Τρίτη 7 Απριλίου 2026

Πρωθυπουργός: - Περιμένετε το 2027 που θα έχουμε καλύτερους μισθούς και καλύτερες συντάξεις!! - Ανατάξαμε την οικονομία, ανακουφίσαμε την κοινωνία!!

 



Αποσπάσματα ομιλίας
 
Η παράταξή μας, όμως, ήταν και αυτή που κράτησε την Ελλάδα στην Ευρώπη όταν κινδύνευσε, και η παράταξή μας είναι αυτή που έχει δεσμευτεί να κάνει την Ελλάδα πρωταγωνίστρια στην Ευρώπη.
 
Και βέβαια, ήμασταν αυτοί που σταθήκαμε στο πλευρό της Ευρώπης σε κάθε κρίση. Στην κοινή μας άμυνα κατά του Covid, με πολύ στενή συνεργασία με την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Θυμίζω το ενιαίο ψηφιακό διαβατήριο, ελληνική πρωτοβουλία η οποία μας επέτρεψε να ξανανοίξουμε τον τουρισμό μας νωρίτερα και με ασφάλεια. Ελληνική πρόταση, υιοθετήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 
Ήμασταν μαζί στην αντιμετώπιση της πρωτοφανούς ενεργειακής κρίσης. Ήμασταν μαζί στο μεταναστευτικό, όταν η Πρόεδρος της Επιτροπής ήρθε στον Έβρο μαζί με όλη την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να διατρανώσει ότι τα ελληνικά σύνορα είναι και ευρωπαϊκά σύνορα.
 
Αλλά ήμασταν μαζί με την Επιτροπή και σε όλη αυτή τη δύσκολη προσπάθεια την οποία κάναμε να πείσουμε τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για μια απλή πραγματικότητα -την ανέφερε πριν η αγαπητή Ursula: εμείς πρέπει να είμαστε αυτοί που καθορίζουμε ποιοι μπαίνουν στην Ευρώπη και όχι οι διακινητές. Αυτό το πετύχαμε, και με το Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου, για το οποίο δούλεψε πολύ και ο κ. Αντιπρόεδρος.
 
Ήμασταν μαζί στο μέτωπο στήριξης της αμυνόμενης Ουκρανίας, στέλνοντας το μήνυμα ότι τα σύνορα δεν γίνεται να αλλάζουν με τη βία και ότι το Διεθνές Δίκαιο παραμένει ο βασικός πυλώνας διαμόρφωσης των διακρατικών σχέσεων.
 
Με άλλα λόγια είμαστε, η Νέα Δημοκρατία, μία υπεύθυνη και συνεπής δύναμη που είναι τώρα έτοιμη να συμβάλει στις νέες ευρωπαϊκές προκλήσεις. 
 
Μιλώ για την οικοδόμηση της στρατηγικής αυτονομίας της Ένωσης, με βασικό τομέα την άμυνα -θα επανέλθω σε αυτό σε λίγο. Την οργάνωση μιας ακμαίας οικονομίας εν μέσω των τεράστιων ανταγωνισμών στον πλανήτη, το πώς θα ξανακάνουμε την Ευρώπη πιο ανταγωνιστική. Την ενίσχυση της πολιτικής προστασίας απέναντι στην κλιματική κρίση, που είναι πλέον παρούσα σε όλες τις χώρες. Πρωτοβουλίες όπως το «rescEU», η κοινή αγορά ευρωπαϊκών μέσων από τα κράτη-μέλη, χρηματοδοτούμενα από την Ευρώπη, όπως τα Canadair, τα οποία αποκτά πρώτη η Ελλάδα.
 
Όλες αυτές είναι αποδείξεις του πώς η Ελλάδα και η Ευρώπη μπορούμε να δουλέψουμε μαζί για να αντιμετωπίσουμε ευρωπαϊκές προκλήσεις. Και μιλώ, βέβαια, ακόμα για τη σφυρηλάτηση της συνοχής στις κοινωνίες όλων των ευρωπαϊκών λαών. 
 
Και ασφαλώς, μια μεγάλη δημοκρατική πρόκληση για την Ευρώπη είναι η απάντηση στο λαϊκισμό. Παίρνει πολλές εκφάνσεις αλλά πάντα και παντού διαλαλεί εύκολες λύσεις σε δύσκολα προβλήματα. Πρόκειται για έναν από τους μεγάλους κινδύνους που διατρέχουν ήδη όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Μπορεί να έχει διαφορετικά ονόματα, μπορεί να έχει πολιτικά πρόσημα ακροαριστερά ή ακροδεξιά, όμως με τον ίδιο ακριβώς στόχο. Οι δημαγωγοί έχουν ένα σκοπό και μόνο: να κρύψουν την αλήθεια, να αμφισβητήσουν τελικά τους θεσμικούς πυλώνες της δημοκρατίας, τον ίδιο τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Και πάντα, όλοι οι λαϊκιστές δημαγωγοί θέλουν να υψώνουν τεχνητούς διαχωρισμούς, ανοίγοντας τελικά τον δρόμο σε αυταρχικές λύσεις και σε αυταρχικές ηγεσίες.
 
Όπως είπε και η Ursula, είναι κάτι το οποίο η Ελλάδα το πλήρωσε πολύ ακριβά στο παρελθόν. Ποτέ ξανά δεν θα επιτρέψουμε να συμβούν στην Ελλάδα αυτά τα οποία έγιναν την περασμένη δεκαετία.
 
Και ο λαϊκισμός ήταν αυτός που όχι μόνο έφερε την πατρίδα μας στο χείλος του γκρεμού στη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η οικονομική κρίση κράτησε, αγαπητή Ursula, περισσότερο στην Ελλάδα γιατί ακριβώς ο λαϊκισμός ήταν αυτός που την εμπόδισε να αναταχθεί, όταν άλλες ευρωπαϊκές χώρες ήδη ξεπέρασαν την κρίση. Πώς; Με κίβδηλα συνθήματα, με υποσχέσεις, όταν προσπαθούσαμε να ξαναβρούμε τον δρόμο μας. 
 
Σε αυτούς τους φίλους στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που μας λένε «αυτά δεν γίνονται», τους απαντώ: αυτά έλεγαν και το 2020, αλλά τελικά τους πείσαμε και δημιουργήσαμε το Ταμείο Ανάκαμψης. Το οποίο είναι μια μεγάλη προίκα, μια μεγάλη παρακαταθήκη για τη δυνατότητα που δίνεται σε χώρες, όπως η Ελλάδα, να κάνουν πράξη την πράσινη μετάβαση, την ψηφιακή μετάβαση. 
 
Όλα αυτά είναι στοιχήματα με διάσταση ευρωπαϊκή και με σημασία εθνική. Και γι’ αυτό, φίλες και φίλοι, οι ευρωεκλογές του Ιουνίου είναι τόσο καθοριστικές, απαιτώντας να αναδειχθούν από τις κάλπες ευρωβουλευτές με ευρωπαϊκή λογική, αλλά πάντα με ελληνική φωνή. 
 
Πολύ περισσότερο όταν, δυστυχώς, στον τόπο μας η αντιπολίτευση βλέπει αυτές τις ευρωεκλογές ως τι; Ως έναν «πολιορκητικό κριό» για να κλονιστεί η πολιτική σταθερότητα στο εσωτερικό. Και μαζί ελπίζουν -αλλά φυσικά δεν θα τους κάνουμε το χατίρι- να παραμορφωθεί η εντολή που έλαβε αυτή η κυβέρνηση πριν από λίγους μήνες.
 
Και σας ρωτώ: έχουμε περιθώρια ως Ελλάδα, ως Ευρώπη, για πειραματισμούς και νέες περιπέτειες σε αυτή ακριβώς τη συγκυρία; Ο πόλεμος στην Ουκρανία διαρκεί ακόμα. Η φωτιά των συγκρούσεων καίει τη Μέση Ανατολή. Η απειλή του μεταναστευτικού ξαναζωντανεύει από τις πολλαπλές εστίες κρίσεων.
 
Εδώ επιτρέψτε μου να ανοίξω μία παρένθεση που αφορά τη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Αγαπητέ μου φίλε Νίκο Χριστοδουλίδη, θα γνωρίζεις πάντα ότι η Ελλάδα στέκεται δίπλα στο πλευρό του κυπριακού λαού για τη δίκαιη και βιώσιμη επίλυση του Κυπριακού προβλήματος, της κυπριακής τραγωδίας. Πρέπει να κλείσει αυτή η τραγωδία, πρέπει να κλείσει. Πενήντα χρόνια. Γιατί, μην ξεχνάμε, υπάρχει και μία ακόμα επέτειος, «μαύρη» επέτειος, το 2024. Αυτή είναι τα 50 χρόνια από την τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο. 
 
Και να γνωρίζουν, όλες και όλοι, κάτι ακόμα: όσο πιο ισχυρή είναι η Ελλάδα στην Ευρώπη, τόσο πιο ισχυρός είναι ο Ελληνισμός στην Ευρώπη, τόσο πιο ισχυρή είναι η Κύπρος στην Ευρώπη, διότι Ελλάδα και Κύπρος είναι ένα.
    
Δεν επιτρέπεται συνεπώς ούτε αποχή, ούτε αδράνεια, ούτε παθητικότητα, ούτε αδιαφορία. Τα όποια μηνύματα διαμαρτυρίας πρέπει να μεταφραστούν σε μηνύματα σοβαρής ευθύνης, προοπτικής, σιγουριάς, συνέχειας και δημοκρατίας.
  
Φίλες και φίλοι, όλοι αναγνωρίζουν -πρέπει να είναι κανείς πολύ κακόπιστος για να μην το ομολογήσει- ότι η Ελλάδα μας σήμερα έχει καταφέρει να πετύχει μια μεταμόρφωση στην οικονομία της. Ήμασταν ουραγοί και είμαστε πρωταγωνιστές στην ανάπτυξη. Αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Αυξάνουμε χρόνο με τον χρόνο τις επενδύσεις, μειώνουμε την ανεργία, περιορίζουμε το δημόσιο χρέος με τους ταχύτερους ρυθμούς από οποιαδήποτε άλλη ανεπτυγμένη χώρα.
 
Στηρίζουμε το εισόδημα, με καλύτερους μισθούς και καλύτερες συντάξεις. Και ναι, θα το ξαναπώ ακόμα μία φορά, το 2027 ο μέσος μισθός θα είναι στα 1.500 ευρώ και ο κατώτατος θα είναι στα 950 ευρώ.
    
Μειώνουμε, με όσο το δυνατόν πιο γρήγορους ρυθμούς, την απόσταση από την Ευρώπη. Θέλουμε να τη μειώσουμε παντού, όχι μόνο στην οικονομία.  Με καλύτερη υγεία και παιδεία, με ένα ψηφιακό κράτος, με ένα πιο αποτελεσματικό Δημόσιο. Μια πορεία που συμπληρώνουν η ισχυρή άμυνα, τα μεγάλα έργα σε ολόκληρη τη χώρα.
    
Σε αυτή την προσπάθεια έχουμε αρωγό την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πάρτε, για παράδειγμα, τον τομέα της υγείας. Η κα von der Leyen γνωρίζει πάρα πολύ καλά πόσα έργα γίνονται σήμερα σε νοσοκομεία, σε κέντρα υγείας, με τη χρηματοδότηση του Ταμείου Ανάκαμψης. Είναι 36 δισεκατομμύρια ευρώ πρόσθετοι πόροι, οι οποίοι έρχονται στην πατρίδα μας.
 
Και αναρωτιέμαι: ποιοι είναι αυτοί τελικά, οι οποίοι θέλουν να ανακόψουν αυτή την πορεία; Τους ξέρουμε. Ήδη έχουν αυξήσει τα ντεσιμπέλ, θα έλεγα, την ένταση του προεκλογικού τους λόγου.
 

 
Αλλά απάντηση από τους πολίτες είναι αναγκαίο να πάρουν κι άλλοι. Είναι αρκετοί που βάφουν με χρώματα lifestyle τις θέσεις τους. Ο κ. Ανδρουλάκης έχει επιλέξει να «βάψει» το ΠΑΣΟΚ με τα χρώματα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι δική του επιλογή αυτή.
 
Και βέβαια, από κοντά όσοι εμπορεύονται την πίστη, τον πατριωτισμό, μετατρέποντας την πολιτική σκηνή σε τηλεμάρκετινγκ.
 
Το λέω και το πιστεύω. Δεν πρέπει να αφήσουμε την προπαγάνδα να μαυρίσει τη μεγάλη θετική εικόνα της χώρας, μεγεθύνοντας επιμέρους υπαρκτές αδυναμίες. Εγώ δεν είπα ποτέ ότι η Ελλάδα έγινε παράδεισος. Δεν έκρυψα ποτέ τα προβλήματα. Όποτε υπήρχαν δυσκολίες και προβλήματα στάθηκα πρώτος και ανέλαβα την ευθύνη των πράξεών μας.
 
Η πορεία της χώρας, όμως, είναι μία πορεία διαρκούς προόδου, παρά τις δυσκολίες, παρά τις αντιστάσεις. Και δεν πρέπει να επιτρέψουμε να διεξαχθεί μια προεκλογική εκστρατεία όλο ψέματα και θεωρίες συνωμοσίας, που δηλητηριάζουν την κοινή γνώμη, δημιουργούν σύγχυση στους πολίτες και τελικά δημιουργούν ανοσία στην ανοησία.
 
Πολύ περισσότερο, δεν έχει θέση σήμερα η εργαλειοποίηση του πόνου, όπως δυστυχώς συμβαίνει διαρκώς με το εθνικό τραύμα των Τεμπών. Λες και υπάρχουν Έλληνες που θλίβονται περισσότερο από άλλους γι’ αυτή την εθνική τραγωδία ή μόνο κάποιοι είναι «ιδιοκτήτες» της ευαισθησίας.
 
Τέλος, στον δρόμο προς τις κάλπες έχουμε όλοι μας ένα χρέος: να γυρίσουμε την πλάτη στο διχασμό. Έναν διχασμό τον οποίον η χώρα μας πλήρωσε ακριβά, μας στοίχισε στο παρελθόν. 
 
Γι’ αυτό και επιμένω στον διπλό χαρακτήρα αυτής της μάχης του Ιουνίου και τη διπλή σημασία της για την Ευρώπη και την Ελλάδα. Άλλωστε, οι εθνικές ιδιαιτερότητες κάθε κράτους-μέλους συγκροτούν τελικά την κοινή μας δημόσια ζωή. Και κλειδί ώστε αυτή να αναπτύσσεται στην ίδια ευρωπαϊκή λεωφόρο, αποτελούν μόνο οι μεταρρυθμίσεις, οι μεγάλες αλλαγές.
 
Είναι μια επιλογή την οποία ακολουθεί αυτή η κυβέρνηση, επιδιώκοντας να βελτιώσει την καθημερινότητα του πολίτη σε όλες τις εκφάνσεις. Αυτή την εντολή μας δώσατε στις διπλές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου και αυτήν υλοποιούμε με ταχύτητα, χωρίς να λογαριάσουμε το όποιο πρόσκαιρο πολιτικό κόστος.
 
Την υλοποιούμε, προσέξτε, όχι χωρίς εμπόδια και αστοχίες, όμως με σχέδιο και επιμονή. Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές σε όλους μας αυτός ο πόλεμος μπορεί να μοιάζει άνισος. Ξέρουμε καλά ότι οι παθογένειες που έχουμε απέναντί μας είναι ριζωμένες, εδώ και δεκαετίες. Τα δικά μας αποτελέσματα κρίνονται στον περιορισμένο χρόνο των εκλογικών τόξων. 
 
Ξέρουμε καλά ότι υπάρχουν απρόοπτα περιστατικά τα οποία μπορούν να θολώσουν κάθε τόσο την πρόοδο που έχει μεσολαβήσει. Ξέρουμε καλά πως η αντιπολίτευση υπονομεύει διαρκώς τα βήματα που γίνονται. Γιατί βήματα γίνονται, μεγάλα βήματα προόδου γίνονται σε αυτή τη χώρα. Ενώ η αντιπολίτευση το μόνο που ξέρει είναι να βάζει τρικλοποδιές.
 
Ας είναι όμως, διότι αυτό είναι το κόστος της πρωτοπορίας. Αυτό είναι το κόστος το οποίο η πρωτοπόρος δύναμη αλλαγής, αυτού του πολυδιάστατου εκσυγχρονισμού, η Νέα Δημοκρατία, το αναλαμβάνουμε. Ούτε επαναπαυόμαστε, ούτε χαμηλώνουμε τον πήχη των προσδοκιών.
 
Όπως στην πρώτη μας θητεία σταθήκαμε όρθιοι στις κρίσεις, ανατάξαμε την οικονομία, ανακουφίσαμε την κοινωνία από 50 φόρους, και τώρα παραμένουμε συνεπείς στο σύνθημά μας: το είπαμε και το κάνουμε.
 
Ναι, θωρακίζουμε το εισόδημα, με μόνιμες αυξήσεις και έκτακτα μέτρα για την ακρίβεια. Και ξέρουμε καλά -το γνωρίζω εγώ, το οικονομικό επιτελείο- ότι η ακρίβεια πονάει ακόμα το μέσο νοικοκυριό. Θα είμαστε όμως από πάνω από το πρόβλημα. Προσπαθούμε διαρκώς. Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Βάζουμε πρόστιμα σε όποιον κερδοσκοπεί. Στηρίζουμε την κοινωνία με μόνιμες αυξήσεις στα εισοδήματα. Θα την κερδίσουμε τελικά και αυτή τη μάχη.
 
Θωρακίζουμε την πατρίδα μας. Ασφαλίζουμε τα σύνορά μας. Εξοπλίζουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις, όχι μόνο με ένα μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα αλλά και με ένα μεγάλο μεταρρυθμιστικό σχέδιο, το οποίο έχουμε ονομάσει «Ένοπλες Δυνάμεις 2030». Για να μπορέσουν οι Ένοπλες Δυνάμεις να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις των καιρών, να ενσωματώσουν τα μαθήματα από τους πολέμους που δυστυχώς διεξάγονται αυτή τη στιγμή στην «καρδιά» της Ευρώπης.
 
Όπως είπα, ανακαινίζουμε τα νοσοκομεία μας. Υποδεχόμαστε νέους γιατρούς. Βελτιώνουμε και την εξυπηρέτηση των νοσοκομείων. Το διαπίστωσε και ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ στην Κρήτη, όταν συνάντησε αυτή την συμπαθή κυρία, η οποία του είπε ότι όλα είναι μια χαρά στο Νοσοκομείο των Χανίων.
 
Αλλά δεν λέω ότι είναι όλα μια χαρά. Εγώ δεν θα πω ποτέ ότι είναι όλα μια χαρά. Ξέρουμε τα προβλήματα. Προσπαθούμε να τα λύσουμε. Αλλά δεν μπορούμε ταυτόχρονα να δεχόμαστε και τον μηδενισμό και τον αφορισμό μιας αντιπολίτευσης που τα βλέπει όλα μαύρα.
 
Αναβαθμίζουμε την εκπαίδευση. Δίνουμε βάρος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην επαγγελματική εκπαίδευση. Και ναι, επιτέλους, θα το ξαναπώ: σύντομα, δίπλα στα ενισχυμένα δημόσια πανεπιστήμια, θα λειτουργούν επιτέλους και μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά ιδρύματα. Ένας αγώνας δεκαετιών ο οποίος επιτέλους δικαιώθηκε. Την κερδίζουμε αυτή τη μάχη.
 
Και βέβαια, προσπαθούμε όσο ποτέ για ένα Δημόσιο στην υπηρεσία του πολίτη. Ξέρουμε καλά ότι δεν αρκεί μόνο η ψηφιακή επανάσταση η οποία έχει συντελεστεί. Είναι πολύ σημαντική, όμως πρέπει να αλλάξουμε διαδικασίες, παλιές νοοτροπίες. Πρέπει η αξιοκρατία να αντικαταστήσει τη γραφειοκρατία.
 
Έχω μιλήσει πολλές φορές -και εισπράττω μεγάλο χειροκρότημα- για το γεγονός ότι προσλάβαμε 27.000 καθηγητές και δασκάλους στα σχολεία μας, στο δημοτικό και στο γυμνάσιο. Θέλω -παρακαλώ- όμως να εισπράξω και το ίδιο χειροκρότημα για το γεγονός ότι αυτοί οι 27.000 αξιολογούνται επιτέλους. Γιατί έτσι, με επίμονη προσπάθεια, ο επαγγελματισμός θα νικήσει τελικά τον «ωχαδερφισμό». Είναι μια μάχη η οποία απαιτεί χρόνο και πολλή δουλειά.
 
Αυτή την ιστορική και συνάμα συναρπαστική συγκυρία συζητήσαμε στο Συνέδριό μας. Μάλιστα, όπως είπα και την Παρασκευή, σε μια ιστορική στιγμή: στην επέτειο μισού αιώνα από την αποκατάσταση της δημοκρατίας και τη γέννηση της Νέας Δημοκρατίας.
 
Μας έδωσε αυτό το Συνέδριο την ευκαιρία να αναβαφτιστούμε στις ιδρυτικές μας αρχές. Με τα πόδια γειωμένα στην παράδοση αλλά το βλέμμα στραμμένο στην εξέλιξη. Να αντλήσουμε διδάγματα από την πολύχρονη διαδρομή μας. Μελετώντας τη νέα πορεία, να χαράξουμε την πορεία μας προς το μέλλον.
 
Να συζητήσουμε τι είναι αυτό το οποίο τελικά έκανε τη Νέα Δημοκρατία, παρά τις δυσκολίες, παρά τα προβλήματα, όχι μόνο να επιβιώσει αλλά να είναι σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα, αν όχι το μεγαλύτερο κεντροδεξιό κόμμα στην Ευρώπη.
 
Αυτή η προσαρμοστικότητα την οποία επιδείξαμε, αυτή η ενότητα την οποία μπορέσαμε να επιδείξουμε, είναι μια κατάκτηση για τη Νέα Δημοκρατία. Ναι, αγαπητέ Βαγγέλη, να με προσφωνεί εδώ ο προηγούμενος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος ήταν και ο εσωκομματικός μου αντίπαλος αλλά σήμερα είναι στενός μου συνεργάτης, αυτό σημαίνει ενότητα στην πράξη.
 
Δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω τα λόγια του Κωνσταντίνου Καραμανλή από την πρώτη Διακήρυξη της παράταξης. Αυτό το οποίο γράφτηκε το 1974 κοιτάξτε πόσο σημαντικό και πόσο επίκαιρο είναι: «Επιλέγουμε να συντηρούμε από την παράδοση μόνο όσα ο χρόνος απέδειξε σωστά και χρήσιμα. Προχωρούμε με μεγάλα, τολμηρά αλλά και ασφαλή βήματα σε νέες και διαρκώς εξελισσόμενες συνθήκες». Τα αληθινά συμφέροντα του έθνους υπηρετούμε, «πέρα και πάνω από παραπλανητικές ετικέτες δεξιάς, κέντρου και αριστεράς». 
 
Αυτό το κείμενο, 50 χρόνια πριν, εξακολουθεί σήμερα, σε αυτές τις συγκυρίες, να είναι τόσο επίκαιρο. Αυτές τις κατευθύνσεις τις επικαλούμαι γιατί τελικά δεν έχουν χρονικό όριο, δεν έχουν επίκαιρη σκοπιμότητα. Αποτελούν, όμως, ένα νήμα, ένα τόξο πάνω στο οποίο κινήθηκε, κινείται και θα κινείται το κόμμα μας. Ένα κόμμα το οποίο απέδειξε ότι μπορεί να ανανεώνεται σε ιδέες και σε στελέχη, με ικανότητα να μεγαλώνει τη δική του επιρροή πέραν των στενών κομματικών «τειχών».
 
Καταφέραμε να γίνουμε ο φορέας, η καρδιά ενός πλειοψηφικού ρεύματος στο οποίο συνενώνονται εθνικοί πολιτικοί στόχοι, προσωπικές προσδοκίες, φιλοδοξίες για τη χώρα μας πολλών πολιτών. Έτσι έγινε και με το κίνημα «Μένουμε Ευρώπη» στα πέτρινα χρόνια της κρίσης, όταν ο κίνδυνος η Ελλάδα να εξοριστεί από την κοίτη της έφερε κοντά μας δυνάμεις της πατριωτικής ευθύνης, του δημοκρατικού εκσυγχρονισμού.
 
Είναι οι ίδιες δυνάμεις και ακόμα περισσότερες που συμπαρατάχθηκαν μαζί μας στη μεγάλη επανεκκίνηση του καλοκαιριού του 2019. Είναι αυτές που δικαίωσαν την πολιτική μιας τετραετίας, τον εκλογικό θρίαμβο το 2023. Γιατί κάτι είδαν αυτοί οι πολίτες στη Νέα Δημοκρατία και μας ψήφισαν. Ειδικά οι πολίτες πιο φτωχών, λαϊκών γειτονιών έδωσαν την απάντησή τους σε όλους όσοι επιμένουν να παρουσιάζουν τη Νέα Δημοκρατία δήθεν ως ένα κόμμα των ελίτ.
 
Όχι, εμείς είμαστε το μεγάλο λαϊκό κόμμα, που αντιπροσωπεύει τους πόθους και τις προσδοκίες όλων των Ελληνίδων και όλων των Ελλήνων. Και αυτή είναι μια βαριά σκυτάλη. Έχουμε καθήκον να την πάμε ακόμα πιο μπροστά -τονίζω, για ακόμα μία φορά- χωρίς καμία αλαζονεία, παρά μόνο με σκληρή δουλειά.
 
Έτσι, άλλωστε, η Νέα Δημοκρατία αποδείχθηκε ο ανθεκτικότερος σχηματισμός της Μεταπολίτευσης. Δεν διστάσαμε μπροστά σε τολμηρές αλλαγές, δεν διστάσαμε όμως να παραδεχθούμε λάθη, που για εμάς πάντα το λάθος είναι ένα κάλεσμα να το διορθώσουμε.
 
Η αλήθεια είναι η δύναμή μας. Η εμπιστοσύνη της κοινωνίας είναι «καύσιμο» της δράσης μας και το συμφέρον της πατρίδας είναι για πάντα η σταθερή πυξίδα μας, με όλους σας συνοδοιπόρους. Είναι ένα ταξίδι συλλογικής ανάπτυξης, το οποίο σε κάθε σταθμό του συναντά την ατομική προκοπή.
 
Στη διάρκεια αυτού του τριήμερου Συνεδρίου -θέλω με την ευκαιρία αυτή να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο και την Οργανωτική Επιτροπή για την εξαιρετική δουλειά την οποία πράγματι έκαναν- οι συζητήσεις που οργανώθηκαν, οι παρεμβάσεις που ακούστηκαν νομίζω ότι πλούτισαν τον προβληματισμό μας, αλλά και την πολιτική μας, με προτάσεις ουσίας για όλες τις πτυχές της κυβερνητικής αλλά και της κομματικής λειτουργίας. Από την αντιμετώπιση της ακρίβειας και την ανάπτυξη με επίκεντρο τον άνθρωπο μέχρι την εθνική άμυνα, την καθημερινή ασφάλεια, το μεταναστευτικό. Ακούσαμε όμως και καινοτόμες εισηγήσεις για το πώς πρέπει να δρα ένα σύγχρονο κόμμα στην εποχή μας.
 
Από το 15ο Συνέδριο, ωστόσο, δεν μένουν μόνο τα συμπεράσματά του, οι θέσεις της Νέας Δημοκρατίας για την Ευρώπη του αύριο και η δική της συμβολή στη διαμόρφωσή της. Μένουν και οι διεκδικήσεις που θα έχει στο εξής η Αθήνα από τις Βρυξέλλες. Μένει επίσης η στρατηγική η οποία προέκυψε για την παράταξη μπροστά στη μάχη των ευρωεκλογών.
 
Μια αντιπαράθεση που πρέπει -θα το ξαναπώ- να είναι νικηφόρα, καθώς διεξάγεται -δεν θα κουραστώ να το λέω- σε μία πραγματικά κρίσιμη ιστορική καμπή. Ένα θετικό αποτέλεσμα θα κρατήσει τον τόπο σταθερό μέσα σε ένα ασταθές διεθνές περιβάλλον. Θα μας δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση, σε αυτή την τεράστια προσπάθεια την οποία έχουμε υλοποιήσει, ώστε το 2027 η Ελλάδα να δρέψει τους καρπούς που δικαιούται.
 
Κάθε σκιά που θα μπορούσε να προκύψει από τις κάλπες μπορεί να θολώσει και να αμφισβητήσει αυτή την πορεία της χώρας, διαταράσσοντας πολλά από όσα σήμερα θα θεωρούνται δεδομένα, ενώ μπορεί να ανοίξει μια κερκόπορτα σε καινούργιες περιπέτειες. Και αναρωτιέμαι πραγματικά, αν οι Έλληνες οι οποίοι στήριξαν τη Νέα Δημοκρατία με την ψήφο τους μόλις πριν από εννέα μήνες, αν αυτό επιθυμούν.
 
Και σε όσους σπεύδουν να πουν ότι κινδυνολογώ, απαντώ: ναι, μιλώ για κινδύνους. Κόμματα τα οποία δεν μπορούν να εισηγηθούν ούτε μια λύση, το μόνο που εισηγούνται είναι να κοπούν τα ευρωπαϊκά κονδύλια στην πατρίδα μας. Για το μεταναστευτικό, τι λένε ακριβώς; Να συνεχιστεί ο φράχτης στον Έβρο, να συνεχιστεί το εξοπλιστικό πρόγραμμα; Να συνεχιστεί η ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας, φύλαξης των συνόρων μας; Να σταματήσει ό,τι γίνεται σήμερα στην υγεία; Η παιδεία να επιστρέψει πού; Στον κρατισμό, στις καταλήψεις, στις βαριοπούλες; Όχι, τα αφήσαμε πίσω μας αυτά.
 
Αυτός είναι ο παραμορφωτικός καθρέφτης για τον οποίο μίλησα στην αρχή. Είναι μια προσπάθεια, μια ευρωπαϊκή εκλογική διαδικασία να γίνει ουσιαστικά μια νάρκη, η οποία θα ανατινάξει όσα ζήσαμε και κατακτήσαμε από το 2019 έως τώρα. Αυτό δεν θα το επιτρέψουμε να συμβεί. Θα στείλουμε δυνατό και ηχηρό μήνυμα ενότητας και συσπείρωσης στην κάλπη της 9ης Ιουνίου. 
 
Θα το ξαναπώ και σε όσους εντός της Νέας Δημοκρατίας μάς ασκούν καλόπιστη κριτική: καμία επιμέρους διαφωνία δεν νοείται να οδηγεί σε συνολική απόρριψη. Και κανένα μικρό παράπονο, όσο δικαιολογημένο και αν είναι, δεν αξίζει το ίδιο με τη μεγάλη συλλογική πρόοδο. Ας τα ζυγίσουμε, λοιπόν, όλα με το πραγματικό τους βάρος. 
 
Μαζί με όλα τα παραπάνω, λοιπόν, το Συνέδριο προσδιορίζει και τα καθήκοντά μας για το άμεσο διάστημα: να απλωθούμε σε όλη την Ελλάδα, σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, εξηγώντας τη σημασία αυτής της εκλογικής σύγκρουσης. Να μιλήσουμε ειλικρινά για το έργο που γίνεται, γι’ αυτό που έχει δρομολογηθεί, χωρίς να αρνούμαστε αστοχίες.
 
Αφού το ξέρετε, όποιος δρα, πάντα δέχεται και αντίδραση. Και πάντα ο πρώτος γίνεται «αλεξικέραυνο» σε κάθε πρόβλημα. Αυτός είναι ο ρόλος τον οποίο αναλάβαμε. Θα τον υπηρετήσουμε με το κεφάλι χαμηλά αλλά τους στόχους ψηλά. Μιλώντας για τις μεταρρυθμίσεις που αποδίδουν, τις μικρές καθημερινές νίκες που το τεκμηριώνουν. Αρκεί να διαβάζετε τον εβδομαδιαίο απολογισμό τον οποίο στέλνουμε για να δείτε πόσα πολλά γίνονται. Πολλά από τα οποία ουδέποτε βλέπουν το φως της επικαιρότητας, καθώς τα μέσα επιλέγουν, για τους δικούς τους λόγους, να ασχολούνται με άλλα.
 
Θα απαντήσουμε, όμως, με επιχειρήματα και όχι με συνθήματα, αλλά θα απαντήσουμε και σε κάθε ψέμα των αντιπάλων μας. Εμείς, το έχουμε ξαναπεί, δεν έχουμε απέναντί μας την αντιπολίτευση των άλλων κομμάτων. Έχουμε την πιο σκληρή αντιπολίτευση, που είναι η αντιπολίτευση των υπαρκτών προβλημάτων. Αυτά αντιπαλεύουμε, ζητώντας την εμπιστοσύνη των πολιτών ώστε να μπορούμε να το κάνουμε γρηγορότερα, να το κάνουμε αποτελεσματικότερα. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να κρύψουμε ούτε τις ελπίδες, ούτε τις απειλές που κρύβει αυτή η αναμέτρηση.
 
Γι’ αυτό και πρώτος εγώ θα το πω: ψήφος στη Νέα Δημοκρατία στις ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου σημαίνει «ναι» στη σιγουριά, τη σταθερότητα και την πρόοδο της πατρίδας. Σημαίνει όμως και κάτι ακόμα: σημαίνει «ναι» σε μια καλύτερη Ευρώπη, η οποία θα βρεθεί δίπλα στην πατρίδα μας, όπως βρέθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια.
 
Προσθέτοντας και κάτι ακόμα: πίσω από τον τίτλο και τα ονόματα του ψηφοδελτίου μας, κρύβονται οι δεσμεύσεις μας. Κρύβεται και κάτι ακόμα όμως, κρύβεται και το δικό μου όνομα.
 

 
Μας περιμένουν συνεπώς πολλά να κάνουμε, σε μια προσπάθεια όπου θα είμαι παρών κάθε στιγμή. Γιατί στον κόσμο των μύθων που κάποιοι θέλουν να ζουν, εξακολουθώ να ακούω διάφορα σενάρια. Σενάρια στα οποία απαντώ για ακόμα μια φορά: μένουμε Ευρώπη και θέλουμε Πρόεδρο την Ursula von der Leyen. Αλλά και μένουμε Ελλάδα με Νέα Δημοκρατία και Κυριάκο Μητσοτάκη στην πρώτη γραμμή. Και την Ursula von der Leyen ξανά Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για μία πενταετία ακόμα.
 

 
Σας ευχαριστώ για ακόμα μία φορά γι’ αυτό το καταπληκτικό Συνέδριο, για την αγάπη σας, για τον ενθουσιασμό σας. Θα βρεθώ πάλι σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και όλοι μαζί θα εξακολουθούμε να πηγαίνουμε την Ελλάδα σταθερά, τολμηρά και μόνο μπροστά.
 
Σας ευχαριστώ.

Δευτέρα 6 Απριλίου 2026

Τρίζουν τα Κόκκαλα των Εθνικών Ευεργετών αλλά και των Ηρώων του Έθνους - Χρυσοπληρωμένος Παράγοντας του ΥΠΕΘΑ, Έγινε Τιμητικά Ανώτατος Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού!!

 



Στο φως ήλθε πρόσφατα μία απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας όπου με «πράσινο φως» από το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων, απονέμεται, η ιδιότητα του Εφέδρου Αξιωματικού και ο βαθμός του Αρχιπλοιάρχου «επί τιμή» στον Γενικό Γραμματέα του ΥΠΕΘΑ , και στον Αντιπρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που υπηρετεί στη ΓΔΑΕΕ .

Ένας κορυφαίος , διορισμένος και καλοπληρωμένος από το προϋπολογισμό των Ενόπλων Δυνάμεων διοικητικός παράγοντας του Υπουργείου , με τεράστιο πλέον επιτελείο , για τα δεδομένα ενός Γενικού Γραμματέα ………….γίνεται τιμητικά ανώτατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού , γίνεται Αρχιπλοίαρχος «επί τιμή»………….επειδή έκανε την «δουλειά», για την οποία η πατρίδα τον χρυσοπληρώνει ……
Αν αυτή είναι η νέα εκδοχή της «ισχύος» στο ΥΠΕΘΑ, τότε οι στρατιωτικοί βαθμοί έχουν καταντήσει εργαλείο επιβράβευσης για τους ανθρώπους του συστήματος , για τους κομματικούς φίλους για τους συνεργάτες
……………….. πληρεί το δόγμα «είναι 100% δικός μας» .
Η εν λόγω απόφαση προκαλεί προβληματισμό και ταυτόχρονα θυμηδία στην κοινωνία μας κυρίως όμως στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων , καθώς οι στρατιωτικοί βαθμοί φαίνεται να αποδίδονται με αδιαφανείς και όχι με αυστηρές διαδικασιες- αιτιολογισεις και πέραν των προβλεπόμενων από τον σχετικό νόμο , με φόντο βέβαια το κύμα των πρόσφατων «βίαιων αποστρατειών» Στελεχών ,του κύματος παραιτήσεων που ενδημεί τελευταία στις Ένοπλες Δυνάμεις και του αρνητικού κλίματος προσέλκυσης νέων στις παραγωγικές Σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων . Δεν είναι γνωστό ποια συγκεκριμένη προσφορά, ποια ακριβής υπηρεσία ή ποιο ειδικό σκεπτικό οδήγησε σε αυτή τη απονομή.
Η “βιομηχανία” απονομής ανώτατων βαθμών σήμερα συνιστά υποβάθμιση του έργου των στελεχών και απαξίωσή των ιδίων των στελεχών.
Οι τιμητική απονομή βαθμών δεν μπορεί να είναι εργαλείο επικοινωνιακής πολιτικής του κάθε φιλόδοξου πολιτικού……………………, διότι έτσι εκμαυλίζεται και ο λόγος απονομής, αλλά και ο βαθμός που δίνεται, όπως επίσης και το δημόσιο λειτούργημα που έχει ανατεθεί στον πολιτικό .

Οι βαθμοί στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι διακοσμητικοί τίτλοι για δημόσιες σχέσεις. Δεν είναι αναμνηστικά. Δεν είναι ένα ακόμη εργαλείο συμβολικής επιβράβευσης για πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην εξουσία………………….

Ο βαθμός καθιερώνει την ικανότητα για εκτέλεση ορισμένων καθηκόντων, δίνει δικαιώματα και επιβάλει υποχρεώσεις.

Ο θεσμός που ανέκαθεν υπήρχε, να δίδονται τιμητικές διακρίσεις σε ευπατρίδες Έλληνες, που συνδράμουν με δωρεές τις ΕΔ, την τελευταία περιοδο , έχει λάβει πρωτοφανείς διαστάσεις.
Ο ΥΠΕΘΑ θεωρεί ότι η απονομή «επί τιμή» βαθμών σε εύπορους δωρητές, πολιτικά πρόσωπα και κρατικούς παράγοντες είναι θεσμικά ορθή, οφείλει όμως να το εξηγήσει δημόσια τι και ποιον εξυπηρετεί αυτή η βιομηχανία απονομών, τη στιγμή που ο πραγματικός στρατός μικραίνει και όσοι τον στήριξαν πραγματικά βλέπουν τη διαδρομή τους να κλείνει χωρίς την αναγνώριση που περίμεναν.

Και, κυρίως, ποιο μήνυμα εκπέμπεται προς τα στελέχη που υπηρετούν επί δεκαετίες για να φτάσουν –αν φτάσουν– σε αντίστοιχους βαθμούς;

Σίγουρα ενισχύεται η εντύπωση ότι οι βαθμοί μπορούν να λειτουργούν ως «τίτλοι τιμής» αποκομμένοι από την πραγματική υπηρεσία και εξυπηρετούν προσωπικές πολιτικές αυτών που τις προτείνουν ……. Όλα αυτα βεβαίως είναι στα πλαίσια «του στρατού των πολιτών»…..που ευαγγελίζεται σε όλα τα φόρουμ της ελληνικής ελίτ ο υπουργός .

Ναι, πρέπει να τιμηθούν όσοι ενισχύουν με δωρεές την πατρίδα μας και ειδικότερα τις Ένοπλες Δυνάμεις και προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες, όμως με τον τίτλο του «ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ» και με αντίστοιχη παρασημοφόρηση (τάγματα αριστείας), όπως προβλέπεται στον Νόμο 106/1975 - Περί των Ταγμάτων Αριστείας. Τίτλος που είναι εξαιρετικά τιμητικός και αποτυπώνει και την πραγματικότητα.
Εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε , να θυμίσουμε ότι η ελληνική ψυχή ανά τους αιώνες μεγαλούργησε επιδεικνύοντας δείγματα μεγαλοψυχίας, γενναιοδωρίας, υπερβάσεως του «εγώ», αλτρουισμού και αυτοθυσίας. Αυτές οι υψηλές αξίες και τα ιδανικά του Έλληνα νοηματοδοτούν την ύπαρξή του, συνυφαίνονται στενά με την ταυτότητά του και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής του κληρονομιάς.

Τα παραπάνω στοιχεία τα αναγνωρίζουμε στην προσωπικότητα των ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ , ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΔΩΡΗΤΩΝ -ΧΟΡΗΓΩΝ, οι οποίοι δεν παρέλειψαν να διαθέσουν μεγάλα χρηματικά ποσά για τη δημιουργία κοινωφελών έργων, για τον εξοπλισμό των Ενοπλων Δυνάμεων ,δείχνοντας έμπρακτα την έντονη φιλοπατρία και την ευγνωμοσύνη τους στον Έλληνα – συνάνθρωπο – συμπατριώτη. Οι Μεγάλοι Εθνικοί Ευεργέτες που διέθεσαν τεράστιες χρηματικές πιστώσεις και για τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων , είναι βέβαιο ότι ουδέποτε ζήτησαν να γίνουν «στρατηγοί»……………...

Κάποτε οι Εθνικοί Ευεργέτες περίμεναν το θάνατό τους μέχρι να γίνουν διάσημοι, δίνοντας το όνομά τους σε λεωφόρους και ιδρύματα. Οι σύγχρονοι χορηγοί δεν έχουν την ίδια υπομονή …………..όμως ΟΡΘΟΤΑΤΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΤΙΜΑ , ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΟΔΟΣΙΕΣ ΚΤΗΡΙΩΝ, ΠΤΕΡΥΓΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΚΛΠ, ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΟΜΩΣ ………..ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΦΑΝΦΑΡΟΝΙΣΜΟΥΣ , ΤΟΥΣ «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ » , ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΤΟΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ………..ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ «ΕΡΓΑ» ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ……..

Η Ελλάδα ευγνωμονούσα τους Εθνικούς Ευεργέτες, όρισε ως «Ημέρα Μνήμης και Τιμής Εθνικών Ευεργετών» την 30η Σεπτεμβρίου.

Έξοδος Μεσολογγίου 1826: - Όταν η κοινωνική ανθεκτικότητα μετατρέπεται σε συντελεστή ισχύος.

 



Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος

Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει… Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί κι η μάνα το ζηλεύει.

Οι στίχοι του Διονύσιου Σολωμού από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους δεν περιγράφουν απλώς ένα από τα πλέον εμβληματικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης, την Έξοδο του Μεσολογγίου.

Αποτυπώνουν την οριακή κατάσταση μιας κοινωνίας που δοκιμάζεται μέχρι τα όριά της, όπου η πείνα, η στέρηση και η κατάρρευση της κανονικότητας δεν οδηγούν άμεσα στην παράδοση, αλλά σε μια βαθύτερη, σχεδόν υπαρξιακή επιλογή: την επιλογή της αντοχής και της συνέχισης του αγώνα για την ανεξαρτησία μέχρι τέλους.

Υπό το πλαίσιο αυτό, η Έξοδος του Μεσολογγίου, δεν πρέπει να προσεγγίζεται μόνο μέσα από το πρίσμα της αυτοθυσίας και του ηρωισμού των Ελλήνων.

Πρέπει να αναλυθεί και ως ένα γεγονός όπου η κοινωνική ανθεκτικότητα μετατράπηκε σε συντελεστή ισχύος υπό συνθήκες ακραίας πίεσης και αποκλεισμού.

Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της πολύμηνης Πολιορκίας του Μεσολογγίου (από τον Απρίλιο του 1825 έως τον Απρίλιο του 1826), οι υπερασπιστές της πόλης βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια κατάσταση σχεδόν απόλυτης ασφυξίας.

Ο αποκλεισμός ήταν πολυεπίπεδος: στρατιωτικός, οικονομικός και σε μεγάλο βαθμό ψυχολογικός.

Οι ελλείψεις σε τρόφιμα και εφόδια, η εξάπλωση ασθενειών και η σταδιακή εξάντληση των διαθέσιμων μέσων συνιστούσαν συνθήκες

που, με όρους σύγχρονης ανάλυσης, θα οδηγούσαν αναπόφευκτα σε κατάρρευση.

Και όμως, η πόλη του Μεσολογγίου και οι υπερασπιστές της δεν κατέρρευσαν με τον τρόπο που θα ανέμενε κανείς από μια καθαρά υλική εκτίμηση της ισχύος.

Παρέμειναν όρθιοι διατηρώντας τη συνοχή, το ηθικό και την επιχειρησιακή τους λειτουργία, μετατρέποντας την αντοχή τους σε παράγοντα συνέχισης της αντίστασης και σε μηχανισμό αποτροπής της άμεσης κατάρρευσης.

Για του λόγου το αληθές, η ανωτέρω αναφορά για την ανθεκτικότητα των Ελεύθερων Πολιορκημένων του Μεσολογγίου αποτυπώνεται με δραματική ακρίβεια και στις μαρτυρίες της εποχής. Όπως καταγράφει ο Νικόλαος Κασομούλης (Ενθυμήματα Στρατιωτικά, Τόμος Γ΄), οι πολιορκημένοι κατέφυγαν ακόμη και σε χόρτα της θάλασσας και σε ποντικούς για να επιβιώσουν. Μιλά επίσης για τις ασθένειες που πολλαπλασιάζονταν και την φυσική αντοχή που εξαντλούνταν και παρόλα αυτά, το Μεσολόγγι παρέμενε όρθιο και δεν κατέρρεε.

Ακόμη και όταν η υλική κατάρρευση καθίσταται αναπόφευκτη, το Μεσολόγγι δεν παραδίδεται.

Όπως επίσης, αποτυπώνει με χαρακτηριστική ένταση ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, στο ποίημά του: «Ανδριάς του αοιδίμου Γρηγορίου του Ε΄ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως», «Στον τάφο του κλεισμένο το Μισολόγγι σκέλεθρο, γυμνό, ξεσαρκωμένο, δεν παραδίδει τ’ άρματα, δε γέρνει το κεφάλι…/ Κρατεί για νεκροθάφτη του το Χρήστο τον Καψάλη».

Η ποιητική αυτή αποτύπωση δεν αποτελεί απλώς λογοτεχνική υπερβολή, αλλά αναδεικνύει με ακρίβεια τη βαθύτερη πραγματικότητα της πολιορκίας: ακόμη και υπό συνθήκες πλήρους αποδόμησης των υλικών μέσων, η κοινωνία διατηρεί τη βούληση αντίστασης.

Στο ίδιο πλαίσιο, η πράξη του Χρήστου Καψάλη συμβολίζει την ακραία έκφραση αυτής της επιλογής: την άρνηση της υποταγής ακόμη και μπροστά στην απόλυτη καταστροφή.

Η διάσταση αυτή της συλλογικής ανθεκτικότητας αποτυπώνεται με ιδιαίτερη ένταση και στην ποίηση του Κωστή Παλαμά. Συγκεκριμένα, στο έργο του «Η δόξα στο Μισολόγγι», αναφέρει: «να ειπούν το φράχτη σου άπαρτο… τις γυναίκες σου, αντρών άρματα ζωσμένες… της Λευτεριάς, μες στων παιδιών τα χέρια τις πέτρες σου, όπλα», επισημαίνοντας ότι η αντίσταση δεν περιορίζεται στους μαχητές, αλλά διαχέεται στο σύνολο της κοινωνίας.

Η ποιητική αυτή αναπαράσταση αναδεικνύει μια κρίσιμη παράμετρο της πολιορκίας: το Μεσολόγγι δεν αμυνόταν μόνο ως στρατιωτική δύναμη, αλλά ως κοινωνικό σύνολο.

Η άμυνα του Μεσολογγίου εξελίχθηκε σε μια μορφή «ολικής κοινωνικής άμυνας», όπου η διάκριση μεταξύ μαχητών και αμάχων καθίσταται δυσδιάκριτη, καθώς το σύνολο του πληθυσμού ενσωματώθηκε στην προσπάθεια αντίστασης και άμυνας.

Συνεπώς, αυτό που σήμερα περιγράφεται ως whole-of-society approach δεν ήταν τότε θεωρητική κατασκευή, αλλά εμπειρική πραγματικότητα.

Υπό αυτή την έννοια, η ανθεκτικότητα δεν αποτελεί απλώς ψυχολογική στάση, αλλά λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος, μετατρέποντας μια πολιορκημένη πόλη σε ένα ενιαίο σύστημα άμυνας.

Μιλώντας για την ανθεκτικότητα του Μεσολογγίου θα πρέπει να επισημανθεί, ότι δεν στηριζόταν μόνο στο ηθικό και στρατιωτικό φρόνημα των κατοίκων, αλλά και στην έξοχη οχύρωση της πόλης -κατασκευάστηκε από τον μηχανικό Μιχαήλ Κοκκίνη- που καθιστούσε την άμυνα αποτελεσματική ακόμη και υπό τι πιο σκληρές συνθήκες. Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα της εφημερίδας του Mάγερ «Eλληνικά χρονικά», στο φύλλο της 4ης Οκτωβρίου 1824, όπου μιλά για ένα θαύμα. Συγκεκριμένα αναφέρει:

«Eυφραίνεται η ψυχή ενός Έλληνος, όταν πλησιάζη εις τα τείχη του Mεσολογγίου. Πόσαι ιδέαι του διεγείρονται εις τον νουν, όταν βλέπη εξ οργυιάς χανδάκι να κατασταίνη νησί το Mεσολόγγι, εκεί όπου προ δύο χρόνων δεν ήτο παρά εν ασύμμετρον αυλάκι, το οποίον ημπορούσε να πηδήση ένας άνθρωπος! Όταν βλέπη κανονιοστάσια λιθόκτιστα με πέντε και δέκα κανόνια το καθένα εκεί όπου δεν ήταν παρά πεντέξη πλίνθοι κολλημένοι ένας επάνω εις τον άλλον, πεντέξη πέτρες μια επάνω εις την άλλην και μερικές κόφες με χώμα!

Ποίος μονάρχης επρόσταξε, ποίος βασιλικός θησαυρός εξώδευσε δια να γίνη αυτό το τόσον αναγκαίον, το τόσον σωτηριώδες εις την Eλλάδα έργον; Όποιος ξένος εμβαίνει εις την πόλιν, ερωτά και τον αποκρίνονται: H κοινή θέλησις, από το ένα μέρος, και τα κοινά εισοδήματα, ενωμένα με τας αυτοπροαιρέτους συνεισφοράς ολίγων φιλογενών, από το άλλο, ωχύρωσαν, καθώς βλέπεις, το Mεσολόγγι».

Από την ανωτέρω αναφορά καθίσταται σαφές, ότι τα οχυρωματικά έργα του Κοκκίνη αποτελούσαν τον πυρήνα της άμυνας, εξασφαλίζοντας ότι η πόλη μπορούσε να αντέξει πολυεπίπεδες επιθέσεις και να μετατρέψει την κοινωνική ανθεκτικότητα σε στρατηγικό συντελεστή ισχύος.

Υπό αυτό το πρίσμα, η κοινωνική ανθεκτικότητα στο Μεσολόγγι λειτούργησε ως πολλαπλασιαστής ισχύος.

Σε ένα περιβάλλον όπου η υλική ισχύς ήταν εξ ορισμού περιορισμένη, η ικανότητα της κοινωνίας να αντέχει και να συνεχίζει να λειτουργεί αποτέλεσε το στοιχείο εκείνο που εξισορρόπησε, έστω και προσωρινά, την ασυμμετρία.

Η ανθεκτικότητα μετέτρεψε την αδυναμία σε καθυστέρηση, και την καθυστέρηση σε στρατηγική επίδραση.

Η κορύφωση αυτής της διαδικασίας υπήρξε η ίδια η Έξοδος. Από στενά επιχειρησιακή σκοπιά, επρόκειτο για μια ενέργεια υψηλού ρίσκου, με περιορισμένες πιθανότητες επιτυχίας. Ωστόσο, η σημασία της δεν εξαντλείται στο άμεσο τακτικό αποτέλεσμα. Η Έξοδος λειτούργησε ως γεγονός υψηλής συμβολικής έντασης, το οποίο υπερέβη τα όρια του πεδίου της μάχης και εντάχθηκε στο ευρύτερο επίπεδο της στρατηγικής επίδρασης.

Η αντοχή του Μεσολογγίου και η δραματική της κατάληξη κινητοποίησαν τη διεθνή κοινή γνώμη, ενίσχυσαν το φιλελληνικό ρεύμα και συνέβαλαν στη διαμόρφωση πολιτικών συνθηκών ευνοϊκών για την ελληνική υπόθεση.

Το Μεσολόγγι, επομένως, προσφέρει ένα κρίσιμο μάθημα: η ισχύς δεν είναι μόνο συνάρτηση υλικών μέσων, αλλά και της ικανότητας ενός κοινωνικού συστήματος να απορροφά κραδασμούς, να προσαρμόζεται και να επιμένει.

Οι σύγχρονες συγκρούσεις, ιδίως εκείνες που χαρακτηρίζονται ως υβριδικές, καταδεικνύουν ότι η κοινωνική ανθεκτικότητα αποτελεί όχι απλώς υποστηρικτικό, αλλά κεντρικό παράγοντα.

Κράτη και κοινωνίες που διαθέτουν υψηλά επίπεδα ανθεκτικότητας μπορούν να αντέχουν παρατεταμένες πιέσεις — οικονομικές, στρατιωτικές, κοινωνικές, πληροφοριακές — χωρίς να καταρρέουν.

Αντιθέτως, συστήματα που εμφανίζουν χαμηλή συνοχή και περιορισμένη αντοχή είναι ευάλωτα ακόμη και σε πιέσεις χαμηλότερης έντασης.

Επομένως, το κρίσιμο ζήτημα για τις σύγχρονες κοινωνίες —ιδίως για εκείνες που λειτουργούν σε περιβάλλον σχετικής ευημερίας και σταθερότητας— είναι κατά πόσο διαθέτουν τα χαρακτηριστικά εκείνα που συγκροτούν την ανθεκτικότητα: κοινωνική συνοχή, εμπιστοσύνη στους θεσμούς, ικανότητα συλλογικής δράσης και προσαρμοστικότητα.

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ.. Στα χέρια των Ιρανών Αμερικανοί πιλότοι.. και μια γυναίκα πιλότος. - 2 ΒΙΝΤΕΟ


 


Στα χέρια των Ιρανών Αμερικανοί πιλότοι.. και μια γυναίκα πιλότος. Οι Ιρανικές Δυνάμεις παρουσιάζουν τα λάφυρα τα Έγγραφα Ταυτότητας Αμερικανών Πιλότων Νότια του Ισφαχάν που αιχμαλωτίστηκαν.

Στο σημείο της συντριβής και των σφοδρών μαχών νότια του Ισφαχάν, οι ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας ανέκτησαν ενοχοποιητικά έγγραφα: αμερικανικές στρατιωτικές ταυτότητες, προσωρινές άδειες παραμονής που εκδόθηκαν από το Ισραήλ και άλλα προσωπικά αντικείμενα.

Μεταξύ αυτών, η ταυτότητα μιας πιλότου ονόματι Amanda Ryder επισημάνθηκε ρητά από τα ιρανικά μέσα ενημέρωσης.


Φωτογραφίες που δείχνουν έγγραφα, ταυτότητες και προσωπικά αντικείμενα του πληρώματος του αεροσκάφους που συνετρίβη στο Ισφαχάν.

Η ταυτότητα της «Ταγματάρχη Αμάντα Μ. Ράιντερ» της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ βρέθηκε στον τόπο καταστροφής του C-130 στο Ισφαχάν του Ιράν. Βρέθηκε επίσης η άδεια παραμονής της κατηγορίας B2 από το ΙΣΡΑΗΛ..Tehran Times

Η ιρανική αστυνομία δημοσίευσε βίντεο που τους δείχνει να εμπλέκονται με αμερικανικά ελικόπτερα με μεσαία όπλα κατά τη διάρκεια της επιχείρησης ”διάσωσης των πιλότων”.

Το βίντεο δείχνει επίσης δυνάμεις ασφαλείας να ερευνούν τα συντρίμμια των δύο αεροσκαφών C-130 Hercules, βρίσκοντας τις ταυτότητες των Αμερικανών πιλότων και τις προσωρινές άδειες παραμονής τους στο Ισραήλ.

dimpenews.com

Ημερομηνίες πληρωμής των συντάξεων μηνός Μαΐου 2026


 

Αθήνα, Απριλίου  2026

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ημερομηνίες πληρωμής των συντάξεων μηνός Μαΐου 2026

 

Οι ημερομηνίες πληρωμής ακολουθούν τον κανόνα του διαχωρισμού μεταξύ Μισθωτών και Μη Μισθωτών και διαμορφώνονται ως ακολούθως:

  • Την Παρασκευή 24 Απριλίου 2026 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις από τα τέως ταμεία Μη Μισθωτών ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και ΕΤΑΑ, οι κύριες συντάξεις που απονεμήθηκαν από τη σύσταση του ΕΦΚΑ και μετά, με τον ν.4387/2016, μέσω του ΟΠΣ-ΕΦΚΑ (συνταξιούχοι Μισθωτοί & Μη Μισθωτοί από 1.1.2017 και έπειτα) και όλες οι επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα (Μη Μισθωτών και Μισθωτών).

  • Τη  Δευτέρα 27 Απριλίου 2026 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις των τέως Ταμείων Μισθωτών [ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τραπεζών, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΛΟΙΠΩΝ ΕΝΤΑΣΣΟΜΕΝΩΝ (ΤΣΕΑΠΓΣΟ, ΤΣΠ-ΗΣΑΠ), ΝΑΤ, ΕΤΑΤ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ] καθώς και οι κύριες και οι επικουρικές συντάξεις του Δημοσίου.

 

 

Από τη Διοίκηση του e-Ε.Φ.Κ.Α.