Τετάρτη 11 Ιουνίου 2025

Εσχάτη προδοσία; - «Να καεί να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή;»



 
Οι λέξεις έχουν βάρος, έχουν ευθύνη τα χείλη, ενέχουν τη διαδρομή της ιστορίας του πολιτισμού της ανθρωπότητας. Ζούμε σε καιρούς που οι λέξεις ξεφοβήθηκαν την ντροπή. Τι νόημα έχει το «εσχάτη προδοσία» παρά «πέτα ένα κούτσουρο στην φωτιά να ξαναλαμπαδιάσει» παρακολουθώντας το θέαμα ως Νέρωνες; Από το «Να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» στο «Εσχάτη προδοσία για τον Μητσοτάκη» ένα σλόγκαν δρόμος

Ρέα Βιτάλη

Εσχάτη προδοσία; Πώς πετάμε έτσι λέξεις; Ο λόγος, η γλώσσα ανασήκωσε τον άνθρωπο από τα τέσσερα πόδια, τον εξέλιξε, του έδωσε το «όπλο» να αντισταθμίσει την όχι και τόσο μεγάλη φυσική δύναμη. Προκειμένου για την τροφή, για να κυνηγήσουν ή για να  απωθήσουν ένοιωσαν την ανάγκη ομαδικότητας και συντονισμού. Η διαγενεακή πολιτιστική μετάδοση της πιο εξελιγμένης  τεχνολογίας των λίθινων εργαλείων, η μεταφορά πολύπλοκων γνώσεων και δεξιοτήτων από γενιά σε γενιά είχε ανάγκη επικοινωνίας. Μιλάμε για 1,6 εκατομμύρια χρόνια π.Χ. Η ομιλία, η γλώσσα, οι λέξεις είναι ιερή κατάκτηση.        

Ενοχοι; Εννοείται. Ποιοι; Ποιος άλλος δρόμος από τη Δικαιοσύνη να τους επιδείξει; (Παρά τις συχνές, και προσφάτως, απογοητεύσεις). Αλλά εσχάτη προδοσία; Η εσχάτη προδοσία είναι η βαρύτερη περίπτωση προδοσίας εναντίον μιας χώρας ή ενός αρχηγού κράτους. Τα πιο γνωστά παραδείγματα εσχάτης προδοσίας είναι η συμμετοχή σε πόλεμο με το μέρος του εχθρού εναντίον της πατρίδας, η απόπειρα πραξικοπήματος, η πραγματοποίηση εξαιρετικά καταστροφικών επιχειρήσεων κατασκοπείας… Ουσιαστικά το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας είναι έγκλημα το οποίο διαπράττεται κατά της πατρίδας. Πώς πετάμε έτσι λέξεις; Δεν προσβάλλει τον όποιο Πρωθυπουργό, προσβάλλει τον πολιτισμό που κατακτήσαμε. Με μελαγχολεί βαθιά ότι για ένα μετρήσιμο κομμάτι πολιτικού κόσμου, με δίοδο στην κοινωνία, μοιάζει σαν να μην φτάνουν 57 νεκροί. 

Ενας γνωστός, σε όλη την υπηρεσία του, εγκληματικά ακατάλληλος υπάλληλος που τον «έχωσαν» κατά τα διαχρονικά ειωθότα σε μια θέση ευθύνης παρεμπιπτόντως. 

Συνάδελφοι που ενώ γνώριζαν τις μη ικανότητές του, πιθανώς και να τις χλεύαζαν μεταξύ τους, λειτούργησαν με παροιμιώδη ωχαδελφισμό ως να μην μετακινούνται άνθρωποι με τα τρένα αλλά ρομπότ κούκλες. Μια υπηρεσία καραγκιόζ-μπερντές που ο καθένας μπαινόβγαινε ως χομπίστας και όχι ως εργαζόμενος. Ένας προϊστάμενος  που όλα τα έβλεπε αλλά πιθανώς σκεφτόταν «δεν θα βγάλω εγώ το φίδι από την τρύπα» και άλλωστε βολευόταν και ο ίδιος από το «σύστημα» ομερτά. 

Ένας υπουργός που είχε και δεν είχε αντίληψη του χάους αλλά ωστόσο μεγαλοστόμησε εμψυχώνοντας ασφάλεια στην πλήρη ανασφάλεια. Παραλαμβάνοντας το υπουργείο από άλλον υπουργό με αντίστοιχα στοιχεία, εκδηλωμένα με άλλον τρόπο, και αυτός από κάποιον άλλον και πάει λέγοντας μέχρι «τη στραβή σε κάποια βάρδια». 

Ενας οργανισμός από χρόνια σάπιος. Μια σύμβαση πρόχειρη με μια ιταλική εταιρεία που έγνοια είχε τη διαφύλαξη του «χάους» και θωπεία της «ομερτά» και όχι την ασφάλεια των πολιτών, τον εκσυγχρονισμό των τρένων. 

Μια μακριά γραμμή συναλλαγής. Όπως στις περισσότερες υπηρεσίες. Οχι μόνο των σιδηροδρόμων. Μια εικόνα πληρέστατη παθογενειών. Και αυτό το «μασίφ», θρασείας μονιμότητας, καλείται να το κυβερνήσει ένας, όποιος, Πρωθυπουργός με τετραετή θητεία. Και με μια αντιπολίτευση, όποιας εποχής, που δεν τείνει χέρι να επέμβουν δραστικά στο «μασίφ», το οποίο επίσης θα τον εξοντώσει όταν έρθει η δική του σειρά, αλλά μόνο να  ωρύεται για τα πάντα όλα μετρώντας τον χρόνο διακυβέρνησης ως υπερ-αρκούντως αρκετό. 

Καημό το έχω… Αν ενωνόμασταν καταπάνω σε αυτό το παθογενές εγκληματικό, θα σώζαμε πολίτες από θανάτους αλλά και θα διασώζαμε άλλους από μια φρικιαστικά κοπιώδη καθημερινότητα «ζωντανού θανάτου». Κι ωστόσο από την πρώτη στιγμή, βουλιμικά σχεδόν, αναζητήθηκαν πανωσηκώματα. Από ξιλόλια, βαγόνια που εξαφανίστηκαν, μέχρι την εργαλειοποίηση και αυτού ακόμα του δυστυχή Καλογήρου.

 Δικαιούνται οι πολίτες καχυποψία όταν όλα ενισχύουν την καχυποψία τους. Δικαιούνται, καθοδηγούνται, εκπαιδεύονται από τα γεννοφάσκια να ψάχνουν σε μονοπάτια και όχι στον δρόμο, να εντοπίζουν τα παράθυρα και όχι την πόρτα. Έτσι είναι δομημένο το δικό μας σύστημα και η σκέψη μας. Αν όμως τα κόμματα, η Βουλή, δεν μας διαφυλάξει, τότε ποιος; 

προδοσία; Τι νόημα έχει το εσχάτη προδοσία παρά «πέτα ένα κούτσουρο στην φωτιά να ξαναλαμπαδιάσει» παρακολουθώντας το θέαμα ως Νέρωνες; Στιγμιαίες αναζωπυρώσεις που στο τέλος θα μας «κάψουν» ακυβερνησία ισοπεδώνοντας τα πάντα. Από το «Να καεί το μπουρδέλο η Βουλή» στο «Εσχάτη προδοσία για τον Μητσοτάκη» ένα σλόγκαν δρόμος. Σλόγκαν-ποιούμε υποτιμώντας το κακό που συνεπάγεται.       

Οι λέξεις έχουν βάρος, έχουν ευθύνη τα χείλη, ενέχουν τη διαδρομή της ιστορίας του πολιτισμού της ανθρωπότητας. Ζούμε σε καιρούς που οι λέξεις ξεφοβήθηκαν την ντροπή. Μοιράζουμε «καρκίνους», τοξικότητα, απενοχοποιούμε την κακία, τη μοχθηρία. Στην Αμερική, την υπερδύναμη που δίνει τον «ρυθμό» στον κόσμο και σε «συμπεριφορά» κάθε είδους, η Πολιτική ξέπεσε σε «Business», και μάλιστα από τον ηγέτη που μπορεί να καμαρώσει για έξι επιχειρηματικές πτωχεύσεις ως επαγγελματική του καταξίωση. Λόγος εγωπαθής, αυθάδης, αμετροεπής, παρανοϊκός. Νέος κόσμος.       

Σε μας; Κάθε φορά που μιλάμε ανέξοδα για «Χούντα», μεταφέροντας την ευκολία του λόγου και σε νέους ανθρώπους που δεν έζησαν τη χούντα, ζώντας πια σε χρόνια κατακτημένης δημοκρατίας, είναι σαν να φτύνουμε την μνήμη του κάθε Παναγούλη και Μουστακλή που αληθινά μαρτύρησαν. Κάθε φορά που επιτρέπουμε σε κόμματα να παίρνουν έμπνευση από Χίτλερ είναι σαν να μην έχουμε αντίληψη του μεγαλύτερου εγκλήματος της ανθρώπινης Ιστορίας. Και αν πετάμε το “εσχάτη προδοσία”, έτσι!… Είναι σαν να επιδιώκουμε κροτίδες και όχι Δικαιοσύνη, δηλαδή ιδεώδης τρόπος για να μην βγάλουμε ποτέ άκρη. Να μην σταθούμε ακοίμητοι φύλακες μνήμης 57 νεκρών ενός εγκλήματος διαρκείας αλλά να τους εργαλειοποιήσουμε.

 Η γλώσσα, οι λέξεις είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση και κατάκτηση. Όπως αντίστοιχα ο τρόπος εκδήλωσης και διαχείρισης του πόνου είναι το πιο αποκαλυπτικό του χαρακτήρα του ανθρώπου και του πολιτισμού της συνείδησής του.  

ΥΓ. Η πρόταση της Μαρίας Καρυστιανού με κατηγορητήριο και για Εσχάτη Προδοσία εναντίον του Πρωθυπουργού κατετέθη στην Βουλή με 32 υπογραφές από Ελληνική Λύση-Βελόπουλος, Πλεύση Ελευθερίας- Ζωή Κωνσταντοπούλου, Νίκη-Δημήτρης Νατσιός και έξι ανεξάρτητους βουλευτές που πρόσκεινται στον Στέφανο Κασελάκη.          Ακολουθήστε το Protagon στο Google News text Καλή ιδέα η 24ωρη λειτουργία του Μετρό. Αλλά υπάρχουν τόσοι συρμοί; Τόσοι διαθέσιμοι εργαζόμενοι; 


Πηγή: Protagon.gr

Άρχισαν οι αλλαγές στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης


Πατήθηκε το "κουμπί" για νέες αυξήσεις στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, με πρώτη τη Δανία να ψηφίζει, εν μέσω αντιδράσεων, σύνταξη στα 70 για τους σημερινούς 55άρηδες.

Το μοντέλο της Δανίας είναι αυτό που θα ακολουθήσουν και όλες σχεδόν οι ευρωπαϊκές χώρες, και η Ελλάδα από το 2027, καθώς τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης έχουν συνδεθεί με το προσδόκιμο ζωής μετά τα 65. Η σύνδεση αυτή έγινε για λόγους προστασίας του συνταξιοδοτικού συστήματος και επάρκειας των συντάξεων από τους κινδύνους του δημογραφικού, που είναι η αύξηση των ηλικιωμένων και η μείωση του πληθυσμού εργάσιμης ηλικίας λόγω της υπογεννητικότητας. 

Η σύνδεση του προσδόκιμου ζωής μετά τα 65 με την ηλικία συνταξιοδότησης λειτουργεί ως βαλβίδα ασφαλείας για να μην υπάρξει η έκρηξη του ασφαλιστικού στο μέλλον από την αύξηση των δαπανών για συντάξεις. 

Όταν –και όσο– ανεβαίνει λοιπόν το προσδόκιμο ζωής, τόσο θα "τσιμπάνε" προς τα πάνω και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, που σημαίνει ότι οι ασφαλισμένοι θα μένουν περισσότερα χρόνια ως εργαζόμενοι και θα βγαίνουν αργότερα στη σύνταξη. 

Στην Ελλάδα τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης θα επανεξεταστούν στο τέλος του 2026, καθώς από το 2027 θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά η σύνδεσή τους με το προσδόκιμο ζωής των ατόμων άνω των 65 ετών. 

Από τις αλλαγές, αν ακολουθηθεί η συνταγή της Δανίας, μπορεί να γλιτώσουν όσοι έχουν περάσει το 55ο έτος και να επηρεαστούν με αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης οι νεότεροι ασφαλισμένοι έως 55 ετών. Ο παράγοντας που θα κρίνει ποιοι και πόσο θα επηρεαστούν έχει να κάνει με τις σημερινές ηλικίες συνταξιοδότησης, που είναι χαμηλότερες της Δανίας.

Η μέση ηλικία αποχώρησης στην Ελλάδα διαμορφώνεται για τις γυναίκες στα 59,7 έτη και για τους άνδρες στα 63,2 έτη, ενώ ο μέσος όρος για τον ΟΟΣΑ είναι 63,1 έτη για τις γυναίκες και 64,4 έτη για τους άνδρες. 

Η σύνδεση του προσδόκιμου ζωής με τα όρια ηλικίας προβλέπεται από τον ΟΟΣΑ (έκθεση του 2024) και, όσον αφορά την Ελλάδα, μπορεί να εφαρμοστεί με μία από τις τρεις παρακάτω παραμέτρους:

  1. Με αναλογία 1 προς 1.

  2. Με αναλογία 1 προς 2/3.

  3. Με αναλογία 1 προς 1/3. 

Η αναλογία 1 προς 1 σημαίνει ότι για καθένα έτος που αυξάνεται ο μέσος όρος ζωής μετά το 65ο θα αυξάνονται κατά ένα έτος και τα όρια ηλικίας.

Η αναλογία 1 προς 2/3 σημαίνει ότι η αύξηση στα όρια ηλικίας θα εξελίσσεται με μέτρια ταχύτητα, δηλαδή για καθένα έτος που θα αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής τα όρια ηλικίας θα αυξάνονται κατά 8 μήνες, ενώ με αναλογία 1 προς 1/3 η αύξηση στα όρια ηλικίας θα είναι 4 μήνες.

Στην Ελλάδα η σύνδεση του δείκτη προσδόκιμου ζωής των ατόμων άνω των 65 ετών με τα όρια ηλικίας έχει ψηφιστεί από το 2010, με τον ασφαλιστικό νόμο 3863/2010, και προβλέπει την αναπροσαρμογή των ορίων ηλικίας ανά τρία χρόνια από το 2021 και μετά. Η πρώτη αναπροσαρμογή για το 2021 δεν εφαρμόστηκε λόγω της πανδημίας. Η δεύτερη ήταν για το 2024, αλλά δεν έγινε καμία μεταβολή, καθώς έληξε η μεταβατική περίοδος 2015-2021, που προέβλεπε όρια ηλικίας συνταξιοδότησης κάτω των 67 και των 62 ετών, και πλέον ο επόμενος σταθμός είναι το 2027. Εκεί πιθανολογείται ότι, αν υπάρξει κάποια αλλαγή, αυτή θα εφαρμοστεί σταδιακά έως το 2030. 

Τρεις είναι οι δημογραφικοί δείκτες που θα καθορίσουν αν και πόσο θα αυξηθούν τα όρια ηλικίας από το 2027:

  1. Ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων άνω των 65 ετών προς τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό, που οδεύει προς το 60%, από 39% που είναι σήμερα.

  2. Ο δείκτης γήρανσης, που αυξάνεται, καθώς για κάθε 170 ηλικιωμένους άνω των 65 αντιστοιχούν 100 νέοι εργάσιμης ηλικίας για να τους αναπληρώσουν.

  3. Ο δείκτης γονιμότητας, που μπορεί να βελτιώθηκε οριακά από 1,3 παιδιά το 2018 σε 1,5 παιδιά το 2022, αλλά υπολείπεται του 2,1, που είναι στις ανεπτυγμένες χώρες. Η υπογεννητικότητα αποτελεί το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα και φαίνεται από το ισοζύγιο γεννήσεων προς θανάτους, που παραμένει ελλειμματικό, και μάλιστα διπλασιάστηκε σε μία 5ετία, από -33.856 άτομα το 2018 σε -64.706 άτομα το 2022!

Τι δείχνουν οι μελέτες για όρια ηλικίας και προσδόκιμο ζωής μετά τα 65

Η πρόσφατη μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής δείχνει ότι το 2030 τα νομοθετημένα σήμερα όρια ηλικίας των 62 και 67 ετών αυξάνονται κατά 1,5 έτος

Αν η αύξηση των ορίων ηλικίας γίνει σταδιακά, οι ασφαλισμένοι, για παράδειγμα, που θα κλείσουν το 62ο έτος το 2027 μπορεί να συνταξιοδοτηθούν με όριο ηλικίας τα 62,6, όσοι κλείσουν τα 62 το 2028 να βγουν στα 62,9 και όσοι κλείσουν τα 62 το 2030 να συνταξιοδοτηθούν στα 63,5

Το όριο ηλικίας των 62 ετών σήμερα με 40 έτη ασφάλισης για πλήρη σύνταξη, σύμφωνα με τη μελέτη, αυξάνεται στα 63,5 έτη στην περίοδο 2027-2030. Έως το 2040 θα έχει αυξηθεί στα 64,5 έτη, το 2050 στα 65,5, το 2060 θα έχει φτάσει στα 66,7 έτη και το 2070 στα 67,5.

Το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση για τους άνδρες αυξάνεται από 78,8 έτη το 2022 σε 86,5 έτη το 2070 και για τις γυναίκες αυξάνεται επίσης από 84,2 έτη το 2022 σε 90,4 έτη το 2070. Το προσδόκιμο ζωής στα 65 για τους άνδρες πηγαίνει από 18,7 έτη το 2022 σε 23,9 έτη το 2070, ενώ για τις γυναίκες πηγαίνει από 21,7 έτη σε 26,7 έτη, αντίστοιχα



πηγή:https://www.capital.gr/oikonomia/3925045/arxisan-oi-allages-sta-oria-ilikias-suntaxiodotisis-stin-europi/


Η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών;

 



Ο κ. Ερμόλαος, ήταν συνταξιούχος του υπουργείου Κοινωνικής Ανασυγκροτήσεως και Φροντίδος,  απ΄ το οποίο αφυπηρέτησε ευδοκίμως, έχοντας «εξαντλήσει την  ιεραρχία», όπως τον πληροφορούσε το σχετικό έγγραφο που του ενεχείρισαν, μαζί με τις ευχές τους για… καλό υπόλοιπο, ένθα λέγοντας «υπόλοιπο», ο καθείς αντιλαμβάνεται τι ακριβώς υπονοείται.

  • Του Υπτγου ε.α. Χρήστου Μπολώση

Ο κ. Ερμόλαος, ήταν ένας άνθρωπος, που μελετούσε με πάθος την ιστορία και δεν ήταν διατεθειμένος να ανοίγει το στόμα του και να χάβει ό,τι του σερβίριζαν η τηλεόραση, οι ηλεκτρονικές σελίδες και οι εφημερίδες.

Εκείνη την ημέρα λοιπόν, βρέθηκε στο ταβερνάκι της γειτονιάς του και αφού ο μικρός έφερε ένα «καθαρό», άρχισε να … γκρινιάζει για όλα.

Αφού αγανάκτησε λοιπόν με τους προοδευτικάριους που κοντεύουν να βγάλουν  τον Κολοκοτρώνη … ΛΟΑΤΚΙ+ και για άλλα τινά, ρώτησε:

  • Κύριοι ξέρετε τι έχει πει ο Σαντιγιάνα;

Ουδείς εγνώριζε τι έχει πει ο ισπανός φιλόσοφος Τζωρτζ Σαντιγιάνα, γι΄ αυτό ο κ. Ερμόλαος συνέχισε, αφού κούνησε το κεφάλι του πάνω κάτω, σημάδι ότι μια απογοήτευση από το ακροατήριό του την είχε λάβει

  • Ο Ισπανός φιλόσοφος Τζωρτζ Σανταγιάνα λοιπόν, έχει πει:  «Όποιος ξεχνάει την ιστορία του είναι υποχρεωμένος να την ξαναζήσει». 

Σούσουρο ακούστηκε από το ακροατήριο, φως φανάρι ότι το άκουγαν για πρώτη φορά και θαύμαζαν.  

Ο κ. Ερμόλαος αφού κατάλαβε ότι ρούμπωσε το φιλομαθές κοινόν, θέλησε να τους παιδέψει λίγο με κάνα δυό σπαζοκεφαλιές, ήγουν κουίζ.

  • Για πέστε μου κύριοι, ξέρετε ποιος υπέγραψε στις  8 Μαΐου 1897, δηλαδή μετά τον ατυχή, ή κατ’ άλλους ευτυχή, Πόλεμο του  1897, το Πρωτόκολλο Ανακωχής; 

Και επειδή εκ του ακροατηρίου ουδείς φυσικά εγνώριζε ο κ. Ερμόλαος συνέχισε. 

  • Ο Λοχαγός Μηχανικού Παναγιώτης Κοντογιάννης. Ένας απλός Λοχαγός υπογράφει Πρωτόκολλο Ανακωχής. 
  • Το ίδιο θα συμβεί και με το Πρωτόκολλο παραδόσεως της Θεσσαλονίκης το 1912, το οποίο υπογράφει άλλος ένας Λοχαγός. Ο Ιωάννης Μεταξάς. Μόνο που αυτός δεν ήταν απλός, αλλά μέγας. Ποιος τα έχει πει αυτά; Ουδείς. Ακόμη, πρέπει να ξλερουμε  ότι στο Πρωτόκολλο του 1897, οι Τούρκοι δεν αποκαλούνται «Τούρκοι», αλλά «Μωαμεθανοί». Το όνομα «Τούρκος» επεβλήθη πολύ αργότερα από τον Κεμάλ και μετά την επικράτηση του Κινήματος των Νεοτούρκων.

Στο σημείο αυτό ο κ. Ερμόλαος σταμάτησε την αφήγησή του και καμάκωσε ένα κεφτεδάκι. Μετά σήκωσε το ποτήρι του, τσούγκρισε με την παρέα του, ήπιε μια γουλιά ρετσίνα και συνέχισε:

  • Για να μου πει κάποιος από σας ρε φίλοι τι ήταν ο «Πατριωτικός σύνδεσμος»;
  • Να πω εγώ, πετάχτηκε ο Σήφης ο Αγγιναρομελιτζανάκης και αφού του έγνεψε «ναι» ο κ. Ερμόλαος, ο Σήφης εξεθίασε την δράση του «Πατριωτικού Συνδέσμου» και του Αρχηγού του συνταγματάρχου Ζορμπά, με αποκορύφωμα, όπως τόνισε, με μάτια βουρκωμένα, το Κίνημα που έφερε στην εξουσία τον Λευτέρη τον Βενιζέλο!
  • Ώπα ώπα Σήφη, γιατί πολύ φόρα πήρες. Δεν μου λες έχεις διαβάσει το Καταστατικό του Συνδέσμου; Και επειδή είμαι σίγουρος πως όχι, άκου τι αναφέρει, μεταξύ των άλλων: «το πρόγραμμά του «επιβληθήσεται εις τας Κυβερνήσεις  και την Βασιλείαν, εν ανάγκη δια της βίας». Άρα πολύ λίγο «δημοκράτης» ο Σύνδεσμος. Ακόμη είπες ότι έκανε «Κίνημα». Μήπως ήθελες να πεις «Πραξικόπημα»; Διότι κάθε συνταγματική εκτροπή είναι «Πραξικόπημα». Ή άλλοτε είναι «Κίνημα» ή «Επανάσταση» και άλλοτε «Πραξικόπημα» και «Χούντα»; Και με την ευκαιρία, είχε πάρει φόρα πλέον ο κ. Ερμόλαος και δεν κρατιόταν, θα πρέπει κάποτε  να μας πουν, πότε μία κίνηση του Στρατού είναι Πραξικόπημα, πότε Κίνημα, πότε Δικτατορία και πότε καλώς καμωμένη. Διότι έχουμε πλέον τις κακές και αιμοσταγείς δικτατορίες από την μια  και τα καλά κινήματα ή επαναστάσεις από την άλλη. Μερικά καλά κινήματα είναι το προαναφερθέν του 1909 στο Γουδή. 
  • Τι μας λες κύριε Ερμόλαε; Τούτα τα πράματα πρώτη φορά τα ακούμε, είπε ο Νικόλας, παλιός υπάλληλος του Δήμου. Για συνέχισε σε παρακαλώ

– Χαίρομαι, που βοηθάω να δείτε την αλήθεια φίλοι μου. Στα καλά κινήματα λοιπόν, κατατάσσεται και το Κίνημα της Εθνικής Αμύνης του 1916. Ξεχνάμε όμως  ότι με αυτό χωρίσθηκε η Ελλάδα στα δύο και οι ξένοι βομβάρδισαν ανηλεώς Αθήνα και Πειραιά. Καλό και το Κίνημα του Πλαστήρα το 1922 κ.λπ., μετά την Μικρασιατική Εκστρατεία, το οποίο κοσμείται με την άθλια «Δίκη των Εξ».  Αυτά άραγε δεν ήταν πραξικοπήματα; 

-Κατά πώς μας τα λες Ερμόλαε, έτσι είναι τα πράγματα, είπε σκεφτικός ο Αντρέας, παλιός  ΠΑΣΟΚτζής και νυν Νεοδημοκράτης, που του είχαν πιπιλίσει το μυαλό ότι ο Βενιζέλος ήταν επαναστάτης και ο Μεταξάς δικτάτορας.

-Ακριβώς έτσι είναι Αντρέα. Μας κρατούν όλους στη θολούρα, την παραπληροφόρηση και την άγνοια, ώστε να μπορούν άνετα να μας οδηγούν όπου αυτοί θέλουν. Δεν μπορεί αγαπητοί μου ο Φιντέλ Κάστρο, ο Μάο Τσε Τουνγκ και ο Στάλιν να χαρακτηρίζονται ως ηγέτες, επαναστάτες και σχεδόν άγγελοι και ο Φράνκο ή ο Στρατηγός Πινοσέτ, να παρουσιάζονται ως στυγνοί δικτάτορες. Θα σας πω μερικά παραδείγματα, που διάβασα σε γνωστή ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια. Ακούστε πώς προσδιορίζονται διάφοροι πρωθυπουργοί και πρόεδροι.

Ιωσήφ Στάλιν: Ηγέτης της Σοβιετικής Ενώσεως.

Αδόλφος Χίτλερ: Δικτάτορας της Ναζιστικής Γερμανίας. Μάλιστα αναφέρει ότι οι Ναζί εγκατέστησαν στην Γερμανία Φασιστικό καθεστώς… Ε, τότε φαίνεται ότι οι Φασίστες του Μουσολίνι εγκατάστησαν στην Ιταλία ναζιστικό καθεστώς. Τρικυμία εν κρανίω

Μάο Τσε Τούνγκ: Σημαντικός στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης του 20ου Αιώνα.

Μπενίτο Μουσολίνι: Διοίκησε την Ιταλία υπό σκληρό δικτατορικό καθεστώς.

Φιντέλ Κάστρο: Πρόεδρος της Κούβας.

Φρανσίσκο Φράνκο: Ισπανός δικτάτορας.

 Έριχ Χόνεκερ: Πρόεδρος του κρατικού συμβουλίου της μακαρίτισσας πιά Γερμανικής λαοκρατικής δημοκρατίας.

Χόρχε Βιντέλα: Στυγνός δικτάτορας της Αργεντινής.

Χο Τσι Μινχ: Πρωθυπουργός της Λ.Δ. του Βιετνάμ.

Κιμ Γιονγκ Ίλ: Ηγέτης της Β. Κορέας.

Αουγκούστο Πινοσέτ: Στυγνός δικτάτορας της Αργεντινής.

Νικήτα Χρουστσόφ: Γ.Γ. του Κ.Κ.Σ.Ε.

  • Τι μας λες κύριε Ερμόλαε; πετάχτηκε ο Σωτήρης που μικρός ήτανε στην ΚΝΕ και τώρα που μεγάλωσε γράφτηκε στην ΝΔ.
  • Εγώ δεν σας λέω τίποτα Σωτηράκη. Τώρα που θα φύγουμε από ‘δω, τράβα σπίτι σου και βρέστα όλα αυτά και ύστερα τα λέμε.
  • Έχουμε όμως και άλλα. Όπως ξέρετε, το 1944 κατά τα Δεκεμβριανά οι Άγγλοι βοήθησαν στην συντριβή της κομμουνιστικής ανταρσίας. Η τότε κυβέρνηση στήνεται καθημερινώς στον τοίχο, διότι δέχθηκε επέμβαση των ξένων. Όταν τον Νοέμβριο του 1916 οι Γάλλοι κανονιοβόλησαν την Αθήνα, τσιμουδιά μόνο και μόνο επειδή τα κανόνια εκείνα ήταν… γλυκά, αφού εξυπηρετούσαν τα σχέδια του Ελευθερίου Βενιζέλου. Αμ το άλλο; Εκείνο με την Συνθήκη των Σεβρών το ξέρετε;
  • Ε μη μας πεις ότι κι΄ αυτό είναι «θολούρα» ρε Ερμόλαε; είπε ο κύριος Μανώλης, συνταξιούχος συμβολαιογράφος και παλιός φιλελεύθερος.
  • Και βέβαια όχι Μανώλη. Αυτό δεν είναι «θολούρα». Αυτό είναι απάτη.
  • Για στάσου ρε φίλε. Μ΄ αυτήν εν δημιουργήθηκε η Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών;
  • Βεβαίως, αλλά μόνον στα χαρτιά, αφού κανένα κοινοβούλιο, ούτε καν το Ελληνικό την εκύρωσε. Άρα;

Ο κ. Μανώλης το ήξερε αυτό, αλλά πίστευε ότι θα πιάσει αδιάβαστο τον κ. Ερμόλαο, γι’  αυτό περιορίστηκε να το παίξει δήθεν αδιάφορος φωνάζοντας 

-Παιδί, πιάσε ένα μισόκιλο…

Ο κ. Ερμόλαος καμώθηκε ότι δεν κατάλαβε και τσίμπησε μια ελιά θρούμπα. Ήταν χρόνια φίλοι με τον κ.  Μανώλη και δεν θα τα χάλαγαν τώρα για τον Βενιζέλο, γι’ αυτό αποφάσισε ότι ήταν ώρα να κλείσει αυτή η, ενοχλητική για πολλούς, κουβέντα…

-Άντε όμως πολλά είπαμε. Άντε στη  υγειά μας.

Και με τις λέξεις αυτές υψώθηκαν τα ποτήρια και σε λίγο ο άκρατος οίνος, έβρεχε τα λαρύγγια της παρέας, ενώ ένα άλλο λαρύγγι της διπλανής παρέας, άρχισε να τραγουδάει:

Να σου δώσω μια να σπάσεις αχ βρε κόσμε γυάλινε, 

και να φτιάξω μια καινούργια κοινωνία άλληνε

Υστερόγραφο: Πολλά στοιχεία για το σημερινό και αυτό της περασμένης Δευτέρας κείμενα είναι από το δίτομο βιβλίο του Δρ. Ιωάννη Παπαφλωράτου με τίτλο: «Η ιστορία του Ελληνικού Στρατού 1833-1949», των εκδόσεων «Σάκκουλα».

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα 

Militaire News, την 6-6-2024 και εννοείται ότι την προσυπογράφουμε:

Κοροϊδεύοντας τους Στρατιωτικούς από τη Σχολή!

Για μια ακόμη χρονιά και παρά τις εξαγγελίες της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ σε συνδυασμό βέβαια με την ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ και την ΑΦΩΝΙΑ του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ και των Αρχηγών ΓΕΣ, ΓΕΝ και ΓΕΑ, συντηρούνται οι κατάφωρες αδικίες εις βάρος των σπουδαστών –τριών των ΑΣΕΙ-ΑΣΣΥ:

1. Ειδικότερα, δεν έχει αναληφθεί ΚΑΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ για να αντιμετωπιστεί η κατάφωρη αδικία εις βάρος αυτών των παιδιών, των αυριανών στελεχών των ΕΔ που χωρίς ντροπή η πολιτική αλλά και η στρατιωτική ηγεσία αρέσκεται να αποκαλεί ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΤΗ ΙΣΧΥΟΣ (τείνει να καθιερωθεί ως ανέκδοτο πλέον…), που λαμβάνουν 3 ως 4 φορές μικρότερη αποζημίωση σε σύγκριση με τους σπουδαστές των σχολών της ΕΛ.ΑΣ και του ΛΣ/ΕΛ.ΑΚΤ.

2. Δεν έχει γίνει ΚΑΜΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑ για χορήγηση φοιτητικής ταυτότητας (πάσο) στα παιδιά αυτά, παρά το γεγονός ότι εισάγονται μέσω Πανελληνίων, με αποτέλεσμα να μην έχουν καμία πρόσβαση σε εκπτώσεις και προνόμια, όπως οι λοιποί φοιτητές. ΚΟΣΤΟΣ ΜΗΔΕΝ, ούτε αυτό. Η μόνη πρεμούρα της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ, είναι να παραχωρήσει οικήματα στους δασκάλους – καθηγητές και πρόσβαση σε Λέσχες και Πρατήρια, χωρίς καμία ανταποδοτικότητα από το Υπουργείο Παιδείας.

3. Επιπλέον και όσον αφορά τη Σχολή Ευελπίδων, στην έδρα της οποίας σε λίγες ημέρες θα παραστεί η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Υπουργοί, Βουλευτές και σύσσωμη η στρατιωτική ηγεσία, οι νέοι Ανθυπολοχαγοί θα κληθούν ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΠΕΡΙΠΟΥ 500 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥΣ (περιλαμβανομένης αυτής που θα φορούν στην τελετή ονομασίας και επίδοσης του ξίφους).

Αλήθεια στο ΓΕΣ δεν υπάρχουν 80.000 ευρώ περίπου για να καλυφθεί το κόστος ;

Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ (που και τα 2 παιδιά του έχουν αποφοιτήσει από την ΣΣΕ) και ο Αρχηγός ΓΕΣ που έχουν διατελέσει και Διοικητές της Σχολής δεν έχουν ακούσει ποτέ τίποτα ή θεωρούν το ποσό ευτελές; Μήπως νομίζουν ότι ο νέος Ανθυπολοχαγός με καθαρό μισθό 940 Ευρώ μπορεί να πληρώσει παραπάνω από το μισό του μισθού του για τις στολές ;

Για μια ακόμη φορά, εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι περισσεύει η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ και η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ του συνόλου της ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ για τα παιδιά αυτά και απουσιάζει παντελώς η ΝΤΡΟΠΗ.

Υ.Γ. 1: Το κόστος για τις στολές των νέων Ανθυπολοχαγών είναι ίσο περίπου με το κόστος της περίφραξης του κτιρίου της ΔΕΠ, που δεν ΦΤΙΑΧΤΗΚΕ ΠΟΤΕ, και σαφώς ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΙΛΗΣ ΙΠΠΙΚΟΥ, αλλά και το κόστος της πτήσης 5 Ελικοπτέρων στις εορταστικές εκδηλώσεις στην Κέρκυρα, χώρο καταγωγής του κ. Δένδια; Να μην πούμε και για το ΚΙΝΗΤΡΟ ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ…

Υ.Γ. 2: Κύριε Αρχηγέ του ΓΕΣ, ναι η κλιματική αλλαγή είναι όντως παρούσα, λύστε όμως κανένα πρόβλημα καθημερινότητας για ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΑΣ, και αφήστε τις θεωρίες…

Δια την αντιγραφή: Χρήστος Μπολώσης



πηγή:https://www.dimokratia.gr/apopseis/578908/peri-istorias-genikos-2/


Διαταγή Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στους δημόσιους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους


     Κατά την διάρκεια της συνέντευξης  που παραχώρησε, στην πρωινή εκπομπή του ANT1 TV,  o εργατολόγος Αλέξης Μητρόπουλος,  επιδεικνύοντας έγγραφο του ΝΣΚ προς το ΣτΕ  δήλωσε πως:

     α. Στις 4 Ιουνίου 2025 συζητήθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, η προσφυγή εκπαιδευτικού που ζητά την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στους  δημόσιους υπαλλήλους, οι οποίοι απώλεσαν τα επιδόματα εορτών και αδείας με τον μνημονιακό νόμο 4093/2012. 

     β. Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών διέταξε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, να προβεί άμεσα, στην έκδοση εντολής προς το ΣτΕ και να τους τονίζουν με έμφαση τα εξής:

         = Να μην τολμήσουν να δικαιώσουν τον εκπαιδευτικό γιατί θα ανατραπεί η δημοσιομική ευστάθεια της Χώρας και θα διακυβευθεί η Θέση της στις σχετικές δυσμενείς διαδικασίες στην Ευρώπη. 

         = Η Χώρα βρίσκεται σε μεταπρογραμματική εποπτεία και ότι τα κράτη μέλη παραμένουν σε εποπτεία μέχρι να εξωφλήσουν το 70% των δανείων τους

     Στην περίπτωση που το ΣτΕ  δικαιώσει τον εκπαιδευτκό, τότε αυτομάτως στην κατηγορία των δικαιούχων θα συμπεριληφθούν εκτός από τους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους και όλοι οι συνταξιούχοι δημοσίου