Διευθύνων Σύμβουλος Ε.Α.Α.Σ για το ΜΤΣ: - Ποιοι διαμόρφωσαν το νικηφόρο αποτέλεσμα, που υβρίζονται από αδαείς και καιροσκόπους!! - Όλες οι αλήθειες μέσα σε 4 πίνακες!!

Σας κοινοποιώ από την προσωπική μου διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους πίνακες που δημοσιεύθηκαν στην Εθνική Ηχώ βελτιωμένους με την προσθήκη μάλιστα του Πίνακα 4 που είναι ιδιαίτερα χρήσιμος.

Να τους μελετήσετε και να θυμάστε ότι είχαμε σημαντική συνεισφορά ως ΕΑΑΣ στη διαμόρφωση αυτού του αποτελέσματος. Σημαντική βοήθεια είχαμε και από τους:  Στγο Φλώρο , Στγο Χούπη και Αντγο Κωστίδη οι οποίοι δυστυχώς υβρίζονται από τους αδαείς και τους καιροσκόπους.

Τους πίνακες μπορείτε να τους αναρτήσετε όπου θέλετε ή και να τους διανέμετε αναφέροντας πάντα τον συντάκτη, δηλαδή την αφεντιά μου, γιατί αν κάποιος θέλει να πει κάτι ας είμαι εγώ που θα πάρω το φταίξιμο.

Για την ενημέρωση σας:

α. Για την πληρωμή του μηνιαίου μερίσματος από το ΜΤΣ στους δικαιούχους κάθε μήνα  απαιτούνται περίπου 9,5 εκατ. ευρώ και άρα το ΜΤΣ ενισχύεται με 2 περίπου μηνιαία μερίσματα κατ' έτος

β. Για την πληρωμή του μηνιαίου μερίσματος από τον ΕΚΟΕΜΣ στους δικαιούχους κάθε μήνα (Μόνο ΣΞ)  απαιτούνται περίπου 3,5 εκατ. ευρώ και άρα ο ΕΚΟΕΜΣ ενισχύεται με 1 περίπου μηνιαίο μέρισμα κατ' έτος.

γ. Ο ΕΛΟΑΣ σώζεται από στάση πληρωμών των εφάπαξ.

Τα νούμερα έχουν σημαντική ακρίβεια προσέγγισης αλλά μπορεί να έχουν και μικρές αποκλίσεις.

Να είστε όλοι εξαιρετικά, να συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας και να συμμετάσχουμε στις εκλογές.

Καλή συνέχεια

Χρήστος Γ. Χρηστίδης

    6944-756159

ΠΙΝΑΚΑΣ 1 : ΕΣΟΔΑ ΜΕΤΟΧΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 2020 – 2024 (5ΕΤΙΑ) 

ΕΤΟΣ	2020	2021	2022	2023	2024	2020 - 2024
	ΕΙΣΠΡΑΧΘΕΝΤΑ	ΕΙΣΠΡΑΧΘΕΝΤΑ	ΕΙΣΠΡΑΧΘΕΝΤΑ	ΕΙΣΠΡΑΧΘΕΝΤΑ	ΕΙΣΠΡΑΧΘΕΝΤΑ	ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΣΥΝΟΛΑ ΜΤ
ΜΤΣ	4.368.216,28	12.433.433,00	16.400.189,42	4.877.433,12	8.735.812,75	ΜΤΣ:    46.815.084,57
ΜΤΝ	10.396.991,00	114.300,99	60.335.356,95	28.791.184,14	27.362.909,94	ΜΤΝ: 127.000.743,00
ΜΤΑ	21.525.596,80	44.257.553,47	60.076.827,00	82.831.478,81	54.607.484,00	ΜΤΑ: 263.298.940,00
ΣΥΝΟΛΟ  ΜΤ	36.290.804,08	56.805.287,46	136.812.373,37	116.500.096,07	90.706.206,69	437.114.767,57
						ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΣΥΝΟΛΑ ΕΛΟΑ
ΕΛΟΑΣ	189.072,78	210.983,99	324.637,43	248.789,05	1.672.971,08	ΕΛΟΑΣ:      2.646.454,33
ΕΛΟΑΝ	5.198.495,50	10.033.473,40	30.387.042,77	16.680.217,52	13.681.454,97	ΕΛΟΑΝ:   75.980.684,16
ΕΛΟΑΑ	8.677.687,00	21.579.921,00	29.672.011,00	40.998.367,00	26.367.016,00	ΕΛΟΑΑ: 127.295.002,00
ΣΥΝΟΛΟ ΕΛΟΑ	14.065.255,28	31.824.378,39	60.383.691,20	57.927.373,57	41.721.442,05	205.921.140,49
ΕΚΟΕΜΣ	0	0	0.00 €	0.00 €	0.00 €
ΕΚΟΕΜΝ	0	0	0.00 €	0.00 €	0.00 €
ΕΚΟΕΜΑ	0	0	0.00 €	0.00 €	0.00 €
ΣΥΝΟΛΟ ΕΚΟΕΜ	0	0	0.00 €	0.00 €	0.00 €
ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ	50.356.059,36	88.629.665,85	197.196.064,57	174.427.469,64	132.427.648,74	643.035.908,06

 

1.  Το επιμέρους σύνολο του ΜΤΣ από εξοπλιστικά μοιράστηκε σε 60.000 μερισματούχους άρα 46.815.084,57 : 60.000 = Μ.Ο συνόλου 5ετίας / μερισματούχο του Στρατού – ΕΛ.ΑΣ από εξοπλιστικά 780,25€

 

2.  Το επιμέρους σύνολο του ΜΤΝ από εξοπλιστικά μοιράστηκε σε 15.000 μερισματούχους άρα 127.000.743,00 : 15.000 = Μ.Ο συνόλου 5ετίας / μερισματούχο του Ναυτικού από εξοπλιστικά 8.466.716,20€

 

3.  Το επιμέρους σύνολο του ΜΤΑ από εξοπλιστικά μοιράστηκε σε 15.000 μερισματούχους άρα 263.298.940,00 : 15.000 = Μ.Ο συνόλου 5ετίας / μερισματούχο της Αεροπορίας από εξοπλιστικά 17.553,26€

 

4.  Για τα ΕΛΟΑ η κατάσταση είναι εξωπραγματική σε σχέση με τις εισπράξεις από τα εξοπλιστικά και οι διαφορές εξόφθαλμες.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2 : ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Μ.Ο. ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ 1

	ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ	ΝΕΑ ΚΑΤΑΝΟΜΗ	ΩΦΕΛΗ / ΑΠΩΛΕΙΕΣ
			ΑΝ ΤΑ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ ΓΙΝΟΝΤΟΥΣΑΝ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ 5 ΧΡΟΝΙΑ
ΜΤΣ	9.363.016,91 €	31.122.986,35 €	21.759.969,44 €
ΜΤΝ	25.400.148,60 €	19.818.397,51 €	-5.581.751,09 €
ΜΤΑ	52.659.788,02 €	28.435.092,08 €	-24.224.695,94 €
ΣΥΝΟΛΟ  ΜΤ	87.422.953,53 €
ΕΛΟΑΣ	529.290,87 €	13.580.939,50 €	13.051.648,63 €
ΕΛΟΑΝ	15.196.136,83 €	9.761.300,27 €	-5.434.836,57 €
ΕΛΟΑΑ	25.459.000,40 €	14.005.343,86 €	-11.453.656,54 €
ΣΥΝΟΛΟ ΕΛΟΑ	41.184.428,10 €
ΕΚΟΕΜΣ	0.00 €	11.883.322,06 €	11.883.322,06 €
ΕΚΟΕΜΝ	0.00 €
ΕΚΟΕΜΑ	0.00 €
ΣΥΝΟΛΟ ΕΚΟΕΜ	0.00 €
ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ	128.607.381,63 €	128.607.381,63 €

 

Τα συνολικά έσοδα των τριών ΜΤ 5ετίας όπως φαίνονται από τον Πίνακα 1 είναι όπως παρακάτω:

	2020	2021	2022	2023	2024
	ΜΤΣ + ΜΤΝ+ ΜΤΑ	ΜΤΣ + ΜΤΝ+ ΜΤΑ	ΜΤΣ + ΜΤΝ+ ΜΤΑ	ΜΤΣ + ΜΤΝ+ ΜΤΑ	ΜΤΣ + ΜΤΝ+ ΜΤΑ
ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ	50.356.059,36	88.629.665,85	197.196.064,57 €	174.427.469,64 €	132.427.648,74 €

 

Το άθροισμα των εσόδων των τριών ΜΤ και των τριών ΕΛΟΑ (διότι τα ΕΚΟΕΜ δεν λάμβαναν τίποτε από τα εξοπλιστικά) είναι 643.035.908€  το οποίο διαιρείται διά του 5 (5 έτη) και βγαίνει 128.607.181,63 € που είναι και ο Μ.Ο. ΠΟΥ ΘΑ ΙΣΧΥΕΙ ΑΠΟ ΤΩΡΑ  ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΕΤΗ γιατί τα προηγούμενα έχουν ήδη εισπραχθεί και δεν θα παρθούν πίσω για να αναδιανεμηθούν.

Κατά τους υπολογισμούς του ΥΠΕΘΑ που έχει και τα στοιχεία του 2025 ο Μέσος Όρος ανεβαίνει στα 140 εκατ. ευρώ

Οτιδήποτε  πάνω από αυτό το νούμερο των 140 εκατ. ευρώ θα πηγαίνει στο στεγαστικό πρόγραμμα η δε κατανομή του Μ.Ο. και σύμφωνα με την τροπολογία  φαίνεται στον επόμενο Πίνακα 3.

ΠΙΝΑΚΑΣ 3 : ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ ΜΕ ΠΟΣΟΣΤΑ ΕΠΙ ΤΟΥ Μ.Ο.

Ο παρακάτω πίνακας θα ισχύσει αν και μόνο αν το ΥΠΕΘΑ υλοποιεί εξοπλιστικά ύψους περίπου 2,5 δις. ευρώ κάθε χρόνο από τώρα και στο εξής ώστε το 6% που θα διανέμεται σύμφωνα με το νέο νόμο να πλησιάζει ή και να υπερβαίνει  το Μ.Ο. της τελευταίας 5ετίας.

Τονίζω ότι τα χρήματα από το 2020 – 2024 έχουν ήδη εισπραχθεί από τα ΜΤ – φαίνεται στον ισολογισμό τους -  και δεν θα παρθούν πίσω από το ΜΤΝ και ΜΤΑ  για να δοθούν στο ΜΤΣ απλά ελήφθησαν ως αριθμοί για να προσδιοριστεί ο Μ.Ο..

Αν τελικά πράγματι υπολογιστεί έτσι – ή κατά το ΥΠΕΘΑ 140 εκατ. ευρώ περίπου - λαμβάνοντας τον παραπάνω Μ.Ο. ως οροφή από τώρα και στο εξής, τότε υπάρχει όφελος για το ΜΤΣ αφού οι κατ’ έτος πάσης φύσης προμήθειες για τα εξοπλιστικά είναι αρχής γενομένης από το 2025 πάνω από 2,5 δις ευρώ/έτος σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΥΠΕΘΑ.

Αν οι διαβεβαιώσεις για συνέχιση του εξοπλιστικού προγράμματος για τα επόμενα έτη ισχύσουν τότε για παράδειγμα  για το έτος 2026 οι προμήθειες του ΥΠΕΘΑ θα είναι 2,5 δις ευρώ και τα τρία Μετοχικά Ταμεία θα μοιραστούν 2,5 δις Χ 6% = 150 εκατ. ευρώ με τα ποσοστά που φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

	ΣΞ			ΠΝ		ΠΑ
ΠΟΣΟΣΤΟ ΚΛΑΔΟΥ	44%			23%		33%
ΠΟΣΟ ΚΛΑΔΟΥ	66 εκατ. €			34,50 εκατ. €		49,5 εκατ. €
ΦΟΡΕΑΣ	ΜΤΣ	ΕΛΟΑΣ	ΕΚΟΕΜΣ	ΜΤΝ	ΕΛΟΑΝ	ΜΤΑ	ΕΛΟΑΑ
ΠΟΣΟΣΤΟ	55%	34%	21%	67%	33%	67%	33%
ΠΟΣΟ ΦΟΡΕΑ	36,30 εκατ.€	22,44 εκατ. €	13,86 εκατ. €	23,11 εκατ. €	11,38 εκατ. €	33,16 εκατ. €	16,33 εκατ. €

 

Το ΕΚΟΕΜΣ λαμβάνει ποσοστό από τη νέα κατανομή ενώ τα ΕΚΟΕΜΝ και  ΕΚΟΕΜΑ όχι και γι’ αυτό δεν αναγράφονται στον πίνακα

ΠΙΝΑΚΑΣ 4 : ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΕΛΙΚΟ ΟΦΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΤΣ ,ΤΟΝ ΕΛΟΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΟΕΜΣ

Με βάση τα όσο περιγράφηκαν στους προηγούμενους πίνακες τα ποσά που θα καταλήξουν στο ΣΞ φαίνονται στον παρακάτω πίνακα:

	ΣΞ
ΠΟΣΟΣΤΟ ΚΛΑΔΟΥ	44%
ΠΟΣΟ ΚΛΑΔΟΥ	66 εκατ. €
ΦΟΡΕΑΣ	ΜΤΣ	ΕΛΟΑΣ	ΕΚΟΕΜΣ
ΠΟΣΟΣΤΟ	55%	34%	21%
ΠΟΣΟ ΦΟΡΕΑ	36,30 εκατ.€ /έτος	22,44 εκατ. €/έτος	13,86 εκατ. €/έτος

 

Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται τα ποσά που έχουν απωλέσει τα ΜΤΣ, ΕΛΟΑΣ και ΕΚΟΕΜΣ από προηγούμενες νομοθετικές ρυθμίσεις την τελευταία 5ετία:

ΦΟΡΕΑΣ	ΜΤΣ	ΕΛΟΑΣ	ΕΚΟΕΜΣ
ΠΟΣΟ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΦΟΡΕΑ	16 εκατ.€ από νόμο Παναγιωτόπουλου/έτος (κατάργηση ειδικής εισφοράς των ε.ε υπέρ ΜΤΣ)	22,44 εκατ. € Λόγω κατάργησης του 2% από τα εξοπλιστικά.	10 εκατ. €/έτος από νόμους Δένδια (ΤΕΘΑ 7,5 + Νοσήλεια 2,5 υπέρ ΕΚΟΕΜΣ)

 

Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται το πραγματικό τελικό όφελος από όλες τις νομοθετικές ρυθμίσεις που αφορούν το ΜΤΣ την τελευταία 5ετία:

ΦΟΡΕΑΣ	ΜΤΣ	ΕΛΟΑΣ	ΕΚΟΕΜΣ
ΠΟΣΟ ΦΟΡΕΑ	36,3 – 16 = 20,3 εκατ. €/έτος πραγματικό όφελος	22,44 εκατ. €/έτος πραγματικό όφελος (Δεν υπήρχε καθόλου τα προηγούμενα χρόνια)	13,86 – 10 = 3,86 εκατ. €/έτος πραγματικό όφελος

 

Επιτέλους αποτέλεσμα στις από πολλών ετών διεκδικήσεις της ΕΑΑΣ και συνεχίζουμε προς το δικαιότερο!!!

Η αλαζονεία δεν κάνει ποτέ καλό στα καθεστώτα

 

Έχω γράψει και άλλη φορά ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στη χώρα δεν είναι απλώς ότι έχουμε μια κυβέρνηση που είναι αντιδημοφιλής, τουλάχιστον με βάση τα πολύ υψηλά ποσοστά απόρριψής της στις δημοσκοπήσεις.

Αυτό από μόνο δεν λέει κάτι. Σε τελική ανάλυση μια αντιδημοφιλής κυβέρνηση μπορεί πάντα να αντικατασταθεί, μέσα από τις εκλογές, από μια άλλη κυβέρνηση που θα κριθεί ότι υπηρετεί καλύτερα τις κοινωνικές ανάγκες.

Ή μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι αυτή ευθύνεται για τη μειωμένη απήχησή της και άρα να κάνει «στροφή στην κοινωνία» και να πάρει μέτρα πιο φιλολαϊκά.

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι ότι έχουμε να κάνουμε με μια κυβέρνηση που θεωρεί ότι είναι καθεστώς.

Για την ακρίβεια πιστεύει ότι είναι το μόνο εφικτό και βιώσιμο καθεστώς σήμερα στη χώρα.

Δείτε για παράδειγμα τον ιδιαίτερα απαξιωτικό τρόπο με τον οποίο αναφέρεται στην αντιπολίτευση. Δεν είναι απλώς «σκληρές» απαντήσεις στην κριτική που ασκείται στην κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο έχει τον τόνο: «είστε επικίνδυνοι και ανίκανοι, μόνο η Νέα Δημοκρατία δικαιούται να είναι κυβερνώσα παράταξη. Κάθε τι άλλο θα ρίξει τη χώρα στα βράχια».

Εάν κανείς κοιτάξει στην πολιτική ιστορία θα δει ότι ένας τέτοιος τόνος είναι πολύ πρόσφατο φαινόμενο. Στη μεταπολίτευση τόσο η  Νέα Δημοκρατία όσο και το ΠΑΣΟΚ, όση υπερβολή και εάν κατά καιρούς χρησιμοποιούσαν στην πολιτική τους πολεμική, στην πραγματικότητα αναγνώριζαν, ιδίως από τη δεκαετία του 1990 και μετά ότι θα μπορούσαν να αντικατασταθούν στη διακυβέρνηση από την αντίπαλη παράταξη και αυτό να μη συνιστά καταστροφή της χώρας.

Ήταν και αυτό ένα σημάδι μιας πραγματικής κανονικότητας.

Αυτό το είδος διαλόγου πλέον δεν υπάρχει. Ο κυβερνητικός λόγος είναι δομημένος γύρω από την αντίληψη ότι η μόνη κυβερνητική δύναμη στη χώρα είναι η Νέα Δημοκρατία. Καμία άλλη παράταξη δεν πρέπει ποτέ να κυβερνήσει τη χώρα.

Αυτό δεν μεταφράζεται μόνο σε μια αλαζονική άρνηση διαλόγου πάνω στην κυβερνητική πολιτική, που έχει μετατρέψει τη Βουλή σε απλό διεκπεραιωτικό μηχανισμό σε σχέση με τη νομοθεσία. Ούτε καν μόνο στη αντιμετώπιση της Βουλής ως μηχανισμού εξασφάλισης ασυλίας για τους υπουργούς. Ούτε περιορίζεται σε πρωτοφανείς επιδείξεις κυνισμού όπως αυτή του Άδωνι Γεωργιάδη απέναντι στην Πέτη Πέρκα, μια βουλεύτρια του κοινοβουλίου που συνελήφθηκε και κρατήθηκε παράνομα από τις ισραηλινές αρχές, και υπέστη την παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων της.

Πρωτίστως αποτυπώνεται σε μια αντίληψη ότι ουσιαστικά δικαιολογείται η χρήση οποιουδήποτε μέσου ώστε η κυβέρνηση να παραμείνει στην εξουσία. Γιατί όταν καλλιεργείται μια κουλτούρα ότι η μόνη δύναμη που μπορεί να διαχειριστεί το κράτος είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, τότε εύκολα περνάμε στην αντίληψη – και πρακτική…- «το κράτος είμαστε εμείς και μόνο εμείς».

Αυτό δίνει μια άλλη διάσταση στο γιατί η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός σήμερα δίνουν τόσο μεγάλη έμφαση στο να εξασφαλιστεί, σε όλα τα επίπεδα ασυλία σε σχέση με σκάνδαλα, παρότι μέχρι τώρα ο κανόνας του δημοκρατικού πολιτικού παιχνιδιού απαιτούσε κάποιες θυσίες πολιτικών προσώπων για να ικανοποιηθεί στοιχειωδώς το «κοινό περί δικαίου αίσθημα». Αυτό εξηγεί τον φρενήρη ρυθμό νομοθετημάτων, ακόμη και όσων έχουν απορριφθεί συλλήβδην από τους κοινωνικούς φορείς, από τα ιδιωτικά σουπερμάρκετ πτυχίων έως την εισαγωγή του 13ωρου.

Αυτό εξηγεί την προλείανση του εδάφους για ένα εκλογικό τοπίο όπου η Νέα Δημοκρατία, που είναι βέβαιο ότι δεν θα πετύχει αυτοδυναμία, στη συνέχεια θα προχωρήσει σε έναν εντυπωσιακό εκλογικό εκβιασμό για να παραμείνει στην εξουσία. Αυτό δίνει μια διαφορετική διάσταση στο γιατί η Νέα Δημοκρατία απομακρύνεται από έναν πιο παραδοσιακό ιδεολογικό πυρήνα που είχε ως κόμμα και πλέον απλώς διαλέγει κυνικά ιδεολογικούς συρμούς με μόνο κριτήριο την πολιτική επιβίωση – με αποτέλεσμα το εκκρεμές πότε να πηγαίνει στο «δικαιωματισμό» και πότε να γυρνάει σε μια σκληρή ακροδεξιά λογική που παραδοσιακά υποτίθεται ότι ήταν «εκτός παράταξης». Με αποτέλεσμα να έχει ήδη αποξενωθεί από σημαντικό μέρος του ακροατηρίου της.

Αυτό εξηγεί γιατί η κυβέρνηση έχει επενδύσει τόσο πολύ στο να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του κράτους, με ιδιαίτερη έμφαση σε εκείνα τα τμήματα του κράτους που κανονικά θα πρέπει να είναι πέραν του κυβερνητικού ελέγχου και κάθε χειραγώγησης. Γιατί μπορεί να κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι θέλει να μπορεί να παραγγέλνει αποφάσεις της δικαιοσύνης, όμως στην πραγματικότητα την υλοποίηση της μεγαλύτερης σχετικής παραγγελίας την χρεώνεται η ίδια η κυβέρνηση εάν θυμηθούμε το απαλλακτικό, επί της ουσίας, πόρισμα για τις υποκλοπές (παρότι θύματα υποκλοπών ήταν και δικαστικοί).

Και αυτό βέβαια εξηγεί γιατί πλέον η κυβέρνηση πρωτίστως ενδιαφέρεται να κρατήσει τον σκληρό πυρήνα υποστηρικτών της – αρκετοί από αυτούς όχι ιστορικά προερχόμενοι από τη Νέα Δημοκρατία – παρά να κερδίσει ξανά την επιρροή της σε ένα ευρύτερο ακροατήριο και να ασκήσει μια ηγεμονική επιρροή, και παράλληλα να εξασφαλίσει ότι η αντιπολίτευση θα παραμείνει κατακερματισμένη, στρατηγικά ανεπαρκής και πολιτικά αναποτελεσματική. Γιατί ένα καθεστώς πρωτίστως ενδιαφέρεται να παραμείνει την εξουσία και να τη διατηρήσει και όχι να αποσπάσει το είδος της συναίνεσης που κανονικά πρέπει να βρίσκεται στον πυρήνα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Όμως, αυτή η αλαζονεία της κυβέρνησης και η βαθιά καθεστωτική λογική θα αποδειχτούν και η μεγαλύτερη αδυναμία της.

Και αυτό γιατί με τον τρόπο της η κυβέρνηση έχει ανεβάσει τον πήχη ως προς τα πολιτικά επίδικα στη χώρα, ενόψει και των μελλοντικών εκλογών. Από το απλό αίτημα κοινοβουλευτικής εναλλαγής έχουμε περάσει στο ερώτημα της ανατροπής ενός καθεστώτος, που βιώνεται ως τέτοιο. Και το αίτημα της απαλλαγής από ένα αντιδημοφιλές καθεστώς μπορεί στο τέλος να αποδειχτεί πολύ πιο αποτελεσματικό από οποιοδήποτε άλλο πολιτικό αίτημα.

https://www.in.gr/2025/10/10/editorial/alazoneia-den-kanei-pote-kalo-sta-kathestota/

Αποκάλυψη: Ποιοι πήγαν να ρίξουν τον Καραμανλή! - Γιατί τον απέκλεισαν από τον Λευκό Οίκο - Το σχέδιο "Πυθία" - Τα επτά "ΟΧΙ"

 

Ο Μανώλης Κοττάκης στο βιβλίο του ξετυλίγει το αόρατο νήμα που συνδέει τις υποκλοπές, τη διπλωματία των αγωγών, το Βατοπέδι και τον Δεκέμβριο του 2008

Αξιζε η Ελλάδα να περάσει την εφιαλτική περίοδο αποσταθεροποίησης, με τις περίεργες φωτιές του 2007, την υπόθεση του Βατοπεδίου που κατέπεσε στη Δικαιοσύνη, τα δραματικά επεισόδια του Δεκεμβρίου του 2008, τις υποκλοπές των επικοινωνιών της κυβέρνησης Καραμανλή; Ποιο το παρασκήνιο του φερόμενου σχεδίου δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού, αλλά και της υποκινούμενης κρίσης στα Ελληνοτουρκικά (απόπειρα τουρκικής απόβασης στη νήσο Ρω) για να φτάσουμε μέχρι εδώ;

Είναι μερικά από τα ερωτήματα που επιχειρεί να φωτίσει ο διευθυντής της «Εστίας» και αρθρογράφος της «δημοκρατίας» Μανώλης Κοττάκης, μέσα από το νέο του βιβλίο «Οι απόρρητοι φάκελοι Καραμανλή» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη. Μέσα από
πλήθος ντοκουµέντων και νοµικών κειµένων, αποκαλύπτει τους πραγματικούς πρωταγωνιστές, αλλά και κάθε µορφής επιδιώξεις στη διάρκεια της διακυβέρνησης του Κώστα Καραµανλή, ξετυλίγοντας για πρώτη φορά το αόρατο νήµα που συνδέει τα
παραπάνω γεγονότα, και πολλά ακόμα, όπως η διπλωµατία των αγωγών, το φυσικό αέριο και το βέτο στο Βουκουρέστι.

Πάνω από δώδεκα χρόνια μετά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία και από την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας, ο πρώην πρωθυπουργός, σε ηλικία 65 ετών, «είναι σήμερα παρών», υπογραμμίζει ο συγγραφέας. «Αλώβητος εντέλει και στη διάθεση της Ιστορίας. Τραυματίστηκε βαριά στην πρώτη φάση της επίθεσης που εξαπέλυσαν εναντίον του συγκεκριμένες δυνάμεις, αμφισβητήθηκε το ηθικό πλεονέκτημα της κυβέρνησής του και του ιδίου, στοχοποιήθηκαν στενοί του συνεργάτες και οικείοι του, απειλήθηκε με φυλακή από τον πολιτικό του αντίπαλο, αλλά τελικά έμεινε όρθιος. Είναι ίσως ο μόνος δυτικός ηγέτης εναντίον του οποίου ισχυρές δυνάμεις της Δύσης εξαπέλυσαν τέτοιας έκτασης επίθεση με στόχο την πολιτική και – κατά τους χαρακτηρισμούς κάποιων- και φυσική του εξόντωση. Επίθεση που συνεχίστηκε δριμεία ακόμα και μετά την αποχώρησή του από την εξουσία. Τέτοιο μένος» σημειώνει ο Μανώλης Κοττάκης.

Οι «Απόρρητοι Φάκελοι Καραµανλή» επιχειρούν µία δεύτερη ανάγνωση στους καθοριστικούς σταθµούς της διακυβέρνησης 2004-2009, αποτυπώνοντας συγκλίνουσες και αποκλίνουσες στρατηγικές, στάσεις και αντιστάσεις εγχώριων και µη πολιτικών δυνάµεων, στόχους και προοπτικές για την Ελλάδα και την Ευρώπη, τοποθετώντας στο επίκεντρο της ανάγνωσης τον νέο ενεργειακό χάρτη και την αναδιανοµή των φυσικών πόρων στην ευρωρωσική ζώνη και την ανατολική Μεσόγειο.

Άγνωστα στοιχεία, µαρτυρικές καταθέσεις και διπλωµατικά κείµενα έρχονται για πρώτη φορά στο φως, συνθέτοντας το ψηφιδωτό της σημαντικής εκείνης περιόδου που «σφράγισε» την ελληνική πολιτική στις αρχές του 21ου αιώνα. Πρόσωπα, δυνάµεις, θεσµικά και µη κέντρα αναδύονται µέσα από µια συγκλονιστική αφήγηση, η οποία φωτίζει τις αθέατες πτυχές της κυβερνητικής περιόδου του Κώστα Καραµανλή, αποκαλύπτοντας τις αιτιώδεις σχέσεις και τα ισχυρά κίνητρα για την επιταχυνόµενη αποδροµή της.

Ο Καραμανλής, αναφέρει ο συγγραφέας, ανήκει στο «κλαμπ» των 35 πρώτων ηγετών του κόσμου τις επικοινωνίες των οποίων έθεσε στο στόχαστρό της η πανίσχυρη NSA, η Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών. Επί των ημερών του, όπως αποκάλυψε ο εντουαρντ Σνόουντεν, η Ελλάδα συγκαταλέγεται παγκοσμίως στις πρώτες θέσεις ανάμεσα στις χώρες «στις οποίες γίνονταν οι περισσότερες υποκλοπές από την NSA». Η κυβέρνηση Καραμανλή, τονίζει ο Μανώλης Κοττάκης, «αποτέλεσε από πολύ νωρίς επανειλημμένως στόχο πολιτικής ανατροπής από ενέργειες δυτικών διπλωματών. Οργανωμένες ή σε απόκλιση από τον κεντρικό σχεδιασμό, το διερευνούμε».

Με αυτά τα δεδομένα, έχει συζητήσει κατ’ επανάληψη με τον πρώην πρωθυπουργό για όλα όσα συνέβησαν την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας από αυτόν. Για τις σχέσεις του με τις ΗΠΑ, για την πολιτική του απέναντι στη Ρωσία, για τη στόχευση της ενεργειακής του πολιτικής, για την αποσταθεροποίηση της πολιτικής του, ακόμα και για το φερόμενο σχέδιο
δολοφονίας του. Ο Κώστας Καραμανλής, παρά όσα συνέβησαν, δεν πιστεύει ότι υπήρξε σχέδιο φυσικής του εξόντωσης. Οπως όμως επισημαίνει, «μετά την πολιτική των αγωγών άρχισαν να συμβαίνουν διάφορα περίεργα πράγματα, όπως απαγωγές επιχειρηματιών, οι φωτιές του 2007 και ο Δεκέμβριος του 2008, κατά τη διάρκεια του οποίου έγιναν επεισόδια ασύμμετρα σε σχέση με το αναμφισβήτητα θλιβερό γεγονός. Δεν ξέρω αν πίσω από αυτά
κρύβονταν Κοσοβάροι, Τούρκοι, Αλβανοί, Σκοπιανοί, όποιοι άλλοι. Αλλά οι ΗΠΑ είναι δύναμη με παγκόσμια ματιά».

«Εγώ κοιτούσα το εθνικό συμφέρον. Δεν ήταν οικονομικό το θέμα»

Στις πολλές συζητήσεις που είχαν, ο πρώην πρωθυπουργός ξεκαθάρισε στον Μανώλη Κοττάκη: «Εγώ κοιτούσα το εθνικό συμφέρον. Δεν ήταν οικονομικό το θέμα. Την ανισότητα γεωπολιτικού βάρους, όπως τουλάχιστον την προσλαμβάνουν πολλοί στα δυτικά κέντρα αποφάσεων, κάθε σοβαρός Ελληνας ηγέτης πρέπει να σκέφτεται πώς θα την αντιμετωπίσει. Οι αγωγοί ήταν εθνική πολιτική γιατί παρέκαμπταν την Τουρκία και έλεγχαν τη ροή του φυσικού αερίου προς Αλβανία – Σκόπια. Δεν ήταν αντιαμερικανική πολιτική. Ο τρόπος που συμπεριφέρθηκαν ορισμένοι κορυφαίοι Αμερικανοί διπλωμάτες ήταν τουλάχιστον περίεργος».

Τον καιρό που εφάρμοζε αυτή την πολιτική, υπενθυμίζει ο Κώστας Καραμανλής, «δεν υπήρχε αμερικανικό ενδιαφέρον για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Αλλά ήταν η κυβέρνησή μου που δρομολόγησε πριν από τους ρωσικούς αγωγούς τον ανταγωνιστικό αγωγό ITGI, που είχε ένθερμη δυτική – και κυρίως αμερικανική- στήριξη. Εγκαινιάσαμε με τον Ερντογάν, παρουσία του Αμερικανού υπουργού Ενέργειας Σάμιουελ Μπόντμαν, την κατασκευή του ελληνοτουρκικού κομματιού του, το 2005, και μετά τη λειτουργία του, δύο χρόνια αργότερα. Εμείς συμφωνήσαμε με τη Βουλγαρία το 2009 και την κατασκευή του Διασυνδετήριου Αγωγού Ελλάδας – Βουλγαρίας, που είχε επίσης δυτική και κυρίως αμερικανική στήριξη. Ακριβώς γιατί η στόχευση δεν ήταν αντιαμερικανική ή αντιρωσική αλλά ήταν η ενίσχυση του γεωπολιτικού ρόλου της χώρας, αξιοποιώντας και ενισχύοντας τη θέση της με όλους τους δυνατούς τρόπους και έναντι όλων. Οι ΗΠΑ όμως ήθελαν το μονοπώλιο χωρίς να προσφέρουν ανταλλάγματα, ούτε για την ενίσχυση της γεωπολιτικής μας θέσης ούτε για την ασφάλειά μας» αποκαλύπτει ο πρώην πρωθυπουργός.

Το σχέδιο υποκλοπών κατά της κυβέρνησης Καραμανλή δεν ήταν ένα μεμονωμένο διπλωματικό επεισόδιο, διαπιστώνει ο συγγραφέας κατόπιν της ενδελεχούς έρευνάς του. Αντιθέτως, σημειώνει, ήταν η αρχή μιας επικίνδυνης κλιμάκωσης που θα οδηγούσε στο μέλλον στην αποκάλυψη του φερόμενου σχεδίου δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή πάλι μέσα από τις υποκλοπές τηλεφωνικών επικοινωνιών, οι οποίες -όπως απεδείχθη- δεν σταμάτησαν ποτέ. Αυτή τη φορά οι υποκλοπές που έγιναν επί ελληνικού εδάφους ήταν
ρωσικές! Τις έκαναν ρωσικές μυστικές υπηρεσίες για να προστατεύσουν τις επικοινωνίες του προέδρου Πούτιν από αμερικανικές. Με βάση όμως τις διαρροές που έγιναν στην ελληνική κυβέρνηση, στόχος της παρακολούθησης δυτικών δυνάμεων ήταν και πάλι ο Κώστας Καραμανλής, όχι ο Ρώσος πρόεδρος.

Οι 4+1 ημερομηνίες που κόστισαν στον πρώην πρωθυπουργό τον αποκλεισμό του από τον Λευκό Οίκο

Η κλιμάκωση άρχισε όταν η κυβέρνηση της Ν.Δ. «φωτογράφισε» την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα ως υπαίτια για τις υποκλοπές που γίνονταν μέσω της εταιρίας Vodafone με θύματα τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς του. Αν και ο Καραμανλής αποφάσισε σε συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ τον Δεκέμβριο του 2005 την προμήθεια 30 μαχητικών αεροσκαφών F-16 Block, χάριν της συμμαχικής αλληλεγγύης (αλλά και επειδή οι ανάγκες των Ενόπλων
Δυνάμεών μας το επέβαλλαν), έναν μήνα μετά τη διακαναλική συνέντευξη Βουλγαράκη – Ρουσόπουλου – Παπαληγούρα, στις 15 Μαρτίου 2006, συγκάλεσε το ΚΥΣΕΑ και αποφάσισε να μην κάνει χρήση της option και να μην αγοράσει και τα άλλα 10 F-16.

Αυτή είναι η πρώτη κρίσιμη ημερομηνία που, σύμφωνα με τον Μανώλη Κοττάκη, οφείλουμε να έχουμε υπόψη μας όταν πρόκειται να παρακολουθήσουμε το σχέδιο «Πυθία». Οι άλλες τέσσερις είναι: η 25η Ιουνίου 2007, όταν ο Καραμανλής και ο Πούτιν ανακοίνωσαν την κατασκευή του νότιου διαδρόμου φυσικού αερίου South Stream (από εκείνη τη μέρα ο Καραμανλής τίθεται για τα καλά στο πολιτικό στόχαστρο των ΗΠΑ), η 2α έως 4η Απριλίου 2008 με το βέτο στο Βουκουρέστι εναντίον της εισηγήσεως του Αμερικανού προέδρου Μπους, η 29η Απριλίου 2008, όταν υπεγράφη η σύμβαση για την κατασκευή του προαναφερόμενου αγωγού, καθώς και η 6η Αυγούστου 2008, που κατατέθηκε στη Βουλή προς κύρωση η συγκεκριμένη συμφωνία.

Ηταν η περίοδος που ξέσπασε ένας σχεδόν ακήρυχτος πόλεμος, επί του οποίου απήλθε ανακωχή μόνον όταν ο πρώην πρωθυπουργός προκήρυξε τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009. Στο μέσον της τετραετίας. Τότε σταμάτησαν όλα! «Ή, για την ακρίβεια, σχεδόν όλα» λέει ο συγγραφέας του βιβλίου και εξηγεί: «Εχοντας υπόψη μας αυτές τις 1+4 κρίσιμες ημερομηνίες οι οποίες συγκροτούν το ιστορικό πλαίσιο της εποχής που διερευνούμε και οι οποίες κόστισαν στον πρώην πρωθυπουργό τον αποκλεισμό του από κάθε συνάντηση με Αμερικανό πρόεδρο για τα τέσσερα επόμενα χρόνια (2005-2009) έως το ραντεβού με τον
Ομπάμα, μπορούμε να ξετυλίξουμε το θρίλερ της “Πυθίας”, το οποίο ανιχνεύτηκε και πάλι… μέσω υποκλοπών.

Πρωταγωνιστές αυτής της περιόδου είναι ο αναπληρωτής βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάθιου Μπράιζα, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ο εμπορικός ακόλουθος των ΗΠΑ στην Αθήνα Γούντγουορντ Κλαρκ Πράις, ο γενικός πρόξενος των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη Χόιτ Μπράιαν Γι και η Ντέμπορα Μακάρθι, το νούμερο δύο της πρεσβείας, οι οποίοι, άλλοτε με ορθόδοξο, άλλοτε και με ανορθόδοξο τρόπο (επειδή κάποιοι εξ αυτών, όχι όλοι, είχαν προσωπική ατζέντα), έδρασαν για να προστατεύσουν τα συμφέροντα της χώρας τους απέναντι στην «κακόβουλη ρωσική επιρροή».

Δύο είναι τα βασικά ερωτήματα στα οποία θα προσπαθήσω να απαντήσω, αξιολογώντας τα ευρήματα της δικογραφίας Φούκα για την “Πυθία”, βασικά έγγραφα της οποίας δημοσιεύονται στην παρούσα έκδοση: Ηθελαν πράγματι οι ΗΠΑ να δολοφονήσουν εκλεγμένο πρωθυπουργό χώρας- μέλους της Δύσης επειδή αντετίθετο στην πολιτική τους ή όλα αυτά ανήκουν στη σφαίρα της ρωσικής φαντασίας, η οποία είχε κάθε λόγο να “αποσταθεροποιήσει” τον Ελληνα πρωθυπουργό για να τον εντάξει πλήρως στην επιρροή της; Το πρώτο ερώτημα. Και το δεύτερο: Υπήρξε όντως σχέδιο ανατροπής της κυβέρνησης Καραμανλή;».

Τα επτά «όχι» και η προδιάθεση για ανατροπή της τότε κυβέρνησης

Αμφιβολία ότι ο Καραμανλής συγκρούστηκε με βασικές γεωπολιτικές επιλογές των ΗΠΑ και δυσαρέστησε δύο προέδρους της με τα επτά «όχι» που είπε (Σχέδιο Ανάν, στρατός στο Αφγανιστάν, ελικόπτερα Απάτσι στο Αφγανιστάν, Βουκουρέστι, Κοσσυφοπέδιο, μη  χρήση option για αγορά F-16, άρνηση εγκατάλειψης του αγωγού South Stream) δεν υπάρχει. Για το είδος και την ένταση της επίθεσης που εξαπολύθηκε εις βάρος του όμως και την πιθανότητα αυτονόμησης κάποιων κέντρων που έδρασαν εναντίον του και λειτούργησαν ως οι Ηρακλείς του αμερικανικού στέμματος, ερωτήματα, απορίες και αμφιβολίες σαφώς υπήρχαν. Ειδικώς αν παρατηρήσουμε σε ποιες πολυεθνικές εταιρίες και σχήματα μετεγγράφησαν ορισμένοι Αμερικανοί αξιωματούχοι μετά την αφυπηρέτησή τους από τη διπλωματική υπηρεσία.

Υπό το φως των νεότερων δεδομένων (αποκάλυψη της συνεργασίας του υιού του τότε αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν με εταιρία φυσικού αερίου της Ουκρανίας), η διαπλοκή αυτή φαίνεται πως ήταν συνηθισμένη για τμήμα του Δημοκρατικού Κόμματος των ΗΠΑ με απολήξεις στον κρατικό μηχανισμό. Θα μπορούσε μάλιστα να της αποδώσει κανείς τον τίτλο “Ρωσοφοβία και μπίζνες”». 

Ο Μανώλης Κοττάκης κάνει ιδιαίτερη αναφορά στο τηλεγράφημα Μπράιζα προς τον πρέσβη της Ελλάδας στις ΗΠΑ Αλέξανδρο Μαλλιά της 17ης Δεκεμβρίου του 2007, με το οποίο χαρακτήριζε τον αγωγό South Stream «ολέθρια επιλογή του πρωθυπουργού Καραμανλή», καθώς και στην προειδοποίηση της αναπληρώτριας συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Τζούντι Ασλεϊ πως τυχόν βέτο στο Βουκουρέστι θα σήμαινε ατυχή επιλογή με συνέπειες». Τα δύο αυτά ταυτίζονται πλήρως με το αποδεικτικό υλικό που συγκέντρωσε ο ανακριτής.

Το ίδιο και το τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στο Βερολίνο στις 23 Απριλίου 2008, που διέρρευσε στον ιστότοπο WikiLeaks και το οποίο, αφού θύμιζε ότι «μία τουλάχιστον κυβέρνηση έχει καταρρεύσει λόγω του ονόματος», κατέληγε με την ξεκάθαρη απειλή πως «και έτσι η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να είναι πολύ προσεκτική». Και αυτό έδειχνε τη γενικότερη προδιάθεση, που ταυτιζόταν πλήρως με το αποδεικτικό υλικό «Προδιάθεση ανατροπής της κυβέρνησης» σημειώνει χαρακτηριστικά ο συγγραφέας.

πηγή: https://www.newsbreak.gr/politiki/265678/apokalypsi-poioi-pigan-na-rixoyn-ton-karamanli/

Αέρας κοπανιστός οι φοροελαφρύνσεις της ΔΕΘ - Οι «κρυφές» επιβαρύνσεις

 

Παρά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης για σημαντικές φοροελαφρύνσεις, το τελικό όφελος για τους φορολογούμενους αποδεικνύεται τελικά ελάχιστο.

Σύμφωνα με το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2026, που κατατέθηκε χθες στη Βουλή, το καθαρό δημοσιονομικό αποτέλεσμα των αλλαγών στη φορολογική κλίμακα ανέρχεται μόλις σε 93 εκατ. ευρώ.

Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, στη σελίδα 45 του προσχεδίου, αναφέρει ότι τα έσοδα από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων προβλέπεται να διαμορφωθούν στα 15,785 δισ. ευρώ, ποσό μειωμένο ελάχιστα σε σχέση με το 2025. Και αυτό, παρά την απώλεια εσόδων ύψους 1,218 δισ. ευρώ που θα προκαλέσει η μείωση των φορολογικών συντελεστών.

Οι «κρυφές» επιβαρύνσεις

Η εικόνα αυτή σημαίνει πρακτικά ότι οι φοροελαφρύνσεις των 1,2 δισ. ευρώ εξουδετερώνονται σχεδόν πλήρως από άλλες αυξήσεις φόρων και τεκμαρτών εισοδημάτων, οι οποίες εκτιμάται ότι θα φτάσουν τα 1,125 δισ. ευρώ. Αν και δεν αναφέρονται ρητά στο προσχέδιο, η σύγκλιση των αριθμών δείχνει πως άλλα μέτρα αυξάνουν τα φορολογικά βάρη, αφήνοντας στους πολίτες μόλις ένα «καθαρό» όφελος 93 εκατ. ευρώ.

Τι περιλαμβάνει το πακέτο των αλλαγών

Το υπουργείο εξηγεί ότι η οριακή μείωση των εσόδων οφείλεται στον συνδυασμό των παρακάτω τριών παραγόντων:

α) Αναμόρφωση της φορολογικής κλίμακας

Οι νέοι συντελεστές φόρου μειώνονται από 2 έως και 22 ποσοστιαίες μονάδες για εισοδήματα άνω των 10.000 ευρώ, με έμφαση σε οικογένειες με παιδιά και νέους εργαζόμενους. Ωστόσο, η απώλεια εσόδων από αυτό το μέτρο εκτιμάται στο 1,218 δισ. ευρώ, ποσό που αντισταθμίζεται σχεδόν πλήρως από τις υπόλοιπες αλλαγές.

β) Μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας

Το υπουργείο αποφεύγει να προσαρμόσει τα φορολογικά κλιμάκια στον πληθωρισμό. Έτσι, καθώς αυξάνονται οι μισθοί, οι συντάξεις και ο κατώτατος μισθός, οι φορολογούμενοι «ανεβαίνουν» σε υψηλότερα φορολογικά επίπεδα. Αυτό σημαίνει ότι οι αυξήσεις αποδοχών θα συνοδεύονται από μεγαλύτερες φορολογικές επιβαρύνσεις, περιορίζοντας ή ακόμη και αντιστρέφοντας τα οφέλη των μειώσεων συντελεστών.

γ) Αυξήσεις φόρου για ατομικές επιχειρήσεις

Περισσότερες από 400.000 μικρές επιχειρήσεις θα δουν αύξηση στον φόρο εισοδήματος, καθώς τα τεκμαρτά ελάχιστα εισοδήματα θα υπολογίζονται πλέον με βάση τον νέο κατώτατο μισθό των 880 ευρώ (από 830 ευρώ προηγουμένως).

Ο απολογισμός

Συνολικά, οι αλλαγές που παρουσιάστηκαν στη ΔΕΘ αποδεικνύονται πολύ λιγότερο γενναιόδωρες απ’ όσο φάνηκαν αρχικά. Η κυβέρνηση αναμένει ότι τα φορολογικά έσοδα από τα φυσικά πρόσωπα θα μειωθούν ελάχιστα – μόλις κατά 0,6% – παρά τις θεαματικές εξαγγελίες.

Η ουσία είναι πως οι ονομαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, χωρίς παράλληλη τιμαριθμοποίηση των φορολογικών κλιμακίων, ροκανίζουν σχεδόν ολοκληρωτικά τις όποιες ελαφρύνσεις. Για τους περισσότερους πολίτες, το 2026 δεν θα φέρει την ανακούφιση που υποσχέθηκε η ΔΕΘ, αλλά μια νέα, πιο περίπλοκη εξίσωση μεταξύ αυξημένων αποδοχών και σταθερά υψηλών φόρων.

πηγή:https://www.dimokratia.gr/oikonomia/600879/aeras-kopanistos-oi-foroelafrynseis-tis-deth-molis-93-ekat-eyro-to-ofelos/