.jpeg)
Απόσπασμα ομιλίας του πρωθυπουργού
Όπως εξήγησα, βέβαια, όλα αυτά αποτελούν επιλογές μας, συγκροτούν, ωστόσο, και απαντήσεις σε όσους με μεγάλη άνεση, από την ασφάλεια του καναπέ όπως έχω πει πολλές φορές, αμφισβητούν τον πατριωτισμό της ευθύνης.
Είναι εκείνοι που «πνίγονται» μόνοι τους στα «ήρεμα νερά», ξεχνώντας ότι αυτά τα «ήρεμα νερά» εμείς τα κρατάμε πάντα ελεύθερα και «γαλάζια», με πράξεις και όχι με συνθήματα. Με τις πιο ισχυρές δυνάμεις που είχαμε ποτέ στην ιστορία μας και με ένα εθνικό διπλωματικό αποτύπωμα, βαθύ στην Ευρώπη αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Φίλες και φίλοι, μπορεί μια πτωχευμένη χώρα να σημειώνει τώρα από τους πιο δυναμικούς ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρώπη, να έχει ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα, να έχει πετύχει κάτι το οποίο θέλω να σας παρακαλέσω να το επαναλαμβάνετε σε κάθε δημόσια σας τοποθέτηση: να έχει μειώσει το δημόσιο χρέος κατά 60 μονάδες, ώστε τα βάρη της δική μας γενιάς να μην βαραίνουν τους ώμους των παιδιών μας.
Όπως δεν θα θέλαμε εμείς να κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας τα δικά μας προσωπικά χρέη, έτσι και η χώρα έχει μια υποχρέωση να μην κληροδοτήσει στην επόμενη γενιά ένα δυσβάσταχτο χρέος, το οποίο και τελικά θα αποτελεί μια μόνιμη απειλή στα θεμέλια της χώρας.
Μπορεί σήμερα ο Υπουργός Οικονομίας ενός «κράτους μνημονίων» να ηγείται του Eurogroup, αυτό δεν σημαίνει, όμως, πως λείπουν τα προβλήματα. Και εδώ νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πολύ ειλικρινείς και όπου χρειάζεται και επαρκώς αυτοκριτικοί. Ξέρετε όσο κι εγώ ότι ο διεθνής πληθωρισμός και το αυξημένο κόστος της καθημερινότητας συνεχίζουν να «ροκανίζουν» τις αυξήσεις των αποδοχών. Καθώς επίσης ότι παντού στην Ευρώπη, αλλά και εδώ, τα ενοίκια είναι πολύ υψηλά. Αν σήμερα ζεις στο νοίκι, έχεις μεγάλη δυσκολία να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις. Ξέρουμε επίσης ότι, παρά την πρόοδο στο κράτος μας, παραμένουν ακόμα «νησίδες» πελατειακών σχέσεων, παλαιοκομματισμού και παθογενειών του χθες.
Τα «αναχώματα» τα οποία έχουμε υψώσει δεν είναι αμελητέα και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο πάντα να τα επαναλαμβάνουμε. Είναι σημαντική η αθροιστική στήριξη του εισοδήματος, η οποία αναμετριέται με την ακρίβεια. Είναι πολύ σημαντικό ότι η μόνη χώρα στην Ευρώπη η οποία είχε τη δημοσιονομική δυνατότητα και επέλεξε να το κάνει, να επιστρέψει ένα ή και δύο μισθώματα, ανακουφίζοντας εκατομμύρια ενοικιαστές. Και τώρα τον επόμενο Νοέμβριο θα επιστρέψουμε ένα μίσθωμα.
Πρέπει να το τονίζουμε, ότι παραπάνω από 20.000 συμπολίτες μας, όσο μία μεσαία πόλη, έχουν βρει κατοικία με τα προγράμματα «Σπίτι μου Ι» και «Σπίτι μου ΙΙ». Πρέπει να τονίζουμε ότι από την απόδοση του προϋπολογισμού του 2025 έχουμε τη δυνατότητα μέσα στον επόμενο μήνα να δώσουμε μία έκτακτη στήριξη 150 ευρώ για κάθε παιδί. Όπως να τονίζουμε ότι και οι χαμηλοσυνταξιούχοι έχουν πλέον ετήσια ενίσχυση.
Τονίζω ότι κινούμαστε, και θα το ξαναπώ, στα όρια των δημοσιονομικών μας δυνατοτήτων. Ο καθένας θα ήθελε να μπορεί να κάνει περισσότερα από αυτά τα οποία κάνουμε, αλλά θέλω να κάνω την αντιδιαστολή μεταξύ μιας χώρας η οποία αναπτύσσεται, παράγει πλεονάσματα και έχει τη δυνατότητα να στηρίξει την κοινωνία, έστω και με αυτά τα μέτρα, τα οποία για κάποιους μπορεί να φαίνονται περιορισμένα, και να κάνω την αντιδιαστολή με την πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών, που βρίσκονται σήμερα σε καθεστώς υπερβολικού ελλείμματος και αναγκάζονται να κάνουν περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων.
Εμείς είμαστε στην αντίθετη κατάσταση και αυτή είναι η καλύτερη και η σημαντικότερη απόδειξη ότι η οικονομική πολιτική την οποία έχουμε υλοποιήσει είναι τελικά η ορθή.
Αναμφίβολα, πάντως, η τσέπη του πολίτη και οι προϋπολογισμοί των νοικοκυριών αναδεικνύονται σε κορυφαία προτεραιότητα του νέου μας κύκλου προς το 2030. Η πρόοδος των μακροοικονομικών αριθμών πρέπει να μεταφραστεί σε ένα ακόμα πιο χειροπιαστό όφελος προς όλους, με την ανάπτυξη του τόπου ολοένα και περισσότερο να συνεπάγεται ατομική ευημερία και ορατή βελτίωση της καθημερινότητας.
Θα έλεγα ότι αυτή η γρήγορη ανάπτυξη και η γρήγορη στήριξη του διαθέσιμου εισοδήματος πρέπει να είναι και η κεντρική στόχευση του προεκλογικού μας προγράμματος για την τρίτη θητεία της Νέας Δημοκρατίας. Με μια δέσμη ρεαλιστικών δεσμεύσεων, την «Ατζέντα 2030», η οποία θα συνταχθεί από όλους μας με την ευθύνη μιας ειδικής επιτροπής, με τον συντονισμό του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη. Ένα νέο συμβόλαιο ευθύνης με την κοινωνία που θα κληθούμε να τιμήσουμε, όπως το κάναμε μέχρι σήμερα.
Μίλησα ήδη για το περίγραμμα αυτού του οδικού χάρτη, του προγράμματός μας για το 2030, περιγράφοντάς το ουσιαστικά ως ένα τρίγωνο.
Σε μια πλευρά βρίσκεται η διαρκής και συνεχής ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας σε ρυθμούς πολύ υψηλότερους των ευρωπαϊκών, για να μπορούμε να κάνουμε πράξη την πραγματική σύγκλιση. Και αυτό για να διατηρείται η δημοσιονομική ισορροπία αλλά ταυτόχρονα να αυξάνονται και οι πόροι που θα κατευθύνονται στη στήριξη των εισοδημάτων και την κοινωνική φροντίδα, εθνικοί και ευρωπαϊκοί πόροι.
Θα έχουμε μια δύσκολη διαπραγμάτευση μπροστά μας ενόψει του νέου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου, του νέου προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι και αυτή τη φορά η κυβέρνησή μας θα μπορέσει να επιστρέψει με δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα κατευθυνθούν για κρίσιμες πολιτικές κοινωνικής συνοχής, στήριξης των αγροτών μας, προώθησης της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας.
Η δεύτερη πλευρά αυτού του τριγώνου συγκροτείται από την ενδυνάμωση της αποτρεπτικής ικανότητας και της διπλωματικής εμβέλειας της πατρίδας, πολύ περισσότερο όταν όλα τα δεδομένα, δυστυχώς, παραπέμπουν σε ταραγμένους καιρούς, σε καιρούς διεθνούς αβεβαιότητας και απρόβλεπτων ανατροπών. Συνεπώς, η ισχυρή και σταθερή Ελλάδα γίνεται πλέον απαραίτητη προϋπόθεση για την ομαλή εθνική πορεία στα χρόνια που έρχονται.
Το τρίγωνο συμπληρώνει, τέλος, ο θεσμικός εκσυγχρονισμός του κράτους και της δημόσιας ζωής, με θεμέλιο την επικείμενη Συνταγματική Αναθεώρηση, ένα πρόκριμα για γενναίες μεταρρυθμίσεις που θα καθιστούν το Δημόσιο ακόμα πιο αποτελεσματικό και φιλικό στον πολίτη. Το ίδιο ισχύει για την πολιτική διαδικασία, με περισσότερη διαφάνεια, μακριά από πρακτικές του παρελθόντος που επέτρεψαν, δυστυχώς, την υποβάθμισή της.
Θέλω εδώ να κάνω ένα σχόλιο για τη στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης και ειδικά του ΠΑΣΟΚ σήμερα στη Βουλή, με αφορμή την πρώτη συζήτηση για την Συνταγματική Αναθεώρηση και τον παραλογισμό ενός κόμματος το οποίο φαίνεται να συμφωνεί μαζί μας στα περισσότερα αναθεωρητέα άρθρα αλλά παρά ταύτα θα ψηφίσει «όχι» για προτάσεις τις οποίες το ίδιο θα έχει κάνει, επικαλούμενο την ανάγκη για αυξημένη πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή.
Δεν θέλω να το σχολιάσω περισσότερο. Νομίζω ότι όλοι σας μπορείτε να βγάλετε τα συμπεράσματά σας για τον τρόπο με τον οποίο θα φτάσουμε στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Αν έπρεπε, λοιπόν, να περιγράψω με λέξεις το νόημα ή το κλίμα που διαπνέει αυτές τις τρεις κατευθύνσεις, θα έλεγα ότι διεκδικούν τη σταθερότητα με αποτέλεσμα και τις αλλαγές με συγκροτημένο σχέδιο.
Η σταθερότητα, και θέλω να το τονίσω αυτό, δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση τη στασιμότητα. Η σταθερότητα είναι προϋπόθεση για κινητικότητα. Το αποτέλεσμα να δηλώνει ότι είμαστε δύναμη σιγουριάς αλλά είμαστε παράλληλα και δύναμη ανατροπής. Και η διαχρονική μας συνέπεια να αποτελεί εγγύηση για μια καλύτερη προοπτική.
Με άλλα λόγια, το σύνθημα «Το είπαμε, το κάνουμε» δεν αποτελεί για εμάς και δεν πρέπει να αποτελεί για εμάς κάποιον αυτάρεσκο απολογισμό, όσο μια βάση, ένα θεμέλιο εμπιστοσύνης για την επόμενη προσπάθεια.
Εμπιστοσύνη, μάλιστα, την οποία διεκδικούμε όχι μόνο με βάση τις επιτυχίες μας, αλλά και τις αστοχίες μας, που δεν διστάζουμε να παραδεχθούμε. Ποτέ δεν κρύψαμε, άλλωστε, τις δυσκολίες που έχει ο πόλεμος που κηρύξαμε απέναντι στην «καθήλωση του χθες».
Γιατί, πράγματι, υπάρχουν μεγάλες μάχες τις οποίες κερδίσαμε, όπως για παράδειγμα η ψηφιακή μετάβαση, που άλλαξε τη σχέση μας με το Δημόσιο. Μάχη που κερδίσαμε είναι η άυλη συνταγογράφηση, είναι οι καταλήψεις των σχολών, που έγιναν επιτέλους βιβλιοθήκες. Μάχες που κερδίσαμε είναι οι κάμερες στα γήπεδα και στους δρόμους, το γεγονός ότι για πρώτη φορά, και αυτό με κάνει ιδιαίτερα χαρούμενο, έχουμε μια ορατή μείωση στα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα, ώστε να πλησιάζουμε πια τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και να μην είμαστε θλιβεροί πρωταγωνιστές, σε αυτή την απάνθρωπη πρωτιά του να χάνουμε εκατοντάδες ανθρώπους στους ελληνικούς δρόμους.
Όμως, δυστυχώς, έχουμε και ήττες σε μέτωπα όπου το «βαθύ κράτος» αποδείχθηκε να έχει πολύ βαθιές ρίζες. Άλλωστε, αυτή η κυβέρνηση είχε το θάρρος αλλά και τη βούληση να απλώσει τη νομιμότητα, ξηλώνοντας παντού πελατειακά και «γκρίζα» κυκλώματα, στις εφορίες, στον ΟΠΕΚΕΠΕ, τώρα στις πολεοδομίες, κάτι που κανείς δεν τόλμησε μέχρι σήμερα και μόνο εμείς κάνουμε πράξη. Γιατί, ταυτόχρονα, κλείνει και θεσμικά την πόρτα στην παρανομία, με μεταρρυθμίσεις όπως η αναβάθμιση της ΑΑΔΕ και το Ψηφιακό Κτηματολόγιο.
Ξέρουμε ότι αυτή η μετάπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ δεν είναι μια απλή υπόθεση. Και ξέρω επίσης ότι μπορεί να υπάρχουν και δυσκολίες και κάποιες καθυστερήσεις στις πληρωμές. Ζητώ την κατανόηση όλων, δεσμευόμενος ότι θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, στα πλαίσια του σχεδίου δράσης που έχουμε συμφωνήσει με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για να μην αδικήσουμε κανέναν. Ξέρω, όμως, επίσης ότι αυτή η μεταρρύθμιση είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο θα χτίσουμε τον πρωτογενή τομέα της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, όπως τον οραματιζόμαστε.
Θα σας το πω όπως το αισθάνομαι: στη δική μας παράταξη δεν μπορούμε να αρκεστούμε σε μια ηττοπαθή παραδοχή ότι δήθεν «αυτή είναι η Ελλάδα». Είχε ακουστεί αυτό παλαιότερα. Όχι. Εμείς πιστεύουμε ότι μας αξίζει μια καλύτερη πατρίδα, αυτή που θεμελιώσαμε και συνεχίζουμε να χτίζουμε: την Ελλάδα του gov.gr, του εκσυγχρονισμού, της κοινωνικής μέριμνας, της ταχύτητας, της διαφάνειας.
Να γιατί η επόμενη τετραετία χρειάζεται σταθερό και αποφασιστικό χέρι στο τιμόνι του τόπου. Χρειάζεται ομαλή πολιτική και κοινωνική ζωή. Χρειάζεται την εμπειρία ενός πολιτικού φορέα που ξέρει να δρα με σχέδιο και με τόλμη μέσα και έξω από τα σύνορα, αλλά και με τη δύναμη που εντοπίζει με θάρρος λάθη και υστερήσεις, με μια δύναμη που μπορεί να τα βάλει ακόμα με τον κακό της εαυτό. Αλλάζοντας τη χώρα γινόμαστε εμείς οι ίδιοι καλύτεροι.
Επιμένω στον τόνο που πρέπει στο εξής να συνοδεύει τα επιχειρήματα μας, καθώς στην άλλη πλευρά, δυστυχώς, έχουμε μια τοξική αντιπολίτευση με ετερόκλητες απόψεις, που όμως έχουν όλες μια κοινή συνισταμένη: το τυφλό αντικυβερνητικό μίσος.
Μια κωμικοτραγική «Βαβέλ». Δεν χρησιμοποιώ τυχαία αυτή την έκφραση, καθώς στη Βουλή, πια, ουσιαστικά αξιωματική αντιπολίτευση, κύριε Πρόεδρε της Βουλής, είναι οι ανεξάρτητοι βουλευτές. Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλίου.
Αυτή, λοιπόν, η κωμικοτραγική «Βαβέλ», αν και μιλάει με τελείως διαφορετικές γλώσσες, μπορεί να συνεννοηθεί. Και μπορεί να συνεννοηθεί μόνο σε ένα κοινό σύνθημα: «να πέσει η Νέα Δημοκρατία και ο Μητσοτάκης». Λοιπόν, δεν θα τους κάνουμε το χατίρι.
Έτσι, μην περιμένετε ότι στην προεκλογική περίοδο θα συγκριθούν προγράμματα, θέσεις και ιδέες, παρά μόνο καταγγελίες, fake news και προπαγάνδα.
Από τη μία πλευρά, θα παρελαύνουν με τάχα σημερινά προσωπεία χθεσινοί πρωταγωνιστές, με προχθεσινά συνθήματα, αλλά και κόμματα που εισηγούνται ένα εύκολο και κυρίως ακοστολόγητο αύριο, την ώρα που η δική τους βελόνα παραμένει κολλημένη σε περασμένες δεκαετίες. Ενώ, από την άλλη πλευρά, ο αριστερός και δεξιός λαϊκισμός θα συναντιούνται στο πεδίο του αντισυστημισμού.
«Πλαστογράφοι της ελπίδας» και «τυμβωρύχοι του θυμού» θα γίνονται ένα, για να ενωθούν τελικά στην πράξη και με όσους «πωλούν» τη θρησκεία με το μέτρο και τον πατριωτισμό με το κιλό. Μια συμμαχία κατά της Νέας Δημοκρατίας, που καταλήγει τελικά απειλή κατά της ίδιας της δημοκρατίας.
Μη γελιέστε, ο θίασος αυτός δεν έχει στόχο να κυβερνήσει, αλλά να εξαντλήσει την Ελλάδα. Ξέρει καλά ότι η οργή και ο θυμός διαδίδονται πιο γρήγορα από την ελπίδα και η αμφιβολία διαδίδεται πιο γρήγορα από την εμπιστοσύνη.
Γι’ αυτό και σύσσωμη η αντιπολίτευση περιγράφει μια Ελλάδα της μιζέριας, πολιορκημένη από φτώχεια και παρανομία. Μιλά, δηλαδή, σαν να διαβάζει ό,τι βλέπει μπροστά στον καθρέφτη της. Μου θυμίζει ακριβώς αυτό το οποίο έκανε η αντιπολίτευση το 2023 και οι Έλληνες πολίτες έδωσαν μία εκκωφαντική απάντηση, στρέφοντας το βλέμμα στο μέλλον και όχι στο παρελθόν.
Φίλες και φίλοι, ο δικός μας αντίπαλος δεν έχει όνομα κόμματος ούτε επώνυμο πολιτικών προσώπων. Μπορεί να ακούγεται κλισέ αλλά είναι αλήθεια: αντίπαλος μας είναι μόνο τα προβλήματα. Μαζί τους, όμως, αντίπαλος είναι και η φτηνή προπαγάνδα, η τοξικότητα, η ύπουλη σπερμολογία, που αλλοιώνουν την πραγματικότητα, προκαλώντας σύγχυση και απωθητικότητα. Και σε αυτόν τον λαϊκισμό, που δυστυχώς ξαναφουντώνει, έχουμε ως μεγάλη δημοκρατική παράταξη ένα χρέος: να αντισταθούμε.
Θέλω να είμαι πολύ ειλικρινής: σέβομαι όποια ένσταση μπορεί να έχει για τις επιλογές μας κάθε πολίτης. Αν, μάλιστα, αυτός είναι παλιός Νεοδημοκράτης, τότε ο σεβασμός μας μόνο αυξάνεται. Του οφείλουμε πειστικά επιχειρήματα για το έργο μας και δίκαιη αυτοκριτική για τις αστοχίες μας. Πάνω απ’ όλα, ωστόσο, έχουμε καθήκον να μιλήσουμε με αλήθειες για την κρισιμότητα της συγκυρίας και για τα διακυβεύματα που έρχονται.
Μπροστά μας, λοιπόν, έχουμε πολλή δουλειά. Ας ανοιχτούμε, λοιπόν, ακόμα πιο δυναμικά στην κοινωνία, κάνοντας το έργο μας γνωστό με συγκεκριμένα στοιχεία, όχι σαν έναν απλό κατάλογο επιτευγμάτων, όχι κατ’ ανάγκη αξιοποιώντας στοιχεία και νούμερα τα οποία μπορεί να μην λένε πολλά πράγματα, αλλά χρησιμοποιώντας πάντα προσωπικές ιστορίες από τα δικά σας βιώματα για το πώς οι πολιτικές μας άλλαξαν τις ζωές των συμπολιτών μας.
Κυρίως να μιλήσουμε για το έργο μας ως μια απόδειξη προσπάθειας που πίσω της έχει σχέδιο αλλά και προσήλωση, και βέβαια ως ένα «διαβατήριο αξιοπιστίας» ότι και οι αυριανές μας δεσμεύσεις, αυτές που θα παρουσιάσουμε πριν από τις επερχόμενες εκλογές, θα γίνουν πράξη.
Σε έναν κόσμο εξαιρετικά ασταθή, μόνο η Νέα Δημοκρατία μπορεί να δώσει ασφάλεια. Σε μια χώρα στην οποία μένουν ακόμα πολλά να διορθωθούν, μόνο οι δικές μας αλλαγές μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα χωρίς ρίσκο. Γι’ αυτό και η εντολή που θα ζητήσουμε από τον λαό θα είναι μια εντολή ρήξης με τα κακώς κείμενα, αλλά θα είναι και μια εντολή ολοκλήρωσης των δημιουργικών κύκλων που άνοιξαν το 2019 και συνεχίστηκαν το 2023.
Σε αυτή τη νέα συναρπαστική πανστρατιά, προφανώς θέση έχουν όλοι, όχι μόνο τα μέλη και οι ψηφοφόροι του κόμματος. Θα πρέπει να ξαναβρεθούμε με όσους φίλους μας μπορεί να απογοητεύτηκαν, δίπλα μας θα βρεθούν και άλλοι, ανεξάρτητα από ιδεολογικές ταμπέλες, με τους οποίους κάποτε μπορεί να είχαμε συναντηθεί σε μια μεγάλη μάχη του «ναι» για να μείνει η χώρα στην Ευρώπη και αργότερα μαζί βαδίσαμε στο ξεκίνημα για την αναγέννηση της πατρίδας μας.
Θέλω να τονίσω -και με χαροποιεί πολύ αυτό- ότι είναι εντυπωσιακό το ενδιαφέρον το οποίο εκδηλώνεται από τώρα για τη συμμετοχή νέων ανθρώπων στα ψηφοδέλτιά μας. Σύντομα θα αρχίσουν να ανακοινώνονται σταδιακά νέες υποψηφιότητες και θα είναι, πιστεύω, μια ακόμα αποτύπωση του εθνικού ρόλου της Νέας Δημοκρατίας ως παράταξης που ενώνει τους Έλληνες και τις Ελληνίδες κάτω από τη σημαία της δημοκρατίας και του υπεύθυνου πατριωτισμού, κάτω από τη σημαία του εκσυγχρονισμού και της αληθινής προόδου.
Δεν ασχολούμαστε και δεν είναι δουλειά μας, μας ρωτάνε συχνά την άποψή μας για το ποιο θα είναι δεύτερο, τρίτο ή τέταρτο κόμμα. Είναι ενδιαφέρουσα και αυτή η ερώτηση από μόνη της, διότι κάτι λέει για το γεγονός ότι επτά χρόνια στην εξουσία και είμαστε πρώτο κόμμα με διπλάσια ποσοστά από το δεύτερο. Άλλοι είναι αυτοί που αγωνιούν γι’ αυτά.
Εμείς οφείλουμε, πρώτα και πάνω από όλα, όπως το κάναμε το 2023, να αποκρούσουμε τον κίνδυνο της ακυβερνησίας και περιπετειών που θα ανατίναζαν τις ως τώρα κατακτήσεις ολόκληρης της κοινωνίας.
Σε έναν πλανήτη που αλλάζει με δραματικούς ρυθμούς, σε μία εσωτερική καθημερινότητα σύγχυσης, τίποτα δεν είναι δεδομένο. Αλλά, προσέξτε, και οι επόμενες εκλογές θα κρίνουν το αύριο της πατρίδας. Η χώρα δεν έχει περιθώριο ούτε να χάνει χρόνο και ευκαιρίες, ούτε να μπει σε έναν αδιέξοδο δρόμο, χωρίς να έχει στο τιμόνι μία ισχυρή, σοβαρή, στιβαρή, έμπειρη κυβέρνηση.
Για να το πω διαφορετικά: η Κυριακή της μεγάλης επιλογής θα είναι μία και αυτή η μόνη Κυριακή πρέπει να φέρει την αυτοδυναμία.
Κανείς, συνεπώς, δεν μπορεί να μείνει αδρανής ή αναποφάσιστος, καθώς τα διλήμματα του αύριο θα είναι αμείλικτα.
Θέλουμε πρόοδο με σχέδιο, συνέπεια και δουλειά ή επιστροφή σε πειραματισμούς που πληρώσαμε ακριβά;
Ζητάμε σιγουριά με αποτέλεσμα ή μήπως ένα τυφλό άλμα στο κενό;
Και τελικά επιλέγουμε την πολιτική της ευθύνης ή απλά την καταγραφή μιας ανέξοδης εκτόνωσης;
Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα κρύβεται μέσα σε δύο λέξεις: Νέα Δημοκρατία. Στην παράταξη που έχουμε καθήκον να της δώσουμε και πάλι τη νίκη στο όνομα της Ελλάδος και του μέλλοντός μας.
Με τα στελέχη της Πολιτικής μας Επιτροπής στην πρώτη γραμμή, σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, σε κάθε γειτονιά, στα πανεπιστήμια, σε χώρους εργασίας, σε κάθε ευκαιρία, σε κάθε παρέα.
Ξεκινάμε λοιπόν, Κωνσταντίνε, από αύριο κιόλας να ανανεώσουμε αυτή την επαφή μας με τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, με όλα τα επαγγέλματα, όλες τις ηλικίες, σε όλη την επικράτεια. Όπλα μας θα είναι όσα «είπαμε και κάνουμε» αλλά και όσα σχεδιάζουμε να κάνουμε με βάση την «Ατζέντα 2030».
Έχουμε κάθε λόγο να είμαστε εξαιρετικά αισιόδοξοι γι’ αυτό το ταξίδι. Και να ξέρετε ότι θα μας οδηγήσει και πάλι στο λιμάνι της νίκης.
Σας ευχαριστώ. Καλή δύναμη, καλό αγώνα, καλή επιτυχία στον Κωνσταντίνο.
Πάμε μαζί να φέρουμε στην παράταξή μας μία ακόμα μεγάλη εκλογική επιτυχία.
