Υποτίθεται ότι η απουσία του Πρωθυπουργού στο εξωτερικό ήταν ο λόγος που ορισμένοι υπουργοί και βουλευτές ξεπέρασαν πολλά όρια σε κανάλια και ραδιόφωνα επί μία εβδομάδα. Αν αυτό ισχύει, τώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέστρεψε όλοι θα είναι τύπος και υπογραμμός; Με τις εκλογές στον ορίζοντα, μάλλον δύσκολο
Κατά την τρέχουσα, κάπως επιδερμική προσέγγιση, το διάστημα της απουσίας του Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ (20-25/9), με αφορμή την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, προσέφερε την ευκαιρία σε υπουργούς, βουλευτές και πολιτευτές της ΝΔ να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους στα κανάλια.
Για όσους δέχονται αυτήν την επαλήθευση του «λείπει η η γάτα και χορεύουν τα ποντίκια», αν δεν απουσίαζε ο Πρωθυπουργός, δεν θα αλώνιζε σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα καθημερινώς ο Αδωνις Γεωργιάδης, λέγοντας διάφορα αδιανόητα και αντιφατικά, με αφορμή τον τραγικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη.
Και επίσης, ο υπουργός Υγείας δεν θα τολμούσε να πει σε δημοσιογράφο ότι έχει καπνίσει μπάφο, λόγω ερώτησης που του υποβλήθηκε ή δεν θα είχε παρακάμψει κάθε κομματική διαδικασία προκειμένου να ανακοινώσει την υποψηφιότητα κάποιου επίδοξου βουλευτή της ΝΔ στην Δυτική Αττική.
Κατά την ίδια συλλογιστική, γενικότερα, αν δεν απουσίαζε σε ταξίδι ο Πρωθυπουργός θα ήταν κάπως πιο περιορισμένα τα φαινόμενα αλαζονείας για τα οποία επέστησε την προσοχή η Ντόρα Μπακογιάννη. Και έτσι, δεν θα χρειαζόταν να της κάνει έμμεση παρατήρηση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, που έχει «προηγούμενα» μαζί της, επειδή του είχε διαμηνύσει λίγες ημέρες νωρίτερα ότι ως κυβερνητικός εκπρόσωπος οφείλει να είναι πιο προσεκτικός με τις προσωπικές του απόψεις. Αφορμή γι’ αυτό είχε σταθεί η «προσωπική άποψη», για τον περιορισμό του χρόνου χορήγησης του επιδόματος ανεργίας.
Υποθέτει κανείς, εφόσον δεχθεί ότι η απουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη προξενεί μία αίσθηση αχαλίνωτης ελευθερίας σε υπουργούς και βουλευτές και λένε ό,τι τους κατεβεί, ότι αν δεν ήταν η ΓΣ του ΟΗΕ, δεν θα ακούγαμε και διάφορα άλλα χαριτωμένα.
Όπως τον βουλευτή Κουλκουδίνα, να διαπιστώνει ουσιαστικά ότι δεν υπάρχει και τόσο μεγάλο θέμα με τις τιμές των καυσίμων, επειδή είδε γεμάτη τη λεωφόρο Συγγρού. Ή τον Κώστα Τσιάρα, σε ανάλογη ευφορική διάθεση, να διαπιστώνει ότι γεμάτη με αυτοκίνητα είναι και η Εθνικής Οδός, όπως παρατηρεί καθώς πηγαινοέρχεται στην εκλογική του περιφέρεια. Δεν θα τολμούσε – υποθέτει κάποιος – αν δεν απουσίαζε ο Πρωθυπουργός, ο υφυπουργός Εξωτερικών Χάρης Θεοχάρης, να διατυπώσει κι εκείνος το ευφάνταστο και τολμηρό, ότι η ΝΔ εκπροσωπεί τους νοικοκυραίους, ενώ η αντιπολίτευση τους κακομοίρηδες – εκείνους δηλαδή που αδικαιολόγητα διαμαρτύρονται για την ακρίβεια.
Και μετά τους φταίει η Ντόρα Μπακογιάννη.
Αν δεχθεί λοιπόν κάποιος την πρωθυπουργική απουσία ως αιτία για τα όσα απίθανα εκστομίζονται τις τελευταίες ημέρες, οφείλει να αισθάνεται και κάποια ικανοποίηση – εφόσον δηλαδή δεν πολυπαίρνει στα σοβαρά την ελληνική πολιτική καθημερινότητα. Καλά που έλειπε ο άνθρωπος και απελευθερώθηκαν διάφοροι, προσφέροντας θέαμα. Υπό αυτήν την έννοια όμως, τώρα που ο Πρωθυπουργός επέστρεψε, θα πρέπει να κοπεί μαχαίρι η πλάκα. Ολοι να σοβαρευτούν, να σταματήσουν να λένε ό,τι να ‘ναι και να ριχτούν με τα μούτρα στη δουλειά. Φαίνεται ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι που δικαιολογούν την αμφιβολία ότι θα συμβούν όλα αυτά. Αν έχει ξεκινήσει μία τέτοια διαδικασία και αν κάποιος έχει πάρει φόρα στην κατηφόρα, δύσκολα σταματά.
Είναι όμως μάλλον ευνόητο ότι το φαινόμενο του ξεχαρβαλώματος δεν χρειαζόταν την απουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη για να εκδηλωθεί. Επειδή τελικά δεν έχει εφευρεθεί κάποιο αντίδοτο στην αλαζονεία, όλα αυτά είναι στοιχεία συνδεδεμένα με την πολιτική, ειδικά στην Ελλάδα, όταν μία κυβέρνηση βρίσκεται στην εξουσία επί επτάμισι χρόνια, ουσιαστικά δίχως πολιτικό αντίπαλο και ειδικότερα, όταν βρισκόμαστε στην τελική ευθεία προς τις εκλογές.
Ίσως λοιπόν όλα αυτά τα φαινόμενα της απίστευτης ελαφρότητας της εξουσίας να είναι, πολύ απλά, αναπόφευκτα. Και το ζήτημα να είναι απλώς, τι κάνει κάποιος, εν προκειμένω ο Πρωθυπουργός, για να τα αντιμετωπίσει.
Μαλώνει τους υπουργούς και τους βουλευτές του; Τους αφήνει να συνεχίσουν σε αυτούς τους ρυθμούς κι ό,τι γίνει;
Ή παίρνει μέτρα για να μαζέψει το σκορποχώρι; Και ποια μπορεί να είναι αυτά; Επιπλήξεις προς τους βουλευτές και τους υπουργούς; Επί ποία ποινή ακριβώς; Τον αποκλεισμό τους από τα ψηφοδέλτια, που θα έστελνε λόχους δυσαρεστημένων στα ψηφοδέλτια του Σαμαρά;
Ή μήπως λύση θα ήταν ένας ανασχηματισμός αναμορφωτικού χαρακτήρα, με ζητούμενο την σοβαρότητα, την μετριοπάθεια και την νηφαλιότητα; Αν υποτεθεί ότι θα βρίσκονταν τα πρόσωπα, πιθανώς έτσι να δυσαρεστούνταν περισσότεροι από όσους θα ικανοποιούνταν.
Όλα αυτά, συνεπώς, έχουν την δυσκολία τους.
Στην πραγματικότητα τα φαινόμενα των αδέσποτων δηλώσεων και παρεμβάσεων οφείλονται στο ότι πλησιάζουν οι εκλογές. Ο καθένας κάνει ό,τι κάνει και λέει ό,τι λέει, έχοντας στο μυαλό του σχεδόν αποκλειστικά ψήφους και σταυρούς. Το πώς θα κατορθώσει να τους συγκεντρώσει με δηλώσεις που προκαλούν και προσβάλλουν τους ψηφοφόρους είναι άλλο θέμα και οφείλουν να το εξετάσουν οι ενδιαφερόμενοι.
Ίσως τελικά όλα αυτά να δείχνουν όμως και μία παγίδα, στην οποία κινδυνεύει να βρεθεί ο Πρωθυπουργός.
Εν όψει ενός δύσκολου χειμώνα και υπό την απειλή μίας προεκλογικής ενεργειακής κρίσης, ΚΟ της ΝΔ και κυβέρνηση ενδέχεται να μετατραπούν σε ένα «τρελό θηριοτροφείο» και το έργο του θηριοδαμαστή να αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολο.
Πηγή: Protagon.gr
