Πρωθυπουργός: - Ναι είμαι υπερήφανος!! - Το είπαμε και το κάναμε!! - Αυξήσαμε τον μέσο μισθό και σύνταξη πάνω από 25% ...!!

 

Πάμε να δούμε, λοιπόν, τι τους είπαμε και τι κάναμε.

 

Δεσμευτήκαμε να αυξήσουμε τον μέσο μισθό πάνω από 25% και να φτάσουμε τον κατώτατο μισθό στα 950 ευρώ μέχρι το 2027. Το είπαμε και το κάναμε.

 

Δεσμευτήκαμε να ρίξουμε στο 8% την ανεργία μέσα σε μια τετραετία, και το πετύχαμε νωρίτερα από το 2027. Με έργο, συνέπεια και αποτέλεσμα. 

 

Είχαμε δεσμευτεί σε αυτό το πρόγραμμα για μια δύσκολη μεταρρύθμιση. Αναφέρομαι -και κοιτάω τους διατελέσαντες Υπουργούς Εργασίας- στην ψηφιακή κάρτα. Είναι αυτή που καταγράφει τις υπερωρίες, ώστε αυτές να πληρώνονται, προστατεύοντας κάθε εργαζόμενο από την εργοδοτική αυθαιρεσία. Μια πολύ σημαντική μεταρρύθμιση. Για όλα αυτά μας λέγανε ότι «αυτά δεν μπορούν να γίνουν», όμως, αυτή η κυβέρνηση τα έκανε. 

 

Όπως επαναφέραμε τις συλλογικές συμβάσεις. Είναι αυτές που σήμερα δίνουν μεγαλύτερες αυξήσεις στους εργαζόμενους, με συνεννόηση εργοδοτών και των εκπροσώπων από τον κόσμο της εργασίας, όπως ακριβώς επιτάσσει η σχετική ευρωπαϊκή Οδηγία.

 

Είχαμε δεσμευτεί για αυξήσεις στο Δημόσιο, μεγαλύτερες, μάλιστα, στα Σώματα Ασφαλείας, στους υγειονομικούς, τους συνταξιούχους. Το κάναμε πράξη.

 

Αναγνωρίσαμε ότι ειδικά για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων δεν αρκεί, φίλες και φίλοι, να αγοράζουμε τα πιο σύγχρονα όπλα. Πρέπει οι Ένοπλες Δυνάμεις και πάλι να γίνουν ελκυστικές για τις νέες και τους νέους. Αυτό απαιτούσε σημαντικές αυξήσεις στις απολαβές τους. Τους τιμούμε και τους ευχαριστούμε έμπρακτα που 365 ημέρες τον χρόνο προστατεύουν την πατρίδα μας.

 

Μέχρι και η θεσμοθέτηση της τετραήμερης εργασίας από εμάς έγινε. Τώρα κάποιοι την εξαγγέλλουν για το μέλλον.

 

Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα για τον ρόλο της παιδείας, για μαθήματα που ενσωματώνουν την τεχνολογία. Ναι, προσέξτε, η Ελλάδα σήμερα αναγνωρίζεται από τον ΟΑΣΑ ως χώρα πρωτοπόρος στην ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης στις τάξεις, και αυτό είναι μια μεγάλη επιτυχία.

 

Δεσμευτήκαμε ότι θα κάνουμε μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών και κάναμε 45.000.

 

Δεσμευτήκαμε ότι θα ανακαινίσουμε σχολεία. Το ξέρετε, ειδικά εσείς που έρχεστε από την περιφέρεια, 430 σχολεία έχουν ήδη ανακαινιστεί από το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου». Τιμούμε τη μεγάλη, τη σπουδαία Μαριέττα, δίνοντας σε αυτό το εμβληματικό πρόγραμμα το όνομά της. Ακολουθούν πολλές ακόμα ανακαινίσεις, καθώς έχουμε εξασφαλίσει 300 εκατομμύρια για τα επόμενα τρία χρόνια. 

 

Φέρνουμε στα δημόσια λύκεια το Διεθνές Απολυτήριο.

 

Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα για την αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και για το πόσο σημαντικό είναι να σπάσουμε ταμπού και να κατευθύνουμε τα νέα μας παιδιά προς επαγγελματικές διαδρομές που γνωρίζουμε ότι θα τους προσφέρουν σίγουρη και καλή επαγγελματική αποκατάσταση.

 

Και βέβαια, μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα και δεσμευτήκαμε ότι θα «σπάσουμε» όλες τις καταλήψεις στα δημόσια πανεπιστήμια, καταργώντας το άσυλο της ανομίας. Το είπαμε και το κάναμε. Ναι, υπάρχουν επιμέρους δυσκολίες. Σήμερα, όμως, δεν υπάρχει καμία ενεργή κατάληψη σε δημόσιο πανεπιστήμιο και κυρίως, δεν υπάρχει καμία ανοχή, πολιτική και κοινωνική, στη βία και τη φθορά. 

 

Ενώ τα δημόσια πανεπιστήμια, όπως είχαμε δεσμευτεί, μπήκαν ήδη σε μια νέα εποχή: ξενόγλωσσα προγράμματα, κοινά μεταπτυχιακά με κορυφαία διεθνή ιδρύματα από τα δημόσια πανεπιστήμια μας. Πάρτε για παράδειγμα το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, με αγγλόφωνο προπτυχιακό πρόγραμμα στην ιατρική, το οποίο ήδη προσελκύει μεγάλο ενδιαφέρον από φοιτητές απ’ όλο τον κόσμο.

 

Και βέβαια, μια εμβληματική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας από την εποχή που και εγώ ήμουν ΟΝΝΕΔίτης, από τη γενιά του 1980: τα πρώτα παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων λειτουργούν επιτέλους στην Ελλάδα.

 

Θέλω να θυμίσω ότι στο πρόγραμμά μας είχαμε ξεχωριστές αναφορές για την υγεία, και η αλήθεια είναι ότι στην υγεία συντελείται μια πολύ μεγάλη αλλαγή. Θα σας ζητήσω να κοιτάξετε πέρα από τους τίτλους των καναλιών και να αναζητήσετε τις εμπειρίες των ίδιων των ασθενών από το Εθνικό Σύστημα Υγείας, γιατί για πρώτη φορά τους ζητάμε να μας πουν τη γνώμη τους.

 

Όλη μας η ευγνωμοσύνη κατευθύνεται στις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους του Εθνικού Συστήματος Υγείας: γιατροί, νοσηλευτές, τεχνικό, υποστηρικτικό προσωπικό. Γιατί αυτοί είναι στην πρώτη γραμμή μιας υγείας που αλλάζει πρόσωπο μέρα με τη μέρα.

 

Όχι μόνο με την αναβάθμιση νοσοκομείων και κέντρων υγείας. Αναφερθήκαμε εδώ, σε αυτό το πρόγραμμα, στην αναβάθμιση άνω των 150 κέντρων υγείας. Ολοκληρώνεται, το ξέρετε. Στις περιοχές σας βλέπετε πια κέντρα υγείας τα οποία ήταν ερείπια να μετατρέπονται σε υπερσύγχρονες μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας.

 

Τα τμήματα επειγόντων περιστατικών ξαναγίνονται και όλα αυτά θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τον Αύγουστο, όπως ορίζει ο κανονισμός του Ταμείου Ανάκαμψης.

 

Μικρότερες αναμονές στα ΤΕΠ και για τα χειρουργεία. Μας λέγανε ότι δεν μπορούσε να γίνει. Κι όμως, σχεδιάσαμε ένα σύστημα με αυτό το οποίο αποκαλούμε «βραχιολάκι» και σήμερα όσοι έχετε πάει σε επείγοντα, ναι, υπάρχουν δυσκολίες, ναι, μπορεί να υπάρχουν καθυστερήσεις, αλλά η εικόνα δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που υπήρχε πριν από κάποια χρόνια.

 

Με τον ψηφιακό φάκελο, με την άυλη συνταγογράφηση, με τα ραντεβού. Ποιος θα το περίμενε ότι μέσα από την εφαρμογή «MyHealth app» μπορείς να κλείσεις ραντεβού σε όλη τη χώρα μέσα σε λίγες μέρες.

 

Με μια μεταρρύθμιση για την οποία είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος: ο Προσωπικός Βοηθός για τα άτομα με αναπηρία, άλλαξε τη ζωή χιλιάδων συμπολιτών μας.

 

Έξι εκατομμύρια πολίτες έχουν ήδη κάνει δωρεάν προσυμπτωματικούς ελέγχους. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι, πόσες γυναίκες από το πρόγραμμα «Φώφη Γεννηματά» εντόπισαν καρκίνο του μαστού σε πρώιμο στάδιο και έχουν σήμερα γιατρευτεί. Πώς αλλάζουμε τη φιλοσοφία μας για την υγεία, πώς μετατρέπουμε την υγεία, όχι απλά σε ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στο νοσοκομείο, αλλά σε μια αλλαγή στάσης ζωής, η οποία ξεκινάει από την πρόληψη και τη δημόσια υγεία.

 

Γιατί τα λέω όλα αυτά;  Όχι μόνο γιατί ήταν όλα αυτά στο πρόγραμμά μας, αλλά γιατί συνθέτουν το κοινωνικό πρόσωπο της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Είμαστε βαθιά κοινωνικό και λαϊκό κόμμα, το οποίο φροντίζει πρωτίστως τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας. 

 

Ναι, είμαι υπερήφανος που αυτή η παράταξη υλοποιεί μια κοινωνική πολιτική που κοιτάει τους γονείς, τους ακούει.

 

Κάνουμε κάτι για την προστασία της νέας γενιάς από τις εξαρτήσεις και την επιρροή των κοινωνικών δικτύων στις μικρές ηλικίες. Αυτό δεν υπήρχε στο πρόγραμμά μας, αλλά προέκυψε ως ανάγκη στην πορεία και είμαστε πρωτοπόροι στην Ευρώπη. 

 

Αυτό το οποίο υπήρχε στο πρόγραμμά μας, όμως, ήταν η δέσμευσή μας -τότε μπορεί να φαινόταν πολύ φιλόδοξη- ότι θα μειώσουμε τους θανάτους από τα τροχαία ατυχήματα. Και με μια οργανωμένη δουλειά για πρώτη φορά είχαμε 22% λιγότερους νεκρούς στην άσφαλτο. Παραπάνω από 150 συμπολίτες μας ζουν σήμερα ως αποτέλεσμα αυτών των παρεμβάσεων.

 

Μιλήσαμε σ’ αυτό το πρόγραμμα για την διαρκή στήριξη της πολιτικής προστασίας, για το πόσο χρήσιμο ήταν το «112».

 

Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα -και το κάναμε πράξη- για το πώς το gov.gr θα συνεχίζει διαρκώς να αναβαθμίζεται, έτσι ώστε να αντικαταστήσει τις ουρές και την ταλαιπωρία του παρελθόντος.

 

Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα για τη σημασία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, για τις διασυνδέσεις με τα νησιά μας. Ο τόπος μου, η Κρήτη, διασυνδέθηκε επιτέλους με την ηπειρωτική Ελλάδα, μία υποδομή τεράστιας σημασίας όχι μόνο για το νησί αλλά και για τη σταθερότητα του ίδιου του ηλεκτρικού συστήματος.

 

Γράψαμε σε αυτό το πρόγραμμα -και ξεπεράσαμε τον στόχο μας- για τα πράσινα αστικά λεωφορεία. Έχουμε 1.076 καινούργια λεωφορεία τα οποία κυκλοφορούν σήμερα στην Αθήνα.

 

Μιλήσαμε για κάμερες στους δρόμους, για κάμερες στα γήπεδα. Σκεφτείτε πόσο σημαντική είναι αυτή η μεταρρύθμιση, ποια ήταν η κατάσταση στα γήπεδά μας πριν από τρία χρόνια. Κάποια στιγμή τα κλείσαμε και όλοι μας είπαν «τι κάνετε;». Κι όμως, σήμερα έχουμε ένα σύστημα παρακολούθησης και ταυτοποίησης το οποίο μας επιτρέπει να λέμε ότι, ναι, τα γήπεδά μας έγιναν ευρωπαϊκά γήπεδα και οι οικογένειες μπορούν να πηγαίνουν να απολαμβάνουν τον αθλητισμό, όπως πρέπει να το κάνουν.

 

Όλα αυτά, μικρά, μεγάλα, βελτιώνουν την καθημερινότητα.

 

Θέλω να σας ζητήσω, λοιπόν, αυτό τον δημιουργικό απολογισμό να μην τον ξεχνάμε στην επαφή μας με τους πολίτες. Γιατί, επαναλαμβάνω, αυτό είναι το συμβόλαιο το οποίο υπογράψαμε με τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, και το τιμήσαμε αυτό το συμβόλαιο.

 

Αυτό έχει ξεχωριστή αξία, όταν αυτός ο λόγος, είναι τεκμηριωμένος. «Τα είπαμε, τα κάναμε». Και επειδή τα κάναμε, αυτά τα οποία θα σας πούμε για το 2030 θα τα κάνουμε και αυτά. Αυτός ο λόγος ουσιαστικά αντιπαρατίθεται στην αφωνία ή στην απαράδεκτη στάση της αντιπολίτευσης.

 

Θα μιλήσω πολύ λίγο για την αντιπολίτευση. Ξέρετε γιατί; Γιατί και το 2019 και το 2023 επιλέξαμε αντίπαλο τα προβλήματα της κοινωνίας, δεν επιλέξαμε να συγκρουστούμε με την αντιπολίτευση ή την κυβέρνηση του 2019, ούτε να επενδύσουμε στην τοξικότητα.

 

Όμως έχουμε απέναντί μας ένα πολύχρωμο μέτωπο. Λέει «όχι» σε όλα, «ναι» στο τίποτα. Και όποιος αμφιβάλλει δεν έχει παρά να θυμηθεί όσα έζησε και ζει.

 

Θυμάμαι, όταν εμείς προστατεύσαμε τα σύνορά μας από τις μεταναστευτικές εισβολές, δύσκολη επιχείρηση, κάποιοι μας έλεγαν ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα». Όταν υψώναμε τον φράχτη στον Έβρο, κάποιοι ζητούσαν να κοπεί η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, λέγοντας για τις -θα θυμάστε- ανύπαρκτες «μικρές Μαρίες», διασύροντας την ίδια τους τη χώρα.

 

Κοντά τους, ωστόσο, συνασπίζονται κι άλλοι. Άκουσα έναν αρχηγό να μας κατηγορεί για τα πλεονάσματα -προσέξτε, αυτά τα πλεονάσματα, τα οποία είναι απαραίτητα για να μειώσουμε το χρέος μας-, συγκρίνοντάς τα με εκείνα του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Ξεχνώντας, όμως, ότι τα πλεονάσματα τα σημερινά τα έφερε η ανάπτυξη και η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ενώ τα πλεονάσματα μιας άλλης εποχής ήταν πράγματι «ματωμένα», γιατί προέρχονταν από φοροεπιδρομές. Και δεν νομίζω να έχετε ξεχάσει ή να έχει ξεχάσει η ελληνική μεσαία τάξη, τι τράβηξε και τι πλήρωσε μεταξύ του 2015 και του 2019.

 

Είναι αυτοί που το μόνο που κατάλαβαν από το παρελθόν -εντυπωσιακή η ειλικρίνειά τους- ήταν ότι έπρεπε να κλείσουν νωρίτερα τις τράπεζες.

 

Άκουσα πάλι ότι αντί των 800 εκατομμυρίων, τα οποία δίνουμε, θυμίζω, ως πρόσθετα μέτρα στήριξης για το 2026 ως αποτέλεσμα της καλής απόδοσης της οικονομίας το 2025, έπρεπε να δώσουμε, λέει, πολύ μεγαλύτερο κονδύλι. Ρωτάμε, πόσο να είναι αυτό; Δεν μας απαντούν, αγνοώντας όμως ότι πια στην Ευρώπη υπάρχει όριο δαπανών. Αν ξεπεραστεί, χωρίς συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τότε το κράτος μέλος τίθεται σε επιτήρηση, κάτι που συμβαίνει ήδη σε 10 κράτη μέλη.

 

Πρωθυπουργός: - Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν -Λυπάμαι και Θυμώνω βλέποντας την ακρίβεια να ροκανίζει το εισόδημα

Η Ελλάδα έχει σήμερα τον ταχύτερο ρυθμό μείωσης του δημοσίου χρέους στην ιστορία της ευρωζώνης. Αυτό είναι μια εθνική, διαγενεακή επιτυχία, η οποία είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζουμε όλες τις πολιτικές μας.

 

Διότι όλα αυτά επιτεύχθηκαν χωρίς δημοσιονομικές εκτροπές, που θα έθεταν ξανά σε κίνδυνο την εθνική οικονομία. Αυτός είναι και ο λόγος που λυπάμαι και ταυτόχρονα σε έναν βαθμό θυμώνω, βλέποντας και εγώ την ακρίβεια να ροκανίζει το εισόδημα, παρά τη συνεχή αναβάθμιση. 

 

Ναι, η ακρίβεια που βλέπουμε τώρα είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που πλαγιοκοπεί μια τόσο μεγάλη εθνική προσπάθεια. Είναι αλήθεια, είναι το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα νοικοκυριά μας. Όμως μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Και δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν τον οποίο ακολουθεί η κυβέρνησή μας. Η μόνη αποτελεσματική λύση στο αυξημένο κόστος ζωής είναι οι μειώσεις των φόρων και οι μόνιμες αυξήσεις των αποδοχών, όπως τις δρομολογεί αυτή η κυβέρνηση. Αυτές θα παραμείνουν σταθερές ακόμα και όταν ο πληθωρισμός υποχωρεί. 

 

Όσο για το μέτωπο της άμυνας, της ασφάλειας, νομίζω ότι μιλούν από μόνα τους τα δεδομένα. Τα νέα μαχητικά Rafale, τα F-16 που αναβαθμίζονται σε Viper, ο «Κίμωνας» που είναι ήδη εδώ, η πρώτη από τις τέσσερις φρεγάτες Belharra που θα έχει στην διάθεση του το Πολεμικό Ναυτικό. Φρεγάτες οι οποίες αποκτήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ και ήδη έχουν κάνει αισθητή την παρουσία τους.

 

Αισθάνθηκα μεγάλη χαρά όταν άκουσα τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας να ευχαριστεί την Ελλάδα για την παρουσία των δύο φρεγατών μας και των F-16 μας στην Κύπρο, σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή για τον κυπριακό Ελληνισμό, ο οποίος αισθάνθηκε, πράγματι, την Ελλάδα να στέκεται στο πλευρό του.

 

Τα ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα Romeo, τα F-35, από το 2028 θα αρχίσουμε να τα παραλαμβάνουμε. Η ανανέωση όλων των οπλικών συστημάτων του Στρατού Ξηράς. Η «Ατζέντα 2030». Το 2030 δεν έχει σημασία μόνο για τη χώρα, έχει σημασία και για τις Ένοπλες Δυνάμεις, όπου γίνεται η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στην ιστορία τους.

 

Το 2016 βέβαια, ήμουν -όπως εξάλλου και εσείς- αρκετά νεότερος, με λιγότερα γκρίζα μαλλιά, αλλά σίγουρα με την ίδια αίσθηση ευθύνης, το ίδιο πείσμα, την ίδια βεβαιότητα για τις δυνατότητες της χώρας, αλλά και την ίδια πίστη στη δύναμη της Νεοδημοκράτισσας και του Νεοδημοκράτη.

 

Γι’ αυτό, μαζί με την Ελλάδα, αλλάξαμε και το κόμμα μας. Στο ίδιο διάστημα διπλασιάσαμε ουσιαστικά τις δυνάμεις μας, νικώντας σε όλες τις αναμετρήσεις: τρεις εθνικές εκλογές, δύο ευρωεκλογές, δύο αυτοδιοικητικές μάχες.

 

Αυτή ήταν η δική σας ανταπόκριση σε έναν φιλόδοξο στόχο, τον οποίον επίσης είχα θέσει σε αυτή την ομιλία πριν από 10 χρόνια. Έλεγα τότε: «Δεν διεκδικούμε απλά μία εκλογική νίκη. Το 2016 διεκδικούμε την πολιτική κυριαρχία που θα έρθει, επειδή το εσωτερικό “ρολόι” της κοινωνίας συγχρονίζεται με τις αξίες που πάντα υπηρετεί η Νέα Δημοκρατία, την ελευθερία και την αλληλεγγύη». Και χάρη σε όλους εσάς, έγινε.

 

Δεν πετύχαμε μόνο, φίλες και φίλοι, υψηλά ποσοστά. Κερδίσαμε κάτι παραπάνω, πολύ πιο σημαντικό: κερδίσαμε την εμπιστοσύνη, την αποδοχή των πολλών. Φέραμε κοντά μας συμπολίτες μας που δεν μας είχαν ξαναψηφίσει. Και έτσι καταφέραμε το κόμμα να το μετατρέψουμε ξανά σε μια παράταξη, ένα ευρύ ρεύμα προόδου.

 

Ένα ρεύμα αντίστασης στον λαϊκισμό, αλλά και ένα σημείο συνάντησης όλων όσοι πιστεύουν στην ισχυρή πατρίδα της Ευρώπης και της δημοκρατίας, σε όσους πιστεύουν στην ανοικτή οικονομία, αλλά σε όσους πιστεύουν και σε ένα κράτος το οποίο φροντίζει όλους τους συμπολίτες μας, ειδικά τους πιο αδύναμους.

 

Μακριά από ταμπέλες, και πάντα -θα επιμείνω σε αυτό- χωρίς αλαζονεία και έπαρση. Ακούμε, συζητούμε, νιώθουμε και αντιδρούμε, ενώνουμε και πάντα προσπαθούμε.

 

Προσπαθούμε πάντα να κάνουμε τη ζωή των πολιτών κάθε μέρα καλύτερη. Αναγνωρίζουμε τις νίκες μας και όποτε δεν τα καταφέρνουμε, σας κοιτάμε στα μάτια, σας εξηγούμε γιατί δεν τα καταφέραμε και σας υποσχόμαστε ότι θα γινόμαστε διαρκώς καλύτεροι.

 

Στο πέρασμα του χρόνου, λοιπόν, μεταβλήθηκε η εικόνα της χώρας και του κόμματος. Αυτό, πάντως, ήταν κάτι που δεν έγινε ούτε εύκολα ούτε αυτόματα, πολύ περισσότερο καθώς μεσολάβησαν πρωτόγνωρες διαδοχικές κρίσεις: από τις μεταναστευτικές εισβολές στον Έβρο μέχρι την πανδημία -την έχουμε ξεχάσει την πανδημία, αλλά σκεφτείτε πού ήμασταν πριν από πέντε χρόνια. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, που συνεχίζεται δυστυχώς, η ενεργειακή έκρηξη, ο παγκόσμιος πληθωρισμός, πιο πρόσφατα η μάχη των δασμών, η σύρραξη στο Ιράν.

 

Άλλαξε, συνεπώς, ο κόσμος μέσα από συνεχείς ανατροπές που κάνουν το μέλλον ρευστό.

 

Στις μέρες μας αναβαθμίζεται ο ρόλος της ενέργειας. Οι θάλασσες μετατρέπονται σε πεδίο γεωπολιτικών ανταγωνισμών, ενώ πόλεμοι φέρνουν ακρίβεια και αυτή με τη σειρά της μεταφράζεται σε κόστος για τις επιχειρήσεις, σε άγχος για τα νοικοκυριά, όχι μόνο στην πατρίδα μας. Όλες οι χώρες του κόσμου σήμερα αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα.

 

Είναι μια αλυσίδα αβεβαιότητας, ζούμε σε ταραγμένους καιρούς, που αναδεικνύει τη σταθερότητα σε πρώτη αναγκαιότητα για κάθε κράτος.

 

Ταυτόχρονα, η κλιματική κρίση απειλεί τη Μεσόγειο φέρνοντάς μας αντιμέτωπους όχι μόνο με φυσικές καταστροφές, αλλά και με τεράστια κόστη για την αποκατάστασή τους. Ανοίγω μια παρένθεση, «Daniel» στη Θεσσαλία, η αποκατάσταση μας στοίχισε παραπάνω από 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν θα μπορούσαμε να σταθούμε στο πλευρό της Θεσσαλίας εάν δεν είχαμε υγιή οικονομικά. Στρατηγικές προκλήσεις, όπως η έλλειψη νερού.

 

Όλα αυτά συμβαίνουν, προσέξτε, την ώρα που η τεχνολογία καλπάζει, με αιχμή την τεχνητή νοημοσύνη. Μια εξέλιξη που ανατρέπει όλα όσα ξέραμε ως τώρα, στον κόσμο της εργασίας, της παιδείας, της υγείας. Γι’ αυτό και επιλέξαμε αύριο να οργανώσουμε μια ξεχωριστή εκδήλωση για την τεχνητή νοημοσύνη, γιατί είναι η πιο σημαντική αλλαγή η οποία συντελείται και το μόνο κόμμα το οποίο έχει στρατηγική για το πώς θα αξιοποιήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη και θα προστατεύσουμε τους πολίτες της χώρας μας από τις αρνητικές της συνέπειες, είναι η Νέα Δημοκρατία.

 

Μέσα, λοιπόν, σε μια δεκαετία, και κυρίως τα τελευταία επτά χρόνια, η Ελλάδα έκανε μεγάλα βήματα μπροστά. Ακολουθήσαμε ένα κυβερνητικό σχέδιο με κύκλους προτεραιοτήτων. Για παράδειγμα, στην πρώτη μας θητεία δώσαμε βάρος στη σταθεροποίηση της οικονομίας, στον εκσυγχρονισμό, στη φορολογική ανακούφιση, στο πώς θα έρθουν επενδύσεις, πώς θα μειωθεί η ανεργία. Παράλληλα, βέβαια, ξεκίνησε η μεγάλη επανάσταση, η ψηφιοποίηση του gov.gr, που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες αντιλαμβάνονται τη σχέση τους με το κράτος.

 

 

Πρωθυπουργός: - Νιώθουμε επιτέλους υπερήφανοι - Ο μέσος μισθός, προσέξτε, είναι ήδη στα 1.500 ευρώ

 

Αγαπητές και αγαπητοί σύνεδροι, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, συναγωνιστές, συναγωνίστριες της μεγάλης μας παράταξης, Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες, ΟΝΝΕΔίτισσες και ΟΝΝΕΔίτες, εκλεκτοί καλεσμένοι από την Ελλάδα και από το εξωτερικό, φίλες και φίλοι, αυτή η ανεπανάληπτη υποδοχή σας αποτελεί το πιο ηχηρό μήνυμα ότι είμαστε αποφασισμένοι να πάμε μαζί για την Ελλάδα του 2030.

 

Είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους μας θέλουν δήθεν πληγωμένους και, παράλληλα, η πιο τρανή απόδειξη του παλμού αυτής της παράταξης που «γεννήθηκε» από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για να υπηρετεί την πατρίδα, ξεπερνώντας εμπόδια, μετατρέποντας σε ευκαιρίες τις δυσκολίες και κυρίως κατακτώντας νίκες, πολλές νίκες, που τις οφείλουμε σε εσάς, στην καθεμία και στον καθένα ξεχωριστά, και βέβαια φέρνοντας έργο και αποτέλεσμα.

 

Είναι όλα όσα είδαμε μαζί στα πρόσωπα των Νεοδημοκρατών στο βίντεο το οποίο προηγήθηκε. Πρόσωπα στα οποία αναγνωρίζω όλους εσάς, τους πάνω από 3.000 συνέδρους, τους χιλιάδες παρατηρητές, που έφτασαν από κάθε γωνιά της επικράτειας. Τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, η αφοσίωση των οποίων της δίνει ζωή. Η συνέπειά τους, η συνέπειά σας, μας δίνει αντοχή, ενώ η δράση σας μας κάνει ανίκητους.  

 

Με όλους εσάς λοιπόν -θα το πω όσο πιο δυνατά μπορώ- είμαι πάντα δίπλα σας στην πρώτη γραμμή. Εσείς μου δίνετε δύναμη να συνεχίσω, να συνεχίσουμε αυτόν τον όμορφο, αυτόν τον δύσκολο αγώνα.

 

Έτσι, στον δρόμο προς τις επόμενες εκλογές, συναντιόμαστε σήμερα στο 16ο Συνέδριό μας για να απαντήσουμε πρώτα και πάνω από όλα σε ένα κομβικό ερώτημα: «γιατί διεκδικούμε μία τρίτη τετραετία;»

 

Κάτι, όμως, που για να συμβεί, για να απαντηθεί ουσιαστικά, πρέπει πρώτα να θυμηθούμε πού ήμασταν, πού είμαστε, πού πάμε. Να θυμηθούμε τις επιτυχίες μας, να αναγνωρίσουμε με θάρρος τα λάθη μας.

 

Εξάλλου, η λέξη «αλήθεια» σημαίνει άρνηση της λήθης. Γι’ αυτό και η εμπειρία οφείλει να είναι στοιχείο των νέων σχεδίων μας, ώστε η μνήμη να ενωθεί με την προοπτική.

 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά την πρώτη φορά που στάθηκα ενώπιόν σας ως Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, στο 10ο Συνέδριό μας. Το θυμάστε, φαντάζομαι. Είμαι σίγουρος ότι οι πιο πολλοί από εσάς ήσασταν εδώ και θέλω να ευχαριστήσω ξεχωριστά τους συνοδοιπόρους μας που στάθηκαν κοντά στην παράταξη στις εύκολες και στις δύσκολες στιγμές.

 

Τότε σας είχα μιλήσει για πρώτη φορά για τη «συμφωνία αλήθειας» με τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, για έναν πατριωτισμό με στόχο την αναγέννηση του τόπου. Μίλησα τότε για λιγότερους φόρους, για περισσότερες δουλειές, για καλύτερους μισθούς, για καλύτερες συντάξεις. Μία Ελλάδα όχι πια στο περιθώριο, αλλά στην καρδιά της Ευρώπης, με ισχυρή άμυνα, με σύνορα απόρθητα απέναντι σε κάθε είδους απειλή.

 

Και αξίζει τον κόπο -δεν ήταν τόσο μακριά όλα αυτά τα οποία συνέβαιναν τότε- να θυμηθούμε ποιες ήταν οι εικόνες οι οποίες μας «πολιορκούσαν» τότε, 10 χρόνια πριν. Στους δρόμους ατελείωτα λουκέτα σε μαγαζιά και σε σπίτια. Πολίτες έψαχναν απεγνωσμένα για δουλειά -τότε η ανεργία ήταν στο 25%. Νέοι άνθρωποι ξενιτεύονταν, αφήνοντας πίσω γονείς που πάλευαν να επιβιώσουν μετά τις περικοπές των μισθών και των συντάξεων, σε έναν τόπο τυλιγμένο στο γκρίζο σύννεφο της διεθνούς περιφρόνησης και με το βλέμμα της κοινωνίας χαμηλό και ταπεινωμένο.

Τότε, μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα, τόνιζα από το βήμα του Συνεδρίου, και σας διαβάζω μία αποστροφή από αυτά τα οποία έλεγα πριν από 10 χρόνια: «η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ο αδύναμος κρίκος της Ευρώπης ούτε να γίνεται αντικείμενο ειρωνείας και χλευασμού». Έλεγα τότε, το 2016: «Της αξίζει, μας αξίζει, στην Ελλάδα μας, μια θέση στον πυρήνα της Ευρώπης. Της αξίζει της πατρίδας μας να γίνει τόπος προσέλκυσης και όχι απώθησης των νέων της. Να γίνει μια χώρα ποιοτικής εργασίας και ευκαιριών για όλους τους πολίτες της».

 

Τότε μπορεί να έβλεπα στα βλέμματά σας μία σχετική καχυποψία. Θα μπορούσαν άραγε όλα αυτά, για τα οποία μιλούσαμε τότε, πριν από 10 χρόνια, να γίνουν πραγματικότητα;

 

Σε αυτό το στοίχημα, απαντήσαμε με τα λόγια του John F. Kennedy: «το επιλέγω όχι γιατί είναι εύκολο, αλλά ακριβώς γιατί είναι δύσκολο».

 

Και σήμερα είμαι εδώ για να θυμίσουμε μαζί αυτή τη διαδρομή, που μέσα από πολλές ελπίδες, μέσα από πολλές δυσκολίες, έφερε και πάλι την ελπίδα και το χαμόγελο στις Ελληνίδες και στους Έλληνες.

 

Κυρίως, όμως, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που αναντίρρητα υπάρχουν, μας προσέφερε ένα άυλο προνόμιο: να νιώθουμε επιτέλους υπερήφανοι, κάτι για το οποίο η συμβολή αυτής της παράταξης υπήρξε καθοριστική.

 

Γιατί, πράγματι, η Ελλάδα της πτώχευσης είναι τώρα στην πρώτη γραμμή της ανάπτυξης στην Ευρώπη. Ανέκτησε την επενδυτική βαθμίδα. Ο Υπουργός Οικονομικών ηγείται του Eurogroup. Ποιος θα το περίμενε πριν από κάποια χρόνια;

 

Η ανεργία έπεσε από το 18% στο 8%, δημιουργήθηκαν παραπάνω από 600.000 νέες θέσεις εργασίας. Καταργήθηκαν συνολικά 83 φόροι. Ο κατώτατος μισθός πήγε από τα 650 ευρώ στα 920 ευρώ και θα φτάσει και θα ξεπεράσει τα 950 ευρώ, όπως έχουμε δεσμευτεί, το 2027. Ο μέσος μισθός, προσέξτε, είναι ήδη στα 1.500 ευρώ για την πλήρη απασχόληση, ενώ στις αποδοχές όλων επέστρεψαν οι ετήσιες και οι μόνιμες αυξήσεις.

 

Παράλληλα, όπως είχαμε δεσμευτεί, η μεσαία τάξη και κυρίως οι οικογένειες με παιδιά και οι νέοι έχουν πολύ χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές. Σε 24 νησιά ισχύει μειωμένος ΦΠΑ. Ο ΕΝΦΙΑ καταργήθηκε σε 12.000 χωριά.

 

Και όλα αυτά καθώς -προσέξτε, σε αυτό θέλω να αποδώσουμε όλοι πολύ μεγάλη σημασία-, μειώνεται το δημόσιο χρέος, απαλλάσσοντας τα παιδιά μας από ένα φορτίο το οποίο θα τα βάραινε σε όλη τους τη ζωή.

ΣτΕ στον Πρωθυπουργό: «Είναι Ζήτημα Πατριωτισμού η Σεμνότητα Ενώπιον του Συντάγματος»

 

Σαφή μηνύματα στέλνει το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο προσέρχεται ενεργά στον διάλογο για την αναθεώρηση και ξεκαθαρίζει ότι η δικαστική ανεξαρτησία στην Ελλάδα «υπερκαλύπτει αξιοζήλευτα τα καθιερωμένα διεθνή πρότυπα», ενώ προειδοποιεί ότι «τυχόν διατάραξη της αρμονίας του υφιστάμενου συστήματος θα συνιστούσε σοβαρή οπισθοχώρηση» - Σημειώνεται παράλληλα ότι «δεν έφταιξε το Σύνταγμα για τις κρίσεις που βίωσε η χώρα»

Στο διάλογο για τη συνταγματική αναθεώρηση προσέρχεται το Συμβούλιο της Επικρατείας, καθώς ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Μιχάλης Ν. Πικραμένος, απέστειλε τις επίσημες προτάσεις του σώματος στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό Δικαιοσύνης και τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων.

Η θεσμική αυτή παρέμβαση συνοδεύεται από μια εκτενή επιστολή, ενώ από το περιεχόμενό της δεν λείπουν και κάποια μηνύματα μέσω της επιστολής του προέδρου, τα οποία στρέφονται προς πολλαπλούς αποδέκτες του πολιτικού συστήματος.

Παράλληλα, τα σχετικά πρακτικά της Διοικητικής Ολομέλειας μαζί με το υλικό τεκμηρίωσης πρόκειται να αναρτηθούν την επόμενη εβδομάδα στην ιστοσελίδα του Δικαστηρίου, εκκινώντας και επίσημα τη συμμετοχή των ανώτατων δικαστών στην κορυφαία αυτή πολιτειακή διαδικασία.

Η συμπλήρωση 50 ετών από την ψήφιση του Συντάγματος αποτελεί για το Δικαστήριο την κατάλληλη αφορμή και αφετηρία για αναστοχασμό, ακόμη και χωρίς την προαναγγελία επικείμενης έναρξης της διαδικασίας για την αναθεώρησή του. Το Συμβούλιο της Επικρατείας ξεκαθαρίζει ότι η πρωτοβουλία και η ευθύνη, τόσο για το προϊόν της διαδικασίας αυτής όσο και για την ίδια την κίνησή της, δεν ανήκουν στη δικαστική εξουσία. «Καθήκον και ευθύνη του δικαστή είναι μόνο η πιστή τήρηση του Συντάγματος. Ως εκεί – και μόνο – φθάνει η δική του νομιμοποίηση» επισημαίνει ο πρόεδρος του δικαστηρίου.

Μέσα από το κείμενο φωτίζεται η σημασία του καταστατικού χάρτη για τη χώρα, καθώς «δια του Συντάγματος συγκροτούμε, ως Λαός, την συλλογική μας ταυτότητα, ως κυρίαρχη πολιτική οντότητα, και καθορίζουμε, δεσμευτικά, τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις σχηματισμού της κοινής μας βούλησης, τα θέματα που επιτρέπεται να αποτελέσουν αντικείμενο κοινής βούλησης (και αντιστρόφως αυτά που παραφυλάσσονται στην ατομική βούληση του κάθε ενός από εμάς) και τα όρια του επιτρεπτού περιεχομένου αυτής της κοινής βούλησης» επισημαίνει ο πρόεδρος του δικαστηρίου. Με αυτό τον τρόπο μπαίνει ένα ξεκάθαρο πλαίσιο στις επιχειρούμενες αλλαγές, αφού «χωρίς αυτά τα όρια, Σύνταγμα δεν υπάρχει, ούτε και συντεταγμένη πολιτική κοινότητα. Υπάρχει μόνο αυθαίρετη επιβολή» επισημαίνει ο πρόεδρος του δικαστηρίου.

Καθώς η δικαιοσύνη αποτελεί τον φύλακα αυτών των ορίων, το ΣτΕ αναγνωρίζει το βάρος και την ευθύνη να στοχάζεται και να διαπιστώνει τη συνταγματική θωράκιση της αποστολής του. Αυτή η επαγρύπνηση αφορά κατ’ εξοχήν το Συμβούλιο της Επικρατείας, επειδή στο πλαίσιο των διοικητικών διαφορών αναφύονται τα μείζονα ζητήματα συνταγματικής νομιμότητας. Ιστορικά, στο ΣτΕ έχει περιέλθει «ο συνταγματικά ευαίσθητος ρόλος να λειτουργεί ως το κατ’ εξοχήν Δικαστήριο συνταγματικών διαφορών, αλλά με τις υποχρεώσεις νηφαλιότητας, μετριοπάθειας και αυτοσυγκράτησης που συνοδεύουν την αμιγώς δικαστική του φύση και την συγκρότησή του αποκλειστικά από δικαστές που σταδιοδρομούν περιβεβλημένοι με εγγυήσεις προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας», διαχωρίζοντας τη θέση του από «άλλα πρόσωπα ή όργανα με πολιτική προέλευση» που «θα λειτουργούσαν ασφαλώς διαφορετικά και θα δημιουργούσαν άλλες ισορροπίες στο πολίτευμα», όπως τονίζει ο πρόεδρος του δικαστηρίου.

«Κανένα συνταγματικό κείμενο δεν μπορεί να προστατεύσει από τη γενικευμένη καταφρόνηση των θεσμών»

Με αυτό το πνεύμα ευθύνης, επιστημονικής μετριοπάθειας και σεβασμού στην παράδοση, το Δικαστήριο προσέρχεται στην ανάλυση, τη μελέτη και τον αναστοχασμό των διατάξεων που άπτονται των αρμοδιοτήτων του. Το οφείλει, όπως αναφέρεται, «στο πνεύμα νηφαλιότητας, μετριοπάθειας, και αυτοσυγκράτησης που διαπνέει τις εργασίες της Αναθεωρητικής Βουλής του 1975 και το ίδιο το συνταγματικό κείμενο, στην σοφία και την ισορροπία που διασφάλισαν την ανθεκτικότητα και την αντοχή του στο χρόνο». Σημειώνεται μάλιστα ότι οι πολιτικές κρίσεις από τον διχασμό του 1915 μέχρι την πτώση της δικτατορίας το 1974 μας έκαναν να ξεχνούμε τις βαθιές ρίζες του κοινοβουλευτισμού μας, υπερτονίζοντας τις καθημερινές αδυναμίες. Ωστόσο, τονίζεται με έμφαση ότι «κανένα συνταγματικό κείμενο δεν μπορεί να προστατεύσει ούτε από την γενικευμένη καταφρόνηση των θεσμών, ούτε από την βία. Δεν έφταιξε το Σύνταγμα για τις πολιτικές και πολιτειακές κρίσεις που βίωσε η χώρα», όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται.

Αντίστοιχη σοφία χαρακτηρίζει το έργο της αναθεωρητικής Βουλής του 1975, καθώς «οι συνταγματικές διατάξεις εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν, και δεν ευρέθησαν ελλιπείς ούτε κατά την δύσκολη συγκυρία της πρόσφατης οικονομικής κρίσης» τονίζει ο πρόεδρος του ΣτΕ. Η διαχείριση και πρόληψη των κρίσεων αποτελούν έργο της πολιτικής, όμως σε επίπεδο θεσμικού πλαισίου «το Σύνταγμα δεν ευρέθη λιποβαρές» επισημαίνει ο πρόεδρος του δικαστηρίου. Η αντοχή του συνδέεται άρρηκτα με το πλέγμα δικαιοκρατικών εγγυήσεων, όπως η ισοτιμία των τριών εξουσιών, οι «προσωπικές και λειτουργικές εγγυήσεις της δικαστικής ανεξαρτησίας, και η οργάνωση της διοικητικής δικαιοσύνης και του ελέγχου συνταγματικότητος των νόμων, όπως έχουν κατοχυρωθεί στην υπεραιωνόβια συνταγματική μας παράδοση» επισημαίνει ο πρόεδρος του δικαστηρίου.

«Η δικαστική ανεξαρτησία στην Ελλάδα υπερκαλύπτει αξιοζήλευτα τα καθιερωμένα διεθνή πρότυπα»

Αυτό το σύστημα έχει καταξιωθεί στον χρόνο και μόνο σημειακές βελτιώσεις επιδέχεται. Η συμμετοχή των δικαστών στην επιλογή των ηγεσιών των ανωτάτων δικαστηρίων κατοχυρώνεται ήδη νομοθετικά, ενώ η δικαστική ανεξαρτησία προστατεύεται κατά τρόπο που «υπερκαλύπτει αξιοζήλευτα τα καθιερωμένα διεθνή πρότυπα» υπογραμμίζει ο Μιχάλης Πικραμένος, προειδοποιώντας ότι «τυχόν διατάραξη της αρμονίας του υφιστάμενου συστήματος, όπως έχει οργανωθεί, αυτοτελώς ανά κλάδο δικαιοδοσίας, με την εγγύηση των Ολομελειών των οικείων Ανωτάτων Δικαστηρίων, θα συνιστούσε σοβαρή οπισθοχώρηση» σημειώνεται χαρακτηριστικά. Παράλληλα, η οργάνωση της διοικητικής δικαιοσύνης με κέντρο το ΣτΕ, η κατανομή εργασιών, η πρότυπη δίκη και τα προδικαστικά ερωτήματα ρυθμίζονται αποτελεσματικά από τον κοινό νόμο, διασφαλίζοντας ότι η επίλυση των συνταγματικών διαφορών γίνεται «επικαίρως και μετά λόγου γνώσεως, χωρίς σπουδή, και εν όψει των πραγματικών συνεπειών της εφαρμογής του νόμου» αναφέρει η επιστολή.

Αναγνωρίζοντας ότι «κανένα ανθρώπινο δημιούργημα δεν είναι, και δεν χρειάζεται να είναι, τέλειο» δηλώνει η δικαστική πλευρά, η εισήγηση υπογραμμίζει ότι για να αντέξει απαιτείται «να μπορεί να δει την μεγάλη εικόνα, πέρα από την στενή και άμεση περίσταση» συμπληρώνει ο συντάκτης της. Η συγκυρία του 1975, που επέτρεψε στους πατέρες του Συντάγματος να υψωθούν πάνω από τις περιστάσεις, ήταν ιστορικά μοναδική και οι συνθήκες εκείνες δεν είναι ευκταίο να επαναληφθούν. Χωρίς αυτές τις ιδιαίτερες περιστάσεις, το κείμενο επιδέχεται μόνο οριακές βελτιώσεις, καθώς πέρα από αυτές ελλοχεύει ο κίνδυνος κλονισμού της ισορροπίας του. Για τον λόγο αυτό, η παρέμβαση κορυφώνεται με ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «όχι μόνο ο σεβασμός και η τήρηση, αλλά και η σεμνότητα ενώπιον του ισχύοντος Συντάγματος είναι, τελικά, ζήτημα πατριωτισμού των Ελλήνων» διαμηνύει ο Μιχάλης Πικραμένος. Με αυτό το πνεύμα, το Συμβούλιο της Επικρατείας καταθέτει εν Ολομελεία τα πορίσματά του στον δημόσιο διάλογο, στοχεύοντας στη νηφάλια αναζήτηση λύσεων «οι οποίες θα εμπλουτίσουν το συνταγματικό οικοδόμημα με νηφαλιότητα και αίσθημα ευθύνης απέναντι στο ιστορικό παρελθόν της χώρας αλλά και στις προκλήσεις της εποχής μας» καταλήγει η θεσμική παρέμβαση.

πηγή: https://daily.nb.org/featured/ste-zitima-patriotismou-i-semnotita-enopion-tou-syntagmatos-anoigei-ta-chartia-tou-enopsei-tis-epikeimenis-anatheorisis/

Άλλη μια σαρωτική ήττα του Επιτελικού Κράτους - Η Ελλάδα δεύτερη πιο «φτωχή» χώρα της ΕΕ – Στο 27,5% ο κίνδυνος φτώχειας

 

Σχεδόν ένας στους τρεις πολίτες στη Βουλγαρία και περισσότεροι από ένας στους τέσσερις στην Ελλάδα βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, σύμφωνα με νέα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, βασισμένα σε δεδομένα της Eurostat για το 2025.

Η Ελλάδα καταγράφει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με 27,5%, πίσω μόνο από τη Βουλγαρία (29%) και οριακά πάνω από τη Ρουμανία (27,4%). Το ποσοστό αυτό βρίσκεται σημαντικά υψηλότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ, που διαμορφώνεται στο 20,9%.

Στην πρώτη πεντάδα των χωρών με τον μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού βρίσκονται:

* Βουλγαρία    – 29%

* Ελλάδα        – 27,5%

* Ρουμανία    – 27,4%

* Λιθουανία  – 26,3%

* Ισπανία  – 25,7%

Στον αντίποδα, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφονται στην Τσεχία (11,5%), την Πολωνία (15%) και τη Σλοβενία (15,5%)

Τι σημαίνει «κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού»

Ο συγκεκριμένος δείκτης της Eurostat περιλαμβάνει πολίτες που ζουν είτε:

* κάτω από το όριο της φτώχειας,

* σε συνθήκες σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης,

* ή σε νοικοκυριά με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.

Πρόκειται για έναν από τους βασικούς κοινωνικούς δείκτες που χρησιμοποιεί η Ευρωπαϊκή Ένωση για να αποτυπώσει τις ανισότητες και τις πιέσεις που δέχονται τα νοικοκυριά.

Η παρέμβαση της ΕΕ για τη φτώχεια

Στην ανάρτησή της, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή τονίζει ότι σχεδόν το 21% του πληθυσμού της ΕΕ βρισκόταν το 2025 σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού και υπογραμμίζει πως η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική κατά της φτώχειας θα πρέπει να δώσει έμφαση:

* στην παιδική και διαγενεακή φτώχεια,

* στη χρηματοδότηση δράσεων μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου,

* αλλά και στην προώθηση προσιτής στέγασης.

Η συζήτηση για την ακρίβεια, τα ενοίκια, την πρόσβαση στη στέγη και το αυξημένο κόστος ζωής βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής ατζέντας, με τα στοιχεία για την Ελλάδα να επαναφέρουν έντονα το ερώτημα για το πραγματικό επίπεδο διαβίωσης των νοικοκυριών

πηγή: https://www.tanea.gr/2026/05/14/economy/i-ellada-deyteri-pio-ftoxi-xora-tis-ee-sto-275-o-kindynos-ftoxeias-kai-koinonikou-apokleismou/

Νάχαμε να λέγαμε

 

Γράφει ο Υπτγος ε.α Χρήστος Μπολώσης

Σε κάθε εποχή εμφανίζονται διάφορες εκφράσεις, τις περισσότερες φορές σαχλεπίσαχλες, που όμως δεσπόζουν στις καθημερινές συζητήσεις.

Πολύ παλιά, από κάποιο  ανεξήγητο λόγο είχε προκύψει η φράση: «Καλέ πατώνεις;», η οποία είχε κάνει θραύση και μάλιστα είχε γίνει και τραγούδι, το οποίο επίσης είχε κάνει θραύση.

Αργότερα, ακουγόταν η λέξη «γοργολαβία», η οποία εννοούσε, ένας Θεός ξέρει το γιατί και το πώς, το συνήθως κρυφό φλερτ μεταξύ δύο νέων (ενός νέου και μιάς νέας, για να εξηγούμεθα…).

Ακόμα μια φράση που ακουγόταν συνήθως, όταν ήθελες να αποσυρθείς διακριτικά από μια συζήτηση και που τη χρησιμοποιούσε τακτικά στις παλιές Ελληνικές ταινίες, η «μάνα» Τζόλυ Γαρμπή: «Πέστε τα παιδιά μου. Εγώ πάω μέσα που έχω το φαΐ στη φωτιά» (το λέει και στον «Θανασάκη τον πολιτευόμενο» και στο «Καλώς ήλθε το δολάριο»).

Στη σημερινή εποχή νέες φράσεις, όχι κατ’ ανάγκην χιουμοριστικές, έχουν εισβάλει στο καθημερινό λεξιλόγιό μας. Φράσεις και λέξεις που τις  έχει επιβάλει η ζωή με τις καθημερινές ανάγκες της.

Για να θυμηθούμε μερικές:

α. «Έχω γυναίκα σήμερα»

Έκφραση, που απαντά σε διάφορες ερωτήσεις του στυλ: «Θα έρθεις για μπυρίτσα το μεσημέρι;»  «Όχι έχω γυναίκα σήμερα στο σπίτι». Αυτό αν ο ερωτώμενος είναι άνδρας και εργένης. Αν είναι γυναίκα και δώσει παρόμοια απάντηση, τότε μπορεί, αναλόγως της ηλικίας, να αφήσει υπονοούμενα για woke καταστάσεις…

Βέβαια το «έχω γυναίκα σπίτι», σημαίνει ότι  έχει έλθει γυναίκα για να βοηθήσει στη λάτρα του σπιτιού και ουδέν έτερον.

β. «Να παραγγείλουμε»

Δεν είναι καινούρια η φράση, έχει όμως μια κάπως διαφορετική χρήση. Παλιά λέγαμε «Να παραγγείλουμε γαλοπούλα τα Χριστούγεννα ή αρνί το Πάσχα ή λαγάνα την Καθαρή Δευτέρα ή μπακαλιάρο και σκόρδα του Ευαγγελισμού». Ακόμα «Να παραγγείλουμε παπούτσια και γραβάτα για το γάμο» και πάει λέγοντας. Ακόμα  μπορεί και να τραγουδούσαμε το «Κοιμήσου και παρήγγειλα στην πόλη τα προικιά σου, στη Βενετιά τα ρούχα σου και τα διαμαντικά σου».

Και σήμερα βέβαια ισχύουν οι προαναφερθείσες παραγγελίες όμως, τις περισσότερες φορές, λέγεται σε άλλες περιπτώσεις. Η πρόταση «Να παραγγείλουμε» έχει μπει  σχεδόν στην καθημερινή μας πραγματικότητα. Για παράδειγμα. Μαζευόμαστε δυό – τρεις φίλοι  για να δούμε αγώνα Τσου Λου (αυτό, στην ποδοσφαιρική αργκό σημαίνει Τσάμπιονς Λιγκ) στην τηλεόραση. Ε, πώς θα περάσουν δυό ώρες; Κάποια στιγμή, η ευγενεστάτη οικοδέσποινα, ρωτάει: «Να παραγγείλουμε κάτι να τσιμπήσουμε;». Όλοι αρνούνται ευγενικά, ασχέτως αν  από μέσα τους, περίμεναν πώς και πώς τη μαγική φράση: «Να παραγγείλουμε». Λέει ο ένας «Άσε ρε Μαιρούλα, ξένοι είμαστε εμείς τώρα;». Δήθεν ενδιαφέρεται για τον κόπο της Μαιρούλας ο δεύτερος δήθεν δυσανασχετεί: «Να μη σας βάζουμε σε κόπο ρε παιδιά τώρα». Ο τρίτος, δήθεν στενοχωριέται, δήθεν δυσφορεί, δήθεν έτσι, δήθεν αλλιώς  και λέει με δισταγμό: «Μη μας χαλάς τη δίαιτα ρε Μαίρη. Εμείς το βράδυ δεν τρώμε». Οπότε η οικοδέσποινα την ανάγκη φιλοτιμία ποιούσα  επεμβαίνει δυναμικά: «Καλέ τι λέτε; Ούτε να το συζητάτε. Να παραγγείλουμε Μήτσο μου». Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Να οι πίτσες ή τα σουβλάκια και να και οι απαραίτητες μπύρες, μ΄ εκείνον που δεν τρώει τα  βράδυα, να τα τσακίζει.

γ. Κλείστο το ρημάδι

Παλιότερα τη φράση αυτή την απευθύναμε σε κάποιον παρλαπίπα  που μας ζάλιζε με την λιμούρα του, τώρα  είμαστε λιγότερο ευγενικοί λέγοντας «βούλωστο ρε» και τα τοιαύτα. Σήμερα, σε πολύ μεγαλύτερη συχνότητα,  το λέμε, κυρίως  για την τηλεόραση, όταν μας αποτελειώνει με τα ψέματα και τις υπερβολές της. Και είναι πολλές οι φορές πανάθεμά την.

δ. Τα λέμε

Αυτή είναι η φράση που μάλλον κατέχει την πρώτη θέση στην καθημερινότητά μας.  «Τα λέμε» (συναντάται και με τη μορφή:   «Θα τα πούμε»). Τώρα γιατί δε τα λέμε εκείνη την ώρα που ήδη είμαστε μαζί και τα αφήνουμε εκκρεμή και ποια είναι εκείνα που ΘΑ τα πούμε;  Άγνωστο. Κάτι τέτοιο λένε και οι ξένοι: «see you later» (Θα σε δω αργότερα). Τώρα κι αυτοί πότε και πόσο αργότερα θα τον δουν δεν το ξεκαθαρίζουν.

********************

Ο φίλος Γιάννη Φ. από τη Ρόδο, έστειλε το παρακάτω πολύ ενδιαφέρον σημείωμα σχετικώς με την ενίσχυση στα καύσιμα και τη σχολική βία:

Αγαπητέ φίλε επιτρέψτε μου δύο παρεμβάσεις.

1. Όσον αφορά τα 50-60 € (στεριά-νησιά) του fuell pass υπάρχει παρεξήγηση. Έχει υπολογιστεί για 70 λίτρα τον μήνα, άρα 140 λιτ. για το δίμηνο

50-60 € Χ 100 λεπτά = 5000-6000 λεπτά/140λιτρα=35.7-42.85 λεπτά/λίτρο, τουτέστιν αν το λίτρο κοστίζει 2.10 €-0.3573=1.747 €/λίτρο, ή στα νησιά 2.25-0.428=1.822, δηλαδή ίσο περίπου με τότε που δεν γκρίνιαζαν οι “μη έχοντες”. Δεν πρέπει να το βλέπουμε σαν πόσο για φουλάρισμα.  Μεγάλο ποσοστό από τους αποστράτους, αν έχουν και συνταξιούχο σύζυγό δεν παίρνουν οριακά το fuell pass οπότε πρέπει να παραπονούνται για την εξαίρεση λόγω εισοδηματικών κριτηρίων. 

2. Για την 3ημερη αποβολή πρέπει να διευκρινίσω ότι πολλάκις γίνεται με αφαίρεση μόνο των ωριαίων απουσιών του 3ημέρου, ενώ ο παραβάτης βρίσκεται μέσα στην αίθουσα και συνεχίζει το “θεάρεστο” έργο του, τάχα για να μη χάνει τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Κούνια που τους κούναγε τους υποστηρικτές τέτοιων μεθόδων! Λες και αυτούς τους τραμπούκους μαθητές τους νοιάζει η μάθηση

Συντάξεις: - Πως δικαιώνονται, με αναδρομικά και αυξήσεις στις συντάξεις τους χιλιάδες συνταξιούχοι

 

Χιλιάδες παλαιοί συνταξιούχοι βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο, καθώς ανοίγει θέμα αναδρομικών που μπορεί να φτάσουν ακόμη και τις 12.000 ευρώ. Πρόκειται για συνταξιούχους που αποχώρησαν πριν από τον Μάιο του 2016 και είχαν περισσότερα από 30 συντάξιμα χρόνια, οι οποίοι είδαν τις συντάξεις τους να επανυπολογίζονται με βάση τα αυξημένα ποσοστά αναπλήρωσης.

Σύμφωνα με δημοσίευμα, ο συνήγορος του πολίτη ζητάει, από την κυβέρνηση  να επεκταθεί η καταβολή αναδρομικών, σε χιλιάδες παλαιούς συνταξιούχους, για τους οποίους οι αυξήσεις που προέκυψαν από τον επανυπολογισμό δεν αποδόθηκαν πλήρως, λόγω των λαθών που έγιναν, στον υπολογισμό της  προσωπικής διαφοράς

Το ζήτημα αφορά κυρίως όσους είχαν από 30,1 έως 40 χρόνια ασφάλισης. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι συντάξεις αυξήθηκαν λογιστικά, όμως το τελικό ποσό που μπήκε στην τσέπη των δικαιούχων παρέμεινε ίδιο ή αυξήθηκε λιγότερο, επειδή η αύξηση συμψηφίστηκε με την προσωπική διαφορά.

Οι παλαιοί συνταξιούχοι χωρίζονται σε διαφορετικές κατηγορίες, ανάλογα με το αν είχαν προσωπική διαφορά και αν η αύξηση που προέκυψε από τον επανυπολογισμό ήταν μεγαλύτερη ή μικρότερη από αυτή. Για ορισμένους δικαιούχους, τα αναδρομικά που διεκδικούνται μπορεί να φτάσουν σε ιδιαίτερα υψηλά ποσά.

Το θέμα αναμένεται να απασχολήσει έντονα το επόμενο διάστημα, καθώς χιλιάδες συνταξιούχοι θεωρούν ότι δεν έλαβαν το σύνολο των ποσών που δικαιούνταν μετά τον επανυπολογισμό. Για πολλούς, η προσωπική διαφορά λειτούργησε ως «κόφτης», κρατώντας τις αυξήσεις μακριά από την τσέπη τους.

Επειδή είναι σίγουρο πως, παρά την πρόταση  του συνηγόρου του πολίτη,  η  κυβέρνηση δεν θα προβεί στην απόφαση να δικαιώσει τους αδικηθέντες συνταξιούχους, θα πρέπει να προσφύγουν αρχικά,  στον ΕΦΚΑ και στη συνέχεια στο Ελεγκτικό Συνέδριο με την κατάθεση αγωγών 

πηγή:https://workenter.gr/anadromika-eos-12-000-evro-poioi-syntaxiouchoi-bainoun-xana-sto-tameio-931885