Πάμε να δούμε, λοιπόν, τι τους είπαμε και τι κάναμε.
Δεσμευτήκαμε να αυξήσουμε τον μέσο μισθό πάνω από 25% και να φτάσουμε τον κατώτατο μισθό στα 950 ευρώ μέχρι το 2027. Το είπαμε και το κάναμε.
Δεσμευτήκαμε να ρίξουμε στο 8% την ανεργία μέσα σε μια τετραετία, και το πετύχαμε νωρίτερα από το 2027. Με έργο, συνέπεια και αποτέλεσμα.
Είχαμε δεσμευτεί σε αυτό το πρόγραμμα για μια δύσκολη μεταρρύθμιση. Αναφέρομαι -και κοιτάω τους διατελέσαντες Υπουργούς Εργασίας- στην ψηφιακή κάρτα. Είναι αυτή που καταγράφει τις υπερωρίες, ώστε αυτές να πληρώνονται, προστατεύοντας κάθε εργαζόμενο από την εργοδοτική αυθαιρεσία. Μια πολύ σημαντική μεταρρύθμιση. Για όλα αυτά μας λέγανε ότι «αυτά δεν μπορούν να γίνουν», όμως, αυτή η κυβέρνηση τα έκανε.
Όπως επαναφέραμε τις συλλογικές συμβάσεις. Είναι αυτές που σήμερα δίνουν μεγαλύτερες αυξήσεις στους εργαζόμενους, με συνεννόηση εργοδοτών και των εκπροσώπων από τον κόσμο της εργασίας, όπως ακριβώς επιτάσσει η σχετική ευρωπαϊκή Οδηγία.
Είχαμε δεσμευτεί για αυξήσεις στο Δημόσιο, μεγαλύτερες, μάλιστα, στα Σώματα Ασφαλείας, στους υγειονομικούς, τους συνταξιούχους. Το κάναμε πράξη.
Αναγνωρίσαμε ότι ειδικά για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων δεν αρκεί, φίλες και φίλοι, να αγοράζουμε τα πιο σύγχρονα όπλα. Πρέπει οι Ένοπλες Δυνάμεις και πάλι να γίνουν ελκυστικές για τις νέες και τους νέους. Αυτό απαιτούσε σημαντικές αυξήσεις στις απολαβές τους. Τους τιμούμε και τους ευχαριστούμε έμπρακτα που 365 ημέρες τον χρόνο προστατεύουν την πατρίδα μας.
Μέχρι και η θεσμοθέτηση της τετραήμερης εργασίας από εμάς έγινε. Τώρα κάποιοι την εξαγγέλλουν για το μέλλον.
Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα για τον ρόλο της παιδείας, για μαθήματα που ενσωματώνουν την τεχνολογία. Ναι, προσέξτε, η Ελλάδα σήμερα αναγνωρίζεται από τον ΟΑΣΑ ως χώρα πρωτοπόρος στην ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης στις τάξεις, και αυτό είναι μια μεγάλη επιτυχία.
Δεσμευτήκαμε ότι θα κάνουμε μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών και κάναμε 45.000.
Δεσμευτήκαμε ότι θα ανακαινίσουμε σχολεία. Το ξέρετε, ειδικά εσείς που έρχεστε από την περιφέρεια, 430 σχολεία έχουν ήδη ανακαινιστεί από το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου». Τιμούμε τη μεγάλη, τη σπουδαία Μαριέττα, δίνοντας σε αυτό το εμβληματικό πρόγραμμα το όνομά της. Ακολουθούν πολλές ακόμα ανακαινίσεις, καθώς έχουμε εξασφαλίσει 300 εκατομμύρια για τα επόμενα τρία χρόνια.
Φέρνουμε στα δημόσια λύκεια το Διεθνές Απολυτήριο.
Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα για την αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και για το πόσο σημαντικό είναι να σπάσουμε ταμπού και να κατευθύνουμε τα νέα μας παιδιά προς επαγγελματικές διαδρομές που γνωρίζουμε ότι θα τους προσφέρουν σίγουρη και καλή επαγγελματική αποκατάσταση.
Και βέβαια, μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα και δεσμευτήκαμε ότι θα «σπάσουμε» όλες τις καταλήψεις στα δημόσια πανεπιστήμια, καταργώντας το άσυλο της ανομίας. Το είπαμε και το κάναμε. Ναι, υπάρχουν επιμέρους δυσκολίες. Σήμερα, όμως, δεν υπάρχει καμία ενεργή κατάληψη σε δημόσιο πανεπιστήμιο και κυρίως, δεν υπάρχει καμία ανοχή, πολιτική και κοινωνική, στη βία και τη φθορά.
Ενώ τα δημόσια πανεπιστήμια, όπως είχαμε δεσμευτεί, μπήκαν ήδη σε μια νέα εποχή: ξενόγλωσσα προγράμματα, κοινά μεταπτυχιακά με κορυφαία διεθνή ιδρύματα από τα δημόσια πανεπιστήμια μας. Πάρτε για παράδειγμα το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, με αγγλόφωνο προπτυχιακό πρόγραμμα στην ιατρική, το οποίο ήδη προσελκύει μεγάλο ενδιαφέρον από φοιτητές απ’ όλο τον κόσμο.
Και βέβαια, μια εμβληματική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας από την εποχή που και εγώ ήμουν ΟΝΝΕΔίτης, από τη γενιά του 1980: τα πρώτα παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων λειτουργούν επιτέλους στην Ελλάδα.
Θέλω να θυμίσω ότι στο πρόγραμμά μας είχαμε ξεχωριστές αναφορές για την υγεία, και η αλήθεια είναι ότι στην υγεία συντελείται μια πολύ μεγάλη αλλαγή. Θα σας ζητήσω να κοιτάξετε πέρα από τους τίτλους των καναλιών και να αναζητήσετε τις εμπειρίες των ίδιων των ασθενών από το Εθνικό Σύστημα Υγείας, γιατί για πρώτη φορά τους ζητάμε να μας πουν τη γνώμη τους.
Όλη μας η ευγνωμοσύνη κατευθύνεται στις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους του Εθνικού Συστήματος Υγείας: γιατροί, νοσηλευτές, τεχνικό, υποστηρικτικό προσωπικό. Γιατί αυτοί είναι στην πρώτη γραμμή μιας υγείας που αλλάζει πρόσωπο μέρα με τη μέρα.
Όχι μόνο με την αναβάθμιση νοσοκομείων και κέντρων υγείας. Αναφερθήκαμε εδώ, σε αυτό το πρόγραμμα, στην αναβάθμιση άνω των 150 κέντρων υγείας. Ολοκληρώνεται, το ξέρετε. Στις περιοχές σας βλέπετε πια κέντρα υγείας τα οποία ήταν ερείπια να μετατρέπονται σε υπερσύγχρονες μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας.
Τα τμήματα επειγόντων περιστατικών ξαναγίνονται και όλα αυτά θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τον Αύγουστο, όπως ορίζει ο κανονισμός του Ταμείου Ανάκαμψης.
Μικρότερες αναμονές στα ΤΕΠ και για τα χειρουργεία. Μας λέγανε ότι δεν μπορούσε να γίνει. Κι όμως, σχεδιάσαμε ένα σύστημα με αυτό το οποίο αποκαλούμε «βραχιολάκι» και σήμερα όσοι έχετε πάει σε επείγοντα, ναι, υπάρχουν δυσκολίες, ναι, μπορεί να υπάρχουν καθυστερήσεις, αλλά η εικόνα δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που υπήρχε πριν από κάποια χρόνια.
Με τον ψηφιακό φάκελο, με την άυλη συνταγογράφηση, με τα ραντεβού. Ποιος θα το περίμενε ότι μέσα από την εφαρμογή «MyHealth app» μπορείς να κλείσεις ραντεβού σε όλη τη χώρα μέσα σε λίγες μέρες.
Με μια μεταρρύθμιση για την οποία είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος: ο Προσωπικός Βοηθός για τα άτομα με αναπηρία, άλλαξε τη ζωή χιλιάδων συμπολιτών μας.
Έξι εκατομμύρια πολίτες έχουν ήδη κάνει δωρεάν προσυμπτωματικούς ελέγχους. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι, πόσες γυναίκες από το πρόγραμμα «Φώφη Γεννηματά» εντόπισαν καρκίνο του μαστού σε πρώιμο στάδιο και έχουν σήμερα γιατρευτεί. Πώς αλλάζουμε τη φιλοσοφία μας για την υγεία, πώς μετατρέπουμε την υγεία, όχι απλά σε ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στο νοσοκομείο, αλλά σε μια αλλαγή στάσης ζωής, η οποία ξεκινάει από την πρόληψη και τη δημόσια υγεία.
Γιατί τα λέω όλα αυτά; Όχι μόνο γιατί ήταν όλα αυτά στο πρόγραμμά μας, αλλά γιατί συνθέτουν το κοινωνικό πρόσωπο της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Είμαστε βαθιά κοινωνικό και λαϊκό κόμμα, το οποίο φροντίζει πρωτίστως τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας.
Ναι, είμαι υπερήφανος που αυτή η παράταξη υλοποιεί μια κοινωνική πολιτική που κοιτάει τους γονείς, τους ακούει.
Κάνουμε κάτι για την προστασία της νέας γενιάς από τις εξαρτήσεις και την επιρροή των κοινωνικών δικτύων στις μικρές ηλικίες. Αυτό δεν υπήρχε στο πρόγραμμά μας, αλλά προέκυψε ως ανάγκη στην πορεία και είμαστε πρωτοπόροι στην Ευρώπη.
Αυτό το οποίο υπήρχε στο πρόγραμμά μας, όμως, ήταν η δέσμευσή μας -τότε μπορεί να φαινόταν πολύ φιλόδοξη- ότι θα μειώσουμε τους θανάτους από τα τροχαία ατυχήματα. Και με μια οργανωμένη δουλειά για πρώτη φορά είχαμε 22% λιγότερους νεκρούς στην άσφαλτο. Παραπάνω από 150 συμπολίτες μας ζουν σήμερα ως αποτέλεσμα αυτών των παρεμβάσεων.
Μιλήσαμε σ’ αυτό το πρόγραμμα για την διαρκή στήριξη της πολιτικής προστασίας, για το πόσο χρήσιμο ήταν το «112».
Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα -και το κάναμε πράξη- για το πώς το gov.gr θα συνεχίζει διαρκώς να αναβαθμίζεται, έτσι ώστε να αντικαταστήσει τις ουρές και την ταλαιπωρία του παρελθόντος.
Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα για τη σημασία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, για τις διασυνδέσεις με τα νησιά μας. Ο τόπος μου, η Κρήτη, διασυνδέθηκε επιτέλους με την ηπειρωτική Ελλάδα, μία υποδομή τεράστιας σημασίας όχι μόνο για το νησί αλλά και για τη σταθερότητα του ίδιου του ηλεκτρικού συστήματος.
Γράψαμε σε αυτό το πρόγραμμα -και ξεπεράσαμε τον στόχο μας- για τα πράσινα αστικά λεωφορεία. Έχουμε 1.076 καινούργια λεωφορεία τα οποία κυκλοφορούν σήμερα στην Αθήνα.
Μιλήσαμε για κάμερες στους δρόμους, για κάμερες στα γήπεδα. Σκεφτείτε πόσο σημαντική είναι αυτή η μεταρρύθμιση, ποια ήταν η κατάσταση στα γήπεδά μας πριν από τρία χρόνια. Κάποια στιγμή τα κλείσαμε και όλοι μας είπαν «τι κάνετε;». Κι όμως, σήμερα έχουμε ένα σύστημα παρακολούθησης και ταυτοποίησης το οποίο μας επιτρέπει να λέμε ότι, ναι, τα γήπεδά μας έγιναν ευρωπαϊκά γήπεδα και οι οικογένειες μπορούν να πηγαίνουν να απολαμβάνουν τον αθλητισμό, όπως πρέπει να το κάνουν.
Όλα αυτά, μικρά, μεγάλα, βελτιώνουν την καθημερινότητα.
Θέλω να σας ζητήσω, λοιπόν, αυτό τον δημιουργικό απολογισμό να μην τον ξεχνάμε στην επαφή μας με τους πολίτες. Γιατί, επαναλαμβάνω, αυτό είναι το συμβόλαιο το οποίο υπογράψαμε με τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, και το τιμήσαμε αυτό το συμβόλαιο.
Αυτό έχει ξεχωριστή αξία, όταν αυτός ο λόγος, είναι τεκμηριωμένος. «Τα είπαμε, τα κάναμε». Και επειδή τα κάναμε, αυτά τα οποία θα σας πούμε για το 2030 θα τα κάνουμε και αυτά. Αυτός ο λόγος ουσιαστικά αντιπαρατίθεται στην αφωνία ή στην απαράδεκτη στάση της αντιπολίτευσης.
Θα μιλήσω πολύ λίγο για την αντιπολίτευση. Ξέρετε γιατί; Γιατί και το 2019 και το 2023 επιλέξαμε αντίπαλο τα προβλήματα της κοινωνίας, δεν επιλέξαμε να συγκρουστούμε με την αντιπολίτευση ή την κυβέρνηση του 2019, ούτε να επενδύσουμε στην τοξικότητα.
Όμως έχουμε απέναντί μας ένα πολύχρωμο μέτωπο. Λέει «όχι» σε όλα, «ναι» στο τίποτα. Και όποιος αμφιβάλλει δεν έχει παρά να θυμηθεί όσα έζησε και ζει.
Θυμάμαι, όταν εμείς προστατεύσαμε τα σύνορά μας από τις μεταναστευτικές εισβολές, δύσκολη επιχείρηση, κάποιοι μας έλεγαν ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα». Όταν υψώναμε τον φράχτη στον Έβρο, κάποιοι ζητούσαν να κοπεί η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, λέγοντας για τις -θα θυμάστε- ανύπαρκτες «μικρές Μαρίες», διασύροντας την ίδια τους τη χώρα.
Κοντά τους, ωστόσο, συνασπίζονται κι άλλοι. Άκουσα έναν αρχηγό να μας κατηγορεί για τα πλεονάσματα -προσέξτε, αυτά τα πλεονάσματα, τα οποία είναι απαραίτητα για να μειώσουμε το χρέος μας-, συγκρίνοντάς τα με εκείνα του ΣΥΡΙΖΑ.
Ξεχνώντας, όμως, ότι τα πλεονάσματα τα σημερινά τα έφερε η ανάπτυξη και η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ενώ τα πλεονάσματα μιας άλλης εποχής ήταν πράγματι «ματωμένα», γιατί προέρχονταν από φοροεπιδρομές. Και δεν νομίζω να έχετε ξεχάσει ή να έχει ξεχάσει η ελληνική μεσαία τάξη, τι τράβηξε και τι πλήρωσε μεταξύ του 2015 και του 2019.
Είναι αυτοί που το μόνο που κατάλαβαν από το παρελθόν -εντυπωσιακή η ειλικρίνειά τους- ήταν ότι έπρεπε να κλείσουν νωρίτερα τις τράπεζες.
Άκουσα πάλι ότι αντί των 800 εκατομμυρίων, τα οποία δίνουμε, θυμίζω, ως πρόσθετα μέτρα στήριξης για το 2026 ως αποτέλεσμα της καλής απόδοσης της οικονομίας το 2025, έπρεπε να δώσουμε, λέει, πολύ μεγαλύτερο κονδύλι. Ρωτάμε, πόσο να είναι αυτό; Δεν μας απαντούν, αγνοώντας όμως ότι πια στην Ευρώπη υπάρχει όριο δαπανών. Αν ξεπεραστεί, χωρίς συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τότε το κράτος μέλος τίθεται σε επιτήρηση, κάτι που συμβαίνει ήδη σε 10 κράτη μέλη.
