ΝΕΟΣ Θρίαμβος του 15χρονου εγγονού μου στον 7ος Λαϊκός Αγώνας Δρόμου «Παντελής Καρασεβδάς» στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας - 2 ΒΙΝΤΕΟ (Εκκίνηση και Τερματισμός)

Την Κυριακή 9 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε  στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας ο ετήσιος αγώνας ανωμάλου δρόμου «Παντελής Καρασεβδάς»

   Ο αγώνας φέρει το όνομα του Παντελή Καρασεβδά, μιας σημαντικής προσωπικότητας που συνδέεται με τον Αστακό και την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Ο Καρασεβδάς υπήρξε ολυμπιονίκης στους πρώτους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στη σκοποβολή.

   Η διοργάνωση περιλάμβανε τους αγώνες:

     α. Των1.000 μέτρων που απευθυνόταν σε αγόρια και κορίτσια Δημοτικού, γεννημένα από το 2014 και μετά 

     β. Των 5.000 μέτρων για άνδρες και γυναίκες ηλικίας 13 ετών και άνω.

  Ο εγγονός μου κατέλαβε την 2η θέση με χρόνο 17 λεπτά και 10 δευτ.

ΕΚΚΙΝΗΣΗ

ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ

Ο «χάρτης» πληρωμών για την περίοδο 17 Αυγούστου έως 21 Αυγούστου

 

Κατά την περίοδο 17 Αυγούστου έως 21 Αυγούστου, θα καταβληθούν 61.105.430,38 ευρώ σε 68.370 δικαιούχους, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων καταβολών του e- ΕΦΚΑ και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης.

1. Ειδικότερα από τον e-ΕΦΚΑ:

• Στις 19 Αυγούστου θα καταβληθούν 11.605.430,38 ευρώ σε 21.570 δικαιούχους για παροχές (επιδόματα μητρότητας, ασθένειας, ατυχήματος, και έξοδα κηδείας).
• Από τις 17 Αυγούστου έως τις 21 Αυγούστου θα καταβληθούν 15.000.000 ευρώ σε 600 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων εφάπαξ.

2. Από την ΔΥΠΑ θα γίνουν οι εξής καταβολές:

• 18.000.000 ευρώ σε 30.000 δικαιούχους για καταβολή επιδομάτων ανεργίας και λοιπών επιδομάτων.
• 1.500.000 ευρώ σε 2.200 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας.
• 15.000.000 ευρώ σε 14.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.

Το στοίχημα της Κυβέρνησης: - Με το πακέτο της ΔΕΘ Φέρνουμε και δεύτερο 300άρι για τους συνταξιούχους!! - Πότε θα χορηγούνται;

 

Ο Πρωθυπουργός  έχει ξεκαθαρίσει ότι η πλήρης επαναφορά της 13ης σύνταξης είναι δημοσιονομικά ανέφικτη, καθώς το συνολικό κόστος της φτάνει στα 2,5 δις. ευρώ. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση επιθυμεί ενόψει και της προεκλογικής περιόδου να ενισχύσει τους συνταξιούχους, που είναι βασικό κοινωνικό ακροατήριο στο οποίο ποντάρει πολιτικά

Έτσι, είναι βέβαιο ότι ένα κομμάτι του πακέτου Μητσοτάκη, που θα εξαγγελθεί στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (5 Σεπτεμβρίου) θα είναι αφιερωμένο στους απόμαχους της εργασίας. 

Το Μαξίμου αναζητεί ένα μέτρο, που να αφήνει ικανοποιημένους πολλούς συνταξιούχους και ταυτόχρονα να μην διαταράσσει την δημοσιονομική πολιτική

Όσο γίνεται πιο κοντά στην 13η σύνταξη 

Στο τραπέζι βρίσκονται διάφορα σενάρια. Εκείνο, όμως που, σύμφωνα με πληροφορίες, εμφανίζεται να κερδίζει έδαφος  στο πρωθυπουργικό επιτελείο είναι η χορήγηση δεύτερης ετήσιας οικονομικής ενίσχυσης, πριν το Πάσχα του 2027, ώστε μαζί με αυτή που έχει καθιερωθεί για τον Νοέμβριο (φέτος αυξάνεται από τα 250 στα 300 ευρώ) το συνολικό όφελος να προσεγγίζει, σε έναν βαθμό, τη λογική μιας πρόσθετης σύνταξης.

Οι οριστικές αποφάσεις αναμένονται στο τρίτο δεκαήμερο του Αυγούστου, και το εύρος των παρεμβάσεων θα εξαρτηθεί από τον δημοσιονομικό χώρο που θα εξασφαλιστεί. 

Το στοίχημα

Οι περίπου 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχοι αποτελούν διαχρονικά μία από τις σημαντικότερες εκλογικές δεξαμενές της ΝΔ. Ωστόσο, η παρατεταμένη ακρίβεια έχει περιορίσει σημαντικά την αγοραστική δύναμη πολλών εξ αυτών, καθώς οι μικρές αυξήσεις συντάξεων των τελευταίων ετών δεν έχουν καταφέρει να καλύψουν το αυξημένο κόστος ζωής. Το αποτέλεσμα είναι ένα μεγάλο τμήμα των συνταξιούχων να δυσανασχετεί, καθώς εξακολουθεί να αισθάνεται ότι το διαθέσιμο εισόδημά του υποχωρεί, παρά τις κυβερνητικές παρεμβάσεις.

Υπενθυμίζεται, ότι στο πλαίσιο ενίσχυσης των συνταξιούχων εντάσσονται παρεμβάσεις για την προσωπική διαφορά του νόμου Κατρούγκαλου, ώστε περισσότεροι να επωφελούνται από τις ετήσιες αυξήσεις και τελευταία η κατάργηση των περικοπών στις συντάξεις χηρείας

Για το Μαξίμου, το στοίχημα είναι σαφές. Η βελτίωση της καθημερινότητας των συνταξιούχων αποτελεί ταυτόχρονα κοινωνική προτεραιότητα και πολιτική επιδίωξη. Η εικόνα που θα διαμορφωθεί σε αυτή την κρίσιμη εκλογική ομάδα τους επόμενους μήνες εκτιμάται ότι μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά τους συσχετισμούς, όποτε τελικά στηθούν οι κάλπες

πηγή:https://www.sofokleousin.gr/oikonomia/kai-deytero-300ari-stous-syntaksiouxous-me-to-paketo-mitsotaki

Συντάξεις: - Πώς να διεκδικήσετε αυξήσεις, αναδρομικά

 

Σε διαδικασία  επανυπολογισμού 37.000 συντάξεων  για συνταξιούχους που αποχώρησαν μετά το 2016, από τον εργασιακό βίο, με 30 έτη ασφάλισης και άνω, βρίσκεται αυτή την περίοδο ο ΕΦΚΑ.

Οι αυξήσεις φθάνουν έως και τα 240 ευρώ τον μήνα και τα αναδρομικά έως 19.643 ευρώ, ανάλογα με τα χρόνια ασφάλισης και τις συντάξιμες αποδοχές.

Ομως, ο συνταξιούχος θα πρέπει να έχει συνταξιοδοτηθεί μετά τον Μάιο του 2016 και να έχει συμπληρωμένα 30 συντάξιμα έτη. Διεκδικούμενα αναδρομικά έχουν όσοι βλέπουν στην απόφαση συνταξιοδότησης να αναφέρονται συντελεστές του Ν. 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου), ενώ θα έπρεπε να εφαρμόζονται οι βελτιωμένοι συντελεστές του Ν. 4670/2020 (νόμος Βρούτση).

Τα στοιχεία του ΕΦΚΑ δείχνουν ότι από τις 37.003 εκκρεμείς συντάξεις που αναμένουν επανυπολογισμό, οι περισσότερες προέρχονται από πέντε μεγάλα ασφαλιστικά ταμεία. Στην πρώτη θέση βρίσκεται ο ΟΑΕΕ-ΤΕΒΕ με 12.092 εκκρεμείς υποθέσεις. Aκολουθεί το ΙΚΑ με 11.256 συντάξεις.

Στην τρίτη θέση είναι το Δημόσιο, όπου εκκρεμεί ο επανυπολογισμός 8.723 συντάξεων. Στην τέταρτη θέση της λίστας με εκκρεμείς επανυπολογισμούς είναι το ΕΤΑΑ-ΤΣΑΥ, με 1.420 εκκρεμότητες, και την πρώτη πεντάδα συμπληρώνει το ΤΑΠΟΤΕ με 693 συντάξεις προς επανυπολογισμό.

Οι 5 κινήσεις

Τα  πέντε βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν οι συνταξιούχοι (με 30 έτη ασφάλισης και άνω), για να λάβουν αυξήσεις και αναδρομικά μέσω επανυπολογισμού είναι τα παρακάτω:

1. Ελέγξτε το ενημερωτικό σημείωμα της σύνταξής σας: Το πρώτο βήμα είναι να εξετάσετε το μηνιαίο ενημερωτικό σημείωμα πληρωμής. Για τους παλαιούς συνταξιούχους εμφανίζονται η αρχική σύνταξη, ο επανυπολογισμός με τον νόμο 4387/2016 και ο επανυπολογισμός με τον νόμο 4670/2020. Αν το ποσό του τελευταίου είναι μεγαλύτερο, τότε ο επανυπολογισμός έχει πραγματοποιηθεί. Αν παραμένει ίδιο, πιθανότατα η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη.

2.  Συγκρίνετε τα ποσά που λαμβάνετε: Ελέγξτε αν η σύνταξή σας έχει μεταβληθεί τους τελευταίους μήνες. Μια αύξηση μπορεί να οφείλεται στον επανυπολογισμό, στην αναγνώριση επιπλέον χρόνου ασφάλισης ή στη διόρθωση λαθών της αρχικής απόφασης. Ωστόσο, ακόμη κι αν έχει καταβληθεί η μηνιαία αύξηση, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχουν πληρωθεί και τα αναδρομικά.

3. Υποβάλετε αίτηση θεραπείας στον e-ΕΦΚΑ: Εάν έχετε πάνω από 30 έτη ασφάλισης και διαπιστώνετε ότι η σύνταξή σας δεν έχει επανυπολογιστεί, μπορείτε να υποβάλετε αίτηση θεραπείας στον e-ΕΦΚΑ ζητώντας:

• να εφαρμοστεί ο επανυπολογισμός με τον νόμο 4670/2020,

• να εκδοθεί νέα ή διορθωτική συνταξιοδοτική απόφαση,

• να καταβληθούν οι αυξήσεις και τα αναδρομικά που δικαιούστε.

4. Ζητήστε αναλυτικό ενημερωτικό σημείωμα: Σε περίπτωση ανεξήγητων διαφορών στη σύνταξη, ζητήστε από τον e-ΕΦΚΑ αναλυτικό ενημερωτικό σημείωμα, στο οποίο θα αναφέρονται οι επανυπολογισμοί που έγιναν, οι διορθώσεις, οι χρόνοι ασφάλισης που λήφθηκαν υπόψη, οι αυξήσεις και τα αναδρομικά που έχουν καταβληθεί ή εκκρεμούν.

5. Διεκδικήστε τα αναδρομικά: Υπάρχουν περιπτώσεις συνταξιούχων που έχουν λάβει τη μηνιαία αύξηση, αλλά όχι τα αναδρομικά που τη συνοδεύουν.

Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορούν να υποβάλουν αίτημα προς τον e-ΕΦΚΑ ζητώντας ενημέρωση για το ποσό που δικαιούνται, το διάστημα που καλύπτει και τον χρόνο καταβολής του.

Τονίζεται ότι η τελευταία πληρωμή  πραγματοποιήθηκε στις 31 Ιουλίου 2026 για 6.264 συνταξιούχους (συμπεριλαμβανομένων 1.236 συνταξιούχων αναπηρίας) από τα πρώτα ταμεία ΤΑΠ-ΟΤΕ και ΙΚΑ, με αναδρομικά από 1/1/2019.

Παράλληλα για θανόντες συνταξιούχους με πάνω από 30 έτη ασφάλισης, οι δικαιούχοι κληρονόμοι μπορούν να ενημερώνονται και να υποβάλουν ηλεκτρονικά αίτηση μέσω της ειδικής πλατφόρμας του e-ΕΦΚΑ.

πηγή:https://www.ot.gr/2026/08/13/forologia/ergasiaka-asfalistika/syntaksiouxoi-pos-na-diekdikisete-ayksiseis-anadromika/

Συντάξεις: - Πόσα χρήματα έχουν "κλέψει" από τα μνημόνια; - Πόσα δισεκατομμύρια ευρώ συνεχίζουν "κλέβουν" κάθε χρόνο; - Τι σκέφτεται να πράξει η κυβέρνηση με τις αυξήσεις και τα επιδόματα;

 

Τέσσερις νέες παρεμβάσεις για το 2027, με στόχο την ενίσχυση του εισοδήματος των συνταξιούχων, βρίσκονται στο τραπέζι του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης και αφορούν: 

1. Αυξήσεις συντάξεων 

2. Πλήρη κατάργηση της προσωπικής διαφοράς

3. Αύξηση του επιδόματος  στους χαμηλοσυνταξιούχους

 4. Αναμόρφωση της Εισφοράς Αλληλεγγύης  Συνταξιούχων (ΕΑΣ).

Τονίζεται ότι οι συνταξιούχοι, οι οποίοι εκτός από τα 130 δισ. ευρώ και πλέον, που σωρευτικά έχουν χάσει από το 2010 μέχρι σήμερα, με μνημονιακούς νόμους, που εξακολουθούν ακόμη να ισχύουν, θα χάσουν επιπλέον 3,5 δισ. ευρώ μόνο για το 2026.

3+1 σημεία

Οι νέες παρεμβάσεις αφορούν:

1. Αύξηση συντάξεων. Νέα αύξηση στην εθνική σύνταξη  αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2027, με τις έως τώρα εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για αναπροσαρμογή που θα κυμανθεί από 2,6% έως 2,9% (μεικτά). Το ακριβές ποσοστό της αύξησης θα καθοριστεί, όπως προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία, από τον μέσο όρο του ετήσιου ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας και του πληθωρισμού, με το αποτέλεσμα να διαιρείται διά δύο.

Η τελική αύξηση θα πληρωθεί τον Δεκέμβριο του 2026 σε 2,5 εκατ. συνταξιούχους (με τη σύνταξη του Ιανουαρίου του 2027. Η αναπροσαρμογή της εθνικής σύνταξης δεν αφορά μόνο τους νέους και παλαιούς συνταξιούχους που λαμβάνουν την εθνική σύνταξη, αλλά συμπαρασύρει και μία σειρά άλλων συνταξιοδοτικών παροχών, καθώς αυτές υπολογίζονται με βάση το ύψος της.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:

• Η βασική σύνταξη των πρώην ασφαλισμένων του ΟΓΑ,
• Οι συντάξεις λόγω θανάτου (συντάξεις χηρείας),
• Οι συντάξεις αναπηρίας,
• Το επίδομα – σύνταξη ανασφάλιστων υπερηλίκων,
• Οι συντάξεις ομογενών και άλλες παροχές που συνδέονται με το ύψος της εθνικής σύνταξης.

Το ποσοστό της ετήσιας αύξησης δεν αποφασίζεται αυθαίρετα, αλλά προκύπτει από συγκεκριμένο μαθηματικό τύπο που προβλέπει ο νόμος.

Συγκεκριμένα υπολογίζεται ο μέσος όρος του ετήσιου πληθωρισμού και του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας, το αποτέλεσμα διαιρείται διά δύο και το ποσοστό που προκύπτει εφαρμόζεται στην εθνική σύνταξη.

Εφόσον οι τελικοί οικονομικοί δείκτες κινηθούν υψηλότερα από τις σημερινές εκτιμήσεις, η αύξηση ενδέχεται να διαμορφωθεί πάνω από το 3%. Τα οριστικά ποσά θα «κλειδώσουν» προς το τέλος του 2026, όταν θα υπάρχουν τα τελικά στοιχεία για τον πληθωρισμό και την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Μέχρι τότε, τα ποσά που παρουσιάζονται αποτελούν εκτιμήσεις με βάση τα σημερινά διαθέσιμα οικονομικά δεδομένα, ενώ η εφαρμογή των αυξήσεων προβλέπεται να ξεκινήσει από την 1η Ιανουαρίου 2027.

2. Προσωπική διαφορά. Το τέλος της «προσωπικής διαφοράς», του κόφτη των αυξήσεων για περισσότερους από 671.586 παλαιούς συνταξιούχους, αλλάζει από την 1η Ιανουαρίου 2027 το τοπίο, καθώς πλέον δεν θα βλέπουν τις αυξήσεις μόνο λογιστικά, αλλά σε υψηλότερο ποσό σύνταξης στον τραπεζικό λογαριασμό τους. Η αλλαγή αφορά κυρίως τους παλαιούς συνταξιούχους, δηλαδή όσους είχαν ήδη συνταξιοδοτηθεί πριν από την εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου και εξακολουθούν να εμφανίζουν θετική προσωπική διαφορά μετά τους επανυπολογισμούς των συντάξεών τους.

Η μέση μηνιαία αύξηση υπολογίζεται περίπου στα 44 ευρώ, δηλαδή 528 ευρώ σε ετήσια βάση, ενώ το όφελος διαφοροποιείται ανάλογα με το ασφαλιστικό ταμείο και το ύψος της σύνταξης. Ειδικοί στην κοινωνική ασφάλιση επισημαίνουν ότι αρκετοί συνταξιούχοι, κυρίως προερχόμενοι από τον πρώην ΟΑΕΕ-ΤΕΒΕ, είχαν προσωπική διαφορά ακόμη και άνω των 300 ευρώ. Με το προηγούμενο καθεστώς θα απαιτείτο ακόμη και μία δεκαετία διαδοχικών αυξήσεων μέχρι να μηδενιστεί η προσωπική διαφορά και να δουν πραγματική αύξηση στις μηνιαίες αποδοχές τους. Με τη νέα ρύθμιση, η αναμονή αυτή τερματίζεται.

Επισημαίνεται ότι η προσωπική διαφορά θα εξακολουθήσει να εμφανίζεται στα ενημερωτικά σημειώματα των συντάξεων, παραμένοντας «παγωμένη» στο ύψος όπου βρίσκεται σήμερα, χωρίς όμως να αφαιρεί μέρος των αυξήσεων. Αυτό διευκρινίζουν στελέχη της κοινωνικής ασφάλισης, ξεκαθαρίζοντας πως το ποσό της προσωπικής διαφοράς δεν θα ενσωματωθεί στη σύνταξη. Στην πράξη, οι περίπου 670.000 συνταξιούχοι που συνεχίζουν να έχουν προσωπική διαφορά θα δουν για πρώτη φορά εδώ και χρόνια πραγματικές αυξήσεις στις συντάξεις τους.

3. Επίδομα 300 ευρώ. Τον Νοέμβριο, όταν καταβληθεί η οικονομική ενίσχυση των 300 ευρώ, θα δοθεί σε περίπου 420 χιλ. περισσότερους δικαιούχους. Η διεύρυνση των ορίων στο εισόδημα και στην ακίνητη περιουσία αναμένεται να είναι η αιτία που θα ανέλθουν στο 1,87 εκατ. οι συνολικοί δικαιούχοι της παροχής. Το βασικό σενάριο που εξετάζεται από το οικονομικό επιτελείο προβλέπει αύξηση του ποσού από τα 300 ευρώ στα 350 ή ακόμη και στα 400 ευρώ.

4. Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ). Εξετάζεται να υπάρξει ελάφρυνση της συγκεκριμένης εισφοράς, που επιβάλλεται σε περίπου 440.000 συνταξιούχους με κύριες συντάξεις άνω των 1.468 ευρώ. Μελετάται η επιβολή της εισφοράς στο μέρος της σύνταξης που υπερβαίνει το όριο, το οποίο τίθεται κάθε φορά στο πλαίσιο της ετήσιας αναπροσαρμογής των συντάξεων, αντί για το σύνολο της σύνταξης. Στο μεταξύ, στις 7 Οκτωβρίου 2026 θα γίνει η πιλοτική δίκη στο Ελεγκτικό Συνέδριο για την υπόθεση ενός αιτούντος ιδιώτη αναφορικά με την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού της ΕΑΣ.

Κατόπιν αγωγής συνταξιούχου δικαστή ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου του άρθρου 99Σ, που την παρέπεμψε στην Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά άρθρο 88Σ, προσδιορίστηκε για τις 10-06-2026 πιλοτική δίκη με αίτημα την κατάργηση της ΕΑΣ ή τον περιορισμό της κατά τρόπο ορθολογικό, σύμφωνα με τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας. Σύμφωνα με πληροφορίες είναι θετική η εισήγηση του επιτρόπου για τον αναλογικό υπολογισμό της ΕΑΣ κατά κλιμάκιο και όχι συνολικά επί ολοκλήρου του ποσού, που, αν γίνει δεκτή, οδηγεί σε μείωση της ΕΑΣ κατά 50%.

πηγή:https://www.ot.gr/2026/08/16/forologia/ergasiaka-asfalistika/syntaksiouxoi-oi-eisodimatikes-enisxyseis-pou-fernoun-tesseris-paremvaseis/#goog_rewarded

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος: - «Η Ελλάδα είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει μια νέα Θέουτα;»

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος E-mail: konmpalo@gmail.com WhatsApp Channel: https://whatsapp.com/channel/0029Vb87C9m2Jl8HfqccYV1y

Η κρίση στη Θέουτα ανέδειξε ότι η εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών επηρεάζει άμεσα την ευρωπαϊκή ασφάλεια και αποτελεί ένα σύνθετο ζήτημα, με σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και γεωπολιτικές διαστάσεις.

Υπό το πλαίσιο αυτό, το κρίσιμο ερώτημα για την Ελλάδα είναι αν είναι επαρκώς προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει μια κρίση αντίστοιχης πολυπλοκότητας με εκείνη της Θέουτας.

Μια κρίση που δεν θα αφορά μόνο τη φύλαξη των συνόρων, αλλά θα δοκιμάσει την πληροφοριακή ανθεκτικότητα, την επιχειρησιακή ετοιμότητα, τη διαλειτουργικότητα, τη στρατηγική επικοινωνία, την κοινωνική συνοχή και την ικανότητα της χώρας να κινητοποιήσει ευρωπαϊκούς και διεθνείς μηχανισμούς.

Για να απαντηθεί το ερώτημα, χρειάζεται να εξεταστεί κατά πόσο ο κρατικός μηχανισμός μπορεί να λειτουργήσει ως ενιαίο και αλληλοσυνδεόμενο σύστημα ανθεκτικότητας.

Υπό αυτό το πρίσμα, ένα ολιστικό μοντέλο πέντε πυλώνων μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο αξιολόγησης της ελληνικής ετοιμότητας.

Το εν λόγω μοντέλο παρουσιάστηκε και αναλύθηκε σε προηγούμενο άρθρο μου, με τίτλο: «Απαιτείται ένα ολιστικό μοντέλο Ευρωπαϊκής και Εθνικής Ανθεκτικότητας για την αντιμετώπιση της Εργαλειοποίησης των Μεταναστευτικών Ροών» (βλέπε: σχετικό άρθρο).

Υπό το πρίσμα αυτό, η αξιολόγηση θα ξεκινήσει από τον 1ο Πυλώνα του ολιστικού Μοντέλου που αφορά την Συνοριακή Ασφάλεια.

Συγκεκριμένα, η συνοριακή ασφάλεια δεν αφορά μόνο τη φυσική επιτήρηση των συνόρων, αλλά συνδέεται και με την ικανότητα του κράτους να γνωρίζει τι συμβαίνει στον εθνικό του χώρο, να εντοπίζει

έγκαιρα ασυνήθιστες δραστηριότητες και να αξιολογεί πιθανές απειλές.

Με άλλα λόγια, προϋπόθεση για την αποτελεσματική συνοριακή ασφάλεια είναι η έγκαιρη ανίχνευση και η επίγνωση της κατάστασης (situational awareness).

Στο πλαίσιο αυτό, η έγκαιρη ανίχνευση δεν αφορά μόνο την τεχνολογία, αλλά την ικανότητα του κράτους να εντοπίζει ασυνήθιστα συμβάντα, να αξιολογεί έγκαιρα πιθανές απειλές και να μετατρέπει την πληροφορία σε επιχειρησιακή επίγνωση.

Συνεπώς, η πρώτη και θεμελιώδης προϋπόθεση για την αντιμετώπιση μιας νέας κρίσης τύπου Θέουτα είναι η ικανότητα του κράτους να αντιλαμβάνεται έγκαιρα, ότι κάτι έχει αλλάξει στο περιβάλλον ασφάλειας των συνόρων του.

Το ερώτημα επομένως, δεν είναι απλώς εάν η Ελλάδα διαθέτει μέσα επιτήρησης, αλλά εάν τα διαθέσιμα μέσα, οι υπηρεσίες και οι πληροφορίες μπορούν να λειτουργήσουν με τρόπο που να επιτρέπει την έγκαιρη αναγνώριση μιας ασυνήθιστης δραστηριότητας.

Για παράδειγμα, σε περίπτωση μιας απότομης και μεγάλης κλίμακας μεταβολής των μεταναστευτικών ροών, μπορεί ο κρατικός μηχανισμός να αντιληφθεί μέσα στις πρώτες ώρες ότι βρίσκεται μπροστά σε μια κατάσταση που υπερβαίνει ένα σύνηθες μεταναστευτικό περιστατικό;

Υπάρχει η δυνατότητα έγκαιρης ανίχνευσης, ώστε το κράτος να διακρίνει μια φυσιολογική μεταβολή των ροών από μια αιφνίδια, οργανωμένη ή ασυνήθιστη εξέλιξη;

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς στο σύγχρονο περιβάλλον ασφάλειας, μια κρίση μπορεί να εκδηλωθεί ταυτόχρονα σε διαφορετικά πεδία.

Συνεπώς, η αποτελεσματική συνοριακή ασφάλεια προϋποθέτει πολυεπίπεδη επιτήρηση και σύνθεση πληροφοριών από διαφορετικές πηγές, ώστε επιμέρους δεδομένα να μπορούν να αξιολογούνται ως μέρος μιας ενιαίας εικόνας της κατάστασης.

Ένα άλλο κρίσιμο ερώτημα είναι η Ελλάδα διαθέτει έναν μηχανισμό που μπορεί να συνδυάζει εγκαίρως τις πληροφορίες από τα διαφορετικά πεδία και να αναγνωρίζει, ότι επιμέρους γεγονότα ενδέχεται να αποτελούν τμήματα μιας ενιαίας εξέλιξης;

Για παράδειγμα:

v Ποιος αποφασίζει ότι μια ασυνήθιστη εξέλιξη συνιστά ζήτημα εθνικής ασφάλειας;

v Υπάρχουν προκαθορισμένα κριτήρια και επίπεδα συναγερμού;

v Ποιος έχει την αρμοδιότητα να ενεργοποιήσει τον αντίστοιχο μηχανισμό;

v Πόσο γρήγορα μπορεί η πληροφορία από το πεδίο να φτάσει στο επίπεδο λήψης αποφάσεων;

Ένα ανθεκτικό σύστημα συνοριακής ασφάλειας πρέπει να διαθέτει προκαθορισμένες δυνατότητες έγκαιρης ανίχνευσης, αναγνώρισης, αξιολόγησης και προειδοποίησης.

Ειδικότερα, εάν αύριο εκδηλωθεί μια νέα κρίση τύπου Θέουτα, ποιος θα είναι ο πρώτος κρατικός μηχανισμός που θα αντιληφθεί ότι η κατάσταση έχει αλλάξει;

Επίσης, πόσο χρόνο θα χρειαστεί μέχρι αυτή η διαπίστωση να μετατραπεί σε επίσημη επιχειρησιακή εκτίμηση;

Η απάντηση στα ερωτήματα αυτά είναι καθοριστική, διότι η συνοριακή ασφάλεια δεν κρίνεται μόνο από την ικανότητα του κράτους να αντιδράσει όταν η κρίση έχει ήδη εκδηλωθεί, αλλά πρωτίστως από την ικανότητά του να εντοπίσει έγκαιρα την αλλαγή, να την αξιολογήσει σωστά και να ενεργοποιήσει εγκαίρως τους κατάλληλους μηχανισμούς, πριν η κατάσταση κλιμακωθεί και καταστεί ανεξέλεγκτη.

Στη συνέχεια, ο 2ος Πυλώνας του ολιστικού Μοντέλου Ευρωπαϊκής και Εθνικής Ανθεκτικότητας που μπορεί να αξιοποιηθεί για την αξιολόγηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού είναι Πληροφοριακή Ανθεκτικότητα.

Σε μια νέα κρίση τύπου Θέουτα, το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν το κράτος μπορεί να μετατρέψει γρήγορα και αξιόπιστα τα επιμέρους δεδομένα που συλλέγονται από διαφορετικές πηγές σε ενιαία επιχειρησιακή εικόνα της κατάστασης.

Η πληροφοριακή ανθεκτικότητα επομένως, δεν εξαντλείται στην ικανότητα των κρατικών υπηρεσιών να συλλέγουν πληροφορίες. Προϋποθέτει την ικανότητα συγκέντρωσης, διασταύρωσης, αξιολόγησης και σύνθεσης διαφορετικών πληροφοριών από διαφορετικές πηγές, ώστε ένα αρχικά ασαφές ή αποσπασματικό περιστατικό να μετατρέπεται έγκαιρα σε αξιόπιστη γνώση για τη λήψη αποφάσεων.

Γιατί είναι άλλο πράγμα η συλλογή πληροφοριών και τελείως διαφορετικό, η παραγωγή επιχειρησιακής γνώσης.

Η πρώτη απαντά στο ερώτημα «τι γνωρίζουμε», ενώ η δεύτερη στο κρίσιμο ερώτημα «τι σημαίνουν όλα αυτά που γνωρίζουμε».

Ένα κράτος μπορεί να διαθέτει πολλαπλές πηγές πληροφόρησης, τεχνολογικά μέσα επιτήρησης, εξειδικευμένες υπηρεσίες, πληροφορίες από συμμάχους και πρόσβαση σε δεδομένα ανοικτών πηγών.

Η πληροφοριακή του ανθεκτικότητα όμως, δεν κρίνεται από τον όγκο των πληροφοριών που διαθέτει, αλλά από την ικανότητά του να τις συνδέει, να τις διασταυρώνει και να τις αξιολογεί εγκαίρως, ώστε να παράγει μια κοινή και επιχειρησιακά αξιοποιήσιμη εικόνα της κατάστασης.

Σε μια νέα κρίση τύπου Θέουτα επομένως, θα πρέπει να υπάρχουν εκ των προτέρων απαντήσεις σε μια σειρά κρίσιμων ερωτημάτων:

v Ποιος συλλέγει την αρχική πληροφορία;

v Ποιος έχει την ευθύνη της διασταύρωσής της;

v Ποιος αξιολογεί την αξιοπιστία και τη σημασία της;

v Πώς συνδυάζονται οι πληροφορίες από διαφορετικούς κρατικούς φορείς;

v Πώς ενσωματώνονται οι πληροφορίες από ευρωπαϊκούς και συμμαχικούς μηχανισμούς;

v Ποιος μετατρέπει τα επιμέρους δεδομένα σε κοινή επιχειρησιακή εικόνα;

v Πόσο γρήγορα η εικόνα αυτή φθάνει στην πολιτική ηγεσία;

v Πώς διαχωρίζεται η επιβεβαιωμένη πληροφορία από την εκτίμηση, την υπόθεση ή την παραπληροφόρηση;

Επομένως, ο πληροφοριακά ανθεκτικός κρατικός μηχανισμός δεν είναι αυτός που διαθέτει μόνο πληροφορίες, αλλά αυτός που διαθέτει έναν μηχανισμό που μπορεί να μετατρέπει εγκαίρως τις πληροφορίες αυτές σε κοινή επιχειρησιακή γνώση και βάση λήψης αποφάσεων.

Γιατί το πραγματικό ζητούμενο της πληροφοριακής ανθεκτικότητας είναι να μην υπάρχουν απλώς πολλές πληροφορίες, αλλά να υπάρχει εγκαίρως η σωστή γνώση για τη λήψη της σωστής απόφασης.

Υπό το ανωτέρω πρίσμα, ο 3ος Πυλώνας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση της ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού είναι η Θεσμική και Επιχειρησιακή Διαλειτουργικότητα.

Συγκεκριμένα, το επόμενο κρίσιμο ζήτημα είναι εάν οι διαφορετικοί κρατικοί μηχανισμοί μπορούν να λειτουργήσουν ως ένα ενιαίο σύστημα διαχείρισης της κρίσης.

Γιατί η διαλειτουργικότητα, αφορά την ικανότητα διαφορετικών θεσμών, οργανισμών και επιχειρησιακών μηχανισμών να λειτουργούν συντονισμένα, να ανταλλάσσουν πληροφορίες, να λαμβάνουν αποφάσεις και να ενεργούν ως ένα συνεκτικό σύστημα απέναντι σε μια σύνθετη κρίση.

Υπό αυτή την έννοια, η διαλειτουργικότητα μπορεί να εξεταστεί σε τέσσερις αλληλένδετες διαστάσεις:

1. την επιχειρησιακή,

2. την πληροφοριακή,

3. τη θεσμική /διοικητική και

4. τη Στρατηγική Επικοινωνία.

Εάν η Πληροφοριακή Ανθεκτικότητα αφορά την ικανότητα του κράτους να παράγει κοινή επιχειρησιακή γνώση, η πληροφοριακή διαλειτουργικότητα αφορά την ικανότητα των διαφορετικών  κρατικών μηχανισμών να λειτουργούν πάνω στην ίδια εικόνα της κατάστασης.

Σε σχέση με την επιχειρησιακή διαλειτουργικότητα, σε μια κρίση που εκδηλώνεται στα σύνορα, είναι πιθανό να απαιτηθεί η ταυτόχρονη ή διαδοχική ενεργοποίηση περισσότερων του ενός μηχανισμών όπως των Ενόπλων Δυνάμεων, του Λιμενικού, της Ελληνικής Αστυνομίας, της ΕΥΠ, της Πολιτικής Προστασίας και άλλων αρμόδιων φορέων και Υπουργείων.

Το κρίσιμο επομένως, δεν είναι μόνο εάν υπάρχουν όλοι αυτοί οι μηχανισμοί, αλλά εάν γνωρίζουν εκ των προτέρων πώς θα λειτουργήσουν μαζί.

Συγκεκριμένα:

v Ποιος εντοπίζει και ποιος αναλαμβάνει την αρχική αντίδραση;

v Ποιος έχει την επιχειρησιακή ευθύνη όταν μια κρίση υπερβαίνει τα όρια της αρμοδιότητας ενός φορέα;

v Πότε και με ποια διαδικασία ενεργοποιούνται οι υπόλοιποι μηχανισμοί;

v Ποιος συντονίζει τις επιχειρησιακές ενέργειες;

v Ποιος αποφασίζει για την κλιμάκωση της αντίδρασης;

v Υπάρχουν προκαθορισμένα πρωτόκολλα για μια κρίση η οποία δεν εντάσσεται εξαρχής στην αρμοδιότητα ενός μόνο κρατικού φορέα;

Σε σχέση με την πληροφοριακή διαλειτουργικότητα, πρέπει να είναι σαφές:

v Ποιος γνωρίζει τι;

v Ποιος ενημερώνει ποιον;

v Με ποια διαδικασία διαβιβάζεται μια κρίσιμη πληροφορία;

v Ποιος έχει πρόσβαση στην κοινή επιχειρησιακή εικόνα;

v Ποιος αξιολογεί τις πληροφορίες που προέρχονται από διαφορετικούς φορείς;

Και κυρίως, μπορούν οι διαφορετικοί μηχανισμοί να λειτουργήσουν πάνω στην ίδια εικόνα της κατάστασης ή ο καθένας λειτουργεί με διαφορετικά δεδομένα;

Η τρίτη διάσταση αφορά τη θεσμική και διοικητική διαλειτουργικότητα.

Σε μια σύνθετη κρίση, η αλληλοεπικάλυψη αρμοδιοτήτων ή η αβεβαιότητα ως προς το ποιος έχει την ευθύνη μπορεί να καθυστερήσει τη λήψη αποφάσεων σε μια στιγμή που ο χρόνος είναι κρίσιμος.

Για τον λόγο αυτό, πριν από την εκδήλωση μιας κρίσης θα πρέπει να είναι απολύτως σαφές:

v Ποιος έχει την πολιτική ευθύνη;

v Ποιος έχει την επιχειρησιακή ευθύνη;

v Ποιος συντονίζει τους εμπλεκόμενους φορείς;

v Ποιος ενεργοποιεί τον μηχανισμό διαχείρισης κρίσης;

v Πότε και με ποια κριτήρια ενεργοποιείται το ΚΥΣΕΑ ή άλλο ανώτατο επίπεδο πολιτικού συντονισμού;

v Ποιος έχει την εξουσία να λαμβάνει αποφάσεις όταν η κρίση εξελίσσεται ταχύτερα από τις συνήθεις διοικητικές διαδικασίες;

Η θεσμική ανθεκτικότητα συνεπώς, δεν κρίνεται μόνο από το εάν υπάρχουν νόμοι, αρμοδιότητες και οργανωτικές δομές, αλλά από το εάν οι αρμοδιότητες αυτές μετατρέπονται σε λειτουργικό μηχανισμό λήψης αποφάσεων υπό συνθήκες πίεσης.

Τέλος, η τέταρτη διάσταση αφορά τη Στρατηγική Επικοινωνία, η οποία αποτελεί μέρος της διαδικασίας διαχείρισης της κρίσης. Συγκεκριμένα, το κράτος πρέπει να μπορεί να διαμορφώνει εγκαίρως μια ενιαία, τεκμηριωμένη και συνεκτική κρατική θέση, η οποία να αντανακλά την πραγματική επιχειρησιακή και πληροφοριακή εικόνα.

Επομένως, σε μια νέα κρίση τύπου Θέουτα θα πρέπει να είναι εξαρχής σαφές:

v Ποιος ενημερώνει την πολιτική ηγεσία;

v Ποιος διαμορφώνει την επίσημη κρατική θέση;

v Ποιος αποφασίζει τι μπορεί και τι δεν μπορεί να δημοσιοποιηθεί;

v Ποιος εκπροσωπεί το Κράτος;

v Πώς διασφαλίζεται ότι διαφορετικοί υπουργοί και κρατικοί φορείς δεν μεταφέρουν διαφορετικές ή αντικρουόμενες εκδοχές της ίδιας κρίσης;

v Πώς συνδέεται η Στρατηγική Επικοινωνία με την πραγματική επιχειρησιακή και πληροφοριακή εικόνα;

Η απάντηση στα ανωτέρω ερωτήματα είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί μια κρίση μπορεί να συνοδεύεται από παραπληροφόρηση, εργαλειοποίηση των κοινωνικών δικτύων, διεθνή δημοσιότητα και προσπάθειες επηρεασμού της κοινής γνώμης.

Η Πολιτεία επομένως, δεν χρειάζεται απλώς έναν εκπρόσωπο που θα μιλήσει, αλλά ένα μηχανισμό Στρατηγικής Επικοινωνίας ενσωματωμένο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Κατά την αντιμετώπιση μιας νέας κρίσης τύπου Θέουτα, ο μηχανισμός αυτός πρέπει να είναι προκαθορισμένος και ενσωματωμένος εξαρχής στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Ο 4ος Πυλώνας που μπορεί να αξιοποιηθεί για την αξιολόγηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού είναι Κοινωνική Ανθεκτικότητα.

Η Κοινωνική Ανθεκτικότητα αφορά την ικανότητα της κοινωνίας να αντιλαμβάνεται, να απορροφά και να διαχειρίζεται τις επιπτώσεις μιας μεγάλης και αιφνίδιας κρίσης, χωρίς να διαταράσσεται η κοινωνική συνοχή και η εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς.

Σε μια νέα κρίση τύπου Θέουτα, η απότομη αύξηση των μεταναστευτικών ροών μπορεί να ασκήσει πίεση στις τοπικές κοινωνίες, τις υποδομές, τις υπηρεσίες και το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο η επιχειρησιακή διαχείριση της κρίσης, αλλά και η ανθεκτικότητα της κοινωνίας απέναντι στον πανικό, τις εντάσεις, την παραπληροφόρηση και την απώλεια εμπιστοσύνης στους θεσμούς.

Η κοινωνία, άλλωστε, δεν αποτελεί απλώς αποδέκτη των κρατικών αποφάσεων, αλλά μέρος του πεδίου της κρίσης και της εθνικής ανθεκτικότητας.

Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να εξεταστεί εάν υπάρχουν:

v Μηχανισμοί έγκαιρης και αξιόπιστης ενημέρωσης των πολιτών,

v Σχέδια υποστήριξης των τοπικών κοινωνιών που ενδέχεται να δεχθούν την κύρια πίεση,

v Επαρκείς υποδομές και υπηρεσίες για την αντιμετώπιση μιας μεγάλης και αιφνίδιας μεταβολής, και κυρίως,

v Μηχανισμός αντιμετώπισης της παραπληροφόρησης και των κοινωνικών εντάσεων που μπορεί να συνοδεύσουν μια τέτοια κρίση.

Για να υπάρξει κοινωνική ανθεκτικότητα επομένως, το κράτος θα πρέπει να έχει προετοιμάσει την κοινωνία, ώστε να μπορεί να παραμείνει λειτουργική, ψύχραιμη και συνεκτική υπό συνθήκες μεγάλης πίεσης, αλλά και να μπορεί να διαχειριστεί και τις κοινωνικές επιπτώσεις μιας παρατεταμένης κρίσης.

Τέλος, καθοριστικό ρόλο στην αξιολόγηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού διαδραματίζει η Ευρωπαϊκή και Διεθνής Συνεργασία.

Συγκεκριμένα, μια νέα κρίση τύπου Θέουτα δεν θα αποτελέσει μόνο ελληνική υπόθεση, αλλά ταυτόχρονα ευρωπαϊκό και διεθνές ζήτημα.

Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, είναι εάν η Ελλάδα θα μπορεί να ενεργοποιήσει άμεσα και συντονισμένα τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς μηχανισμούς υποστήριξης, αντί να αναζητά εκ των υστέρων λύσεις, όταν η κρίση έχει ήδη κλιμακωθεί.

Σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει να είναι σαφές:

v Πότε και με ποια διαδικασία ενημερώνονται οι ευρωπαϊκοί και διεθνείς θεσμοί;

v Πώς ενεργοποιούνται οι διαθέσιμοι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί και οργανισμοί;

v Ποιος εκπροσωπεί την Ελλάδα στις ευρωπαϊκές διαδικασίες διαχείρισης της κρίσης;

v Πώς διασφαλίζεται η ανταλλαγή πληροφοριών και η κοινή επιχειρησιακή εικόνα με τους ευρωπαίους εταίρους;

v Πώς μετατρέπεται μια ελληνική κρίση στα εξωτερικά σύνορα σε ευρωπαϊκή υπόθεση, όταν τα χαρακτηριστικά της υπερβαίνουν τις εθνικές δυνατότητες αντιμετώπισης;

Η Ευρωπαϊκή και Διεθνής Συνεργασία συνεπώς, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μηχανισμός έκτακτης βοήθειας που ενεργοποιείται αφού εκδηλωθεί η κρίση, αλλά ως αναπόσπαστο μέρος της εθνικής προετοιμασίας.

Η Ελλάδα δεν πρέπει απλώς να γνωρίζει ποιον θα καλέσει όταν ξεσπάσει η κρίση, αλλά να έχει προσδιορίσει από πριν τα δίκτυα συνεργασίας, τα κανάλια επικοινωνίας, τις διαδικασίες ενεργοποίησης και τους μηχανισμούς κοινής δράσης που θα ενεργοποιήσει.

Επομένως, το κρίσιμο ερώτημα για την Ελλάδα σε περίπτωση που εκδηλωθεί μια νέα κρίση τύπου Θέουτα είναι, θα αντιμετωπίσει μόνη της την κρίση ή θα έχει στη διάθεσή της από τις πρώτες ώρες της κρίσης ένα ευρωπαϊκό και διεθνές δίκτυο υποστήριξης και κοινής δράσης;

Εν κατακλείδι, μια νέα κρίση τύπου Θέουτα δεν θα κριθεί μόνο από το πόσο αποτελεσματικά θα αντιδράσει η Ελλάδα τη στιγμή που θα εκδηλωθεί.

Θα κριθεί από το πόσο καλά θα έχει προετοιμαστεί πριν από αυτήν.

Η Ελλάδα συνεπώς, αντί να περιμένει την επόμενη κρίση, χρήσιμο είναι να υιοθετήσει το μηχανισμό των πέντε πυλώνων του Μοντέλου Ευρωπαϊκής και Εθνικής Ανθεκτικότητας που παρουσιάστηκε για να αξιολογήσει την επιχειρησιακή ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού της χώρας.

Γιατί η πραγματική ανθεκτικότητα ενός κράτους δεν αποδεικνύεται όταν ξεσπάσει η κρίση, αλλά από την ετοιμότητα του κράτους, πριν αυτή ξεσπάσει

 

Όταν ο Μισθός "Πείνας" του Βουλευτή Χτίζει Εμπορικά Κέντρα και Πολιτικές Δυναστείες!! - Σε Ποιο πολιτικό Κόμμα "Παίζουν Μπάλα";

 

FacebookXEmailΑνταλλαγή

Οι Ταλιαδούροι ήξεραν πώς να τορνεύσουν την κοινωνία της Καρδίτσας. Άλλωστε το ίδιο το όνομά τους προδίδει το χάρισμά τους. Η λέξη «Ταλιαδούρος» έχει τις ρίζες της στη βενετσιάνικη/ιταλική λέξη «tagliadore» (από το ρήμα tagliare = κόβω/σκαλίζω), που σημαίνει ξυλογλύπτης ή τορνευτής

Ο Σπύρος ήταν ο γενάρχης, ο Αθανάσιος ο σέντερ φορ της οικογένειας και ο Σπύρος ο νεότερος, αυτός που έκλεισε το κύκλο. Στη θέση του πατρικού τους στο κέντρο της πόλης, έκτισαν το εμβληματικό εμπορικό κέντρο όπου κυριαρχεί η «Στοά». Στους ορόφους, δικηγόροι, γιατροί και συμβολαιογράφοι διατηρούν τα γραφεία τους. Για τους Ταλιαδούρους η κατασκευή αυτού του κτηρίου ήταν ζήτημα δημόσιας εικόνας, απόδειξη της κοινωνικής τους επιρροής.

Την ιδέα και την απόφαση την πήρε ο Αθανάσιος (1919-1999). Αυτός πραγματοποίησε το όνειρο. Και όλα αυτά από του μισθό του Βουλευτή. Στην αρχή ήταν η ΕΡΕ, μετά η Νέα Δημοκρατία. Δίπλα στον Καραμανλή τον Κωνσταντίνο έκτισε το πολιτικό του μπόι. Καρδίτσα μετά τον πόλεμο και τον Εμφύλιο, σε καθεστώς ανοικοδόμησης. Όλα είναι δυνατά για τους νικητές. Όλα είναι αδύνατα για τους ηττημένους. Οι μεν με μισθό… βουλευτή έκτισαν Εμπορικά Κέντρα. Οι δε «έκτιζαν Παρθενώνες» στη Μακρόνησο κατά τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Ταλιαδούροι, οι «τορνευτές» της τοπικής εξουσίας στον Κάμπο.

Για να δούμε λίγο το γενεαλογικό δένδρο:

Σπυρίδων Ταλιαδούρος: Ο γενάρχης της πολιτικής παράδοσης της οικογένειας, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής και υπουργός.

Αθανάσιος Ταλιαδούρος (1919–1999): Γιος του Σπυρίδωνος. Σπούδασε Νομική και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Καρδίτσας το 1946 και επανεξελέγη με την ΕΡΕ και τη Νέα Δημοκρατία.

Διετέλεσε μεταξύ άλλων:

• Υπουργός Παιδείας
• Υπουργός Γεωργίας
• Υφυπουργός Εμπορίου & Βιομηχανίας
• Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (1987)

Σπύρος Ταλιαδούρος (γενν. 1956): Γιος του Αθανασίου. Διδάκτωρ Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο King’s College του Λονδίνου και Καθηγητής Εμπορικού Δικαίου. Εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας με τη Νέα Δημοκρατία σε 9 εκλογικές αναμετρήσεις (1989–2014).

Διετέλεσε:

• Υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (2004–2009) με αρμοδιότητα την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
• Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (2012)

Στο Πόθεν Έσχες του Σπύρου Ταλιαδούρου, του πολιτικού και φυσικού κληρονόμου του Αθανασίου διαβάζουμε πώς είναι ιδιοκτήτης 34 ακινήτων με ετήσιο εισόδημα για το 2014 ήταν 335.000 ευρώ και κάτι ψιλά. Καθόλου ευκαταφρόνητο εισόδημα για ένα βουλευτή ελληνικής περιφέρειας.

 

Ο Σπύρος δεν επέμενε στην πολιτική καριέρα. Γιατί να το κάνει άλλωστε. Με τον μισθό του… βουλευτή, ο πατέρας του και αυτός κατάφεραν να «τορνεύσουν» την Καρδίτσα. Νόμιμα, απολύτως νόμιμα. Βλέπετε η νομιμότητα στα καθ΄ ημάς Βαλκάνια είναι έννοια σχετική, ευλύγιστη και ελαστική. Σαν την πλαστελίνη ένα πράγμα.

Θα θυμάστε πώς η χώρα κήρυξε πτώχευση, πώς υπέγραψε μνημόνια, πώς χάθηκε τον ένα τρίτο του συνολικού εθνικού πλούτου, σαν να είμαστε σε πόλεμο δηλαδή, πώς οι συντάξεις χάθηκαν και πώς τα μεροκάματα συμπιέστηκαν τόσο πολύ που πλέον είναι αθώρητα.

Θα μάθατε επίσης πώς το 5% των Ελλήνων έγινε πλουσιότερο με την κρίση, ενώ το 95% έγινε φτωχότερο. Οι «τορνευτές» ανήκαν στο 5% με μισθό… βουλευτή. Δείτε λοιπόν σε βίντεο το εμπορικό κέντρο «Στοά», στο κέντρο της Καρδίτσας, που κτίστηκε με τους μισθούς βουλευτή των Ταλιαδούρων, αγαπημένων παιδιών της ιστορικής Λαϊκής Δεξιάς. Είπαμε tagliare σημαίνει κόβω, σκαλίζω, τορνεύω.

https://www.zougla.gr/parapolitiki/otan-o-misthos-tou-voulefti-chtizei-eborika-kentra-kai-politikes-dynasteies/