Απίστευτο και όμως αληθινό: - Στενή συνεργασία Υπουργείου εργασίας/ΕΦΚΑ με την ΑΑΔΕ για τα λάθη στο ΠΑΛΙΟΣ ή ΝΕΟΣ συνταξιούχος!! - Τι συμβαίνει;

 

 1.  Η μαζική  προσέλευση των συνταξιούχων, στον ΕΦΚΑ, για την διόρθωση των λαθών που προέκυψαν από την απογραφή ΠΑΛΙΟΣ ή ΝΕΟΣ, κέντρισε το ενδιαφέρον της ΑΑΔΕ, είχε ως  αποτέλεσμα να ζητήσει από τον  ΕΦΚΑ, μεταξύ των δικαιολογητικών να προστεθεί και αντίγραφο της φορολογικής δήλωσης για το 2024

    2. Έτσι λοιπόν πριν από 3 μέρες οι υπάλληλοι του τηλεφωνικού κέντρου 1555 έλαβαν την εντολή να ενημερώνουν τους συνταξιούχους πως θα πρέπει να προσκομίζουν στον τοπικό ΕΦΚΑ τα παρακάτω δικαιολογητικά:

       α. Την βεβαίωση της απογραφής

       β. Αντίγραφο της φορολογικής δήλωσης για το 2024

       γ. Την πρώτη συνταξιοδοτική πράξη 

       δ.  Αντίγραφο της πολιτικής ταυτότητας

   3. Μετά την εμπλοκή της ΑΑΔΕ που ζήτησε να πρόστεθούν στα δικαιολογητικά έγγραφα και   αντίγραφο της φορολογικής δήλωσης του 2024, είναι κανείς απόστρατος που να αμφιβάλει πως, δεν θα δούμε οικονομικά χουνέρια από την κυβέρνηση;   

Ε.Α.Α.Σ: - Διορισμός Νέων Τοπικών Συμβουλίων ΕΑΑΣ - Τα Κριτήρια, η Αίτηση και οι Ανεπιθύμητοι

 

ΘΕΜΑ:   Διορισμός Τοπικών Συμβουλίων ΕΑΑΣ

 

ΣΧΕΤ :    ΝΔ 1171/72               

 

1.  Σε εκτέλεση σχετικού όπως αυτό τροποποιήθηκε και ισχύει μέχρι σήμερα το νέο ΔΣ της ΕΑΑΣ, υποχρεούται να προβεί στον διορισμό νέων Τοπικών  Συμβουλίων (Τ. Σ)  στα κατά τόπους Παραρτήματα της όπως ο νόμος ορίζει.

2.  Μερίμνη των σημερινών ΤΣ των Παραρτημάτων παρακαλούμε:

    α.  Να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να ενημερωθούν άπαντα τα μέλη της περιοχής ευθύνης των,  με τον προσφορότερο τρόπο (τηλεφωνικά, εγγράφως, ηλεκτρονικά κλπ), ώστε οι επιθυμούντες να συμμετάσχουν στη διαδικασία επιλογής και ορισμού τους στα νέα ΤΣ να υποβάλλοντας σχετικές αναφορές.

 β. Να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε ο αριθμός των επιθυμούντων για κάθε θέση να είναι όχι μόνο επαρκής αλλά και κατά το δυνατόν πολλαπλάσιος,  ώστε το ΔΣ/Ε.Α.Α.Σ.  να  προβληματιστεί αξιολογώντας πολλούς και ικανούς υποψηφίους.  

        3. Οι αναφορές θα πρέπει να υποβληθούν το αργότερο μέχρι 30 Ιουνίου 2026, είτε μέσω των Παραρτημάτων είτε απευθείας στην ΕΑΑΣ (Χαρ Τρικούπη 18^α, ΤΚ 10679 Αθήνα)  με συστημένη επιστολή (σφραγίδα αποστολής ταχυδρομείου έως και την 30^η  Ιουνίου 2026) ή στο  email  eaasgrammateia@gmail.com ενημερώνοντας ταυτόχρονα στην  περίπτωση αυτή και το Παράρτημα στο οποίο ανήκουν. Επισημαίνεται ότι, υποβολή υποψηφιότητας για συμμετοχή σε ΤΣ απευθείας στην ΕΑΑΣ χωρίς την κοινοποίηση στο Παράρτημα που ανήκει ο ενδιαφερόμενος, θα απορρίπτεται.

       4. Ταυτόχρονα με την αίτησή τους, η οποία υπέχει θέση υπευθύνου δηλώσεως χωρίς θεώρηση (αποστέλλεται συνημμένα) , οι υποψήφιοι, θα πρέπει να υποβάλλουν ως συνημμένο στην αίτησή τους το Συνοπτικό Βιογραφικό Σημείωμα Υποψηφίου Μέλους που επισυνάπτεται στο παρόν ως «ΣΧΕΔΙΟ – ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ». Αντίγραφο του υποδείγματος θα χορηγούν  τα Παραρτήματα σε όσους το επιθυμούν και οφείλουν να το ελέγξουν για την ακρίβεια των στοιχείων πριν το υποβάλλουν.

 

5. Τονίζεται ότι τα Παραρτήματα ελέγχουν μόνο την ακρίβεια των στοιχείων , δεν εκφέρουν καμία άποψη επί των αναγραφομένων ενώ παράλληλα δεν θα δέχονται εκπρόθεσμες αιτήσεις.

         6. Το συγκεκριμένο έγγραφο θα δημοσιευθεί στην ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ μηνός Μαΐου 2026 και θα αναρτηθεί αλλά και στην ιστοσελίδα μας www.eaas.gr από όπου θα είναι δυνατή και η εκτύπωση της φόρμας του Βιογραφικού Σημειώματος των υποψηφίων.

 

7. Σημαντικό κριτήριο για την επιλογή των μελών των ΤΣ των Παραρτημάτων ανά την επικράτεια για τους ήδη υφιστάμενους  θα αποτελέσει, εφόσον επιθυμούν να επανυποβάλουν αίτηση, το έργο που παρήχθη καθώς και η ενεργός συμμετοχή τους με παρακίνηση των μελών τους αλλά και τη φυσική τους παρουσία στις μεγάλες δράσεις της Ενώσεως που έλαβαν χώρα κατά την παρελθούσα 3τια.

 8. Επίσης σημαντικό κριτήριο για τους ανωτέρω θα αποτελέσει η πιστή εφαρμογή των όσων κατά καιρούς ζητήθηκαν από την Ένωση από τα ΤΣ όπως η επίδοση υπομνημάτων στους τοπικούς βουλευτές, η άσκηση σχετικής πίεσης προς επίτευξη των επιδιώξεών μας  κ.ο.κ.

 9. Η Ένωση θεωρώντας ότι η ανανέωση τόσο στο έμψυχο προσωπικό όσο και στον τρόπο αντίληψης των πραγμάτων είναι επιβεβλημένη,  παροτρύνει τους Προέδρους και γενικά τα μέλη των ΤΣ των Παραρτημάτων που έχουν υπερβεί τις τρεις θητείες να μην επανυποβάλουν αίτημα επιλογής προωθώντας νεότερους για τις θέσεις αυτές.

10.  Υπεύθυνοι  για  την  πιστή  τήρηση της ως άνω  διαδικασίας  καθώς και των ημερομηνιών που έχουν τεθεί  καθίστανται οι Πρόεδροι των ΤΣ των Παραρτημάτων τους οποίους  η Ε.Α.Α.Σ. περιβάλλει με την εμπιστοσύνη της.

11.  Η Ε.Α.Α.Σ. δεσμεύεται και γνωρίζοντας τις κυρώσεις που προβλέπονται από τις διατάξεις της παρ. 6 του άρθρου 22 του Ν. 1599/1986 και σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.2472/97 «Προστασία του Aτόμου από την Επεξεργασία Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα» τα παρακάτω:

α. Να προστατεύει και να σέβεται την ιδιωτικότητα κάθε εγγεγραμμένου μέλους της. Επίσης δεσμεύεται να συμμορφώνεται με το Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 2016).

 β. Στην προστασία των προσωπικών δεδομένων από παραβίαση, αθέμιτη χρήση, αλλοίωση, απώλεια ή καταστροφή τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες και σύμφωνα με τις οδηγίες της Ε.Α.Α.Σ. τις οποίες αναγνώστηκαν και κατανοήθηκαν πλήρως.

γ.  Ότι δεν θα επιτρέψει την οποιαδήποτε κοινοποίηση εξ ολοκλήρου ή τμήματος αυτών – των προσωπικών δεδομένων ενός εκάστου που έχουν συλλεγεί από την ΕΑΑΣ - σε οποιονδήποτε τρίτο και με οποιονδήποτε τρόπο χωρίς προηγούμενη έγκριση από τον Υπεύθυνο Προστασίας και απόφαση του ΔΣ/ΕΑΑΣ με αιτιολογικό που να αιτιολογεί επαρκώς την απόφαση αυτή.

δ. Ότι έχει κατανοήσει πλήρως την εξειδικευμένη εργασία που θα πραγματοποιεί ως χρήστης – επεξεργαστής και τις ευθύνες που απορρέουν από αυτήν.

ε. Ότι έχει λάβει γνώση των κυρώσεων που προβλέπονται σε περίπτωση παραβίασης των ανωτέρω.

Μετοχικά Ταμεία Στρατού = Τα ΔΥΟ "καλομαθημένα" και το ΕΝΑ για "πέταμα" - Γίνεται; - Και όμως γίνεται!! - Οι αποδείξεις

 

Μετά τις αποστρατείες στο ΓΕΣ, στη λίστα αναμονής του ΕΛΟΑΣ για το εφάπαξ.

Οι μαζικές αποστρατείες των τελευταίων ετών στο ΓΕΣ επανέφεραν με δραματικό τρόπο στην επιφάνεια ένα πρόβλημα που εδώ και χρόνια σιγοκαίει, τη σοβαρή αδυναμία του ΕΛΟΑΣ να καταβάλει εγκαίρως το εφάπαξ βοήθημα στους δικαιούχους του.

Σήμερα, εκατοντάδες νέοι απόστρατοι του Στρατού Ξηράς προστίθενται σε μια ήδη μεγάλη ουρά αναμονής, με τον χρόνο καταβολής να έχει φτάσει ή και να ξεπερνά πλέον τους 12 μήνες.

Για ανθρώπους που υπηρέτησαν επί δεκαετίες, το εφάπαξ δεν αποτελεί «δώρο».

Είναι αποταμίευση ζωής.

Είναι προγραμματισμός οικογένειας, αποπληρωμή υποχρεώσεων, στήριξη παιδιών, αξιοπρεπής μετάβαση στην αποστρατεία.

Το ερώτημα λοιπόν είναι εύλογο, πώς φτάσαμε εδώ;

Ένα από τα μεγαλύτερα διαχρονικά πλήγματα στον ΕΛΟΑΣ υπήρξε η κατάργηση της κράτησης του 2% επί πάσης φύσης δαπανών και των εξοπλιστικών συμπεριλαμβανομένων, υπέρ του λογαριασμού, με την παρ. 5 του άρθρου 34 του ν.2873/2000.

Το αξιοσημείωτο και πολιτικά οδυνηρό είναι ότι ο ΕΛΟΑΣ και το ΓΕΣ όσες φορές επιχείρησαν την επαναφορά της κράτησης, οι προσπάθειες έπεφταν στο κενό. Ωσάν ένα αόρατο χέρι το πάγωνε το θέμα.

Αντίθετα, στο ΕΛΟΑΝ ΕΛΟΑΑ η κράτηση συνεχίστηκε, δεν έπαυσε ποτέ και έτσι διατήρησαν πολύ ισχυρότερη οικονομική βάση, με αποτέλεσμα να καταβάλουν εφάπαξ σχετικά σύντομα.

Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στην ημερίδα της ΕΑΑΣ στη ΛΑΕΔ στις 15 Ιουνίου 2026 είναι αποκαλυπτικά. Μόνο τα τελευταία χρόνια, πριν ακόμη επανέλθει η κράτηση του 2%, τα έσοδα των τριών ΕΛΟΑ είχαν ως εξής:

- ΕΛΟΑΣ: 2.646.454 €

- ΕΛΟΑΝ: 75.980.684 €

- ΕΛΟΑΑ: 127.295.002 €

Η σύγκριση είναι σοκαριστική. Ο ΕΛΟΑΣ, που εξυπηρετεί μακράν τον μεγαλύτερο αριθμό στελεχών και αποστράτων, βρέθηκε επί χρόνια ουσιαστικά απογυμνωμένος από έναν κρίσιμο χρηματοδοτικό πόρο.

Η εκτίμηση ότι ο ΕΛΟΑΣ έχασε σωρευτικά πάνω από 200 εκατομμύρια ευρώ μέχρι να επανέλθει η κράτηση δεν μοιάζει πλέον υπερβολική.

Αν αυτά τα χρήματα υπήρχαν σήμερα στο Ταμείο, η ρευστότητα θα ήταν διαφορετική,

οι καθυστερήσεις πιθανότατα πολύ μικρότερες και οι απόστρατοι δεν θα περίμεναν μήνες ή και πάνω από χρόνο για χρήματα που δικαιούνται.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο λογιστικό.

Είναι βαθιά θεσμικό και αφορά την ίση μεταχείριση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων στο ίδιο Υπουργείο, της Εθνικής Άμυνας.

Διότι σήμερα διαμορφώνεται μια πραγματικότητα όπου, απόστρατοι του Στρατού Ξηράς περιμένουν πάνω από έναν χρόνο, ενώ σε ΕΛΟΑΝ και ΕΛΟΑΑ οι χρόνοι απονομής παραμένουν αισθητά μικρότεροι.

Και αυτό συμβαίνει τη στιγμή που ο Στρατός Ξηράς έχει τον μεγαλύτερο αριθμό στελεχών,

τις περισσότερες αποστρατείες και τις μεγαλύτερες ανάγκες χρηματοδότησης.

Η πολιτεία και οι διοικήσεις των ΕΛΟΑ οφείλουν να πουν καθαρά την αλήθεια, ο ΕΛΟΑΣ δεν αντιμετωπίζει ένα προσωρινό πρόβλημα καθυστέρησης.

Αντιμετωπίζει τις συνέπειες δεκαετιών λανθασμένων επιλογών, απώλειας πόρων και έλλειψης στρατηγικής θωράκισης.

Οι πρόσφατες κρίσεις και αποστρατείες στο ΓΕΣ απλώς αποκάλυψαν με τον πιο έντονο τρόπο μια πραγματικότητα που χρόνια συσσωρευόταν.

Το ζητούμενο πλέον δεν είναι η διαχείριση της λίστας αναμονής.

Το ζητούμενο είναι να υπάρξει ουσιαστική οικονομική ενίσχυση και μόνιμη λύση, ώστε κανένας στρατιωτικός να μη φτάνει στην αποστρατεία και να αισθάνεται ότι περιμένει σε μια ατελείωτη σειρά για να λάβει τα δικά του χρήματα.

Το μόχθο μιας ζωής.

Savvas Manousaridis

Απειλές Ερντογάν: - Οι Έλληνες φοβούνται, τον Typhoon!! - Φυσικά και θα χτυπήσει την Αθήνα!!!

O Πρόεδρος Τουρκίας Ερντογάν απειλεί να βομβαρδίσει την Αθήνα. Με χαλαρό ύφος και έτσι είναι πιο πειστικός..:

«Ξεκινήσαμε να κατασκευάζουμε τους πυραύλους μας. Αναφέρετε τον Typhoon/Τυφώνα και οι Έλληνες φοβούνται, λέγοντας ότι θα χτυπήσει την Αθήνα. Φυσικά και θα χτυπήσει…»

H Άγκυρα κλιμακώνει τις προκλήσεις της. Δεν πρόκειται για απλή ρητορική πολέμου καθώς τη συνοδεύει από δημιουργία τετελεσμένων όπως το νομοσχέδιο που προβλέπει την μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ στο Αιγαίο με οριοθέτηση ζωνών ενεργειακής, οικονομικής εκμετάλλευσης θαλάσσια επέκταση 200 ν.μ και δέσμευση 150 και πλέον βραχονησίδων και μικρών νησιών που η Τουρκία επικαλείται ότι αυτά δεν εμπίπτουν στη Συνθήκη Λοζάνης.

https://twitter.com/konseytr/status/2056377774223380720?s=20

dimpenews.com

 

Παππούς: - Εγγονέ, δεν έκαψα εγώ τη Σμύρνη…!! - Πραγματική ιστορία

Την τελευταία φορά που τον είδα ήταν την άνοιξη του 1996, όταν τον επισκεφθήκαμε στο χωριό, στην Υπάτη. Ήταν 104 ετών. Την όψη και το βλέμμα του δεν τα ξέχασα ποτέ. Ύστερα από λίγες μέρες «έφυγε». Μετά από λίγο καιρό ο γιος του, δηλαδή ο παππούς μου, μου μίλησε για ένα τετράδιο που του είχε αφήσει ο πατέρας του. Σε αυτό κατέγραφε τις πολεμικές του εμπειρίες: Μακεδονικό Μέτωπο, Εκστρατεία στην Ουκρανία και Μικρασιατική Εκστρατεία. «Από τον πατέρα μου Ηλία και από εμένα στον εγγονό μου Βαγγέλη να θυμάται τα βάσανα του παππού στο Στρατό» έγραψε στην αφιέρωσή του ο παππούς και μου έδωσε, προ 20ετίας, τις σημειώσεις ενός εύζωνα του 5ου Συντάγματος Ευζώνων. Παραθέτω ένα μικρό σχετικό απόσπασμα της ήττας και της αιχμαλωσίας του κατά την υποχώρηση προς τη Σμύρνη μετά την κατάρρευση του μετώπου.

«Βαδίζοντας προς την Σμύρνη εφθάσαμε 500 μέτρα από την πόλιν. Μας πυροβόλησε ο Τούρκος σκοπός, μας έκανε νεύμα να αποθέσωμεν τα όπλα και να παραδωθούμε. Βλέπουμε τον συνταγματάρχη και τους αξιωματικούς, σήκωσαν από ένα μανδυλάκι και έφυγαν. Έμεινεν μόνο ο στρατός όπου παραδοθήκαμε. Η παράδοσις έγινε την 27η Αυγούστου 1922. Ο σκοπός μας έκανε νεύμα να αποθέσουμε τα όπλα, έτσι και έγινε. Πήγαμε και παρουσιαστήκαμε, αμέσως άρχισε η έρευνα <ΤΣΟΥΚΑΡ> δηλαδή «βγάλτο». Μας γδύσανε και μας οδήγησαν εις τα παραπήγματα όπου είχαμε εμείς τους Τούρκους αιχμαλώτους.

Την επομένην μας πήγαν εις το διοικητήριον. Εκεί ήτο το ξύλο, η πείνα, η δίψα και ο σκοτωμός. Οι πολίτες έρχονταν με όπλα και ξύλα εναντίον μας, από τον τουρκικό στρατό δεν είχαμε καμιά υποστήριξη, μάλλον μας έβριζαν. Μέσα στο διοικητήριο καθίσαμε μέχρι την 5η Σεπτεμβρίου 1922. Αυτές την μέρες ήτο το μακελειό, ιδίως από πολίτες Τούρκους. Μας σκότωναν και μας πετούσαν στη θάλασσα μικρά παιδιά, γυναίκες, άνδρες. Όταν μας έβγαλαν από το διοικητήριο άρχισαν να μας σκοτώνουν και εμάς. Η πόλις είχε γεμίσει πτώματα στρατιωτών και πολιτών. Όσοι δε προσπαθούσαν να διαφύγουν τους σκότωναν και τους πετούσαν στη θάλασσα. Είχε κατακοκκινίσει το νερό από το αίμα.

5ο Σύνταγμα Ευζώνων σε παράταξη στην πλατεία Διάκου της Λαμίας, έδρα του Συντάγματος.

Όσοι γλιτώσαμε και εξήλθομεν της πόλεως 5 χιλιόμετρα, μας σταμάτησαν και μας λέει ο Τούρκος αξιωματικός: «Όσοι είναι από τη Μικρά Ασία να βγουν έξω. Θα τους δώσουν ένα μήνα άδεια να συμμαζέψουν τας οικογενείας τους και μετά τη λήξη της άδειας θα παρουσιασθούν εις το Φρουραρχείον της Σμύρνης». Μερικοί [τον] επίστευσαν και εξήλθαν της γραμμής έως 150 άτομα και εζήτησαν και δύο αξιωματικούς της χωροφυλακής. Αφού τους χώρισαν από ημάς τους πήγαν παραπλεύρως του δρόμου έως 150 μέτρα, τους έβαλαν εις την γραμμήν και τους σκότωσαν όλους με πυροβόλα <ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ>.

Κατόπιν ακολουθούσαμε την πορείαν βαδίζοντες από χωριό σε χωριό. Σκοπός τους ήταν σε κάθε χωριό να βαστούν μέχρι πέντε πολίτες, τους κακοποιούσαν δια να παίρνουν θάρρος οι Τούρκοι δια το μίσος που είχαν δια τους Έλληνες. Εις την 14η Σεπτεμβρίου 1922 φθάσαμε εις το Νυμφίον όπου μας οδήγησαν εις την εκκλησίαν και μείναμε το βράδυ.

Την επομένην βαδίζαμε προς την Μαγνησίαν, εις τον δρόμον ήτο τρομερός θάνατος. Πυροβολούσαν μέσα εις την φάλαγγα να δοκιμάσουν πόσους «κόβει» το όπλο τους. Νερό πάνω από τον δρόμο δεν μας άφηναν να πιούμε, μόνο από κάτω. Εις την Μαγνησίαν πήγαμε νύχτα και το πρωί μόλις μας έμαθαν ήλθαν οι πολίτες εκεί. Εκεί ήταν τα βάσανα, πείνα, δίψα και ξύλο. Μας έκλειναν στο Διοικητήριο και όσους γνώριζαν οι πολίτες τους, τους έπαιρναν και τους τουφεκάγανε. Τους άλλους τους οδηγούσαν σαν πρόβατα στη σφαγή. Μας πήγαιναν αγγαρείες μέσα εις την πόλην και ξεχώναμε τα καμένα σπίτια και τους δρόμους της πόλεως». Σημειώνεται ότι τα ελληνικά στρατεύματα είχαν προχωρήσει σε εμπρησμούς και λεηλασίες τουρκικών χωριών. Φυσικά ο τουρκικός πληθυσμός δεν τα ξέχασε αυτά.

«Μας «κακοπήγαγαν» με τα μεγαλύτερα βασανιστήρια. Δεν μας άφηναν την ημέρα ούτε ανάσα να πάρουμε, έρχονταν και μας χτυπούσαν με σιδεργιές και ρόπαλα. Αυτή η δουλειά διήρκεσε 40 ημέρες. Έπειτα μας ταξινόμησαν σε τάγματα…». Άλλες φορές τους πετούσαν τσιγάρα ή τους έδιναν νερό και άλλες τους απομόνωναν και τους έσφαζαν.

«Ούτε και έδειξαν προσοχή δια ημάς»

Ο Διονύσης Τσιριγώτης, από το Πανεπιστήμιο Πειραιά, έγραψε, με αφορμή την επέτειο της απόβασης του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη (Μάιος 1919), για την στρατηγική ορθότητα της επέμβασης των ελληνικών δυνάμεων. Τα ιστορικά δεδομένα δείχνουν ότι έχει δίκιο. Ο τρόπος προώθησης όμως αυτών των σχεδίων αποδείχτηκε καταστροφικός. Ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν μάλιστα ισχυρίστηκε πρόσφατα ότι ο ελληνικός στρατός έκαψε τη Σμύρνη. Λίγο δύσκολο.

Ο «αμόρφωτος» Ηλίας Γεωργίου υπηρετούσε σε ένα «βασιλικό» σύνταγμα αλλά ο ίδιος θαύμαζε απεριόριστα βενιζελικούς αξιωματικούς με πρώτον τον συνταγματάρχη Πλαστήρα και τον Στέφανο Σαράφη, λόγω των ικανοτήτων τους αλλά και του ενδιαφέροντός τους για τους απλούς φαντάρους. Ήταν περήφανος για την «ελληνική φυλή», τους «απογόνους των ηρώων του 21′» και τον ηρωισμό των ευζώνων αλλά παράλληλα κατέγραφε και τα έκτροπα που διέπραξαν οι Έλληνες εις βάρος των Τούρκων. Συνήθως οι «μορφωμένοι» μεγάλοι της ιστορίας γράφουν μόνο τα καλά.

H περιχαράκωση σε μια θέση δεν ωφελεί και δυστυχώς αυτό ισχύει στην Ελλάδα σήμερα. Το πέρασμα του χρόνου έχει τη δύναμη να απλοποιεί τα γεγονότα. Να τα διαιρεί σε δύο χρώματα. Τα πράγματα εξαχρειώνονται όταν αυτή η διαδικασία χειραγωγείται είτε από εθνομηδενιστές που «στριμώχνουνε» τα ιστορικά πλήθη στις προβλήτες της Σμύρνης είτε από θερμοκέφαλους εθνικιστές. Οι μεν πρώτοι προχωρούν σε ανιστόρητους εξισωτισμούς διαφεύγοντάς τους ο κεντρικός τουρκικός προγραμματισμός εξόντωσης των μη τουρκικών πληθυσμών, που δεν είχε όμοιό του μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι μεν δεύτεροι υιοθετούν «Τούρκος καλός μόνο νεκρός» ξεχνώντας εκείνους τους Τούρκους που πετούσαν τσιγάρα και δίναν νερό στους αιχμαλώτους να ξεδιψάσουν. Άραγε εκείνοι οι «ζωντανοί» Τούρκοι δεν ήταν καλοί;

Η σύγχρονη Ελλάδα σίγουρα «υπερέχει» της Τουρκίας στο γεγονός ότι τέτοιες συζητήσεις διεξάγονται δίχως να γεμίσουν οι φυλακές της χώρας με «αντιφρονούντες». Ωστόσο, υπάρχουν ακαδημαϊκοί, μέσα ενημέρωσης, πολιτικοί κύκλοι αλλά και φίλοι που «τσακίζουν την αντίρρηση». Είναι ο μετα-νεωτερικός αυταρχισμός, κεκαλυμμένος και «πολιτισμένος».

Και όταν θα έχει εξαντληθεί η συγκριτική συζήτηση και θα έχουμε ερεθιστεί με τους απέναντι θα προχωρήσουμε σελίδα στο παλιό τετράδιο και θα διαβάσουμε «….είχαμε δε τότε πρωθυπουργό τον Γούναρη. Ούτε και έδειξαν προσοχή δια ημάς«.

 

Ρίγη συγκίνησης και υπερηφάνειας!! - Η αλλαγή φρουράς με τους Πόντιους Εύζωνες στο Σύνταγμα - ΒΙΝΤΕΟ

Σε κλίμα συγκίνησης και με την εμβληματική αλλαγή φρουράς στο Σύνταγμα κορυφώθηκε απόψε η εκδήλωση για την ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων.

Οι συμμετέχοντες από ποντιακά σωματεία, κρατώντας πανό με το σύνθημα «Δεν ξεχνώ», παρακολούθησαν την αλλαγή φρουράς μπροστά από το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη με δυο ευζώνους ντυμένους με την παραδοσιακή ποντιακή φορεσιά, ως ένδειξη τιμής στη μνήμη των 353.000 θυμάτων.

Οι πέντε Εύζωνες έφτασαν ακριβώς στις 19:00, ώστε οι τέσσερις να αναλάβουν για μία ώρα την τιμητική φύλαξη του μνημείου. Με συντονισμένο βήμα και άψογο συγχρονισμό ανέβηκαν μέχρι το σημείο που είναι αφιερωμένο σε όσους έδωσαν τη ζωή τους για την Ελλάδα.

Οι δύο με τη στολή του Πόντιου αντάρτη χαιρέτισαν στρατιωτικά καθώς δεν δεν φέρουν όπλο, ενώ οι δύο με την επίσημη φουστανέλα της Προεδρικής Φρουράς, παρουσίασαν όπλα. Οι στρατιώτες της Προεδρικής Φρουράς αντικατέστησαν δύο Εύζωνες που φορούσαν τον θερινό ντουλαμά (στολή Βαλκανικών Πολέμων).

Βίντεο από n.p. photography

πηγή:https://olympia.gr/2018/05/19

 

Η γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού - Τα Εγκλήματα των Γερμανών, με τον λευκό θάνατο

 

Δαμιανός Βασιλειάδης

Από το 1994 μια νέα “εθνική επέτειος” ήρθε να προστεθεί στο πάνθεον των εθνικών επετείων. Στις 24 Φεβρουαρίου 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου ως «Ημέρα Μνήμης για τη γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο», ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα και ολοκλήρωσε την προαποφασισμένη από τους Νεότουρκους εθνική εκκαθάριση με τελευταία κατάληξη τη σφαγή και πυρπόληση της Σμύρνης το 1922.

Ο ποντιακός Ελληνισμός διεκδικεί τη δική του ιστορική μνήμη και την εγγραφή της στη συλλογική μνήμη του έθνους. Είναι μια αρχή, όχι όμως το τέλος. Γιατί όμως αυτή η επιμονή στην συλλογική μνήμη των Ποντίων; Μάλιστα μετά και την παρέλευση ενός ολόκληρου αιώνα, που οι πληγές της τραγωδίας φαίνεται να αποτελούν μακρινή ανάμνηση; Τι νόημα έχει αυτή η επέτειος που τόση σημασία της δίνουν οι Πόντιοι; Είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί και την απάντηση την έδωσε ο Μίλαν Κούντερα, ένας Τσέχος συγγραφέας (Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης), με τα ακόλουθα λόγια:

«Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του. Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του. Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία… Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν. Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα».

Αυτός είναι ένας εύστοχος ορισμός που περιγράφει παραστατικά τι σημαίνει ιστορική μνήμη. Πέρα από τη φυσική γενοκτονία υπάρχει και η γενοκτονία της μνήμης. Καθήκον μας λοιπόν να διατηρήσουμε εμείς οι Πόντιοι και οι λοιποί συνέλληνες τη μνήμη της μακραίωνης και ένδοξης ιστορία μας και την εθνική μας συνείδηση, που αποτελεί την ταυτότητά μας και τον συνεκτικό κρίκο της ύπαρξής και της δυναμικής παρουσίας μας στα πεπρωμένα αυτού του τόπου, που λέγεται πατρίδα.

Ήδη από το 1908 οι λεγόμενοι Νεότουρκοι, οι αιμοσταγείς Εμβέρ πασάς, ο Ταλαάτ, ο δρ. Σακίρ, ο δρ. Ναζί, ο Νουρεντίν, ο σφαγέας της Σμύρνης και του εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Χρυσόστομου, είχαν πάρει την απόφαση να εξοντώσουν τον Ελληνισμό της Μικράς Ασίας. «Θα σας κόψουμε τα κεφάλια, θα σας εξαφανίσουμε. Ή εμείς θα επιζήσουμε ή εσείς», δήλωνε ο Τούρκος πρωθυπουργός Σεφκέτ πασάς, τον Ιούλιο του 1909, στον μεγάλο πατριάρχη του Γένους, Ιωακείμ τον Γ’.

Οι Γερμανοί, που ήταν οι ηθικοί αυτουργοί των εγκλημάτων, έβλεπαν τους Έλληνες και τους Αρμενίους, καθώς και τους Ασσυροχαλδαίους, που στην πλειονότητά τους ήταν χριστιανοί, ως εμπόδιο στα σχέδιά τους για οικονομική διείσδυση στην Ανατολή. Ο καθοδηγητής των Τούρκων, ο στρατηγός Λίμαν Φον Σάντερς, ο μετέπειτα αρχιστράτηγος των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων, υποστήριζε κυνικά τα εξής:

«Η Τουρκία δεν έχει ουδεμίαν ασφάλειαν ούτε δύναται να οργανωθεί ελευθέρως εις το μέλλον, λόγω της παρουσίας των Ελλήνων. Για να μην προκληθεί αντίδραση στον ‘πολιτισμένο’ κόσμο προτείνει, ως ‘τελική λύση’, τον λευκό θάνατο, τις ατέλειωτες οδοιπορίες. Σας διαβεβαιώνω ότι οι παγωνιές και το κρύο του χειμώνα, οι βροχές και η μεγάλη υγρασία, ο ήλιος και η τρομερή ζέστη του καλοκαιριού, οι αρρώστιες του εξανθηματικού τύφου και της χολέρας, οι κακουχίες και η ασιτία, θα φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα, με τις σφαγές που λογαριάζετε να κάνετε εσείς».

Μυστικά συνέδρια

Εκμεταλλευόμενοι και τον ρωσοτουρκικό πόλεμο οι Τούρκοι διατάζουν για δήθεν λόγους ασφαλείας την μεταφορά των χριστιανών του Πόντου στα ενδότερα. Οι Νεότουρκοι από το 1914 έως το 1918 και ο Μουσταφά Κεμάλ από το 1919 έως το 1922 ακολούθησαν κατά γράμμα το συστηματικό, οργανωμένο, σατανικό σχέδιο των Γερμανών συμβούλων. Έτσι οι Νεότουρκοι, μετά από τους Βαλκανικούς Πολέμους και πριν από την έναρξη του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, θέτουν σε εφαρμογή το σχέδιο της «λύσης» των εθνοτικών προβλημάτων με την εξόντωση των άλλων εθνοτήτων.

Το σχέδιο συζητείται στα μυστικά συνέδρια των Νεότουρκων που διεξάγονται στη Θεσσαλονίκη το 1908, 1909, 1910 και 1911 και προβλέπει την απομάκρυνση του χριστιανικού πληθυσμού από τα εδάφη της Μικράς Ασίας ακόμα και με τη χρήση βίας, για να δημιουργηθεί εκεί το νέο τουρκικό κράτος. Στο τελευταίο συνέδριό τους, αυτό του 1911, οι Νεότουρκοι λαμβάνουν την εξής απόφαση:

«Η Τουρκία πρέπει να γίνει μωαμεθανική χώρα, όπου η μωαμεθανική θρησκεία και οι μωαμεθανικές αντιλήψεις θα κυριαρχούν και κάθε άλλη θρησκευτική προπαγάνδα θα καταπνίγεται… Αργά ή γρήγορα θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η πλήρης οθωμανοποίηση όλων των υπηκόων της Τουρκίας. Και είναι ολοκάθαρο ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει με την πειθώ. Άρα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένοπλη βία… Το δικαίωμα των άλλων εθνοτήτων να έχουν δικές τους οργανώσεις θα πρέπει να αποκλειστεί. Κάθε μορφή αποκέντρωσης και αυτοδιοίκησης θα θεωρείται προδοσία προς την τουρκική αυτοκρατορία».

Το σχέδιο της συστηματικής εξόντωσης ολοκληρώνεται. Σε μυστική σύσκεψη των Νεότουρκων υπό την προεδρία του Ταλαάτ Πασά, ο δρ. Σακίρ Μπεχαεντίν αναφέρει τα εξής: «Τα έθνη που απέμειναν από παλιά στην Αυτοκρατορία μας μοιάζουν με ξένα και βλαβερά χόρτα που πρέπει να ξεριζωθούν. Να ξεκαθαρίσουμε τη γη μας. Αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός της επανάστασής μας».

Στην ίδια σύσκεψη ο δρ. Ναζίμ λέει: «Θέλω να ζήσει ο Τούρκος. Και θέλω να ζήσει μόνο σ’ αυτά τα εδάφη και να είναι ανεξάρτητος. Εκτός των Τούρκων όλα τα άλλα στοιχεία να εξοντωθούν, άσχετα σε ποια θρησκεία ή πίστη ανήκουν. Αυτή η χώρα πρέπει να καθαρίσει από τα ξένα στοιχεία. Οι Τούρκοι πρέπει να κάνουν την εκκαθάριση». 

Απροκάλυπτη σφαγή

Αρχίζει πλέον απροκάλυπτα η ριζική εξόντωση. Οι άνδρες δολοφονούνται στα διαβόητα Αμελέ Ταμπουρού, στα τάγματα θανάτου, και τα γυναικόπαιδα με την διαδικασία του «λευκού θανάτου». Πεθαίνουν από φρικτό θάνατο 353.000 Πόντιοι. Εκατοντάδες χιλιάδες οι μάρτυρες του Ποντιακού Ελληνισμού. Αδυνατεί ο ανθρώπινος νους να συλλάβει την φρίκη.

Είναι λάθος να πιστεύουμε πως τα θύματα τις γενοκτονίας ανέρχονται σε 353.000. Ποια στατιστική υπολόγισε τους θανάτους στις θανατηφόρες διαδρομές της προσφυγιάς, όπου τους Πόντιους θέριζε η πείνα, οι κακουχίες, οι ποικίλες ασθένειες και επιδημίες; Κανείς. Υπάρχει πλήθος μαρτυριών ξένων πρεσβειών και προξενείων που αδιάψευστα επιβεβαιώνουν με ντοκουμέντα τη θηριωδία των Τούρκων.

Στις 20 Μαρτίου 1922, ο Άγγλος διπλωμάτης Ρέντελ συνέταξε ένα μνημόνιο για τις τουρκικές ωμότητες σε βάρος των χριστιανών από το 1919 κι έπειτα. Στο προοίμιο αυτού του μνημονίου διαβάζουμε: «Η επίτευξη της ανακωχής με την Τουρκία, στις 30 Οκτωβρίου 1918, φάνηκε να επέφερε μια προσωρινή παύση των διωγμών των μειονοτήτων εκ μέρους των Τούρκων, που διαπράχθηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου. Στην επιδίωξη αυτών των διωγμών, είναι γενικώς αποδεκτό… ότι πάνω από 500.000 ‘Έλληνες εξορίστηκαν, εκ των οποίων συγκριτικώς ελάχιστοι επέζησαν»

Για την ιστορική αλήθεια θα πρέπει να αναφέρουμε ότι η μεθοδική γενοκτονία των Χριστιανών της Μικράς Ασίας δεν περιλαμβάνει μόνο τη γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού, αλλά και τη γενοκτονία των Ελλήνων της Ιωνίας, καθώς και τη γενοκτονία του θρακικού Ελληνισμού. Γιατί όμως αυτή η επιμονή στη συλλογική μνήμη των Ποντίων; Μάλιστα μετά και την παρέλευση ενός ολόκληρου αιώνα, που οι πληγές της τραγωδίας φαίνεται να αποτελούν μακρινή ανάμνηση;

Προμελετημένο έγκλημα

Η γενοκτονία ήταν ομολογουμένως ένα προμελετημένο έγκλημα, που η κυβέρνηση των Νεότουρκων έφερε σε πέρας με συστηματικότητα. Δεν είχε σχέση με τις στρατιωτικές διαμάχες. Οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε ήταν ο ξεριζωμός του άμαχου πληθυσμού, η εξάντληση στις κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα, και τα στρατόπεδα θανάτου στην έρημο.

Tο Δεκέμβριο 2007 η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (International Association of Genocide Scholars ή IAGS) αναγνώρισε επίσημα τη γενοκτονία των Ελλήνων, μαζί με την γενοκτονία των Ασσυρίων, και εξέδωσε το εξής ψήφισμα:

«ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η άρνηση μιας γενοκτονίας αναγνωρίζεται παγκοίνως ως το έσχατο στάδιο γενοκτονίας, που εξασφαλίζει την ατιμωρησία για τους δράστες της γενοκτονίας, και ευαπόδεικτα προετοιμάζει το έδαφος για τις μελλοντικές γενοκτονίες, 

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι η Οθωμανική γενοκτονία εναντίον των μειονοτικών πληθυσμών κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρουσιάζεται συνήθως ως γενοκτονία εναντίον μόνο των Αρμενίων, με λίγη αναγνώριση των ποιοτικά παρόμοιων γενοκτονιών, εναντίον άλλων χριστιανικών μειονοτήτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, 

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ ότι είναι πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης των Μελετητών Γενοκτονιών, ότι η Οθωμανική εκστρατεία εναντίον των χριστιανικών μειονοτήτων της αυτοκρατορίας, μεταξύ των ετών 1914 και 1923, συνιστούν γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων, Ασσυρίων, Ποντίων και των Eλλήνων της Ανατολίας.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΑΙ η Ένωση να ζητήσει από την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες εναντίον αυτών των πληθυσμών, να ζητήσει επίσημα συγγνώμη, και να λάβει τα κατάλληλα και σημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση (μη επανάληψη)».  

Θα είμαστε ανάξιοι των προγόνων μας, αν δεν παραμένουμε σταθεροί στην αξίωση για τη δικαίωση της γενοκτονίας των προγόνων μας, που αποτελεί ένα από τα κορυφαία και απαράγραπτα καθήκοντα του ποντιακού Ελληνισμού. Εμείς οι Πόντιοι ομνύουμε στο αίμα των προγόνων, που ρέει στις φλέβες μας, ότι δεν θα πάψουμε να αγωνιζόμαστε έως την τελική τους δικαίωση. Και η δικαίωση θα έρθει με την αναγνώριση της γενοκτονίας.

πηγή:https://slpress.gr/idees/i-genoktonia-toy-pontiakoy-ellinismoy-oi-neotoyrkoi-kai-to-dogma-tis-ethnokatharsis/

19η Μαΐου 1919 - Μία αποφράδα ημέρα για τον Ελληνισμό - Γιατί οι Ελληνικές κυβερνήσεις δεν τολμούν να διεκδικήσουν την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων!! - Γιατί είναι εγκληματικά απούσες;

 

Στις 13 Νοεμβρίου 2019 ο Αμερικανός Γερουσιαστής Λίντσει Γκρέιχαμ βρίσκεται στον Λευκό Οίκο, όπου μαζί με τον πρόεδρο Τραμπ και άλλους φιλότουρκους πολιτικούς των Η.Π.Α., υποδέχονται τον Ταγίπ Ερντογάν στην Ουάσιγκτον.

Είναι γνωστό πως στην Αμερικανική πρωτεύουσα υπάρχει μία οικονομικά εύρωστη ομάδα πολιτικών, οι οποίοι όπως αναφέρουν αρμενικά και αμερικανικά ρεπορτάζ, δεν είναι απλά φιλότουρκοι, αλλά ξεκάθαρα εξαγορασμένοι από τα τουρκικό λόμπι.

Ο Γκρέιχαμ λοιπόν αφού ολοκλήρωσε τη συνάντηση με τον Ερντογάν, διέσχισε μια απόσταση 10 λεπτών για να βρεθεί στο Καπιτώλιο, και εκεί με την ψήφο του μπλόκαρε την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Το ίδιο ακριβώς έκανε ο γερουσιαστής Ντέιβιντ Περντού, μία εβδομάδα αργότερα, ενώ το ίδιο έργο επανέλαβε και ο γερουσιαστής Κέβιν Κρέιμερ στις 5 Δεκεμβρίου. Και οι τρεις πολιτικοί, όταν πιέστηκαν από δημοσιογράφους να εξηγήσουν αυτή την προκλητική συμπεριφορά, ομολόγησαν πως τους πίεσε ο Λευκός Οίκος.

Το εν λόγω ψήφισμα του Κογκρέσου μας έδωσε την δυνατότητα να δούμε πως δουλεύει το βαθύ κράτος της Τουρκίας, εξαγοράζοντας Αμερικανούς πολιτικούς. Αυτό όμως αποτελεί απλά την κορυφή του παγόβουνου.

Υπάρχουν εκτενείς έρευνες σχετικά με τον χρηματισμό πολιτικών από το καθεστώς Ερντογάν. Το χειρότερο μάλιστα είναι πως το φαινόμενο αγγίζει τα ανώτατα επίπεδα της αμερικανικής κυβέρνησης, με τη διαφθορά λ.χ. του στρατηγού Μάικλ Φλυν, ο οποίος κατείχε το πανίσχυρο αξίωμα του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, και όπως απεδείχθη, πληρωνόταν για να εκπροσωπεί τα συμφέροντα της Τουρκίας. Αντίστοιχα σημαντική και συμβολική ήταν η καταψήφιση της αναγνώρισης της Γενοκτονίας, από τον γερουσιαστή Γκρεγκ Πενς – αδερφό του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ.

Η διαφθορά και η εξαγορά από τους Τούρκους είναι τόσο συστημική, όπου παρατηρούνται παρόμοια περιστατικά και στο πολιτειακό επίπεδο, με φιλότουρκους πολιτικούς να κυνηγάνε τους αντιπάλους του Ερντογάν από το Οχάιο μέχρι το Τέξας!

Αυτά τα αναφέρω διότι υπάρχουν δύο δεδομένα που μας αφορούν. Πρώτον, οι ΗΠΑ είναι ένα από τα πλουσιότερα κράτη και οι πολιτικοί της απολαμβάνουν τα μεγαλύτερα προνόμια, οικονομικά και μη, από τους ομόλογούς τους στις λοιπές χώρες του κόσμου. Δεύτερον, είναι γεγονός πως μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων από τους Οθωμανούς, από τη Βουλή το 1994, η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει κάθε επίσημη προσπάθεια διεκδικήσεων για τη διεθνή αναγνώριση του απεχθούς εγκλήματος και για δικαίωση των θυμάτων.

Το πώς και αν συνδέονται τα ανωτέρω, με τις εμπειρίες που παρέχουν οι ΗΠΑ για εξαγορά πολιτικών τρίτων χωρών από την Τουρκία, τίθεται στην κρίση του καθενός.

Για να μην εθελοτυφλούμε όμως, πρέπει να αντιληφθούμε πως το πολιτικό προσωπικό της χώρας, ανεξαρτήτως κόμματος, πλην εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουν τον κανόνα, έχει σταματήσει οριστικά και σχεδόν επίσημα την όποια προσπάθεια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. 

Η πολιτεία είναι εγκληματικά απούσα. Από τις κουμπαριές με τους σύγχρονους γενοκτόνους, τις γονυκλισίες στον τάφο του Μέγα Σφαγέα Κεμάλ, την πολιτιστική «ανάδειξη» της οικείας του ίδιου Σφαγέα στη Θεσσαλονίκη, μέχρι την συνειδητή εγκατάλειψη από το κράτος κάθε διεθνούς προσπάθειας αναγνώρισης της Γενοκτονίας, η απουσία είναι εκκωφαντική. Όχι απλά απουσία, αλλά αντιθέτως το κράτος δρα ως τροχοπέδη στις ηράκλειες και αξιέπαινες προσπάθειες των Ελλήνων της διασποράς και της Κοινωνίας των Πολιτών, βάζοντας τρικλοποδιές και ακυρώνοντας τις δράσεις τους. Εάν αυτό δεν είναι ύποπτο, τότε τι είναι;

Καλύτερα βέβαια να μην αναφερθούμε στους πολιτικούς ποντιακής καταγωγής, οι οποίοι μόλις αναλάβουν πολιτικό θώκο, λησμονούν και καταγωγή και πατρίδα. Τρανή απόδειξη οι κυβερνητικοί που τόλμησαν και πρόδωσαν τη Μακεδονία.

Επικουρικά σε αυτή την αθλιότητα, δρουν τα παραδοσιακά Μ.Μ.Ε., τα οποία και σιγοντάρουν την εγκατάλειψη του θέματος, και αρνούνται επιδεικτικά να αναδείξουν ή υποβαθμίζουν τις όποιες προσπάθειες αναλαμβάνουν μεμονωμένα οι πολίτες. Ενδεικτικό της τραγικής κατάστασης είναι πως με το ψήφισμα  υπ’ αριθμ. 296 του 2019, αναγνωρίστηκε από το Αμερικανικό Κογκρέσο όχι μόνο η Αρμενική Γενοκτονία, αλλά και η Γενοκτονία των Ελλήνων από τους Οθωμανούς. Ουδείς, από τους προβεβλημένους δημοσιογράφους της χώρας, ανέδειξε αυτή τη μεγάλη και ιστορική νίκη. Εάν αυτό δεν είναι ύποπτο, τότε τι είναι;

Τέλος για να σταματήσουμε να ευλογούμε τα γένια μας, μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την επίσημη εγκατάλειψη του αγώνα, φέρουν και συγκεκριμένοι ποντιακοί φορείς και σύλλογοι, οι οποίοι είτε με κομματισμό, είτε με διχασμό, βάζουν σε προτεραιότητα την προσωπική ανάδειξη και τους εγωισμούς, "αγκαλιάζοντας" τους πολιτικούς Εφιάλτες της Ελλάδας. Δεν διεκδικείς αναγνώριση της Γενοκτονίας, με θέσεις VIP στις εκδηλώσεις για τους αρνητές, με σέλφι και δώρα λύρες στους κατευναστές των τούρκων.

Είναι προφανές πως το ζήτημα για τους πολιτικούς μας ταγούς δεν είναι εθνικό, ούτε πατριωτικό. Είναι καθαρά πολιτικό. Ακριβώς επειδή ζούμε σε ένα Ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα, αυτό του κοινοβουλευτισμού, οι πολιτικοί μας βρίσκονται επιρρεπείς σε διαφθορά και έλεγχο από εξωγενείς δυνάμεις. Το αποδεικνύουν άλλωστε και οι Ολιγάρχες των Η.Π.Α. Συνεπώς η απάντηση και συνάμα η λύση, δεν μπορεί να είναι άλλη από μία μετάβαση σε πραγματικό πολίτευμα Δημοκρατίας. Σε ένα πολίτευμα όπου οι πολιτικοί θα υπηρετούν την κοινωνία και τους πολίτες. Άρα και το εθνικό συμφέρον. Μέχρι να γίνει αυτή η αναγκαία πολιτειακή αλλαγή, η Γενοκτονία θα παραμένει εγκαταλελειμμένη και υποβαθμισμένη από την πολιτεία. Είναι αφελές να περιμένουμε κάτι διαφορετικό.

Έτσι λοιπόν βλέπουμε τη σύνδεση Δημοκρατίας και αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Μια σύνδεση που περνάει πρώτα από την πατρίδα μας. Η δημοκρατία είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να αναδείξει ελληνόψυχους πολιτικούς στη ηγεσία της χώρας. Η μόνη δύναμη που μπορεί να διεκδικήσει επιτυχώς τη δικαίωση των Ελλήνων, και την εδραίωση της δικαιοσύνης και της ειρήνης στην περιοχή.

πηγή:https://infognomonpolitics.gr/2020/05/gia-pio-logo-i-ellada-den-diekdiki-tin-anagnorisi-tis-genoktonias/