Αρχίζει σήµερα η αντίστροφη µέτρηση για την απόφαση της Ολοµέλειας του Συµβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), µε την οποία οι δικαστές θα αποφανθούν για το µείζον θέµα της κατάργησης του 13ου και του 14ου µισθού των εν ενεργεία δηµοσίων υπαλλήλων.
Το θέµα έφθασε στην Ολοµέλεια του ανώτατου ακυρωτικού δικαστηρίου, έπειτα από προσφυγή υπαλλήλων του υπουργείου ∆ικαιοσύνης και µια πρώτη θετική απόφαση από το ∆ιοικητικό Πρωτοδικείο Ναυπλίου. Η συνέχεια ήρθε από το ΣΤ’ Τµήµα του ΣτΕ πριν από λίγους µήνες, µε τη µείζονα σύνθεση να αποφαίνεται ότι οι περικοπές που έγιναν µε τους µνηµονιακούς νόµους του 2012 είναι αντισυνταγµατικές.
Ετσι, το θέµα οδηγήθηκε για νέα και οριστική πλέον κρίση στην Ολοµέλεια, µε τις δύο πλευρές να ακονίζουν τα νοµικά τους όπλα, προσπαθώντας να πείσουν το δικαστήριο για την ορθότητα και τη συνταγµατικότητα των επιχειρηµάτων τους.
Σύµφωνα µε την απόφαση του ΣΤ’ Τµήµατος του ΣτΕ, οι περικοπές που έγιναν µε τον νόµο 4093/12, οδηγώντας στην πλήρη κατάργηση όλων των τριών επιδοµάτων, δώρων και αδείας (400+200+200 = 800 ευρώ) αντίκεινται στο Σύνταγµα, και ειδικότερα στις αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας.
Στο πολυσέλιδο σκεπτικό τους οι δικαστές αναγνωρίζουν µεν ότι ο νοµοθέτης µπορεί να προβαίνει σε µείωση του βασικού µισθού ή των επιδοµάτων σταθµίζοντας τις κοινωνικοοικονοµικές συνθήκες, ωστόσο επισηµαίνουν ότι µε τις επίµαχες διατάξεις (σ.σ.: που κρίθηκαν αντισυνταγµατικές) έγιναν νέες περικοπές της ίδιας οµάδας θιγοµένων (σ.σ.: δηµοσίων υπαλλήλων), που οδήγησαν στην κατάργηση των δώρων και των επιδοµάτων αδείας, και όχι απλώς σε περαιτέρω µείωσή τους.
Νοµικοί που ασχολούνται µε αυτό το κρίσιµο για τους δηµοσίους υπαλλήλους (αλλά και για το υπουργείο Οικονοµικών) θέµα βλέπουν ως πιο ισχυρό σενάριο την επανάληψη της θέσης που διατύπωσαν η Ολοµέλεια του ΣτΕ τον Ιούνιο του 2015, αλλά και η Ολοµέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, µε την υπ’ αριθµόν 1277/2018 απόφασή της, κρίνοντας τις περικοπές των δώρων των συνταξιούχων αντισυνταγµατικές.
Το ΣτΕ, ωστόσο, συνεκτιµώντας τους δηµοσιονοµικούς κινδύνους, είχε χαράξει τότε «κόκκινες γραµµές» στο θέµα της αναδροµικότητας: Αναδροµικά (από το 2013) µπορούν να πάρουν µόνον όσοι άσκησαν αγωγές, ενώ όσοι δεν προσέφυγαν δικαιούνται χρήµατα από την ηµέρα της έκδοσης της απόφασης και εντεύθεν, δηλαδή από τη δηµοσίευσή της τον Ιούνιο του 2015. Σύµφωνα µε νοµικούς κύκλους, εκείνοι που έχουν ασκήσει προσφυγές δεν υπερβαίνουν τις λίγες χιλιάδες. Συνεπώς, το κόστος για τα δηµοσιονοµικά ταµεία δεν είναι µεγάλο.
Η αναδρομικότητα
Από την πλευρά του ο δικηγόρος-εργατολόγος Δημήτρης Μπούρλος τοποθετήθηκε για το διεκδικούμενο χρονικό διάστημα λέγοντας πως «από τότε που εκδόθηκε η απόφαση του ΣτΕ, δηλαδή από τον Ιούλιο του 2015 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2018, για τις κύριες συντάξεις ίσχυε κανονικά το παλαιό καθεστώς.
Ο επανυπολογισμός του νόμου 4387/2016 αρχίζει από 1/1/2019». Με το σκεπτικό αυτό ο κ. Μπούρλος κατέληξε πως η απόφαση του ΣτΕ το 2015 «καταλαμβάνει πλήρως το χρονικό διάστημα αυτό», δηλαδή από το 2015 μέχρι και το 2018. Ολοι ζήτησαν την έκδοση των εκκαθαριστικών των συνταξιούχων και την ανάλυση του τρόπου με τον οποίο έγινε ο επανυπολογισμός.
