Πρωθυπουργός: - Μετά από ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ αποκαταστήσαμε τις συντάξεις χηρείας!! - Το είπαμε, το κάνουμε!!

 

Kyriakos Mitsotakis 

Στις 3 Ιουλίου είχα ανακοινώσει τη νομοθετική ρύθμιση για την οριστική κατάργηση των περικοπών Κατρούγκαλου στις συντάξεις χηρείας. Από σήμερα μέχρι την Παρασκευή θα έχει ολοκληρωθεί η καταβολή των νέων συντάξεων.

Συνολικά 8.500 δικαιούχοι θα δουν τις συντάξεις τους να αυξάνονται σημαντικά μέχρι και στα επίπεδα προ της περικοπής που υπέστησαν.

Επιπλέον, περίπου 75.000 συνταξιούχοι δεν θα χρειαστεί να επιστρέψουν αναδρομικά ούτε ένα ευρώ. Ενώ 122.000 συνταξιούχοι που έχουν δύο εθνικές συντάξεις, αυτές διατηρούνται κανονικά.

Ένα πρόβλημα, λοιπόν, που αφορούσε χιλιάδες οικογένειες λύνεται, τώρα, οριστικά, αποκαθιστώντας μία μεγάλη κοινωνική αδικία. Το είπαμε, το κάνουμε

Πρωθυπουργός στους Έλληνες: - Κάντε υπομονή!! - Την επόμενη εβδομάδα, θα έχουμε πολλά και ενδιαφέροντα, να πούμε στη ΔΕΘ!!

 

Kyriakos Mitsotakis 

7 ώρ. ·

Πάει και αυτό το καλοκαίρι! Τελευταία Κυριακή του Αυγούστου. Δεν ξέρω αν είστε από αυτούς που «σας χρωστάνε έναν Αύγουστο», αλλά ξέρω ότι η Θεσσαλονίκη έχει πλέον ένα «χρωστούμενο» λιγότερο.

Για τέσσερις δεκαετίες, το Μετρό ήταν η μεγάλη εκκρεμότητα της πόλης και η παράδοση του βασικού κορμού του το 2024 από την κυβέρνησή μας έβαλε τέλος σε μια αναμονή που είχε γίνει συνώνυμη της δυσπιστίας. Και αυτόν τον Αύγουστο, παραδώσαμε στους Θεσσαλονικείς την επέκταση του Μετρό προς την Καλαμαριά, το επόμενο βήμα σε αυτό το μεγάλο ορόσημο -και ένα χρωστούμενο λιγότερο! Πέντε νέοι σταθμοί, 4,78 χιλιόμετρα νέας γραμμής σε σύνολο σχεδόν 15 χιλιομέτρων και ένα ενιαίο, πλήρως αυτοματοποιημένο δίκτυο που θα συνδέει τη Μίκρα με τον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό σε περίπου 25 λεπτά. Εξυπηρετεί επιπλέον περίπου 63.000 επιβιβάσεις ημερησίως, «βγάζοντας» από τους δρόμους ακόμη 12.000 ΙΧ κάθε μέρα, με αντίστοιχο, φυσικά, όφελος για το περιβάλλον. Όμως η Καλαμαριά δεν είναι το τέλος, καθώς οι επεκτάσεις προς τη δυτική Θεσσαλονίκη έχουν ήδη μπει σε τροχιά προετοιμασίας με τις πρόδρομες μελετητικές εργασίες να ξεκινούν άμεσα.

Βέβαια, πέρα από αυτό το μεγάλο έργο, γίνονται και άλλα πολλά παράλληλα στην πόλη. Σας έχω μιλήσει για τη μεγάλη ανάπλαση της ΔΕΘ που ήδη δημοπρατήθηκε όπως είχαμε δεσμευθεί εντός του καλοκαιριού και τη δημιουργία ενός μητροπολιτικού πάρκου 120 στρεμμάτων που θα αλλάξει την εικόνα του κέντρου. Πέραν αυτού, στο τέλος του έτους θα προκηρυχθεί διαγωνισμός για την ανάπλαση του Σιδηροδρομικού Σταθμού, δίνουμε επίσης στον Δήμο Θεσσαλονίκης δημόσια ακίνητα για να δημιουργηθούν 600 νέες θέσεις στάθμευσης, προχωρούν η επανάχρηση του συγκροτήματος του Αγίου Μηνά -με παραχώρηση επίσης στον Δήμο, η ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου στον Λόφο της Τούμπας, η δημιουργία χώρου πρασίνου και αθλητισμού στο ακίνητο της Αγίας Φωτεινής στο βορειοανατολικό άκρο της ΔΕΘ και το νέο κλειστό γήπεδο 2.000 θέσεων στους χώρους του ΑΠΘ μαζί με την αναβάθμιση 12 κτηριακών συγκροτημάτων του, ενώ, τέλος, αναθέτουμε στον ΟΦΥΠΕΚΑ την αποκλειστική ευθύνη για τον καθαρισμό του Θερμαϊκού.

Οι μεγάλες αλλαγές στη βόρεια Ελλάδα όμως δεν αφορούν μόνο μια πόλη. Αφορούν και τη Δυτική Μακεδονία, μια περιοχή συνδεδεμένη με τον λιγνίτη που καλείται να βρει τον νέο βηματισμό της. Την Παρασκευή βρέθηκα στη Φλώρινα και την Κοζάνη και επισκέφθηκα, μεταξύ άλλων, τη νέα μονάδα ΣΗΘΥΑ της ΔΕΗ στην Καρδιά. Να πούμε ότι η ΔΕΗ υλοποιεί στη Δυτική Μακεδονία ένα επενδυτικό σχέδιο 5,75 δισ. ευρώ έως το 2030 και, εκεί όπου άλλοτε υπήρχαν λιγνιτικά πεδία, λειτουργούν ήδη φωτοβολταϊκά πάρκα μεγάλης ισχύος, ενώ προχωρούν έργα αποθήκευσης ενέργειας, πράσινου υδρογόνου και ο σχεδιασμός για ένα Mega Data Center στον Άγιο Δημήτριο. Τα έργα εκτιμάται ότι θα δημιουργήσουν πάνω από 1.800 θέσεις εργασίας κατά την κατασκευή και περίπου 700 μόνιμες θέσεις στη λειτουργία, ενώ η πλήρης ανάπτυξη του Data Center εκτιμάται ότι θα δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερη απασχόληση. Καμία αλλαγή αυτού του μεγέθους δεν είναι εύκολη. Και δεν έχουμε λόγο να το ωραιοποιούμε: η Δυτική Μακεδονία καλείται να αφήσει πίσω ένα παραγωγικό μοντέλο που καθόρισε τη ζωή της επί δεκαετίες. Στο τέλος της ημέρας, αυτό που θεωρώ πως έχει σημασία είναι οι άνθρωποι της περιοχής να μπορούν να σχεδιάζουν τη ζωή τους εκεί με μεγαλύτερη ασφάλεια και αισιοδοξία.

Μιλώντας δε για την επόμενη ημέρα, αύριο, μαζί με τον Αύγουστο, κλείνει και ένας σημαντικός ευρωπαϊκός κύκλος: η περίοδος υλοποίησης του Ταμείου Ανάκαμψης. Στις 31 Μαρτίου του 2021 παρουσιάσαμε το «Ελλάδα 2.0». Πέντε χρόνια και πέντε μήνες μετά, τολμώ να πω πως δεν ήταν απλώς ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης με πολλά δισεκατομμύρια, αλλά μια διπλή ευκαιρία: να χρηματοδοτήσουμε επενδύσεις, αλλά και να διορθώσουμε καθυστερήσεις που η χώρα κουβαλούσε επί χρόνια. Στο αρχικό σχέδιο υπήρχε πρόβλεψη για αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 7 μονάδες, 180.000 περισσότερες θέσεις εργασίας και αύξηση των επενδύσεων κατά 20%. Τα τελικά αποτελέσματα, όμως, ήταν πολύ υψηλότερα: το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 11 μονάδες, οι νέες θέσεις εργασίας έφτασαν τις 550.000, ενώ οι επενδύσεις αυξήθηκαν κατά 60%. Αλλά η σημαντικότερη παρακαταθήκη είναι ότι οι 74 μεταρρυθμίσεις του προγράμματος έλυσαν εκκρεμότητες δεκαετιών και έφεραν τη χώρα πιο κοντά σε όσα θεωρούνται αυτονόητα στην υπόλοιπη Ευρώπη: στην ψηφιοποίηση του κράτους, στη διασύνδεση εκατοντάδων χιλιάδων ταμειακών μηχανών και POS, στη μείωση του κενού ΦΠΑ, στην Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, στην επιτάχυνση της Δικαιοσύνης, στην ολοκλήρωση του Κτηματολογίου, στην πράσινη και ενεργειακή μετάβαση, στην αναβάθμιση της υγείας και της παιδείας. Ήταν μια πραγματική ευκαιρία την οποία αξιοποιήσαμε στο έπακρο.

Και μετά; Η συνέχεια είναι το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο. Την εβδομάδα αυτή εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το ελληνικό Εθνικό Σχέδιο που είναι από τα πρώτα εθνικά σχέδια που εγκρίθηκαν και το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα σε πόρους, ύψους 5,3 δισ. ευρώ μαζί με τον ΦΠΑ, για την περίοδο έως το 2032.

Οι 25 παρεμβάσεις του αφορούν περίπου 1,5 εκατομμύριο νοικοκυριά και 70.000 πολύ μικρές επιχειρήσεις. Από το 2026 ξεκινούν κοινωνικές κατοικίες, ενεργειακές αναβαθμίσεις για μικρές επιχειρήσεις, κοινωνικό leasing ηλεκτρικών αυτοκινήτων και 211 νέα ηλεκτρικά λεωφορεία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Ακολουθούν, από το 2027, νέες παρεμβάσεις για την ενεργειακή αναβάθμιση κατοικιών, τη θέρμανση, τις φοιτητικές εστίες και τις προσβάσιμες μετακινήσεις για συμπολίτες μας με αναπηρία, αλλά και μεγάλες επενδύσεις σε προσβάσιμες και καθαρές δημόσιες μεταφορές. Το μήνυμα είναι σαφές: οι ευρωπαϊκοί πόροι δεν τελειώνουν με το Ταμείο Ανάκαμψης. Αλλάζει ο χρηματοδοτικός κύκλος, όχι η προσπάθεια να κάνουμε την ανάπτυξη πιο πράσινη, την καθημερινότητα πιο εύκολη και την κοινωνία πιο συνεκτική.

Από το πεδίο της οικονομίας τα επόμενα δύο θέματα.

Πρώτον, αυτή την εβδομάδα ολοκληρώθηκε η καταβολή των νέων συντάξεων χηρείας, μετά τη νομοθετική ρύθμιση που ανακοινώσαμε τον Ιούλιο για την οριστική κατάργηση των περικοπών του νόμου Κατρούγκαλου-Τσίπρα.

Περισσότεροι από 8.500 δικαιούχοι είδαν τη σύνταξή τους να αποκαθίσταται, ενώ περίπου 75.000 συνταξιούχοι δεν θα χρειαστεί να επιστρέψουν ούτε ένα ευρώ από αναδρομικά ποσά.

Προστατεύονται ακόμη 122.000 άνθρωποι που λαμβάνουν δύο εθνικές συντάξεις, καθώς και τα παιδιά που έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους. Ένα ζήτημα που ταλαιπώρησε χιλιάδες οικογένειες κλείνει οριστικά. Δεύτερον, από αύριο τίθεται σε ισχύ η πρωτοβουλία μας για χαμηλότερες τιμές σε βασικά καταναλωτικά αγαθά όπως τρόφιμα, είδη διαβίωσης και σχολικά είδη, με τις μειώσεις τιμών να ανέρχονται από 5% έως 7% για διάστημα δύο έως τεσσάρων μηνών. Δεν είναι, ασφαλώς, η απάντηση σε όλα όσα πιέζουν σήμερα έναν οικογενειακό προϋπολογισμό. Είναι όμως μια χειροπιαστή ανακούφιση, ειδικά τώρα που ξεκινούν και τα έξοδα της νέας σχολικής χρονιάς για πολλές οικογένειες.

Παρεμπιπτόντως να πω πως η προετοιμασία για τη νέα σχολική χρονιά έχει ξεκινήσει, πρακτικά, εδώ και μήνες: προχωρήσαμε σε 5.259 νέους μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, από τους οποίους οι 1.421 στην ειδική αγωγή, ενώ συνολικά αναμένονται περίπου 36.000 αναπληρωτές, ώστε τα σχολεία να ανοίξουν με περισσότερους ανθρώπους στις τάξεις τους. Συνεχίζεται, επίσης, το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου», με τον αριθμό των ανακαινισμένων σχολείων να έχουν φτάσει πλέον τα 669 και τις μελέτες για ακόμη 500 να αρχίζουν τον Σεπτέμβριο.

Την ίδια ώρα, δημιουργούνται νέα Πειραματικά και Ειδικά Σχολεία, τα Κέντρα Καινοτομίας αυξάνονται από 13 σε 18 και τα προγράμματα σπουδών επικαιροποιούνται, ώστε η γνώση στην τάξη να συνδέεται περισσότερο με τις ανάγκες της σύγχρονης ζωής.

Θέλουμε, όμως, η φροντίδα για τα παιδιά να φαίνεται και σε πράγματα πολύ πιο καθημερινά. Από φέτος, λοιπόν, τα σχολικά κυλικεία αλλάζουν. Θα διαθέτουν μόνο προϊόντα που περιλαμβάνονται στον εγκεκριμένο κατάλογο και πληρούν συγκεκριμένα διατροφικά κριτήρια: περισσότερα φρούτα, γαλακτοκομικά χωρίς πρόσθετη ζάχαρη και πιο προσεγμένα σάντουιτς, ενώ αναψυκτικά και αλλαντικά απομακρύνονται από τα ράφια τους. Οι συνήθειες χτίζονται και από αυτές τις καθημερινές επιλογές και το σχολείο οφείλει να δίνει στα παιδιά το καλύτερο δυνατό παράδειγμα.

Να περάσω στο πρόγραμμα «Προσωπικός Βοηθός» για τα άτομα με αναπηρία, οι αιτήσεις για το οποίο άνοιξαν στις 26 Αυγούστου. Θυμίζω πως πριν περίπου ένα μήνα νομοθετήσαμε ώστε το πρόγραμμα αυτό να γίνει μόνιμο πρόγραμμα σε όλη τη χώρα. Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι από 2.000 Προσωπικοί Βοηθοί, ενώ προβλέπονται ειδικές ρυθμίσεις για ορεινούς και νησιωτικούς δήμους. Οι νέες αιτήσεις υποβάλλονται έως τις 27 Νοεμβρίου στο prosopikosvoithos.gov.gr.

Πιάνοντας το νήμα των Ειδικών Χωροταξικών Πλαισίων από την προηγούμενη εβδομάδα, το τρίτο και τελευταίο εξ αυτών, αυτό για τη Βιομηχανία, ολοκληρώθηκε και είναι πια σε ισχύ, αντικαθιστώντας το παρωχημένο πλαίσιο του 2008. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι μια βιομηχανική επιχείρηση, ένα κέντρο logistics ή ένα data center θα γνωρίζει πλέον με μεγαλύτερη σαφήνεια πού μπορεί να εγκατασταθεί και με ποιους κανόνες. Ενισχύονται οι οργανωμένοι χώροι, όπως οι Βιομηχανικές Περιοχές και τα Επιχειρηματικά Πάρκα, ενώ προβλέπονται ρητά χώροι για σύγχρονες δραστηριότητες, από την ανακύκλωση μέχρι τις υποδομές υψηλής τεχνολογίας.

Ταυτόχρονα, λαμβάνονται υπόψη η προστασία ευαίσθητων περιοχών, η σύνδεση με οδικά, λιμενικά και σιδηροδρομικά δίκτυα, αλλά και οι κίνδυνοι από πλημμύρες, πυρκαγιές και σεισμούς. Η χώρα αποκτά έτσι ξεκάθαρους κανόνες, ώστε οι επενδύσεις να προχωρούν γρηγορότερα αλλά και με μικρότερη επιβάρυνση για το περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες.

Αυτά ήταν κάποια από όσα έγιναν την εβδομάδα που μας πέρασε. Την επόμενη εβδομάδα θα βρίσκομαι στη ΔΕΘ όπου θα έχουμε πολλά να πούμε. Άρα, αυτό σημαίνει ότι δεν θα έχουμε ανασκόπηση. Προβλέπεται, όμως, ένα πολύ ενδιαφέρον Σαββατοκύριακο. Καλή Κυριακή σε όλες και όλους!

Με το «θα σας φτιάξουμε και ποτάμι!» δεν κερδίζονται εκλογές

 

Ήταν η ξεχωριστή ευστροφία της πένας του Αλέκου Σακελλάριου και το μεγάλο ταλέντο του Λάμπρου Κωνσταντάρα ως υπουργού Μαυρογιαλούρου, που απαθανάτισαν ένα συγκεκριμένο πρότυπο πολιτευτή, που διαρκώς δίνει υποσχέσεις, ακόμη και για πράγματα που δεν είναι απαραίτητα αναγκαία ή είναι και ανεδαφικά και δημιούργησαν την ατάκα «Θα σας φτιάξουμε και ποτάμι!» διαχρονικό σύμβολο αυτής της πρακτικής.

Τη θυμάμαι κάθε φορά που βλέπω πολιτικούς να εγκαινιάζουν έργα δίνοντας επικοινωνιακά σόου και κόβοντας με ύφος «κορδέλες» ή έστω απλώς να υπόσχονται. Πιο πρόσφατο παράδειγμα η επίσκεψη του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη για να εγκαινιάσει την επέκταση του Μετρό προς την Καλαμαριά

Γνωρίζω τον αντίλογο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε αντίθεση με τον κατά τα άλλα συμπαθή Μαυρογιαλούρο (και τον κομματάρχη του Γκρουέζα που ερμήνευσε ανεπανάληπτα ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), δεν υποσχέθηκε το Μετρό, αλλά όντως το εγκαινίασε. Άλλωστε, αυτός ήταν και ο βασικός τόνος της πρωθυπουργικής ομιλίας: «κάθε έργο το οποίο εγκαινιάζουμε είναι μία “σφραγίδα” σε ένα “διαβατήριο” αξιοπιστίας». Και σε αυτή τη βάση ήταν που ζήτησε από τους Θεσσαλονικείς – και κατ’ επέκταση όλους τους ψηφοφόρους – να περιβάλλουν ξανά την κυβέρνηση με την εμπιστοσύνη τους.

Όμως, εάν κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά τα πράγματα θα δούμε μια διαφορετική εικόνα. Το Μετρό της Θεσσαλονίκης ολοκληρώθηκε, αλλά εάν αναλογιστεί κανείς πόσα χρόνια συνολικά κράτησε η κατασκευή του δύσκολα λες ότι τέλειωσε «στην ώρα του». Και την ίδια ώρα που το μετρό προχώρησε, η ολοκλήρωση των έργων στο σιδηροδρομικό δίκτυο που θα εξασφαλίσουν ότι δεν θα ζήσουμε νέα Τέμπη μάλλον αργεί. Για να μην αναφερθούμε στα έργα που δεν θα ολοκληρωθούν γιατί δεν ξεκίνησαν αφού απεντάχθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης ή στο γεγονός ότι ήδη ανακοινώθηκε μια παράταση για την κατασκευή της νέας γραμμής του Μετρό της Αθήνας, ή στο γεγονός ότι κάποια έργα του Ταμείου Ανάκαμψης δεν θα έχουν ολοκληρωθεί «στην ώρα τους» και για να ολοκληρωθούν θα πρέπει να υπάρξουν και επιπλέον πόροι.

Όλα αυτά δεν τα λέω από κάποια διάθεση μεμψιμοιρίας. Αλλά γιατί καλό είναι να μην ξεχνάμε ότι ο πολίτης θέλει να δει κάτι παραπάνω από εγκαίνια. Θέλει σαφώς να δει να εγκαινιάζεται π.χ. ένα νοσοκομείο ή ένα τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, αλλά αυτό να μπορεί και πραγματικά να λειτουργήσει, γιατί θα είναι επαρκώς στελεχωμένο· διαφορετικά, τα εγκαίνια είναι μια «μαγική εικόνα». Θέλει να δει να χτίζονται οι υποδομές, αλλά να υπάρχει και το αναγκαίο προσωπικό ώστε να αξιοποιηθούν. Και κυρίως ο πολίτης θέλει να δει ένα κράτος που να στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και να του προσφέρει πραγματικά την αίσθηση ότι είναι δίπλα του και για τις δικές του ανάγκες.

Σε τελική ανάλυση, ο πολίτης έχει δει και άλλους πρωθυπουργούς να κάνουν εγκαίνια και να υπογραμμίζουν και αυτοί ότι «το είπαμε και το κάναμε». Το μικρό σαρδάμ που έκανε κάποτε ο Κώστας Σημίτης – «είναι μακέτο τούτο το έργο; – τον ακολούθησε για πάντα και καλό είναι να θυμόμαστε ότι τα έργα εκείνα δεν έσωσαν τη χώρα από τη μετέπειτα χρεοκοπία και μάλλον συνέβαλαν σε αυτή.

Επιπλέον, το να υπογραμμίζει ένας πρωθυπουργός, που κυβερνά από το 2019, ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του ολοκληρώνονται έργα που είχαν ξεκινήσει αρκετό καιρό πριν, και αυτό να θεωρείται επίτευγμα ή ακόμη περισσότερο προτέρημα, σημαίνει ότι ξεχνάμε ότι αυτό θα έπρεπε να είναι η αυτονόητη συνθήκη. Ιδίως όταν η πραγματικότητα περιλαμβάνει και έργα που ολοκληρώνονται με καθυστέρηση, έργα που μένουν ανολοκλήρωτα ή έργα που δεν ξεκινούν καθόλου παρότι είναι αναγκαία, ή έργα που γίνονται μεν, αλλά δεν συνδυάζονται με συνολικότερες αλλαγές στη λειτουργία του κράτους και άρα δεν αξιοποιούνται πραγματικά (το παράδειγμα των έργων Antinero ως προς την αντιπυρική προστασία είναι από αυτή την άποψη ενδεικτικό).

Και αυτό μας ξαναφέρνει στην ουσία του ζητήματος. Αυτή τη στιγμή η ελληνική κοινωνία δεν θέλει απλώς να ακούσει ότι θα πραγματοποιηθούν έργα. Δεν θέλει να ακούσει μόνο για γεφύρια και ποτάμια. Δεν την καλύπτει -αν δεν την τρομάζει- η δέσμευση της κυβέρνησης ότι θα συνεχίσει με συνέπεια μια κυβερνητική πολιτική που αυτή τη στιγμή έχει διαμορφώσει ένα τείχος δυσαρέσκειας.

Και αυτό γιατί η ελληνική κοινωνία ξέρει καλά σε ποια κατάσταση είναι. Έχει αντίληψη της καθημερινότητας. Έχει επίγνωση του πώς λειτουργεί το κράτος. Ξέρει πάρα πολύ καλά ότι για όλα αυτά ευθύνεται σε πολύ σημαντικό βαθμό η κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία για πάνω από επτά χρόνια. Και σε αυτή τη βάση πολύ δύσκολα μπορεί να πειστεί ότι αυτό που έχει ανάγκη είναι απλώς αυτή η εκδοχή διακυβέρνησης να είναι πιο συνεπής.

Το σημερινό διάχυτο – και ίσως αντιφατικό σε εκφάνσεις του – αίτημα πολιτικής αλλαγής δεν μπορεί να ικανοποιηθεί ούτε με ένα μπαράζ εγκαινίων, ούτε με υποσχέσεις για περισσότερα έργα, αλλά με ένα άλλο ύφος και ήθος διακυβέρνησης που όντως θα προτάξει τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας και θα απαντήσει στην πραγματική ανασφάλεια μεγάλου μέρους της κοινωνίας, πρωτίστως απέναντι στη συνεχιζόμενη κρίση κόστους ζωής. Μια ανασφάλεια στην οποία δεν μπορούν να δώσουν απάντηση οι υποσχέσεις και οι δεσμεύσεις για… «θάλασσα στη Λάρισα, σιδηρόδρομο στην Κρήτη».

πηγή:https://www.in.gr/2026/08/28/editorial/me-to-tha-sas-ftiaksoume-kai-potami-den-kerdizontai-ekloges/

Μόνο η ΝΔ «μπορεί να εγγυηθεί, πλούτο, σταθερότητα, προκοπή και δικαιοσύνη!!»

 

«Η ΝΔ είναι η μόνη πολιτική δύναμη που εγγυάται και σταθερότητα και προκοπή», επέμεινε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, συμπληρώνοντας ότι «απέναντί μας είναι κόμματα που έχουν μία αποστολή, να φύγει η ΝΔ και ο Μητσοτάκης».

Η τοποθέτηση αυτή είναι όντως συνεπής στο μοτίβο που επιμένει η κυβέρνηση και το οποίο στηρίζεται στην εκτίμηση ότι η μόνη πραγματικά κυβερνητική δύναμη σήμερα είναι η Νέα Δημοκρατία και ότι όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, ξεκινώντας από την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα, είναι εξ ορισμού ανίκανες να ασκήσουν κυβερνητικά καθήκοντα, παρά μόνο με τον κίνδυνο να οδηγήσουν τη χώρα σε επικίνδυνες περιπέτειες.

Είναι το ίδιο το αφήγημα που στα χέρια ορισμένων διαπρύσιων απολογητών της κυβέρνησης στη δημόσια σφαίρα έχει οδηγήσει στη θέση ότι δεν έχει σημασία ποιο ποσοστό θα πάρει η Νέα Δημοκρατία, καθώς και μόνο 25% να έχει, πάλι μόνο αυτή είναι γνήσια κυβερνητικό κόμμα (άιντε και μαζί με μερικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ) και άρα πρέπει να κυβερνάει μέχρι να σβήσει ο ήλιος.

Όμως, το ζήτημά δεν είναι να υπενθυμίσουμε ότι δημοκρατία σημαίνει αφενός εναλλαγή κυβερνήσεων, αφετέρου ότι κυβερνά ένα κόμμα που ακόμη και εάν δεν έχει την υποστήριξη της απόλυτης πλειοψηφίας, τουλάχιστον έχει μια εκλογική υποστήριξη που είναι αρκετά κοντινή σε κάτι τέτοιο.

Το ζήτημά είναι αυτή η ταύτιση ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και τη σταθερότητα και την προκοπή. Γιατί είναι προφανές ότι τίποτα από αυτά δεν ισχύει.

Καταρχάς «σταθερότητα» δεν σημαίνει ότι κυβερνά σταθερά μια κυβέρνηση. Ιδίως σε ένα κοινοβούλιο όπου διαθέτει άνετη πλειοψηφία.

Σταθερότητα υπάρχει σε μία χώρα όταν αυτή έχει κοινωνική συνοχή και όταν αυτή είναι προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει μια επιδείνωση του συνολικότερου διεθνούς κλίματος, είτε αυτό αφορά την οικονομία, είτε αυτό αφορά τις γεωπολιτικές εξελίξεις, είτε αυτό αφορά την κλιματική αλλαγή.

Εάν δούμε έτσι τη σταθερότητα, τότε η χώρα απέχει από το να είναι σταθερή. Η κοινωνική συνοχή έχει δεχτεί πλήγματα από τον τρόπο που ιδίως μέσα σε μια διπλή κρίση, κόστους ζωής και στεγαστική, ο βαθμός πραγματικής επισφάλειας έχει αυξηθεί και η κοινωνία έχει γίνει επί της ουσίας πιο άνιση και πιο πολωμένη. Στην πραγματικότητα αντί για σταθερότητα ο προσεκτικός παρατηρητής θα δει μια κοινωνία όλο και πιο δυσαρεστημένη και όλο πιο θυμωμένη, ακόμη και εάν «ποστάρει» φωτογραφίες από τις διακοπές (για να βγαίνει ένας υπουργός και να λέει «μαυρίσατε, άρα κανένα πρόβλημα δεν έχετε»), μια κοινωνία όπου σωρεύονται τα υλικά των επόμενων κοινωνικών εκρήξεων, που θα μπορούσαν να ξεσπάσουν ακόμη και «δι’ ασήμαντον αφορμήν».

Έπειτα κάθε άλλο παρά ανθεκτική είναι η χώρα απέναντι σε κάποιο μεγάλο κίνδυνο. Για παράδειγμα, η συστηματική αποδυνάμωση του δημόσιου συστήματος υγείας, παρά τις μεγάλες προσπάθειες και τον αγώνα γιατρών και νοσηλευτών, σημαίνει ότι κάθε άλλο παρά εύκολη θα είναι η αναμέτρηση με μια νέα πανδημία, ιδίως εάν αναλογιστούμε ότι και στην προηγούμενη η χώρα μας είχε μερικές από τις χειρότερες στατιστικές στην Ευρώπη. Στις δασικές πυρκαγιές είδαμε ότι έργα έγιναν όμως δεν συνδυάστηκαν με αλλαγές στον τρόπο αντιμετώπισης, την ώρα που ολοένα και περισσότερο το «112» αντιμετωπίζεται ως πανάκεια.

Όσο για τις οικονομικές απειλές, είναι σαφές ότι μια κυβέρνηση η οποία δεν έχει μπορέσει να τιθασεύσει τον πληθωρισμό και την έκρηξη της ακρίβειας, δύσκολα θα μπορούσε να βρει τρόπο να αντιμετωπίσει μια σοβαρή επιδείνωση της παγκόσμιας οικονομίας.

Από την άλλη, μπορεί να έχουν ενισχυθεί οι ένοπλες δυνάμεις, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι σήμερα η χώρα έχει ένα ισχυρό πλαίσιο συμμαχιών, την ώρα που η Τουρκία αναβαθμίζει τη θέση της, παρά τα εσωτερικά οικονομικά της προβλήματα. Και βέβαια, το στρεβλό μοντέλο «ανάπτυξης» που έχει σπρώξει τη χώρα στο περιθώριο της Ευρώπης οικονομικά, σημαίνει και μικρότερο πραγματικό διεθνές βάρος.

Άρα λοιπόν, κάθε άλλο παρά τη σταθερότητα εγγυάται για το επόμενο διάστημα η διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Όσο για την «προκοπή», δηλαδή την ευημερία, είναι σαφές ότι η προκοπή που υπόσχεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αυτή που οι αυξήσεις στους μισθούς σύντομα εξανεμίζονται από την αύξηση του πληθωρισμού, όπου οι μισθοί, με όρους αγοραστικής δύναμης είναι από τους χαμηλότερους της Ευρώπης, όπου το προσωπικό του δημοσίου είναι αντιμέτωπο με μια συνθήκη φτωχοποίησης, και όπου τα νοικοκυριά τα βγάζουν πέρα όλο και πιο δύσκολα, ακόμη και εάν φαινομενικά «οι αριθμοί ευημερούν». Προσθέστε σε όλα αυτά και τη συστηματική υπονόμευση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος, προς όφελος «ιδιωτικών σουπερμάρκετ πτυχίων», και έχετε εικόνα της πραγματικής «προκοπής» με την οποία είναι αντιμέτωπη η κοινωνία.

Αυτό εξηγεί και γιατί είναι τόσο έντονο σήμερα ένα αίτημα πολιτικής αλλαγής.

Αυτό δεν οφείλεται στο ότι οι πολίτες «παρασύρονται» από την αντιπολίτευση και δεν αντιλαμβάνονται τη «σταθερότητα και προκοπή» που τους προσφέρουν ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία.

Το ακριβώς αντίθετο ισχύει. Επειδή οι πολίτες σήμερα αισθάνονται τέτοια ανασφάλεια και αβεβαιότητα και επειδή όντως επιδιώκουν τη σταθερότητα και την προκοπή για τους ίδιους και τα παιδιά τους, είναι που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα και αναζητούν μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

πηγή:https://www.in.gr/2026/08/29/editorial/sovara-tora-mono-i-nd-mporei-na-eggyithei-statherotita-kai-prokopi/

Α. Λατινοπούλου: “Δεν θα σηκώνουμε F-16 για κάθε τουρκικό drone” – “Τέρμα στην κοροϊδία των «ήρεμων νερών» και στον κατευνασμό της κυβέρνησης”

 

Η νέα τουρκική πρόκληση με πτήση UAV πολύ κοντά στο αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης δεν είναι ούτε «μεμονωμένο περιστατικό», ούτε «ατύχημα», ούτε κάτι που μπορεί να αντιμετωπιστεί με ένα ακόμη διπλωματικό διάβημα.

Είναι μία ακόμη εχθρική ενέργεια στο πλαίσιο του διαρκούς πολέμου φθοράς που έχει επιλέξει να ασκεί η Τουρκία απέναντι στην Ελλάδα.

Και η απάντηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη ποια είναι;

Η Τουρκία στέλνει ένα φθηνό drone και η Ελλάδα σηκώνει πανάκριβα F-16.

Αυτό δεν είναι αποτροπή.

Είναι στρατηγικός παραλογισμός.

Είναι η απόλυτη εικόνα της αποτυχίας μιας κυβέρνησης που έχει μετατρέψει την εθνική άμυνα σε επικοινωνιακή διαχείριση και την εξωτερική πολιτική σε μόνιμη προσπάθεια να μη δυσαρεστήσει την Άγκυρα.

Η Ελλάδα του Μητσοτάκη, του Γεραπετρίτη και του Δένδια παρακολουθεί την Τουρκία να δοκιμάζει καθημερινά τις αντοχές, τα αντανακλαστικά και την αποφασιστικότητά μας.

Η Άγκυρα:

* Στέλνει UAV προς κρίσιμες περιοχές και πολιτικά αεροδρόμια.
* Αμφισβητεί ευθέως την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο.
* Επιχειρεί να «γκριζάρει» 940 ελληνικά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες.
* Προβάλλει παράλογες αξιώσεις εις βάρος της Ελλάδας.
* Ενοχλείται ακόμη και από την πρόθεση της χώρας μας να δημιουργήσει βάση drones στη Ρόδο.
* Απαιτεί ουσιαστικά από την Ελλάδα να ζητά την άδεια της Τουρκίας για το πώς θα υπερασπιστεί το ελληνικό έδαφος.

Και η κυβέρνηση συνεχίζει να μας πουλά το παραμύθι των «ήρεμων νερών».

Ποια ήρεμα νερά;

Τα νερά όπου η Τουρκία αμφισβητεί ελληνικά νησιά;

Τα νερά όπου στέλνει πολεμικά και μη επανδρωμένα μέσα;

Τα νερά όπου η Αθήνα απαντά με ανακοινώσεις, διαβήματα και ευχολόγια;

Αυτή δεν είναι ηρεμία. Είναι μονομερής ελληνική αυτοσυγκράτηση και τουρκική αποθράσυνση.

Η Τουρκία δεν σέβεται τον κατευνασμό.

Τον εκμεταλλεύεται.

Κάθε φορά που η Ελλάδα υποχωρεί, η Τουρκία προχωρά ένα βήμα παραπέρα.

Κάθε φορά που η Αθήνα φοβάται να αντιδράσει, η Άγκυρα ανεβάζει τον πήχη των προκλήσεων.

Κάθε φορά που η κυβέρνηση επιλέγει να «μην κλιμακώσει», η Τουρκία καταλαβαίνει ότι μπορεί να πιέσει περισσότερο.

Αρκετά. Τέρμα πια.

Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ λέει αυτό που η κυβέρνηση φοβάται να πει καθαρά:

Η παραβίαση του Εθνικού Εναέριου Χώρου δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ανεκτή τουρκική παραβατικότητα.

Όποιο τουρκικό drone παραβιάζει τον Εθνικό Εναέριο Χώρο, ιδίως όταν κινείται κοντά σε πολιτικά αεροδρόμια, κρίσιμες υποδομές και στρατηγικές περιοχές, πρέπει να εξουδετερώνεται άμεσα και αποφασιστικά, βάσει σαφών κανόνων εμπλοκής και με κάθε κατάλληλο μέσο.

Δεν θα απογειώνουμε F-16 εκατομμυρίων για κάθε τουρκικό ιπτάμενο κονσερβοκούτι.

Η Ελλάδα οφείλει να αποκτήσει επιτέλους σοβαρή, σύγχρονη και αποτελεσματική αντι-drone άμυνα.

Όχι αύριο.

Χθες.

Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ απαιτεί άμεσα:

* Καταγγελία της Τουρκίας στον ICAO, στην EUROCONTROL, στην EASA, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ για τις ενέργειες που δημιουργούν σοβαρό ζήτημα ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας.
* Άμεση δημιουργία ζωνών αντι-drone προστασίας γύρω από αεροδρόμια, λιμάνια, στρατιωτικές βάσεις, κρίσιμες υποδομές, τον Έβρο και όλα τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
* Μόνιμη εγκατάσταση συστημάτων εντοπισμού, ηλεκτρονικού πολέμου και εξουδετέρωσης UAV στην Αλεξανδρούπολη, τη Ρόδο, την Κάρπαθο, το Καστελόριζο, την Κρήτη και ολόκληρο το Ανατολικό Αιγαίο.
* Άμεση λειτουργία βάσης drones στη Ρόδο και σε κάθε άλλη περιοχή όπου το επιβάλλουν οι ανάγκες της εθνικής άμυνας.
* Ξεκάθαρους και αποφασιστικούς κανόνες εμπλοκής απέναντι σε κάθε μη επανδρωμένο μέσο που παραβιάζει την ελληνική κυριαρχία.
* Τέλος στη διπλωματία της φοβίας και της υποχώρησης. Η εθνική κυριαρχία δεν υπερασπίζεται με διαβήματα και ανακοινώσεις.

Και επειδή η τουρκική επιθετικότητα δεν θα σταματήσει με χαμόγελα, χειραψίες και φωτογραφίες, η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ επαναφέρει τις πάγιες εθνικές της θέσεις:

* Άμεση ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ.
* Σύνδεση της Ελληνικής ΑΟΖ με την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.
* Ολοκλήρωση της οριοθέτησης με την Αίγυπτο πέραν του 28ου Μεσημβρινού.
* Άμεση έναρξη της διαδικασίας επέκτασης της Εθνικής Χωρικής Θάλασσας στα 12 ναυτικά μίλια, όπου η Ελλάδα έχει κάθε κυριαρχικό δικαίωμα να το πράξει.

Η Τουρκία «γκριζάρει», γιατί η Αθήνα κάνει πίσω.

Η Τουρκία κλιμακώνει την προκλητικότητά της γιατί η κυβέρνηση συνεχώς δείχνει μια ανεπίτρεπτη και ανεξήγητη υποχωρητικότητα.

Η Τουρκία δοκιμάζει, γιατί απέναντί της βλέπει μια πολιτική ηγεσία που μετρά πρώτα την αντίδραση της Άγκυρας και μετά το εθνικό συμφέρον.

Αυτή η πολιτική τελειώνει εδώ.

Η Ελλάδα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι.

Το Αιγαίο δεν είναι τουρκικό πεδίο δοκιμών.

Η Αλεξανδρούπολη δεν είναι χώρος ελεύθερης πτήσης για τα τουρκικά UAV.

Η Ρόδος, η Κάρπαθος, το Καστελόριζο και κάθε σπιθαμή ελληνικής γης δεν χρειάζονται την άδεια της Τουρκίας για να θωρακιστούν.

Η Πατρίδα χρειάζεται σύνορα που να φυλάσσονται, κυριαρχία που να ασκείται, Ένοπλες Δυνάμεις που να έχουν τα μέσα που απαιτούνται και πολιτική ηγεσία που να μην τρέμει την Τουρκία.

Όχι άλλα «ήρεμα νερά».
Όχι άλλη κοροϊδία.
Όχι άλλη υποχώρηση.
Όχι άλλη φοβική διπλωματία.
Όχι άλλη εθνική ταπείνωση στο όνομα μιας ψεύτικης ηρεμίας.
Πρώτα η κυριαρχία.
Πρώτα η αποτροπή.
Πρώτα η Ελλάδα.
ΠΡΩΤΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!

Ο Πρωθυπουργός της διαφθοράς, των σκανδάλων, της αναξιοκρατίας, ..... δεν είναι σε θέση να μας κάνει υποδείξεις

 

Δήλωση Κώστα Τσουκαλά, Εκπροσώπου Τύπου ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής σχετικά με τη συνέντευξη του Πρωθυπουργού

Ο κ. Μητσοτάκης χωρίς ντροπή εμφανίστηκε στη Δυτική Μακεδονία επιχειρώντας να πείσει τους κατοίκους ότι ο οικονομικός και κοινωνικός μαρασμός της περιοχής, τα έργα ύψους πολλών εκατομμυρίων που υποσχόταν μετά την απολιγνιτοποίηση  και ακόμη μένουν στα χαρτιά, όπως πιστοποιεί η Κομισιόν, είναι μια αυταπάτη.

Ότι οι πολίτες της Δυτικής Μακεδονίας  δεν έχουν καταλάβει πόσο τους «ευεργέτησε».

Ας ξέρει, όμως, ότι η αλαζονεία, η αμετροέπεια και η εξαπάτηση πληρώνονται ακριβά στην κάλπη.

Σήμερα ο κ. Μητσοτάκης κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ για μάχες «οπισθοφυλακών».

Ο Πρωθυπουργός της διαφθοράς, των σκανδάλων, της αναξιοκρατίας, της εξυπηρέτησης των ολιγαρχών και της συστηματικής καταπάτησης κάθε έννοιας θεσμικότητας δεν είναι σε θέση να κάνει υποδείξεις στο ΠΑΣΟΚ.

Ποιες «πλατείες» θυμάται ο κ. Μητσοτάκης; Αυτές των Ζαππείων της αυταπάτης και του εμπαιγμού;

Θυμάται ποια «στάση ευθύνης» απέναντι στους πολίτες κράτησε ο ίδιος το 2010, όταν η χώρα παραδόθηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στο χείλος της χρεοκοπίας;

Ψιλά γράμματα για έναν Πρωθυπουργό και ένα σύστημα εξουσίας που μπροστά στο μικροκομματικό τους συμφέρον και τη βουλιμία της καρέκλας, δεν έχουν κανέναν φραγμό.

Ακούσαμε πάλι την καραμέλα του «λεφτόδεντρου της παροχολογίας» από τον Πρωθυπουργό της ακρίβειας που έχει αναγάγει τον πληθωρισμό σε εργαλείο κερδοσκοπίας σε βάρος των πιο αδύναμων και της μεσαίας τάξης, αλλά όταν ήταν αξιωματική αντιπολίτευση υποσχόταν οριζόντια μείωση ΦΠΑ και πλήρη κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου.

Η ώρα της πολιτικής αλλαγής έρχεται, κ. Μητσοτάκη.

Το ΠΑΣΟΚ έχει το προοδευτικό πρόγραμμα και τους ανθρώπους να αλλάξει σελίδα η χώρα. Πάνω απ’όλα όμως δεν έχει εξαρτήσεις.

Η εθνική μας παράνοια - Τον Ελληνα κυβερνούν ανίκανοι, ενώ του επιβάλλουν πρότυπα διαταραγμένοι...

Το γεγονός ότι η Ελλάς είναι μία χώρα σε πλήρη διαταραχή, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες περαιτέρω επεξηγήσεις. Το μαρτυρούν εκατοντάδες παραδείγματα όπου και αν γυρίσεις το βλέμμα σου, όποιους και αν παρατηρήσεις, οπουδήποτε και σε οιαδήποτε εκδήλωση του δημόσιου αλλά και του ιδιωτικού βίου. Άλλα είναι για γέλια και άλλα -δυστυχώς τα περισσότερα- για κλάματα. Η ένταση και το εύρος της διαταραχής θα έπρεπε να έχει από καιρού κινητοποιήσει όχι μόνο την ιατρική κοινότητα ως καθ’ ύλην αρμόδια, αλλά να έχει απασχολήσει και όσους εκ της αποστολής τους κατά το Σύνταγμα εντέλλονται να μεριμνούν για την ευημερία των πολιτών και συνεπώς και για την ψυχική τους υγεία. Ψιλά γράμματα για κοινωνία που είναι γεμάτη από κάθε είδους χοντράδες…

Αναμένοντας αυτήν την ευαισθητοποίηση των χοντρόπετσων υπευθύνων, θα επιχειρήσουμε να προσεγγίσουμε μερικές από τις αιτίες που ευθύνονται γι’ αυτήν τη διαταραχή. Καταρχάς, αλλού γεννιόμαστε και μεγαλώνουμε και, όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση στη χώρα, αλλού πρόκειται να ζήσουμε. Πρώτο τράκο, η αναγκαστική απομάκρυνσή μας από τον τόπο όπου αποκτήσαμε τις πρώτες εμπειρίες, γνώσεις, φίλους, κοινωνικές παραστάσεις, συναισθήματα. Συμπλήρωμα στο πρώτο τράκο, πριν εγκαταλείψουμε τη γενέθλια γη, οι μνήμες για τους προγόνους μας είναι πλέον ελλιπείς και αποσπασματικές. Την ευθύνη γι’ αυτό έχουν τόσο τα οικογενειακά και συγγενικά περιβάλλοντα των νεότερων γενεών τα οποία συγκαλύπτουν ή αποσιωπούν το παρελθόν τους, θεωρώντας ότι έτσι συμβάλλουν στην κοινωνική τους «αναβάθμιση», τρομάρα τους (!), όσο και η Εκπαίδευση, για την οποία δεκαετίες κάθε μορφή πατριδογνωσίας και ιστορικής μνήμης συνιστούν πλέον απομεινάρια «καθυστέρησης» που θα πρέπει να εξοβελιστούν παντελώς!

Ξεριζωμένος, μοναχός και αβοήθητος ξεκινά ο νέος Έλληνας τη ζωή του. Η άμεση συνέπεια αυτού τον καθιστά ευάλωτο σε ό,τι -κι από όποιον- του σερβίρεται σε φαντεζί περιτύλιγμα για να γλυκάνει με γκλαμουριά τη θλιβερή πραγματικότητα που τον περιμένει καθημερινά. Η γκλαμουριά ορίζεται από ρούχα, αυτοκίνητα, τόπους διακοπών, τύπους συναναστροφών, είδη και περιοχές κατοικιών και βρίσκεται στον αντίποδα των οικονομικών του δυνατοτήτων! Έτσι συνηθίζει να ζει μέσα σ’ ένα φαντασιακό που ποτέ δεν θα εκπληρωθεί. Αυτό τον γεμίζει με έναν διαρκή εκνευρισμό που εκδηλώνεται παντού: στη δουλειά, στον δρόμο, στο σπίτι. Ο συσσωρευμένος εκνευρισμός γίνεται οργή, συχνά αυτοκαταστροφική, που ξεσπά στους αγαπημένους, στους διπλανούς, σε αγνώστους. Γιατί καμώνεται τον διαφορετικό από αυτόν που είναι, τον τρομάζει η αυτογνωσία γιατί έμαθε να θέλει να είναι πάντα κάποιος άλλος, πιο «επιτυχημένος», πιο «αποδεκτός». Την ώρα που αυτός αδυνατεί να βρει τον εαυτό του και τη ζωή που πραγματικά θέλει να κάνει, δίπλα του, λόγω της άγνοιας, της ανάγκης και της ανοχής του, εγκαθίσταται ολοκληρωτικά και αθόρυβα μία πολιτική και κοινωνική δυστοπία εις βάρος του.

Τον κυβερνούν ανίκανοι, του επιβάλλουν πρότυπα διαταραγμένοι, αλήτες τον κλέβουν παντού, χυδαίοι και ανερμάτιστοι κάνουν τη ζωή του κόλαση, όλο υπερβολή αλλά ελάχιστη ουσία, πολλές δήθεν αλλά καμία πραγματική απόλαυση σμπαραλιάζουν όποιον κώδικα επικοινωνίας τού απέμεινε κι έτσι παραπαίει μέσα σ’ ένα κλίμα γενικευμένου κοινωνικού αυτισμού που του πλασάρεται ως… η εκπλήρωση του πιο ανελέητου δικαιωματισμού, σ’ αυτόν που δεν έχει πια κανένα δικαίωμα! Αν και αυτό δεν συνιστά παράνοια, τότε μας συγχωρείτε για όλες τις παρανοήσεις!

https://www.dimokratia.gr/apopseis/738726/i-ethniki-mas-paranoia/