Εσχάτη προδοσία; - «Να καεί να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή;»

 

Οι λέξεις έχουν βάρος, έχουν ευθύνη τα χείλη, ενέχουν τη διαδρομή της ιστορίας του πολιτισμού της ανθρωπότητας. Ζούμε σε καιρούς που οι λέξεις ξεφοβήθηκαν την ντροπή. Τι νόημα έχει το «εσχάτη προδοσία» παρά «πέτα ένα κούτσουρο στην φωτιά να ξαναλαμπαδιάσει» παρακολουθώντας το θέαμα ως Νέρωνες; Από το «Να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» στο «Εσχάτη προδοσία για τον Μητσοτάκη» ένα σλόγκαν δρόμος

Ρέα Βιτάλη

Εσχάτη προδοσία; Πώς πετάμε έτσι λέξεις; Ο λόγος, η γλώσσα ανασήκωσε τον άνθρωπο από τα τέσσερα πόδια, τον εξέλιξε, του έδωσε το «όπλο» να αντισταθμίσει την όχι και τόσο μεγάλη φυσική δύναμη. Προκειμένου για την τροφή, για να κυνηγήσουν ή για να  απωθήσουν ένοιωσαν την ανάγκη ομαδικότητας και συντονισμού. Η διαγενεακή πολιτιστική μετάδοση της πιο εξελιγμένης  τεχνολογίας των λίθινων εργαλείων, η μεταφορά πολύπλοκων γνώσεων και δεξιοτήτων από γενιά σε γενιά είχε ανάγκη επικοινωνίας. Μιλάμε για 1,6 εκατομμύρια χρόνια π.Χ. Η ομιλία, η γλώσσα, οι λέξεις είναι ιερή κατάκτηση.        

Ενοχοι; Εννοείται. Ποιοι; Ποιος άλλος δρόμος από τη Δικαιοσύνη να τους επιδείξει; (Παρά τις συχνές, και προσφάτως, απογοητεύσεις). Αλλά εσχάτη προδοσία; Η εσχάτη προδοσία είναι η βαρύτερη περίπτωση προδοσίας εναντίον μιας χώρας ή ενός αρχηγού κράτους. Τα πιο γνωστά παραδείγματα εσχάτης προδοσίας είναι η συμμετοχή σε πόλεμο με το μέρος του εχθρού εναντίον της πατρίδας, η απόπειρα πραξικοπήματος, η πραγματοποίηση εξαιρετικά καταστροφικών επιχειρήσεων κατασκοπείας… Ουσιαστικά το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας είναι έγκλημα το οποίο διαπράττεται κατά της πατρίδας. Πώς πετάμε έτσι λέξεις; Δεν προσβάλλει τον όποιο Πρωθυπουργό, προσβάλλει τον πολιτισμό που κατακτήσαμε. Με μελαγχολεί βαθιά ότι για ένα μετρήσιμο κομμάτι πολιτικού κόσμου, με δίοδο στην κοινωνία, μοιάζει σαν να μην φτάνουν 57 νεκροί. 

Ενας γνωστός, σε όλη την υπηρεσία του, εγκληματικά ακατάλληλος υπάλληλος που τον «έχωσαν» κατά τα διαχρονικά ειωθότα σε μια θέση ευθύνης παρεμπιπτόντως. 

Συνάδελφοι που ενώ γνώριζαν τις μη ικανότητές του, πιθανώς και να τις χλεύαζαν μεταξύ τους, λειτούργησαν με παροιμιώδη ωχαδελφισμό ως να μην μετακινούνται άνθρωποι με τα τρένα αλλά ρομπότ κούκλες. Μια υπηρεσία καραγκιόζ-μπερντές που ο καθένας μπαινόβγαινε ως χομπίστας και όχι ως εργαζόμενος. Ένας προϊστάμενος  που όλα τα έβλεπε αλλά πιθανώς σκεφτόταν «δεν θα βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα» και άλλωστε βολευόταν και ο ίδιος από το «σύστημα» ομερτά. 

Ένας υπουργός που είχε και δεν είχε αντίληψη του χάους αλλά ωστόσο μεγαλοστόμησε εμψυχώνοντας ασφάλεια στην πλήρη ανασφάλεια. Παραλαμβάνοντας το υπουργείο από άλλον υπουργό με αντίστοιχα στοιχεία, εκδηλωμένα με άλλον τρόπο, και αυτός από κάποιον άλλον και πάει λέγοντας μέχρι «τη στραβή σε κάποια βάρδια». 

Ενας οργανισμός από χρόνια σάπιος. Μια σύμβαση πρόχειρη με μια ιταλική εταιρεία που έγνοια είχε τη διαφύλαξη του «χάους» και θωπεία της «ομερτά» και όχι την ασφάλεια των πολιτών, τον εκσυγχρονισμό των τρένων. 

Μια μακριά γραμμή συναλλαγής. Όπως στις περισσότερες υπηρεσίες. Οχι μόνο των σιδηροδρόμων. Μια εικόνα πληρέστατη παθογενειών. Και αυτό το «μασίφ», θρασείας μονιμότητας, καλείται να το κυβερνήσει ένας, όποιος, Πρωθυπουργός με τετραετή θητεία. Και με μια αντιπολίτευση, όποιας εποχής, που δεν τείνει χέρι να επέμβουν δραστικά στο «μασίφ», το οποίο επίσης θα τον εξοντώσει όταν έρθει η δική του σειρά, αλλά μόνο να  ωρύεται για τα πάντα όλα μετρώντας τον χρόνο διακυβέρνησης ως υπερ-αρκούντως αρκετό. 

Καημό το έχω… Αν ενωνόμασταν καταπάνω σε αυτό το παθογενές εγκληματικό, θα σώζαμε πολίτες από θανάτους αλλά και θα διασώζαμε άλλους από μια φρικιαστικά κοπιώδη καθημερινότητα «ζωντανού θανάτου». Κι ωστόσο από την πρώτη στιγμή, βουλιμικά σχεδόν, αναζητήθηκαν πανωσηκώματα. Από ξιλόλια, βαγόνια που εξαφανίστηκαν, μέχρι την εργαλειοποίηση και αυτού ακόμα του δυστυχή Καλογήρου.

 Δικαιούνται οι πολίτες καχυποψία όταν όλα ενισχύουν την καχυποψία τους. Δικαιούνται, καθοδηγούνται, εκπαιδεύονται από τα γεννοφάσκια να ψάχνουν σε μονοπάτια και όχι στον δρόμο, να εντοπίζουν τα παράθυρα και όχι την πόρτα. Έτσι είναι δομημένο το δικό μας σύστημα και η σκέψη μας. Αν όμως τα κόμματα, η Βουλή, δεν μας διαφυλάξει, τότε ποιος; 

προδοσία; Τι νόημα έχει το εσχάτη προδοσία παρά «πέτα ένα κούτσουρο στην φωτιά να ξαναλαμπαδιάσει» παρακολουθώντας το θέαμα ως Νέρωνες; Στιγμιαίες αναζωπυρώσεις που στο τέλος θα μας «κάψουν» ακυβερνησία ισοπεδώνοντας τα πάντα. Από το «Να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» στο «Εσχάτη προδοσία για τον Μητσοτάκη» ένα σλόγκαν δρόμος. Σλόγκαν-ποιούμε υποτιμώντας το κακό που συνεπάγεται.       

Οι λέξεις έχουν βάρος, έχουν ευθύνη τα χείλη, ενέχουν τη διαδρομή της ιστορίας του πολιτισμού της ανθρωπότητας. Ζούμε σε καιρούς που οι λέξεις ξεφοβήθηκαν την ντροπή. Μοιράζουμε «καρκίνους», τοξικότητα, απενοχοποιούμε την κακία, τη μοχθηρία. Στην Αμερική, την υπερδύναμη που δίνει τον «ρυθμό» στον κόσμο και σε «συμπεριφορά» κάθε είδους, η Πολιτική ξέπεσε σε «Business», και μάλιστα από τον ηγέτη που μπορεί να καμαρώσει για έξι επιχειρηματικές πτωχεύσεις ως επαγγελματική του καταξίωση. Λόγος εγωπαθής, αυθάδης, αμετροεπής, παρανοϊκός. Νέος κόσμος.       

Σε μας; Κάθε φορά που μιλάμε ανέξοδα για «Χούντα», μεταφέροντας την ευκολία του λόγου και σε νέους ανθρώπους που δεν έζησαν τη χούντα, ζώντας πια σε χρόνια κατακτημένης δημοκρατίας, είναι σαν να φτύνουμε την μνήμη του κάθε Παναγούλη και Μουστακλή που αληθινά μαρτύρησαν. Κάθε φορά που επιτρέπουμε σε κόμματα να παίρνουν έμπνευση από Χίτλερ είναι σαν να μην έχουμε αντίληψη του μεγαλύτερου εγκλήματος της ανθρώπινης Ιστορίας. Και αν πετάμε το “εσχάτη προδοσία”, έτσι!… Είναι σαν να επιδιώκουμε κροτίδες και όχι Δικαιοσύνη, δηλαδή ιδεώδης τρόπος για να μην βγάλουμε ποτέ άκρη. Να μην σταθούμε ακοίμητοι φύλακες μνήμης 57 νεκρών ενός εγκλήματος διαρκείας αλλά να τους εργαλειοποιήσουμε.

 Η γλώσσα, οι λέξεις είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση και κατάκτηση. Όπως αντίστοιχα ο τρόπος εκδήλωσης και διαχείρισης του πόνου είναι το πιο αποκαλυπτικό του χαρακτήρα του ανθρώπου και του πολιτισμού της συνείδησής του.  

ΥΓ. Η πρόταση της Μαρίας Καρυστιανού με κατηγορητήριο και για Εσχάτη Προδοσία εναντίον του Πρωθυπουργού κατετέθη στην Βουλή με 32 υπογραφές από Ελληνική Λύση-Βελόπουλος, Πλεύση Ελευθερίας- Ζωή Κωνσταντοπούλου, Νίκη-Δημήτρης Νατσιός και έξι ανεξάρτητους βουλευτές που πρόσκεινται στον Στέφανο Κασελάκη.          Ακολουθήστε το Protagon στο Google News text Καλή ιδέα η 24ωρη λειτουργία του Μετρό. Αλλά υπάρχουν τόσοι συρμοί; Τόσοι διαθέσιμοι εργαζόμενοι; 

Πηγή: Protagon.gr

ΥΕΘΑ για τα Ελληνοτουρκικά: - Η η απειλή, είναι σαφής, είναι διατυπωμένη, αναφέρεται σε πόλεμο, casus belli!!

Αποσπάσματα συνέντευξης 

Α. Φωτάκη:

Ωραία συζήτηση για βιβλίο, όντως.

Ν. Δένδιας:

Εξαιρετική, εξαιρετική. Και ξέρετε γιατί το λέω αυτό; Γιατί υπάρχουν διάφοροι οι οποίοι ακολουθούν τη «σημιτική σχολή σκέψης», και αυτό είναι απολύτως σεβαστό, οι οποίοι όμως προβάλουν τις απόψεις του Κώστα Σημίτη της τελευταίας δεκαετίας του 20ου αιώνα στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα θεωρώντας αυτονοήτως ότι η Τουρκία είναι ίδια. Η Τουρκία δεν είναι ίδια, ούτε ο Πρόεδρος Ερντογάν είναι ο ίδιος, ούτε το τουρκικό πολιτικό σύστημα είναι το ίδιο.

Άρα, λοιπόν, με προβολή του παρελθόντος στο παρόν και στο μέλλον δεν καταλήγεις σε έλλογες απαντήσεις, σε λάθος καταλήγεις.

Α. Φωτάκη:

Επομένως, η απειλή υφίσταται, πρέπει να προετοιμαζόμαστε. Η απειλή φαίνεται να μπαίνει όμως και στα ευρωπαϊκά προγράμματα, Υπουργέ.

Ν. Δένδιας:

Κυρία Φωτάκη, η χώρα αντιμετωπίζει διακηρυγμένη και σαφή απειλή. Την απειλή, δεν είναι δυνατότητά μου να τη διαπιστώσω, εμένα ως Υπουργός Άμυνας ή οποιουδήποτε άλλου Υπουργού Άμυνας ή μη. Έχει διατυπωθεί η απειλή, είναι σαφής, είναι διατυπωμένη, αναφέρεται σε πόλεμο, casus belli, έχει πίσω της απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. Και διαρκώς, από την άλλη πλευρά, βλέπω να διευρύνεται το πεδίο των διεκδικήσεων, και διεκδικήσεων που είναι εκτός διεθνούς δικαίου, εκτός διεθνούς αντίληψης, εκτός διεθνούς πρακτικής. Εκτός των υπαρχουσών συνθηκών που έχει υπογράψει και η Τουρκία.

Εγώ δεν θέλω με τις δηλώσεις μου να πυροδοτήσω το κλίμα. Δεν θέλω να το κάνω αυτό το πράγμα.

Το συνταγματικό μου καθήκον, όμως, είναι να προασπίσω την Πατρίδα μου. Έχω ορκιστεί στο Σύνταγμα να κάνω ακριβώς αυτό το πράγμα, και αυτό κάνουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Μέχρι εκεί.

Τώρα, να μπω σε μια λογική, γιατί και σήμερα πάλι η Τουρκία έκανε δηλώσεις κατά της Γαλλίας. Εντάξει, δεν μπορούμε να πάμε κάπου έτσι.

Α. Φωτάκη:

Αναζητά, όμως, «πίσω πόρτα», «παράθυρο», πείτε το όπως θέλετε, στο Safe, το βρίσκει μέσω κάποιων εταιρειών, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πώς μπορούμε να θωρακιστούμε και να προωθήσουμε και την άμυνά μας;

Ν. Δένδιας:

Έχω τοποθετηθεί εκτενώς, ιδίως ενόψει του Safe II. Και έχω εξηγήσει και στον Επίτροπο Κουμπίλιους και στους συναδέλφους μου στην Ευρωπαϊκή Ένωση ποιο, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι το λάθος, το δομικό λάθος του Safe Ι, και το οποίο πρέπει να το βελτιώσουμε ως Safe II.

Το Safe I είναι ένας λανθασμένος Κανονισμός, λανθασμένος. Ο σκοπός του δεν υπηρετείται. Ο σκοπός του ήταν να δημιουργηθούν νέες δυνατότητες παραγωγής αμυντικού εξοπλισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μα, άμα ο κανονισμός προβλέπει να έχουμε παραλάβει τα προϊόντα τα οποία χρηματοδοτούνται από το SAFE, δάνειο, γιατί δεν μιλάμε για δωρεάν, μέχρι το 2030, πότε θα προλάβεις να φτιάξεις νέες γραμμές παραγωγής; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.

Ε. Στεργίου:

Επομένως, δεν αναπτύσσεις και νέες εταιρίες αμυντικής βιομηχανίας. Βασίζεσαι στις ήδη υπάρχουσες και τροφοδοτείς με οικονομικά κονδύλια αυτές.

Ν. Δένδιας:

Να σας πω το τι πολύ πιο σοβαρό κάνει η Ελλάδα από το SAFE Ι. Εμείς έχουμε καταθέσει το Εξοπλιστικό μας πρόγραμμα, για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία σε βάθος 12ετίας και στην πραγματικότητα σε βάθος 20ετίας. Γιατί έχουμε δείξει και τις προβλέψεις μας και για άλλα 8 χρόνια. Το οποίο το διατηρούμε ζωντανό. Όταν τροποποιείται θα καταθέτουμε στη Βουλή τις τροποποιήσεις, τον επόμενο μήνα ή τους επόμενους δυο-τρεις μήνες, θα καταθέσουμε στη Βουλή των Ελλήνων, στην αρμόδια Επιτροπή την πρώτη αναθεώρησή του.

Γιατί αναθεώρηση; Γιατί η πραγματικότητα τρέχει. Δεν μένουμε κολλημένοι. Θέλουμε όμως το ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα να έχει ορατότητα στο τι θα κάνει η χώρα.

Αυτό ακριβώς που κάνουμε στην Ελλάδα, πρέπει να το κάνουνε και οι Ευρωπαίοι, και όχι να εκδίδουν κανονισμούς διάρκειας δυο, τριών, τεσσάρων ετών. Αυτό δεν οδηγεί κάπου.

Α. Φωτάκη:

Να σας πάω λίγο στα συστήματα που είναι και το θέμα της συζήτησής μας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν στη Μέση Ανατολή έδειξε ότι οι πολλοί ακριβοί πύραυλοι καλούνται και συστήματα, καλούνται να αντιμετωπίσουν πολύ φτηνά drone.

Προετοιμαζόμαστε για αυτό; Και αυτό είναι και η απάντηση στην αμυντική βιομηχανία, στην ανάπτυξη θέσεων εργασίας μέσω της τεχνολογίας;

Ν. Δένδιας:

Την πιο απάντηση στην πράξη θα μου επιτρέψετε να σας τη δώσω αύριο το πρωί. Αύριο το πρωί, θα θεμελιώσουμε – το θεμελίωση δεν είναι ακριβής έννοια, διότι υπάρχει ένα κουφάρι κτιρίου το οποίο θα αξιοποιήσουμε στη Μαλακάσα -, θα ξεκινήσουν οι εργασίες της κατασκευής του 3ου, αλλά μεγάλου, πολύ πιο μεγάλου από τα προηγούμενα, εργοστασίου αυτόνομων, drones δηλαδή, των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Που θα έχει τη δυνατότητα να κατασκευάζει δεκάδες χιλιάδες «FPV» τον χρόνο και επίσης, αυτόνομα στη θάλασσα και αυτόνομα στον αέρα, «κατηγορίας 2», τα «FPV» είναι «κατηγορίας 1», και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και «κατηγορίας 3».

Όλα ελληνικής σχεδίασης, τα οποία θα διασφαλίσουν φτηνή πρόσβαση σε τεχνολογία, αποδεκτότατου επιπέδου, στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το λάθος που γίνεται πολλές φορές από ευρωπαϊκές εταιρίες, αλλά και από αμερικανικές εταιρίες, είναι ότι προσπαθούν να έχουν το βέλτιστο της τεχνολογίας, το οποίο δεν απαιτείται από τις συνθήκες στο έδαφος, όπως και η Ουκρανία και το Ιράν αποδεικνύει, σε ένα πάρα πολύ υψηλό κόστος και με τεράστια αργοπορία στην παραγωγή.

Εμείς λοιπόν αυτό το οποίο θα κάνουμε, είναι να μπορούμε να παράξουμε σε χαμηλό κόστος, με 3D printers, αυτά τα οποία χρειαζόμαστε και να μπορούμε επίσης έτσι να αυξήσουμε την επιβιωσιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεών μας σε συνθήκες κρίσης.

Διότι αυτό που έδειξε η Ουκρανία, είναι ότι πρέπει να μπορείς να συνεχίσεις να παράγεις. Η εποχή που αγόραζες κάτι και το στοκάριζες και περίμενες την κακιά την ώρα, έχει περάσει. Διότι μέχρι να έρθει η κακιά η ώρα, αυτό το οποίο έχεις αποθηκεύσει έχει ξεπεραστεί τεχνολογικά.

Άρα, θα πρέπει να μπορείς και να συντηρείς και να παράγεις και να βελτιώνεις διαρκώς. Γι΄ αυτό λοιπόν φτιάχνουμε τις δικές μας υποδομές. Οι δικές μας υποδομές συνεργάζονται και θα συνεργάζονται μέσω του ΕΛΚΑΚ και μέσω του ΚΕΤΑΚ, που είναι το ερευνητικό μας κέντρο, με το ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα.

Α. Φωτάκη:

Κύριε Υπουργέ, επειδή είπατε σε μία ομιλία σας πρόσφατα ότι «κοιτάτε πίσω στον τοίχο του Υπουργείου και βλέπετε δύο πρώην συναδέλφους σας να έχουν πάει στη φυλακή, να έχουν καταδικασθεί» και αναφερθήκατε και στα «αμαρτωλά αντισταθμιστικά οφέλη», το 25% δίνει λύση σε αυτό, το ΕΛΚΑΚ και η ελληνική αμυντική βιομηχανία;

Ν. Δένδιας:

Κυρία Φωτάκη, τα αντισταθμιστικά οφέλη ήταν μια «αμαρτωλή» παρένθεση. Ουδείς στο Υπουργείο Άμυνας μπορεί επί αρχικού ποσού να μου εξηγήσει με επάρκεια πώς υπολογίζεται το ποσό των αντισταθμιστικών. Υποτίθεται ότι τα αντισταθμιστικά θα ήταν αυτό που θα επανεπένδυε ο ξένος πωλητής στην ελληνική οικονομία. Αυτό, με τον τρόπο που έγινε, δημιούργησε μόνο παράλληλα φαινόμενα, εν πολλοίς διαφθοράς.

Εμείς εδώ έχουμε έναν πάρα πολύ απλό κανόνα, σε οποιοδήποτε συμβόλαιο αγοράς από το εξωτερικό, ζητάμε να υπάρχει επένδυση του 25%, 25% επί του απόλυτου ποσού, καθαρές κουβέντες και αυτό είναι το κατώτερο όριο, στην ελληνική οικονομία, στο ελληνικό αμυντικό οικοσύστημα και επίσης ζητάμε τη μεταφορά τεχνογνωσίας.

Και επίσης, να είμαστε ειλικρινείς, στις σοβαρές πλατφόρμες, λέμε και στον πωλητή, με συγχωρείς, δεν μπορείς και να πουλήσεις και σε μας και σε μία χώρα που μας απειλεί, διότι από ‘κει και πέρα αυτό δε βγάζει νόημα. Εάν είναι να παίρνουμε και οι δύο τα ίδια, είναι καλύτερο να συμφωνήσουμε με τους φίλους μας τους Τούρκους να μην αγοράσει κανένας από τους δυο μας, τουλάχιστον θα είμαστε και οι δύο πιο πλούσιοι.

Α. Γιάμαλη:

Ο χρόνος είναι περιορισμένος, πρέπει να πάμε και στα πολιτικά μας, με δύο ερωτήσεις, σίγουρα μία από την Ελένη και μία από εμένα.

Επιτρέψτε μου, τα τελευταία χρόνια βλέπουμε το δίκιο του ισχυρού να υπερισχύει, το διεθνές δίκιο να υποχωρεί, το είδαμε από τους πολέμους, από τα όσα συμβαίνουν και στη γειτονιά μας. Η απορία μου είναι η εξής: τι συνέπειες έχει αυτό για μία χώρα σαν την Ελλάδα, που βασικό οπλοστάσιό της είναι το διεθνές δίκαιο και τι ευθύνες έχει το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση;

Ν. Δένδιας:

Για την Ελλάδα η απάντηση είναι απλή. Η Ελλάδα πρέπει ανεξαρτήτως οιασδήποτε άλλης πραγματικότητας να μπορέσει να υπερασπίσει τον εαυτό της. Να μπορούμε και μόνοι μας να προασπίσουμε την Πατρίδα μας.

Εμείς δεν θα κληθούμε να προασπίσουμε την Ελλάδα απέναντι σε φανταστικές απειλές. Υπάρχει υπαρκτή απειλή. Άρα το επίπεδο της απειλής το ξέρουμε. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε αυτή την απειλή και να προασπίσουμε την Πατρίδα μας.

Είπα και εχθές ή προχθές να μπορεί ο εκάστοτε Έλληνας Πρωθυπουργός να αποφασίζει βασισμένος στη βούληση του ελληνικού λαού και της Βουλής των Ελλήνων και όχι υποχρεούμενος από την πολύ μεγαλύτερη ισχύ ενός αντιπάλου ο οποίος τυχόν θα τον εκβιάσει.

Αυτό λοιπόν είναι η ευθύνη συνολικά του πολιτικού συστήματος της χώρας. Και βεβαίως πρωτευόντως της εκάστοτε Κυβέρνησης. Αυτό πρέπει να κάνουμε.

Α. Φωτάκη:

Λοιπόν, Υπουργέ, μια τελευταία ερώτηση. Δεν ξέρω αν θα κάνει και κάποιο follow up, κάποιος από τους συναδέλφους.

Είστε έμπειρος πολιτικός. Βλέπουμε να γίνονται διάφοροι συσχετισμοί κομματικοί, νέα κόμματα δημιουργούνται, είμαστε σε προεκλογική περίοδο. Μια πρόβλεψη; Μάλλον να το διατυπώσω λίγο διαφορετικά. Βλέπετε ότι αυτή η εκλογική αναμέτρηση που θα έρθει, όποτε έρθει, θα έχει κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που δεν έχετε δει τα τελευταία χρόνια;

Ν. Δένδιας:

Θα σας πω. Πράγματι το κλίμα όπως διαμορφώνεται δεν είναι σύνηθες. Όμως θέλω πάλι να σας είμαι ειλικρινής. Εδώ και μερικούς μήνες, όχι πολλούς μήνες, τόσο στην Κομοτηνή που δεν παρατηρήθηκε τόσο όσο και στο Αγρίνιο, αλλά και στο Συνέδριό μας εδώ και δυο-τρεις εβδομάδες, τοποθετήθηκα ευθέως λέγοντας ότι οι δημοσκοπικές μας επιδόσεις θα πρέπει να είναι πηγή προβληματισμού.

Χάρηκα πάρα πολύ που χθες ο Πρωθυπουργός ξεκάθαρα μίλησε για πρώτη κάλπη – όχι για μια λογική αλλεπάλληλων καλπών – και για αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας. Έθεσε, δηλαδή, τον πήχη της Νέας Δημοκρατίας ακριβώς εκεί που πρέπει να είναι.

Η Νέα Δημοκρατία διατυπώνει μια αυτόνομη πολιτική πρόταση στην ελληνική κοινωνία. Επί τη βάσει αυτή της πρότασης, οφείλει να διεκδικεί μια αυτοδύναμη Κυβέρνηση, πάντα αυτό επιδιώκαμε. Αν θα μας το δώσει ο ελληνικός λαός, είναι μια άλλη συζήτηση, αλλά αυτός είναι ο πήχης των επιδιώξεών μας.

Και χαίρομαι ειλικρινά που ο Πρωθυπουργός επιτέλους έθεσε τέλος σε όλη αυτή τη συζήτηση περί της απόστασής μας από τον δεύτερο, τον τρίτο, τον πέμπτο, τον ένατο, τον δέκατο και οριοθέτησε την επιδίωξή μας με ένα μόνο βασικό κριτήριο: Θα μπορέσουμε να κάνουμε Κυβέρνηση ή δεν θα μπορέσουμε; Αυτός είναι ο πήχης για εμάς.

Ε. Στεργίου

Ποια ιδιαιτερότητα βλέπετε σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση; Ποια ξεχωρίζετε; Γιατί είναι πολλές, είναι πολλά τα κόμματα.

Ν. Δένδιας:

Ακριβώς.

Α. Γιάμαλη:

Είναι και πολλά τα σκάνδαλα. Εδώ έχουμε δεύτερη παραίτηση Γενικού Γραμματέα, Υπουργέ, για την υπόθεση των πολεοδομιών. Θέλω να πω τελειώνει το ένα και σκάει καινούριο.

Ν. Δένδιας:

Ακούστε, μην τώρα σας πω πράγματα τα οποία ξέρετε ότι δεν ισχύουν.

Α. Φωτάκη:

Αυτό μπορεί να ευνοεί και τον πρώτο.

Ν. Δένδιας:

Μία Κυβέρνηση στο τέλος της δεύτερης 4ετίας της, πάντοτε αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Μην πάω να αναλύσω το καθένα από αυτά.

Αν με ρωτάτε αν είμαι χαρούμενος για αυτό, σας απαντώ: καθόλου χαρούμενος δεν είμαι. Αλλά εν πάση περιπτώσει είναι μία πραγματικότητα και δεν είναι καθόλου ευχερές να ζητάς τρίτη εντολή, διότι πρέπει να απαντήσεις σε ένα βασικό ερώτημα: «ωραία, τι έκανες τα προηγούμενα 8 χρόνια που μας ζητάς και άλλο να το κάνουμε;». Άρα, εμείς πρέπει να απαντήσουμε σε αυτό και επιχειρούμε να απαντήσουμε σε αυτό.

Όμως, ξαναλέω, αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουμε μία πληθώρα κομμάτων. Εμείς είμαστε συνηθισμένοι να έχουμε ένα βασικό πολιτικό συνομιλητή, αντίπαλο, όπως θέλετε πείτε το. Δηλαδή να βασίζεται το σύστημα σε δύο πυλώνες.

Α. Γιάμαλη:

Και τώρα δεν τον βλέπετε;

Ν. Δένδιας:

Αυτή τη στιγμή αυτό δεν συμβαίνει. Υπάρχει μία πανσπερμία μικρότερων κομμάτων με ικανή απόσταση από εμάς, τα οποία, αν θέλετε την ταπεινή μου άποψη, μας αποκοίμισε. Θεωρούσαμε ότι είχαμε ηγεμονία και για αυτό έντονα τοποθετήθηκα υπέρ της χθεσινής τοποθέτησης του Πρωθυπουργού, την οποία εκτιμώ απεριόριστα. Εμείς εκτιμούσαμε ως κριτήριο της επιτυχίας μας, την απόσταση από τον δεύτερο, όχι την απόσταση από την αυτοδυναμία.

Ε. Στεργίου

Η επανεμφάνιση του κυρίου Τσίπρα, σας «ξύπνησε» καθόλου; Το λέω λόγω των ποσοστών πάλι, κοιτάμε τη φωτογραφία της στιγμής.

Ν. Δένδιας:

Δεν πρόκειται εγώ να κρίνω, γιατί θεωρώ απόλυτο δικαίωμα του οιουδήποτε να διατυπώνει πρόταση διακυβέρνησης προς τον ελληνικό λαό.

Ο κύριος Τσίπρας είναι ένας πρώην Πρωθυπουργός, είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει.

Εμείς έχουμε μία διαφορετική θεώρηση και μία διαφορετική πρόταση. Άλλωστε παρατηρώντας το πώς τοποθετείται ο κύριος Τσίπρας, νομίζω ότι τοποθετεί τον εαυτό του στο αριστερό κομμάτι του πολιτικού σκηνικού, ούτε καν στο κεντροαριστερό. Καταλαβαίνω γιατί το κάνει. Εκεί θεωρεί ότι υπάρχει η μάζα των ψηφοφόρων που θα του επιτρέψει να βγει δεύτερος. Για τον κύριο Τσίπρα αυτό είναι μία λογική στόχευση.

Εμείς, όμως, έχουμε άλλη δουλειά να κάνουμε. Εμείς δεν κρινόμαστε με αυτό. Και επαναλαμβάνω για τρίτη φορά, γιατί μου έκανε πάρα πολύ θετική εντύπωση, ότι σωστά ο Πρωθυπουργός μίλησε για μία κάλπη και σωστά ο Πρωθυπουργός έθεσε τον πήχη στην αυτοδυναμία.

ΥΕΘΑ για το Σαμαρά: - Είναι ένας πολιτικός με ευρύτατη εμπειρία και με βαθιά γνώση!! - Νομιμοποιείται να έχει τις απόψεις του και εμείς να τις εισακούμε!!

 

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συμμετείχε σήμερα, Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026, στο διήμερο Συνέδριο, «7ο ΟΤ FORUM», με θέμα «100 Χρόνια Οικονομικός Ταχυδρόμος – Από το 1926 στη Νέα Ψηφιακή Εποχή».

Ο κ. Δένδιας συνομίλησε με τις δημοσιογράφους Αλεξάνδρα Φωτάκη, Αναστασία Γιάμαλη και Ελένη Στεργίου με θέμα «Οι νέες τεχνολογίες στον πόλεμο – Τα διδάγματα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής».

Συγκεκριμένα διεξήχθη η εξής συζήτηση:

Α. Γιάμαλη:

Είμαστε εδώ, 100 χρόνια Οικονομικός Ταχυδρόμος και έχει έρθει η στιγμή να μιλήσουμε για τις νέες τεχνολογίες στον πόλεμο. Για τα διδάγματα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής. Στη δημοσιογραφική έτσι «επιχείρηση ανάκρισης» του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, του κυρίου Νίκου Δένδια, τον οποίο και καλωσορίζουμε. Καλησπέρα, Υπουργέ. Είναι η ειδικότατη κυρία Αλεξάνδρα Φωτάκη και επί των οικονομικών κυρία Ελένη Στεργίου. Να ξεκινήσεις, Αλεξάνδρα.

Α. Φωτάκη:

Υπουργέ, καλώς ήρθατε. Να ξεκινήσουμε από το επεισόδιο παρενόχλησης που είχε το αεροσκάφος σας όταν πηγαίνατε στην Κύπρο για το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων. Τέθηκε το θέμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Υπήρξαν απαντήσεις στήριξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας, μέτρων απέναντι στην Τουρκία; Και γιατί σε αυτή τη χρονικό στιγμή η Τουρκία επιλέγει κάτι τέτοιο;

Ν. Δένδιας:

Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω με μια εισαγωγική παρατήρηση. Είναι η πρώτη φορά που στην πολιτική μου παρουσία, έχω τη χαρά να συνομιλώ με τρεις κυρίες. Τρεις δημοσιογράφους.

Α. Γιάμαλη:

Και είναι και σπάνιο, να το δώσουμε στον Οικονομικό Ταχυδρόμο.

Ν. Δένδιας:

Μεγάλη μέρα για μένα, με την άδειά σας. Έρχομαι τώρα, αυτό ήταν ένα δυσάρεστο επεισόδιο. Δεν υπήρχε λόγος. Νομίζω η Τουρκία δεν είχε λόγο να το κάνει, ούτε είχε λόγο να σηκώσει F-16, και δεν αφορούσε μόνο εμένα. Αφορούσε και τη Γαλλίδα Υπουργό.

Α. Φωτάκη:

Και τον Ολλανδό.

Ν. Δένδιας:

Απ’ ό,τι έμαθα αφορούσε και τον Σλοβάκο Υπουργό, αφορούσε και την ιρλανδική, αν έμαθα καλά, αντιπροσωπεία. Νομίζω ότι γενικά η τουρκική πλευρά κάνει πράγματα τα οποία είναι τελείως βασισμένα σε μια λανθασμένη αντίληψη. Εδώ στη συγκεκριμένη περίπτωση, φαντάζομαι ότι η αιτία ήταν, «δεν αναγνωρίζουμε την Κυπριακή Δημοκρατία», άρα ό,τι κατευθύνεται προς την Κυπριακή Δημοκρατία για εμάς συνιστά ενόχληση.

Τοποθετήθηκε στο Συμβούλιο ο Κύπριος Υπουργός, ο Βασίλης Πάλμας. Εγώ επιβεβαίωσα αυτό το οποίο συνέβη. Από εκεί και πέρα είναι δουλειά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί σε Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πηγαίναμε, να τοποθετηθεί με τρόπο που να προστατεύει τον ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο.

Εγώ δεν πρόκειται με τις δηλώσεις μου και με τις τοποθετήσεις μου να παίξω το τουρκικό παιχνίδι και να οξύνω μια ήδη, θέλω να πω, τεταμένη ατμόσφαιρα ανάμεσα σε εμάς και στη γειτονική μας χώρα.

Α. Φωτάκη:

Εκεί ήθελα να σας πάω. Εάν θεωρείτε ότι έχουν οξυνθεί τα πνεύματα, δεδομένου και του νομοσχεδίου που αναμένεται να έρθει στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα»;

Ν. Δένδιας:

Με συγχωρείτε, υπάρχει ένας θόρυβος στο μικρόφωνό μου και δεν ακούω καθαρά αυτό που με ρωτάτε.

Α. Γιάμαλη:

Για τη «Γαλάζια Πατρίδα».

Α. Φωτάκη:

Ήθελα να ρωτήσω εάν θεωρείτε ότι αυτή η κατάσταση θα γίνει ακόμα πιο έντονη το επόμενο διάστημα και αν θα ανέβουν ακόμα περισσότερο οι τόνοι, δεδομένου και του νομοσχεδίου που αναμένεται να έρθει για τη «Γαλάζια Πατρίδα»;

Ν. Δένδιας:

Πάλι και εδώ θέλω να σας είμαι ειλικρινής. Θα ήλπιζα να μην έρθει. Φανταστείτε η Ελλάδα να καταθέσει ένα νομοσχέδιο αύριο στη Βουλή των Ελλήνων και να τοποθετήσει τα ελληνικά σύνορα κάπου ας πούμε στη μέση του τουρκικού γεωγραφικού χώρου. Πώς θα αντιδράσει η Τουρκία σε αυτό, τι θα πει αν συμβεί κάτι τέτοιο;

Και για να είμαστε και ειλικρινείς, τι θα πει και η διεθνής κοινότητα για την ψυχική και πνευματική ισορροπία της Ελλάδας, αν αρχίσει να κάνει τέτοια πράγματα;

Αυτά δεν είναι πράγματα τα οποία είναι επιτρεπτά και διατηρώ την ελπίδα, την ελπίδα όμως, δεν διατυπώνω πρόβλεψη, η Τουρκία να μην προχωρήσει σε τέτοιες κινήσεις.

Α. Γιάμαλη:

Να αλλάξουμε θέμα Υπουργέ, να πάμε στο ουκρανικό drone. Μας είπατε εγκαίρως και ήσασταν ο πρώτος, αν θυμάμαι καλά, ότι το συγκεκριμένο drone ήταν ουκρανικό.

Κάναμε τα διαβήματα στην Ουκρανία, παρότι είναι φίλη χώρα πήρε ένα μήνα αν δεν κάνω λάθος να ζητήσει συγνώμη από τη σύμμαχό της Ελλάδα, παραδέχθηκε ότι στόχος ήταν ο ρωσικός σκιώδης στόλος, δεν έχουμε μάθει ακόμη από πού ξεκίνησε όμως, ποια ήτανε η αφετηρία του drone αυτού. Τι λέει το πόρισμα;

Ν. Δένδιας:

Δεν μπορώ και δεν πρέπει να σας αποκαλύψω πληροφορίες που δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα, και δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα για πολύ συγκεκριμένους λόγους προστασίας της δικής μας εθνικής ασφάλειας.

Πρέπει να σας πω όμως, ότι όσον αφορά το ουκρανικό drone, για να είμαστε σαφείς, εκτιμώ την ουκρανική συγνώμη και την ειλικρίνεια καθυστερημένα της ουκρανικής πλευράς να αναλάβει την ευθύνη.

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει διαβιβάσει ή θα διαβιβάσει τις αμέσως προσεχείς ημέρες στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας το πόρισμα αυτό και το πόρισμα αυτό θα πρέπει μετά να διαβιβαστεί στις εισαγγελίες, διότι εδώ υπάρχει, ξέρετε, αξιόποινη πράξη.

Το να υπάρχει ένας εκρηκτικός μηχανισμός στους χώρους της ναυσιπλοΐας, δημιουργεί προφανείς κινδύνους ανθρώπινης ζωής, υπάρχει ποινικό αδίκημα στον ελληνικό ποινικό κώδικα, φαντάζομαι σε όλους τους ποινικούς κώδικες των πολιτισμένων κρατών, άρα συνεχίζει και υφίσταται ένα ζήτημα.

Η συγνώμη αφορά το πολιτικό θέμα, εκτιμάται, υφίσταται το ζήτημα του ποιος πρέπει να υποστεί τις συνέπειες αυτού του περιστατικού, της διακινδύνευσης ανθρώπινης ζωής στον ελληνικό.

Α. Γιάμαλη:

Άρα, δεν τελειώνουμε στη συγνώμη.

Ν. Δένδιας:

Μα δεν μπορεί να τελειώσεις με συγχωρείτε το πολιτικό κομμάτι.

Το ποινικό κομμάτι δεν εξαρτάται ούτε από μένα ούτε από οιονδήποτε άλλον, εξαρτάται από τον εκάστοτε εισαγγελέα, ο οποίος θα διαπιστώσει αν υπάρχει αξιόποινη πράξη. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, υπάρχει αξιόποινη πράξη και θα πρέπει να κινήσει τα δέοντα.

Αν οι ελληνικές δικαστικές αρχές θεωρήσουν ότι δεν υπάρχει αξιόποινη πράξη, αυτό είναι στη δική τους διακριτική ευχέρεια, αλλά θα μου έκανε εντύπωση.

Α. Φωτάκη:

Αν μου επιτρέπετε κύριε Υπουργέ, θεωρείτε ότι ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό ή μπορεί να έχουμε κάτι τέτοιο, να το δούμε να επαναλαμβάνεται και τότε ποια θα πρέπει να είναι η αντίδραση της Ελλάδας;

Ν. Δένδιας:

Εγώ εξέλαβα, κυρία Φωτάκη, τη συγνώμη της ουκρανικής πλευράς, σαν διαβεβαίωση ότι τέτοιο πράγμα δεν πρόκειται να ξανασυμβεί. Και εδώ που τα λέμε υφίσταται εκεί και ένα επιπλέον ζήτημα. Η ουκρανική πλευρά ήξερε ότι είχε χάσει τον έλεγχο αυτού του drone για πάρα πολλές ώρες. Στοιχειωδώς για την προστασία της ανθρώπινης ζωής όφειλε να μας ενημερώσει. Αυτό δεν έγινε.

Το βρήκαμε, δεν μας είπαν και το βρήκαμε. Αλλά εν πάση περιπτώσει, ξαναλέω, στο πολιτικό κομμάτι δέχομαι τη συγγνώμη η οποία διατυπώθηκε.

Ε. Στεργίου:

Αν μου επιτρέπετε, και εσύ ως ειδική λοιπόν σε αυτό το ρεπορτάζ, μου δημιουργείται λίγο ένα ερώτημα και ως follow up και στα ελληνοτουρκικά. Αναρωτιέμαι αν τα ελληνοτουρκικά είναι πεδίο αντιπαράθεσης πολιτικής. Είναι;

Ν. Δένδιας:

Εάν με ρωτάτε αν πρέπει να είναι.

Ε. Στεργίου

Αν πρέπει να είναι, γιατί είναι πολλές φορές.

Ν. Δένδιας:

Γιατί είναι ακριβώς, αν με ρωτάτε διαπιστωτικά θα σας απαντήσω είναι, αυτό είναι η πραγματικότητα.

Αν με ρωτάτε αν θα πρέπει να είναι, θεωρώ ότι τα θέματα και εξωτερικής πολιτικής και άμυνας είναι ιδιαίτερα πεδία. Βεβαίως, δικαιολογούνται και επιτρέπονται οι διαφορετικές απόψεις, είναι αυτονόητο. Δεν υπάρχει κάποιος ο οποίος ούτε να έχει δυνατότητα να εκδίδει πιστοποιητικά πατριωτισμού ούτε να έχει τη γνώση της απόλυτης αλήθειας.

Πρέπει όμως να είναι έδαφος στο οποίο να δημιουργούνται και να καλλιεργούνται συναινέσεις και συναντιλήψεις. Είναι ο μόνος τρόπος για μια χώρα του δικού μας μεγέθους να αντιμετωπίσει πολλαπλάσιες απειλές.

Ε. Στεργίου:

Να μην αξιοποιείται πολιτικά μάλλον από κάποιους, εννοείτε.

Ν. Δένδιας:

Να μην αξιοποιείται κομματικά. Το να διατυπώνεται ένα ολόκληρο σκεπτικό και μια πρόταση πολιτικής, κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι μέσα στο πλαίσιο της συνεισφοράς στο εθνικό συμφέρον.

Ε. Στεργίου

Και της δημοκρατίας φαντάζομαι, ναι. Και της δημοκρατίας μεταξύ των συζητήσεων να ακούγονται διαφορετικές απόψεις.

Ν. Δένδιας:

Προφανώς. Αλλά να μην επιχειρείται η κομματική όξυνση ακριβώς σε αυτό το επίπεδο. Και νομίζω ότι τα κόμματα έχουν μια υποχρέωση πάνω σε αυτό.

Όπως επίσης, θέλω να είμαι και ειλικρινής, δεν πρέπει να δαιμονοποιείται και η αντίθετη άποψη. Δεν υπάρχουν πατριώτες και μη πατριώτες. Αν πάμε σε μια τέτοια λογική άσπρου-μαύρου, δεν θα προχωρήσουμε πάρα πολύ.

Α. Γιάμαλη:

Αυτό είναι απάντηση έμμεση στον κύριο Σαμαρά;

Ν. Δένδιας:

Όχι, καθόλου. Εγώ υπολήπτομαι, έχω υπηρετήσει ως Υπουργός των Κυβερνήσεων του και υπολήπτομαι των απόψεών του. Ο κύριος Σαμαράς είναι ένας πολιτικός με ευρύτατη εμπειρία και με βαθιά γνώση.

Α. Γιάμαλη:

Ασκεί δριμύτατη κριτική όμως στον τρόπο που διαχειρίζεται η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας.

Ν. Δένδιας:

Ο πρώην Πρωθυπουργός νομιμοποιείται και δικαιούται να έχει τις απόψεις του. Και κατά την ταπεινή μου γνώμη, πάντοτε οι απόψεις των πρώην Πρωθυπουργών πρέπει και να εισακούονται, όχι κατ’ ανάγκη να ακολουθούμε αυτό που προτείνουν, αλλά να τους ακούμε, και να τις σεβόμαστε.

Εγώ όταν ήμουν Υπουργός Εξωτερικών, πήγα για πρώτη φορά στη ζωή μου και δεν είχα την ευκαιρία να το ξανακάνω, και κάθισα 3-4 ώρες με τον Κώστα Σημίτη. Του εξήγησα τι προσπαθούσαμε να κάνουμε τότε, ποιες ήταν οι δυσκολίες και τι αντιμετωπίζαμε και ήμουν ευήκοος ακροατής των συμβουλών του. Και επίσης, παρεμπιπτόντως μια και το λέω, αν ποτέ γράψω ένα βιβλίο, αυτή τη συνομιλία θα τη γράψω αναλυτικά γιατί είχε σημασία για εμένα.

Ο μακαρίτης ο Κώστας Σημίτης μού είπε ξεκάθαρα: «αυτό που αντιμετωπίζεις εσύ τώρα, η Τουρκία το 2020, 2021, 2022, δεν έχει τίποτα όμοιο με την Τουρκία με την οποία διαπραγματευόμουν εγώ το 1999, το 2000, το 2001. Είναι μία διαφορετική Τουρκία. Και οι επιλογές που έχεις είναι πολύ περιορισμένες και δεν θα μπορείς να κάνεις κάτι άλλο».