Διαβάζοντας στην Εθνική Ηχώ (μηνιαία έκδοση της ΕΑΑΣ), Φεβρ. 2026, αρ. φύλ. 742, σελ. 5–6, το άρθρο «Ρέκβιεμ μιας ανοησίας [ή η Μάχη των ολίγων…]», διαπιστώνεται ότι κάποια σημεία χρήζουν σχολιασμού. Πάντα με σεβασμό προς τον θεσμικό ρόλο της ΕΑΑΣ, καθώς και προς την ηλικία και τον βαθμό του συντάκτη του άρθρου, τα παρακάτω δεν διατυπώνονται ως κατηγορίες, αλλά ως εύλογοι προβληματισμοί.
Τίθεται η απορία ποια είναι αυτή η μικρή μερίδα που επαναστάτησε, σύμφωνα με τον συντάκτη, και, αφού είναι μικρή, άρα ασήμαντη, γιατί ασχολείται μαζί της. Οι ειρωνικοί χαρακτηρισμοί που της αποδίδει, για πολλούς —ιδίως Θεσσαλούς— αφορούν την ιστορία των κολλήγων προγόνων μας, οι οποίοι πολέμησαν το 1912–1922 για να μεγαλώσει η Ελλάδα, ενώ οι οικογένειές τους υφίσταντο εξώσεις από τσιφλικάδες με την ανοχή της πολιτείας. Μόνο το 1923, με την απαλλοτρίωση από τον Πλαστήρα, μπόρεσαν αυτοί οι «ταπεινοί, καταφρονημένοι ποπολάροι» να δουν καλύτερες μέρες. Οι αβράκωτοι (Lessans-culottes) μεγάλωσαν την Ελλάδα και κινήσαν την ιστορία!
Αυτή η ελάχιστη μερίδα που αναφέρει ο συντάκτης, οργάνωσε μια επιτυχημένη ημερίδα και τρία ογκώδη συλλαλητήρια, ενώ η στάση της ΕΑΑΣ για τη δημιουργία Σώματος Υπαξιωματικών προκάλεσε προβληματισμό. Αρκετοί θεώρησαν ότι υπήρχε περιθώριο για πιο εμφατική παρέμβαση, ενώ η τελική εικόνα εκλήφθηκε ως υποτονική, προκαλώντας έντονη δυσαρέσκεια με παρενέργειες.
Η αναφορά σε «καπέλωμα» παραμένει γενική και ατεκμηρίωτη. Στις συγκεντρώσεις δεν διαπιστώθηκε τέτοια εικόνα, γεγονός που δημιουργεί επιφυλάξεις για την ακρίβεια της εκτίμησης.
Η αναφορά σε πολιτικούς και στις σχετικές φωτογραφίσεις μαζί τους είναι μάλλον ατυχής. Η παρουσία τους σε δημόσιες εκδηλώσεις αποτελεί θεσμική πρακτική στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες.
Το αποτέλεσμα των εκλογών παρουσιάζεται ως στοιχείο επιβεβαίωσης. Ωστόσο, το υψηλό ποσοστό αποχής, περίπου 75%, όπως αναφέρεται στο άρθρο, εύλογα θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για προβληματισμό και όχι για πανηγυρισμούς ή θριαμβολογίες.
Υπάρχουν όροι για τη δημοσίευση ενός άρθρου στην Εθνική Ηχώ: να μην είναι υβριστικό ή συκοφαντικό και να μην περιλαμβάνει προσωπικές επιθέσεις ή αντιπαραθέσεις, να μην υπηρετεί κομματικές σκοπιμότητες, να τηρείται η δεοντολογία που υπαγορεύεται από τις αρχές και αξίες που υπηρετήσαμε και, τέλος, το κείμενο να μην υπερβαίνει τις εννιακόσιες (900) λέξεις. Τίθεται το ερώτημα αν οι τρεις πρώτοι όροι τηρήθηκαν σε ορισμένες παραγράφους ενώ ο τελευταίος όρος είναι εμφανώς παραβιασμένος και μάλιστα κατά πολύ.
Επειδή στο άρθρο γίνεται αναφορά στην απονομή ξίφους, παρακαλείται ο συντάκτης του άρθρου, του οποίου το βιογραφικό καταδεικνύει την πολυπραγμοσύνη του, εφόσον επιθυμεί, να λύσει την απορία πολλών: τι εμπόδισε στο να απονεμηθούν τα ξίφη και οι προβλεπόμενες διαμνημονεύσεις κατά το χρονικό διάστημα που τα στελέχη ήταν εν ενεργεία;
Το πλήγμα στις Ένοπλες Δυνάμεις είναι βαρύ. Το ηθικό των στελεχών ΑΣΣΥ/ΑΣΜΥ και η αξιοπιστία του κράτους έχουν πληγεί. Η βεβιασμένη νομοθέτηση και η πρωτοφανής αναδρομική ισχύς του ν. 5265/2026, η έλλειψη σοβαρού μεταβατικού σταδίου και η γενικότερη απαξίωση των ΑΣΣΥ/ΑΣΜΥ εκ μέρους των υπερασπιστών του νόμου προκάλεσαν βαθύ ψυχολογικό ρήγμα και τώρα πλανάται το ερώτημα πώς θα επουλωθεί;
Το ρητό στο έμβλημα της ΣΜΥ «ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΙΜΙΩΤΕΡΟΝ ΠΑΤΡΙΣ» μαρτυρεί τον αξιακό κώδικα των αποφοίτων της και από αυτόν απορρέει η ευχή για επικράτηση ψυχραιμίας και ενότητας, καθώς και η παρότρυνση για αποφυγή ρίψης ελαίου στην πυρά, διότι «οι καιροὶ ου μενετοί».
Με εκτίμηση προς τον θεσμό της ΕΑΑΣ και προς όλους τους συναδέλφους,
το μέλος της ΕΑΑΣ και του ΣΑΣΜΥ
Τρίκαλα 30/03/2026
Λοχαγός (ε.α.) Κων/νος Πουλιανίτης
Σημείωση: «Οι απόψεις που εκφράζονται στο άρθρο του γράφοντος είναι προσωπικές»: Ο συγγραφέας εκφράζει τις δικές του σκέψεις και απόψεις, όχι απαραίτητα την επίσημη θέση του Συνδέσμου.
