Οταν πήραμε τη Θεσσαλία και την Αρτα

 

 
Ολες τις επεκτάσεις των συνόρων του ελληνικού κράτους λίγο-πολύ τις γνωρίζουμε. Αυτή για την οποία όχι απλώς ξέρουμε τα λιγότερα αλλά καμιά φορά ξεχνάμε ακόμα και το πότε έγινε είναι η προσάρτηση της Θεσσαλίας και της επαρχίας της Αρτας, που υπεγράφη στις 2 Ιουλίου 1881, ειρηνικά και αναίμακτα. Μη με ρωτάτε γιατί. Κι εγώ με την απορία ζω

Ελένη Λετώνη

Η προσάρτηση της Θεσσαλίας και της επαρχίας της Αρτας στον εθνικό κορμό αποτελεί τη δεύτερη επέκταση των συνόρων του ελληνικού κράτους – και την πρώτη σε βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οπως ξέρουμε, τα Επτάνησα, που είχαν προσαρτηθεί 17 χρόνια νωρίτερα, βρίσκονταν υπό βρετανική κυριαρχία και παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με την ανάρρηση του βασιλιά Γεωργίου Α’ στον θρόνο. 

Ειρηνικά λοιπόν προσαρτήθηκαν τα Επτάνησα το 1864, ειρηνικά και η Θεσσαλία με την επαρχία της Αρτας το 1881. Τα Επτάνησα δόθηκαν «προίκα» στον βασιλιά Γεώργιο, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Με τη Θεσσαλία και την επαρχία της Αρτας, όμως, τι παίχτηκε, παιδιά; Πώς και μας τις έδωσαν; Εδώ το πράγμα αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον – μυθιστορηματικό, θα μπορούσε να πει κανείς. 

Ολα ξεκίνησαν με έναν πόλεμο που δεν προλάβαμε. Ναι, καλά διαβάσατε. Τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1877-1878 δεν τον προλάβαμε. Ολοι οι υπόλοιποι Βαλκάνιοι είχαν μπει στον πόλεμο στο πλευρό της Ρωσίας, αλλά εμείς απόφαση δεν μπορούσαμε να πάρουμε. Οι Ρώσοι μας έλεγαν να μπούμε, οι Βρετανοί μας έλεγαν να καθίσουμε ήσυχοι, και εμείς βρισκόμασταν στη μέση. Κλασικά. Και όταν τελικά, με τα πολλά, αποφασίσαμε να μπούμε στον πόλεμο και φτάσαμε στα σύνορά μας στον Δομοκό, πληροφορηθήκαμε ότι ο πόλεμος είχε τελειώσει τρεις μέρες νωρίτερα. Τι να πεις 

Και αν νομίζετε ότι τα πράγματα δεν μπορούσαν να γίνουν χειρότερα, πλανάστε πλάνην οικτράν. Διότι η Ρωσία και η ηττημένη Οθωμανική Αυτοκρατορία υπέγραψαν την περίφημη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, η οποία προέβλεπε, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία της Μεγάλης Βουλγαρίας 

Ευτυχώς για εμάς, αυτό δεν άρεσε στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές δυνάμεις, οι οποίες παρενέβησαν και συγκλήθηκε άμεσα το Συνέδριο του Βερολίνου. Εκεί, όχι μόνο αναιρέθηκαν όσα είχαν συμφωνηθεί με τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, αλλά εκδόθηκε και ένα πρωτόκολλο σύμφωνα με το οποίο προσκαλείτο η Yψηλή Πύλη να συμφωνήσει με την Eλλάδα σε μια νέα ρύθμιση των συνόρων στη Θεσσαλία και στην Ηπειρο. 

Να αναφέρουμε εδώ ότι η κυβέρνηση Κουμουνδούρου υποστήριζε εμμέσως πλην σαφώς τις επαναστατικές εστίες που είχαν ανάψει σε Θεσσαλία και Ηπειρο κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού Πολέμου, ώστε αργότερα να μπορεί να αξιοποιήσει τον ξεσηκωμό των Ελλήνων εναντίον των Οθωμανών ως διαπραγματευτικό χαρτί. 

Οι πρώτες συζητήσεις ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1879 στην Πρέβεζα, ενώ ακολούθησε δεύτερος γύρος διαπραγματεύσεων τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς στην Κωνσταντινούπολη, με την ενεργή συμμετοχή και ξένων πρεσβευτών. Σημαντικός ήταν ο ρόλος του φιλελεύθερου βρετανού πολιτικού Γκλάδστοουν, ο οποίος, όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία, φρόντισε να πραγματοποιηθεί νέα συνάντηση στο Βερολίνο τον Ιούνιο του 1880 

Τον Φεβρουάριο του 1881, σε νέα συνδιάσκεψη στην Κωνσταντινούπολη, η Πύλη κατόρθωσε να μειώσει τα εδάφη που θα παραχωρούνταν στην Ελλάδα, χρησιμοποιώντας ως πρόφαση τις αντιδράσεις των Αλβανών στην Ηπειρο αλλά και θέματα στρατηγικής σημασίας που αφορούσαν ορισμένα περάσματα στη Θεσσαλία. Η τελική απόφαση ανακοινώθηκε στην ελληνική κυβέρνηση στις 28 Μαρτίου 1881 και έγινε αποδεκτή. Σαράντα μέρες αργότερα, στις 24 Μαΐου 1881 (ν.η.), οι αντιπρόσωποι των Μεγάλων Δυνάμεων και της Υψηλής Πύλης υπέγραψαν τη Σύμβαση στην Κωνσταντινούπολη. Τον επόμενο μήνα, στις 2 Ιουλίου 1881 (ν.η.), υπεγράφη το ίδιο κείμενο ανάμεσα σε Ελλάδα και Οθωμανική Αυτοκρατορία, σύμφωνα με το οποίο παραχωρούνταν στο ελληνικό κράτος η Θεσσαλία, εκτός από την Ελασσόνα, καθώς και η επαρχία της Αρτας. 

Αμέσως ξεκίνησε η εκκένωση των περιοχών από τους Οθωμανούς. Η ενσωμάτωση των νέων περιοχών στο ελληνικό κράτος ξεκίνησε με την Αρτα στις 23 Ιουνίου 1881. Την προηγούμενη μέρα η εφημερίδα Θεσσαλική έγραφε: «Τα δεσμά της δουλείας εθραύσθησαν. Η Αρτα, πόλις ιστορική, ρίπτεται ελευθέρα εις τας αγκάλας της μητρός». Ο ελληνικός στρατός μπήκε στις 8 Αυγούστου στον Δομοκό, στις 18 Αυγούστου στην Καρδίτσα, στις 23 Αυγούστου στα Τρίκαλα, στις 31 Αυγούστου στη σημαιοστολισμένη πόλη της Λάρισας, ενώ τελευταίος απελευθερώθηκε ο Βόλος στις 21 Οκτωβρίου 1881. 

Με την ενσωμάτωση των νέων εδαφών αυξήθηκε η έκταση της Ελλάδας κατά 13.300 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της κατά περίπου 300.000 κατοίκους. Πολύ σημαντικό ήταν το γεγονός ότι τα εδάφη που προσαρτήθηκαν ήταν ιδιαίτερα εύφορα. Βέβαια, η ύπαρξη των τσιφλικιών και η πώλησή τους από τους τούρκους ιδιοκτήτες, κυρίως σε Ελληνες του εξωτερικού, σήμαινε μεν ότι δεν μεταβλήθηκε ουσιαστικά το ιδιοκτησιακό καθεστώς, αλλά επιδεινώθηκε η ήδη κακή θέση των κολίγων, δηλαδή των καλλιεργητών του θεσσαλικού κάμπου. Παράλληλα, το ζήτημα της απαλλοτρίωσης των τσιφλικιών και της διανομής των γαιών στους ακτήμονες καλλιεργητές παρέμεινε άλυτο για πολλά χρόνια. 

Η τραγική ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι στις εκλογές που έγιναν μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών ένταξης των νέων περιοχών στην ελληνική επικράτεια, αντί οι κάτοικοί τους να ψηφίσουν τον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κουμουνδούρο για τις επίμονες προσπάθειές του, εκείνοι στήριξαν τον Τρικούπη χαρίζοντάς του την εκλογική νίκη! Γιατί; Ελα μου ντε! Πάντως, ύστερα από αυτή την εκλογική ήττα, ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος αποσύρθηκε από την πολιτική και πέθανε 14 μήνες αργότερα. Τουλάχιστον, στις πόλεις της Θεσσαλίας το όνομά του έχει δοθεί σε αρκετούς δρόμους, ως ελάχιστο φόρο τιμής στον άνθρωπο που αγωνίστηκε και πέτυχε την ένωσή τους με τη μητέρα-πατρίδα. 

Πηγή: Protagon.gr

Κυβερνητική κοροϊδία με τις μειώσεις τιμών σε 2.000 κωδικούς - Τα σούπερ μάρκετ παραδέχθηκαν πως δεν έχουν… ιδέα (!) για το ποιοι είναι αυτοί οι κωδικοί

 

Λίγες μόνο ημέρες μετά τους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης ότι κατάφερε να πείσει τους εμπόρους και τις επιχειρήσεις σούπερ μάρκετ να διατηρήσουν μειωμένες τιμές σε μια σειρά από προϊόντα φαίνεται πως το θέμα παίρνει διαστάσεις… κοροϊδίας

Παρότι η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει ότι οι μειώσεις τιμών θα αφορούν 2.000 κωδικούς προϊόντων, τα σούπερ μάρκετ παραδέχθηκαν πως δεν έχουν… ιδέα (!) για το ποιοι είναι αυτοί οι κωδικοί.

Η κυβέρνηση παρουσίασε τις μειώσεις τιμών ως αποτέλεσμα συνεννόησης με την αγορά και ως απόδειξη ότι μπορεί να υπάρξει ανάχωμα στις ανατιμήσεις, μετά και την κατάργηση, στο τέλος Ιουνίου, του ανώτατου ορίου στο περιθώριο κέρδους των σούπερ μάρκετ. Με απλά λόγια, αφού έληξε το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους, η κυβέρνηση επιχείρησε να εμφανίσει μια νέα «συμφωνία» με τις αλυσίδες και τους προμηθευτές, ώστε να μη μετατραπεί η άρση του μέτρου σε νέο κύμα αυξήσεων.

Δεν ξέρουν τη λίστα

Η υπόθεση προκαλεί εύλογα ερωτήματα για το αν η πολυδιαφημισμένη παρέμβαση στην αγορά έχει πραγματικό αντίκρισμα για τους καταναλωτές ή αν πρόκειται για ακόμα μία επικοινωνιακή άσκηση πάνω στο πιο ευαίσθητο πρόβλημα των νοικοκυριών, που δεν είναι άλλο από την ακρίβεια στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

Παρότι η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει ότι οι μειώσεις τιμών θα αφορούν 2.000 κωδικούς προϊόντων, τα σούπερ μάρκετ παραδέχθηκαν πως δεν γνωρίζουν ποιοι κωδικοί περιλαμβάνονται στη λίστα. Συγκεκριμένα, σε δηλώσεις του σε τηλεοπτική εκπομπή του Mega News, ο γενικός διευθυντής της Ενωσης Super Market Ελλάδας, Απόστολος Πεταλάς, σημείωσε ότι οι άνθρωποι του κλάδου δεν γνωρίζουν καν ποιες κατηγορίες αφορούν οι επίμαχες μειώσεις, με φορείς και κόμματα να ζητούν τη δημοσιοποίηση της επίμαχης λίστας.

Η δήλωση αυτή ουσιαστικά τινάζει στον αέρα το κυβερνητικό αφήγημα περί οργανωμένης και σαφούς παρέμβασης στην αγορά. Διότι όταν η κυβέρνηση ανακοινώνει μειώσεις σε 2.000 προϊόντα, ο πολίτης περιμένει να ξέρει ποια είναι αυτά τα προϊόντα, σε ποια ράφια θα τα βρει, ποια ήταν η προηγούμενη τιμή τους και ποια είναι η νέα. Διαφορετικά, οι καταναλωτές μένουν ακόμα μία φορά στο «σκοτάδι», δεν ξέρουν αν το προϊόν που αγοράζουν εντάσσεται στη συμφωνία, ούτε μπορεί να συγκρίνουν με ακρίβεια την προηγούμενη με τη νέα τιμή.

Παραβιάζει τη νομοθεσία

Το κλίμα σύγχυσης που ακολούθησε προκάλεσε και την παρέμβαση της Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή. Η Αρχή επιχείρησε να ξεκαθαρίσει ότι η λίστα υπάρχει, ωστόσο δεν μπορεί να δημοσιοποιηθεί αναλυτικά λόγω του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου και της προστασίας εμπορικά ευαίσθητων πληροφοριών, επισημαίνοντας πως οι ισχυρισμοί ότι η μη δημοσιοποίηση της αναλυτικής λίστας κωδικών συνιστά δήθεν «εξαπάτηση των καταναλωτών» είναι απολύτως ανακριβείς.

Οπως αναφέρει, «η νομοθεσία προβλέπει ότι τα σχετικά στοιχεία των ανατιμήσεων και των υποτιμήσεων των προμηθευτών και χονδρεμπόρων διαβιβάζονται από τις υπόχρεες αλυσίδες σούπερ μάρκετ προς το υπουργείο Ανάπτυξης και την ΑΑΕΑ & ΠΚ σε εβδομαδιαία βάση, για σκοπούς ελέγχου και εποπτείας. Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνουν εμπορικά ευαίσθητες πληροφορίες και καλύπτονται από ρήτρα εμπιστευτικότητας για την προστασία του εμπορικού απορρήτου», για να καταλήξει πως «δεν μπορεί να δημοσιοποιηθεί η πλήρης αναλυτική λίστα κωδικών, barcodes, προμηθευτών, χονδρεμπόρων και τιμών αγοράς, διότι αυτό θα παραβίαζε το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και θα εξέθετε στοιχεία εμπορικού απορρήτου».

Τι αναφέρουν τα στοιχεία της ΑΑΔΕ – 53 λέξεις

Τα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή δείχνουν πως στο διάστημα από την 1η Απριλίου έως τις 24 Ιουνίου 2026 καταγράφηκαν 1.898 υποτιμήσεις σε βασικούς τιμοκαταλόγους προμηθευτών, με μέση μείωση 5,94%. Οι μειώσεις αφορούν κυρίως προϊόντα του καλαθιού του νοικοκυριού, όπως νωπό κρέας, καφέ, τυριά, ελαιόλαδο, ζυμαρικά και είδη προσωπικής φροντίδας.

https://www.dimokratia.gr/oikonomia/716198/kyvernitiki-koroidia-me-tis-meioseis-timon-se-2-000-kodikoys/

Αρχή Ελέγχου Αγοράς: - Μειώσεις τιμών σε 1.898 βασικά προϊόντα - Γιατί δεν δημοσιοποιείται η αναλυτική λίστα;

 

Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή (ΑΑΕΑ&ΠΚ) ανακοίνωσε ότι κατά το διάστημα από 1 Απριλίου έως 24 Ιουνίου 2026 καταγράφηκαν μειώσεις τιμών τιμοκαταλόγου σε 1.898 κωδικούς βασικών προϊόντων, με τον αριθμητικό μέσο όρο της υποτίμησης να διαμορφώνεται στο 5,94%.

Όπως αναφέρει ανακοίνωση, με αφορμή δημοσιεύματα σχετικά με τη μη δημοσιοποίηση της αναλυτικής λίστας των προϊόντων, η Αρχή διευκρινίζει ότι δεν αποκρύπτει στοιχεία, αλλά εφαρμόζει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, καθώς η βάση δεδομένων περιλαμβάνει εμπορικά ευαίσθητες πληροφορίες, όπως κωδικούς προϊόντων, barcodes, τιμές αγοράς, προμηθευτές και ημερομηνίες μεταβολών, οι οποίες καλύπτονται από ρήτρα εμπιστευτικότητας.

Συγκεκριμένα επισημαίνει: «Δεν υπάρχει καμία απόκρυψη στοιχείων. Δεν υπάρχει καμία εξαπάτηση των καταναλωτών. Υπάρχει νόμος, υπάρχουν διοικητικά δεδομένα και υπάρχει υποχρέωση της Πολιτείας να τα χειρίζεται με θεσμική σοβαρότητα».

Αναλυτικά αναφέρει η Αρχή στην ανακοίνωσή της τα εξής:

«Με αφορμή δημοσιεύματα περί δημοσιοποίησης της αναλυτικής λίστας των κωδικών προϊόντων στους οποίους έχουν καταγραφεί μειώσεις τιμών τιμοκαταλόγου, διευκρινίζει τα εξής:

Δεν υπάρχει καμία απόκρυψη στοιχείων. Δεν υπάρχει καμία εξαπάτηση των καταναλωτών. Υπάρχει νόμος, υπάρχουν διοικητικά δεδομένα και υπάρχει υποχρέωση της Πολιτείας να τα χειρίζεται με θεσμική σοβαρότητα.

Η αναλυτική βάση δεδομένων με κωδικούς προϊόντων, barcodes, τιμές αγοράς, προμηθευτές, ημερομηνίες ανακοίνωσης και ημερομηνίες εφαρμογής αποτελεί διοικητικό και ελεγκτικό αρχείο, το οποίο διαβιβάζεται στις αρμόδιες αρχές στο πλαίσιο της νομοθεσίας για την ανακοίνωση μεταβολών τιμών και την παρακολούθηση της αγοράς.

Η νομοθεσία προβλέπει ότι τα σχετικά στοιχεία των ανατιμήσεων και των υποτιμήσεων των προμηθευτών και χονδρεμπόρων διαβιβάζονται από τις υπόχρεες αλυσίδες σούπερ μάρκετς προς το υπουργείο Ανάπτυξης και την ΑΑΕΑ&ΠΚ, σε εβδομαδιαία βάση, για σκοπούς ελέγχου και εποπτείας. Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνουν εμπορικά ευαίσθητες πληροφορίες και καλύπτονται από ρήτρα εμπιστευτικότητας για την προστασία του εμπορικού απορρήτου.

Συνεπώς δεν μπορεί να δημοσιοποιηθεί η πλήρης αναλυτική λίστα κωδικών, barcodes, προμηθευτών, χονδρεμπόρων και τιμών αγοράς, διότι αυτό θα παραβίαζε το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και θα εξέθετε στοιχεία εμπορικού απορρήτου.

Αυτό που μπορεί να δημοσιοποιείται είναι η συγκεντρωτική εικόνα, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει στην αγορά, χωρίς να παραβιάζεται ο νόμος.

Για την περίοδο 01.04.2026 έως 24.06.2026, από την επεξεργασία των διαθέσιμων στοιχείων προκύπτουν:

* 1.898 καταγεγραμμένες υποτιμήσεις προϊόντων βασικού τιμοκαταλόγου προμηθευτών

* αριθμητικός μέσος όρος υποτίμησης 5,94%

* μειώσεις σε κατηγορίες προϊόντων που αφορούν άμεσα το καλάθι του νοικοκυριού.

Οι 1.898 υποτιμήσεις αφορούν μειώσεις τιμών τιμοκαταλόγου από προμηθευτές και χονδρεμπόρους προς τις αλυσίδες σούπερ μάρκετς. Η τελική τιμή ραφιού διαμορφώνεται από κάθε επιχείρηση λιανικής, στο πλαίσιο της εμπορικής της πολιτικής, της τιμολογιακής της στρατηγικής, των προωθητικών ενεργειών και των κανόνων της αγοράς. Ωστόσο, κατά κανόνα, οι μειώσεις τιμών τιμοκαταλόγου δημιουργούν τη βάση για αντίστοιχη αποκλιμάκωση των τελικών τιμών ραφιού.

Ενδεικτικά, οι 1.898 υποτιμήσεις κατανέμονται σε βασικές ομάδες προϊόντων ως εξής:

* 1.116 υποτιμήσεις σε νωπό κρέας, εκ των οποίων 907 στο νωπό μοσχάρι και 209 στο νωπό χοιρινό. Πρόκειται κυρίως για υποτιμήσεις τιμοκαταλόγου που συνδέονται με χονδρεμπόρους κρέατος προς αλυσίδες σούπερ μάρκετς.

* 120 υποτιμήσεις σε συσκευασμένο καφέ.

* 63 υποτιμήσεις σε τυριά.

* 44 υποτιμήσεις σε ελαιόλαδο.

* 35 υποτιμήσεις σε σαμπουάν και προϊόντα περιποίησης μαλλιών.

* 29 υποτιμήσεις σε μπισκότα.

* 27 υποτιμήσεις σε αναψυκτικά.

* 19 υποτιμήσεις σε ζυμαρικά.

* 445 υποτιμήσεις σε λοιπές βασικές κατηγορίες προϊόντων που περιλαμβάνονται στα στοιχεία παρακολούθησης της αγοράς.

Η μεγαλύτερη συγκέντρωση μειώσεων εμφανίζεται στο νωπό κρέας, δηλαδή σε κατηγορία άμεσης κατανάλωσης που επηρεάζει το καλάθι του νοικοκυριού. Παράλληλα, καταγράφονται αξιοσημείωτες μειώσεις σε συσκευασμένο καφέ, ελαιόλαδο, τυριά, ζυμαρικά και βασικά είδη προσωπικής φροντίδας.

Η Αρχή υπογραμμίζει ότι η αναφορά των στοιχείων αυτών δεν αποτελεί ισχυρισμό παράβασης, υπαιτιότητας ή αξιολόγησης συμμόρφωσης συγκεκριμένης επιχείρησης. Αποτελεί συγκεντρωτική αποτύπωση των μειώσεων τιμών τιμοκαταλόγου που έχουν καταγραφεί και επεξεργαστεί στο πλαίσιο της εποπτείας της αγοράς.

Οι ισχυρισμοί ότι η μη δημοσιοποίηση της αναλυτικής λίστας κωδικών συνιστά δήθεν «εξαπάτηση των καταναλωτών» είναι απολύτως ανακριβείς. Η πραγματικότητα είναι ακριβώς η αντίθετη: η Αρχή εφαρμόζει τον νόμο. Συλλέγει στοιχεία, τα ελέγχει, τα επεξεργάζεται, δημοσιοποιεί τη συγκεντρωτική εικόνα και αξιοποιεί την αναλυτική βάση για ελεγκτικούς σκοπούς.

Όσοι ζητούν τη δημοσιοποίηση πλήρους λίστας κωδικών γνωρίζουν ή οφείλουν να γνωρίζουν ότι ζητούν τη δημοσιοποίηση εμπορικά ευαίσθητων δεδομένων.

Η Αρχή δημοσιοποιεί τα συμπεράσματα. Δεν δημοσιοποιεί εμπορικά ευαίσθητες βάσεις δεδομένων. Αυτό δεν είναι απόκρυψη. Είναι εφαρμογή του νόμου»

ΠΗΓΉ:https://www.sofokleousin.gr/oikonomia/arxi-elegxou-agoras-meioseis-timon-se-1898-vasika-proionta-giati-

Κυβέρνηση: - Καταργούμε την πληρωμή των δημοτικών τελών μέσω του λογαριασμού ρεύματος!! - Ο πολίτης θα πληρώνει με άλλον τρόπο!!

 

ΦΕΚ Τεύχος Α 29.06.2026

Νόμος 5314/2Ο26
Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Καταργείται η είσπραξη των δημοτικών τελών (Καθαριότητας – Φωτισμού) μέσω των λογαριασμών ηλεκτρικού ρεύματος: 

Με διάταξη του νόμου 5314/2026 με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης», ορίζεται ότι με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ύστερα από σύμφωνη γνώμη της Κ.Ε.Δ.Ε., δύναται να καθορίζεται Εναλλακτικός, δημόσιος φορέας είσπραξης του ενιαίου Τέλους Καθαριότητας – Φωτισμού (Τ.Κ.Φ.), του Τέλους Τοπικής Ανάπτυξης (Τ.Τ.Α.) και των δυνητικών τελών του άρθρου του 430

16. Με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ύστερα από σύμφωνη γνώμη της Κ.Ε.Δ.Ε., δύναται να καθορίζονται:

α) Εναλλακτικός, δημόσιος φορέας είσπραξης του ενιαίου Τέλους Καθαριότητας – Φωτισμού (Τ.Κ.Φ.) του Κεφαλαίου Γ’, του Τέλους Τοπικής Ανάπτυξης (Τ.Τ.Α.) του Κεφαλαίου Δ’ και των δυνητικών τελών του άρθρου του 430 του παρόντος Μέρους,

β) ο τρόπος ενημέρωσης του εναλλακτικού φορέα είσπραξης για τους υπόχρεους καταβολής και το ύψος των τελών,

γ) ο τρόπος είσπραξης των τελών, συμπεριλαμβανομένων των ληξιπρόθεσμων οφειλών,

δ) ο πιθανός αριθμός των δόσεων καταβολής και τυχόν εκπτώσεις για την εφάπαξ καταβολή,

ε) η αμοιβή του φορέα είσπραξης, η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει το πέντε τοις εκατό (5%) του εισπρα-χθέντος τέλους,

στ) ο τρόπος απόδοσης των εσόδων στους δικαιούχους δήμους ή περιφέρειες,

ζ) ο τρόπος άντλησης στοιχείων των υπόχρεων και της βάσης επιβολής των τελών, από τα σχετικά μητρώα του Δημοσίου, και

η) κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος

Ύψιστος νόμος, η σωτηρία της Πατρίδας ΜΑΣ! - Ζητείται επειγόντως ΕΝΤΙΜΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ για ΗΓΕΤΗΣ, για να μας βγάλει από την διαφθορά και τη λάσπη που μας πνίγει!!

 

 Υπέρ της πατρίδος το παν!

Η κατάσταση σε μια χώρα δεν επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Αν κάποιος κάνει τον κόπο και πειθαρχήσει συναισθηματικά ώστε να εξετάσει αμερόληπτα τα δεδομένα, μπορεί να αντιληφθεί αν η εθνική ναυς ακολουθεί τη σωστή ρότα ή αν κλυδωνίζεται επικίνδυνα και τα στεγανά της πλημμυρίζουν με θαλασσόνερα.

Η Ελλάδα δεν κλυδωνίζεται. Έχει βρει σε ύφαλο. Βυθίζεται. Η οικτρή κατάληξη που δείχνει ότι θα έχει το συλλογικό ταξίδι οφείλεται στους ανίκανους, ανέμπνευστους, ανεπάγγελτους, αποκομμένους από την κοινωνία, ετερόφωτους και ξενόδουλους καπετάνιους. Η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες πάσχει από ηγεσία. 

Εκεί όπου θα έπρεπε να υπάρχει πνευματικό και ηθικό εκτόπισμα και να φωτοβολεί η αρετή, χάσκει μέλαινα η οπή της χειριστοκρατίας, του κομματισμού, της αμηχανίας απέναντι και στα έκτακτα γεγονότα και στην καθημερινότητα των πολιτών.
Η πατρίδα μας χάνεται σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση και οι θολές φιγούρες των πνευματικά ολίγιστων προσπαθούν να συγκαλύψουν την τραγική αλήθεια με μπαγιάτικες δημοκοπίες και αφόρητα κλισέ που έχουν ξεπεραστεί εδώ και καιρό σ' Ανατολή και Δύση.

Το κράτος καταρρέει, οι πολίτες εγκαταλείπουν τη χώρα την ίδια στιγμή που πραγματοποιείται εποικισμός από αλλόφυλα και αλλόθρησκα στοιχεία. Ο πληθυσμός φθίνει. 

Η αχρηστία της πολιτικής ηγεσίας μάς έχει φτάσει σε σημείο να μετράμε απώλειες πολέμου σε ειρηνική περίοδο! Περίπου στο εκατομμύριο υπολογίζονται εκείνοι που λόγω της οικονομικής κρίσης μετανάστευσαν στο εξωτερικό για το μεροκάματο. Η υπογεννητικότητα αποξηραίνει τον εθνικό κορμό και δίπλα η Τουρκία θεριεύει κι αγριεύει. 
Εθνική κυριαρχία δεν ασκείται. Ακόμα και για τα φραγκοδίφραγκα πρέπει πρώτα να δώσουν άδεια οι ξένοι, που βιάζονται να εκποιηθεί ό,τι έχει και δεν έχει το καθημαγμένο κράτος.

Οι Έλληνες έχουν αφεθεί τόσο στην τύχη τους ώστε μια πλημμύρα πνίγει δεκάδες, μια πυρκαγιά προκαλεί εκατόμβη και η εγκληματικότητα σαρώνει κάθε τετραγωνικό εκατοστό της επικράτειας. 

Για όλα τα παραπάνω και πολύ περισσότερα χρειάζεται επειγόντως ΗΓΕΤΗΣ! Η Ελλάδα έχει την άμεση ανάγκη ενός αναστήματος σαν αυτό του Καποδίστρια, που θα αναλάβει τα ηνία της πολιτικής εξουσίας και θα περισώσει ό,τι μπορεί να περισωθεί δίνοντας θάρρος, έμπνευση και το δικό του καλό προσωπικό παράδειγμα στον φιλότιμο λαό μας. Να τα γκρεμίσει όλα και να τα χτίσει όλα από την αρχή.

Στην κατ' ευφημισμόν πνευματική "ελίτ" της Ελλάδας, που πάντα εξαρτάται από το δημόσιο χρήμα, αρέσουν τα μισόλογα, οι υπεκφυγές και οι δημόσιες σχέσεις με όσους έχουν καταστρέψει έθνος και λαό. Γι' αυτό προσπαθεί να περάσει την παραπλανητική ιδέα ότι "φταίει το σύστημα". 
Εωσφορικής συλλήψεως σοφιστεία ετούτο. Λες και το περιβόητο «σύστημα» φτιάχτηκε από μόνο του ή προσγειώθηκε εν μέσω νεφέλης στην Ελλάδα. 

Αυτό το "σύστημα" το σκαρφίστηκαν άνθρωποι:

>. Και τους νόμους περί ευθύνης υπουργών

>. Και τα προνόμια των συνδικαλιστών 

>. Και τη μη λογοδοσία του Δημοσίου προς τους πολίτες. 

Κυβερνητικά στελέχη περικύκλωσαν με νομοσχέδια, προεδρικά διατάγματα και συνταγματικά άρθρα τούς πολίτες και πήραν πράσινο φως από τους πρωθυπουργούς για να το κάνουν αυτό. 

Οι άνθρωποι που πρωταγωνίστησαν στην παρακμή έγραψαν και υπέγραψαν την καταδίκη μας και αυτοί πρέπει να εξοβελιστούν από τον δημόσιο βίο. Αλλάζοντας τα πρόσωπα αλλάζει και το "σύστημα". 

Μόνο ένας νέος, πραγματικός ηγέτης με εθνικό σχέδιο, γνώσεις, ηθική και πολιτική υπεροχή, έξωθεν καλή μαρτυρία και εμπεριστατωμένη άποψη για τον διεθνή περίγυρο της Ελλάδας θα μπορούσε να μας βγάλει από τη λάσπη που μας πνίγει, να μας γλιτώσει από τη λαίλαπα των μετρίων που αυτοσυστήνονται ως... αρχηγοί και οι άλλοι κάνουν πως τους πιστεύουν. Η πικρή αλήθεια είναι ότι με τους υπάρχοντες έχουμε φτάσει όχι στο παρά πέντε, αλλά στο και πέντε της Ιστορίας. 

Ένας ικανός κυβερνήτης θα μπορούσε να κάνει πολλά για την Ελλάδα, αν είχε και τις δυνατότητες για να το πράξει - χωρίς εμπόδια τυπικού χαρακτήρα. Χωρίς να του δένουν τα χέρια οι νόμοι (κυρίως της Μεταπολίτευσης) που συγκαλύπτουν τη διαφθορά. Να μπορέσει, πριν απ' όλα, να διευκολύνει τις Αρχές να απονείμουν δικαιοσύνη για όλα όσα έχουν διαπράξει σε βάρος του Ελληνισμού οι επίορκοι εκλεγμένοι και μη. Να έχει έκτακτες εξουσίες ώστε να στείλει για τα περαιτέρω όλους εκείνους που καλύπτουν σήμερα τον παράνομο πλουτισμό τους και τα άλλα εγκλήματά τους πίσω από παραγραφές και νομικίστικα τερτίπια. Να ξαναφτιάξει τη χώρα σε σωστά θεμέλια. Χωρίς κομματικές αγκυλώσεις, χωρίς χωροταξικές παρανομίες και, κυρίως, να βάλει τέλος στην ανομία.

Ύψιστος νόμος, η σωτηρία της πατρίδας! 

Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Όμως, για να μπορέσει να τα γκρεμίσει όλα και να τα ξαναχτίσει, πρέπει να έχει υπερεξουσίες που δεν προβλέπονται από το υπάρχον πολίτευμα. Εκτός κι αν στηριχθεί διακομματικά και με ευρύτατη πλειοψηφία, για να σωθεί ό,τι σώζεται. 

Όμως τα υπάρχοντα κόμματα δεν έχουν δείξει τέτοια διάθεση. Νοιάζονται μόνο για τη νομή της εξουσίας. Η εύρεση εθνικού κυβερνήτη αντάξιου της ελληνικής Ιστορίας δεν είναι απλά μια ευχή, αλλά προϋπόθεση επιβίωσης στον σκληρό κόσμο μας. Και μια τέτοια προσωπικότητα θα έπρεπε να στηριχτεί από όλους. Για την ώρα, μια τέτοια μορφή δεν φαίνεται στον ορίζοντα...

Σαν σήμερα 4 Ιουλίου 2004: - Όταν τα παιδιά του Ότο Ρεχάγκελ έκαναν τον κόσμο να παραμιλάει για την Εθνική Ελλάδος - ΒΙΝΤΕΟ

 

Είκοσι δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, από τον ανεπανάληπτο θρίαμβο του ελληνικού ποδοσφαίρου και μία από τις σημαντικότερες επιτυχίες του ελληνικού αθλητισμού, την κατάκτηση του Euro 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά.

Δείτε περισσότερα στο ertflix.gr | Ακούστε περισσότερα στο ertecho.gr

Η Ελλάδα, καταγράφεται και χαρακτηρίζεται από την Ιστορία, όπως έχει σημειώσει χαρακτηριστικά η ισπανική εφημερίδα El Pais, σε αναφορά της στις μοναδικές εκείνες στιγμές, ως «η πιο ανυποψίαστη και απροσδόκητη πρωταθλήτρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος», βιώνοντας 23 ημέρες έκστασης το 2004. Από την πρώτη έως την τελευταία.

Από τον εναρκτήριο αγώνα ενάντια στην οικοδέσποινα Πορτογαλία (2-1), έως στον τελικό στις 4 Ιουλίου ενάντια στην ίδια αντίπαλο (1-0).

Στην πορεία, ισοπαλία εναντίον της Ισπανίας (1-1), ήττα από την Ρωσία (2-1) και δύο νίκες στους προημιτελικούς και ημιτελικούς εναντίον της Γαλλίας, (1-0) και της Τσεχίας (1-0). Πρωταθλήτρια Ευρώπης με επτά γκολ υπέρ και τέσσερα κατά.

Μέχρι τότε, η εθνική μας είχε εμφανιστεί μόλις σε δύο μεγάλες διοργανώσεις: ένα Παγκόσμιο Κύπελλο (1998) και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (1980), γνωρίζοντας σε αμφότερες, τον αποκλεισμό στον πρώτο γύρο.

Η δυναμική του επιτεύγματος κατέρρευσε στις τελικές φάσεις των επόμενων τεσσάρων μεγάλων τουρνουά: δύο Euro (2008 και 2012) και δύο Παγκόσμια Κύπελλα (2010 και 2014).

«Δύο άνδρες αποτέλεσαν σημείο αναφοράς αυτής της τεράστιας ομάδας: ο προπονητής, Οτο Ρεχάγκελ, και ο επιθετικός, Άγγελος Χαριστέας, ο οποίος σημείωσε τρία γκολ, συμπεριλαμβανομένου αυτού στον τελικό», ανέφερε η ισπανική εφημερίδα.

Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί το 2001, όταν ήταν ήδη 63 ετών, ότι ο Γερμανός προπονητής θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελλάδα στον «Όλυμπο» για να κερδίσει το Euro και στη συνέχεια να προκριθεί σε ένα άλλο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Ήταν αδιανόητο, ανεξάρτητα από τις επαναλαμβανόμενες επιτυχίες του στα σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας του στη Bundesliga (δύο πρωταθλήματα με την Βέρντερ Βρέμης και ένα με τον Καϊζερσλάουερν).

Παρέμεινε στον πάγκο της εθνικής για εννέα χρόνια: 106 παιχνίδια με το 50% των νικών (53) με 23 ισοπαλίες και 30 ήττες. Είναι ακόμα ο μόνος προπονητής που έχει κερδίσει την διοργάνωση χωρίς να γεννηθεί στη συγκεκριμένη χώρα.

Ο Ρεχάγκελ, γνωστός ως… σκληρός προπονητής και αφοσιωμένος σε εμμονές με τακτικές, μετέτρεψε άγνωστους ποδοσφαιριστές σε «στρατό».

Η βάση της ομάδας ήταν 15 παίκτες που έπαιζαν σε ελληνικούς συλλόγους μαζί με τους υπόλοιπους από τους 23 που επιλέχθηκαν από τους «μετανάστες» που έπαιζαν στην Ιταλία (τρεις), την Αγγλία (δύο), την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γερμανία (ένας).

Ένα τέλειο μείγμα. Σκληροί παίκτες, εννέα ήδη στα τριάντα τους, που έπαιξαν κάθε παιχνίδι σαν να ήταν το τελευταίο τους. Ισχυρή άμυνα, ανίκητοι στον αέρα και με πρακτική στις αντεπιθέσεις. «Μπορείς να διαφωνήσεις με το στιβαρό και αμυντικό του στυλ, αλλά όχι με το μεγαλείο του θριάμβου του», παρατήρησε η El Pais.

Ο άνθρωπος-γκολ, βρήκε απάντηση στο όνομα του Άγγελου Χαριστέα. Πήγε στην Πορτογαλία σε ηλικία 24 ετών. Έπαιζε ήδη για την Βέρντερ και χάρη στη φήμη που πέτυχε στο Euro 2004, δημιούργησε μια μακρά επαγγελματική καριέρα που έληξε το 2013 στη Σαουδική Αραβία αφού πέρασε από Αγιαξ, Φέγενορντ, Νυρεμβέργη, Λεβερκούζεν, Αρ Αβινιόν, Σάλκε και Παναιτωλικό. Στην εθνική, έφθασε τα 88 παιχνίδια και τα 25 γκολ.

Για την πιο σημαντική ημέρα της ζωής του, διατηρεί αξέχαστες αναμνήσεις: «Ορισμένα όνειρα τα κρατάς για τον εαυτό σου και δεν μιλάς ποτέ γι’ αυτά. Το όνειρό μου όταν άρχισα να παίζω ποδόσφαιρο ήταν να πετύχω γκολ σε έναν τελικό Euro, γιατί το πρώτο παιχνίδι που είδα στην τηλεόραση ήταν ο τελικός του 1988, με το γκολ του Βαν Μπάστεν».

Ήταν οκτώ ετών κι έχει μόνο μία εξήγηση για το μυστικό αυτής της επιλογής. «Ήμασταν μια οικογένεια. Βάζαμε το συλλογικό μπροστά από το άτομο. Ο καθένας έπαιξε για τη χώρα, για την ομάδα, όχι για τον εαυτό του. Όλοι σεβόμαστε και αγαπήσαμε αυτό που κάναμε. Είχαμε έναν προπονητή με πολύ καλή φιλοσοφία και μας οργάνωσε πολύ καλά. Αν βάλεις όλα αυτά τα κομμάτια μαζί, είναι μια συνταγή να είσαι πρωταθλητής».

https://www.ertnews.gr/athlitismos/4-iouliou-2004-4-iouliou-2025-otan-ta-paidia-tou-oto-rexagkel-ekanan-ton-kosmo-na-paramilaei-gia-tin-ethniki-video/?utm_source=onesignal&utm_medium=push&utm_campaign=2025-07-04-4--2004--4--202

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος: - Σύνοδος ΝΑΤΟ στην Άγκυρα -Τι πραγματικά αλλάζει για τη Συμμαχία και ποιος είναι ο ρόλος της Ελλάδας

 

 

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

Η προσεχής Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 7-8 Ιουλίου 2026 στην Άγκυρα, διεξάγεται σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας και αστάθειας.

Μια περίοδο που ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται χωρίς κάποια ορατή προοπτική τερματισμού, οι διαβουλεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για την εφαρμογή της εκεχειρίας και τη διαμόρφωση ενός πλαισίου βιώσιμης ειρήνευσης παραμένουν εύθραυστες, ενώ η αστάθεια στη Μέση Ανατολή εξακολουθεί να απειλεί την περιφερειακή ασφάλεια και οι διεθνείς ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων και των θαλάσσιων εμπορικών οδών εντείνονται.

Παράλληλα, οι διαφορετικές προσεγγίσεις των Συμμάχων ως προς τις στρατηγικές προτεραιότητες, τον επιμερισμό των βαρών, τη χρηματοδότηση της άμυνας και τον μελλοντικό ρόλο του ΝΑΤΟ αναδεικνύουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Συμμαχία.

Στο πλαίσιο αυτό, το ΝΑΤΟ καλείται να προσαρμόσει τη στρατηγική του στις απαιτήσεις ενός νέου και περισσότερο αβέβαιου περιβάλλοντος ασφάλειας.

Ως εκ τούτου, στην ατζέντα της Συνόδου κυριαρχούν ζητήματα όπως η ενίσχυση των αμυντικών δαπανών των Συμμάχων, με επίκεντρο την επίτευξη του στόχου για ετήσιες επενδύσεις στην άμυνα ύψους 5% του ΑΕΠ έως το 2035, η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της Συμμαχίας, καθώς και η συνέχιση της υποστήριξης προς την Ουκρανία.

Επίσης, αναμένεται να τεθούν υπό συζήτηση οι προκλήσεις ασφαλείας που προέρχονται από τη Νότια Γειτονία (Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική), η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, καθώς και η ασφάλεια στη θαλάσσια περιοχή της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.

Συνεπώς, το πραγματικό διακύβευμα της Συνόδου δεν είναι οι επικοινωνιακές κορώνες που θα κυριαρχήσουν στη δημόσια σφαίρα ούτε οι αναμενόμενες διμερείς συναντήσεις των ηγετών, αλλά οι αποφάσεις που θα καθορίσουν τη φυσιογνωμία και το στρατηγικό προσανατολισμό του ΝΑΤΟ για την επόμενη δεκαετία.

Οι εν λόγω αποφάσεις δεν αποτελούν μια συγκυριακή εξέλιξη, αλλά αποτυπώνουν μια διαρκή διαδικασία αναπροσαρμογής της Συμμαχίας σε ένα περιβάλλον παρατεταμένου στρατηγικού ανταγωνισμού.

Το ΝΑΤΟ καλείται πλέον να λειτουργήσει σε συνθήκες όπου η έννοια της αποτροπής αποκτά πολυδιάστατο χαρακτήρα, συνδυάζοντας την κλασική στρατιωτική ισχύ με την ανθεκτικότητα των κρατών-μελών, την τεχνολογική υπεροχή και τη βιομηχανική ικανότητα υποστήριξης παρατεταμένων επιχειρήσεων.

Η φυσιογνωμία και ο ρόλος του ΝΑΤΟ μεταβάλλονται, καθώς από έναν Οργανισμό που εστίαζε στην αποτροπή και την άμυνα, την πρόληψη και τη διαχείριση κρίσεων, καθώς και τη συνεργατική ασφάλεια, εξελίσσεται σε μια Συμμαχία αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας (Alliance of Readiness), διασφαλίζοντας ότι οι δυνάμεις της παραμένουν έτοιμες να ανταποκριθούν σε οποιαδήποτε εξέλιξη και οποιοδήποτε πιθανό σενάριο.

Αυτό συνεπάγεται αυξημένες απαιτήσεις σε δυνάμεις, αποθέματα πυρομαχικών, βιομηχανική παραγωγική ικανότητα, ανθεκτικότητα εφοδιαστικών αλυσίδων, δομές διοίκησης και συνολική αποτρεπτική ισχύ.

Υπό αυτό το πρίσμα, ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η συζήτηση για τον επιμερισμό των στρατηγικών βαρών εντός της Συμμαχίας.

Η πίεση για αύξηση των αμυντικών δαπανών δεν συνιστά απλώς μια δημοσιονομική απαίτηση, αλλά αντανακλά τη μετάβαση σε ένα μοντέλο συλλογικής ασφάλειας όπου η επιχειρησιακή ετοιμότητα και η ικανότητα άμεσης ανταπόκρισης αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες αξιοπιστίας των συμμάχων.

Ουσιαστικά, η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει τη βαθύτερη μεταβολή της στρατηγικής φιλοσοφίας του ΝΑΤΟ, το οποίο προσανατολίζεται πλέον σε ένα περιβάλλον παρατεταμένου ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων, με υψηλές απαιτήσεις διαρκούς ετοιμότητας και αποτρεπτικής ικανότητας.

Παράλληλα, η ενίσχυση της αμυντικής και τεχνολογικής βιομηχανικής βάσης του ΝΑΤΟ αναδεικνύεται σε κρίσιμο ζήτημα στρατηγικής αυτονομίας της Συμμαχίας.

Η εμπειρία από τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και την Μέση Ανατολή, έχει καταδείξει  ότι η επάρκεια σε αποθέματα πυρομαχικών, σε συνδυασμό με την εξασφάλιση των παραγωγικών δυνατοτήτων και την ανθεκτικότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων αποτελούν παράγοντες αποτροπής εξίσου σημαντικούς με την ίδια τη στρατιωτική ισχύ.

Η εξέλιξη αυτή, αποτυπώνει τη μετάβαση από την παραδοσιακή αντίληψη της άμυνας ως αποκλειστικά επιχειρησιακής ισχύος προς μια πιο σύνθετη θεώρηση της άμυνας ως ολοκληρωμένου παραγωγικού και βιομηχανικού συστήματος (Defence as Industrial System), στο οποίο η δυνατότητα παραγωγής, υποστήριξης και αναπλήρωσης ισχύος αποτελεί κρίσιμο παράγοντα αποτροπής.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται επίσης στη Νότια Πτέρυγα της Συμμαχίας, όπου οι προκλήσεις από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, η αστάθεια σε κρίσιμες θαλάσσιες οδούς και η διαρκής απειλή υβριδικών μορφών ασφάλειας διαμορφώνουν ένα σύνθετο περιβάλλον κινδύνων για τα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ.

Επιπλέον, οι προκλήσεις αυτές φέρνουν στο προσκήνιο το ρόλο της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας ως περιοχών στρατηγικής σημασίας για τη συνοχή και την επιχειρησιακή ισορροπία της Συμμαχίας.

Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη ότι βασική απειλή για το ΝΑΤΟ αποτελεί η Ρωσία, η υποστήριξη προς την Ουκρανία εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική επιλογή της Συμμαχίας για τη διατήρηση της αποτροπής και την αποφυγή αναθεωρητικών τετελεσμένων στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Σε αυτό το νέο στρατηγικό πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα αναδείξουν τον γεωπολιτικό της ρόλο και θα ενισχύσουν τη θέση της τόσο εντός της Συμμαχίας όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, συμμετέχοντας ενεργά στη διαμόρφωση του νέου στρατηγικού προσανατολισμού του ΝΑΤΟ.

Υπό το πρίσμα αυτό, η Ελλάδα, οφείλει να αναδεικνύει προς τους συμμάχους ότι δεν αποτελεί απλώς ένα κράτος-μέλος που συμμετέχει στη συλλογική άμυνα, αλλά μια χώρα με σημαντική γεωπολιτική αξία στην Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ και στις θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας της Ανατολικής Μεσογείου.

Η γεωγραφική της θέση, σε συνδυασμό με τον ρόλο της ως παράγοντα σταθερότητας σε ένα περιβάλλον αυξημένης ρευστότητας, αναβαθμίζει τη σημασία της εντός της Συμμαχίας.

Η στρατηγική της αξία δεν απορρέει μόνο από την επιχειρησιακή της συνεισφορά, αλλά και από τη δυνατότητά της να λειτουργεί ως κόμβος ασφάλειας, ενεργειακής διασύνδεσης και θαλάσσιας επιτήρησης σε μια περιοχή όπου διασταυρώνονται οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής και της Μαύρης Θάλασσας, καθώς και τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων.

Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αποστολές και διαλειτουργικά σχήματα της Συμμαχίας, καθώς και η συμβολή της στη διατήρηση και λειτουργία ΝΑΤΟϊκών υποδομών ενισχύει αυτή τη διάσταση, μετατρέποντας τη χώρα σε πολλαπλασιαστή ισχύος και σταθερότητας.

Παράλληλα, η ενίσχυση της αποτρεπτικής της ικανότητας και ο εκσυγχρονισμός των Ενόπλων Δυνάμεων εντάσσονται στον ευρύτερο καταμερισμό βαρών εντός του ΝΑΤΟ.

Σε ένα περιβάλλον όπου η επιχειρησιακή ετοιμότητα και η διαθεσιμότητα ισχύος αποκτούν καθοριστικό ρόλο, η Ελλάδα καλείται να κεφαλαιοποιήσει τον ρόλο της ως αξιόπιστος και επιχειρησιακά συνεπής σύμμαχος.

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει τη συμμετοχή της στη Σύνοδο, ώστε να ενισχύει τη θέση της ως αξιόπιστου συμμάχου και αναντικατάστατου παράγοντα στη Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, συνδυάζοντας υψηλή επιχειρησιακή συνεισφορά με πλήρη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο.

Η ελληνική προσέγγιση οφείλει να παραμείνει στρατηγική και όχι συγκυριακή, με έμφαση στην αξιοποίηση των θεσμικών της δυνατοτήτων εντός της Συμμαχίας και στην ενίσχυση του ρόλου της ως αξιόπιστου και επιχειρησιακά αποτελεσματικού συμμάχου.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να αναδεικνύει συστηματικά τη συμβολή της στη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου, τη σημασία της διασύνδεσης της ευρωπαϊκής άμυνας με τη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, καθώς και την ανάγκη διατήρησης μιας αποτρεπτικής ισορροπίας έναντι κάθε μορφής αναθεωρητισμού.

Επιπλέον, ιδιαίτερη σημασία για τη διαμόρφωση αποτελεσματικής εθνικής στάσης, έχει η ικανότητα πρόβλεψης πιθανών εξελίξεων στο εσωτερικό της Συμμαχίας κατά τη διάρκεια της Συνόδου.

Συγκεκριμένα, σε ένα περιβάλλον αυξημένης στρατηγικής ρευστότητας, όπου η Συμμαχία μετασχηματίζεται και οι σύμμαχοι διαμορφώνουν διαφοροποιημένες προσεγγίσεις για το μέλλον του ΝΑΤΟ, η διπλωματική αποτελεσματικότητα δεν εξαρτάται μόνο από τη διατύπωση εθνικών θέσεων, αλλά και από την εκ των προτέρων επεξεργασία εναλλακτικών σεναρίων και επιλογών πολιτικής.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα οφείλει να υιοθετήσει μια προσέγγιση στρατηγικής πρόβλεψης (Strategic Foresight), η οποία υπερβαίνει τη συγκυριακή διαχείριση γεγονότων και ενσωματώνει την εκτίμηση πιθανών εξελίξεων και των αντίστοιχων συνεπειών τους.

Εν κατακλείδι, η επερχόμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα δεν συνιστά απλώς ένα ακόμη θεσμικό ορόσημο, αλλά ένα σημείο καμπής για τον στρατηγικό προσανατολισμό της Συμμαχίας τα επόμενα χρόνια.

Η σημασία των αποφάσεων που θα ληφθούν δεν θα κριθούν από την ρητορική και τις επικοινωνιακές κορώνες  των συμμετεχόντων ή των κάθε είδους σχολιαστών και ειδικών, αλλά από το κατά πόσο θα ενισχύσουν την πραγματική αποτρεπτική και επιχειρησιακή ικανότητα του ΝΑΤΟ στο σύνολό του.

Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα δεν καλείται απλώς να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, αλλά να τοποθετηθεί ενεργά ως αξιόπιστος και επιχειρησιακά αποτελεσματικός σύμμαχος, με σαφή γεωπολιτική ταυτότητα και στρατηγική συνέπεια.

Η επιτυχία της ελληνικής παρουσίας συνεπώς, δεν θα εξαρτηθεί από τις επικοινωνιακές εντυπώσεις της Συνόδου, αλλά από την ικανότητα της χώρας να μετατρέπει τη στρατηγική κατανόηση του διεθνούς περιβάλλοντος σε συνεκτική, προνοητική, πολυδιάστατη και μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική εντός της Συμμαχίας που εξασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ευρωατλαντικής ασφάλειας.