Σάββατο 4 Ιουλίου 2026

Κυβέρνηση: - Καταργούμε την πληρωμή των δημοτικών τελών μέσω του λογαριασμού ρεύματος!! - Ο πολίτης θα πληρώνει με άλλον τρόπο!!

 



ΦΕΚ Τεύχος Α 29.06.2026

Νόμος 5314/2Ο26
Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης


Καταργείται η είσπραξη των δημοτικών τελών (Καθαριότητας – Φωτισμού) μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος

Με διάταξη του νόμου 5314/2026 με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης», ορίζεται ότι με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ύστερα από σύμφωνη γνώμη της Κ.Ε.Δ.Ε., δύναται να καθορίζεται Εναλλακτικός, δημόσιος φορέας είσπραξης του ενιαίου Τέλους Καθαριότητας – Φωτισμού (Τ.Κ.Φ.), του Τέλους Τοπικής Ανάπτυξης (Τ.Τ.Α.) και των δυνητικών τελών του άρθρου του 430


16. Με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ύστερα από σύμφωνη γνώμη της Κ.Ε.Δ.Ε., δύναται να καθορίζονται:

α) Εναλλακτικός, δημόσιος φορέας είσπραξης του ενιαίου Τέλους Καθαριότητας – Φωτισμού (Τ.Κ.Φ.) του Κεφαλαίου Γ’, του Τέλους Τοπικής Ανάπτυξης (Τ.Τ.Α.) του Κεφαλαίου Δ’ και των δυνητικών τελών του άρθρου του 430 του παρόντος Μέρους,

β) ο τρόπος ενημέρωσης του εναλλακτικού φορέα είσπραξης για τους υπόχρεους καταβολής και το ύψος των τελών,

γ) ο τρόπος είσπραξης των τελών, συμπεριλαμβανομένων των ληξιπρόθεσμων οφειλών,

δ) ο πιθανός αριθμός των δόσεων καταβολής και τυχόν εκπτώσεις για την εφάπαξ καταβολή,

ε) η αμοιβή του φορέα είσπραξης, η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει το πέντε τοις εκατό (5%) του εισπρα-χθέντος τέλους,

στ) ο τρόπος απόδοσης των εσόδων στους δικαιούχους δήμους ή περιφέρειες,

ζ) ο τρόπος άντλησης στοιχείων των υπόχρεων και της βάσης επιβολής των τελών, από τα σχετικά μητρώα του Δημοσίου, και

η) κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος



Ύψιστος νόμος, η σωτηρία της Πατρίδας ΜΑΣ! - Ζητείται επειγόντως ΕΝΤΙΜΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ για ΗΓΕΤΗΣ, για να μας βγάλει από την διαφθορά και τη λάσπη που μας πνίγει!!

 





 Υπέρ της πατρίδος το παν!
Η κατάσταση σε μια χώρα δεν επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Αν κάποιος κάνει τον κόπο και πειθαρχήσει συναισθηματικά ώστε να εξετάσει αμερόληπτα τα δεδομένα, μπορεί να αντιληφθεί αν η εθνική ναυς ακολουθεί τη σωστή ρότα ή αν κλυδωνίζεται επικίνδυνα και τα στεγανά της πλημμυρίζουν με θαλασσόνερα.

Η Ελλάδα δεν κλυδωνίζεται. Έχει βρει σε ύφαλο. Βυθίζεται. Η οικτρή κατάληξη που δείχνει ότι θα έχει το συλλογικό ταξίδι οφείλεται στους ανίκανους, ανέμπνευστους, ανεπάγγελτους, αποκομμένους από την κοινωνία, ετερόφωτους και ξενόδουλους καπετάνιους. Η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες πάσχει από ηγεσία. 

Εκεί όπου θα έπρεπε να υπάρχει πνευματικό και ηθικό εκτόπισμα και να φωτοβολεί η αρετή, χάσκει μέλαινα η οπή της χειριστοκρατίας, του κομματισμού, της αμηχανίας απέναντι και στα έκτακτα γεγονότα και στην καθημερινότητα των πολιτών.
Η πατρίδα μας χάνεται σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση και οι θολές φιγούρες των πνευματικά ολίγιστων προσπαθούν να συγκαλύψουν την τραγική αλήθεια με μπαγιάτικες δημοκοπίες και αφόρητα κλισέ που έχουν ξεπεραστεί εδώ και καιρό σ' Ανατολή και Δύση.
Το κράτος καταρρέει, οι πολίτες εγκαταλείπουν τη χώρα την ίδια στιγμή που πραγματοποιείται εποικισμός από αλλόφυλα και αλλόθρησκα στοιχεία. Ο πληθυσμός φθίνει. 
Η αχρηστία της πολιτικής ηγεσίας μάς έχει φτάσει σε σημείο να μετράμε απώλειες πολέμου σε ειρηνική περίοδο! Περίπου στο εκατομμύριο υπολογίζονται εκείνοι που λόγω της οικονομικής κρίσης μετανάστευσαν στο εξωτερικό για το μεροκάματο. Η υπογεννητικότητα αποξηραίνει τον εθνικό κορμό και δίπλα η Τουρκία θεριεύει κι αγριεύει. 
Εθνική κυριαρχία δεν ασκείται. Ακόμα και για τα φραγκοδίφραγκα πρέπει πρώτα να δώσουν άδεια οι ξένοι, που βιάζονται να εκποιηθεί ό,τι έχει και δεν έχει το καθημαγμένο κράτος.

Οι Έλληνες έχουν αφεθεί τόσο στην τύχη τους ώστε μια πλημμύρα πνίγει δεκάδες, μια πυρκαγιά προκαλεί εκατόμβη και η εγκληματικότητα σαρώνει κάθε τετραγωνικό εκατοστό της επικράτειας. 

Για όλα τα παραπάνω και πολύ περισσότερα χρειάζεται επειγόντως ΗΓΕΤΗΣ!
Η Ελλάδα έχει την άμεση ανάγκη ενός αναστήματος σαν αυτό του Καποδίστρια, που θα αναλάβει τα ηνία της πολιτικής εξουσίας και θα περισώσει ό,τι μπορεί να περισωθεί δίνοντας θάρρος, έμπνευση και το δικό του καλό προσωπικό παράδειγμα στον φιλότιμο λαό μας. Να τα γκρεμίσει όλα και να τα χτίσει όλα από την αρχή.
Στην κατ' ευφημισμόν πνευματική "ελίτ" της Ελλάδας, που πάντα εξαρτάται από το δημόσιο χρήμα, αρέσουν τα μισόλογα, οι υπεκφυγές και οι δημόσιες σχέσεις με όσους έχουν καταστρέψει έθνος και λαό. Γι' αυτό προσπαθεί να περάσει την παραπλανητική ιδέα ότι "φταίει το σύστημα". 
Εωσφορικής συλλήψεως σοφιστεία ετούτο. Λες και το περιβόητο «σύστημα» φτιάχτηκε από μόνο του ή προσγειώθηκε εν μέσω νεφέλης στην Ελλάδα. 
Αυτό το "σύστημα" το σκαρφίστηκαν άνθρωποι:
>. Και τους νόμους περί ευθύνης υπουργών
>. Και τα προνόμια των συνδικαλιστών 
>. Και τη μη λογοδοσία του Δημοσίου προς τους πολίτες. 

Κυβερνητικά στελέχη περικύκλωσαν με νομοσχέδια, προεδρικά διατάγματα και συνταγματικά άρθρα τούς πολίτες και πήραν πράσινο φως από τους πρωθυπουργούς για να το κάνουν αυτό. 
Οι άνθρωποι που πρωταγωνίστησαν στην παρακμή έγραψαν και υπέγραψαν την καταδίκη μας και αυτοί πρέπει να εξοβελιστούν από τον δημόσιο βίο. Αλλάζοντας τα πρόσωπα αλλάζει και το "σύστημα". 

Μόνο ένας νέος, πραγματικός ηγέτης με εθνικό σχέδιο, γνώσεις, ηθική και πολιτική υπεροχή, έξωθεν καλή μαρτυρία και εμπεριστατωμένη άποψη για τον διεθνή περίγυρο της Ελλάδας θα μπορούσε να μας βγάλει από τη λάσπη που μας πνίγει, να μας γλιτώσει από τη λαίλαπα των μετρίων που αυτοσυστήνονται ως... αρχηγοί και οι άλλοι κάνουν πως τους πιστεύουν. Η πικρή αλήθεια είναι ότι με τους υπάρχοντες έχουμε φτάσει όχι στο παρά πέντε, αλλά στο και πέντε της Ιστορίας. 

Ένας ικανός κυβερνήτης θα μπορούσε να κάνει πολλά για την Ελλάδα, αν είχε και τις δυνατότητες για να το πράξει - χωρίς εμπόδια τυπικού χαρακτήρα. Χωρίς να του δένουν τα χέρια οι νόμοι (κυρίως της Μεταπολίτευσης) που συγκαλύπτουν τη διαφθορά. Να μπορέσει, πριν απ' όλα, να διευκολύνει τις Αρχές να απονείμουν δικαιοσύνη για όλα όσα έχουν διαπράξει σε βάρος του Ελληνισμού οι επίορκοι εκλεγμένοι και μη. Να έχει έκτακτες εξουσίες ώστε να στείλει για τα περαιτέρω όλους εκείνους που καλύπτουν σήμερα τον παράνομο πλουτισμό τους και τα άλλα εγκλήματά τους πίσω από παραγραφές και νομικίστικα τερτίπια. Να ξαναφτιάξει τη χώρα σε σωστά θεμέλια. Χωρίς κομματικές αγκυλώσεις, χωρίς χωροταξικές παρανομίες και, κυρίως, να βάλει τέλος στην ανομία.
Ύψιστος νόμος, η σωτηρία της πατρίδας! 
Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Όμως, για να μπορέσει να τα γκρεμίσει όλα και να τα ξαναχτίσει, πρέπει να έχει υπερεξουσίες που δεν προβλέπονται από το υπάρχον πολίτευμα. Εκτός κι αν στηριχθεί διακομματικά και με ευρύτατη πλειοψηφία, για να σωθεί ό,τι σώζεται. 
Όμως τα υπάρχοντα κόμματα δεν έχουν δείξει τέτοια διάθεση. Νοιάζονται μόνο για τη νομή της εξουσίας. Η εύρεση εθνικού κυβερνήτη αντάξιου της ελληνικής Ιστορίας δεν είναι απλά μια ευχή, αλλά προϋπόθεση επιβίωσης στον σκληρό κόσμο μας. Και μια τέτοια προσωπικότητα θα έπρεπε να στηριχτεί από όλους. Για την ώρα, μια τέτοια μορφή δεν φαίνεται στον ορίζοντα...

Σαν σήμερα 4 Ιουλίου 2004: - Όταν τα παιδιά του Ότο Ρεχάγκελ έκαναν τον κόσμο να παραμιλάει για την Εθνική Ελλάδος - ΒΙΝΤΕΟ


 


Είκοσι δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, από τον ανεπανάληπτο θρίαμβο του ελληνικού ποδοσφαίρου και μία από τις σημαντικότερες επιτυχίες του ελληνικού αθλητισμού, την κατάκτηση του Euro 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά.

Δείτε περισσότερα στο ertflix.gr | Ακούστε περισσότερα στο ertecho.gr

Η Ελλάδα, καταγράφεται και χαρακτηρίζεται από την Ιστορία, όπως έχει σημειώσει χαρακτηριστικά η ισπανική εφημερίδα El Pais, σε αναφορά της στις μοναδικές εκείνες στιγμές, ως «η πιο ανυποψίαστη και απροσδόκητη πρωταθλήτρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος», βιώνοντας 23 ημέρες έκστασης το 2004. Από την πρώτη έως την τελευταία.

Από τον εναρκτήριο αγώνα ενάντια στην οικοδέσποινα Πορτογαλία (2-1), έως στον τελικό στις 4 Ιουλίου ενάντια στην ίδια αντίπαλο (1-0).

Στην πορεία, ισοπαλία εναντίον της Ισπανίας (1-1), ήττα από την Ρωσία (2-1) και δύο νίκες στους προημιτελικούς και ημιτελικούς εναντίον της Γαλλίας, (1-0) και της Τσεχίας (1-0). Πρωταθλήτρια Ευρώπης με επτά γκολ υπέρ και τέσσερα κατά.

Μέχρι τότε, η εθνική μας είχε εμφανιστεί μόλις σε δύο μεγάλες διοργανώσεις: ένα Παγκόσμιο Κύπελλο (1998) και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (1980), γνωρίζοντας σε αμφότερες, τον αποκλεισμό στον πρώτο γύρο.

Η δυναμική του επιτεύγματος κατέρρευσε στις τελικές φάσεις των επόμενων τεσσάρων μεγάλων τουρνουά: δύο Euro (2008 και 2012) και δύο Παγκόσμια Κύπελλα (2010 και 2014).

«Δύο άνδρες αποτέλεσαν σημείο αναφοράς αυτής της τεράστιας ομάδας: ο προπονητής, Οτο Ρεχάγκελ, και ο επιθετικός, Άγγελος Χαριστέας, ο οποίος σημείωσε τρία γκολ, συμπεριλαμβανομένου αυτού στον τελικό», ανέφερε η ισπανική εφημερίδα.

Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί το 2001, όταν ήταν ήδη 63 ετών, ότι ο Γερμανός προπονητής θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελλάδα στον «Όλυμπο» για να κερδίσει το Euro και στη συνέχεια να προκριθεί σε ένα άλλο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Ήταν αδιανόητο, ανεξάρτητα από τις επαναλαμβανόμενες επιτυχίες του στα σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας του στη Bundesliga (δύο πρωταθλήματα με την Βέρντερ Βρέμης και ένα με τον Καϊζερσλάουερν).

Παρέμεινε στον πάγκο της εθνικής για εννέα χρόνια: 106 παιχνίδια με το 50% των νικών (53) με 23 ισοπαλίες και 30 ήττες. Είναι ακόμα ο μόνος προπονητής που έχει κερδίσει την διοργάνωση χωρίς να γεννηθεί στη συγκεκριμένη χώρα.

Ο Ρεχάγκελ, γνωστός ως… σκληρός προπονητής και αφοσιωμένος σε εμμονές με τακτικές, μετέτρεψε άγνωστους ποδοσφαιριστές σε «στρατό».

4 Ιουλίου 2004 – 4 Ιουλίου 2025: Όταν τα παιδιά του Ότο Ρεχάγκελ έκαναν τον κόσμο να παραμιλάει για την εθνική (video)

Η βάση της ομάδας ήταν 15 παίκτες που έπαιζαν σε ελληνικούς συλλόγους μαζί με τους υπόλοιπους από τους 23 που επιλέχθηκαν από τους «μετανάστες» που έπαιζαν στην Ιταλία (τρεις), την Αγγλία (δύο), την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γερμανία (ένας).

Ένα τέλειο μείγμα. Σκληροί παίκτες, εννέα ήδη στα τριάντα τους, που έπαιξαν κάθε παιχνίδι σαν να ήταν το τελευταίο τους. Ισχυρή άμυνα, ανίκητοι στον αέρα και με πρακτική στις αντεπιθέσεις. «Μπορείς να διαφωνήσεις με το στιβαρό και αμυντικό του στυλ, αλλά όχι με το μεγαλείο του θριάμβου του», παρατήρησε η El Pais.

Ο άνθρωπος-γκολ, βρήκε απάντηση στο όνομα του Άγγελου Χαριστέα. Πήγε στην Πορτογαλία σε ηλικία 24 ετών. Έπαιζε ήδη για την Βέρντερ και χάρη στη φήμη που πέτυχε στο Euro 2004, δημιούργησε μια μακρά επαγγελματική καριέρα που έληξε το 2013 στη Σαουδική Αραβία αφού πέρασε από Αγιαξ, Φέγενορντ, Νυρεμβέργη, Λεβερκούζεν, Αρ Αβινιόν, Σάλκε και Παναιτωλικό. Στην εθνική, έφθασε τα 88 παιχνίδια και τα 25 γκολ.

Για την πιο σημαντική ημέρα της ζωής του, διατηρεί αξέχαστες αναμνήσεις: «Ορισμένα όνειρα τα κρατάς για τον εαυτό σου και δεν μιλάς ποτέ γι’ αυτά. Το όνειρό μου όταν άρχισα να παίζω ποδόσφαιρο ήταν να πετύχω γκολ σε έναν τελικό Euro, γιατί το πρώτο παιχνίδι που είδα στην τηλεόραση ήταν ο τελικός του 1988, με το γκολ του Βαν Μπάστεν».

Ήταν οκτώ ετών κι έχει μόνο μία εξήγηση για το μυστικό αυτής της επιλογής. «Ήμασταν μια οικογένεια. Βάζαμε το συλλογικό μπροστά από το άτομο. Ο καθένας έπαιξε για τη χώρα, για την ομάδα, όχι για τον εαυτό του. Όλοι σεβόμαστε και αγαπήσαμε αυτό που κάναμε. Είχαμε έναν προπονητή με πολύ καλή φιλοσοφία και μας οργάνωσε πολύ καλά. Αν βάλεις όλα αυτά τα κομμάτια μαζί, είναι μια συνταγή να είσαι πρωταθλητής».








https://www.ertnews.gr/athlitismos/4-iouliou-2004-4-iouliou-2025-otan-ta-paidia-tou-oto-rexagkel-ekanan-ton-kosmo-na-paramilaei-gia-tin-ethniki-video/?utm_source=onesignal&utm_medium=push&utm_campaign=2025-07-04-4--2004--4--202

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος: - Σύνοδος ΝΑΤΟ στην Άγκυρα -Τι πραγματικά αλλάζει για τη Συμμαχία και ποιος είναι ο ρόλος της Ελλάδας

 


 


Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος



Η προσεχής Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 7-8 Ιουλίου 2026 στην Άγκυρα, διεξάγεται σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας και αστάθειας.

Μια περίοδο που ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται χωρίς κάποια ορατή προοπτική τερματισμού, οι διαβουλεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για την εφαρμογή της εκεχειρίας και τη διαμόρφωση ενός πλαισίου βιώσιμης ειρήνευσης παραμένουν εύθραυστες, ενώ η αστάθεια στη Μέση Ανατολή εξακολουθεί να απειλεί την περιφερειακή ασφάλεια και οι διεθνείς ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων και των θαλάσσιων εμπορικών οδών εντείνονται.

Παράλληλα, οι διαφορετικές προσεγγίσεις των Συμμάχων ως προς τις στρατηγικές προτεραιότητες, τον επιμερισμό των βαρών, τη χρηματοδότηση της άμυνας και τον μελλοντικό ρόλο του ΝΑΤΟ αναδεικνύουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Συμμαχία.

Στο πλαίσιο αυτό, το ΝΑΤΟ καλείται να προσαρμόσει τη στρατηγική του στις απαιτήσεις ενός νέου και περισσότερο αβέβαιου περιβάλλοντος ασφάλειας.

Ως εκ τούτου, στην ατζέντα της Συνόδου κυριαρχούν ζητήματα όπως η ενίσχυση των αμυντικών δαπανών των Συμμάχων, με επίκεντρο την επίτευξη του στόχου για ετήσιες επενδύσεις στην άμυνα ύψους 5% του ΑΕΠ έως το 2035, η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της Συμμαχίας, καθώς και η συνέχιση της υποστήριξης προς την Ουκρανία.

Επίσης, αναμένεται να τεθούν υπό συζήτηση οι προκλήσεις ασφαλείας που προέρχονται από τη Νότια Γειτονία (Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική), η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, καθώς και η ασφάλεια στη θαλάσσια περιοχή της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.

Συνεπώς, το πραγματικό διακύβευμα της Συνόδου δεν είναι οι επικοινωνιακές κορώνες που θα κυριαρχήσουν στη δημόσια σφαίρα ούτε οι αναμενόμενες διμερείς συναντήσεις των ηγετών, αλλά οι αποφάσεις που θα καθορίσουν τη φυσιογνωμία και το στρατηγικό προσανατολισμό του ΝΑΤΟ για την επόμενη δεκαετία.

Οι εν λόγω αποφάσεις δεν αποτελούν μια συγκυριακή εξέλιξη, αλλά αποτυπώνουν μια διαρκή διαδικασία αναπροσαρμογής της Συμμαχίας σε ένα περιβάλλον παρατεταμένου στρατηγικού ανταγωνισμού.

Το ΝΑΤΟ καλείται πλέον να λειτουργήσει σε συνθήκες όπου η έννοια της αποτροπής αποκτά πολυδιάστατο χαρακτήρα, συνδυάζοντας την κλασική στρατιωτική ισχύ με την ανθεκτικότητα των κρατών-μελών, την τεχνολογική υπεροχή και τη βιομηχανική ικανότητα υποστήριξης παρατεταμένων επιχειρήσεων.

Η φυσιογνωμία και ο ρόλος του ΝΑΤΟ μεταβάλλονται, καθώς από έναν Οργανισμό που εστίαζε στην αποτροπή και την άμυνα, την πρόληψη και τη διαχείριση κρίσεων, καθώς και τη συνεργατική ασφάλεια, εξελίσσεται σε μια Συμμαχία αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας (Alliance of Readiness), διασφαλίζοντας ότι οι δυνάμεις της παραμένουν έτοιμες να ανταποκριθούν σε οποιαδήποτε εξέλιξη και οποιοδήποτε πιθανό σενάριο.

Αυτό συνεπάγεται αυξημένες απαιτήσεις σε δυνάμεις, αποθέματα πυρομαχικών, βιομηχανική παραγωγική ικανότητα, ανθεκτικότητα εφοδιαστικών αλυσίδων, δομές διοίκησης και συνολική αποτρεπτική ισχύ.

Υπό αυτό το πρίσμα, ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η συζήτηση για τον επιμερισμό των στρατηγικών βαρών εντός της Συμμαχίας.

Η πίεση για αύξηση των αμυντικών δαπανών δεν συνιστά απλώς μια δημοσιονομική απαίτηση, αλλά αντανακλά τη μετάβαση σε ένα μοντέλο συλλογικής ασφάλειας όπου η επιχειρησιακή ετοιμότητα και η ικανότητα άμεσης ανταπόκρισης αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες αξιοπιστίας των συμμάχων.

Ουσιαστικά, η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει τη βαθύτερη μεταβολή της στρατηγικής φιλοσοφίας του ΝΑΤΟ, το οποίο προσανατολίζεται πλέον σε ένα περιβάλλον παρατεταμένου ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων, με υψηλές απαιτήσεις διαρκούς ετοιμότητας και αποτρεπτικής ικανότητας.

Παράλληλα, η ενίσχυση της αμυντικής και τεχνολογικής βιομηχανικής βάσης του ΝΑΤΟ αναδεικνύεται σε κρίσιμο ζήτημα στρατηγικής αυτονομίας της Συμμαχίας.

Η εμπειρία από τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και την Μέση Ανατολή, έχει καταδείξει  ότι η επάρκεια σε αποθέματα πυρομαχικών, σε συνδυασμό με την εξασφάλιση των παραγωγικών δυνατοτήτων και την ανθεκτικότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων αποτελούν παράγοντες αποτροπής εξίσου σημαντικούς με την ίδια τη στρατιωτική ισχύ.

Η εξέλιξη αυτή, αποτυπώνει τη μετάβαση από την παραδοσιακή αντίληψη της άμυνας ως αποκλειστικά επιχειρησιακής ισχύος προς μια πιο σύνθετη θεώρηση της άμυνας ως ολοκληρωμένου παραγωγικού και βιομηχανικού συστήματος (Defence as Industrial System), στο οποίο η δυνατότητα παραγωγής, υποστήριξης και αναπλήρωσης ισχύος αποτελεί κρίσιμο παράγοντα αποτροπής.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται επίσης στη Νότια Πτέρυγα της Συμμαχίας, όπου οι προκλήσεις από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, η αστάθεια σε κρίσιμες θαλάσσιες οδούς και η διαρκής απειλή υβριδικών μορφών ασφάλειας διαμορφώνουν ένα σύνθετο περιβάλλον κινδύνων για τα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ.

Επιπλέον, οι προκλήσεις αυτές φέρνουν στο προσκήνιο το ρόλο της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας ως περιοχών στρατηγικής σημασίας για τη συνοχή και την επιχειρησιακή ισορροπία της Συμμαχίας.

Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη ότι βασική απειλή για το ΝΑΤΟ αποτελεί η Ρωσία, η υποστήριξη προς την Ουκρανία εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική επιλογή της Συμμαχίας για τη διατήρηση της αποτροπής και την αποφυγή αναθεωρητικών τετελεσμένων στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Σε αυτό το νέο στρατηγικό πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα αναδείξουν τον γεωπολιτικό της ρόλο και θα ενισχύσουν τη θέση της τόσο εντός της Συμμαχίας όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, συμμετέχοντας ενεργά στη διαμόρφωση του νέου στρατηγικού προσανατολισμού του ΝΑΤΟ.

Υπό το πρίσμα αυτό, η Ελλάδα, οφείλει να αναδεικνύει προς τους συμμάχους ότι δεν αποτελεί απλώς ένα κράτος-μέλος που συμμετέχει στη συλλογική άμυνα, αλλά μια χώρα με σημαντική γεωπολιτική αξία στην Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ και στις θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας της Ανατολικής Μεσογείου.

Η γεωγραφική της θέση, σε συνδυασμό με τον ρόλο της ως παράγοντα σταθερότητας σε ένα περιβάλλον αυξημένης ρευστότητας, αναβαθμίζει τη σημασία της εντός της Συμμαχίας.

Η στρατηγική της αξία δεν απορρέει μόνο από την επιχειρησιακή της συνεισφορά, αλλά και από τη δυνατότητά της να λειτουργεί ως κόμβος ασφάλειας, ενεργειακής διασύνδεσης και θαλάσσιας επιτήρησης σε μια περιοχή όπου διασταυρώνονται οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής και της Μαύρης Θάλασσας, καθώς και τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων.

Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αποστολές και διαλειτουργικά σχήματα της Συμμαχίας, καθώς και η συμβολή της στη διατήρηση και λειτουργία ΝΑΤΟϊκών υποδομών ενισχύει αυτή τη διάσταση, μετατρέποντας τη χώρα σε πολλαπλασιαστή ισχύος και σταθερότητας.

Παράλληλα, η ενίσχυση της αποτρεπτικής της ικανότητας και ο εκσυγχρονισμός των Ενόπλων Δυνάμεων εντάσσονται στον ευρύτερο καταμερισμό βαρών εντός του ΝΑΤΟ.

Σε ένα περιβάλλον όπου η επιχειρησιακή ετοιμότητα και η διαθεσιμότητα ισχύος αποκτούν καθοριστικό ρόλο, η Ελλάδα καλείται να κεφαλαιοποιήσει τον ρόλο της ως αξιόπιστος και επιχειρησιακά συνεπής σύμμαχος.

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει τη συμμετοχή της στη Σύνοδο, ώστε να ενισχύει τη θέση της ως αξιόπιστου συμμάχου και αναντικατάστατου παράγοντα στη Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, συνδυάζοντας υψηλή επιχειρησιακή συνεισφορά με πλήρη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο.

Η ελληνική προσέγγιση οφείλει να παραμείνει στρατηγική και όχι συγκυριακή, με έμφαση στην αξιοποίηση των θεσμικών της δυνατοτήτων εντός της Συμμαχίας και στην ενίσχυση του ρόλου της ως αξιόπιστου και επιχειρησιακά αποτελεσματικού συμμάχου.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να αναδεικνύει συστηματικά τη συμβολή της στη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου, τη σημασία της διασύνδεσης της ευρωπαϊκής άμυνας με τη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, καθώς και την ανάγκη διατήρησης μιας αποτρεπτικής ισορροπίας έναντι κάθε μορφής αναθεωρητισμού.

Επιπλέον, ιδιαίτερη σημασία για τη διαμόρφωση αποτελεσματικής εθνικής στάσης, έχει η ικανότητα πρόβλεψης πιθανών εξελίξεων στο εσωτερικό της Συμμαχίας κατά τη διάρκεια της Συνόδου.

Συγκεκριμένα, σε ένα περιβάλλον αυξημένης στρατηγικής ρευστότητας, όπου η Συμμαχία μετασχηματίζεται και οι σύμμαχοι διαμορφώνουν διαφοροποιημένες προσεγγίσεις για το μέλλον του ΝΑΤΟ, η διπλωματική αποτελεσματικότητα δεν εξαρτάται μόνο από τη διατύπωση εθνικών θέσεων, αλλά και από την εκ των προτέρων επεξεργασία εναλλακτικών σεναρίων και επιλογών πολιτικής.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα οφείλει να υιοθετήσει μια προσέγγιση στρατηγικής πρόβλεψης (Strategic Foresight), η οποία υπερβαίνει τη συγκυριακή διαχείριση γεγονότων και ενσωματώνει την εκτίμηση πιθανών εξελίξεων και των αντίστοιχων συνεπειών τους.

Εν κατακλείδι, η επερχόμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα δεν συνιστά απλώς ένα ακόμη θεσμικό ορόσημο, αλλά ένα σημείο καμπής για τον στρατηγικό προσανατολισμό της Συμμαχίας τα επόμενα χρόνια.

Η σημασία των αποφάσεων που θα ληφθούν δεν θα κριθούν από την ρητορική και τις επικοινωνιακές κορώνες  των συμμετεχόντων ή των κάθε είδους σχολιαστών και ειδικών, αλλά από το κατά πόσο θα ενισχύσουν την πραγματική αποτρεπτική και επιχειρησιακή ικανότητα του ΝΑΤΟ στο σύνολό του.

Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα δεν καλείται απλώς να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, αλλά να τοποθετηθεί ενεργά ως αξιόπιστος και επιχειρησιακά αποτελεσματικός σύμμαχος, με σαφή γεωπολιτική ταυτότητα και στρατηγική συνέπεια.

Η επιτυχία της ελληνικής παρουσίας συνεπώς, δεν θα εξαρτηθεί από τις επικοινωνιακές εντυπώσεις της Συνόδου, αλλά από την ικανότητα της χώρας να μετατρέπει τη στρατηγική κατανόηση του διεθνούς περιβάλλοντος σε συνεκτική, προνοητική, πολυδιάστατη και μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική εντός της Συμμαχίας που εξασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ευρωατλαντικής ασφάλειας.

 


Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026

Ο «χάρτης» των πληρωμών για την περίοδο 6 Ιουλίου έως 10 Ιουλίου


 


Κατά την περίοδο 6 Ιουλίου έως 10 Ιουλίου, θα καταβληθούν 69.856.913,67 ευρώ σε 81.273 δικαιούχους, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων καταβολών του e- ΕΦΚΑ και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης.

 

  1. Ειδικότερα από τον e-ΕΦΚΑ:
  • Στις 6 Ιουλίου θα καταβληθούν 13.856.913,67 ευρώ σε 27.973 δικαιούχους για παροχές (επιδόματα μητρότητας, ασθενείας, ατυχήματος και έξοδα κηδείας).
  • Από τις 6 Ιουλίου έως τις 10 Ιουλίου θα καταβληθούν 16.000.000 ευρώ σε 800 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων εφάπαξ.

 

  1. Από την ΔΥΠΑ θα γίνουν οι εξής καταβολές:
  • 20.000.000 ευρώ σε 33.000 δικαιούχους για καταβολή επιδομάτων ανεργίας και λοιπών επιδομάτων.
  • 1.000.000 ευρώ σε 1.500 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας.
  • 19.000.000 ευρώ σε 18.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.

Επικίνδυνη η κυβέρνηση για τα εθνικά μας συμφέροντα!! - Η γελοία δικαιολογία

 





Μια σοκαριστική αποκάλυψη έρχεται στο φως της δημοσιότητας, εκθέτοντας τον σκληρό πυρήνα του Μεγάρου Μαξίμου και εγείροντας σοβαρότατα ερωτήματα για την εθνική ασφάλεια της χώρας. 

Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού, Θάνος Ντόκος, έπεσε θύμα των διαβόητων Ρώσων φαρσέρ Vovan & Lexus, νομίζοντας ότι συνομιλεί σε επίσημη τηλεδιάσκεψη με τον Ουκρανό αξιωματούχο Ρουστέμ Ουμέροφ


Στο βίντεο της ντροπής που δημοσιοποίησαν οι Ρώσοι, ο κ. Ντόκος εμφανίζεται να συζητά ανοιχτά για το ουκρανικό drone που εντοπίστηκε ανοιχτά της Λευκάδας. Αντί να τηρηθούν τα στοιχειώδη πρωτόκολλα ασφαλείας, ο ανώτατος κρατικός λειτουργός άνοιξε τα χαρτιά του σε ξένους πράκτορες, εκφράζοντας την αγωνία της κυβέρνησης για τις συνέπειες που θα είχε ένα νέο αντίστοιχο περιστατικό στα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Πρωτοφανής ερασιτεχνισμός και πολιτικός κυνισμός

Η στάση του συμβούλου του Κυριάκου Μητσοτάκη αποκαλύπτει μια επικίνδυνη κυβέρνηση, η οποία βάζει το μικροκομματικό συμφέρον πάνω από την άμυνα της χώρας. Ο κ. Ντόκος δεν δίστασε να εκμυστηρευτεί στους Ρώσους ότι η Ελλάδα οδεύει προς εκλογές και ότι μια νέα κρίση με drone θα δημιουργούσε «πολύ σημαντικά προβλήματα για την ελληνική κυβέρνηση».

Παράλληλα, ο κυβερνητικός αξιωματούχος παραδέχθηκε on camera ότι μια σοβαρή κρίση μεταξύ Αθήνας και Κιέβου θα μπορούσε να προκαλέσει «ρήγμα στη συνοχή του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», εκθέτοντας έτσι τις διπλωματικές ισορροπίες της χώρας σε τρίτα κέντρα αποφάσεων.

Η γελοία δικαιολογία της «υβριδικής επίθεσης»

Μπροστά στο απόλυτο ξεγύμνωμα του κρατικού μηχανισμού, κυβερνητικές πηγές έσπευσαν να ψελλίσουν δικαιολογίες, κάνοντας λόγο για «υβριδική επίθεση με χρήση εξαιρετικά προηγμένης τεχνολογίας Τεχνητής Νοημοσύνης». Με μια ανακοίνωση-μνημείο ανευθυνότητας, το Μαξίμου επιχείρησε να υποβαθμίσει το γεγονός, διαβεβαιώνοντας κατόπιν εορτής ότι «δεν υπήρξε διαρροή απόρρητων πληροφοριών», την ώρα που ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας συζητούσε για την ελληνική επικράτεια με αγνώστους.

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να κρυφτεί πίσω από το επιχείρημα ότι αντίστοιχες φάρσες έχουν γίνει και σε άλλους Ευρωπαίους ηγέτες στο παρελθόν, απλώς επιβεβαιώνει την πλήρη αδυναμία της να προστατεύσει τα ευαίσθητα εθνικά μας θέματα.



πηγήhttps://www.dimokratia.gr/politiki/715891/epikindyni-i-kyvernisi-gia-ta-ethnika-mas-symferonta/

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ σαν σήμερα τον Πρωθυπουργό: Δεν εφαρμόζεται η απόφαση του ΣτΕ - Η επιλογή είναι πολιτική - Λίγα αναδρομικά, με τη μορφή εφάπαξ σε όλους και μόνο για τις κύριες συντάξεις


 

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2020


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω με μια σημαντική ανακοίνωση με την οποία θα μπορούσα να είχα ξεκινήσει, γιατί συνδέεται με μία πρόσφατη εξέλιξη και αφορά κάθε συνταξιούχο.

Από το βήμα αυτό, λοιπόν, δηλώνω σήμερα ότι η κυβέρνηση θα καταβάλει εφάπαξ, πλήρως και σε όλους τους συνταξιούχους της χώρας μέσα στο 2020 τα αναδρομικά ποσά που δικαιούνται βάσει της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Η κυβέρνηση συμμορφώνεται με τις δικαστικές αποφάσεις, όπως είχαμε δεσμευτεί ότι θα κάνουμε. Μιλάμε για ένα ποσό ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, αφορά κύριες συντάξεις -το τονίζω- κύριες συντάξεις του ιδιωτικού τομέα, δικαίωμα το οποίο επεκτείνεται όμως και στους συνταξιούχους του Δημοσίου. Συνολικά ωφελημένοι θα είναι λίγο παραπάνω από 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχοι συμπολίτες μας.
Είναι μια κίνηση που με ειλικρίνεια και σεβασμό απευθύνει η κυβέρνηση προς τους απόμαχους της δουλειάς, οι οποίοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία καλούνται να στηρίξουν τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους.
Με την ίδια όμως ειλικρίνεια και με την ίδια τόλμη που η κυβέρνηση εφάπαξ θα εκταμιεύσει αυτό το ποσό πριν το τέλος του έτους, είμαι υποχρεωμένος να πω ότι η συγκεκριμένη δαπάνη αγγίζει τα όρια των δημοσιονομικών δυνατοτήτων του τόπου. Δεν υπάρχουν λοιπόν περιθώρια για ικανοποίηση πρόσθετων αιτημάτων αυτού του είδους. 
Η αλήθεια είναι ότι οι συνταξιούχοι μας δεν χτυπήθηκαν όσο άλλες κατηγορίες από την πανδημία. Προστατεύτηκαν πλήρως και η πολιτεία οφείλει να κρατά δημοσιονομικές ισορροπίες, να εξετάζει προφανώς και τη βιωσιμότητα του χρέους αλλά και να κρατά εφεδρείες σε κάθε δύσκολη στιγμή.
Ενδεχομένως να υπάρχουν αιτιάσεις, πλειοδοσίες, παροτρύνσεις να αυξηθεί αυτό το ποσό ώστε να καλυφθούν δώρα, επικουρικές συντάξεις. Θέλω όμως να απευθυνθώ εδώ πέρα στους συνταξιούχους. Να τους πω ότι η ενίσχυση με ένα εφάπαξ ποσό ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων αποτελεί μία πολιτική επιλογή και θέλω αυτή η απόφαση να εκτιμηθεί, και να εκτιμηθεί λαμβάνοντας υπόψη συνολικά την κατάσταση η οποία βρίσκεται η χώρα. Δεν υπάρχουν περιθώρια άλλων παροχών αυτού του είδους.
Οτιδήποτε διαφορετικό θα ήταν άδικο, θα ήταν άδικο για τους ανέργους, θα ήταν άδικο για τους εργαζόμενους, ο κόπος των οποίων χρηματοδοτεί το ασφαλιστικό σύστημα. Θα ήταν άδικο για τις επόμενες γενιές.
Άδικο, λοιπόν, και για το σύνολο της κοινωνίας που αντιμετωπίζει με ενότητα, ομοψυχία και με επιτυχία τολμώ να πω τόσες αλλεπάλληλες προκλήσεις, από τα γεγονότα στον Έβρο και την πανδημία μέχρι τη διεθνή οικονομική αναταραχή και την επιθετική συμπεριφορά των γειτόνων μας. Γιατί το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλουμε να το κρατάμε ψηλά, οφείλουμε όμως και να το χρηματοδοτούμε, ειδικά σε περιόδους όπως αυτές που διανύουμε.
Ο επίλογος μου, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, θα είναι αισιόδοξος. Παρά τις δυσκολίες, παρά τα πολλά εμπόδια, η Ελλάδα εξακολουθεί να βαδίζει στο μονοπάτι της προόδου σε όλα τα επίπεδα. Το αποδείξαμε επί ένα χρόνο, το αποδεικνύουμε καθημερινά. Γιατί έχουμε μία κοινωνία ενωμένη, ένα κράτος που διαρκώς εκσυγχρονίζεται υπέρ του πολίτη, μία κυβέρνηση που ξέρει και μπορεί, που εργάζεται με σχέδιο και φέρνει αποτελέσματα.
Και αυτό το αποτέλεσμα υπηρετεί και το σημερινό νομοσχέδιο, το οποίο και σας καλώ σήμερα να ψηφίσετε. Σας ευχαριστώ.