Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Οι ΔΥΟ Κακομαθημένοι και ο ΕΝΑΣ ΕΊΛΩΤΑΣ: - Ποιός Κερδίζει Έναν Πόλεμο; - Ποιος Είχε Μέχρι Τώρα τις Περισσότερες Απώλειες σε Πολέμους - Ποιοι Είναι Σχεδόν Άμαχοι; - Ποιοι ΖΟΥΝ με Παχυλά Μερίσματα!! - Οι Αποδείξεις

 



Έναν σύγχρονο πόλεμο τον κερδίζει ο συνδυασμός και των τριών κλάδων (διακλαδικότητα), ωστόσο ο Στρατός Ξηράς είναι εκείνος που «σφραγίζει» οριστικά τη νίκη, καθώς είναι ο μόνος που μπορεί να καταλάβει και να κρατήσει φυσικό έδαφος.
Στη σύγχρονη στρατιωτική θεωρία, κάθε κλάδος παίζει έναν αναντικατάστατο ρόλο σε διαφορετική φάση της σύγκρουσης:
Ο ρόλος κάθε κλάδου στη νίκη
  • Πολεμική Αεροπορία (Αεροπορική υπεροχή). Συνήθως ανοίγει τον δρόμο. Εξουδετερώνει την εχθρική αεράμυνα, καταστρέφει κρίσιμες υποδομές (γέφυρες, αποθήκες πυρομαχικών, κέντρα διοίκησης) και προστατεύει τις φίλιες δυνάμεις. Χωρίς κυριαρχία στον αέρα, ο στρατός και το ναυτικό γίνονται εύκολοι στόχοι.
  • Πολεμικό Ναυτικό (Έλεγχος θαλασσών και ανεφοδιασμός). Εξασφαλίζει τις θαλάσσιες οδούς επικοινωνίας και εμπορίου, επιβάλλει ναυτικούς αποκλεισμούς στον εχθρό και μεταφέρει τεράστιες ποσότητες εφοδίων και στρατευμάτων. Σε νησιωτικά ή παράκτια περιβάλλοντα (όπως το Αιγαίο), ο έλεγχος της θάλασσας είναι ζωτικής σημασίας.
  • Στρατός Ξηράς (Κατάληψη και έλεγχος εδάφους). Όσο σφοδροί κι αν είναι οι βομβαρδισμοί από αέρος ή θαλάσσης, ένας πόλεμος δεν τελειώνει μέχρι να πατήσει το πόδι του ο πεζικάριος («boots on the ground»). Μόνο ο Στρατός Ξηράς μπορεί να εκκαθαρίσει μια περιοχή, να ελέγξει τον πληθυσμό, να υπερασπιστεί σύνορα και να επιβάλει την πολιτική βούληση στο πεδίο.

Τι καθορίζει τελικά τον νικητή
Στη σημερινή εποχή, η ισχύς μετριέται μέσα από τις διακλαδικές επιχειρήσεις (Joint Operations)—δηλαδή το πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά επικοινωνούν μεταξύ τους αεροπλάνα, πλοία, άρματα, δορυφόροι και drones. Η αποτυχία ενός κλάδου παραλύει τους άλλους δύο (π.χ. χωρίς αεροπορική κάλυψη, τα πλοία και τα άρματα καταστρέφονται).

Ο Στρατός Ξηράς καταγράφει, στη συντριπτική πλειονότητα των πολέμων, τις περισσότερες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και τραυματισμούς.
Αυτό συμβαίνει για τους εξής βασικούς λόγους:
  • Αριθμός προσωπικού: Ο Στρατός Ξηράς αποτελεί τον πολυπληθέστερο κλάδο των ενόπλων δυνάμεων, καθώς απαιτείται μεγάλος αριθμός στρατιωτών για την κατάληψη και διατήρηση εδαφών.
  • Άμεση εμπλοκή (Μάχη σώμα με σώμα): Το πεζικό, τα τεθωρακισμένα και το πυροβολικό βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, εκτεθειμένα συνεχώς σε πυρά, νάρκες, ελεύθερους σκοπευτές, drone και βομβαρδισμούς.
  • Διάρκεια έκθεσης στον κίνδυνο: Οι χερσαίες δυνάμεις παραμένουν στο πεδίο της μάχης για εβδομάδες ή μήνες, σε αντίθεση με τα αεροσκάφη ή τα πλοία που επιχειρούν συνήθως για περιορισμένο χρονικό διάστημα πριν επιστρέψουν στις βάσεις τους.
Τι ισχύει για τους άλλους δύο κλάδους
Αν και έχουν λιγότερες συνολικές απώλειες σε απόλυτους αριθμούς, το Πολεμικό Ναυτικό και η Πολεμική Αεροπορία αντιμετωπίζουν διαφορετικού τύπου κινδύνους:
ΚλάδοςΧαρακτηριστικά Απωλειών
Στρατός ΞηράςΠολύ υψηλές συνολικές απώλειες (συχνά πάνω από το 80-90% του συνόλου ενός πολέμου).
Πολεμική ΑεροπορίαΧαμηλότερος συνολικός αριθμός, αλλά υψηλό ποσοστό θνησιμότητας ανά περιστατικό (κατάρριψη αεροσκάφους).
Πολεμικό ΝαυτικόΣυνήθως οι λιγότερες απώλειες, εκτός αν βυθιστεί μεγάλο πολεμικό πλοίο, οπότε χάνονται μαζικά εκατοντάδες μέλη πληρώματος.
(Σημείωση: Σε πολύ εξειδικευμένες συγκρούσεις, όπως ο πόλεμος στον Ειρηνικό κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι απώλειες του Ναυτικού και της Αεροπορίας αυξάνονται κατακόρυφα λόγω της φύσης του πεδίου μάχης, αλλά ακόμη και τότε ο Στρατός Ξηράς παραμένει πρώτος).

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1940–1945), οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις μέτρησαν συνολικά περίπου 15.000 έως 18.000 νεκρούς και αγνοούμενους στα πεδία των μαχών (ενώ, αν συνυπολογιστούν και οι απώλειες της Εθνικής Αντίστασης, ο αριθμός των πεσόντων μαχητών ξεπερνά τους 35.000). [1, 2]
Η κατανομή των απωλειών ανά κλάδο, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των Γενικών Επιτελείων και της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού (ΔΙΣ), διαμορφώνεται ως εξής:
ΚλάδοςΝεκροί & Αγνοούμενοι (1940–1945)Κύρια Μέτωπα Επιχειρήσεων
Στρατός Ξηράς~14.600 – 15.500Αλβανικό Μέτωπο, Οχυρά, Μάχη της Κρήτης, Μέση Ανατολή (Ελ Αλαμέιν, Ρίμινι)
Πολεμικό Ναυτικό~1.100Αιγαίο, Ιόνιο, Μεσόγειος, Ατλαντικός, Ινδικός Ωκεανός
Πολεμική Αεροπορία~190Ελληνοϊταλικός Πόλεμος, Γερμανική Εισβολή, Μέση Ανατολή, Ιταλία
Αναλυτικότερα ανά κλάδο
  • Στρατός Ξηράς. Σηκώνοντας το μεγαλύτερο βάρος των χερσαίων επιχειρήσεων, κατέγραψε 14.614 νεκρούς και αγνοούμενους κατά τις επιχειρήσεις στην ηπειρωτική Ελλάδα (Αλβανικό και Μακεδονικό μέτωπο, 1940–1941). Σε αυτούς προστίθενται πάνω από 1.000 πεσόντες στη Μάχη της Κρήτης (Μάιος 1941) καθώς και οι απώλειες των ελληνικών ταξιαρχιών (Α΄, Β΄ και ΙΙΙ Ορεινή Ταξιαρχία, Ιερός Λόχος) στη Μέση Ανατολή και την Ιταλία. [1]
  • Πολεμικό Ναυτικό. Κατά τη διάρκεια του πολέμου έχασε περίπου 1.100 αξιωματικούς και ναύτες (από το συνολικό δυναμικό των περίπου 12.000 ανδρών) από βυθίσεις πολεμικών πλοίων —όπως το «Έλλη», το «Βασίλισσα Όλγα», το «Ψαρά», το «Ύδρα» και υποβρύχια όπως ο «Κατσώνης»— καθώς και σε συμμαχικές νηοπομπές. (Σημείωση: Το Εμπορικό Ναυτικό, που έδρασε υπό πολεμικές συνθήκες, θρήνησε επιπλέον περίπου 2.500 έως 3.500 νεκρούς ναυτικούς). [1, 2, 3]
  • Πολεμική Αεροπορία. Η τότε Βασιλική Αεροπορία (ΕΒΑ) έχασε περίπου 190 ιπταμένους και προσωπικό εδάφους. Από αυτούς, οι 49 σκοτώθηκαν στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο (1940–1941), ενώ οι υπόλοιποι έπεσαν κατά τη γερμανική εισβολή και τη δράση των ελληνικών μοιρών (335, 336 και 13η Μοίρα) στη Βόρεια Αφρική, τη Μεσόγειο και την Ιταλία. [1]