Κούλη Κυβέρνηση. - Κουλό Κράτος.. - Διαφθορά, αμάθεια, ρουφιανιά…

 

Του Ελευθέριου Ανευλαβή

Διαφθορά, αμάθεια, ρουφιανιά…
Το τρίπτυχο πάνω στο οποίο βασίζεται και με το οποίο λειτουργεί η νεοφιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική.

Η διαφθορά, στην κοινωνία της νεοφιλελεύθερης αγοράς, δεν είναι πλέον εξοβελιστέα, παράνομη και καταδικαστέα. Είναι δομικό της συστατικό.

Το να είναι κανείς ηθικός, ανιδιοτελής, θεωρείται πολυτέλεια ή και αφέλεια. Και από τους καπάτσους της αρπαχτής, ο ανιδιοτελής άνθρωπος θεωρείται μαλάκας.

Η διαφθορά, θεωρείται ως μοχλός και αυτονόητο για την άσκηση πολιτικής. Και αυτήν την πραγματικότητα η κοινή γνώμη την γνωρίζει, αλλά στρουθοκαμηλίζει.

Το επισήμως οργανωμένο έγκλημα — ο ορισμός της διαφθοράς σε κρατικό επίπεδο —, γίνεται, πλέον, αποδεκτό ως νόμιμη μίζα (προμήθεια λέγεται, politically correct), με όλα τα παρασκηνιακά προαπαιτούμενα

Αλλά, και στην καθημερινή ζωή των μαζανθρώπων, ουδεμία σχέση με πολίτες, η μίζα αποτελεί εργαλείο, κοινώς αποδεκτό, για να κάνει ο μαζάνθρωπος ελληναράς (ουδεμία σχέση με πολίτη) τη δουλειά του, (νόμιμη ή και παράνομη), γρήγορα και άκοπα.

Φακελάκια σε γιατρούς, εφόρους, υπαλλήλους τεχνικών υπηρεσιών, καταγγέλλονται και οι μαζάνθρωποι, αφού έφαγαν τα βόδια, ανίδεοι (;) και χορτάτοι, ξανά προς την δόξα τραβούν.

Η διαφθορά παίρνει δύο. Μα δεν είναι δυο, δεν είναι τρείς, μα είναι χίλιοι δεκατρείς, και βάλε και τους «πέντε ντβατζήδες», του Κώστα Κ…

Η αμάθεια, η απαιδευσία, η ομοιόμορφη, μονοσήμαντη, χωρίς κριτική διάσταση και σκέψη εκτεχνικευμένη παιδεία, χωρίς την ασπίδα της ανθρωπιστικής παιδείας, αποτελεί επιλεγμένο στόχο της πολιτικής διακυβέρνησης, στο χωριό της παγκοσμιοποίησης.

Έτσι, δημιουργείται το ανθρώπινο δυναμικό, για τον Μινώταυρο της αγοράς της ελαστικής εργασίας. Και, έτσι, διασφαλίζεται η υποταγή των στερημένων κριτικής σκέψης και μη δυναμένων να αμφισβητήσουν τον μονόδρομο της παγκοσμιοποιημένης ηλιθιότητας.
Διότι, Παγκοσμιοποιημένη είναι και η ηλιθιότητα, που εξάγει και επιβάλλει η Μονοκρατορία των ΗΠΑ, (Ηνωμένες Πολιτείες Αποβλάκωσης), που σάπισε πριν καν ωριμάσει.

Η αποθέωση της υψηλής τεχνολογία (high-technology), οδήγησε στον μύθο της λυτρωτικής λειτουργίας της τεχνολογίας. Ο άνθρωπος, στη λυτρωτική μυθολογία της τεχνοπληροφορικής, απελευθερωμένος από την δουλεία της δουλειάς, θα αναζητήσει, θα ανακαλύψει και θα πραγματοποιήσει τις δημιουργικές του δυνατότητες.

Ασφαλώς, και η ανθρώπινη εργασία παίρνει νέες μορφές στην τεχνοκρατούμενη μετανεωτερική κοινωνία. Η χειρωνακτική της μορφή περιορίζεται, και η εργασία καθίσταται άυλη, προσφερόμενη μέσα από τα μπιτ του διαδικτύου και του παγκόσμιου ιστού (www: world wide web.)

Εν τούτοις, η ουσία παραμένει αναλλοίωτη. Κάποιοι, ελάχιστοι, κάτοχοι των μέσων παραγωγής, καρπούνται την υπεραξία της ανθρώπινης εργασίας, που βρίσκεται ενσωματωμένη στο παντός είδους εμπόρευμα, είτε πρόκειται για μηχανές, είτε για μικροτσίπς.
Το «άυλο κεφάλαιο», πλανητικά διεσπαρμένο, κάτοχος των μέσων παραγωγής με τη νέα μορφή, (προσοδοφόροι διαδικτυακοί κόμβοι), επιβάλλει, στο κλασικό και στο νέο προλεταριάτο της άυλης εργασίας, τη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας για τη παραγωγή πλούτου, που καρπώνονται οι ολίγοι κάτοχοι του άυλου κεφαλαίου.

Εν τούτοις, η εξουσία παραμένει στα χέρια των πολιτικών που κυβερνούν, οι οποίοι με τη χρήση και την χειραγώγηση της τεχνοπληροφορίας, σε πλανητικό επίπεδο, όπως εκφράζεται στο μοντέλο της παγκόσμιας αυτοκρατορίας των ΗΠΑ, διαχειρίζονται τις τύχες των ανθρώπων, διακηρύσσοντας το αναπόφευκτο της εκτεχνικευμένης ανθρωπότητας.
Των υπάκουων ρομπότ (ανθρώπων και κρατών) στα κελεύσματα της αυτοκρατορίας, η οποία κυριαρχεί με τα όπλα του πυρηνικού της οπλοστασίου και του χρήματος.

Η πλανητική, αυτοκρατορία δεν υπακούει σε κανένα νόμο διεθνούς δικαίου. Αντιθέτως, δημιουργεί η ίδια δικούς της νόμους νόμους, που τους επιβάλλει στα ανίσχυρα, εθνικά κράτη, τα οποία υπάρχουν, κατά την αντίληψη των ΗΠΑ, για να υπηρετούν την παγκοσμιοποίηση της αμερικανικής πολιτικής.

Ο μεταμοντέρονος άνθρωπος, ζει σ’ έναν κόσμο. που κύρια χαρακτηριστικά του είναι ο εκχρηματισμός της ανθρώπινης ύπαρξης και η εκτεχνίκευση της κοινωνίας. Το ανθρώπινο πρόσωπο απέκτησε το σχήμα του ευρώ, του δολαρίου, του γιεν.

Ως υλική κατασκευή, ο κόσμος υπάρχει, αλλά δεν προσφέρει πια κανένα νόημα, που να παρέχει λύτρωση, ελπίδα ή πυξίδα ζωής.
Ένας κόσμος στερημένος από τις θεμελιώδεις αξίες, της παράδοσης, του Έθνους, της φιλίας, της αλληλεγγύης.

Η επιβίωση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας εξαρτάται, απολύτως, από την ύπαρξη πλήρως και σωστά ενημερωμένων πολιτών.

Στην αρχαία αγορά της άμεσης δημοκρατίας του «τις βούλεται αγορεύειν», ο πολίτης ήταν υπεύθυνος και για την πρόταση νόμων και για την τήρησή τους.
Ο Αθηναίος της Πνύκας, όπου συνεδρίαζε ο Δήμος, είχε δικαίωμα να προτείνει νόμους στην εκκλησία του Δήμου, αλλά για να ανακόψει την αυθαίρετη και εκ του πονηρού, μερικές φορές, κατάθεση νόμων, θέσπισε, ο ίδιος ο Δήμος, την «γραφήν παρανόμων». Δηλαδή, επέβαλε αυστηρές ποινές τόσο στους προτείνοντες, όσο και στους υπεύθυνους αξιωματούχους, που, από αβλεψία ή σκοπίμως, επέτρεπαν την ψήφιση «κακών» νόμων.

Από αυτήν την δημοκρατία των υπεύθυνων πολιτών, περάσαμε σήμερα στη δημοκρατία της τηλεοπτικής, πληροφόρησης. «Αν δεν το δείξει η τηλεόραση δεν υπάρχει».
Η τηλεόραση ελέγχει τη ροή των πληροφοριών. Την ενημέρωση μας, τη διασκέδαση μας, την μόρφωσή μας.

Η αλλαγή από την έντυπη πληροφόρηση, —η οποία παρέχει την δυνατότητα κριτικής σκέψης και αξιολόγησης—, στην τηλοψία, με την καταιγιστική εναλλαγή εικόνων, που δεν αφήνει χρόνο, όχι για κριτική, αλλά, ούτε καν, για σκέψη,

Πολλοί διαπιστώνουν, ότι το πολιτικό μας σύστημα ευρίσκεται σε κρίση. Δε πρόκειται περί κρίσης του συστήματος. Το σύστημα πάντα έτσι ήταν.
Απλώς, μέσα στην παγκοσμιοποιημένη αλαζονεία, απέβαλλε και το φύλλο συκής, που υποκριτικά σκέπαζε την ανύπαρκτη αιδώ του. Και παρουσιάζεται πλέον, κορδακιζόμενο, με την δυσειδή, απεχθή, ολοκληρωτική μορφή του ως Κράτος Αδηφάγων και Ασυστόλων Κώλων.

Και αυτοί που το υπηρετούν απροσχημάτιστα, που το βοηθούν να αναπτυχθεί, φριχτή Λερναία Ύδρα, καμώνονται πως εκπλήσσονται.
Και ανακοινώνουν ανερυθριάστως «κράτος δικαίου. Επιτελικό κράτος» «κουλό» κράτος. Κούλη Κυβέρνηση…

Και οι λαομπαίχτες, ζητούν την συνδρομή του λαού, του αγαθού γίγαντα φημισμένου μόνο για τη σωματική του ρώμη, διότι την πνευματική του δύναμη φρόντισαν να την ευνουχίσουν, με τις κοπριές των «πρωινάδικων» και του παραμορφωτικού (εκ)τυφλωτικού φακού της γυάλινης τηλεπαραμύθας, — «μη παίρνετε ναρκωτικά με την TV, μαστουρώνεις καλλίτερα» —, για να τον ξεγελάσουν, ακόμη μια φορά, και να κάνουν, πάλι, τα ίδια.

Με τα φθαρμένα, βρώμικα υλικά, αυτών που επικαλούνται την κάθαρση του πολιτικού συστήματος δεν χτίζεται καθαρή πολιτική.
Ζητείται ελπίς και ορθή πολιτική. Ορθός μεστός Λόγος Ανθρωπιάς στην Αβασίλευτη Δημοκρατία μας. Και ο μόνος βασιλιάς, που μπορεί να βασιλεύει είναι ο Νόμος της Δικαιοσύνης.

«Ξαναμπαρκάραμε με τα σπασμένα μας κουπιά»

«Ήταν ωραία τα μάτια σου
Μα δεν ήξερες πού να κοιτάξεις»

«Λίγο ακόμα,
να σηκωθούμε
λίγο ψηλότερα.»

(Γ. Σεφέρης)

πηγή:https://www.zougla.gr/apopseis/kouli-kyvernisi-koulo-kratos/

Εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ για τον πρωθυπουργό: - Επέκρινε ως λαϊκιστή όποιον έκανε λόγο για παρέμβαση στον ΕΦΚ. - «Την Κυριακή είπε ότι θα το θέσει μετ’ επιτάσεως»

 

Στη διάρκεια της τηλεοπτικής του εμφάνισης στο ΕΡΤnews και την εκπομπή «Σαββατοκύριακο από τις 5» ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Κώστας Τσουκαλάς, επισήμανε με φόντο το υψηλό ενεργειακό κόστος πως «η κυβέρνηση αφήνει να εξελίσσονται οι κρίσεις, οι οποίες όμως δεν αφορούν μόνο μακροοικονομικά μεγέθη. Αφορούν ζωές πολιτών, που δεν μπορούν να προγραμματίσουν, βλέπουν φουσκωμένους λογαριασμούς και το κόστος ζωής να πνίγει κάθε προσδοκία τους. Δεν είναι λογιστικά μεγέθη, είναι ζωές, είναι οικογένειες.

Η κυβέρνηση πριν λίγες μέρες επέκρινε ως λαϊκιστή όποιον έκανε λόγο για παρέμβαση στον ΕΦΚ. Τελικά ο πρωθυπουργός την Κυριακή στην ανάρτησή του είπε ότι θα το θέσει μετ’ επιτάσεως».

Επιπλέον ως προς τις κυβερνητικές παλινωδίες, υπογράμμισε ότι «η ανθεκτικότητα μιας οικονομίας, μιας κοινωνίας έχει να κάνει με το αν υπάρχει πολιτική ηγεσία που μπορεί να προλαμβάνει και αν υπάρχει πολιτική ηγεσία που δεν βλέπει την κοινωνία με όρους διαίρεσης».

Ήταν οξύς στον απόηχο της δήλωσης του υφυπουργού Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη για «κόμματα των κακομοίρηδων», και απευθυνόμενος στον υφυπουργό που παρίστατο στην εκπομπή τόνισε:

«Δεν υπάρχουν δύο Ελλάδες. Εσείς θέλετε δύο Ελλάδες. Εμείς αντίθετα θέλουμε μια Ελλάδα που θα τα καταφέρνει.

Δεν είναι κακομοίρηδες το 70% που δεν θέλουν τη Νέα Δημοκρατία.

Καταφέρατε ενώ «έβρεξε» εκατομμύρια να διευρύνονται οι ανισότητες. 

Αν η πολιτική σας καταδίκασε μερίδα πολιτών να μην μπορούν να τα βγάλουν πέρα, δεν φταίνε οι ίδιοι. 

Εσείς θέλετε να τους κάνετε να νιώθουν πως φταίνε οι ίδιοι».

Ο κ. Τσουκαλάς στη συνέχεια κατέδειξε τα μπρος πίσω της κυβέρνησης με τον ΕΦΚ.

«Στην αρχή μας είπαν ότι δεν μπορούν να αγγίξουν τον ΕΦΚ. Μετά άλλαξαν στάση και δήλωσαν πως τελικά μπορούν αλλά ότι περιμένουν ευρωπαϊκή απόφαση για εξαίρεση από την οροφή δαπανών. Λένε ψέματα κάθε φορά», σημείωσε. 

«Το πετρέλαιο θέρμανσης θα ξεκινήσει στο 1,75. Είναι δηλαδή αυξημένο 75% σε σχέση με πέρυσι. Αν το θεωρεί επιτυχία αυτό η κυβέρνηση, πρέπει να το πει.

Να σφίγγουν τα δόντια είπε στους πολίτες ο κ. Θεοχάρης. Οι Έλληνες έχουν κουραστεί να σφίγγουν τα δόντια.

Εγώ δεν λέω ότι είναι όλα εύκολα. Θα μπορούσατε να μην έχετε δώσει εκατομμύρια σε απευθείας αναθέσεις, να μην έχουμε παντού σκάνδαλα και διαφθορά. 

Συνεχώς θέλετε να συγκρίνετε μια χώρα του 2026 που έβρεξε δισ με την Ελλάδα των μνημονίων», κατέληξε ο Εκπρόσωπος Τύπου.

Α. Λατινοπούλου για το «Αν δεν έχετε 10 ευρώ, πάρτε τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς: “Τελικά καλύτερα να μασάμε αντί να μιλάμε μερικές φορές!” - ΒΙΝΤΕΟ

 

«Αν δεν έχετε 10 ευρώ, πάρτε τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς!»
Αυτό δήλωσε ως νέα Μαρία Αντουανέτα ο βουλευτής Πιερίας της ΝΔ κ. Κουλκουδίνας!

Σοβαρά τώρα κ. Κουλκουδίνα;

Φυσικά, πού να γνωρίζουν οι «άριστοι» ότι:

• Η Ελλάδα έχει σοβαρές ελλείψεις στο δίκτυο Μετρό και ΜΜΜ.
• Σε πολλές περιοχές η κάλυψη είναι ανεπαρκής.
• Δρομολόγια έρχονται με μεγάλες καθυστερήσεις.
• Χιλιάδες πολίτες ταλαιπωρούνται καθημερινά για να πάνε στη δουλειά τους.

Αλλά για να γνωρίζεις τα προβλήματα των πολιτών, πρέπει πρώτα να έχεις μπει σε τρένο, λεωφορείο, Μετρό ή τρόλεϊ!

Τελικά καλύτερα να μασάμε αντί να μιλάμε μερικές φορές!

Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων στον Υπουργό Οικονομικών: - Επαναφορά 13ου και 14ου Μισθού στον Δημόσιο Τομέα - Γιατί δεν μπορεί να ισχύει ΜΟΝΟ στον ιδιωτικό τομέα

 

 

Αρ. Πρωτ.: 378 

                                              ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

      Αίτημα Επαναφοράς 13ου και 140υ μισθού στον Δημόσιο Τομέα 

Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων θέτει πλέον επίσημα ζήτημα επαναφοράς του 13ου και 14ου μισθού στον δημόσιο τομέα. 

Το αίτημα υποβλήθηκε σήμερα εγγράφως στον αρμόδιο Υπουργό Εθνικής Οικονομίας ενώ χθες πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Αντιπροέδρου της Ένωσης, Χαράλαμπου Σεβαστίδη, με τον Διευθυντή του γραφείου του Υφυπουργού για το ζήτημα αυτό. 

Η Ένωση θεωρεί ότι ο δικαιολογητικός λόγος της κατάργησης των επιδομάτων εορτών και αδείας πρέπει να θεωρηθεί ότι έχει εκλείψει μετά την είσοδο της χώρας στη λεγόμενη "μεταμνημονιακή εποχή". 

Ο θεσμός των δώρων, που εξακολουθεί να ισχύει στον ιδιωτικό τομέα, πρέπει να παραμείνει ζωντανός και στον δημόσιο. 

Αντικατοπτρίζει υπερεκατονταετείς αγώνες και κατακτήσεις των εργαζομένων που δόθηκαν σε εξαιρετικά δύσκολες και αντίξοες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες. 

Το αίτημά μας είναι δίκαιο και απαιτείται μια ευρύτερη κοινωνική στήριξή του. Η Ένωση ζήτησε εκ νέου συνάντηση με τον αρμόδιο Υπουργό.

                                         ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εκλογές: Πως γίνεται η χρηματοδότηση του πελατειακού κράτους

 

Η ιστορία των υπέρογκων κρατικών επιχορηγήσεων που θεσμοθετήθηκαν από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1984, καθώς επίσης οι διαφορές της κυβέρνησης με τη ΝΔ – η οποία μπορεί και πρέπει να εξυπηρετεί τον υπέρογκο τραπεζικό δανεισμό της, αρκεί να εκπονήσει ένα ορθολογικό σχέδιο.

Ανάλυση

Εισαγωγικά, ασφαλώς δεν είμαστε εναντίον της κρατικής επιχορήγησης των κομμάτων, αρκεί να διατηρείται σε λογικά επίπεδα, καθώς επίσης να είναι διαφανής ο τρόπος χρησιμοποίησης της από τις πολιτικές παρατάξεις – αφού διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ανεξάρτητα. Εν τούτοις, προκαλούν συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού, ιδίως όσον αφορά τα μικρά κόμματα και ειδικά αυτά που είναι εκτός βουλής, είτε καινούργια, είτε παλαιότερα – ενώ, επειδή διαμοιράζεται με βάση τα εκλογικά αποτελέσματα, τα ισχυρά κόμματα επωφελούνται πολύ περισσότερο. Επομένως το θέμα να έπρεπε να διερευνηθεί καλύτερα, έτσι ώστε να είναι μικρότερες οι «παρενέργειες» – αν και το σύστημα, έτσι όπως είναι δομημένο, δεν πρόκειται να το επιτρέψει (ανάλυση).

Όπως και να είναι όμως δεν δικαιολογείται η διαφθορά και η διαπλοκή των κομμάτων, όταν τόσο τα ίδια, όσο και οι βουλευτές τους, αμείβονται πλουσιοπάροχα – έχοντας προνόμια που δεν συναντώνται πουθενά αλλού. Εκτός αυτού, η ενασχόληση με την πολιτική δεν πρέπει να οφείλεται σε βιοποριστικούς λόγους – κάτι που δυστυχώς συμβαίνει, με αποτέλεσμα να αναφερόμαστε σε επαγγελματίες πολιτικούς και σε κόμματα-επιχειρήσεις, οι επικεφαλείς των οποίων κάποιες φορές παρακρατούν για τον εαυτό τους ένα σημαντικό μέρος των ποσών των επιχορηγήσεων. Πόσο μάλλον όταν συνήθως απασχολούνται εθελοντές στα κόμματα, χωρίς υποχρέωση μισθοδοσίας ή ασφαλιστικών εισφορών – ενώ ο λογιστικός έλεγχος των οικονομικών τους είναι αρκετά ελλιπής.

Συνεχίζοντας, η κρατική επιχορήγηση των κομμάτων θεσμοθετήθηκε το 1984 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τον τότε υπουργό οικονομικών της – με την αιτιολογία της ανεξαρτητοποίησης τους από τους «οικονομικούς παράγοντες» που τα χρηματοδοτούσαν, έτσι ώστε να στηρίζουν τα συμφέροντα ολόκληρης της κοινωνίας και όχι μόνο των ελίτ-χρηματοδοτών τους. Έκτοτε όμως, τα ποσά που ελάμβαναν αυξάνονταν διαρκώς. Για παράδειγμα, το συνολικό ποσόν της τακτικής επιχορήγησης του 2010 είχε εκτοξευθεί στα 109.343.200 € ή πάνω από 9.100.000 € το μήνα, (από 85.135.050 € το 2009), το οποίο θα μοιραζόταν ανάλογα με τα ποσοστά τους στις βουλευτικές εκλογές του 2009 – γεγονός που σημαίνει πως τη μερίδα του λέοντος θα έπαιρναν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ (πηγή), εάν δεν είχε οδηγηθεί η Ελλάδα στο ΔΝΤ.

Λόγω της χρεοκοπίας της χώρας, τα ποσά της ετήσιας τακτικής επιχορήγησης μαζί με την επιμορφωτική μειώθηκαν στα 48.800.000 € το 2010 (πηγή, ΦΕΚ), , στα 40.513.968 € το 2011, στα 37.430.000 € το 2012 και στα 21.827.000 € το 2013 – ενώ για το 2018 εγκρίθηκαν «μόλις» 13.500.000 € ή 1.125.000 € το μήνα. Το μοίρασμα της επιχορήγησης το 2013 φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί – ενώ εκτός από την τακτική και επιμορφωτική επιχορήγηση, τα κόμματα λαμβάνουν επί πλέον (α) μία εκλογική χρηματοδότηση όταν διεξάγονται εκλογές που είναι περίπου ίση με το 50% της ετήσιας κρατικής επιχορήγησης τους (για παράδειγμα, εάν η ετήσια τακτική επιχορήγηση είναι 5.000.000 € τότε η εκλογική ανέρχεται στα 2.500.000 €), καθώς επίσης (β) μία χρηματοδότηση για τις Ευρωεκλογές, περίπου στο ίδιο ύψος.

Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να εισέλθουν νέα κόμματα στην ελληνική Βουλή, όταν πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτόν τον πακτωλό χρημάτων που μεταφράζονται σε διαφημίσεις, σε προεκλογικές ομιλίες, σε εκλογικά κέντρα κοκ., ενώ την ίδια ώρα τα ΜΜΕ τους παρέχουν το συντριπτικό μέρος του τηλεοπτικού, ραδιοφωνικού και έντυπου χώρου τους; Πώς να χρηματοδοτήσουν τις δικές τους προεκλογικές εκστρατείες, με τους περιορισμένους πόρους που συνήθως διαθέτουν, όταν είναι έντιμα και δεν στηρίζονται από το σύστημα;

Περαιτέρω, με βάση τον Ισολογισμό του 2017 του ΣΥΡΙΖΑ (γράφημα), υπενθυμίζοντας πως έχουμε ήδη αναφερθεί στον εξαιρετικά προβληματικό Ισολογισμό της ΝΔ για το ίδιο έτος (πηγή), η τακτική ετήσια επιχορήγηση που έλαβε ήταν 5.679.808,18 € (από 3.352.098,61 € το 2016) ή 473.317 € το μήνα  – ενώ η επιμορφωτική 1.070.330,66 € (από 736.050 € το 2016) ή 89.194 € το μήνα. Συνολικά λοιπόν περί τα 6.750.000 € ετήσια ή 562.511 € το μήνα – ενώ οι εισφορές των μελών του ήταν μόλις 23.391 €, των βουλευτών-ευρωβουλευτών του 2.488.490,59 € και οι λοιπές 65.280 €.

Ως εκ τούτου είχε στη διάθεση του το 2017 το ποσόν των 9.327.300,43 € ή 777.275 € το μήνα (από 6.751.288,39 € το 2016), δαπανώντας τα 6.316.042 € – οπότε η χρήση ήταν κερδοφόρα, με κέρδη 3.011.258 €. Δεν γνωρίζουμε πάντως τι ακριβώς σημαίνει η θέση «συμμετοχές» στον Ισολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ, ύψους 13.741.549,94 €, στις οποίες διενεργούνται αποσβέσεις – αφού δεν πρόκειται για μία απλή επιχείρηση που συμμετέχει μετοχικά σε άλλες.

Εν τούτοις, οφείλει και ο ΣΥΡΙΖΑ στις τράπεζες το ποσόν των 6.277.623,87 €, το οποίο όμως έχει μειωθεί σε σχέση με το 2016 – οπότε το εξυπηρετεί. Για τόκους και έξοδα τραπεζών πληρώνει μόλις 573.594,21 € ετήσια (9%), όταν η ΝΔ 27.611.092 € – λόγω του υπέρογκου δανεισμού της, ο οποίος στα λογιστικά της βιβλία καθορίζεται στα 250.634.064 €! Στο γράφημα που ακολουθεί συγκρίνονται τα δύο κόμματα μεταξύ τους, όσον αφορά το 2017 – έτσι ώστε να φανούν οι μεγάλες διαφορές τους.

 Συνεχίζοντας, σύμφωνα με τον Νόμο 3023 του 2000 απαγορεύονται οι χορηγίες εταιρειών στα κόμματα – οπότε μοναδική πηγή χρηματοδότησής τους, εκτός από τις κρατικές επιχορηγήσεις, αποτελούν οι εισφορές των μελών. Εν προκειμένω η ΝΔ έχει κατά πολύ μεγαλύτερες εισφορές από το ΣΥΡΙΖΑ – δηλαδή 2.011.954,80 € έναντι μόλις 65.280 € του τελευταίου. Αντίθετα, πολύ μικρότερες εισφορές ευρωβουλευτών και βουλευτών, κατά 1.861.901 €.

Εάν τώρα θα ήθελε πράγματι να εξυπηρετήσει τον τραπεζικό της δανεισμό, αφενός μεν θα έπρεπε να μειώσει ακόμη περισσότερο τα έξοδα της, αφετέρου να απαιτήσει μεγαλύτερες εισφορές από τους βουλευτές και ευρωβουλευτές της – πολύ υψηλότερες από ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εισπράττει ήδη 1.861.901 € ετησίως παραπάνω (ειδικά από τους ευρωβουλευτές που αμείβονται πλουσιοπάροχα – πηγή). Εκτός αυτού θα έπρεπε να συνδράμουν όλοι όσοι δημιούργησαν αυτό το χρέος, κυρίως οι πρωθυπουργοί και οι υπουργοί των προηγουμένων κυβερνήσεων της – ενώ είναι κατά τη γνώμη μας κυνική η θέση του ευρωβουλευτή της, σύμφωνα με τον οποίο η ΝΔ θα επιδιώξει να έχει μεγαλύτερα ποσοστά στις επόμενες εκλογές, για να αυξήσει την κρατική της επιχορήγηση, με στόχο την εξυπηρέτηση του δανεισμού της!

Από την άλλη πλευρά θα πρέπει να διαπραγματευθεί με τις τράπεζες, όσον αφορά τη μείωση του επιτοκίου δανεισμού της στο ελάχιστο – αφού είναι ασφαλώς υπερβολικό το επιτόκιο, με το οποίο φαίνεται από τον Ισολογισμό της ότι χρεώνεται (11%). Σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να εκπονήσει ένα σχέδιο ρεαλιστικής εξυπηρέτησης του δανεισμού της – αφού δεν είναι δυνατόν να θέλει να σώσει τη χώρα, όταν δεν μπορεί να διασώσει τον εαυτό της, ενώ θα μπορούσε να είναι έρμαιο ενδεχόμενων εκβιασμών εκ μέρους των τραπεζών, των δανειστών, των υποστηρικτών της κοκ.

Οφείλει επίσης να είναι καθαρή απέναντι στους Πολίτες, όσον αφορά τις προθέσεις της – όπου δεν είναι δυνατόν να συνδέει τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις που προτείνει με το ποσοστό που θα υπερβαίνει το πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5% (πηγή), αφού η ίδια πολύ σωστά δηλώνει πως το 3,5% στραγγαλίζει την οικονομία, ενώ καθιστά εντελώς αδύνατη την ανάπτυξη της χώρας (κατά την άποψη μας εντός της πολιτικής των μνημονίων η ανάπτυξη, χωρίς την οποία δεν λύνεται κανένα πρόβλημα των Ελλήνων, είναι όνειρο θερινής νύχτας). Την ίδια «κουτοπόνηρη οδό» ακολουθεί και στο θέμα των Σκοπίων – όπου ουσιαστικά επιλέγει να αφήσει το ΣΥΡΙΖΑ «να βγάλει το φίδι από την τρύπα» και μετά να σεβαστεί τα συμπεφωνημένα, αποδεχόμενη τη συνέχεια του κράτους, όπως έχει ήδη δηλώσει.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας το άλλο χρεοκοπημένο κόμμα, το ΠΑΣΟΚ, είναι αδύνατον ποτέ να εξυπηρετήσει τα χρέη του – ενώ τα στελέχη του έχουν μοιρασθεί στο ΣΥΡΙΖΑ (κυρίως), στο ΚΙΝΑΛ κοκ. Επομένως πρέπει να βρεθεί κάποια λύση «εκκαθάρισης» του, όπως συμβαίνει με τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις – ενώ πιστεύουμε γενικότερα πως η πρώτη προτεραιότητα της επανεκκίνησης μίας οικονομίας, είναι το «ξεκαθάρισμα» όλων των «λογιστικών λογαριασμών» της.

Με απλά λόγια, οι κόκκινες οφειλές των Πολιτών, καθώς επίσης των επιχειρήσεων που είναι αδύνατον ποτέ να εξυπηρετηθούν απέναντι στο δημόσιο, στις τράπεζες, στους ασφαλιστικούς και λοιπούς οργανισμούς, πρέπει να μεταφερθούν σε μία κρατική «κακή» τράπεζα (Bad bank) – έτσι ώστε να καθαρίσουν εντελώς οι ισολογισμοί όλων των παραπάνω, οπότε να δει κανείς σε ποια πραγματικά θέση βρίσκονται. Όσον αφορά αυτήν την «κακή τράπεζα», οφείλει στη συνέχεια να προβεί μεθοδικά στο ξεκαθάρισμα των προβληματικών χρεών – ενώ είναι ανόητο να λέμε, για παράδειγμα, πως τα χρέη των Πολιτών απέναντι στο δημόσιο είναι 100 δις €, όταν γνωρίζουμε πως τα 80 δις € είναι ήδη χαμένα.

Βασίλης Βιλιάρδος

Οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου – viliardos@analyst.gr – Facebook – Twitter

πηγή:https://analyst.gr/2018/09/26/o-isologismos-tou-siriza/

Αναδρομικά μέχρι και 12.384 ευρώ στους αποστράτους: - Οι ΤΡΕΙΣ κατηγορίες που κερδίζουν και η ΜΙΑ που χάνει!!

 

Χιλιάδες συνταξιούχοι του δημοσίου διεκδικούν τα αναδρομικά της Εισφοράς Αλληλεγγύης με αγωγές πριν το 2017. Το συνολικό κόστος για το Δημόσιο αγγίζει τα 1,8 δισ. ευρώ, με την κυβέρνηση να εξετάζει σταδιακή αποπληρωμή μέσω του αποθεματικού του ΑΚΑΓΕ. Η εικόνα είναι σύνθετη και χωρίζει τους συνταξιούχους σε τρεις βασικές κατηγορίες:

Όσοι είχαν καταθέσει αγωγές πριν τον Φεβρουάριο 2017

Πρόκειται για μικρότερη κατηγορία, αλλά με τα μεγαλύτερα ποσά. Οι συνταξιούχοι αυτοί διεκδικούν όχι μόνο τα αναδρομικά του 2017-2018, αλλά και μεγαλύτερες επιστροφές λόγω των παρατεταμένων περικοπών που κρίθηκαν αντισυνταγματικές.

Όσοι προσέφυγαν μετά την αντισυνταγματικότητα της ΕΑΣ

Πρόκειται για τη «μερίδα του λέοντος», καθώς οι αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου (244/2017) καλύπτουν αναδρομικά διετίας.

Όσοι δεν προσέφυγαν καθόλου

Παρά το γεγονός ότι δεν έκαναν αγωγές, δικαιούνται επιστροφές, καθώς η αντισυνταγματικότητα αφορά όλους ανεξαιρέτως για το διάστημα 2017-2018.

Αντίθετα, οι νέοι συνταξιούχοι μετά τις 13 Μαΐου 2016 δεν έχουν δικαίωμα σε αναδρομικά, αφού οι περικοπές, μεταξύ αυτών και η ΕΑΣ, ενσωματώθηκαν στον επανυπολογισμό του νόμου Κατρούγκαλου, καθιστώντας τις κρατήσεις «νόμιμες»

Τα ποσά των επιστροφών

• Οι επιστροφές ποικίλλουν σημαντικά, ανάλογα με το ύψος της σύνταξης:
• Καθηγητής ΑΕΙ με σύνταξη 1.828 ευρώ: επιστροφή 8.556 ευρώ.
• Απόστρατος με 1.734 ευρώ: επιστροφή 8.027 ευρώ.
• Απόστρατος με 1.468 ευρώ: επιστροφή 3.611 ευρώ.
• Πολιτικός υπάλληλος με 1.540 ευρώ: επιστροφή 5.037 ευρώ.
• Συνταξιούχος με 1.163 ευρώ: επιστροφή 1.012 ευρώ.
• Συνολικά, η αντισυνταγματικότητα της ΕΑΣ επηρεάζει περίπου 350.000 συνταξιούχους του Δημοσίου, με κόστος 420 εκατ. ευρώ μόνο για το συγκεκριμένο σκέλος.

Ο νέος επανυπολογισμός

Παράλληλα, σε εξέλιξη βρίσκεται νέος επανυπολογισμός για 41.000 συνταξιούχους, που αναμένεται να φέρει αυξήσεις και νέα αναδρομικά. Ενδεικτικά:

• Ασφαλισμένος που αποχώρησε το 2017 με 38 έτη και σύνταξη 1.200 ευρώ, θα δει το ποσό του να αυξάνεται στα 1.316 ευρώ, ενώ θα λάβει αναδρομικά 8.352 ευρώ.
• Συνταξιούχος που έφυγε το 2018 με 40 έτη και 1.367 ευρώ, θα φτάσει στα 1.508 ευρώ και θα λάβει αναδρομικά 12.384 ευρώ.

Κερδισμένοι και χαμένοι

Κερδισμένοι: Οι συνταξιούχοι που απαλλάσσονται από την ΕΑΣ χάρη στην τιμαριθμική προσαρμογή των κλιμάκων. Το όριο ανεβαίνει από τα 1.400 ευρώ το 2024, στα 1.434 ευρώ το 2025 και στα 1.470 ευρώ το 2026, βγάζοντας χιλιάδες συντάξεις από την επιβάρυνση.

Χαμένοι: Όσοι συνταξιοδοτήθηκαν μετά το 2019. Σε αυτούς, η ΕΑΣ εφαρμόζεται πλέον κανονικά και θεωρείται συνταγματική κράτηση υπέρ του ΑΚΑΓΕ, με αποτέλεσμα να μην έχουν καμία αξίωση αναδρομικών.

Σήμερα βρίσκονται σε εκκρεμότητα περίπου 8.000 αγωγές, κυρίως από ειδικά μισθολόγια (στρατιωτικοί, πανεπιστημιακοί, δικαστικοί). Την ίδια στιγμή, περίπου 400.000 συνταξιούχοι έχουν καταθέσει αγωγές για το σύνολο των αναδρομικών, ενώ άλλοι 800.000-900.000 δικαιούνται επιστροφές χωρίς να έχουν προσφύγει.

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει αν οι επιστροφές θα γίνουν εφάπαξ ή σε δόσεις. Η μέχρι τώρα πρακτική δείχνει προς τη λύση των δόσεων, προκειμένου να μην τιναχθεί στον αέρα ο προϋπολογισμός.

Πρωθυπουργός: Μην παραπονιέστε γιατί: - Σας αυξήσαμε μισθούς και συντάξεις ΑΛΛΑ σας τα πήραμε πίσω ΜΟΝΟ με τριπλάσιους φόρους!!

 Στέκεσαι ενεός και αδυνατείς να καταλάβεις γιατί ένας δημοσιογράφος και ένας πρωθυπουργός ποδοπατούν έτσι τη νοημοσύνη του κόσμου. Η κοινωνία στενάζει ήδη από το καλοκαίρι του 2021 από την κρίση κόστους ζωής που έχει φέρει με την καρτελοποίηση του συνόλου των κλάδων ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τις πολιτικές του. Όμως στη συνέντευξη που έδωσε ο πρωθυπουργός την περασμένη εβδομάδα στον τηλεοπτικό σταθμό Αnt1 ούτε λίγο ούτε πολύ μας είπε ότι έχει λύσει το πρόβλημα της ακρίβειας που ο ίδιος έχει δημιουργήσει με τα «φορολογικά ψίχουλα» που πέταξε από τη ΔΕΘ. «Επισήμανα ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το κόστος ζωής. Επέλεξα να αντιμετωπίσω το πρόβλημα της ακρίβειας μέσα από μια γενναία, μόνιμη αύξηση των πραγματικών μισθών. Ηταν επιλογή να μειώσουμε τους φόρους για όλους και πολύ περισσότερο για τους νέους και όσους έχουν παιδιά» ήταν επακριβώς η τηλεοπτική τοποθέτησή του.

Ο μέσος μισθός

ΑΡΑ, όπως εύκολα συνάγεται, ο Κυρ. Μητσοτάκης θεωρεί ότι έλυσε το πρόβλημα της ακρίβειας που ταλανίζει τα νοικοκυριά στην Ελλάδα αυξάνοντας ονομαστικά τους μισθούς από το 2022 και επειδή το 2025 ανακοίνωσε για το 2026 ισχνές μειώσεις στη φορολόγηση. Ας μείνουμε στο πρώτο σκέλος και προκειμένου να έχουμε την πλήρη εικόνα δεν θα αναλύσουμε τον κατώτατο μισθό, ο οποίος αφορά το περίπου 20% των μισθωτών, αλλά τον μέσο μισθό όπως αυτός προσδιορίζεται από τις επίσημες καταγραφές στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ.

Πράγματι λοιπόν υφίσταται αύξηση του μέσου μισθού, η οποία αναλύεται ως εξής:

• Το 2021 ο μέσος μισθός μετρήθηκε 1.117 ευρώ, έχοντας αύξηση 6,35% σε σχέση με το 2020 (1.046 ευρώ).

• Το 2022 ο μέσος μισθός ανήλθε στα 1.176 ευρώ, παρουσιάζοντας ποσοστιαία αύξηση 5,01%. • Το 2023 τα αντίστοιχα μεγέθη ήταν 1.251 ευρώ και +5,99%. • Το 2024 καταγράφηκε αύξηση στα 1.342 ευρώ και +6,78%. • Το 2025 η επίσημη εκτίμηση είναι ότι ο μέσος μισθός θα κυμανθεί στα 1.415 ευρώ καταγράφοντας αύξηση 5,15%. Συνεπώς η σωρευτική αύξηση – σύμφωνα με το ΕΡΓΑΝΗ– από το 2021, όταν άρχισε η επέλαση του πληθωρισμού της απληστίας με ευθύνη των καρτέλ που δρουν ανεξέλεγκτα έως το 2024, είναι 24,13%.

Tα συνήθη υποζύγια

Από την άλλη, έχουμε τον φόρο εισοδήματος που προκύπτει από την ετήσια έκθεση της ΑΑΔΕ. Προφανώς τα συνήθη υποζύγια είναι οι μισθωτοί. Αλλωστε, όταν ο πρώην υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης ήθελε να ενεργοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό ενάντια στους ελεύθερους επαγγελματίες για να δικαιολογήσει τον τεκμαρτό φόρο με επίσημη ανακοίνωση, είχε υποστηρίξει: «Το 71% των ελεύθερων επαγγελματιών δήλωσε εισοδήματα χαμηλότερα από τον κατώτατο μισθό, ενώ το 27% δηλώνει συνεχώς επί πέντε έτη ζημιές ή μηδενικά εισοδήματα».

Συνεπώς είναι ευθεία η σύγκριση που μπορεί να γίνει. Οπως λοιπόν προκύπτει από τις επίσημες καταγραφές της ΑΑΔΕ:

• Το 2021 τα έσοδα από φόρους εισοδήματος ήταν 14,70 δισ. ευρώ καταγράφοντας αύξηση 8,19% σε σχέση με το 2020 (13,58 δισ. ευρώ).

• Το 2022 εισήλθαν στον κρατικό κορβανά από φόρους εισοδήματος 17,03 δισ. ευρώ με καταγραφόμενη ποσοστιαία αύξηση 15,84%.

• Το 2023 τα έσοδα από τον φόρο εισοδήματος ήταν 20,9 δισ. ευρώ, η δε ποσοστιαία αύξηση μετρήθηκε στο 22,75%.

• Το 2024 υπάρχει νέα εκτόξευση στα 23,99 δισ. ευρώ με νέα αύξηση της τάξης του 61,54%. Εύκολα προκύπτει γιγάντωση των φορολογικών εσόδων από εισόδημα της τάξης του 61,54%.

Πώς κατάφερε να ανοίξει την ψαλίδα μεταξύ φορολόγησης των εισοδημάτων και ονομαστικής αύξησης του μέσου μισθού; Πολύ απλά δεν τιμαριθμοποίησε ανάλογα με τις αυξήσεις του πληθωρισμού ή των μισθών τις φορολογικές κλίμακες. Ακριβώς έτσι αυξάνει το εισόδημα και το παίρνει πίσω από τη φορολόγηση, η οποία –σε συνδυασμό με τον πληθωρισμό που τρέχει με εξαντλητικούς ρυθμούς– οδήγησε τη Eurostat να μας κατατάξει ως τη δεύτερη φτωχότερη κοινωνία στην Ευρώπη των 27 (με φτωχότερη μόνο τη Βουλγαρία).

https://www.blogger.com/blog/post/edit/2505827783245542673/8289619770954940296