Το ερώτημα που εγείρεται από κάθε καλόπιστο πολίτη είναι απλό: Πέρα από τα φλας, τι χειροπιαστό κέρδισε η Ελλάδα από την τριμερή με το Ισραήλ και την Κύπρο; Έχει ουσία η διπλωματική αυτή πρωτοβουλία ή είναι αέρας κοπανιστός;
Παραμονές Χριστουγέννων η Αμερικανίδα πρέσβης στην Αθήνα Κίμπερλι Γκίλφοϊλ έκανε κάτι ασυνήθιστο για τα διπλωματικά χρονικά: Μετέβη στο υπουργείο Ενέργειας και άκουσε μαζί με τον υπουργό Σταύρο Παπασταύρου τα κάλαντα των ημερών από νεανική χορωδία
- Του Μανώλη Κοττάκη
Εκείνη την ημέρα έγινε επίσης κάτι ασυνήθιστο: Μόλις σίγησαν τα τρίγωνα από το «Καλήν ημέρα, άρχοντες», ο υπουργός κατευθύνθηκε στο πόντιουμ και εκφώνησε ένα μικρό λογύδριο για τη σημασία των ενεργειακών συμφωνιών που συνήφθησαν μεταξύ Ελλάδος και ΗΠΑ μέσα στο 2025.
Και αυτό πρωτότυπο! Σπανίως έχουμε δει υπουργό να εκφωνεί λόγο μετά τα κάλαντα. Συνήθως ανταλλάσσει ευχές με τους επισκέπτες του εκτός μικροφώνου, σπανίως έως καθόλου απευθύνει πολιτικό χαιρετισμό. Συγκρατήστε την εικόνα. Πέρασε απαρατήρητη. Αλλά δείχνει ποιος θα μπορούσε να είναι ο εκλεκτός της πρεσβείας να διαχειριστεί τις διαπραγματεύσεις με τους Τούρκους στο μέλλον. Μπορεί και όχι όμως, και να υπερβάλλουμε.
Ο χρόνος θα δείξει, καθώς παίκτες προς εκτόξευση στην επετηρίδα υπάρχουν πολλοί. Και σε άλλα υπουργεία. Έπειτα από αυτή την επίσκεψη πάντως έκαναν την εμφάνισή τους σενάρια ανασχηματισμού που εμφανίζουν τον κύριο Παπασταύρου να μετακομίζει στο υπουργείο Εξωτερικών, τα οποία ο πρωθυπουργός διέψευσε, πάρα πολύ χαλαρά, σε συνέντευξή του σε ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό. Συγκρατήστε όμως και ακόμα μία εικόνα που πέρασε ελαφρώς κάτω από τα ραντάρ: Η πρέσβης των ΗΠΑ παρέστη στην τριμερή Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ στα Ιεροσόλυμα ως παρατηρητής.
