Υπό την πίεση των δικογραφιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, κάποιοι στο Μαξίμου έκριναν ότι ο διά νόμου διαχωρισμός των ιδιοτήτων βουλευτή και υπουργού είναι η ενδεδειγμένη λύση. Τελικά βρέθηκαν να διαχειρίζονται όχι μόνο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και το κύμα αντιδράσεων και διαφωνιών των βουλευτών της ΝΔ
Η δήλωση του Πρωθυπουργού της προηγούμενης Δευτέρας (06/04) για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ είχε όλα τα λάθος στοιχεία, όπως θα τα έβρισκε κανείς σε ένα εγχειρίδιο πολιτικής επικοινωνίας.
Πέραν των έμμεσων αναφορών στην ουσία της υπόθεσης, πέραν του «διαλόγου» που επιχειρήθηκε να ανοίξει με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και πέραν του οριζόντιου συμψηφισμού, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να θίξει με τρόπο αποσπασματικό, βιαστικό και εν τέλει ακατανόητο, το θέμα του ασυμβίβαστου μεταξύ βουλευτικής και υπουργικής ιδιότητας. Προφανώς επιχειρήθηκε ένας επικοινωνιακός αντιπερισπασμός. Όταν όμως επιχειρείται κάτι τέτοιο, πρέπει να πετυχαίνει κιόλας.
Το πρώτο, στοιχειώδες, λάθος αυτής της επιλογής ήταν ότι μόλις λίγους μήνες νωρίτερα, τον Οκτώβριο του 2025 (και ενώ μια δικογραφία για το σκάνδαλο είχε ήδη διαβιβαστεί στη Βουλή), ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είχε απορρίψει κατηγορηματικά την ίδια ακριβώς πρόταση κατά τη διάρκεια ραδιοφωνικής του συνέντευξης στον ΣΚΑΪ. Και μόνο αυτό θα αρκούσε ως επιχείρημα ώστε η δήλωση της M. Δευτέρας απλούστατα να μη γίνει.
Το ατυχές της επιλογής, όμως, φανερώθηκε αμέσως και στη δημόσια συζήτηση που άνοιξε αυτομάτως, σε πολλά και διάφορα επίπεδα.
Ακούστηκαν πολλά με αφορμή την πρόταση να αναστέλλεται η βουλευτική ιδιότητα όταν κάποιος γίνεται υπουργός, βάσει των όσων ισχύουν στη Γαλλία, όπου το πολίτευμα όμως είναι διαφορετικό και οι κυβερνήσεις και οι πρωθυπουργοί διορίζονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Για παράδειγμα, επισημάνθηκε από πολλές πλευρές ότι ο υπουργός που προσωρινά δεν θα είναι βουλευτής, κάλλιστα θα διατηρεί επαφή με την εκλογική του περιφέρεια και θα εξυπηρετεί τους ψηφοφόρους του, όπως άλλωστε και ο αναπληρωτής του στη Βουλή.
Κατά άλλες εκδοχές, και αφού τέτοιου είδους προτάσεις είναι η χαρά του συνταγματολόγου, τίθεται έως και ζήτημα αντισυνταγματικότητας λόγω της παύσης βουλευτή που έχουν στείλει στο Κοινοβούλιο οι πολίτες, όπως και για την εναλλαγή στη βουλευτική θέση παραιτηθέντος βουλευτή και αναπληρωτή του. Όπως επισήμανε, δε, μεταξύ άλλων, σε άρθρο του (στα ΝΕΑ) ο Βαγγέλης Βενιζέλος, «στη Γαλλία πάντως η υποχρέωση προσωρινής αναπλήρωσης στη βουλευτική του ιδιότητα αφορά πρώτον και καλύτερο τον πρωθυπουργό».
Ένα επιπλέον στοιχείο που υποβάθμισε τη βαρύτητα της πρότασης του Πρωθυπουργού ήταν το γεγονός ότι εντάχθηκε στις υπό εξέταση διατάξεις της συνταγματικής αναθεώρησης.
Αυτό θα σήμαινε ότι ακόμη και αν προχωρούσε, το ασυμβίβαστο θα ίσχυε για τους βουλευτές της μεθεπόμενης Βουλής, δηλαδή ενδεχομένως –αναλόγως των εκλογικών κύκλων– από το 2030 και έπειτα. Αυτό που ίσως καταδεικνύει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο τη βιασύνη και το αχρείαστο της πρωθυπουργικής δήλωσης της προηγούμενης Δευτέρας ήταν η σχεδόν αντανακλαστική εκδήλωση των αντιδράσεων των βουλευτών. Κανείς δεν θέλησε να υπερασπιστεί το ασυμβίβαστο, αντιθέτως, σχεδόν όλοι εξέφρασαν τη διαφωνία τους. Αυτό κι αν θα έπρεπε να είναι αναμενόμενο.
Δεν εκτιμήθηκε όμως όπως θα όφειλε η συνθήκη και έτσι ο Πρωθυπουργός και το επιτελείο του Μαξίμου βρέθηκαν στη δυσάρεστη θέση να διαχειρίζονται όχι μόνο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και το κύμα αντιδράσεων και διαφωνιών των βουλευτών της ΝΔ.
Δεν ήταν από τις καλύτερες στιγμές του Κυριάκου Μητσοτάκη. 'Oσες εισηγήσεις και αν δέχεται, ο ίδιος είναι ο τελικός κριτής των όσων επιλέγει να εξαγγείλει. Η συνέχεια θα φανεί από το αν η πρόταση θα περιληφθεί τελικά στις προτάσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση (για να απορριφθεί πανηγυρικά από τους βουλευτές της ΝΔ) ή αν απλώς θα ξεχαστεί ως μια ατυχής έμπνευση.
Πηγή: Protagon.gr
