Ο Μητσοτάκης έφτιαξε τον μεγαλύτερο κομματικό στρατό στην ιστορία της Μεταπολίτευσης με χρήματα του ελληνικού λαού, παρότι προεκλογικά διατυμπάνιζε ότι θα μείωνε τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων και θα καθιέρωνε την αριστεία!
Οι 300 του Λεωνίδα έμειναν στην Ιστορία για τη μάχη των Θερμοπυλών, ένα από τα κορυφαία γεγονότα της κλασικής αρχαιότητας. Στην Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας των αρχών του 21ου αιώνα θα μείνουν οι «3.641 μετακλητοί του Κυριάκου», επί της ουσίας ο πιο μεγάλος κομματικός «στρατός» που έγινε με χρήματα του Δημοσίου από κυβέρνηση σε όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης.
Γιατί; Μα για να δίνουν, με πίστη στον ηγεμόνα, τον νυν υπέρ πάντων αγώνα για την παραμονή του κ. Μητσοτάκη στην εξουσία, όπως φυσικά και για τη διατήρηση των παχυλών -σε σχέση με τον μέσο μισθό στον ιδιωτικό τομέα- αμοιβών και των άλλων οφίτσιων που απολαμβάνουν.
Τι κι αν ο πρωθυπουργός προτού αναλάβει τα ηνία της χώρας, στα μέσα του 2019, διατυμπάνιζε ότι ένας εκ των βασικών στόχων τόσο του ιδίου όσο και της κυβέρνησής του ήταν η μείωση του αριθμού των δημόσιων υπαλλήλων και η καθιέρωση της «αριστείας». Όπως έγινε με μια σειρά άλλων υποσχέσεων, έτσι και αυτή στην πορεία διαφάνηκε ότι ήταν ακόμα μία δέσμευση του τύπου «να ‘χαμε, να λέγαμε».
Εκ των πραγμάτων προκύπτει ξεκάθαρα ότι εξαρχής προτεραιότητα ήταν η δημιουργία ενός συνεκτικού και πιστού κομματικού «στρατού», καλά αμειβομένου από τις τσέπες των φορολογουμένων. Η μείωση του αριθμού και των μετακλητών, που αποτέλεσε μία από τις πρωθυπουργικές υποσχέσεις, έμεινε στα λόγια, αφού πάνω από όλα μπήκαν τα καλά και συμφέροντα. Αντί για να πέσει «κούρεμα» στις θέσεις των «εμπίστων», δηλαδή των ατόμων που τοποθετούνται με κυβερνητικές αποφάσεις σε θέσεις του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, ο αριθμός τους από τα μέσα του 2019 και μετά όχι μόνο αυξήθηκε, αλλά έσπασε κάθε ρεκόρ!
Συγκεκριμένα, όταν έπεσε η κυβέρνηση Τσίπρα και ανέλαβε τα ηνία της χώρας ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τον Ιούλιο του 2019, οι μετακλητοί ανέρχονταν σε 1.710 άτομα, τα οποία είχαν τοποθετηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Εναν μήνα πριν, δηλαδή προ των αυτονόητων αποχωρήσεων (οι μετακλητοί υπάλληλοι παραμένουν στις θέσεις τους όσο υφίστανται και τα κυβερνητικά στελέχη που τους έχουν επιλέξει), ο αριθμός τους ήταν στα 2.054 άτομα.
Ενώ, λοιπόν, με βάση όλα όσα προεκλογικά υποσχόταν την περίοδο εκείνη ο κ. Μητσοτάκης θα έπρεπε βραχυπρόθεσμα αυτές οι θέσεις να μειώνονταν περαιτέρω, στην πράξη συνέβη το αντίθετο. Από τότε και μέχρι τον Αύγουστο του 2025 ο αριθμός τους αυξήθηκε όχι κατά 1%, όχι κατά 2%, όχι κατά 3%, αλλά κατά… 113% σε σχέση με τον Ιούλιο του 2019, πετυχαίνοντας πρωτοφανές ρεκόρ, με συνολικά 3.641 μετακλητούς (!), σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία του Μητρώου Ανθρώπινου Δυναμικού Ελληνικού Δημοσίου («Απογραφή»).
Και όπως λέει ο θυμόσοφος λαός, «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται». Οι μετακλητοί άρχισαν να αυξάνονται και να πληθαίνουν με το που έπιασε δουλειά η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μέχρι το τέλος του 2019 ο αριθμός τους από 1.710 άτομα τον Ιούλιο του ίδιου έτους είχε φτάσει στα 2.500 άτομα. Εως το τέλος του 2022 είχαν αυξηθεί στα 3.499 άτομα (προεκλογικό έτος γαρ) και μέχρι τα τέλη του περσινού καλοκαιριού στη μακρά λίστα των μετακλητών της κυβέρνησης Μητσοτάκη είχαν προστεθεί και άλλες θέσεις. Αν ληφθεί υπόψη ότι και το τρέχον έτος είναι προεκλογικό, στους κύκλους των στοιχηματζήδων οι εκτιμήσεις είναι απόλυτες: Όσοι ποντάρουν σε μείωση του αριθμού αυτού μέχρι τα τέλη της τρέχουσας χρονιάς μάλλον θα «πέσουν στον κουβά».
Οι παχυλοί μισθοί και οι «επιπλέον» παροχές για τους… αρίστους!
Από 1.200 και πάνω μέχρι και περισσότερα από 3.500 ευρώ τον μήνα μεικτά (ανάλογα με τη θέση στην οποία έχουν τοποθετηθεί και το εκπαιδευτικό επίπεδο τους) αμείβονται οι μετακλητοί, φυσικά όχι με χρήματα του κόμματος που έχει τη διακυβέρνηση, αλλά από τον κρατικό κορβανά.
Τα πρόσωπα της απόλυτης εμπιστοσύνης του μηχανισμού που ανήκει στο εκάστοτε κόμμα που έχει τη διακυβέρνηση της χώρας και τα οποία τοποθετούνται με πολιτική απόφαση σε θέσεις στο Δημόσιο (όπως υπουργού, υφυπουργού, βουλευτή, δημάρχου, περιφερειάρχη ή προέδρου δημόσιου φορέα) σε ρόλο συμβούλων και συνεργατών αυτών που τους επέλεξαν δικαιούνται: βασικό μισθό ανάλογα με τη θέση που κατέχουν και την εκπαίδευση που έχουν (για παράδειγμα, Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση ή και κατοχή μεταπτυχιακού τίτλου), επίδομα θέσης υπό προϋποθέσεις, οικογενειακή παροχή και έχουν και τα «τυχερά» τους, με αποζημιώσεις εκτός έδρας κ.ά.
Με βάση τις εκτιμήσεις συνδικαλιστικών στελεχών του δημόσιου τομέα, για παράδειγμα ένας μέσος ειδικός συνεργάτης Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης αμείβεται με περισσότερα από 1.800 ευρώ τον μήνα, ενώ όσοι έχουν τοποθετηθεί σε ρόλο διευθυντή ξεπερνούν κατά πολύ τα 3.000 ευρώ τον μήνα, μεικτά. Συνολικά, με βάση στοιχεία που είχε καταθέσει σε επίκαιρη ερώτησή της η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη, πέρυσι στις αρχές Απριλίου οι συνολικές δαπάνες για τους μετακλητούς αυξήθηκαν κατά 40% τα τελευταία χρόνια.
«Η πραγματικότητα διαψεύδει τον κ. Μητσοτάκη, καθώς υπό την καθοδήγησή του οικοδομείται ένα “παράλληλο” κράτος μέσα στο κράτος» είχε τονίσει χαρακτηριστικά η κυρία Αποστολάκη. Σημειώνεται ότι, πέραν του μισθού τους, δεν είναι λίγοι οι «έμπιστοι» οι οποίοι έχουν και «επιπλέον» παροχές. Ποιες είναι αυτές; Ουκ ολίγοι μετακλητοί διαθέτουν κινητό το οποίο τους καλύπτει η υπηρεσία στην οποία έχουν τοποθετηθεί, ενώ για όσο καιρό διατηρούν τη θέση τους δύνανται να έχουν φορητούς υπολογιστές και, σε κάθε περίπτωση, το «γενικό κουμάντο» έναντι των μόνιμων υπαλλήλων του Δημοσίου. Γιατί; Οπως ήδη αναφέρθηκε, αποτελούν τους «έμπιστους», τους ανθρώπους του πολύ στενού περιβάλλοντος του προσώπου που έχει τα ηνία στο υπουργείο ή στη δημόσια υπηρεσία ή στον δημόσιο οργανισμό όπου το έχει τοποθετήσει η εκάστοτε κυβέρνηση.
