Τα τελευταία χρόνια οι εκδηλώσεις για την επέτειο της ίδρυσης της ΝΔ κυριαρχούνται από τα εσωκομματικά δράματα. Ολοι οι πρώην αρχηγοί είναι πλέον απόντες, ο υπουργός Αμυνας προτιμά να γιορτάζει μόνος του και τα ερωτήματα για τις διαθέσεις και τους σχεδιασμούς όλων φαίνεται ότι θα απαντηθούν μετά από τις εκλογές
Αγγελος Κωβαίος
Στη Νέα Δημοκρατία «δεν το ‘χουν» γενικώς με τις φιέστες και ειδικά με τις επετειακές εκδηλώσεις για την ίδρυση του κόμματος.
Καλώς ή κακώς, η 4η Οκτωβρίου ουδέποτε περιβλήθηκε με την αίγλη και τους συμβολισμούς της 3ης Σεπτεμβρίου. Και έτσι το ΠΑΣΟΚ, ακόμη και στα χρόνια της βαθιάς παρακμής και κρίσης του, πάντα κατάφερνε να προσελκύει το ενδιαφέρον και να σηκώνει κάποια σκόνη με τις εκδηλώσεις στις επετείους της ίδρυσής του.
Δεν φτάνει που το brand της 4ης Οκτωβρίου είναι κάπως χλωμό, τα τελευταία χρόνια ό,τι εκδήλωση σχεδιάζεται και οργανώνεται από την ΝΔ επισκιάζεται από τις παράπλευρες απώλειες ή τις ηχηρές απουσίες.
Το κακό ξεκίνησε στα 50χρονα του κόμματος πριν από δύο χρόνια. Είχε προαναγγελθεί ένα πάρτι στο δρόμο (street party, κατά το ιδιόλεκτο της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ), μπροστά από την ιστορική έδρα του κόμματος στην οδό Ρηγίλλης. Προσκλήσεις είχαν σταλεί, όλα είχαν ετοιμαστεί με μία χαλαρή επισημότητα, τελικά όμως τα χαμόγελα πάγωσαν όταν οι δύο πρώην πρόεδροι και Πρωθυπουργοί ανακοίνωσαν ότι δεν θα συμμετάσχουν στο πάρτι. Εκτοτε, Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς έχουν ανοίξει μέτωπο κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη και προσεχώς αναμένεται η κλιμάκωση των εχθροπραξιών, αφότου ιδρύσει και επισήμως το κόμμα του ο Σαμαράς
Εφέτος όμως, σε αυτές τις απουσίες, μαζί με εκείνη του τρίτου πρώην προέδρου και σημερινού ευρωβουλευτή Βαγγέλη Μεϊμαράκη, προστέθηκε και αυτή του Νίκου Δένδια. Ο υπουργός Αμυνας, κατά την επίσημη εκδοχή, είχε ανειλημμένη υποχρέωση στη Βενετία, όπου παραβρέθηκε στην εκεί συνάντηση των ομολόγων του της Πρωτοβουλίας Αδριατικής και Ιονίου. Σίγουρα το ταξίδι στην Βενετία θα ήταν πιο ωραίο κι ενδιαφέρον, άλλωστε ο Νίκος Δένδιας είχε ήδη οργανώσει μία δική του, εντυπωσιακή εκδήλωση στην εκλογική του περιφέρεια την προηγούμενη Παρασκευή, φροντίζοντας να δηλώσει και ότι δεν ήταν ποτέ αριστερός η κεντρώος, αλλά πάντα ΝΔ. Συνεπώς, η απουσία του από την κομματική εκδήλωση μπορούσε να θεωρηθεί και αναμενόμενη. Οχι πάντως άνευ σημασίας.
Ολα αυτά είναι κατ’ εξοχήν στοιχεία της παραπολιτικής, όπως εξάλλου και το νέο επεισόδιο στην αντιπαράθεση του Νίκου Δένδια με τον – σίγουρα πιο δεξιό, αλλά σχετικά νεόφερτο στη ΝΔ – Αδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος φρόντισε να ρίξει τα καρφιά του για την απουσία του υπουργού Αμυνας από το πάρτι γενεθλίων.
Πιθανολογείται ότι στην πορεία προς τις εκλογές, οι εσωτερικές αυτές αντιπαραθέσεις μεταξύ υπουργών και συνυποψηφίων θα γίνονται όλο και πιο χαριτωμένες.
Αυτό που πάντως χαλάει την εικόνα για το κόμμα, είναι σίγουρα η απουσία των τριών πρώην προέδρων. Το μήνυμα δεν είναι το καλύτερο δυνατόν και σίγουρα θα ήταν πολύ διαφορετικά αν όλοι μαζί συμμετείχαν στις επετειακές εκδηλώσεις και έδιναν την εντύπωση ότι πορεύονται μαζί προς τις εκλογές.
Τώρα αυτό δεν συμβαίνει.
Προφανώς και δεν θα ανέμενε κανείς να προσέλθει στο πάρτι ο Αντώνης Σαμαράς. Εχει διαγραφεί από την ΝΔ, είναι πλέον απέναντι στον Μητσοτάκη και «στην ΝΔ του Μητσοτάκη», όπως λέγεται στο περιβάλλον του.
Τελικά όμως αξίζει να αναρωτηθεί κανείς πώς και γιατί έφτασαν τα πράγματα εκεί που έφτασαν.
Προφανώς και από πολιτικοϊδεολογικής άποψης Σαμαράς και Μητσοτάκης εκπροσωπούν δύο διαφορετικούς κόσμους. Αυτό όμως ήταν πάντα γνωστό και στους δύο και σε όλους. Παρόλα αυτά, μέχρι κάποια περίοδο υπήρξε αλληλοστήριξη και κοινή πορεία. Ακόμη και με διαφωνίες για τα αναμενόμενα, όπως ο γάμος των ομοφύλων.
Κάπου στην πορεία το κλίμα χάλασε – ορισμένοι επιμένουν ότι θα ήταν όλα διαφορετικά αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε προτείνει τον Αντώνη Σαμαρά για την θέση του Επιτρόπου στην ΕΕ.
Κατά τα λοιπά, οι επιθέσεις για τον ελληνοτουρκικό διάλογο, από το δίδυμο Καραμανλή – Σαμαρά, είναι μάλλον ασύμμετρες και μέχρις ενός σημείου δυσεξήγητες. Η κριτική που ασκείται είναι σε τόνους δυσανάλογα υψηλούς και δεν δικαιολογείται από τα πραγματικά δεδομένα και περιστατικά – εκτός αν γνωρίζουν κάτι περισσότερο και δεν το λένε.
Σε ό,τι αφορά πάντως τον Κώστα Καραμανλή, υπάρχουν πιθανότατα και άλλες αφορμές, όπως η διαφωνία του με τη στάση της κυβέρνησης στον πόλεμο της Ουκρανίας και ειδικότερα με το αντιρωσικό μέτωπο και την θέση πρωταγωνιστή που έχει επιλέξει σε αυτό ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ολα αυτά πάντως δεν δικαιολογούν στην πραγματικότητα το εσωτερικό αυτό δράμα που εκτυλίσσεται στην ΝΔ. Οι διαφωνίες ήταν και είναι γνωστές – άλλωστε ούτε και παλαιότερα συμφωνούσαν όλοι με όλους.
Η υποψία, συνεπώς, ότι οι λόγοι του μίσους και του αλληλοσπαραγμού είναι περισσότερο προσωπικοί και λιγότερο πολιτικοί, είναι βάσιμη. Το πώς θα εξελιχθεί το δράμα θα κριθεί εν πολλοίς από το αποτέλεσμα των εκλογών, το οποίο θα φανερώσει και τις διαθέσεις όλων των δυσαρεστημένων «πρώην», όπως και των επίδοξων δελφίνων.
Πηγή: Protagon.gr
