Κυρίες και κύριοι Υπουργοί και Βουλευτές, αγαπητά στελέχη της Πολιτικής Επιτροπής, αγαπητή μου Μαρία, συναγωνίστριες και συναγωνιστές της Νέας Δημοκρατίας, συνεδριάζουμε σήμερα σε μια κομβική συγκυρία τόσο για την κυβέρνηση όσο και για την παράταξη, γιατί στα δύο χρόνια μετά την τελευταία μεγάλη, διπλή εκλογική μας νίκη, το ανώτατο συλλογικό όργανο του κόμματός μας καλείται να οργανώσει την πολιτική μας διαδρομή έως τις επόμενες κάλπες.
Τότε που με σύνθημα και πάλι «το είπαμε, το κάναμε» θα ζητήσουμε εκ νέου ισχυρή εντολή για μια τρίτη γόνιμη θητεία. Γνωρίζοντας, βέβαια, ότι στη χώρα μας έγιναν και γίνονται πολλά. Αλλά και σχεδιάζοντας να κατακτήσουμε ακόμα περισσότερα και καλύτερα για την πατρίδα μας και για τους πολίτες.
Η συνάντησή μας σήμερα ασφαλώς αφορά πρωτίστως την εκλογή νέου Γραμματέα. Και οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Μαρία Συρεγγέλα που κράτησε επί 19 μήνες το τιμόνι μας. Ως πρώτη γυναίκα σε αυτή τη θέση, πράγματι την υπηρέτησε με μεγάλη αφοσίωση, ενδυναμώνοντας τη «ραχοκοκαλιά» του κόμματος.
Και σε ευχαριστώ, Μαρία, που στην ομιλία σου θυμήθηκες ότι πίσω από κάθε επιτυχημένη ή επιτυχημένο πολιτικό υπάρχει και μία οικογένεια, ο σύζυγός σου, τα παιδιά σου. Αυτοί είναι το στήριγμά μας. Αυτοί που μας επιτρέπουν, μακριά οι ίδιοι από τα φώτα της δημοσιότητας, να μπορούμε και εμείς να κάνουμε όσο το δυνατόν καλύτερα τη δική μας δουλειά.
Έρχεσαι τώρα να εμπιστευτείς αυτή την ευθύνη στον διάδοχό σου για τον οποίο, όπως ξέρετε, η πρότασή μου είναι ο Κώστας Σκρέκας. Ένας ακλόνητος Νεοδημοκράτης και ταυτόχρονα ένα έμπειρο στέλεχος, αποτελεσματικό στα κομματικά, στα κοινοβουλευτικά αλλά και στα υπουργικά του καθήκοντα.
Είμαι βέβαιος ότι ως Γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής θα εργαστεί με την ίδια προσήλωση, διατηρώντας την εσωτερική ενότητα και φροντίζοντας για τον διαρκή εμπλουτισμό των ιδεών αλλά και του ανθρώπινου δυναμικού του κόμματός μας. Ισχυροποιώντας τους δεσμούς της οργάνωσης με την κοινωνία, συντονίζοντας τα μέλη και τους φίλους της παράταξης, ώστε οι θέσεις μας να απλωθούν ακόμα πιο δυναμικά σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, ιδίως ενόψει των όσων έχουμε μπροστά μας, με αιχμή την αναμέτρηση του 2027.
Και σε μία εκλογή που θα οργανωθεί -είμαι σίγουρος- με τρόπο αρτιότατο από τον εμπειρότατο Γιάννη Τραγάκη, σας καλώ να τον υπερψηφίσετε. Κι αν κρίνω από το χειροκρότημα, φίλε Κώστα, να σε συγχαρώ προκαταβολικά. Το ξέρεις όμως καλά, το ξέρεις καλά ότι αυτή η κομματική σκυτάλη είναι βαριά, γίνεται βαρύτερη καθώς την παραλαμβάνεις σε μία περίοδο κατά την οποία οι στοχεύσεις του κόμματός μας πρέπει να κινούνται σε δύο επίπεδα.
Από τη μία πλευρά βοηθώντας ώστε οι κυβερνητικές δεσμεύσεις να μεταφράζονται σε χειροπιαστό έργο, εξάλλου γι’ αυτό θα κριθούμε τελικά στις εκλογές του 2027. Και από την άλλη καταπολεμώντας τον μηδενισμό της αντιπολίτευσης, μαζί, όμως, και την υποτίμηση σημαντικών κατακτήσεων που φέρνει συχνά η λήθη και το πέρασμα του χρόνου.
Είναι φυσικό, άλλωστε, ακόμα και εμείς οι ίδιοι συχνά να ξεχνάμε από πού ξεκινήσαμε και πού φτάσαμε, πώς η Ελλάδα από την χρεοκοπία πέρασε στην ανάπτυξη, ξεπερνώντας παράλληλα διαδοχικές κρίσεις, μεταναστευτικές εισβολές στον Έβρο, την επέλαση του Covid, την ενεργειακή «έκρηξη», τον διεθνή πληθωρισμό. Και σε μόνιμη βάση εθνικές απειλές, ξαφνικές φυσικές καταστροφές.
Κι όμως, απέναντι σε όλα αυτά ο τόπος δεν έμεινε απλά όρθιος, προχώρησε, χάρη σε αυτή την παράταξη και με πρωταγωνιστή κάθε Νεοδημοκράτισσα και κάθε Νεοδημοκράτη.
Δεν είναι ο σκοπός σήμερα να κάνουμε απολογισμό των όσων έχουμε πετύχει, αλλά σκεφτόμουν πώς θα μπορούσα να συνοψίσω σε δέκα γρήγορα σημεία όλα αυτά τα οποία άλλαξαν τη ζωή μας από το 2019: τις 500.000 νέες θέσεις εργασίας αντί της ανεργίας του 18%, τη μείωση 72, επαναλαμβάνω, 72 άμεσων και έμμεσων φόρων που ανακούφισαν πολίτες και επιχειρήσεις, τις αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις ύστερα από 14 χρόνια, τη θωράκιση της πατρίδας μας με Rafale και Belharra και την ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού των Ενόπλων Δυνάμεων, την αποτελεσματική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού. Αλλά και την εθνική φωνή, η οποία ακούγεται πλέον δυνατά παντού: στις Ηνωμένες Πολιτείες, στις Βρυξέλλες, σε κάθε διεθνές φόρουμ.
Ναι, πραγματικότητα είναι και σήμερα -εξάλλου, γιορτάσαμε τα πέντε χρόνια, πριν από λίγες μέρες- το gov.gr. Πόσοι από μας θυμόμαστε τη ζωή μας πριν από το gov.gr; Και πόσο αξίζει τον κόπο μερικές φορές να σταματάμε λίγο και να αναγνωρίζουμε την τεράστια πρόοδο την οποία έχουμε πετύχει με αυτή την ψηφιοποίηση του Δημοσίου.
Το «112», την ισχυρή Πολιτική Προστασία η οποία θα κληθεί και πάλι να δώσει τον δικό της αγώνα ενόψει και αυτής της αντιπυρικής περιόδου, την κατάργηση του ασύλου της βίας στα πανεπιστήμια, τον διορισμό 40.000 εκπαιδευτικών, το ξεκίνημα για ένα νέο, καλύτερο ΕΣΥ.
Και αυτά τα βήματα, προφανώς, συνεχίζονται. Η ανεργία, σήμερα, έχει πέσει σε ποσοστά τα οποία βρίσκονται κάτω από αυτά της Σουηδίας και της Φινλανδίας. Οι αμοιβές αυξάνονται συνέχεια -είναι το μόνιμο «ανάχωμα» απέναντι στην ακρίβεια. Το ίδιο ισχύει και με τις μειώσεις των φόρων, οι οποίες συνεχίζονται ανάλογα πάντα με τις δημοσιονομικές μας αντοχές.
Και από το 2023, από τη μεγάλη διπλή εκλογική νίκη, κάναμε εξίσου σημαντικά βήματα: το χτύπημα κατά της φοροδιαφυγής, το οποίο γνωρίζετε ότι προκάλεσε και αρκετές αντιδράσεις και μέσα στη δική μας παράταξη, είναι αυτό το οποίο εξασφαλίζει τώρα οφέλη για το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.
Εάν δεν ήμασταν τόσο αποτελεσματικοί στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, φίλες και φίλοι, δεν θα μπορούσαμε τον Νοέμβριο να επιστρέψουμε ένα ενοίκιο, ουσιαστικά, σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που νοικιάζουν σήμερα σπίτι. Ούτε θα μπορούσαμε να δίναμε μόνιμη ενίσχυση στους συνταξιούχους ύψους 250 ευρώ.
Η ψηφιακή κάρτα εργασίας: ένα εργαλείο το οποίο πρώτα και πάνω απ’ όλα προστατεύει τον εργαζόμενο. Και αν κρίνουμε από τη σημαντική αύξηση των δηλωθεισών υπερωριών, λειτουργεί ήδη αποτελεσματικά.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας ενέκρινε τη λειτουργία των μη κρατικών πανεπιστημίων. Κερδίζουμε μία ιδεολογική μάχη η οποία ταυτίστηκε πρωτίστως με τη δική μας τη γενιά, για να παύουμε πια να είμαστε θλιβερή ευρωπαϊκή, παγκόσμια θα έλεγα, εξαίρεση.
Χωρίς να υποτιμούμε, όμως, τη στήριξη στα δημόσια πανεπιστήμια. Σήμερα το πρωί υποδέχτηκα την Πρόεδρο του Πανεπιστημίου Yale, ενός κορυφαίου αμερικανικού πανεπιστημίου, το οποίο ήδη δρομολογεί, δεν σχεδιάζει, δρομολογεί κοινά μεταπτυχιακά προγράμματα με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο.
Τα σχολεία μας, που απέκτησαν πια διαδραστικούς και ψηφιακούς πίνακες, το ψηφιακό φροντιστήριο ως δωρεάν παροχή ενός κράτους το οποίο φροντίζει τους πιο αδύναμους, τα παιδιά που βρίσκονται στις πιο απομονωμένες περιοχές της χώρας, που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε φροντιστήρια.
Και βέβαια, στην υγεία, όπου γίνεται μία τεράστια προσπάθεια η οποία αρχίζει ήδη να δείχνει τα πρώτα της αποτελέσματα: 93 νοσοκομεία, 160 κέντρα υγείας. Και με όλους τους πολίτες να έχουν πια πρόσβαση σε δωρεάν προληπτικές εξετάσεις.
Και σήμερα να ξεκινάει μια πρωτοβουλία για την οποία το Υπουργείο Υγείας εργάστηκε πολύ: όλοι οι ασφαλισμένοι οι οποίοι δικαιούνται και έπαιρναν φάρμακα από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ, να μπορούν επιτέλους να παίρνουν τα φάρμακά αυτά στο σπίτι τους, χωρίς να περιμένουν, οι ηλικιωμένοι, οι καρκινοπαθείς, στις ουρές των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ και να ταλαιπωρούνται άδικα.
Έτσι αντιλαμβάνομαι ένα κράτος το οποίο φροντίζει τους πραγματικά πιο αδύναμους συμπολίτες μας. Με άλλα λόγια, είναι η ίδια η ζωή που απαντά τελικά σε όσους μεμψιμοιρούν.
Προσθέστε, μάλιστα, και λίγα ακόμα σε αυτόν τον απολογισμό της διετίας: το Μετρό της Θεσσαλονίκης. Όσοι είστε στη Θεσσαλονίκη γνωρίζετε πόσο ήδη έχει αλλάξει η όψη της πόλης. Τα μεγάλα οδικά έργα τα οποία εξελίσσονται, εντός των επομένων δύο μηνών πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να δώσουμε στην κυκλοφορία το μεγαλύτερο τμήμα του αυτοκινητόδρομου Πατρών - Πύργου.
Τα καινούργια λεωφορεία. Όποιος κινείται σήμερα στους δρόμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης βλέπει ήδη ότι αυξάνεται σταδιακά ο αριθμός των καινούργιων ηλεκτρικών και φιλικών προς τους συμπολίτες μας με αναπηρία λεωφορείων. Και θα ενταχθούν πολλά περισσότερα ακόμα στον σχεδιασμό μας.
Το ηλεκτρονικό εισιτήριο στα γήπεδα αποτέλεσε μια μεγάλη επιτυχία στη μάχη κατά του χουλιγκανισμού. Τις μεταρρυθμίσεις στη Δικαιοσύνη, τον νέο δικαστικό χάρτη.
Και, ασφαλώς, στα διεθνή μας μέτωπα, τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και τις εδώ έρευνες από αμερικανικούς ενεργειακούς κολοσσούς. Είναι πρωτοβουλίες που στηρίζουν ανοιχτά τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Το κόμμα μας, λοιπόν, έχει, αγαπητέ μου Κώστα, φίλες και φίλοι, στη «φαρέτρα» του πολλά και συγκεκριμένα επιχειρήματα που αποδεικνύουν έμπρακτα την ανόρθωση της πατρίδας μας αυτά τα έξι χρόνια. Πώς, δηλαδή, τη συνολική καθήλωση αντικατέστησε η ανάταξη της οικονομίας και της κοινωνίας και πώς με τη σειρά της και εκείνη διαμορφώθηκε σε μια δυναμική τροχιά.
Είναι μια τροχιά, όμως, που απαιτεί συνέχεια. Με λιγότερα λάθη, καθώς αυτά δυστυχώς δεν μας λείπουν, αλλά και με τρόπους οι οποίοι θα εδραιώνουν τις μεταρρυθμίσεις και θα επεκτείνουν διαρκώς την εμβέλειά τους. Θα έλεγα πολύ περισσότερο όταν όλα όσα περιέγραψα εκδηλώνονται σε ένα παγκόσμιο τοπίο αστάθειας και με προκλήσεις αδιανόητες ως χθες. Πόλεμοι μεγάλης και μικρής κλίμακας, με γεωπολιτικές μεταβολές, με ενεργειακές ανακατατάξεις, με τελευταία απειλή την ανοιχτή σύγκρουση, τον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Ιράν.
Τις τελευταίες δύο μέρες έχω μιλήσει, όχι μόνο με τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ, αλλά και με τον Πρίγκιπα Διάδοχο της Σαουδικής Αραβίας, με τον Βασιλιά της Ιορδανίας, με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Και κοινή ταύτιση των τριών τουλάχιστον τελευταίων συνομιλητών είναι ότι πρέπει να οδηγηθούμε τάχιστα σε μια άμεση αποκλιμάκωση αυτής της έντασης. Να επανέλθουν τα ενδιαφερόμενα μέρη στο τραπέζι των συζητήσεων, έτσι ώστε να ολοκληρωθεί αυτή η υπό διαπραγμάτευση συμφωνία που αφορούσε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, χωρίς εντάσεις οι οποίες κινδυνεύουν να πυροδοτήσουν ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα στην ευρύτερη περιοχή.
Προβλήματα τα οποία μας αφορούν άμεσα, αφορούν το διεθνές εμπόριο, αφορούν την ελληνική ναυτιλία, αφορούν την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας, τις τιμές του πετρελαίου.
Όλα αυτά είναι μια «κινούμενη άμμος» από την οποία, πάντως, η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να μείνει μακριά, λόγω της εσωτερικής πολιτικής σταθερότητας που αποτελεί σήμερα το μεγάλο μας συγκριτικό πλεονέκτημα, της κοινωνικής συνοχής και των ισχυρών συμμαχιών πέρα από τα σύνορά μας.
Φίλες και φίλοι, σε αυτές τις συνθήκες η εθνική σιγουριά και η εσωτερική ομαλότητα αναδεικνύονται -το έχουμε πει πολλές φορές, αλλά έτσι είναι- σε ένα άυλο πλεονέκτημα της πατρίδας μας, αποτελώντας έναν πυλώνα σταθερότητας σε αυτή την ταραγμένη θάλασσα η οποία πολιορκεί όλο τον πλανήτη και σίγουρα πάντως τη δική μας περιοχή, κάτι προφανώς που δεν θα πρέπει να κρύψουμε από τον πολίτη.
Ο πολίτης, ο οποίος βιώνει διπλή επίθεση. Αυτή της παραπληροφόρησης και των fake news, δυστυχώς πια ένα στοιχείο το οποίο συνοδεύει τον δημόσιο διάλογο, όχι μόνο στην πατρίδα μας αλλά παντού στον κόσμο. Αλλά και εκείνη μίας αντιπολίτευσης που θέλει να καλύψει την ανεπάρκειά της με το θράσος, τον κυνισμό και τη χυδαιότητα.
Με τον τρόπο αυτό, όμως, ένα δικό της μειονέκτημα, μια δική της αδυναμία γίνεται πληγή για την ίδια τη δημοκρατική μας ζωή, γιατί στις δικές μας πράξεις απαντά με αφηρημένα συνθήματα, με ακοστολόγητα λόγια.
Μπορεί, βέβαια, να μην ακολουθούν όλα τα κόμματα τους ίδιους τόνους ούτε τις ίδιες πρακτικές, ο στόχος τους όμως είναι κοινός: να ρίξουν την κυβέρνηση, έστω και με μέσα που δηλητηριάζουν την κοινωνία, ξυπνώντας παλιούς διχασμούς. Χωρίς κανένα ενδοιασμό μήπως αυτή η στάση τους μας οδηγήσει σε νέες περιπέτειες. Καταφεύγοντας ξανά στη γνωστή δημαγωγία, 10 χρόνια μετά την εθνική τραγωδία του καλοκαιριού του 2015, κάποιοι δεν ξέχασαν τίποτα και δεν έμαθαν τίποτα.
Και είναι ενδεικτικοί οι χειρισμοί τους στην τραγωδία των Τεμπών. Αντί να εμπιστευτούν τη Δικαιοσύνη, αντί να ασκήσουν κριτική στα αντικειμενικά πολλά κακώς κείμενα, αντί να προτείνουν λύσεις για πιο ασφαλή τρένα, επέλεξαν τον τυχοδιωκτισμό. Ανακάλυψαν «ξυλόλια», «λαθρεμπόρια», «βαγόνια - φαντάσματα», «μπαζώματα». Έφτασαν στο σημείο μέχρι και να συνδέσουν θανάτους που δεν είχαν καμία σχέση με την υπόθεση.
Και όταν όλα αυτά έσβησαν κάτω από το φως της αλήθειας, άφησαν και έκθετο όποιον καλοπροαίρετο πολίτη είχαν παρασύρει μέσα από τη σύγχυση και αυτή τη χυδαία προπαγάνδα τους.
Απελπισμένοι, έτσι, έφτασαν στο πιο ακραίο διάβημα: να κατηγορήσουν Υπουργούς και εμένα ως Πρωθυπουργό, γιατί; Προσέξτε, για εσχάτη προδοσία. Επαναλαμβάνω, για εσχάτη προδοσία.
Τόλμησαν, δηλαδή, να αμαυρώσουν την παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που έφερε στη χώρα τη δημοκρατία, για δήθεν απόπειρα κατάλυσής της. Και μαζί έναν Πρωθυπουργό με τη λαϊκή εντολή τριών συνεχών αναμετρήσεων. Αυτό πάει πολύ.
Και γι’ αυτό δεν πρέπει να επιτρέψουμε να διολισθήσει και η Βουλή, κ. Πρόεδρε, σε μια τέτοια άθλια ατζέντα. Διαφορετικά η πολιτική αντιπαράθεση θα ξεφύγει από κάθε όριο, με τον πιο θρασύ να διαλαλεί ό,τι θέλει και τους υπόλοιπους να προσπαθούν να απαντήσουν με τη λογική, προσέξτε, σε κάθε παράλογο παραλήρημα. Αυτό δεν λέγεται δημοκρατία. Είναι ένα εφιαλτικό κακέκτυπο της.
Εμείς, λοιπόν, δεν πρόκειται να γίνουμε συνένοχοι κατά του κοινοβουλευτισμού. Αντίθετα, με όπλο την αλήθεια, θα αποκαλύψουμε όλους όσοι πήγαν να διαστρέψουν το ανθρώπινο πένθος σε κομματικό πάθος. Για όσους εκμεταλλεύτηκαν με τον πιο χυδαίο, με τον πιο πρόστυχο τρόπο μια συλλογική τραγωδία, την οποία μετέτρεψαν σε μια δήθεν πολιτική σκευωρία.
Τα υπόλοιπα, μην ανησυχείτε, θα τα πούμε όλα στην ώρα τους. Άλλωστε, αξίζει να θυμίσουμε, μέρες που είναι, ότι αυτή η σύμπραξη των άκρων την οποία παρακολουθούμε δεν είναι καινούργια. Την έχουμε ζήσει στις «πάνω» και στις «κάτω πλατείες», στην ολέθρια κυβέρνηση του 2015.
Τότε είχαμε τον κ. Βαρουφάκη με την κα. Κωνσταντοπούλου και τον κ. Τσίπρα αγκαλιά με τον κ. Καμμένο και τη Χρυσή Αυγή. Ενώ τώρα, σε αυτή τη «συντεχνία του παραλόγου» πρωταγωνιστεί και πάλι η κα Κωνσταντοπούλου, με παρτενέρ αυτή τη φορά ένα ιδιαιτέρως απροσδόκητο τρίο: Βελόπουλος - Κασσελάκης - Νατσιός. Τι να πω; Να τους χαίρονται οι οπαδοί τους.
Μαζί με τα αριστερά και δεξιά «δεκανίκια» του λαϊκισμού θα αντιμετωπίσουμε βέβαια και όσους, με τάχα πιο αποδεκτούς όρους, βλέπουν επίσης το οδυνηρό δυστύχημα των Τεμπών ως μία αρένα πολιτικής εκδίκησης, αποδεικνύοντας ότι ο μοναδικός, επαναλαμβάνω, ο μοναδικός δρόμος που οδηγεί στη κάθαρση ήταν αυτός τον οποίον εξ αρχής στήριξε η Νέα Δημοκρατία: ο δρόμος της ανεξάρτητης δικαστικής έρευνας και η οδός του φυσικού δικαστή για όποιο πολιτικό πρόσωπο εμπλέκεται.
Προς το παρόν, το σημείο στο οποίο θα επέμενα σήμερα, ύστερα και από την κατάρρευση της εργαλειοποίησης και τη ντροπή των τελευταίων κατηγοριών, είναι το πολιτικό τους υπόβαθρο. Μιλάω για το σκηνικό μιας αντιπολίτευσης που όταν δεν «παπαγαλίζει» συνωμοσίες συνωμοτεί η ίδια, εγκλωβισμένη στο παρελθόν της. Δεν έχει τίποτα να πει για το παρόν και για το μέλλον. Για να καταφύγει, τελικά, στο μόνο που ξέρει να κάνει: να πλημμυρίζει με ρητορική μίσους τη δημόσια ζωή και με μυθεύματα την κοινή γνώμη.
Αλλά και κάτι ακόμα: αυτή η κατάρρευση των άλλων κομμάτων, με τη Νέα Δημοκρατία να παραμένει η μόνη πραγματική σταθερά του πολιτικού συστήματος, δεν έπεσε από τον ουρανό. Οφείλεται, προφανώς, στα αδιέξοδά τους, τα οποία εν τέλει εμάς δεν μας αφορούν. Κυρίως, όμως, οφείλεται στη δυναμική των ιδεών και την καταλυτική δράση της Νέας Δημοκρατίας.
Γιατί ποια εθνικιστική κορώνα μπορεί άραγε να αμφισβητήσει μία κυβέρνηση που εξοπλίζει τόσο σταθερά και μεθοδικά τις Ένοπλες Δυνάμεις, που κρατά απόρθητα τα σύνορα και που διαχειρίζεται εθνικές κρίσεις, χαλυβδώνοντας ισχυρές συμμαχίες με ψηλά το διεθνές κύρος της πατρίδας;
Αντίστοιχα, ποια τάχα φιλολαϊκή, δήθεν προοδευτική δύναμη θα ήταν ικανή να αντιταχθεί σε ένα κόμμα που αποδεικνύει έμπρακτα πως η συλλογική ανάπτυξη συνυπάρχει με την ατομική προκοπή και η κοινωνική αλληλεγγύη συνυπάρχει με τη δημοσιονομική πρόοδο, αυξάνοντας εισοδήματα, μειώνοντας φόρους, φέρνοντας νέες δουλειές, προστατεύοντας αποτελεσματικά και ουσιαστικά τον εργαζόμενο.
Για να το πω, λοιπόν, διαφορετικά: δεν είναι η αντιπολίτευση αυτή που ασφυκτιά από μόνη της, αλλά είναι η δική μας τολμηρή πολιτική που της στερεί το ιδεολογικό «οξυγόνο», και από τον δεξιό και από τον αριστερό «πνεύμονα».
Εσείς, άλλωστε, ξέρετε καλά ότι η δύναμή μας είναι η ταυτότητά μας, αυτή που μας επιτρέπει να ενώνουμε την παράδοση και τον ρεαλισμό κάτω από την ομπρέλα του πατριωτισμού της ευθύνης, να συνδυάζουμε τη φροντίδα προς τον πολίτη με την ελεύθερη οικονομία.
Ακριβώς για όλα αυτά δεν έχουμε ανάγκη κάθε τόσο από αυτόκλητους συμβουλάτορες, ιδίως στα εθνικά μας ζητήματα, πολύ περισσότερο όταν κάποιοι από αυτούς έχουν δοκιμαστεί σε αυτό το πεδίο χωρίς να έχουν πάρει κατ’ ανάγκη τον καλύτερο βαθμό.
Εγώ δεν θυμάμαι πολλές κυβερνήσεις να αναπτύσσουν ένα πρόγραμμα εξοπλισμών ύψους 28 δισεκατομμυρίων, στηρίζοντας ταυτόχρονα την καινοτομία από ελληνικές επιχειρήσεις. Ούτε θυμάμαι πολλές κυβερνήσεις να υψώνουν τείχος στον Έβρο και να θωρακίζουν το Αιγαίο, να χαράσσουν ΑΟΖ με τους γείτονές μας, να επεκτείνουν στα 12 μίλια τα χωρικά ύδατα στο Ιόνιο, να δρομολογούν, μετά από πολλά χρόνια, θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και να οριοθετούν, σε πολύ λίγο, θαλάσσια πάρκα τόσο στο Ιόνιο όσο και στο νότιο Αιγαίο.
Ας είναι λοιπόν προσεκτικοί όσοι μιλούν δημοσίως, ιδίως για τα εθνικά μας θέματα. Αυτή η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι ξέρει και μπορεί να υπερασπίζεται τα δίκαια της πατρίδας, μένοντας πάντα πιστή στις κόκκινες γραμμές της, επιδιώκοντας βεβαίως τα ήρεμα νερά που θα της επιτρέπουν να προοδεύει σε συνθήκες ειρήνης, αλλά και φροντίζοντας να κρατά τα ίδια νερά πάντοτε ελεύθερα και πάντοτε γαλάζια.
Συνεπώς, περιττεύουν οι υποδείξεις όσων ανησυχούν ξαφνικά από τον καναπέ τους. Αυτή η πατρίδα έχει και αυτοπεποίθηση και ισχύ, πάνω από όλα όμως έχει τη δική της φωνή που σήμερα ακούγεται δυνατά παντού.
Φίλες και φίλοι και αγαπητέ Κώστα, αξίζει κάθε φορά που αναλαμβάνει ένας καινούργιος Γραμματέας να θυμόμαστε και να ανατρέχουμε και πάλι στην ιδρυτική μας διακήρυξη. Γίνεται πάλι επίκαιρη ως πυξίδα της δράσης μας και για το επόμενο διάστημα, όχι μόνο γιατί μας καλεί να συντηρούμε τις αξίες μας δίνοντας νέο περιεχόμενο, μακριά από παραπλανητικές ετικέτες. Μας ζητά να κάνουμε διαρκώς τολμηρά βήματα σε διαρκώς εξελισσόμενες συνθήκες.
Αυτό τι σημαίνει στη σημερινή συγκυρία; Οι μέχρι τώρα κατακτήσεις του τόπου να γίνονται πάντα τα θεμέλια για τις επόμενες. Αυτή η τροχιά προόδου δεν σταματά, το έχω ξαναπεί, σε μία εκλογική αναμέτρηση. Συνεχίζεται. Και εδώ θα συνεχιστεί ως το 2031.
Και αν στην αρχή επικαλέστηκα 10 αλλαγές από το 2019 έως το 2023, 10 τομές της τρέχουσας διετίας, αυτός ο οδικός χάρτης προς τις εκλογές του 2027 θα έλεγα ότι πρέπει να έχει τέσσερις κεντρικές προτεραιότητες:
Η ενίσχυση της μεσαίας τάξης, με λιγότερους φόρους, με στήριξη του εισοδήματος και βάρος στην αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος.
Δεύτερον, ένα καλύτερο, αποτελεσματικότερο κράτος, με αιχμή τις αλλαγές στην υγεία, την παιδεία, την ασφάλεια, τη Δικαιοσύνη.
Τρίτον, ειδικά σε αυτή τη συγκυρία, ισχυροποίηση των εθνικών μας θέσεων, με σχέδιο εξοπλισμών αλλά και τη συμμετοχή μας στη νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης.
Και τέταρτον, και επιμένω πολύ σε αυτό, αναφέρομαι ειδικά στους συναδέλφους οι οποίοι έρχονται από την περιφέρεια, την άρση των ανισοτήτων μεταξύ του κέντρου και της περιφέρειας. Δεν υπάρχουν Ελληνίδες και Έλληνες δύο κατηγοριών, δύο ταχυτήτων, για τη Νέα Δημοκρατία.
Κανείς από εμάς, επίσης, δεν πρέπει να ξεχνά αυτή την ενιαία τροχιά ανόδου της Ελλάδος, όπως την περιέγραψα πριν από λίγο. Γιατί, όπως σήμερα έχουν εδραιωθεί οι αλλαγές της πρώτης μας θητείας, έτσι και μέχρι το 2027 θα έχουν επιτευχθεί όσα προωθούμε από το 2023 και μετά. Οι μεταρρυθμίσεις χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν. Βλέπετε στην υγεία, τώρα αποδίδουν αλλαγές οι οποίες έγιναν εδώ και αρκετά χρόνια.
Αμέσως μετά θα ανοίξει ένας καινούργιος κύκλος προκλήσεων: Συνταγματική Αναθεώρηση, μία μεγάλη θεσμική πρόκληση. Η προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2027. Κρίσιμα περιβαλλοντικά και αναπτυξιακά ζητήματα, όπως η διαχείριση του νερού, μία απειλή που η κλιματική κρίση θα φέρει πολύ σύντομα ψηλά στις προτεραιότητες όλων των κρατών.
Και θα έλεγα όχι μόνο, γιατί η τόσο απαραίτητη συνέχεια στο κυβερνητικό έργο έχει και πολλά από τα ζητούμενα: η συνέχιση της ψηφιοποίησης του κράτους, με υπηρεσίες οι οποίες διαρκώς θα αξιολογούνται από τους πολίτες. Κάναμε την πρώτη ουσιαστικά μεγάλη έρευνα κοινής γνώμης, όπου οι πολίτες ήρθαν και μας είπαν τι τους αρέσει και τι δεν τους αρέσει στο κράτος και στην αυτοδιοίκηση. Και δώσαμε αυτά τα στοιχεία δημόσια, γιατί είχαμε το θάρρος να κοιταχτούμε στον καθρέφτη και να ζητήσουμε από τους πολίτες να εντοπίσουν τις αδυναμίες μας για να γίνουμε καλύτεροι.
Η συνέχιση της τόνωσης του εισοδήματος μέσω της ανάπτυξης σε τομείς προνομιακούς για τη χώρα. Μια χώρα που μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε τομείς όπως η τεχνητή νοημοσύνη, που θα μας επιτρέψει να κάνουμε άλματα παραγωγικότητας. Η ολοκλήρωση του νέου ΕΣΥ αλλά και η διαμόρφωση μιας νέας εικόνας στην εκπαίδευση, με νέες πρωτοβουλίες, όπως η καθιέρωση του εθνικού απολυτηρίου, μεταρρύθμιση την οποία θα θέσουμε προς συζήτηση και στα άλλα κόμματα.
Όλα αυτά θα βρεθούν στον ορίζοντα της παράταξής μας. Και σε ό,τι αφορά την στρατηγική μας, δεν θα επαναλάβω την ανάγκη να παραμείνουμε στον δοκιμασμένο νικηφόρο δρόμο της ενότητας, της ανανέωσης και της διεύρυνσης.
Άλλωστε, αυτό το κατακερματισμένο κομματικό σκηνικό και, ασφαλώς, το κομβικό ζητούμενο της εσωτερικής σταθερότητας, επιβάλλουν και πάλι τη συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων. Εκείνων που, όπως ακριβώς και εμείς, πιστεύουν και στον πατριωτισμό και τον εκσυγχρονισμό, στη δημοκρατία και την Ευρώπη, πολύ περισσότερο όταν από διάφορες πλευρές ζωντανεύει ξανά ο λαϊκισμός του παρελθόντος με νέα προσωπεία.
Το γνωρίζετε καλά ότι ο ρόλος του κομματικού μας κορμού είναι κομβικός, καθώς διαχρονικά αποτελεί τον ζωτικό σύνδεσμο της Νέας Δημοκρατίας με την ελληνική κοινωνία. Με τα στελέχη μας, τις τοπικές οργανώσεις, τις επαγγελματικές μας ενώσεις, τα δίκτυα στη βάση να γίνονται οι γέφυρες μέσω των οποίων η παράταξη διατηρεί αυτή τη στενή αμφίδρομη σχέση με τους πολίτες.
Αφουγκραζόμαστε έτσι τις προσδοκίες τους σε κάθε γωνιά της χώρας και από κάθε κοινωνική κατηγορία. Δουλειά μας είναι να εξηγούμε το δικό μας όραμα, να υπενθυμίζουμε αυτό το σύνθετο και, θα έλεγα, πολύ πυκνό κυβερνητικό έργο. Αλλά είναι μια διαδικασία, αγαπητέ Κώστα, φίλες και φίλοι, που χρειάζεται εμπλουτισμό και ένταση.
Θα το πω καθαρά: ο κάθε πολιτικός οργανισμός μας πρέπει να μεγαλώσει σε αριθμούς αλλά και σε παρουσία και σε επιρροή, με περισσότερες κοινωνικές δράσεις, με περισσότερες εθελοντικές πρωτοβουλίες, με περισσότερες περιοδείες των στελεχών μας από άκρη σε άκρη της επικράτειας.
Προσωπικά δεν έχω σταματήσει να περιοδεύω στην επικράτεια και σας διαβεβαιώνω ότι θα συνεχίσω να το κάνω συστηματικά μέχρι τις επόμενες εκλογές.
Είναι περιοδείες δουλειάς και μετρήσιμου αποτελέσματος, δεν είναι προεκλογικές περιοδείες. Το γνωρίζουν καλά τα κομματικά στελέχη και το γνωρίζουν καλά και οι Υπουργοί. Η δουλειά η οποία γίνεται και από την Προεδρία της Κυβέρνησης και από τον Θανάση Κοντογεώργη είναι πολύ ουσιαστική, γιατί μας επιτρέπει να πάμε σε κάθε γωνιά της χώρας και να μπορέσουμε να προτεραιοποιήσουμε έργα και πρωτοβουλίες, αλλά ταυτόχρονα να ακούσουμε, να αφουγκραστούμε τις τοπικές κοινωνίες, που θα μας υποδείξουν με τη σειρά τους ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες τις οποίες θα υλοποιήσουμε.
Όλα αυτά θα βρεθούν, αγαπητέ μου Κώστα, στην ατζέντα του νέου Γραμματέα.
Στο εσωτερικό τώρα, πρώτη κίνηση θα είναι η στελέχωση των γραμματειών, των θεματικών τομέων, το συνέδριο της ΟΝΝΕΔ που παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε μάχη, αγαπητέ μου Ορφέα, οι εκλογές σε ΔΕΕΠ και ΔΗΜΤΟ όπου σταδιακά θα οδηγήσουν στο συνέδριό μας στο τέλος του χρόνου ή στις αρχές του άλλου.
Παράλληλα, θα ενταθούν -και πρέπει να εντείνουμε- τα σεμινάρια, τις πολιτικές ακαδημίες των στελεχών, αυτή τη σπουδαία δουλειά που έχει αποδώσει τόσο πολύ και έχει αγκαλιαστεί από τα στελέχη μας.
Τέλος, θα περιμένω τις προτάσεις σας για την πιο αποφασιστική συμμετοχή του κόμματος στη διαμόρφωση των κυβερνητικών θέσεων, αλλά και συγκεκριμένα μέτρα τα οποία θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη συμμετοχή των απλών πολιτών στα κομματικά δρώμενα, και προφανώς, την αξιοποίηση της τεχνολογίας για να μπορούμε να έρθουμε πιο κοντά και στη νέα γενιά, η οποία δυστυχώς γυρνάει την πλάτη της σε όλο το πολιτικό σύστημα.
Φίλες και φίλοι, στις μάχες που έρχονται -το έχουμε πει πολλές φορές- δεν περισσεύει κανείς. Αναμετρήσεις όπου, όπως πάντα, θα πρωταγωνιστείτε εσείς, τα στελέχη μας και τα μέλη μας, παλιοί συναγωνιστές δίπλα σε νέους φίλους.
Θα έλεγα, μάλιστα, ότι από μια άποψη η εκστρατεία για την επόμενη εκλογική νίκη ξεκινά τώρα. Για μια νίκη καθαρή, η οποία θα δώσει στον τόπο ασφάλεια και σιγουριά και στον πολίτη ελπίδα και προοπτική.
Μία νίκη που, θα το ξαναπώ, θα τη φέρετε και πάλι εσείς, Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες, που κρατάτε πάντοτε και παντού ζωντανή τη φλόγα του πυρσού. Θα είμαι μαζί σας στην πρώτη γραμμή.
.jpg)