Πως μοιράζει, τον παραγόμενο πλούτο, στους συνταξιούχους, η Κυβέρνηση: - Στο 36,8% των πτωχών έως 658 ευρώ καθαρά!! - Στο 55,9% των πλουσίων έως 940 ευρώ καθαρά!! Οι αποδείξεις

Άκρως αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία του Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου και Πληρωμών των Συντάξεων «ΗΔΙΚΑ/ΗΛΙΟΣ» του Υπουργείου Εργασίας για τον Ιανουάριο, που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα.

Από τα στοιχεία του Πίνακα Σ.1 του Παραρτήματος της Έκθεσης προκύπτει ότι επί του συνόλου των συνταξιούχων τον Ιανουάριο  (2.503.922):

1.  Συντάξεις έως 1.000 ευρώ μεικτά λαμβάνουν 1.398.938 συνταξιούχοι (ποσοστό 55,9%).

2.  Συντάξεις έως 700 ευρώ μεικτά λαμβάνουν 922.576 συνταξιούχοι (ποσοστό 36,8%).

3  Συντάξεις έως 500 ευρώ μεικτά λαμβάνουν 458.598 συνταξιούχοι (ποσοστό 18,3%)!

Εξάλλου, αναφορικά με το ύψος των συντάξεων, ο Πίνακας 4 στη σελ. 7 της Έκθεσης δεν χωρεί αμφισβητήσεις. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα παρατιθέμενα στοιχεία:

α- Η μέση κύρια σύνταξη ανέρχεται στα 839,10 ευρώ μεικτά (788,74 ευρώ καθαρά) και είναι η χαμηλότερη σε ΟΛΕΣ τις χώρες της ΟΝΕ, 

β- Η μέση επικουρική σύνταξη ανέρχεται στα 196,66 ευρώ μεικτά (185 ευρώ καθαρά), 

γ- Το μέσο μέρισμα ανέρχεται στα 112,56 ευρώ μεικτά (105,40 ευρώ καθαρά)!

Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://enypekk.gr/2025/03/23/to-368-ton-syntaxiouchon-922-576-anthropoi-me-syntaxi-eos-658-e-kathara-700-e-meikta

Απαγορεύεται η οποιαδήποτε αναδημοσίευση, χωρίς την άδεια του εκδότη και οπωσδήποτε χωρίς την αναφορά της πηγής προέλευσης του περιεχομένου.

 

Δέος - Πως Γιόρτασε την Επέτειο της 25ης Μαρτίου το 1951, το Εκστρατευτικό Σώμα, στην εμπόλεμη Κορέα! - Η κατά μέτωπο επίθεση και ο θρίαμβος, στο ύψωμα 236 του 2ου και 3ου Λόχου!!!

 

Μια μικρή αφήγηση, ένεκα των ημερών: στις 25 Μαρτίου του 1921, στα εκατό χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης, η Ελληνική Στρατιά Μικράς Ασίας εξαπέλυε τη μεγάλη εαρινή επίθεση εναντίον του κεμαλικού στρατού. 

Στις 25 Μαρτίου του 1941, η Ιταλία εξαπέλυε τη δική της εαρινή επίθεση εναντίον του Ελληνικού στρατού (9-25 Μαρτίου). Αμφότερες επιθετικές ενέργειες, και η ελληνική το 1921 και η ιταλική το 1941, απέτυχαν.

Η Μικρασιατική Εκστρατεία και ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος αντέχουν (κάπως…) στο συλλογικό φαντασιακό των Ελλήνων. Όχι όμως και η επόμενη πολεμική αφήγηση: υπάρχει μια φωτογραφία σε ένα βιβλίο του πολεμικού ανταποκριτή Κίμωνα Σκορδίλη, όπου Έλληνες στρατιώτες, φορώντας αμερικανικές στολές, στήνουν ένα υποτυπώδες μνημείο για την 25η Μαρτίου του 1821 κάπου στην εμπόλεμη Κορέα.  

Το 1951, στην αρχική ακόμα, και πιο σκληρή, φάση του κορεατικού πολέμου, σε μια σύντομη ανάπαυλα των επιχειρήσεων, το  Ελληνικό τάγμα τίμησε την 25η Μαρτίου με ενός λεπτού σιγή για τους έως τότε πεσόντες του. Πιο πρόσφατοι, οι νεκροί της άγνωστης, ξεχασμένης μάχης του υψώματος 326: επιθετική επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε τη νύχτα της 7ης προς 8ης Μαρτίου του 1951 με κατά μέτωπο επίθεση από τον 2ο και τον 3ο Λόχο. 

Η αναφορά μάχης μάς λέει πως οι "υπηρέται τριών βαρέων όλμων λογχίζονται και αυτοί" μαζί με τον διοικητή του κινεζικού τάγματος. Συλλαμβάνονται περισσότεροι από είκοσι Κινέζοι και ο Αμερικανός ανώτατος αξιωματικός που επιβλέπει την όλη επιχείρηση, ζητάει από τον διοικητή του Ελληνικού τάγματος "τα ονόματα όλων των Ελλήνων οπλιτών του Τμήματος Εφόδου του 2ου Λόχου, τους οποίους είδε να λογχίζουν τον εχθρό". Οι ελληνικές απώλειες: τρεις στρατιώτες νεκροί και άλλοι τρεις τραυματίες. 

Έτυχε να συναντήσω δύο φορές έναν εκ των τριών αυτών τραυματιών, πριν από χρόνια σε εκδήλωση του συνδέσμου των βετεράνων. Ξεχώριζε: ήταν ο μόνος που φορούσε κάθε φορά το φθαρμένο χιτώνιο του Ελληνικού εκστρατευτικού σώματος. 

Πιο πολύ και από την ένδυση, θυμάμαι το χαμένο βλέμμα του. Με το μουστάκι, τα αξύριστα μάγουλα και τα ασυνήθιστα μακριά μαλλιά, θύμιζε Αμερικανό βετεράνο του Βιετνάμ. 

Και τις δύο φορές είχε μαζί του μια τσάντα μέσα στην οποία έφερε καδραρισμένο το πορτρέτο του έφεδρου Ανθυπολοχαγού Σταθιά, ο οποίος είχε σκοτωθεί στην αμυντική μάχη του υψώματος 381 (29-30 Ιανουαρίου 1951). Προσπάθησα να κουβεντιάσω μαζί του μα μιλούσε ακατάληπτα. Είχε μια ταχυλαλία και όλα έδειχναν ότι τα νεύρα του ήταν κουρελιασμένα. 

Οι υπόλοιποι βετεράνοι τον αντιμετώπιζαν με κατανόηση και αλληλεγγύη. "Ο καημένος", μου είπε ένας άλλος παλαίμαχος, "το μυαλό του δεν έφυγε ποτέ από την Κορέα. Λένε πως σε μια μάχη, άνοιξε η κοιλιά του, ενώ οι Κινέζοι έτρεχαν από πάνω του και τον ποδοπάτησαν". Δεν κατάφερα ποτέ να διασταυρώσω την ακρίβεια αυτής της μαρτυρίας. 

πηγή:https://www.kathimerini.gr/opinion/561309136/25i-martioy-1951/

KKE για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου 1821: - Η επανάσταση δεν ήταν τέκνο της Εθνικής Ενότητας αλλά των συμφερόντων της τάξης των καπιταλιστών - Σήμερα δίκαιος είναι κάθε αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο

 Η Επανάσταση του 1821 διδάσκει ότι κανένας συσχετισμός δυνάμεων, όσο αρνητικός και αν είναι, δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην κοινωνική εξέλιξη. Ο αγώνας των επαναστατών του 1821 ήταν ένας αγώνας δίκαιος, ακριβώς επειδή εξέφραζε τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας, επειδή τασσόταν με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας, με την πλευρά της κοινωνικής εξέλιξης. Αυτό του επέτρεψε και να νικήσει.

Η Επανάσταση του 1821 ήταν τέκνο μιας εποχής κοσμογονικών αλλαγών, στη διάρκεια της οποίας ο παλιός φεουδαρχικός κόσμος παρήκμαζε, ο νέος καπιταλιστικός κόσμος επικρατούσε ήδη στα σημαντικότερα οικονομικά κέντρα της εποχής και επιδίωκε να επικρατήσει παγκόσμια, τσακίζοντας τις υπάρχουσες φεουδαρχικές εξουσίες, αλλά και το σκοταδισμό και τους αναχρονισμούς, στους οποίους στηρίζονταν.

Αποτέλεσε κρίκο της αλυσίδας των αστικών επαναστάσεων που, στα τέλη του 18ου αιώνα και στις αρχές του 19ου αιώνα, προσέφεραν ριζοσπαστική διέξοδο στα οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα της φεουδαρχίας. Ταυτόχρονα, στρεφόμενη απέναντι σε μια φεουδαρχική αυτοκρατορία στην οποία κυριαρχούσε ο διαφορετικός φυλογενετικά πληθυσμός των Οθωμανών, η Επανάσταση είχε αντικειμενικά και εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα.

Ωστόσο, δεν ήταν η “εθνική ενότητα” αυτή που τροφοδότησε την επανάσταση, αλλά τα συμφέροντα της τάξης των καπιταλιστών (καραβοκυραίων, εμπόρων, τραπεζιτών κλπ.) και των τότε συμμάχων τους (μικροαστικών στρωμάτων, φτωχών αγροτών, εργατών κλπ.), που ασφυκτιούσαν στο φεουδαρχικό πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι επαναστατικές τους επιδιώξεις που στρέφονταν όχι μόνο εναντίον της οθωμανικής εξουσίας, αλλά και ενάντια στους ελληνόφωνους Χριστιανούς (ανώτεροι κληρικοί, Φαναριώτες, μερίδα των κοτζαμπάσηδων, των αρματολών κ.ά.) που τη στήριζαν.

Η επικράτηση της Επανάστασης οδήγησε στη συντριβή του φεουδαρχικού μηχανισμού, στην απελευθέρωση των νέων, των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, στη λύτρωση της ανθρωπότητας από το σκοταδισμό και την αμάθεια, στη λύτρωση των λαϊκών στρωμάτων από την εθνοτική καταπίεση, όχι όμως και από την ταξική εκμετάλλευση. 

Το ανεξάρτητο αστικό έθνος-κράτος στηριζόταν εξίσου στην εκμετάλλευση, αντικατέστησε τους φεουδάρχες εκμεταλλευτές με τους καπιταλιστές.

Στους κόλπους της νέας καπιταλιστικής εξουσίας διογκώθηκε και συνεχίζει να διογκώνεται η αντίφαση ανάμεσα, από τη μία στις δυνατότητες που προσέφερε η ανάπτυξη μιας όλο και περισσότερο κοινωνικοποιημένης παραγωγής και από την άλλη στην υπονόμευση των κοινωνικών αναγκών από την καπιταλιστική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και από τις ανάγκες του καπιταλιστικού κέρδους. Από ένα σημείο και έπειτα η καπιταλιστική εξουσία μεταβλήθηκε από υπηρέτη σε εμπόδιο της κοινωνικής εξέλιξης.

Σήμερα, δύο αιώνες μετά, η καπιταλιστική εξουσία προσφέρει μόνο φτώχεια, ανεργία, προσφυγιά, οικονομικές κρίσεις και ιμπεριαλιστικούς πολέμους για το μοίρασμα των κερδών, των αγορών και των σφαιρών επιρροής. Τέτοιος είναι και ο πόλεμος στην Ουκρανία, που αποτελεί συνέπεια της σύγκρουσης ανάμεσα σε δύο ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα, αυτό των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ από τη μια μεριά και από την άλλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας και των συμμάχων της. Δεν είναι ένας πόλεμος για την “ελευθερία”, τη “δημοκρατία”, ενάντια στον “αναθεωρητισμό”, ούτε ένας πόλεμος για την “αυτοδιάθεση των λαών”, ενάντια στο “νεοναζισμό”, όπως ισχυρίζονται προσχηματικά τα εμπόλεμα στρατόπεδα. Είναι ένας πόλεμος άδικος, που διεξάγεται για τα συμφέροντα των καπιταλιστών και έχει θύματα την εργατική τάξη και τους λαούς των «νικητών» και των «ηττημένων».

Γι’ αυτό σήμερα δίκαιος είναι κάθε αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και της συμμετοχής της χώρας μας σε αυτόν. Είναι ο ανεξάρτητος από την αστική τάξη και τους διεθνείς της συμμάχους της αγώνας ενάντια στην ξένη εισβολή και κατοχή, που στοχεύει στην ήττα της καπιταλιστικής εξουσίας των επιτιθέμενων και αμυνόμενων, στην κατάκτηση της εργατικής εξουσίας.

Η πάλη ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, η πάλη για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό είναι η μοναδική προοδευτική απάντηση στα αδιέξοδα του γερασμένου καπιταλιστικού συστήματος, η μόνη λύση για να σταματήσει η ταξική εκμετάλλευση και οι ιμπεριαλιστικές σφαγές που προξενεί.
Ο αγώνας για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό υπηρετεί τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας και της εξέλιξης, τη φιλία και τη συνεργασία των λαών, βρίσκεται στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Γι’ αυτό και η πάλη της εργατικής τάξης και των κοινωνικών της συμμάχων θα νικήσει, όσο ακλόνητος και αν φαντάζει σήμερα, ο κατά τα άλλα αλληλοσπαρασσόμενος καπιταλιστικός κόσμος.

25η Μαρτίου 1821 - Η ώρα ήλθεν, ω Άνδρες Έλληνες! - Η Πατρίς μάς προσκαλεί! - "Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος" - Oι σταθμοί της Επανάστασης.

 

 "Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος"

Η ώρα ήλθεν, ω Ανδρες Ελληνες!

Προ πολλού οι λαοί της Ευρώπης, πολεμούντες υπέρ των ιδίων Δικαιωμάτων και ελευθερίας αυτών, μας επροσκάλουν εις μίμησιν, αυτοί, καίτοι οπωσούν ελεύθεροι, επροσπάθησαν όλαις δυνάμεσι να αυξήσωσι την ελευθερίαν, και δι΄ αυτής πάσαν αυτών την Ευδαιμονίαν.

Οι αδελφοί μας και φίλοι είναι πανταχού έτοιμοι· οι Σέρβοι, οι Σουλιώται, και όλη η Ηπειρος οπλοφορούντες μάς περιμένουν·

Ας ενωθώμεν λοιπόν με Ενθουσιασμόν! Η Πατρίς μάς προσκαλεί!

Η Ευρώπη προσηλώνουσα τους οφθαλμούς της εις ημάς, απορεί διά την ακινησίαν μας· ας αντηχήσωσι λοιπόν όλα τα όρη της Ελλάδος από τον ήχον της πολεμικής μας Σάλπιγγος και αι κοιλάδες από την τρομεράν κλαγγήν των Αρμάτων μας. Η Ευρώπη θέλει θαυμάσει τας ανδραγαθίαςμας, οι δε τύραννοι ημών τρέμοντες και ωχροί θέλουσι φύγ΄ απ΄ έμπροσθέν μας.

Οι φωτισμένοι λαοί της Ευρώπης ασχολούνται εις την απόλαυσιν της ιδίας ευδαιμονίας και πλήρεις ευγνωμοσύνης διά τας προς αυτούς των Προπατόρων μας ευεργεσίας, επιθυμούσι την ελευθερίαν της Ελλάδος.

Ημείς φαινόμενοι άξιoι της προπατορικής αρετής και του παρόντος αιώνος είμεθα Ευέλπιδες, να επιτύχωμεν την υπεράσπισιν αυτών και εις βοήθειαν πολλοί εκ τούτων φιλελεύθεροι θέλουσιν έλθη, διά να συναγωνισθώσι με ημάς. Κινηθείτε, ω φίλοι, και θέλετε ιδή μίαν Κραταιάν δύναμιν ναυπερασπισθή τα δίκαιά μας! Θέλετε ιδή και εξ αυτών των εχθρών μας πολλούς οίτινες παρακινούμενοι από την δικαίαν μας αιτίαν, να στρέψωσι τα νώτα προς τον εχθρόν και να ενωθώσι με ημάς·

[…]

Απόσπασμα της προκήρυξης που κυκλοφόρησε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης στις 24 Φεβρουαρίου 1821, στο Ιάσιο, κηρύσσοντας την έναρξη της Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.

12 Απριλίου 1820

Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης αναλαμβάνει Γενικός Επίτροπος της Ανωτάτης Αρχής της Φιλικής Εταιρείας, η οποία είχε ιδρυθεί το 1814 στην Οδησσό από τους Ν. Σκουφά, Εμμ. Ξάνθο και Αθ. Τσακάλωφ.

22 Φεβρουαρίου 1821

Ο Αλ. Υψηλάντης διαβαίνει τον ποταμό Προύθο. Εναρξη της Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Τον Μάρτιο συγκροτείται ο Ιερός Λόχος από Ελληνες μαθητές και σπουδαστές σχολών του εξωτερικού.

23 Μαρτίου 1821 

Κολοκοτρώνης, Παπαφλέσσας και Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης απελευθερώνουν την Καλαμάτα. Συγκροτείται η Μεσσηνιακή Γερουσία και έπειτα από λίγες ημέρες απευθύνει «Προκήρυξη προς τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς».

23-24 Απριλίου 1821

 Πολυάριθμο τουρκικό στράτευμα νικά τις υπό τον Αθανάσιο Διάκο δυνάμεις στη γέφυρα της Αλαμάνας. Ο ίδιος συλλαμβάνεται, υποβάλλεται σε βασανιστήρια και πεθαίνει. Στην ίδια μάχη σκοτώνεται ο Ησαΐας Σαλώνων.

8 Μαΐου 1821

Ο Οδ. Ανδρούτσος στο Χάνι της Γραβιάς αντιστέκεται επιτυχώς στις τουρκικές δυνάμεις που πορεύονται προς την Πελοπόννησο. Ο Λ. Λογοθέτης κηρύσσει την Επανάσταση στη Σάμο.

12-13 Μαΐου 1821

Ελληνική νίκη στο Βαλτέτσι ανοίγει τον δρόμο για την κατάληψη της Τριπολιτσάς, στρατιωτικού και πολιτικού κέντρου της Πελοποννήσου.

Ιούνιος 1821

Ο Δ. Υψηλάντης φθάνει στην Πελοπόννησο ως εκπρόσωπος της Φιλικής Εταιρείας. Τον ίδιο μήνα ξεσπάει η Επανάσταση στην Κρήτη και οι Ελληνες γνωρίζουν την ήττα στη Γαλάτιστα της Χαλκιδικής. 

8 Σεπτεμβρίου 1821 

Ο Γ. Ολύμπιος και ο Ι. Φαρμάκης ηττώνται στη Μονή Σέκου στη Μολδαβία. Ηταν η τελευταία στρατιωτική σύγκρουση της Επανάστασης στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες.

23 Σεπτεμβρίου 1821

Οι Ελληνες καταλαμβάνουν την Τριπολιτσά.

30 Μαρτίου 1822

Ο αρχιναύαρχος Καρά Αλή καταστρέφει εκ θεμελίων τη Χίο. Είκοσι ημέρες πριν είχε αποβιβαστεί στο νησί ο Λ. Λογοθέτης, επικεφαλής ένοπλου τμήματος.

16 Μαΐου 1822

Ο Χουρσίτ Πασάς και ο Ομέρ Βρυώνης καταλαμβάνουν το Σούλι ύστερα από ολιγοήμερη πολιορκία.

6 Ιουνίου 1822

Ο Κωνσταντίνος Κανάρης πυρπολεί και καταστρέφει την τουρκική ναυαρχίδα στη Χίο. Ανάμεσα στους νεκρούς και ο Καρά Αλή.

26 Ιουλίου 1822 

Ηττα του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων από τους Ελληνες υπό τον Θ. Κολοκοτρώνη. Η καταστροφή της στρατιάς του ολοκληρώνεται δύο ημέρες μετά στο Αγιονόρι.

28-29 Οκτωβρίου 1822 

Ο Κανάρης πυρπολεί στα ανοιχτά της Τενέδου την τουρκική υποναυαρχίδα

30 Νοεμβρίου 1822

Καταλαμβάνεται το Παλαμήδι από τον Στάικο Σταϊκόπουλο.

12 Ιουλίου 1823

Ο Λόρδος Βύρων αποβιβάζεται στο Αργοστόλι. Την παραμονή των Χριστουγέννων καταφθάνει στο Μεσολόγγι, όπου στις 7 Απριλίου 1824 αφήνει την τελευταία του πνοή.

8-9 Αυγούστου 1823

Μάχη στο Κεφαλόβρυσο της Ευρυτανίας. Θάνατος του Μάρκου Μπότσαρη

Φθινόπωρο 1823 – καλοκαίρι 1824

Πρώτος εμφύλιος πόλεμος. Δύο κυβερνήσεις: η μία στην Τρίπολη υπό τον Πετρόμπεη και η άλλη, αποτελούμενη από μέλη του Βουλευτικού, υπό τον Κουντουριώτη στο Κρανίδι.

30 Νοεμβρίου 1823 

Ορλάνδος, Ζαΐμης και Λουριώτης πηγαίνουν στην Αγγλία για να βρουν δανειοδότες. Στις 28 Φεβρουαρίου 1824 υπογράφουν συμφωνητικό με ιδιωτικές τράπεζες για σύναψη δανείου 800.000 λιρών.

7-8 Ιουνίου 1824

Καταστροφή της Κάσου από τους Τουρκοαιγυπτίους και στις 21 του ιδίου μηνός των Ψαρών.

29 Αυγούστου 1824

Ναυμαχία του Γέροντα και πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας

Οκτώβριος 1824 – 6 Φεβρουαρίου 1825

Δεύτερος εμφύλιος πόλεμος, που εξελίσσεται σε σύγκρουση ανάμεσα στους Πελοποννήσιους οπλαρχηγούς και πολιτικούς και στην κυβέρνηση

12 Φεβρουαρίου 1825

Τουρκοαιγυπτιακά στρατεύματα υπό τον Ιμπραήμ αποβιβάζονται στη Μεθώνη.

15 Απριλίου 1825

Αρχίζει η δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου από τον Κιουταχή. Τον Δεκέμβριο θα προστεθεί στους πολιορκητές και ο Ιμπραήμ.

20 Μαΐου 1825

Ο Παπαφλέσσας αντιμετωπίζει στο Μανιάκι τις δυνάμεις του Ιμπραήμ και σκοτώνεται. Δύο ημέρες πριν η κυβέρνηση είχε απελευθερώσει τον Κολοκοτρώνη και τους φυλακισμένους συναγωνιστές του. 

10 Ιουνίου 1825

Ο Ιμπραήμ καταλαμβάνει την Τριπολιτσά. Τρεις ημέρες μετά, το στράτευμά του ηττάται στους Μύλους Αργολίδος από ελληνικές δυνάμεις υπό τους Μακρυγιάννη και Δ. Υψηλάντη

Αύγουστος – Νοέμβριος 1825

Οι Ελληνες νικούν στα Τρίκορφα, στον Καρβασαρά, στην Αλαμάνα και στο Δίστομο, υπό την ηγεσία του Γεωργίου Καραϊσκάκη.

4 Απριλίου 1826

Υπογράφεται από τη Ρωσία και την Αγγλία το Πρωτόκολλο της Πετρούπολης. Προβλέπει τη μεσολάβηση των δύο δυνάμεων για τη δημιουργία αυτόνομου ελληνικού κράτους, φόρου υποτελούς στον σουλτάνο.

10-11 Απριλίου 1826

Πολιορκούμενοι από 25.000 Τούρκους και Αιγυπτίους, οι κάτοικοι του Μεσολογγίου αποφασίζουν έξοδο τη νύκτα της 10ης Απριλίου, ξημερώνοντας των Βαΐων.

6-8 Αυγούστου 1826

Μάχες στο Χαϊδάρι, με επικεφαλής τους Καραϊσκάκη – Φαβιέρο, ενώ οι δυνάμεις του Κιουταχή έχουν κυριεύσει
από τις 3 Αυγούστου την Αθήνα.

24 Νοεμβρίου 1826

Νικηφόρος μάχη στην Αράχωβα, η κυριότερη μεταξύ όσων έγιναν εκείνες τις ημέρες.

8-16 Απριλίου 1827

Μάχες στο Φάληρο και στον Πειραιά. Στις 22 Απριλίου ο Καραϊσκάκης τραυματίζεται θανάσιμα. Δύο μέρες αργότερα στον Ανάλατο (σημ. Νέος Κόσμος) οι ελληνικές δυνάμεις γνωρίζουν δεινή ήττα.

6 Ιουλίου 1827

Λονδίνο. Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία υπογράφουν τη Συνθήκη Ειρηνεύσεως της Ελλάδος. Αποφασίζουν τη χρήση βίας για την επιβολή των όρων του Πρωτοκόλλου της Πετρούπολης.

8 Ιανουαρίου 1828

Αφιξη Καποδίστρια στο Ναύπλιο. Επειτα από τρεις μέρες πηγαίνει στην Αίγινα. Στις 18 Ιανουαρίου ιδρύεται η Προσωρινή Διοίκηση της Επικράτειας και τον Φεβρουάριο ο Φοίνικας καθιερώνεται ως εθνικό νόμισμα. 

7 Ιουλίου 1828

Οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφασίζουν την αποστολή γαλλικού εκστρατευτικού σώματος υπό τον Μαιζόν στην Πελοπόννησο. Στόχος, η εκδίωξη των δυνάμεων του Ιμπραήμ. Οι Γάλλοι στρατιώτες αποβιβάζονται τον Αύγουστο. 

Μάρτιος 1829

Οι Μεγάλες Δυνάμεις υπογράφουν πρωτόκολλο, με το οποίο καθορίζεται ότι το προς βορράν σύνορο του ελληνικού κράτους είναι η γραμμή Αμβρακικού – Παγασητικού. Η Εύβοια, οι Σποράδες, οι Κυκλάδες και τα νησιά του Αργοσαρωνικού περιλαμβάνονται στα όριά του.

12 Σεπτεμβρίου 1829

Νικηφόρος για τις ελληνικές δυνάμεις, υπό τον Δ. Υψηλάντη, μάχη στην Πέτρα Βοιωτίας. Ηταν η τελευταία μάχη της Επανάστασης.

Οι θεσμοί

Πελοποννησιακή Γερουσία

Οργανισμός διοίκησης που συγκροτήθηκε από τους επαναστατημένους Ελληνες της Πελοποννήσου στις 26 Μαΐου 1821 στη Μονή
Καλτεζών, αλλά από την επομένη ορίστηκε ως έδρα της η Στεμνίτσα. Λειτούργησε μέχρι την κατάργησή της από την Β΄ Εθνοσυνέλευση στο
Αστρος, τον Απρίλιο του 1823.

Αρειος Πάγος Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος

Προσωρινό καθεστώς διοίκησης που ιδρύθηκε με τη Συνέλευση των Σαλώνων (15-20 Νοεμβρίου 1821), στην οποία συμμετείχαν πληρεξούσιοι της Στερεάς Ελλάδος, της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας. Λειτούργησε έως το 1825.

Οργανισμός Δυτικής Χέρσου Ελλάδος

Πολιτικοδιοικητικός οργανισμός. Δημιουργήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1821 στο Μεσολόγγι. Αποτέλεσε προσωρινό καθεστώς διοίκησης της επαναστατημένης Δυτικής Ελλάδος. Εκλεγμένος πρόεδρος αυτού του οργανισμού ήταν ο Αλ. Μαυροκορδάτος. Καταργήθηκε το 1823.

Α΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου

Ψηφίζεται την 1η Ιανουαρίου 1822 το πρώτο σύνταγμα της Ελληνικής Επανάστασης -‒Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος. Είναι επηρεασμένο
από τα γαλλικά συντάγματα του 1793 και του 1795, καθώς και από την Αμερικανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.

Β΄ Εθνοσυνέλευση Αστρους

Στις 13 Απριλίου 1823 η Εθνική Συνέλευση επικυρώνει τον
Νόμο της Επιδαύρου, ο οποίος αποτελεί αναθεώρηση των μη θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματος που ψήφισε η Α΄ Εθνοσυνέλευση.

Γ΄ Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου

Στις 6 Απριλίου 1826 αποφασίζεται η αποδοχή της διαμεσολάβησης των Αγγλων ανάμεσα στους Ελληνες και τους Τούρκους. Εξαιτίας
της πτώσης του Μεσολογγίου, αναβάλλονται οι εργασίες της. Στις 11 Φεβρουαρίου 1827, αρχίζει τις συνεδριάσεις της στην Ερμιόνη η Γ΄ Εθνική Συνέλευση.

Γ΄ Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας

Στις 19 Μαρτίου 1827 εγκαινιάζεται η Β΄ περίοδος της Γ΄ Εθνικής Συνέλευσης. Ο Θ. Κολοκοτρώνης προτείνει να ανατεθεί η ηγεσία
του Στρατού στον Ρ. Τσορτς και του Ναυτικού στον Τ. Κόχραν. Στις 30 Μαρτίου η Εθνοσυνέλευση εκλέγει τον Ιω. Καποδίστρια κυβερνήτη της Ελλάδος.

Πανελλήνιον

Πανελλήνιον ονομάστηκε το γνωμοδοτικό σώμα που ιδρύθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1828 από τον Καποδίστρια, εις αντικατάστασιν του
Βουλευτικού. Ηταν ένας από τους όρους που έθεσε για να αναλάβει την εξουσία.

Γερουσία

Ήταν το σώμα που συστάθηκε το 1829 από τη Δ΄ Εθνοσυνέλευση Αργους εις αντικατάστασιν του Πανελληνίου. Αποτελούνταν από 27 γερουσιαστές. Η Δ΄ Εθνοσυνέλευση Άργους είχε αποφασίσει ότι τους 21 από αυτούς θα επέλεγε ο κυβερνήτης από τριπλάσιο αριθμό υποψηφίων που θα του υποδείκνυε η Συνέλευση, ενώ τους υπόλοιπους έξι θα τους όριζε μόνος του.

   

Καίγονται τα πετρέλαια … του Τραμπ στο Τέξας! Τρομακτική έκρηξη! Σαμποτάζ; Το Ιράν μετέφερε τον πόλεμο στην καρδιά των ΗΠΑ; - 3 ΒΙΝΤΕΟ

 Καίγονται τα πετρέλαια … του Τραμπ στο Τέξας! Τρομακτική έκρηξη! Σαμποτάζ; Το Ιράν μετέφερε τον πόλεμο στην καρδιά των ΗΠΑ; Aσύμετρη απειλή, υβριδικός πόλεμος;

Έχουν φτάσει οι φλόγες της Μέσης Ανατολής στην καρδιά των Ηνωμένων Πολιτειών; Πρόκειται για μια ύποπτα σκόπιμη πράξη, που φέρει τα χαρακτηριστικά ενός μηνύματος ; Μια τεράστια έκρηξη συγκλόνισε μια από τις μεγαλύτερες και πιο ζωτικές εγκαταστάσεις της Αμερικής χθες το βράδυ: το διυλιστήριο πετρελαίου Valero στο Πορτ Άρθουρ του Τέξας. Το περιστατικό δεν ήταν ένα συνηθισμένο γεγονός. Μετέτρεψε τη νύχτα της πόλης σε μέρα με φλόγες και πυκνό καπνό που κάλυψε ολόκληρη την περιοχή. Η ξαφνική έκρηξη ήταν τόσο τρομακτική που τα παράθυρα των αυτοκινήτων και σπιτιών έτριζαν και μια κατάσταση πανικού κατέλαβε τους κατοίκους οι οποίοι ανέφεραν στις αρχές μια ασφυκτικά ανυπόφορη οσμή Οι αρχές και το γραφείο του σερίφη της κομητείας Τζέφερσον κήρυξαν αμέσως κατάσταση έκτακτης ανάγκης, προτρέποντας τους κατοίκους στη δυτική πλευρά να παραμείνουν στα σπίτια τους, ενώ οι πυροσβέστες και οι ομάδες ταχείας δράσης έσπευσαν να περιορίσουν την φωτιά και να παρακολουθήσουν την ύπαρξη τοξικών αερίων. Αυτή η έκρηξη, η οποία έπληξε ένα γιγάντιο διυλιστήριο με την παραγωγική του ικανότητα να ξεπερνά τα 335.000 βαρέλια την ημέρα, συνέπεσε με εκπληκτική ακρίβεια με τις αεροπορικές επιδρομές που στόχευαν δύο ιρανικούς σταθμούς παραγωγής ενέργειας στο Ισφαχάν και το Χοραμσάχρ. Παρά τις προηγούμενες αμερικανικές διαβεβαιώσεις , αυτά τα διαδοχικά γεγονότα έχουν βυθίσει τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας σε έναν πραγματικό εφιάλτη, απειλώντας την προμήθεια πετρελαίου και για τις δύο πλευρές. Η μεγαλύτερη ειρωνεία έγκειται στην έντονη πολιτική αντίφαση που προηγήθηκε αυτών των επιθέσεων “οφθαλμού αντί οφθαλμού”.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είχε επίσημα ανακοινώσει πενθήμερο πάγωμα των επιθέσεων εναντίον ιρανικών ενεργειακών εγκαταστάσεων, προωθώντας την έναρξη σοβαρών μυστικών διαπραγματεύσεων. Αυτή η απόφαση αρχικά φαινόταν να είναι σανίδα σωτηρίας, αλλά η πολεμική κατάσταση επί του πεδίου, διέψευσε τις πολιτικές υποσχέσεις και αποκάλυψε το ψεύδος της εκεχειρίας. Η Τεχεράνη βεβαίως δεν είχε πεισθεί για την αξιοπιστία των δηλωσεων του Τραμπ και πίστευε ότι ηταν απλά ενα δόλωμα… Το ιρανικό Υπουργείο Εξωτερικών αρνήθηκε γρήγορα και κατηγορηματικά οποιονδήποτε διάλογο ή διαπραγματεύσεις με την Ουάσιγκτον καθ’ όλη τη διάρκεια των είκοσι τεσσάρων ημερών της σύγκρουσης. Τόνισε ότι οι όροι της Τεχεράνης σχετικά με το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ και οι απαιτήσεις της για τον τερματισμό του πολέμου παρέμειναν αμετάβλητοι, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα ότι η γλώσσα της βίας και η στοχοποίηση των διυλιστηρίων ήταν η μόνη αποφασιστική απάντηση σε αυτό το στάδιο. Σήμερα, ο κόσμος βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στις λαβίδες της διπλωματικής κατάρρευσης και ενός ανοιχτού πολέμου για τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις. Και το ερωτημα που ταλανίζει ειναι: Ήταν η έκρηξη στο Τέξας απλώς μια σύμπτωση ή μήπως ήταν μια σχολαστικά σχεδιασμένη πράξη δολιοφθοράς και εκδίκησης σε απάντηση στη στόχευση του Ισφαχάν; Όποια και αν είναι η απάντηση, το αναπόφευκτο αποτέλεσμα είναι ότι η σπίθα αυτής της σύγκρουσης έχει πράγματι χτυπήσει την πόρτα της Αμερικής, φορτωμένη με καταστροφικές οικονομικές και περιβαλλοντικές συνέπειες.

dimpenews.com

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ τα ματωμένα 3 μνημόνια - 42 δισ. ευρώ, από το 2010 έως και το 2017

 

Την τριετία 2010 - 2012 τα δηλωθέντα εισοδήματα μειώθηκαν κατά 35,6 δισ. ευρώ και συνολικά μέχρι και το 2017 χάθηκαν 42,1 δισ. ευρώ

Μάτωσαν τα νοικοκυριά στη διάρκεια των μνημονίων, με τα εισοδήματα να μειώνονται συνολικά κατά 42 δισ. ευρώ, κατά τα έτη 2010 έως και το 2017.

Οι μεγαλύτερες μειώσεις καταγράφηκαν στην πρώτη τριετία των δύο πρώτων μνημονίων, μέχρι και το 2012, με τα εισοδήματα να συρρικνώνονται κατά 35,6 δισ. ευρώ, ενώ συνολικά μέχρι και το 2014, το 1ο και το 2ο μνημόνιο κόστισαν συνολικά 39,7 δισ. ευρώ.

Οι μειώσεις συνεχίστηκαν και με το τρίτο μνημόνιο, που εφαρμόστηκε από το 2015 και μετά, αλλά αισθητά πιο επιβραδυνόμενες και συνολικά κόστισαν 2,4 δισ ευρώ στην τριετία 2015-2017.

Η συνολική μείωση της περιόδου 2010 μέχρι και το 2017 φτάνει στο 36,4% και είναι πρωτοφανές στα παγκόσμια χρονικά, οι πολίτες μιας χώρας να χάνουν πάνω από το 1/3 των εισοδημάτων τους, εν καιρώ ειρήνης.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΑΑΔΕ, το ύψος των δηλωθέντων εισοδημάτων από τα νοικοκυριά το 2010, έτος κατά το οποίο η χώρα μπήκε στα μνημόνια, ανέρχονταν στο ποσό των 115,7 δισ. ευρώ, για να μειωθούν, σταδιακά στο ποσό των 73,6 δισ. ευρώ, ή κατά 42,1 δισ. ευρώ.

Η πτώση των εισοδημάτων ξεκίνησε από νωρίς, από το πρώτο έτος των μνημονίων το 2010.

Όπως προκύπτει από τον σχετικό πίνακα, τα δηλωθέντα εισοδήματα που αποκτήθηκαν το 2009 (δηλώθηκαν το 2010) ανήλθαν σε 115,7 δισ. ευρώ.

Το επόμενο έτος, με τις πρώτες μνημονιακές περικοπές και τις απολύσεις, τα εισοδήματα μειώθηκαν δραματικά κατά 15,4 δισ. ευρώ και διαμορφώθηκαν στο επίπεδο των 100,3 δισ. ευρώ.

Το 2011 ακολούθησε νέα βουτιά των εισοδημάτων κατά 11 δισ. ευρώ και διαμορφώθηκαν σε 89,3 δισ. ευρώ.

Το 2012 ήταν η χρονιά των δύο μνημονίων. Εφαρμόστηκαν οι «ουρές» του 1ου μνημονίου και τα νέα μέτρα του 2ου μνημονίου, με αποτέλεσμα τα εισοδήματα να μειωθούν περαιτέρω κατά 9,18 δισ. ευρώ, και να διαμορφωθούν στο ποσό των 80,12 δισ. ευρώ.

Στα χρόνια που ακολούθησαν οι ρυθμοί μείωσης των εισοδημάτων επιβραδύνθηκαν, αλλά εξακολούθησαν να κινούνται σε πτωτική τροχιά. Το 2013, μειώθηκαν κατά 1,35 δισ. ευρώ, το 2014, κατά 2,76 δισ. ευρώ.

Σωρευτικά, μέχρι και το 2014 που εφαρμόστηκε το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο, οι απώλειες των δηλωθέντων εισοδημάτων ανήλθαν στο ποσό των 39,7 δισ. ευρώ! 
Από το 2015 που ξεκίνησε η εφαρμογή του Γ΄ μνημονίου, τα εισοδήματα μειώθηκαν περαιτέρω  κατά 850 εκατ. ευρώ. Το επόμενο έτος, το 2016, η μείωση συνεχίστηκε, αλλά επιβραδυνόμενη, καθώς περιορίστηκε σε 550 εκατ. ευρώ.

Το 2017 η μείωση ανήλθε σε 1 δισ. ευρώ, η οποία οφείλεται βασικά στα χαμηλότερα εισοδήματα που δήλωσαν ελεύθεροι επαγγελματίες και αγρότες, για να αποφύγουν την πληρωμή υψηλών ασφαλιστικών εισφορών.

Συνολικά, στην περίοδο εφαρμογής του 3ου μνημονίου, τα εισοδήματα μειώθηκαν κατά 2,4 δισ. ευρώ.

Πού οφείλεται η κατάρρευση των εισοδημάτων

Η κατάρρευση των εισοδημάτων ήταν αποτέλεσμα πολλών παραγόντων και συγκεκριμένα:

• Της αύξησης της ανεργίας, καθώς η μείωση της απασχόλησης δημιούργησε επιπλέον 900.000 ανέργους σε σχέση με το 2008. Ενδεικτικά το ποσοστό της ανεργίας το 2008 ήταν στο 7,8%, το 2010 αυξήθηκε στο 12,7%, το 2012 αυξήθηκε στο 24,4%, το 2013 εκτοξεύτηκε  στο 27,5%. Το 2014 μειώθηκε στο 26,5%, στο 24,9% το 2015 και στο 21,5% στο 2017.
• 
  
• Των περικοπών των αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Όσοι διέσωσαν τις θέσεις απασχόλησής τους, υποχρεώθηκαν σε γενναίες μειώσεις των αποδοχών τους, οι οποίες κυμάνθηκαν από 35% και 40%.
• 
  
• Της μείωσης των μισθών στο δημόσιο τομέα, μέσω παγώματος μισθολογικής εξέλιξης και την κατάργηση του 13ου και 14ου  μισθού.
• 
  
• Της μείωσης των συντάξιμων αποδοχών και 23 διαδοχικές περικοπές.
• 
  
• Της δραματικής μείωσης του τζίρου στην αγορά, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τα λουκέτα σε χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την έξοδο στην ανεργία των επαγγελματιών.
• 
  
• Της αύξησης της φορολογίας, η οποία οδήγησε σε διόγκωση της φοροδιαφυγής. Επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες, υπέστησαν μεν σημαντική μείωση της δραστηριότητάς τους, αλλά ταυτόχρονα μείωσαν και τα εισοδήματα που δήλωναν. Με τον τρόπο αυτό, η μείωση του συνολικού ύψους των εισοδημάτων που δηλώνονταν στην εφορία επιταχύνθηκε.

πηγή:https://www.sofokleousin.gr/katarreysi-ton-eisodimaton-%C2%A0

Συνέβη σαν Σήμερα το 1821 - Η απελευθέρωση της Καλαμάτας

 

Επαναστατικός αναβρασμός επικρατούσε στη Μάνη τον Μάρτιο του 1821. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης βρισκόταν στην Καρδαμύλη και οι Φιλικοί είχαν κάμψει τις αντιρρήσεις του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη για το άκαιρο του ξεσηκωμού.

Στα μέσα του μηνός ένα πλοίο φορτωμένο με πολεμοφόδια, σταλμένο από τους Φιλικούς της Σμύρνης, φθάνει στο λιμάνι του Αλμυρού, έξω από την Καλαμάτα. Ο Νικηταράς και ο Αναγνωσταράς με τους άνδρες τους αναλαμβάνουν να μεταφέρουν το πολύτιμο φορτίο σε ασφαλές μέρος.

Οι οθωμανικές αρχές της Καλαμάτας πληροφορούνται το γεγονός και ενεργώντας αφελώς ζητούν να μάθουν από τους προκρίτους το περιεχόμενο του φορτίου και γιατί συνοδεύεται από ενόπλους. Αυτοί τους απαντούν ότι οι ένοπλοι είναι χωρικοί που συνοδεύουν φορτία λαδιού για το φόβο των ληστών. Ο βοεβόδας της Καλαμάτας Σουλεϊμάν αγάς Αρναούτογλου πείθεται και ζητά τη βοήθεια των Μανιατών, που στέλνουν στην πόλη 150 άνδρες, υπό τον Ηλία Μαυρομιχάλη (20 Μαρτίου).

Από τις 17 Μαρτίου, όμως, οι πρόκριτοι της Μάνης, υπό την αρχηγία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, είχαν υψώσει τη σημαία της επανάστασης στην Τσίμοβα, σημερινή Αρεόπολη της Λακωνίας. Ο παπάς του χωριού όρκισε και ευλόγησε τα όπλα των καπεταναίων και των παλικαριών τους στην Εκκλησία των Ταξιαρχών. Οι ατίθασοι Μανιάτες ξεκίνησαν την Επανάσταση, οκτώ μέρες πριν από τη συμβατική της έναρξη.

Αμέσως μετά, ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης και ο Γιατράκος ξεκινούν για τον Μιστρά και τη Μονεμβασιά, ενώ ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με 2.000 άνδρες για την Καλαμάτα. Εν τω μεταξύ, στο άλλο άκρο της Πελοποννήσου σημειώνεται η πρώτη επαναστατική ενέργεια του Αγώνα, με την πολιορκία των Καλαβρύτων (21 Μαρτίου), την οποία υπερασπίζεται για λογαριασμό των Οθωμανών ένας άλλος Αρναούτογλου, ο Ιμπραήμ.

Οι Μανιάτες φθάνουν έξω από την Καλαμάτα στις 22 Μαρτίου και καταλαμβάνουν τους γύρω λόφους. Τότε μόνο ο αγάς της πόλης κατανοεί τι συμβαίνει. Είναι αργά για να διαφύγει στην Τριπολιτσά, καθώς η Καλαμάτα είναι ολόγυρα αποκλεισμένη και αποφασίζει να αντιτάξει άμυνα με τους Τούρκους της πόλης. Όταν το πρωί της 23ης Μαρτίου 1821 οι επαναστάτες εισέρχονται στην Καλαμάτα, ο Ηλίας Μαυρομιχάλης ζητά από τον Αρναούτογλου να παραδοθεί, τονίζοντάς του το μάταιο της προσπάθειάς του.

Πράγματι, ο αγάς παραδίδει στους επαναστάτες με πρωτόκολλο την πόλη και τον τουρκικό οπλισμό. Το μεσημέρι, μπροστά από την εκκλησία των Αγίων Αποστόλων και μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα, οι ιερείς ευλογούν τις σημαίες και ορκίζουν τους αγωνιστές.

Επακολούθησε σύσκεψη των οπλαρχηγών, που αποφάσισαν τη δημιουργία μιας επαναστατικής επιτροπής, την οποία ονόμασαν «Μεσσηνιακή Γερουσία», για τον καλύτερο συντονισμό του αγώνα. Η ηγεσία της ανατέθηκε στον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, που έφερε τον τίτλο Αρχιστράτηγος του Σπαρτιατικού και Μεσσηνιακού στρατού. Την ίδια μέρα, η «Μεσσηνιακή Γερουσία», με Προκήρυξή της προς την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, γνωστοποιεί ότι οι Έλληνες ξεσηκώθηκαν για την ελευθερία τους.

Το κείμενο της Προκήρυξης, το πρωτότυπο της οποίας σώζεται στα αρχεία του Foreign Office (βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών), είναι το εξής:

Προειδοποίησις εις τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς, εκ μέρους του φιλογενούς αρχιστρατήγου των Σπαρτιατικών στρατευμάτων Πέτρου Μαυρομιχάλη και της Μεσσηνιακής Συγκλήτου.

Ο ανυπόφορος ζυγός της Οθωμανικής τυραννίας εις το διάστημα ενός και επέκεινα αιώνος, κατήντησεν εις μίαν ακμήν, ώστε να μην μείνη άλλο εις τους δυστυχείς Πελοποννησίους Γραικούς, ει μη μόνον πνοή και αυτή δια να ωθή κυρίως τους εγκαρδίους των αναστεναγμούς.

Εις τοιαύτην όντες κατάστασιν στερημένοι από όλα τα δίκαιά μας, με μίαν γνώμην ομοφώνως απεφασίσαμεν να λάβωμεν τα άρματα, και να ορμήσωμεν κατά των τυράννων. Πάσα προς αλλήλους μας φατρία και διχόνοια, ως καρποί της τυραννίας απερρίφθησαν εις τον βυθόν της λήθης, και άπαντες πνέομεν πνοήν ελευθερίας.

Αι χείρες ημών αι δεδεμέναι μέχρι του νυν από τας σιδηράς αλύσσους της βαρβαρικής τυραννίας, ελύθησαν ήδη, και υψώθηκαν μεγαλοψύχως και έλαβον τα όπλα προς μηδενισμόν της βδελυράς τυραννίας.

Οι πόδες ημών οι περιπατούντες εν νυκτί και ημέρα εις τας εναγκαρεύσεις τας ασπλάγχνους τρέχουν εις απόκτησιν των δικαιωμάτων μας. Η κεφαλή μας η κλίνουσα τον αυχένα υπό τον ζυγόν τον απετίναξε και άλλο δεν φρονεί, ει μη την Ελευθερίαν.

Η γλώσσα μας η αδυνατούσα εις το να προφέρη λόγον, εκτός των ανωφελών παρακλήσεων, προς εξιλέωσιν των βαρβάρων τυράννων, τώρα μεγαλοφώνως φωνάζει και κάμνει να αντηχή ο αήρ το γλυκύτατον όνομα της Ελευθερίας.

Εν ενί λόγω απεφασίσαμεν, ή να ελευθερωθώμεν, ή να αποθάνωμεν. Τούτου ένεκεν προσκαλούμεν επιπόνως την συνδρομήν και βοήθειαν όλων των εξευγενισμένων Ευρωπαίων γενών, ώστε να δυνηθώμεν να φθάσωμεν ταχύτερον εις τον Ιερόν και δίκαιον σκοπόν μας και να λάβωμεν τα δίκαιά μας.

Να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον Ελληνικόν γένος μας. Δικαίω τω λόγω η μήτηρ μας Ελλάς, εκ της οποίας και υμείς εφωτίσθητε, απαιτεί ως εν τάχει την φιλάνθρωπον συνδρομήν σας, και ευέλπιδες, ότι θέλει αξιωθώμεν, και ημείς θέλομεν σας ομολογή άκραν υποχρέωσιν, και εν καιρώ θέλομεν δείξη πραγματικώς την υπέρ της συνδρομής σας ευγνωμοσύνην μας.

1821 Μαρτίου 23 εν Καλαμάτα. Εκ του Σπαρτιατικού Στρατοπέδου

Πέτρος Μαυρομιχάλης, αρχιστράτηγος του Σπαρτιατικού και Μεσσηνιακού στρατού.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/234?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=sinevi_san_simera&utm_term=2024-03-23

© SanSimera.gr