν εφικτό. Ωστόσο [πρόσθεσε ότι] οι συνομιλίες, που τώρα βρίσκονται σε εξέλιξη στη Γενεύη, είναι η σωστή προσέγγιση για την εύρεση λύσης και η ελληνική κυβέρνηση θέλει να διευκολύνει τις συνομιλίες αυτές ως ένα θέμα άμεσης προτεραιότητας. [Ο Παπανδρέου πρόσθεσε ότι] το επείγον του πράγματος οφείλεται στο γεγονός ότι ο Μακάριος βρίσκεται πιο κοντά στους Σοβιετικούς και στον [ηγέτη της Αιγύπτου] Νάσερ και κάνει κινήσεις χωρίς να ρωτήσει την ελληνική κυβέρνηση. Άφησε να εννοηθεί ότι αν περάσει πολύς χρόνος, μια πλήρως ελεύθερη Κύπρος, κάτω από την ισχυρή ανατολική επιρροή, ίσως πάψει να επιδιώκει την Ένωση».

Το καθεστώς των βάσεων

«Σε ό,τι αφορά τη λύση, επανέλαβε ότι θα πρέπει να προσφερθούν στην τουρκική μειονότητα όλες οι απαραίτητες εγγυήσεις, συμπεριλαμβανομένης της επιτήρησης από τον ΟΗΕ (είπε συγκεκριμένα “οτιδήποτε θέλετε” – “whatever you want”). Για την ασφάλεια της Τουρκίας και για να καλυφθεί η πλευρά του προβλήματος που αφορά το τουρκικό “εθνικό γόητρο” είπε ότι η Ελλάδα θα συμφωνούσε στη μετατροπή των βρετανικών βάσεων σε νατοϊκές βάσεις με τουρκικά στρατεύματα και διοικητή. Από τον [ΥΠΕΞ και μετέπειτα πρόεδρο της Κύπρου, Σπύρο] Κυπριανού είχε ακούσει ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίλσον και άλλοι στη βρετανική κυβέρνηση ήταν έτοιμοι να αξιολογήσουν αυτή την πρόταση. Είπε ότι η Βρετανία θα μπορούσε να διατηρήσει ή να εγκαταλείψει την κυριαρχία της στις βάσεις – σε κάθε περίπτωση θα μπορούσαν να γίνουν οι κατάλληλες ενέργειες έτσι ώστε να περάσουν [οι βάσεις] υπό τη δικαιοδοσία του ΝΑΤΟ με Τούρκο διοικητή».

«Το τελευταίο αυτό σημείο, κατά την αντίληψη του Παπανδρέου, θα καλύψει κάθε τουρκική απαίτηση τόσο σε ό,τι αφορά την ασφάλεια, όσο και σε ό,τι αφορά το γόητρο. Ο Παπανδρέου δεν βλέπει καμία πιθανότητα για [να δημιουργηθεί] μια περιοχή τουρκικής κυριαρχίας στο νησί. [Σύμφωνα με τον Παπανδρέου] Οι συμφωνίες Λονδίνου – Ζυρίχης επέτρεψαν μόνον την παρουσία τουρκικού στρατού στο νησί. Το να δοθεί τώρα στην Τουρκία κυριαρχική παρουσία, έπειτα από 100 χρόνια στα οποία δεν είχε καμία διεκδίκηση κυριαρχίας, θα ήταν ένα βήμα μη αποδεκτό για κάθε ελληνική κυβέρνηση, αλλά και για τους Κυπρίους. Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση θα ήταν έτοιμη να δώσει το Καστελλόριζο ως βάση [η ακριβής φράση του Λαμπουίς είναι: to turn over Kastellorizon as a base]. Υπήρξε μια υπόνοια ότι και κάποιες άλλες παραχωρήσεις μπορεί να είναι πιθανές, αλλά αυτές δεν διατυπώθηκαν».

Προς το τέλος του τηλεγραφήματος, λέει ο Παπανδρέου με νόημα, σύμφωνα πάντα με τον Αμερικανό πρέσβη: «Οι Ελληνες και οι Αμερικανοί πρέπει πάντα να μιλάνε ως συγγενείς γιατί ο Μακάριος, η ΕΣΣΔ και η Αίγυπτος μιλούν τώρα σαν συγγενείς».

Ανταλλαγή πληθυσμών Δωδεκανησίων – Τουρκοκυπρίων 

Έγγραφο από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον με ημερομηνία 24 Αυγούστου 1964 αναφέρει, μεταξύ άλλων: «Κατά τη διάρκεια συνομιλιών με υπουργούς στο Λονδίνο ο Παπανδρέου (σ.σ.: στις 20 Ιουλίου 1964) επιβεβαίωσε ότι θα μπορούσε να προσφέρει μια βάση στο Καστελλόριζο ως αντάλλαγμα για μια συμφωνία στην Κύπρο» (που θα ήταν υποχωρητική από πλευράς της Τουρκίας) – (σ.σ.: 

Ο Παπανδρέου φαίνεται ότι επιδίωκε μια λύση που θα οδηγούσε στην ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα). Σε άλλο σημείο της μακροσκελούς αναφοράς αναφέρεται η αμερικανική ιδέα για ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Κύπρου (Τουρκοκυπρίων) και Δωδεκανήσων, κάτι που προφανώς, κατά τους Αμερικανούς, θα ήταν η απαραίτητη «ανταλλαγή» για να δεχθεί η Τουρκία την ένωση Ελλάδας – Κύπρου: «Από “πρακτικής” πλευράς, μια ανταλλαγή πληθυσμών ανάμεσα στην Κύπρο και στα Δωδεκάνησα θα ήταν πιθανή και εφικτή. Ο συνολικός αριθμός των Τούρκων στην Κύπρο είναι περίπου 114.000-120.000 και είναι σχεδόν ο ίδιος με τον αριθμό των Ελλήνων που ζουν στα Δωδεκάνησα, που είναι 90.000-100.000. Επιπλέον, οι διαφορετικές όψεις του φυσικού περιβάλλοντος (κλίμα, γεωγραφία, υδρογραφία κ.λπ.) είναι συγκρίσιμα, αν όχι ίδια».

Η αιτία που η Ουάσιγκτον εξέταζε το ενδεχόμενο ανταλλαγής πληθυσμών και παραχώρησης των Δωδεκανήσων στην Τουρκία ήταν το γεγονός ότι εκείνες τις εβδομάδες του καλοκαιριού του 1964 διαμορφώνονταν οι συνθήκες ελληνοτουρκικής σύγκρουσης με επίκεντρο την Κύπρο. Η έκθεση της CIA της ίδιας περιόδου είναι χαρακτηριστική. Ακολουθούν εκτενή αποσπάσματα: «Από τις αρχές Ιουνίου 1964, όταν μια τουρκική εισβολή αποσοβήθηκε την τελευταία στιγμή, οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Οι Ελληνες, που όπως φάνηκε αιφνιδιάστηκαν τον Ιούνιο, μετακινούν άντρες και όπλα στην Κύπρο τις τελευταίες έξι εβδομάδες. Αποβιβάζονται τη νύχτα και κάτω από συνθήκες μέγιστης ασφάλειας στο λιμάνι της Λεμεσού».

«Μπορεί να υπάρχουν 7.000-8.000 Ελληνες στρατιώτες στο νησί, πολλοί από αυτούς Ελληνοκύπριοι. Υπάρχουν τρία συντάγματα πεζικού, εκτός από μονάδες πυροβολικού και ειδικές δυνάμεις που κρύβονται στο όρος Τρόοδος στην κεντρική Κύπρο».

«Η ελληνική κυβέρνηση έχει παραδεχθεί ότι μόνο περίπου 100 αξιωματικοί έχουν “αυτομολήσει” για να ακολουθήσουν τον στρατηγό Γρίβα. Οι αξιωματούχοι του ΟΗΕ συμφωνούν ότι ελληνικές δυνάμεις έχουν φθάσει στο νησί, αλλά πιστεύουν ότι δεν είναι πάνω από 1.200-1.500 άντρες… Οι δυνάμεις των Ελληνοκυπρίων, διασκορπισμένες σε όλο το νησί, αριθμούν περίπου 30.000-35.000. Οι αντίστοιχες δυνάμεις των Τουρκοκυπρίων δεν ξεπερνούν τις 13.000 και δεν διαθέτουν εξοπλισμό και μέσα μεταφοράς. Και οι Τούρκοι προωθούν λαθραία άντρες και εξοπλισμό στο νησί, αλλά τα μεγέθη είναι ασήμαντα σε σχέση με αυτά των Ελληνοκυπρίων. Μπορεί να υπάρχουν όχι περισσότεροι από 1.000 Τούρκοι επιπλέον των 650 που επιτρέπει η συμφωνία (σ.σ.: Ζυρίχης – Λονδίνου). Αυτό δείχνει ότι μια τουρκική επέμβαση ίσως είναι κάτι πολύ πιο δύσκολο από όσο ήταν τον Ιούνιο».

«Η μεγάλη ενίσχυση των ελληνικών και ελληνοκυπριακών δυνάμεων έχει αυξήσει την αυτοπεποίθηση του καθεστώτος του Μακαρίου. Ο Μακάριος έχει κάνει δηλώσεις ότι δεν μπορεί να υπάρξει οποιοσδήποτε συμβιβασμός ή παραχώρηση αφού τώρα η Κύπρος είναι ένα “απόρθητο κάστρο”. Η ελληνική κυβέρνηση στην Αθήνα, έχοντας γνώση ότι οποιαδήποτε βεβιασμένη ενέργεια από τον Μακάριο και τους ατάκτους θα μπορούσε να προκαλέσει πολεμική σύρραξη μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας, προσπαθεί να βεβαιώσει ότι όλες οι δυνάμεις που βρίσκονται κάτω από την ελληνική επιρροή παίρνουν εντολές από τον Γρίβα και όχι από τον Μακάριο, υπολογίζοντας ότι ο πρώην ήρωας του αντάρτικου είναι παράγοντας σύνεσης».

«Την ίδια ώρα, ο Ντιν Ατσεσον προχωρεί σε διαβουλεύσεις στη Γενεύη με αντιπροσώπους των κυβερνήσεων της Ελλάδας και της Τουρκίας. Αυτές οι συνομιλίες είναι συνέχεια των συνομιλιών που είχε ο πρόεδρος Τζόνσον με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ινονού και στη συνέχεια με τον Ελληνα πρωθυπουργό Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον τον Ιούνιο. Η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση δεν έχει αντιπροσωπεία στη Γενεύη και ο Μακάριος έχει αποδοκιμάσει τις συνομιλίες δημοσίως. Οι συνομιλίες πάντως συνεχίζονται με τη λογική ότι η Ελλάδα θα μπορέσει να πείσει τους Ελληνοκυπρίους να δεχθούν μια συμφωνηθείσα λύση, με ή χωρίς την αποδοχή του Μακαρίου. Πρόσφατες αναφορές από τον Αμερικανό πρέσβη στη Λευκωσία και στην Αθήνα αφήνουν αμφιβολίες ότι η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να ελέγξει σε τέτοιο βαθμό τον Μακάριο. Ο Μακάριος, ενάντια στις επιθυμίες της Αθήνας, παρήγγειλε τέσσερις τορπιλακάτους από τους Σοβιετικούς».

«Ο κ. Ατσεσον δεν προσφέρει κάποιο “Αμερικανικό Σχέδιο” στη Γενεύη, αλλά μάλλον μια σειρά από διερευνητικές προτάσεις. Οι προτάσεις του περιλαμβάνουν τη δημιουργία τουρκικής βάσης στην Κύπρο, μεγάλο βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης για την τουρκική μειοψηφία και διεθνή παρουσία στο νησί για να εγγυηθεί ότι θα γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα της μειοψηφίας. Οι Τούρκοι, παρότι επιμένουν σε κάτι που θυμίζει πλήρη διχοτόμηση, έχουν δείξει ευελιξία όσον αφορά τα σύνορα. Εδειξαν αρχικά ενδιαφέρον για την ελληνική προσφορά του Καστελλόριζου, αλλά μόνον ως ένα τμήμα μιας ευρύτερης φόρμουλας. Ο Τούρκος στρατιωτικός αντιπρόσωπος, στις συνομιλίες που αντανακλούν τις θέσεις του τουρκικού γενικού επιτελείου, επιμένει ότι η Τουρκία πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα λιμάνι στο νησί –κατά προτίμηση την Κερύνεια–, επιπλέον συνδιοίκηση στην Αμμόχωστο».

Ρόδος, 31.3.1947. Ο αντιναύαρχος Περικλής Ιωαννίδης έχει μόλις παραλάβει τη διοίκηση των Δωδεκανήσων από τον Βρετανό στρατιωτικό διοικητή, ταξίαρχο Πάρκερ. Δεκαέξι χρόνια μετά, «ενεπλάκησαν» στην προσπάθεια επίλυσης του Κυπριακού. (Φωτ. ΜΙΧΑΛΗΣ Ν. ΚΑΤΣΙΓΕΡΑΣ «ΕΛΛΑΔΑ 20ός ΑΙΩΝΑΣ, ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ»)

Πηγή: https://www.kathimerini.gr/politics/561094246/to-schedio-atseson-gia-to-kastellorizo/

Ηχηρή απαξίωση στον ΟΗΕ: - Σε άδεια έδρανα η ομιλία Μητσοτάκη

 

Η εικόνα από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κατά τη διάρκεια της ομιλίας του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτέλεσε μια σκληρή προσγείωση στην πραγματικότητα για το Μέγαρο Μαξίμου. Τα σχεδόν άδεια έδρανα της αίθουσας ακύρωσαν στην πράξη το αφήγημα που καλλιεργείται συστηματικά στο εσωτερικό της χώρας, το οποίο θέλει τον Έλληνα πρωθυπουργό να απολαμβάνει ευρείας αποδοχής και να αποτελεί ηγετική φυσιογνωμία με αδιαμφισβήτητη διεθνή ακτινοβολία.

Η σύγκριση μάλιστα με άλλες παρουσίες στο βήμα καθιστά την εικόνα ακόμη πιο αποκαρδιωτική, καθώς το σκηνικό της εγκατάλειψης ξεπέρασε ακόμη και την ομιλία του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Στην περίπτωση του Ισραηλινού πρωθυπουργού, η απουσία ακροατηρίου ήταν αποτέλεσμα οργανωμένης πολιτικής διαμαρτυρίας, με δεκάδες διπλωματικές αποστολές να αποχωρούν μαζικά καταδικάζοντας τα εγκλήματα στη Γάζα. Αντίθετα, στην περίπτωση του Κυριάκου Μητσοτάκη, η απουσία δεν έκρυβε κάποιο ηχηρό πολιτικό μήνυμα ή διπλωματικό μποϊκοτάζ, παρά μόνο τη διεθνή αδιαφορία.

Αυτή η εμφανής απαξίωση της παρουσίας του στη Νέα Υόρκη αποδομεί πλήρως το προφίλ του ισχυρού παίκτη στη διεθνή σκακιέρα. Όταν η αίθουσα της Γενικής Συνέλευσης αδειάζει από καθαρή έλλειψη ενδιαφέροντος, το πλήγμα για το κύρος ενός ηγέτη που επενδύει επικοινωνιακά στη δημόσια εικόνα του εκτός συνόρων αποδεικνύεται βαρύ.

πηγή:https://www.dimokratia.gr/politiki/750243/ichiri-apaxiosi-ston-oie-se-adeia-edrana-i-omilia-mitsotaki/

Αντάρτικο Γ. Βλάχου στη Βουλή: - «Είμαστε εκτός πραγματικότητας»!

Νέο εσωκομματικό ρήγμα στην εικόνα της δήθεν κυβερνητικής συνοχής προκάλεσε η παρέμβαση του Γιώργου Βλάχου στην Ολομέλεια της Βουλής. Ο βουλευτής Ανατολικής Αττικής της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσε επίκαιρη ερώτηση για την ανάγκη λήψης πρόσθετων μέτρων και φοροελαφρύνσεων υπέρ των συνεπών δανειοληπτών πρώτης κατοικίας. Η ερώτησή του όμως συνοδεύτηκε από ευθείες αιχμές κατά της οικονομικής πολιτικής ειδικά όταν απάντησε ο υφυπουργός Δημήτρης Μαρκόπουλος

«Είμαστε εκτός πραγματικότητας», είπε και κάλεσε την κυβέρνηση να ξαναβρεί «το βήμα στην κοινωνία» και την επαφή της με ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.

Ο Γιώργος Βλάχος συνέχισε λέγοντας ότι η κυβέρνηση έχει στηρίξει τους ευάλωτους, αλλά δεν έχει επιβραβεύσει εκείνους που, “με κόπο και θυσίες, παραμένουν συνεπείς στις δανειακές τους υποχρεώσεις”.

Μάλιστα αναφέρθηκε και στο ότι θα μπορούσε να υπάρχει ακόμη και φορολογική ελάφρυνση για τους συνεπείς δανειολήπτες, που όπως είπε στηρίζουν τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Στη συνέχεια και μετά την απάντηση του αρμόδιου υφυπουργό ο Γιώργος Βλάχος επανήλθε λέγοντας ότι το ζήτημα δεν απαντήθηκε και πως η κυβέρνηση το αντιμετώπισε σαν μια ερώτηση «ενός παράξενου βουλευτή που σας τσιγκλάει».

Παράλληλα έβαλε στο στόχαστρο και τα funds, καταγγέλλοντας ότι «νιώθουν ανεξέλεγκτα» και επιδεικνύουν «χείριστη συμπεριφορά».

Ο υφυπουργός Οικονομικών επιχειρώντας να κατευνάσει τα πνεύματα εξήγησε πως ποτέ δεν χαρακτήρισε «παράξενο» τον Γιώργο Βλάχο.

Φυσικά δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Γιώργος Βλάχος ασκεί έντονη κριτική στην κυβέρνηση κάτι που γκρεμίζει την εικόνα που θέλει να περάσει προς τα έξω το Μαξίμου περί κοινοβουλευτικής συνοχής.

Η στάση του Γιώργου Βλάχου δεν μπορεί στην παρούσα συγκυρία να μείνει έξω από τις εξελίξεις με την διαφαινόμενη αυτόνομη κάθοδο στις επερχόμενες εκλογές του Αντώνη Σαμαρά. Παράλληλα πολλοί αναλυτές εμπλέκουν το όνομά του με τον πρώην πρωθυπουργό καθώς έχουν ακουστεί σενάρια για συμπόρευση μαζί του.

 

Γιατί οι δημόσιοι υπάλληλοι παίρνουν μεγαλύτερες συντάξεις από τους ιδιωτικούς - Οι 6 λόγοι

 

Στα 1.387,23 ευρώ διαμορφώθηκε η μέση κύρια σύνταξη γήρατος που απονεμήθηκε τον Αύγουστο στους νέους συνταξιούχους του Δημοσίου, έναντι 899,27 ευρώ για τους νέους συνταξιούχους από τα ταμεία του ιδιωτικού τομέα. Η διαφορά ανέρχεται σε 487,96 ευρώ τον μήνα, καθώς η μέση σύνταξη του Δημοσίου είναι περίπου 54% υψηλότερη.

Η απόσταση αυτή δεν αποτελεί αποτέλεσμα ενός μόνο παράγοντα, αλλά συνδέεται με έξι λόγους που δίνουν απάντηση στο γιατί οι συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων είναι υψηλότερες από αυτές των ιδιωτικών.

Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής:

1. Υψηλότερες συντάξιμες αποδοχές. Η σταθερή απασχόληση στο Δημόσιο και η εξέλιξη των εργαζομένων στα μισθολογικά κλιμάκια αυξάνουν τις αποδοχές που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της σύνταξης. Οι μισθολογικές ωριμάνσεις και η υπηρεσιακή εξέλιξη δημιουργούν, σε πολλές περιπτώσεις, υψηλότερο συντάξιμο μισθό σε σχέση με εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα που είχαν χαμηλότερες ή περισσότερο μεταβλητές αποδοχές. Στον ιδιωτικό τομέα εξάλλου οι μεγάλες μισθολογικές μειώσεις κατά την περίοδο των μνημονίων επηρέασαν και τις συντάξιμες αποδοχές. Σε πολλές περιπτώσεις οι μισθοί δεν έχουν επανέλθει στα επίπεδα πριν από την κρίση, με αποτέλεσμα οι χαμηλότερες αποδοχές να αποτυπώνονται και στο τελικό ποσό της σύνταξης. 

2. Περισσότερα χρόνια ασφάλισης. Οι δημόσιοι υπάλληλοι αποχωρούν κατά κανόνα με 38 έως 40 έτη ασφάλισης, γεγονός που οδηγεί σε υψηλότερες συντάξεις. Αντίθετα, σημαντικό τμήμα των ασφαλισμένων του ιδιωτικού τομέα, ιδιαίτερα των αυτοαπασχολουμένων, συνταξιοδοτείται με λιγότερα έτη.

3. Ειδικά μισθολόγια. Ένα σημαντικό μέρος των νέων συνταξιούχων του Δημοσίου προέρχεται από κατηγορίες όπως ένστολοι, γιατροί του ΕΣΥ, δικαστικοί, πανεπιστημιακοί, οι οποίοι αμείβονται με ειδικά μισθολόγια. Οι υψηλότερες αποδοχές αυτών των κατηγοριών μεταφέρονται και στον υπολογισμό της σύνταξης, ανεβάζοντας τον μέσο όρο του Δημοσίου

4. Η χρήση περισσότερων πλασματικών ετών. Στο Δημόσιο, οι υπάλληλοι μπορούν, πέρα από τα 7 έτη πλασματικού χρόνου που προβλέπονται για τη συνταξιοδότηση, να αναγνωρίσουν ξεχωριστά χρόνο λόγω τέκνων έως 5 έτη, με αποτέλεσμα ο συνολικός χρόνος που μπορεί να αναγνωριστεί να φτάνει έως και τα 12 έτη. Αντίθετα, στον ιδιωτικό τομέα ο χρόνος λόγω τέκνων συνυπολογίζεται μαζί με τους υπόλοιπους πλασματικούς χρόνους, με το συνολικό όριο αναγνώρισης να ανέρχεται στα 7 έτη. Η δυνατότητα πρόσθετης αναγνώρισης πλασματικού χρόνου για τους δημοσίους υπαλλήλους οδηγεί σε υψηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης και σε υψηλότερη σύνταξη.

5. Οφειλές και απώλεια ασφαλιστικού χρόνου στον ιδιωτικό τομέα. Ιδιαίτερα στους ελεύθερους επαγγελματίες, οι ασφαλιστικές οφειλές μπορούν να επηρεάσουν τη συνταξιοδότηση. Όταν δεν είναι δυνατή η αξιοποίηση του συνόλου του ασφαλιστικού χρόνου λόγω χρεών ή επιλέγεται η αποποίησή του, ο ασφαλισμένος μπορεί να οδηγηθεί σε σύνταξη με 20-25 έτη, αντί για 35-40, με αποτέλεσμα σημαντικά χαμηλότερη παροχή.

6. Χαμηλές ασφαλιστικές εισφορές των αυτοαπασχολουμένων. Η επιλογή χαμηλής ασφαλιστικής κατηγορίας έχει άμεση επίπτωση στο ύψος της μελλοντικής σύνταξης. Σύμφωνα με τα στοιχεία, περίπου 8 στους 10 ελεύθερους επαγγελματίες επιλέγουν την πρώτη ασφαλιστική κατηγορία. Ενδεικτικά, επαγγελματίας που ασφαλίζεται για 40 χρόνια στην πρώτη κατηγορία, με εισφορά 261 ευρώ τον μήνα, μπορεί να λάβει σύνταξη περίπου 910 ευρώ. Με την τρίτη κατηγορία η σύνταξη ανεβαίνει περίπου στα 1.152 ευρώ, ενώ με την τέταρτη κατηγορία, με εισφορά 432,90 ευρώ, φτάνει περίπου στα 1.334 ευρώ.

Πάνω από 1.000 ευρώ το 42,74%

Παρά τη μεγάλη απόσταση μεταξύ Δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, τα στοιχεία δείχνουν ότι το 42,74% των κύριων συντάξεων γήρατος ξεπερνά τα 1.000 ευρώ. Η εικόνα αυτή συνδέεται τόσο με την αύξηση των συντάξιμων αποδοχών όσο και με το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι ασφαλισμένοι αποχωρούν έχοντας συμπληρώσει περισσότερα από 35 ή ακόμη και 40 έτη ασφάλισης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης "Ηλιος" για τον Αύγουστο, η μέση κύρια σύνταξη γήρατος διαμορφώθηκε στα 979,48 ευρώ. Οι αναπηρικές συντάξεις διαμορφώνονται κατά μέσο όρο στα 644,84 ευρώ και οι συντάξεις θανάτου στα 634,01 ευρώ. Στις επικουρικές συντάξεις, το μέσο ποσό γήρατος ανέρχεται σε 221,52 ευρώ, ενώ οι αναπηρικές διαμορφώνονται στα 136,66 ευρώ και οι συντάξεις θανάτου στα 128,61 ευρώ.

Στα μερίσματα του Δημοσίου, το μέσο ποσό γήρατος φτάνει τα 125,01 ευρώ, ενώ για τις συντάξεις θανάτου ανέρχεται στα 75,15 ευρώ. Ιδιαίτερα υψηλό είναι το μέσο ποσό για τα αναπηρικά μερίσματα, το οποίο φτάνει τα 404,84 ευρώ.

https://www.capital.gr/epikairotita/4019909/giati-oi-dimosioi-upalliloi-pairnoun-upsiloteres-suntaxeis-apo-tous-idiotikous-oi-6-logoi/

Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ): - Η κρίσιμη πρότυπη δίκη στο Ελεγκτικό Συνέδριο - Τι ακριβώς θα κριθεί και τι πρέπει να ξέρουν οι συνταξιούχοι

 

Μια ιδιαίτερα σημαντική δικαστική υπόθεση για την  Εισφορά Αλληλεγγύης  Συνταξιούχων  βρίσκεται σε εξέλιξη, με δυνητικές οικονομικές συνέπειες για συνταξιούχους του Δημοσίου που υφίστανται την κράτηση  στις κύριες συντάξεις τους.

Μετά την αναβολή της αρχικής δικασίμου της 10ης Ιουνίου 2026, η υπόθεση για την κράτηση της ΕΑΣ από τις κύριες συντάξεις έχει επαναπροσδιοριστεί, σύμφωνα με μεταγενέστερες ανακοινώσεις ενώσεων και νομικών εκπροσώπων, για τις 7 Οκτωβρίου 2026, ενώπιον της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, στο πλαίσιο πρότυπης δίκης.

Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι γενικά η ύπαρξη της ΕΑΣ. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο τρόπος υπολογισμού της εισφοράς και ειδικότερα εάν είναι συνταγματικά ανεκτή η εφαρμογή του εκάστοτε συντελεστή στο συνολικό ποσό της σύνταξης, χωρίς προηγουμένως να αφαιρείται το βασικό ποσό των 1.400 ευρώ και να εφαρμόζεται ο αναλογών ανά κλιμάκιο συντελεστής μόνο στο υπερβάλλον ποσό.

Πώς έφθασε η υπόθεση στην Ολομέλεια

Η υπόθεση προέρχεται από αγωγή πολιτικού συνταξιούχου που κατατέθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2020.

Μέρος της διαφοράς παραπέμφθηκε στο Ελεγκτικό Συνέδριο με την υπ’ αριθμ. 255/2021 απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου 88 παρ. 2 του Συντάγματος.

Με Πράξη της Προέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου της 27ης Απριλίου 2026, η υπόθεση εισήχθη στην Ολομέλεια ως πρότυπη δίκη, λόγω της γενικότερης σημασίας του ζητήματος και των συνεπειών του για ευρύτερο κύκλο πολιτικών συνταξιούχων.

Η υπόθεση επρόκειτο αρχικά να συζητηθεί στις 10 Ιουνίου 2026. Μετά την αναβολή της, μεταγενέστερες ανακοινώσεις ενώσεων και νομικών εκπροσώπων αναφέρουν ως νέα δικάσιμο την 7η Οκτωβρίου 2026.

Τι ακριβώς θα κριθεί

Η ΕΑΣ επιβάλλεται με κλιμακωτούς συντελεστές, ανάλογα με το ύψος της κάθε κύριας σύνταξης, σε μικτά ποσά κύριων συντάξεων ύψους άνω των 1.400 ευρώ, από το 2010 που άρχισε να εφαρμόζεται το μέτρο, και  σημερινού ύψους άνω των 1.468,01 ευρώ.

Σύμφωνα με την επίσημη Πράξη του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το νομικό ζήτημα αφορά τη συνταγματική συμβατότητα του τρόπου υπολογισμού της ΕΑΣ, δηλαδή το να εφαρμόζεται ο αντίστοιχος συντελεστής στο συνολικό ποσό της σύνταξης, χωρίς να αφαιρείται προηγουμένως το ποσό των 1.400 ευρώ, που ήταν αρχικά το όριο μέχρι το οποίο δεν επιβαλλόταν η εισφορά, αντί του να επιβάλλεται στο εναπομένον, άνω των 1.400 ευρώ, τμήμα της σύνταξης ο συντελεστής που αναλογεί στο αντίστοιχο κλιμάκιο.

Επομένως, η πρότυπη δίκη αφορά στον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεται η ΕΑΣ.

Εν τω μεταξύ, τα χρηματικά όρια των κλιμακίων της ΕΑΣ έχουν πλέον αναπροσαρμοστεί. Για το 2026, το κατώτατο όριο της πρώτης κατηγορίας, δηλαδή το ύψος της μικτής σύνταξης μέχρι το οποίο ισχύει απαλλαγή από την ΕΑΣ, έχει διαμορφωθεί στα 1.468,01 ευρώ, ενώ η πρώτη κλίμακα επιβολής της ΕΑΣ με συντελεστή 3% εφαρμόζεται από το ποσό μικτής σύνταξης των 1.468,02 ευρώ.

Γι’ αυτό τον λόγο το ποσό των 1.400 ευρώ, στο οποίο αναφέρεται το νομικό ερώτημα της πρότυπης δίκης διαφέρει πλέον από τα σημερινά αναπροσαρμοσμένα χρηματικά όρια των κλιμακίων της ΕΑΣ.

Ο τρόπος υπολογισμού στην πράξη

Η οικονομική σημασία του ισχύοντος τρόπου υπολογισμού μπορεί να γίνει κατανοητή με ένα απλό και καθαρά ενδεικτικό παράδειγμα.

• Για κύρια σύνταξη 2.000 ευρώ, η οποία βρίσκεται στην κλίμακα της ΕΑΣ με συντελεστή 6%, η εφαρμογή του 6% στο συνολικό ποσό δίνει:
• 2.000 × 6% = 120 ευρώ τον μήνα.

Αν, αποκλειστικά για την απεικόνιση του νομικού ζητήματος που περιγράφεται στην Πράξη του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αφαιρούνταν πρώτα τα 1.400 ευρώ και ο ίδιος συντελεστής 6% εφαρμοζόταν – τότε που ίσχυε το όριο των 1.400 ευρώ – μόνο στο υπερβάλλον ποσό, το ύψος της εισφοράς θα προέκυπτε ως εξής:

• 2.000 – 1.400 = 600 ευρώ και 600 × 6% = 36 ευρώ τον μήνα.

Η διαφορά μεταξύ των δύο υπολογισμών θα ήταν, στο συγκεκριμένο παράδειγμα, 84 ευρώ τον μήνα.

Το παράδειγμα είναι αποκλειστικά μαθηματικό και χρησιμοποιείται για να καταδειχθεί η διαφορά μεταξύ των δύο τρόπων υπολογισμού.

Ποιους αφορά η υπόθεση

Η πρότυπη δίκη αφορά άμεσα το καθεστώς των πολιτικών συνταξιούχων του Δημοσίου, καθώς αυτό είναι το πεδίο της συγκεκριμένης υπόθεσης που εισήχθη στην Ολομέλεια και η επίσημη Πράξη του Ελεγκτικού Συνεδρίου αναφέρεται σε ζήτημα με συνέπειες για ευρύτερο κύκλο πολιτικών συνταξιούχων.

Παράλληλα, υπάρχει έντονο ενδιαφέρον και από ενώσεις αποστράτων, καθώς στρατιωτικοί συνταξιούχοι έχουν επίσης δικαστικές αξιώσεις σχετικά με κρατήσεις ΕΑΣ και υπάρχει σχετική νομολογία του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Πότε θα εκδοθεί η απόφαση

Μετά την αναβολή της αρχικής δικασίμου, ως νέα ημερομηνία συζήτησης αναφέρεται η 7η Οκτωβρίου 2026. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η απόφαση θα εκδοθεί την ίδια ημέρα.

Η συζήτηση της υπόθεσης και η δημοσίευση της δικαστικής απόφασης είναι διαφορετικά στάδια της διαδικασίας.

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει επίσημα ανακοινωμένη ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης της Ολομέλειας. Συνεπώς, οποιαδήποτε αναφορά σε συγκεκριμένο μήνα ή άλλη ημερομηνία έκδοσης πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εκτίμηση τρίτων και όχι ως επίσημο χρονοδιάγραμμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Γιατί γίνεται λόγος για αγωγές πριν από την απόφαση

Ένα από τα σημαντικότερα πρακτικά ζητήματα για τους ενδιαφερόμενους συνταξιούχους αφορά τη διαφύλαξη ενδεχόμενων αξιώσεων για αναδρομική επιστροφή κρατήσεων.

Ενώσεις αποστράτων και νομικοί σύμβουλοι έχουν προτείνει σε συνταξιούχους που θεωρούν ότι έχουν σχετικές αξιώσεις να εξετάσουν την άσκηση αγωγής πριν από τη δημοσίευση της απόφασης της Ολομέλειας.

Το σκεπτικό αυτής της επιλογής συνδέεται τόσο με την προηγούμενη νομολογία γύρω από την ΕΑΣ όσο και με τους κανόνες παραγραφής. Μια ενδεχόμενη ευνοϊκή απόφαση για τον τρόπο υπολογισμού της ΕΑΣ δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκην ότι όλοι οι συνταξιούχοι θα αποκτήσουν αυτομάτως δικαίωμα στα ίδια αναδρομικά και για το ίδιο χρονικό διάστημα.

Πιο συγκεκριμένα δε, νομικοί εκπρόσωποι έχουν αναφέρει την 31η Δεκεμβρίου 2026 ως κρίσιμο χρονικό σημείο για την κατάθεση και επίδοση συγκεκριμένων αγωγών με τις οποίες επιχειρείται να διαφυλαχθούν αξιώσεις από κρατήσεις ΕΑΣ. Πρόκειται για νομική εκτίμηση και στρατηγική διαφύλαξης συγκεκριμένων αξιώσεων, η οποία συνδέεται με τον χρόνο γένεσης των επιμέρους απαιτήσεων, τους κανόνες της διετούς παραγραφής και τον χρόνο κατάθεσης και επίδοσης της εκάστοτε αγωγής.

Από κει και πέρα, ο κάθε ενδιαφερόμενος πρέπει να εξετάσει τη δική του περίπτωση με βάση το χρονικό διάστημα για το οποίο του παρακρατήθηκε ΕΑΣ και τις ενέργειες που τυχόν έχει ήδη πραγματοποιήσει.

πηγή:https://www.newsit.gr/oikonomia/xristika/eisfora-allileggyis-syntaksiouxon-eas-i-krisimi-diki-sto-elegktiko-synedrio-ti-krinetai-kai-ti-prepei-na-kseroun-oi-syntaksiouxoi/4784779/