.jpg)
Μετά τις αποστρατείες στο ΓΕΣ, στη λίστα αναμονής του ΕΛΟΑΣ για το εφάπαξ.
Οι μαζικές αποστρατείες των τελευταίων ετών στο ΓΕΣ επανέφεραν με δραματικό τρόπο στην επιφάνεια ένα πρόβλημα που εδώ και χρόνια σιγοκαίει, τη σοβαρή αδυναμία του ΕΛΟΑΣ να καταβάλει εγκαίρως το εφάπαξ βοήθημα στους δικαιούχους του.
Σήμερα, εκατοντάδες νέοι απόστρατοι του Στρατού Ξηράς προστίθενται σε μια ήδη μεγάλη ουρά αναμονής, με τον χρόνο καταβολής να έχει φτάσει ή και να ξεπερνά πλέον τους 12 μήνες.
Για ανθρώπους που υπηρέτησαν επί δεκαετίες, το εφάπαξ δεν αποτελεί «δώρο».
Είναι αποταμίευση ζωής.
Είναι προγραμματισμός οικογένειας, αποπληρωμή υποχρεώσεων, στήριξη παιδιών, αξιοπρεπής μετάβαση στην αποστρατεία.
Το ερώτημα λοιπόν είναι εύλογο, πώς φτάσαμε εδώ;
Ένα από τα μεγαλύτερα διαχρονικά πλήγματα στον ΕΛΟΑΣ υπήρξε η κατάργηση της κράτησης του 2% επί πάσης φύσης δαπανών και των εξοπλιστικών συμπεριλαμβανομένων, υπέρ του λογαριασμού, με την παρ. 5 του άρθρου 34 του ν.2873/2000.
Το αξιοσημείωτο και πολιτικά οδυνηρό είναι ότι ο ΕΛΟΑΣ και το ΓΕΣ όσες φορές επιχείρησαν την επαναφορά της κράτησης, οι προσπάθειες έπεφταν στο κενό. Ωσάν ένα αόρατο χέρι το πάγωνε το θέμα.
Αντίθετα, στο ΕΛΟΑΝ ΕΛΟΑΑ η κράτηση συνεχίστηκε, δεν έπαυσε ποτέ και έτσι διατήρησαν πολύ ισχυρότερη οικονομική βάση, με αποτέλεσμα να καταβάλουν εφάπαξ σχετικά σύντομα.
Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην ημερίδα της ΕΑΑΣ στη ΛΑΕΔ στις 15 Ιουνίου 2026 είναι αποκαλυπτικά. Μόνο τα τελευταία χρόνια, πριν ακόμη επανέλθει η κράτηση του 2%, τα έσοδα των τριών ΕΛΟΑ είχαν ως εξής:
- ΕΛΟΑΣ: 2.646.454 €
- ΕΛΟΑΝ: 75.980.684 €
- ΕΛΟΑΑ: 127.295.002 €
Η σύγκριση είναι σοκαριστική. Ο ΕΛΟΑΣ, που εξυπηρετεί μακράν τον μεγαλύτερο αριθμό στελεχών και αποστράτων, βρέθηκε επί χρόνια ουσιαστικά απογυμνωμένος από έναν κρίσιμο χρηματοδοτικό πόρο.
Η εκτίμηση ότι ο ΕΛΟΑΣ έχασε σωρευτικά πάνω από 200 εκατομμύρια ευρώ μέχρι να επανέλθει η κράτηση δεν μοιάζει πλέον υπερβολική.
Αν αυτά τα χρήματα υπήρχαν σήμερα στο Ταμείο, η ρευστότητα θα ήταν διαφορετική,
οι καθυστερήσεις πιθανότατα πολύ μικρότερες και οι απόστρατοι δεν θα περίμεναν μήνες ή και πάνω από χρόνο για χρήματα που δικαιούνται.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο λογιστικό.
Είναι βαθιά θεσμικό και αφορά την ίση μεταχείριση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων στο ίδιο Υπουργείο, της Εθνικής Άμυνας.
Διότι σήμερα διαμορφώνεται μια πραγματικότητα όπου, απόστρατοι του Στρατού Ξηράς περιμένουν πάνω από έναν χρόνο, ενώ σε ΕΛΟΑΝ και ΕΛΟΑΑ οι χρόνοι απονομής παραμένουν αισθητά μικρότεροι.
Και αυτό συμβαίνει τη στιγμή που ο Στρατός Ξηράς έχει τον μεγαλύτερο αριθμό στελεχών,
τις περισσότερες αποστρατείες και τις μεγαλύτερες ανάγκες χρηματοδότησης.
Η πολιτεία και οι διοικήσεις των ΕΛΟΑ οφείλουν να πουν καθαρά την αλήθεια, ο ΕΛΟΑΣ δεν αντιμετωπίζει ένα προσωρινό πρόβλημα καθυστέρησης.
Αντιμετωπίζει τις συνέπειες δεκαετιών λανθασμένων επιλογών, απώλειας πόρων και έλλειψης στρατηγικής θωράκισης.
Οι πρόσφατες κρίσεις και αποστρατείες στο ΓΕΣ απλώς αποκάλυψαν με τον πιο έντονο τρόπο μια πραγματικότητα που χρόνια συσσωρευόταν.
Το ζητούμενο πλέον δεν είναι η διαχείριση της λίστας αναμονής.
Το ζητούμενο είναι να υπάρξει ουσιαστική οικονομική ενίσχυση και μόνιμη λύση, ώστε κανένας στρατιωτικός να μη φτάνει στην αποστρατεία και να αισθάνεται ότι περιμένει σε μια ατελείωτη σειρά για να λάβει τα δικά του χρήματα.
