Με άλλα λόγια, ξέρουμε καλά πόσο επώδυνο είναι το πρόβλημα του κόστους ζωής, δεν το αγνοούμε, αντίθετα αντιδρούμε με το βασικό «αντίδοτο» στην ακρίβεια, το οποίο δεν είναι άλλο από την τόνωση του διαθέσιμου εισοδήματος, με αυξήσεις ονομαστικών, αλλά και πραγματικών μισθών. Αυτές οι αυξήσεις θα παραμείνουν και μετά την υποχώρηση του πληθωριστικού κύματος.
Ενώ, παράλληλα, πολεμάμε και την πιο σκληρή μορφή της κοινωνικής αδικίας, την ανεργία. Αξίζει να θυμίσω, φίλες και φίλοι, ότι όταν με εμπιστεύτηκε ο ελληνικός λαός για πρώτη φορά το 2019, το κύριο θέμα τότε της προεκλογικής μας εκστρατείας ήταν η δημιουργία πολλών, καλοπληρωμένων θέσεων απασχόλησης. Γιατί τότε η ανεργία ήταν στο 18%. Σήμερα έχει πέσει κάτω από το 8% και έχουμε δημιουργήσει σχεδόν 600.000 νέες δουλειές.
Δεν σταματήσαμε εκεί, όμως. Με θεσμούς, όπως η ψηφιακή κάρτα εργασίας, ερχόμαστε να προστατεύσουμε τις υπερωρίες και τα δικαιώματα του κάθε εργαζόμενου.
Φίλες και φίλοι, δεν είμαστε όμως μόνο παράταξη πατριωτική και κοινωνική. Είμαστε και ο φορέας του ευρωπαϊκού προσανατολισμού και του δημιουργικού εκσυγχρονισμού, όπως το θέλει η οραματική ιδρυτική μας διακήρυξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που έχει κλείσει παραπάνω από μισό αιώνα ζωής αλλά ως κείμενο παραμένει εξαιρετικά επίκαιρη.
Γι’ αυτό, άλλωστε, η Ελλάδα πρωτοστάτησε σε όλα τα καθοριστικά βήματα της Ευρώπης: από την κοινή αντιμετώπιση της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης μέχρι το Ταμείο Ανάκαμψης και από τη μεταναστευτική πολιτική μέχρι την πρόσφατη διαμόρφωση ενός πλαισίου ενιαίας κοινοτικής άμυνας.
Προωθώντας, από την άλλη πλευρά, τομές προόδου χωρίς προηγούμενο. Επιλογές τις οποίες, δυστυχώς, συχνά ξεχνάμε. Γιατί πώς θα ήταν άραγε η ζωή μας σήμερα χωρίς το gov.gr, που κατάργησε τη γραφειοκρατία και την ταλαιπωρία στις ουρές; Τα θεωρούμε όλα δεδομένα αυτά, θυμηθείτε πώς ήταν, όμως, η ζωή μας πριν το gov.gr.
Πόσο θα περίμεναν ακόμα οι συνταξιούχοι αν δεν υπήρχε ο νέος ΕΦΚΑ με τις πιο γρήγορες συντάξεις; Τι θα γινόταν στα πανεπιστήμια χωρίς τη διάλυση των καταλήψεων; Γιατί σήμερα δεν υπάρχει πια καμία ενεργή κατάληψη, σε κανένα πανεπιστήμιο.
Και σκεφτείτε: πόσα επεισόδια θα είχαν τα γήπεδα αν έλειπαν οι κάμερες και το ψηφιακό εισιτήριο; Και πού θα βρισκόταν η οικονομική ζωή της χώρας χωρίς ηλεκτρονικές συναλλαγές κατά της φοροδιαφυγής που φέρνουν δημόσια έσοδα;
Πώς θα ήταν η παιδεία χωρίς διαδραστικούς πίνακες, χωρίς το ψηφιακό φροντιστήριο, το οποίο δίνει μία δυνατότητα στα παιδιά που δεν μπορούν οι οικογένειές τους να πάνε στο φροντιστήριο, να έχουν μία πρόσθετη υποστήριξη;
Για θυμηθείτε λίγο πώς ήταν η υγεία μας πριν ανακαινίσουμε τα νοσοκομεία μας, πριν φτιάξουμε δεκάδες νέα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, πριν θέσουμε σε εφαρμογή το πρόγραμμα των δωρεάν προληπτικών εξετάσεων, το οποίο έχει σώσει δεκάδες χιλιάδες ζωές.
Πώς ήταν κάποτε να περιμένεις στις ουρές του ΕΟΠΥΥ για φάρμακα υψηλού κόστους, τα οποία τώρα πια έρχονται στο σπίτι και διατίθενται και από τα φαρμακεία της γειτονιάς.
Πώς ήταν η καθημερινότητα στη Θεσσαλονίκη χωρίς το Μετρό. Πώς ήταν η καθημερινότητα στην Αθήνα με τα λεωφορεία τα οποία χαλούσαν κάθε τρεις και λίγο. Τώρα τα πιο πολλά είναι ηλεκτρικά.
Πώς ήταν οι μετακινήσεις, τι σήμαινε να πηγαίνεις από την Πάτρα στον Πύργο σε έναν δρόμο «καρμανιόλα», όταν τώρα μπορείς να χρησιμοποιείς έναν υπερσύγχρονο δρόμο.
Όλα αυτά δεν έτυχαν, πέτυχαν. Είναι αποτελέσματα των θυσιών του λαού μας, ενός συνεκτικού σχεδίου και σίγουρα πολύ σκληρής δουλειάς.
Μιλώ, ωστόσο, για μια προσπάθεια που απαιτεί συνέχεια και συνέπεια μέχρι να αποδώσει όλους τους καρπούς της στην Ελλάδα του 2030. Με πρώτο σταθμό το δεύτερο εξάμηνο του 2027, όταν η χώρα μας αναλαμβάνει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ορόσημο το 2030, τη χρονιά που το κράτος μας θα γιορτάζει τα 200 χρόνια από την επίσημη συγκρότησή του.
Θα είναι, λοιπόν, ουσιαστική αλλά και συμβολικά καθοριστική η αναμέτρηση που έρχεται. Πολύ περισσότερο όταν η επόμενη Βουλή θα πρέπει να προχωρήσει σε Συνταγματική Αναθεώρηση ως «κορωνίδα» των θεσμικών μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η πατρίδα μας.
Αλλά και καθώς η επόμενη κυβέρνηση θα είναι εκείνη που θα κληθεί να συνεχίσει τη σύγκλιση μας με την Ευρώπη, διατηρώντας υψηλή την εθνική ανάπτυξη, αυξάνοντας περισσότερο τα εισοδήματα των Ελλήνων και των Ελληνίδων.
Να, λοιπόν, γιατί αυτή η κυβέρνηση πρέπει να είναι κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ώστε ξεπερνώντας λάθη και ενίοτε τον κακό μας εαυτό εμείς οι ίδιοι να εντείνουμε τη μάχη με το «βαθύ» κράτος, εγκαθιστώντας οριστικά αποτελεσματικότητα και διαφάνεια στη δημόσια ζωή.
Πρωτίστως όμως, γιατί σε ένα περιβάλλον μεγάλων ανατροπών, όπως αυτό που διαμορφώνεται, η Ελλάδα έχει πάνω από όλα ανάγκη από σιγουριά και προοπτική. Με σταθερό χέρι στο τιμόνι και κυρίως με σωστή πυξίδα για την πορεία της πατρίδας μας.
Το έχω πει πολλές φορές, θα το επαναλάβω και σήμερα: η πολιτική σταθερότητα, άμα δείτε τι γίνεται στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, είναι ένα εθνικό πλεονέκτημα. Το αναζητούν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Είναι, συνεπώς, άδικο εδώ να αμφισβητείται τόσο επιπόλαια και τόσο εύκολα.
Ταυτόχρονα, όμως, αυτή η ομαλότητα συνιστά και εφαλτήριο προόδου. Γι’ αυτό και καμία πολιτική δύναμη, πέραν της δικής μας, αυτή την πρόοδο δεν μπορεί να την εγγυηθεί.
Δυστυχώς, απέναντί μας έχουμε μια αλλοπρόσαλλη αντιπολίτευση από κόμματα που ενώ αδυνατούν να μιλήσουν μεταξύ τους, δεν μπορούν να συνεννοηθούν, ξέρουν τι δεν θέλουν, όχι τι θέλουν, ενώνονται μόνο κατά της κυβέρνησης.
Πρόκειται, δυστυχώς, για ένα πολιτικό σκηνικό ανάξιο της συγκυρίας, όπου ο χυδαίος λαϊκισμός συμπλέει με τον δογματισμό, τα ξυλόλια με τις ακοστολόγητες υποσχέσεις, τα πολλά λόγια με τις μηδενικές πράξεις. Με κοινό τόπο τη διαβολή, το ψέμα, την καταστροφολογία και το γκρίζο μιας μίζερης γκρίνιας. Είναι το χρώμα των δικών τους αδιεξόδων, με το οποίο επιχειρούν να τυλίξουν ολόκληρη τη χώρα.
Ευτυχώς, όμως, φίλες και φίλοι, η ζωή αποδεικνύει ότι το «όχι σε όλα» σημαίνει τελικά «ναι στο τίποτα». Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σας ζητώ από τώρα, από την αρχή αυτού του χρόνου, να επικεντρωθούμε σε ένα διπλό μέτωπο: από τη μία στα προβλήματα του τόπου, αυτά είναι οι αληθινοί μας εχθροί, και από την άλλη στις εσωτερικές μας αδυναμίες, που μπορεί να γίνουν και μια πρόσθετη απειλή.
Οφείλουμε και στα δύο να βγούμε νικητές. Για να συμβεί κάτι τέτοιο δύο είναι πάλι οι δρόμοι: επιμονή στην υλοποίηση και προβολή του έργου μας και προσήλωση στις ιστορικές αξίες της παράταξής μας.
Μιλώ για τις αξίες της Νέας Δημοκρατίας, διότι αυτές είναι που διαθέτουν τη δύναμη να μας κρατούν συνεπείς στην πορεία μας. Είναι αξίες που βρίσκονται στα δικά σας χέρια. Είναι μια σκυτάλη πολύτιμη την οποία, όπως είπε και ο Στέλιος, μόνο εσείς μεταφέρετε, η οργανωμένη μας βάση. Με διπλό προορισμό στις δύο της άκρες: να μας κρατούν σταθερούς στους στόχους μας, που πάντα μας οδηγούν στη νίκη. Και αυτή τη σκυτάλη κρατήστε τη γερά. Πάμε να την μεταφέρουμε στο 2027, στο μέλλον και στις επόμενες γενιές.
Φίλες και φίλοι, δεν είναι τυχαίο ότι η Νέα Δημοκρατία αποτελεί σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα κεντροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα. Αποτελεί όμως ταυτόχρονα και την κυρίαρχη και πιο ανθεκτική πολιτική δύναμη στην Ελλάδα.
Ναι, ταυτίζουμε το συμφέρον μας με το συμφέρον του έθνους. Μένουμε πιστοί στις αρχές μας, αλλά παραμένουμε ανοιχτοί σε νέες ιδέες. Είμαστε αυτοί που χτίζουμε τη συσπείρωση όχι στη βάση της ομοιομορφίας της σκέψης, αλλά με όπλο, τελικά, την ενότητα του σκοπού. Κάτι που μας καθιστά ένα μεγάλο κοινωνικό ρεύμα το οποίο πάει τη χώρα μπροστά.
Βαδίζοντας, λοιπόν, προς το Συνέδριό μας, είναι η ώρα να απλωθούμε ακόμα πιο δυναμικά στην κοινωνία. Να εξηγήσουμε με επιχειρήματα από πού ξεκινήσαμε μετά την χρεοκοπία, τι πετύχαμε και κυρίως πού μπορούμε να φτάσουμε.
Θα ακούσουμε τα παράπονα για τις αστοχίες μας. Θα μετατρέψουμε κάθε αρχή σε μία αφετηρία για να μην ξανασκοντάψουμε.
Θα το ξαναπώ: είμαστε μια καλή, είμαστε μια ικανή κυβέρνηση, που μπορεί να κάνει και λάθη. Κάθε άλλη επιλογή θα οδηγήσει τελικά σε λάθος κυβέρνηση.
Οι προκλήσεις και οι ευκαιρίες είναι πολλές. Πρέπει να εδραιώσουμε τη θέση της Ελλάδος ως χώρας της εθνικής αυτοπεποίθησης και όχι της συμπλεγματικής υστερίας απέναντι στη γείτονα Τουρκία.
Πρέπει να είμαστε χώρα-διαμορφωτής της επόμενης μέρας στην Ευρώπη. Χώρα η οποία θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στον καινούργιο χάρτη των παγκόσμιων συμφερόντων.
Ενώ, παράλληλα, έχουμε και ένα χρέος: να κλείσουμε θετικά έναν κύκλο συνολικής ανάταξης της δημόσιας ζωής, μια κατεύθυνση με διπλή μετάφραση στο εσωτερικό πεδίο: την ψήφιση ενός νέου Συντάγματος, που θα πρέπει να παλέψουμε να είναι προϊόν συναίνεσης, δίπλα σε τολμηρές μεταρρυθμίσεις, όπως το Εθνικό Απολυτήριο, που πρέπει να τύχουν ευρύτερης αποδοχής. Και, αφετέρου, μέτρα τα οποία θα κάνουν καλύτερη τη ζωή των πολιτών, σε κάθε γωνιά της επικράτειας, ειδικά στην περιφέρεια.
Ο πολίτης θα είναι και πάλι στο επίκεντρο των επιλογών μας μέχρι το 2030. Για να το πω διαφορετικά, όσο η πατρίδα μας θα γίνεται πόλος επενδύσεων, τόσο θα μειώνεται η ανεργία και θα αυξάνονται οι μισθοί. Και όσο προχωράει η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, τόσο πρόσθετα έσοδα των δημοσίων ταμείων θα πηγαίνουν για καλύτερα νοσοκομεία, για σχολεία, για τη στήριξη των πιο ευάλωτων. Σε μία ενιαία αλυσίδα, η οποία θα μετουσιώνει τη συλλογική πρόοδο σε ατομική προκοπή και την εθνική ανάπτυξη σε χειροπιαστό όφελος για τον κάθε πολίτη.
Είμαι σίγουρος ότι όλα αυτά τα αντιλαμβάνεται η Ελληνίδα και ο Έλληνας, που πέρα από τις επιμέρους ενστάσεις βλέπει ότι η χώρα που παραλάβαμε δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή Ελλάδα. Ένα κράτος που άλλοτε κινδύνευε να φύγει από την Ευρώπη, τώρα έχει έναν Υπουργό επικεφαλής του Eurogroup, την οικονομία σε άνοδο, τα εισοδήματα των πολιτών να βελτιώνονται, την άμυνα να θωρακίζεται όσο ποτέ. Γι’ αυτό και πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι.
Όσο γι’ αυτούς που αναρωτιούνται «και γιατί μία τρίτη τετραετία;», θα πρέπει πρώτα να απαντήσουν σε ένα άλλο ερώτημα: προτιμούν μήπως να γυρίσουν τρεις τετραετίες πίσω; Γιατί οι κυβερνητικές θητείες δεν κρίνονται με βάση τους κομματικούς στόχους, δοκιμάζονται στη ζυγαριά των αναγκών μιας κοινωνίας και η δική μας έχει ακόμα πολλά να διεκδικήσει.
Συνεπώς, μια τρίτη λαϊκή εντολή δεν είναι για εμάς λευκή επιταγή, είναι ένα συμβόλαιο για όσα πρέπει να πετύχουμε. Γύρω, λοιπόν, από αυτό το νέο συμβόλαιο σας καλώ να ενεργοποιηθούμε ενωμένοι -εμείς δεν έχουμε «εξώστες» και «πλατείες»-, με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας, αφού τα μέλη μας είναι μαθημένα σε δύσκολες μάχες.
Έχοντας στο πλευρό μας παλιούς συναγωνιστές αλλά και τη νέα γενιά, τον κάθε πολίτη που πιστεύει στη δημοκρατία, στην Ευρώπη, στην ανοιχτή οικονομία, στο κοινωνικό κράτος. Στον καθένα και στην καθεμία που θέλει μια Ελλάδα περήφανη, ισχυρή και σύγχρονη.
Καλή χρονιά, καλό αγώνα και με το καλό η επόμενή μας συνάντηση στο μεγάλο μας Συνέδριο, 15 με 17 Μαΐου. Να είστε καλά, καλή χρο
