Η επίθεση και ο προπηλακισμός που δέχτηκε η Πρόεδρος της ΦΩΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ, Αφροδίτη Λατινοπούλου, στο λιμάνι της Τήνου την Κυριακή που μας πέρασε, δεν είναι «πολιτική αντιπαράθεση» ούτε «έντονος διάλογος». Είναι επίθεση. Τελεία. Η ίδια περιγράφει και μέσω βίντεο οπτικού υλικού γίναμε μάρτυρες όλοι, περίπου 45 λεπτά χυδαίων ύβρεων, απειλών και επιθετικής συμπεριφοράς, ενώ μαζί της βρισκόταν η μητέρα της.
Και απέναντι σε όλα αυτά; Άκρα του τάφου σιωπή από τα κόμματα.
Από την Αριστερά, βέβαια, το έχουμε πλέον εμπεδώσει. Οι περίφημοι δικαιωματιστές είναι δικαιωματιστές αλά καρτ. Δικαιώματα για τους δικούς τους, ευαισθησία για τα δικά τους θύματα και καταδίκες μόνο όταν το θύμα τους είναι πολιτικά χρήσιμο.
Το πραγματικά εξοργιστικό όμως είναι η αφωνία των υποτιθέμενων συντηρητικών κομμάτων.
Είδατε κανέναν υπουργό της Νέας Δημοκρατίας να αντιδρά; Είδατε κάποιον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας να καταδικάζει την επίθεση; Τίποτα. Κυβερνητική σιωπή.
Είδατε τη ΝΙΚΗ να βγάζει κιχ; Στο κόμμα της Ελληνικής Λύσης βέβαια το τερμάτισαν γιατί στελέχη τους όχι μόνο δεν το αποδοκίμασαν αλλά επικρότησαν τον τραμπουκισμό των γύφτων. Φυσικά το γιατί το ξέρουμε. Γιατί οι ψήφοι των γύφτων είναι πολλές και ειδικά η Ελληνική Λύση τις θέλει απεγνωσμένα. Οπότε δεν πας κόντρα στο κοινό σου, λογικό.
Κι όμως, όταν κάποιος πει οτιδήποτε για οποιαδήποτε γυναίκα, τότε ξεσηκώνεται το σύμπαν. Ανακοινώσεις, καταδίκες, τηλεοπτικά πάνελ, «ευαισθησία», φεμινιστικές κορώνες.
Αρκεί, φυσικά, η γυναίκα να μην είναι η Αφροδίτη Λατινοπούλου.
Εκεί ξαφνικά η γυναικεία αξιοπρέπεια γίνεται αόρατη. Η βία γίνεται «αντιπαράθεση». Η επίθεση γίνεται «πρόκληση». Και το θύμα πρέπει να απολογηθεί επειδή έχει απόψεις που ενοχλούν.
Αυτό θυμίζει επικίνδυνα την ίδια νοσηρή λογική που ακούμε -και φυσικά καταδικάζουμε όλοι- σε περιστατικά βιασμού:
«Τι φορούσε; Πώς μιλούσε; Μήπως προκαλούσε; Ε, τότε τα ήθελε και τα έπαθε.»
Όχι. Αυτό είναι ντροπή και όνειδος για το πολιτικό μας σύστημα.
Κανένας άνθρωπος δεν «τα θέλει» επειδή μιλάει σκληρά. Επειδή μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας. Ούτε επειδή λέει τα πράγματα με το όνομά τους: Τους λαθρομετανάστες λαθρομετανάστες, τους γύφτους γύφτους κ.τ.λ. Κανένας άνθρωπος δεν χάνει το δικαίωμά του στην ασφάλεια επειδή από κάποιους ο λόγος του ερμηνεύεται ως αιχμηρός ή αντιδημοφιλής.
Και είναι πραγματικά τρομακτικό ότι κάποιοι -ελάχιστοι ευτυχώς- φτάνουν μέχρι το σημείο να διακινούν ακόμη και το ενδεχόμενο να ήταν δήθεν «στημένο» το περιστατικό.
Δηλαδή τι ακριβώς υπονοούν;
Ότι η Αφροδίτη Λατινοπούλου πήγε incognito στην Τήνο μαζί με τη μητέρα της για προσκύνημα αυθημερόν, απήγαγε και μετέφερε η ίδια μια ομάδα γύφτων στο λιμάνι, τους τοποθέτησε εκεί, τους είπε «περιμένετε να έρθω και μετά βρίστε με χυδαία για 45 λεπτά» και μετά… καθυστέρησε και το πλοίο για 1.5 ώρα να ολοκληρωθεί η παράσταση;
Ή μήπως είπε στο άφαντο λιμενικό, εμφανιστείτε δυο λεπτά και μετά εξαφανιστείτε αμέσως;
Τόσο άρρωστη πρέπει να είναι η φαντασία κάποιων για να μην μπορούν να δουν το προφανές;
Η ελευθερία της έκφρασης δεν ισχύει μόνο για όσους μας αρέσουν. Και η καταδίκη της βίας δεν μπορεί να είναι επιλεκτική.
Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ δεν ζητά από κανέναν να συμφωνήσει με την Αφροδίτη Λατινοπούλου. Της αρκεί που συμφωνεί η συντριπτική πλειονότητα των λογικών πολιτών μαζί της.
Ζητά όμως το αυτονόητο:
Τα κόμματα να καταδικάσουν την επίθεση.
Γιατί άλλο η πολιτική αντιπαράθεση και άλλο η χυδαιότητα, η απειλή και ο προπηλακισμός.
Έτερον εκάτερον.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου θα συνεχίσει να λέει τα πράγματα με το όνομά τους.
Και όσοι σήμερα σιωπούν, ας αναρωτηθούν μόνο ένα πράγμα:
Αν στη θέση της βρισκόταν μια γυναίκα που τους ήταν πολιτικά αρεστή, θα κρατούσαν την ίδια σιωπή;
Αν η απάντηση είναι όχι, τότε δεν υπερασπίζονται αρχές.
Υπερασπίζονται μόνο τους δικούς τους.
Η Αφροδίτη Λατινοπούλου δεν θα σωπάσει, ούτε η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ όσο και αν κάποιοι το επιθυμούν.
Και δεν χρειάζεται την άδεια κανενός για να υπερασπίζεται το αυτονόητο: καμία γυναίκα, κανένας πολίτης, κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να γίνεται στόχος βίας επειδή οι απόψεις του ενοχλούν.
