Εάν περιδιαβαίνετε στο διαδίκτυο, κάντε μιά στάση στην παρακάτω διεύθυνση, πατήστε το κουμπί και απολαύστε κάτι από τα παλιά:
- Γράφει ο Υπτγος ε.α. Χρήστος Μπολώσης
Κάτω από την παραπάνω διεύθυνση ακολουθούν δεκάδες σχόλια. Διαβάστε μερικά: «Άλλη εποχή. Άλλοι άνθρωποι. Τώρα όλα σάπισαν…». «Το παίξιμο του ήταν το κάτι άλλο την πενιά του κανείς άλλος». «Κοινωνήσαμε για σήμερα!» Πρόκειται για μία παράσταση στο θέατρο «Ακροπόλ», πιθανόν τα Χριστούγεννα του 1969 ή το 1970. Ο Γιώργος Ζαμπέτας, τραγουδάει την επιτυχία του «Σαραβαλάκι μου» και… γκρεμίζει τα τείχη.
«Ανεπανάληπτη φυσιογνωμία, γνήσιος και ντόμπρος, τα αθάνατα τραγούδια του θα τον φέρνουν πάντα μέσα στην καρδιά μας. Να είσαι καλά εκεί πού είσαι τεράστιε Γιώργο ευχαριστούμε». «Κάθε νότα….μια σφυριά στην καρδιά…». «Αν ο Θεός έπαιζε μπουζούκι ο Ζαμπέτας θα έπαιζε πιό πάνω και από Αυτόν. ΤΕΛΟΣ». «Α ρε ΓΙΩΡΓΑΡΑ, τεράστια η απώλεια σου, αυθεντικές μοναδικές συναυλίες και τραγούδια βγαλμένα από το πεζοδρόμιο. Γιατί ο ΖΑΜΠΕΤΑΣ είναι, ήταν και θα είναι αυθεντικός στις μνήμες μας». «Γεια σου Γιώργαρε ….. Τεράστιος ΖΑΜΠΕΤΑΣ! Σε ευχαριστούμε για όλα άρχοντα!» «Πάντα αληθινός, πάντα αυθεντικός και αυθόρμητος!!!». «Ο ανεπανάληπτος Γιώργαρος!!! Μοναδικός μουσικός, αυτοδίδακτος συνθέτης, σολίστας καί ερμηνευτής!!!ΑΘΑΝΑΤΟΣ». «Ένα ακόμη σημαντικό ντοκουμέντο, ευχαριστούμε για την ανάρτηση!». «ΘΕΟΣ.. α, ρε Γιωργάρα αθάνατε…» «Θεού δώρο μα τον Θεό». «Μα τι υπέροχο!!! Ζαμπέταρος ενθουσιώδης!!!!!!».
«Ωωωωααααα!!!!!!! Καλή σου ώρα μαέστρο…. Υποκλίνομαι! Θεός….». «Η συγκίνηση ξεχειλίζει. Τέτοιοι άνθρωποι δεν θα ξαναϋπάρξουν». «Σκεφτείτε ποιους αποθεώνουν σήμερα στις πίστες και…μελαγχολήστε». «Αυτά είναι τα ελληνικά μπλουζ». «Ο ΜΕΓΑΛΟΣ Γιώργος Ζαμπέτας. Αυτό το τεράστιο κεφάλαιο και η παρακαταθήκη του στην πολιτιστική μας κληρονομιά, δεν φεύγουν ποτέ από κοντά μας… δεν πεθαίνουν!».
Αυτός ήταν ο Γιώργος Ζαμπέτας ο οποίος ήταν αυτοδίδακτος και, όπως είχε πει ο ίδιος, έμαθε μουσική ακούγοντας τα βατράχια στην γειτονιά του στον Βοτανικό.
Όχι μη ανησυχείτε και δεν πρόκειται να σας ζητήσω να κάνετε σύγκριση με το σήμερα. Άλλωστε, ποτέ δεν συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα. Όπως π.χ, τον Ζαμπέτα με νεαρό, δήθεν τραγουδιστή, που χτυπιέται αλύπητα στη φωτόλουστη σκηνή χωρίς να λέει κάτι. Ή την τάδε καλλίπυγο, διότι αν σήμερα δεν είσαι καλλίπυγος δεν κάνεις για τραγουδίστρια, λουσμένη κι΄ αυτή στα φώτα και περιτριγυρισμένη από 5-6 γραμμωτούς και αλίμενους με λάδι χορευτές (ε μη νομίσετε, ότι είναι και οι Νουρέγιεφ…), να κάνουν σουηδική γυμναστική, πάνω τα χεράκια κάτω τα χεράκια, αλλά στο πιο γρήγορο και η «καλλιτέχνις» να ερμηνεύει στίχους όπως «ιιιιιιιι, οοοοοοο, αααααα», για τους οποίους ντρέπεται ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, που δεν μπόρεσε να τους γράψει αυτός.
Και συνεχίζουμε. Παρακάτω θα βρείτε άλλο ένα τραγούδι του μεγάλου Γιώργου Ζαμπέτα. Λέγεται «Κυρ Δάσκαλε». Είναι ένας διάλογος μεταξύ μαθητών που ρωτούν και του δασκάλου τους, που απαντά. Οι στίχοι είναι του Αλέκου Καγιάντα και η μουσική του Ζαμπέτα:
– Κυρ δάσκαλε κυρ δάσκαλε για πες μας τι συμβαίνει όταν ο ένας πάει ψηλά ο άλλος κατεβαίνει
– Αυτό στην αριθμητική το λένε πάνω κάτω Ου γαρ εγένετο ποτέ μπατίρης το Σαββάτο.
– Κυρ δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις πες μας τι είπε ο Πλάτωνας τι είπε ο Σωκράτης.
– Γηράσκω διδασκόμενος, τάδε ο Σωκράτης έφη κι’ ο Πλάτων είπε κάνετε ότι σας κάνει κέφι.
– Κυρ δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις αυτά τα είπανε πολλοί τα είπε και ο Σωκράτης.
– Αυτά και αν τάπανε πολλοί σοφοί σαν τον Σωκράτη καθένας για την πάρτυ του πορεύεται και πράττει.
Το καλύτερο σημείο του τραγουδιού είναι οι τελευταίοι δύο στίχοι, που λένε:
– Αυτά και αν τάπανε πολλοί σοφοί σαν τον Σωκράτη καθένας για την πάρτυ του πορεύεται και πράττει. Κάτι τέτοιο, με άλλα λόγια είχε πει νωρίτερα ο Ελ. Βενιζέλος, ότι δηλαδή «δεν υπάρχουν φιλίες στις Διεθνείς Σχέσεις, παρά μόνο συμφέροντα».
Άρα λοιπόν ακούγοντας Ζαμπέτα, μαθαίνεις και Διεθνείς Σχέσεις…
*Η κεντρική φωτογραφία του κειμένου είναι ένα γραμματόσημο με το πορτραίτο του Γιώργου Ζαμπέτα, φιλοτεχνημένο από τον φίλο και κορυφαίο ζωγράφο Κώστα Σπυριούνη*
πηγή:https://www.dimokratia.gr/apopseis/663757/giorgos-zampetas/
