Η παρατηρούμενη μαζική κατάθεση αιτήσεων συνταξιοδότησης στον ΕΦΚΑ, η οποία ξεπερνά τις 200.000 αιτήσεις ετησίως τα τελευταία χρόνια, δεν οφείλεται στον φόβο επικείμενης αύξησης των ορίων ηλικίας. Οι ασφαλισμένοι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα διαθέτει ήδη από τα υψηλότερα όρια συνταξιοδότησης διεθνώς, με το 67ο έτος ως γενικό όριο εξόδου, ενώ η δραστική αναπροσαρμογή που πραγματοποιήθηκε το 2015 με το τρίτο μνημόνιο έχει εμπεδώσει ένα αίσθημα σχετικής σταθερότητας. Παράλληλα, οι όποιες φήμες περί νέων αυξήσεων αξιοποιούνται συχνά από την εκάστοτε κυβέρνηση για να προσφέρουν διαβεβαιώσεις σταθερότητας προς τους εργαζομένους.
Ο πρώτος βασικός παράγοντας που τροφοδοτεί τη μαζική έξοδο εντοπίζεται στη βύθιση των μισθών και την υποχώρηση των κλαδικών συμβάσεων. Καθώς ο συντάξιμος μισθός υπολογίζεται με βάση τον μέσο όρο των αποδοχών από το 2002 έως την υποβολή της αίτησης, η καθήλωση των αμοιβών τα τελευταία χρόνια συμπιέζει τη βάση υπολογισμού της σύνταξης. Έτσι, παρά την αύξηση του συντελεστή ανταποδοτικότητας λόγω ετών υπηρεσίας, ο τελικός συντάξιμος μισθός υποχωρεί, μετατρέποντας την περαιτέρω παραμονή στην αγορά εργασίας σε οικονομικό αντικίνητρο για τον εργαζόμενο.
Επιπλέον, το υφιστάμενο ασφαλιστικό σύστημα δεν επιβραβεύει επαρκώς την παραμονή στην εργασία μετά τη συμπλήρωση τεσσάρων δεκαετιών ασφάλισης. Ενώ για τη θεμελίωση από το 35ο έως το 40ό έτος προβλέπεται ισχυρό κίνητρο με ετήσια αύξηση 2,55% στον συντελεστή ανταποδοτικότητας (φτάνοντας στο 50,01%), μετά το 40ό έτος η προσαύξηση πέφτει μόλις στο 0,5% ανά έτος. Παράλληλα, η άμεση είσπραξη του εφάπαξ βοηθήματος από τα ταμεία πρόνοιας ή τον εργοδότη προσφέρει μια κρίσιμη ρευστότητα για την κάλυψη πιεστικών οικογενειακών υποχρεώσεων, ενισχύοντας την απόφαση για άμεση συνταξιοδότηση.
Ο πλέον καθοριστικός παράγοντας για την έξαρση του φαινομένου συμπυκνώνεται στη δυνατότητα των «περιστρεφόμενων πορτών» μεταξύ σύνταξης και εργασίας. Η κατάργηση των αυστηρών πέναλτι απασχόλησης επιτρέπει στους συνταξιούχους να επανέρχονται άμεσα στην αγορά εργασίας με μικρή μόνο οικονομική επιβάρυνση, δηλαδή κράτηση 10% επί των αμοιβών για τους μισθωτούς ή μια μηνιαία προσαύξηση εισφορών γύρω στα 90 ευρώ για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Το πλαίσιο αυτό παρέχει το διπλό όφελος της ταυτόχρονης είσπραξης σύνταξης και μισθού, καθιστώντας την έξοδο από τον τακτικό εργασιακό βίο μια ιδιαίτερα ελκυστική οικονομική επιλογή.
https://www.alfavita.gr/koinonia/557350_efka-oi-tesseris-pragmatikoi-logoi-piso-apo-kyma-mazikon-syntaxiodotiseon#goog_rewarded
