Η προσωπική διαφορά παραμένει ένα από τα βασικά σημεία που καθορίζουν αν ένας συνταξιούχος θα δει πραγματική αύξηση στην τσέπη ή μόνο «λογιστική» βελτίωση στη σύνταξή του.
Το υπόλοιπο της προσωπικής διαφοράς δεν ενσωματώνεται στη βασική σύνταξη, αλλά παραμένει παγωμένο ως ξεχωριστό ποσό. Ο λόγος είναι ότι, αν ενσωματωνόταν, θα ακυρωνόταν στην πράξη ο επανυπολογισμός των συντάξεων που έγινε με το νέο ασφαλιστικό πλαίσιο.
Μια τέτοια αλλαγή θα μπορούσε να ανοίξει νέο κύκλο διεκδικήσεων για αναδρομικά από συνταξιούχους που τα προηγούμενα χρόνια δεν είδαν αυξήσεις επειδή αυτές συμψηφίζονταν με την προσωπική διαφορά.
Παράλληλα, θα δημιουργούσε και ζήτημα άνισης μεταχείρισης σε βάρος των νεότερων συνταξιούχων, δηλαδή όσων βγήκαν στη σύνταξη μετά τον νόμο Κατρούγκαλου. Οι νέοι συνταξιούχοι λαμβάνουν συντάξεις υπολογισμένες με διαφορετικό τρόπο και δεν έχουν το ίδιο «μαξιλάρι» προσωπικής διαφοράς.
Έτσι, η προσωπική διαφορά παραμένει ως ξεχωριστό ποσό, το οποίο σταδιακά μειώνεται μέσω των αυξήσεων. Όσο υπάρχει υπόλοιπο, οι αυξήσεις δεν περνούν ολόκληρες στην τσέπη του συνταξιούχου, αλλά χρησιμοποιούνται πρώτα για να περιορίσουν τη διαφορά.
Με απλά λόγια, ο συνταξιούχος μπορεί να βλέπει αύξηση στα χαρτιά, αλλά να μην παίρνει άμεσα περισσότερα χρήματα, αν εξακολουθεί να έχει προσωπική διαφορά.
