O Στρατηγός ήταν γέρος ετών 73, ήταν ψυχοπαθής με βαριά σχιζοφρένεια- πίστευε ότι κυοφορεί ελέφαντα (!)- είχε εμμονές, αλλά ήταν εκείνος που έκανε την πλάστιγγα της Ιστορίας, στο Βατερλώ, να γύρει προς τους εχθρούς του Ναπολέοντα. Το όνομά του: Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ φον Μπλίχερ!
Το 1815 στη μάχη του Βατερλώ, ο δούκας του Ουέλινγκτον κατατρόπωσε τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη. Αυτά στους βασικούς, πηχυαίους τίτλους της Ιστορίας, γιατί στα ψιλά γράμματα υπάρχουν και οι λεπτομέρειες: καθώς περνούσε η μέρα στα λασπωμένα εδάφη του Μπελ Αλιάνς στο Βατερλώ, η πίεση αυξανόταν για τους άνδρες του Ουέλινγκτον, από τις γαλλικές επιθέσεις. Το απόγευμα εκείνης της ημέρας ο Ουέλινγκτον το είχε καταλάβει ότι ο εχθρός ήταν κυρίαρχος. Όμως η μοίρα είχε διαφορετικό φινάλε και για τον Ουέλιγκντον και για τον Ναπολέοντα. Η άφιξη του πρωσικού στρατού εκείνη την αποφασιστική στιγμή, άλλαξε την πορεία της Ιστορίας.
Οι Πρώσοι ξεχύθηκαν στα πλευρά των γαλλικών δυνάμεων και άλλαξαν την έκβαση της μάχης.
Την έγκαιρη πρωσική επέμβαση διέταξε ο στρατάρχης Gebhard Leberecht von Blucher, που είχε το παρατσούκλι Marshal Vorwarts (Στρατηγός Εμπρός) για το επιθετικό του στιλ, ο Μπλίχερ ήταν ένας ικανός διοικητής παρά το γεγονός ότι ήταν σχεδόν παρανοϊκός – σχιζοφρενή τον παρουσιάζουν πολλοί ιστορικοί - και επιρρεπής στις ψευδαισθήσεις και επίσης θεωρείτο υπερβολικά εύπιστος ενώ κυριαρχείτο από εμμονές και ψυχώσεις.
Λέγεται ότι ο 72χρονος Μπλίχερ πίστευε ότι κυοφορούσε έναν ελέφαντα που του είχε «κολλήσει» ένας Γάλλος γρεναδιέρος. Επίσης αξιομνημόνευτες εμμονές του ήταν ότι οι υπηρέτες του, δωροδοκημένοι από Γάλλους, έβαζαν φωτιά στο πάτωμα του δωματίου του, ώστε να καούν τα πόδια του, έτσι ο Μπλίχερ περπατούσε στις μύτες των ποδιών του και όταν καθόταν κρατούσε τα πόδια του στον αέρα! Επίσης πολλές φορές προκαλούσε τους υπηρέτες του να τον χτυπήσουν στο κεφάλι με σφυρί, υποστηρίζοντας ότι είναι φτιαγμένο από πέτρα.
Ο Μπλίχερ (1742 – 1819) γεννήθηκε στη βόρεια Γερμανία, στο Δουκάτο του Mecklenburg-Schwerin, σε μια αριστοκρατική οικογένεια της οποίας οι ρίζες χρονολογούνται από τον 13ο αιώνα. Όταν ήταν 16 χρονών, πήγε στρατιώτης και έγινε ουσσάρος στον σουηδικό στρατό. Η Σουηδία πολέμησε εναντίον της Πρωσίας στον Επταετή Πόλεμο (1756 – 1763) και σε μια αψιμαχία, ο Μπλίχερ αιχμαλωτίστηκε από τους Πρώσους. Για καλή του τύχη, ο συνταγματάρχης του πρωσικού συντάγματος που τον αιχμαλώτισε ήταν μακρινός συγγενής του. Εντυπωσιασμένος από τον Μπλίχερ, κάλεσε τον νεαρό να ενταχθεί στο σύνταγμά του. Ο Μπλίχερ αποδέχτηκε την προσφορά, άλλαξε στρατόπεδο και πολέμησε υπό την πρωσική σημαία.
Ο Μπλίχερ ήταν χειριστικός, σκληρός και αυστηρός, σπουδαία προτερήματα για αξιωματικό στον καιρό του πολέμου. Ωστόσο, σε καιρό ειρήνης τέτοια χαρακτηριστικά μπορεί να ήταν και μειονεκτήματα: Το 1772, όταν ο τότε λοχαγός Μπλίχερ υπέβαλε έναν απείθαρχο ιερέα σε εικονική εκτέλεση. Ως αποτέλεσμα, ο Μπλίχερ τιμωρήθηκε με στέρηση βαθμού. Ο Μπλίχερ μην μπορωντας να συγκρατήσει την ψυχραιμία του, συνέταξε μια επιστολή παραίτησης από τον Πρωσικό Στρατό σε έντονα οργισμένο ύφος. Ο επίσης εξοργισμένος βασιλιάς Φρειδερίκος ο Μέγας, όταν διάβασε την επιστολή απάντησε: «Ο Λοχαγός Μπλίχερ μπορεί να πάει στον διάβολο!»…
πηγή:https://www.ethnos.gr/history/article/416931/ostrathgoshtansxizofrenhsemmonikosplhsiazeta75otantonantamosehdoxaekeinospoyallaxethnporeiathsistorias
