Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης: - Έντιμη σχέση με τους πολίτες - Βάζουμε μόνοι μας ψηλά τον πήχη και καλούμαστε να τον περάσουμε

 

Κ. Χατζηδάκης: Έντιμη σχέση με τους πολίτες – Βάζουμε μόνοι μας ψηλά τον πήχη και καλούμαστε να τον περάσουμε

Α. Σκέρτσος: Μια χώρα σε κίνηση: γιατί το 2025 μετράει

 

Το Ενοποιημένο Σχέδιο Κυβερνητικής Πολιτικής για το 2026 και τον απολογισμό του κυβερνητικού έργου για το 2025 παρουσίασαν σήμερα σε συνέντευξη Τύπου ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, και ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ Θανάσης Κοντογεώργης και η Γενική Γραμματέας Συντονισμού Εύη Δραμαλιώτη.

Ο προγραμματισμός για το 2026, που είναι όπως επισημαίνεται χρονιά- ορόσημο για την ολοκλήρωση του κυβερνητικού έργου αυτής της τετραετίας,περιλαμβάνει 10 βασικές νομοθετικές πρωτοβουλίες και 30 σημαντικές μεταρρυθμίσεις.

Οι 10 κυριότερες νομοθετικές πρωτοβουλίες είναι:

1.⁠⁠ Νομοθετική πρωτοβουλία για ένα κράτος πιο φιλικό στους πολίτες και την οικονομική δραστηριότητα

2.⁠⁠ Θεσμοθέτηση Νέου Λυκείου και Εθνικού Απολυτηρίου

3.⁠⁠ Νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης

4.⁠⁠ Νομοσχέδιο για την αναδιάρθρωση των υπηρεσιών δόμησης και την ενσωμάτωσή τους στο Κτηματολόγιο

5.⁠⁠ Νομοσχέδιο για την απλούστευση διαδικασιών αδειοδότησης οικονομικών δραστηριοτήτων και ενίσχυση εποπτείας

6.⁠⁠ Αναμόρφωση Κληρονομικού Δικαίου

7.⁠⁠ Νομοθέτηση Κοινωνικής Συμφωνίας για την Ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας

8.⁠⁠ Δημοσίευση αναθεωρημένου νομοθετικού πλαισίου για τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ)

9.⁠⁠ Σχέδιο αντιμετώπισης της λειψυδρίας

10. ⁠⁠Νομοσχέδιο για τη νόμιμη μετανάστευση.

Αναλυτικά οι πίνακες με τις 10 νομοθετικές πρωτοβουλίες,τις30 μεταρρυθμίσεις του 2026,καθώς και τα 40 σημαντικότερα στοιχεία του απολογισμού για το 2025 που παρουσίασε ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος,περιλαμβάνονται στο αρχείο που επισυνάπτεται.

Ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, τόνισε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης: «Η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τόσο το 2019 όσο και το 2023 έδωσαν τις λιγότερες υποσχέσεις σε σχέση με τα άλλα κόμματα. 

Επιχειρήσαμε και επιχειρούμε κάθε χρόνο να τιμήσουμε τις δεσμεύσεις μας. Βρισκόμαστε στον 7ο χρόνο διακυβέρνησης, ωστόσο η μεταρρυθμιστική προσπάθεια συνεχίζεται αδιάπτωτη κάθε μέρα και κάθε μήνα. Αποφασίσαμε να δώσουμε περισσότερη δημοσιότητα στον κυβερνητικό απολογισμό και προγραμματισμό, διότι θέλουμε να υπάρχει διαφάνεια και έντιμη σχέση με τους πολίτες, είτε συμφωνούν με την κατεύθυνση της κυβέρνησης είτε όχι. 

Να γνωρίζουν οι πολίτες τις δεσμεύσεις και τις προτεραιότητές μας και να γνωρίζουμε και εμείς ότι οι πολίτες μας παρακολουθούν και μας ελέγχουν. Αυτή είναι μια σύγχρονη και αποτελεσματική διακυβέρνηση και θέλουμε να προχωρήσουμε με αυτόν τον τρόπο, ώστε στο τέλος και αυτής της τετραετίας να μπορέσουμε να πούμε: «Το είπαμε, το κάναμε». Όλο αυτό είναι μια έντιμη σχέση με τους πολίτες. Θέτουμε μόνοι μας ψηλά τον πήχη και καλούμαστε να τον περάσουμε».

Ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, ανέφερε:

«Το 2025 δεν ήταν μια εύκολη χρονιά. Ήταν μια χρονιά διεθνούς αστάθειας, γεωπολιτικών εντάσεων, διεθνούς πολιτικής  αβεβαιότητας αλλά και πιέσεων σε κρίσιμους τομείς της εγχώριας πολιτικής όπως είναι ο πρωτογενής τομέας. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα απέδειξε κάτι ουσιαστικό: ότι η πολιτική σταθερότητα, όταν συνδυάζεται με σχέδιο, δεν οδηγεί στη στασιμότητα αλλά στην πρόοδο.

Στο πλαίσιο του σημερινού απολογισμού –και στα στοιχεία ενός ολόκληρου έτους– αποτυπώνεται μια χώρα σε κίνηση. Μια χώρα που προχωρά με βήματα μετρήσιμα, τεκμηριωμένα και συγκρίσιμα με την Ευρώπη. Μια χώρα που δεν έχει φτάσει ακόμη εκεί που θα θέλαμε, όμως βρίσκεται στη μέση ενός σύνθετου μετασχηματισμού. Γιατί για εμάς η πρόοδος δεν είναι σύνθημα. Είναι μετρήσιμο αποτέλεσμα.

Το 2025 υλοποιήσαμε το 66% των οροσήμων του Ενοποιημένου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής εντός του έτους, με τον βαθμό υλοποίησης να φτάνει τα 7 στα 10 έως τον Ιανουάριο και να υπερβαίνει τα 8 στα 10 εντός του πρώτου τριμήνου του 2026. Σε απόλυτους αριθμούς, μιλάμε για χιλιάδες συγκεκριμένες πράξεις πολιτικής: νόμους, κανονιστικές πράξεις, διαγωνισμούς, αναθέσεις, έργα που παραδίδονται. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της λογοδοσίας.

Τα ορόσημα αυτά δεν είναι αποσπασματικά. Εντάσσονται σε ένα συνεκτικό σχέδιο μετασχηματισμού που ξεκίνησε το 2019 και ενισχύθηκε από την Έκθεση Πισσαρίδη. Ένα σχέδιο που στόχευσε σε μια πιο παραγωγική, πιο εξωστρεφή και πιο δίκαιη Ελλάδα. Σήμερα, το 83% των 525 συστάσεων της Έκθεσης έχει ήδη υλοποιηθεί ή βρίσκεται σε φάση υλοποίησης. Αυτό δεν είναι αυτονόητο για τα ελληνικά δεδομένα. Είναι αποτέλεσμα επιμονής και συνέπειας.

Η πρόοδος όμως δεν αποτυπώνεται μόνο σε δείκτες υλοποίησης. Αποτυπώνεται στις πραγματικές συγκλίσεις. Στην οικονομία, όπου η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται  ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Στη φορολογική δικαιοσύνη, όπου το κενό ΦΠΑ μειώθηκε από το 29% το 2017 κάτω από το 9% το 2025, φέρνοντάς μας ουσιαστικά στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Στην ενέργεια, όπου η χώρα μετατράπηκε από καθαρός εισαγωγέας σε εξαγωγική οικονομία καθαρής ενέργειας, με άμεσο όφελος για την ασφάλεια εφοδιασμού και τις τιμές.

Στην αγορά εργασίας καταγράφηκε ίσως η πιο κρίσιμη σύγκλιση. Από την τελευταία θέση της Ευρώπης το 2019, με ανεργία 17,5%, η Ελλάδα έφτασε το 2025 στο 8,2%, μειώνοντας την απόσταση από τον μέσο όρο της ευρωζώνης στις 1,9 μονάδες και αφήνοντας πίσω μας Ισπανία, Σουηδία, Φινλανδία. Η ανεργία δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι η μεγαλύτερη κοινωνική ανισότητα. Και η μείωσή της είναι πράξη κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πρόοδος είναι επίσης το γεγονός ότι η οικονομική μεγέθυνση μετατράπηκε σε δημόσια πολιτική: διπλασιασμός των δαπανών για το ΕΣΥ από το 2019 έως σήμερα, όπως και της αμυντικής θωράκισης, νέες επενδύσεις στην παιδεία, στην ψηφιοποίηση, στην πολιτική προστασία. Όχι ως επικοινωνιακές εξαγγελίες, αλλά ως εγγεγραμμένες δαπάνες και υλοποιημένα έργα.

Το 2025 συμπυκνώνεται σε 40 κορυφαία επιτεύγματα: 

Τέσσερα ιστορικά ρεκόρ –στην ανεργία, στο δημόσιο χρέος, στις άμεσες ξένες επενδύσεις και στον τουρισμό– και δεκάδες παρεμβάσεις σε όλους τους κρίσιμους τομείς πολιτικής. Είναι ψηφίδες ενός μεγαλύτερου σχεδίου, που υλοποιείται βήμα-βήμα από το επιτελικό κράτος και τη Γενική Γραμματεία Συντονισμού.

Το 2026 θα είναι έτος κορύφωσης αυτής της προσπάθειας, με 177 νέα ορόσημα του Ταμείου Ανάκαμψης και στόχο την πλήρη απορρόφηση των 36 δισ. ευρώ. Έχοντας ήδη απορροφήσει 23,4 δισ. σε μόλις 3,5 χρόνια, η Ελλάδα αποδεικνύει ότι μπορεί να σπάσει παθογένειες δεκαετιών.

Ο Στόχος μας είναι απλός και φιλόδοξος: να ανατρέψουμε οριστικά το στερεότυπο που βρίσκεται στη σκέψη πολλών πολιτών ότι «αν γίνει και ένα από όσα λέγονται, είναι αρκετό». Εμείς πιστεύουμε το αντίθετο. Ό,τι λέμε να γίνεται. Και ό,τι γίνεται να μπορεί να μετρηθεί. Αυτός είναι ο πυρήνας μιας σοβαρής, σύγχρονης διακυβέρνησης. Και αυτό είναι το αποτύπωμα του 2025».

Ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, Θανάσης Κοντογεώργης, επεσήμανε: 

«Το 2026 θα είναι ένα έτος ορόσημο για την ελληνική περιφέρεια. Με το βλέμμα στραμμένο σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, υλοποιούμε συστηματικά την Εθνική Στρατηγική για την Περιφερειακή και Τοπική Ανάπτυξη και ολοκληρώνουμε τον σχεδιασμό για την περίοδο μέχρι το 2035. 

Η εθνική προσπάθεια για περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη της κυβέρνησης στηρίζεται σε μια βασική αρχή: η ανάπτυξη πρέπει να κατανέμεται δίκαια, αναλογικά και ομοιογενώς σε όλη τη χώρα, για το καλό κάθε τόπου χωριστά και της χώρας στο σύνολό της. Και ταυτόχρονα, οι πολιτικές να υποστηρίζουν το δικαίωμα του κάθε πολίτη, εφόσον το επιθυμεί, να μείνει και να δημιουργήσει στον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε. 

Στόχος παραμένει η διπλή σύγκλιση. Εκπονούνται συνολικά 50 Τοπικά Σχέδια Ανάπτυξης – ένα για κάθε περιφερειακή ενότητα της χώρας με έναν σχεδιασμό που θα ολοκληρωθεί το 2026, ενώ όλα τα τοπικά σχέδια αναρτώνται στο erga.gov.gr για πλήρη διαφάνεια και παρακολούθηση της προόδου από τους πολίτες. Ενσωματώνουμε την περιφερειακή διάσταση σε 10 οριζόντιες εθνικές πολιτικές. Ήδη η κυβέρνηση προχώρησε σε 12 σημειακές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της περιφέρειας: σταδιακή κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για την πρώτη κατοικία μέσα σε διετία, σε περισσότερες από 12.000 κοινότητες, μειωμένο νησιωτικό ΦΠΑ, πρόγραμμα ανακαίνισης παλαιών κατοικιών με ειδική μέριμνα για ορεινές και νησιωτικές περιοχές, πρόγραμμα ανακαίνισης δημοτικών και κρατικών κτηριών για μίσθωση σε δημοσίους υπαλλήλους, επιστροφή δύο ενοικίων το χρόνο σε ιατρονοσηλευτικό και εκπαιδευτικό προσωπικό σε όλη την Ελλάδα πλην Αττικής και Θεσσαλονίκης, νέα Ειδική γραμματεία για τις ορεινές περιοχές, κυβερνητική επιτροπή για τη νησιωτικότητα, νέα ψηφιακή πλατφόρμα για την αποκέντρωση, εφαρμογή ρήτρας ορεινότητας, νησιωτικότητας και απολιγνιτοποίησης στις πολιτικές των υπουργείων, πρόγραμμα Δημογραφικής Ανάπτυξης για περιοχές της Β. Ελλάδας με χορήγηση κινήτρου εγκατάστασης 10.000 ευρώ, αλλά και ολοκληρωμένη πολιτική 12 πυλώνων για τις ορεινές περιοχές.

Για εμάς η περιφέρεια είναι θεμέλιο της εθνικής συνοχής, γι’ αυτό και μόνο με ζωντανές, βιώσιμες και ανταγωνιστικές τοπικές κοινωνίες μπορεί να προχωρήσει με ισορροπία και ανθεκτικότητα η χώρα».

Η Γενική Γραμματέας Συντονισμού Εύη Δραμαλιώτη, αρχικά αναφέρθηκε στη σημασία του ετήσιου Ενιαίου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής που χαρακτήρισε ως επιστέγασμα της δημόσιας λογοδοσίας και αμέσως μετά παρουσίασε την πρόοδο υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Τόνισε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην 1η πεντάδα της ΕΕ στην απορρόφηση πόρων του ΤΑΑ, καθώς σε 3,5 χρόνια απορροφήσαμε 23,4 δισ. €, δηλαδή όσο ένα ΕΣΠΑ, για την απορρόφηση του οποίου απαιτείται τριπλάσιος χρόνος. Παρουσιάστηκαν οι έως τώρα σημαντικότερες ολοκληρωμένες μεταρρυθμίσεις, όπως ο Δικαστικός Χάρτης και ο ψηφιακός μετασχηματισμός των φορολογικών ελέγχων, και δόθηκε το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των επόμενων μεταρρυθμιστικών οροσήμων μέχρι το τέλος του προγράμματος.

Επισυνάπτονται η παρουσίαση και αναλυτικά συγκεντρωτικά στοιχεία

Πρωθυπουργός: - Οι Έλληνες την ώρα των εκλογών, θα επιβραβεύσουν την ικανή μας κυβέρνηση.

 

Michael Bröcker: Σας ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σας στην εκπομπή, κ. Πρωθυπουργέ. Καλώς ήρθατε στη Γερμανία.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Σας ευχαριστώ. Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω.

Michael Bröcker: Πώς ήταν η μέρα σας στη Γερμανία; Συναντηθήκατε με τους ηγέτες του ΕΛΚ προσπαθώντας να ανασυγκροτήσετε κατά κάποιο τρόπο την Ευρώπη, σωστά;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε στο Βερολίνο ως ηγέτες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, και για να υποστηρίξουμε την υποψηφιότητα του Friedrich Merz για να γίνει ο επόμενος Καγκελάριος της Γερμανίας. Θεωρώ ότι είναι σημαντικό για εμάς να προσθέσουμε άλλο ένα μέλος της πολιτικής μας οικογένειας στην ομάδα των ηγετών στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όπου ήδη διαθέτουμε την πλειοψηφία.

Ασφαλώς, όμως, η Γερμανία ως η μεγαλύτερη οικονομία στην Ευρώπη είναι ιδιαίτερα σημαντική και για τη συνολική ευρωπαϊκή μας ατζέντα. Έχουμε θέσει πολύ σαφείς προτεραιότητες για τα επόμενα πέντε χρόνια με την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ursula von der Leyen. Και, βεβαίως, η πλήρης ευθυγράμμιση μεταξύ της Γερμανίας και των προτεραιοτήτων που έχουμε θέσει και ως ΕΛΚ είναι πολύ σημαντική. Επομένως, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο βρισκόμαστε εδώ.

Michael Bröcker: Πρέπει να ενισχύσουμε την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα. Αυτό είναι προφανές. Ποιες είναι οι δύο, τρεις κύριες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να εφαρμόσουν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι αρχηγοί των ευρωπαϊκών κρατών;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Πιστεύω ότι είναι πολύ σαφές ότι επιβαρυνόμαστε από υπερβολικές κανονιστικές ρυθμίσεις στην Ευρώπη, οι οποίες θέτουν εμπόδια στην ανταγωνιστικότητα όλων των επιχειρήσεων, των μεγάλων, αλλά ιδίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Προσβλέπουμε στην πρόταση της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ένα πολύπλευρο νομοθέτημα που θα απλοποιήσει τους κανονισμούς σε όλους τους τομείς.

Είναι πολύ σαφές ότι πρέπει να κάνουμε κάτι για την ενέργεια. Οι τιμές της ενέργειας στην Ευρώπη είναι πολύ υψηλότερες συγκριτικά με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αλλά και εντός της Ευρώπης, βλέπουμε μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές της ενέργειας.

Αν θέλουμε να κάνουμε πράξη την πράσινη μετάβαση, πρέπει να επενδύσουμε στα δίκτυά μας. Τα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως έργα κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος. Θα μπορούσε να απαιτείται ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Όμως, δεν πρέπει μόνο να μειώσουμε τις τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη γενικά, αλλά και να κάνουμε την ευρωπαϊκή αγορά ηλεκτρικής ενέργειας να λειτουργεί κατά τρόπο που να αποφεύγονται οι μεγάλες αποκλίσεις στις τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας εντός της ΕΕ.

Michael Bröcker: Υποσχεθήκατε επίσης να μειώσετε τις γραφειοκρατικές υποχρεώσεις κατά 35%. Είναι αυτό ρεαλιστικό;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Πρόκειται για στόχο που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, νομίζω ότι είναι 25%, όχι 35%, αν δεν κάνω λάθος. Αλλά είναι πολύ σαφές ότι προσθέτουμε κανονισμούς χωρίς πραγματικά να σκεφτόμαστε τις συνέπειές τους στη διάρθρωση του κόστους των επιχειρήσεών μας. Δεν μπορούμε να υλοποιήσουμε την πράσινη μετάβαση σε βάρος της ανταγωνιστικότητάς μας. Πιστεύω ότι αυτό είναι πλέον πολύ ξεκάθαρο.

Michael Bröcker: Άρα το «Πράσινο New Deal» χρειάζεται μια παράλληλη βιομηχανική συμφωνία.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ακριβώς, μια «Καθαρή Βιομηχανική Συμφωνία», και αυτό ακριβώς θα προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Βεβαίως, εξετάζουμε και τις μεταρρυθμίσεις που, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα εφαρμόσει η Γερμανία. Είμαι πολύ χαρούμενος που βλέπω ότι το πρόγραμμα που προτείνει ο συνασπισμός CDU/CSU έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με αυτά που εφαρμόσαμε στην Ελλάδα από τότε που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση.

Μειώσαμε τους φόρους χωρίς να θέσουμε σε κίνδυνο τη δημοσιονομική μας θέση. Έχουμε απλοποιήσει το ρυθμιστικό πλαίσιο, έχουμε ψηφιοποιήσει το κράτος. Αυτό έχει οδηγήσει σε σημαντικά υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με τον μέσο όρο της ευρωζώνης, ενώ ταυτόχρονα είμαστε σε θέση να έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα και να μειώνουμε το χρέος μας.

Επομένως, είναι πράγματι δυνατό να μειώσεις φόρους και να δημιουργήσεις δημοσιονομικό χώρο μέσω της ανάπτυξης. Αυτό ακριβώς προτείνει ο Friedrich Merz. Και μπορώ να σας πω ότι στην περίπτωση της Ελλάδας, αυτό απέφερε αποτελέσματα.

Michael Bröcker: Ναι, πρέπει να μιλήσουμε για την ελληνική οικονομία, η οποία νομίζω αναπτύσσεται με υψηλότερους ρυθμούς από ό,τι η ευρωζώνη από το 2021. Το δημόσιο χρέος μειώθηκε -ακούγεται σαν θαύμα. Προτείνετε ένα νέο είδος οικονομικής πολιτικής ή πρόκειται μόνο για οικονομικά από την πλευρά της προσφοράς;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Όχι, δεν είναι μόνο οικονομικά στο σκέλος της προσφοράς. Πρέπει να το εξηγήσουμε αυτό, γιατί ασφαλώς έχουμε πετύχει μία λελογισμένη μείωση των φόρων, αλλά κινηθήκαμε και κατά της φοροδιαφυγής. Ήμασταν άτεγκτοι στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής, χρησιμοποιώντας ψηφιακά εργαλεία. Αυτό μας δίνει τον πρόσθετο δημοσιονομικό χώρο ώστε να επενδύσουμε και να στηρίξουμε το κοινωνικό κράτος.

Στην περίπτωσή μας, λοιπόν, αυτή η πολιτική ήταν σαφώς επιτυχής, διότι πρέπει να έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα για να μειώσουμε το χρέος μας, αλλά μπορούμε να το κάνουμε αυτό ενώ ταυτόχρονα διατηρούμε ρυθμούς ανάπτυξης σημαντικά υψηλότερους από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, περιορίζοντας την ανεργία και αυξάνοντας τους μισθούς. Διότι, στο τέλος της ημέρας, είναι σημαντικό τα μακροοικονομικά μεγέθη να έχουν διάχυση και στην πραγματική οικονομία. Αυτό έχει αρχίσει να συμβαίνει αυτή τη στιγμή που μιλάμε.

Αλλά, βέβαια, χρειαζόμαστε επίσης διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις: μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, μεταρρυθμίσεις στον τομέα της ανάπτυξης δεξιοτήτων, μεταρρυθμίσεις στη Δικαιοσύνη, ψηφιοποίηση, όπου έχει σημειωθεί τεράστια επιτυχία στην Ελλάδα από τότε που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση, μειώνοντας τη γραφειοκρατία που σχετίζεται με την αλληλεπίδραση μεταξύ των πολιτών και των επιχειρήσεων από τη μία πλευρά και του κράτους από την άλλη.

Όλα αυτά, συνδυαστικά, έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει και προσελκύει επενδύσεις. Αν προσθέσετε σε αυτά το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα, πιστεύω ότι μας δίνουν την ευκαιρία να γεφυρώσουμε το επενδυτικό χάσμα που πάντα χώριζε την Ελλάδα από τον μέσο όρο της ευρωζώνης.

Η επόμενη «ελληνική ιστορία» αφορά περισσότερο τη μικροοικονομία και όχι τη μακροοικονομία. Πρόκειται για την προσέλκυση επενδύσεων, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς μας, την ενίσχυση των εξαγωγών μας και την εστίαση στους τομείς όπου η Ελλάδα μπορεί πραγματικά να γίνει πρωταθλήτρια στην Ευρώπη.

Michael Bröcker: Η έκθεση Draghi αποτελεί μια αιχμηρή προειδοποίηση για την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην πραγματικότητα για την έλλειψη δυναμικής. Παρόλα αυτά, οι ΗΠΑ και η Κίνα χρηματοδοτούν με δισεκατομμύρια δολάρια τη βιομηχανία τους. Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα χρήματα για τις ευρωπαϊκές εταιρείες; Από πού θα προέλθουν;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Απολύτως. Αυτή θα είναι η επόμενη συζήτηση που θα κάνουμε, στο επίπεδο του Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου (ΠΔΠ). Δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα επιτύχουμε όλους τους στόχους που έχουμε θέσει χωρίς τα μέσα χρηματοδότησης για να το κάνουμε. Μέρος των χρημάτων θα προέρχεται από ιδιωτικά κεφάλαια, και γι’ αυτό χρειαζόμαστε «από χθες» την Ένωση Κεφαλαιαγορών, διότι οι κεφαλαιαγορές μας απλώς δεν είναι ανταγωνιστικές σε σύγκριση με εκείνες των Ηνωμένων Πολιτειών. Αλλά ένα μέρος θα προέρχεται και από δημόσιους πόρους.

Το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ήταν μια μεγάλη επιτυχία. Πρέπει να δούμε τι έχουμε κάνει και να σκεφτούμε την επόμενη μέρα. Η άμυνα, η οποία αποτελεί μεγάλη προτεραιότητα για όλους μας. Δεν υπάρχει περίπτωση να μπορούμε να χρηματοδοτούμε τις αυξημένες αμυντικές μας δαπάνες μόνο από τους εθνικούς προϋπολογισμούς. Ίσως χρειαστούμε ένα μικρό -σε σύγκριση με το Ταμείο Ανάκαμψης- ευρωπαϊκό ταμείο, εστιασμένο στην Άμυνα, το οποίο θα χρηματοδοτείται από κοινό ευρωπαϊκό δανεισμό.

Michael Bröcker: Με νέα, «φρέσκα» χρήματα από τα κράτη μέλη;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Με «φρέσκα» χρήματα που θα έχουμε δανειστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ένα είδος Ταμείου Ανάκαμψης…

Michael Bröcker: Όπως αυτό που είχαμε στη Γερμανία, σε ευρωπαϊκό επίπεδο…

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ναι, αυτό που κάναμε με το Ταμείο Ανάκαμψης, σε μικρότερη κλίμακα, φυσικά, αλλά αποκλειστικά για την άμυνα και για έργα…

Michael Bröcker: Πόσο μεγάλο πρέπει να είναι αυτό;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Δεν ξέρω. Θέλω να πω, ακόμα και αν ήταν, ας πούμε, 100 δισεκατομμύρια -το Ταμείο Ανάκαμψης είναι 750 δισεκατομμύρια- θα έστελνε ένα σαφές μήνυμα ότι εννοούμε αυτά που λέμε. Αν αυτό το ταμείο επικεντρωθεί σε…

Michael Bröcker: Θα ήταν αυτό μια πρόταση ώστε ο Donald Trump να πει ότι, εντάξει, είμαστε πραγματικά πρόθυμοι και ικανοί να δαπανήσουμε περισσότερα;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Έχω υποβάλει αυτή την πρόταση μαζί με τον Donald Tusk, η επιστολή εστάλη σε όλους τους συναδέλφους μου. Πρέπει να κάνουμε δύο πράγματα: πρέπει να δαπανήσουμε περισσότερα σε εθνικό επίπεδο, κάτι που είναι αναπόδραστο. Η Ελλάδα ήδη δαπανά πάνω από το 3% του ΑΕΠ της για την άμυνα. Πρέπει να δαπανήσουμε περισσότερα τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, διότι, στο τέλος της ημέρας, είναι η δική μας ασφάλεια που απειλείται.

Ερωτηθείς αν συμφωνεί με παλαιότερη δήλωση του Πολωνού Υπουργού Εξωτερικών, Radosław Sikorski, ότι φοβάται περισσότερο την αδυναμία της Γερμανίας παρά τη δύναμή της, ο Πρωθυπουργός απάντησε:

Κυριάκος Μητσοτάκης: Δεν μπορούμε να οραματιστούμε σημαντική πρόοδο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την ενίσχυση της ευρωπαϊκής οικονομίας χωρίς μια ανταγωνιστική Γερμανία. Επομένως, η Γερμανία πρέπει να ανασυνταχθεί. Υπάρχουν διαρθρωτικά ζητήματα όσον αφορά στη γερμανική οικονομία, τα οποία έχουν συζητηθεί επαρκώς στον δημόσιο διάλογο στη Γερμανία. Πιστεύω ότι είναι η ώρα για τολμηρή δράση και πιο ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις. Είμαι πεπεισμένος, από τις συζητήσεις που είχα, ότι ο Friedrich Merz έχει αυτή την ατζέντα και γνωρίζει ακριβώς τι χρειάζεται η γερμανική οικονομία.

Ερωτηθείς σχετικά με την εντύπωση που έχει αποκομίσει από τις επαφές του με τον Friedrich Merz, o Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε:

Κυριάκος Μητσοτάκης: Τον γνωρίζω εδώ και χρόνια, δεν τον γνώριζα όταν βρισκόταν εκτός πολιτικής. Θα το ξαναπώ, δεν είναι δουλειά μου -θέλω να είμαι πολύ σαφής- να πω στον γερμανικό λαό ποιον πρέπει να ψηφίσει. Αλλά είναι δουλειά μου ως ηγέτης του ΕΛΚ να υποστηρίξω τον υποψήφιο του ΕΛΚ για την Καγκελαρία της Γερμανίας και να μοιραστώ με το ακροατήριό σας, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, την εμπειρία μου και γιατί αυτό που πιστεύω ότι θέλει να κάνει στη Γερμανία είναι, κατά μία έννοια, κατά την πεποίθησή μου, οι σωστές πολιτικές για τη Γερμανία. Ωστόσο, ξαναλέω, δεν είναι σκοπός μου να παρέμβω στις γερμανικές εκλογές. Δεν έχω άλλωστε τέτοιο ρόλο για να ακούσουν οι Γερμανοί τι έχω να προτείνω. Αλλά, στον βαθμό που με ρωτάτε, σας δίνω μια απάντηση.

Michael Bröcker: Η Ελλάδα ήταν το «προβληματικό παιδί» στην Ευρώπη πριν από 15 χρόνια. Τώρα είναι σαν μια ιστορία «come-back», και όλοι κοιτάζουν προς τη χώρα σας. Πώς σας κάνει να αισθάνεστε και πώς βλέπετε τις αντιδράσεις των άλλων ηγετών στην Ευρώπη όταν συνομιλούν μαζί σας;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καταρχάς, με κάνει να αισθάνομαι καλά εκ μέρους του ελληνικού λαού.

Michael Bröcker: Είναι πιο ανθεκτικοί από άλλους; Είναι καλύτεροι σε κάτι; Τι είναι αυτό;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Πιστεύω ότι ο ελληνικός λαός έχει αποδειχθεί απίστευτα ανθεκτικός.

Michael Bröcker: Προφανώς.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Πιστεύω, ωστόσο, ότι έχουν επίσης αποδείξει ότι όταν πρέπει να κάνουν μια επιλογή, την ώρα των εκλογών, θα αγνοήσουν τις υποσχέσεις των λαϊκιστών και θα επιβραβεύσουν μια ικανή κυβέρνηση. Διότι το έπραξαν το 2019, μετά την εμπειρία με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, παρεμπιπτόντως -να το θυμίσουμε στο ακροατήριό σας- συμμάχησε τότε με την άκρα δεξιά. Ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και η σκληρή δεξιά που κυβέρνησαν την Ελλάδα κατά την πολύ δύσκολη περίοδο 2015-2019. Μας εξέλεξαν το 2019 για να προτείνουμε μια διαφορετική πορεία προς τα εμπρός και μας επανεξέλεξαν, δίνοντάς μας ισχυρότερη εντολή, το 2023.

Υπάρχουν ακόμη πολλά να γίνουν. Το έργο δεν έχει ολοκληρωθεί. Υπάρχουν ακόμη ζητήματα, σημαντικά ζητήματα στην Ελλάδα. Πρέπει ακόμη να καλύψουμε το χάσμα που μας χωρίζει από την υπόλοιπη Ευρώπη, ιδίως όσον αφορά στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ μας. Πιστεύω, όμως, ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση.

Michael Bröcker: Παρά ταύτα, τουλάχιστον τέσσερις, πέντε χώρες στην Ευρώπη κυβερνώνται από δεξιούς λαϊκιστές. Ποια είναι η συνταγή σας ενάντια σε αυτούς τους ανθρώπους, ενάντια σε αυτό το κίνημα;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Στο μυαλό μου, αυτό είναι πολύ ξεκάθαρο. Αν ο κόσμος ψηφίζει λαϊκιστικά κόμματα, εκφράζει μια εύλογη δυσαρέσκεια. Θα μπορούσε να είναι οικονομική δυσαρέσκεια, ο πληθωρισμός…

Michael Bröcker: Κάτι ταυτοτικό…

Κυριάκος Μητσοτάκης: …ταυτοτικά ζητήματα. Και αυτά τα ζητήματα πρέπει να γίνονται σεβαστά. Πρέπει να ακούμε αυτούς τους ανθρώπους. Δεν πρέπει να αγνοούμε τους προβληματισμούς τους, διότι οι προβληματισμοί τους συνήθως έχουν βάση. Η απάντηση δεν είναι, δηλαδή η ψήφος σε ένα λαϊκιστικό κόμμα δεν έχει δώσει λύση στα προβλήματα που έχει ο κόσμος, και αυτό έχει αποδειχθεί παγκοσμίως.

Στην Ελλάδα αυτό συνέβη, οπωσδήποτε. Οι πολίτες ήταν θυμωμένοι με τα κόμματα εξουσίας το 2015. Έδωσαν την εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ, με μια σκληρή δεξιά. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ένα τρίτο μνημόνιο. Περισσότερα δεινά, περισσότερη δυστυχία. Ο μόνος τρόπος για να πείσεις τους πολίτες είναι να προτείνεις μια εναλλακτική λύση που θα εστιάζει σε αποτελέσματα, τα οποία στο τέλος της ημέρας θα κάνουν τη ζωή τους καλύτερη, αλλά και θα λαμβάνει υπόψη τις εύλογες ανησυχίες τους.

Η μετανάστευση είναι ένα πραγματικό ζήτημα για τους πολίτες, που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Καταφέραμε να αντιμετωπίσουμε τη μετανάστευση στην Ελλάδα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η μετανάστευση δεν κατατάσσεται στα πέντε κορυφαία ζητήματα που μας λένε οι πολίτες ότι τους απασχολούν. Χρειάζεται μια προσεκτική ισορροπία.

Στην Ελλάδα ήμασταν πολύ υπεύθυνοι, ακολουθήσαμε αυτό που αποκαλώ «υπεύθυνο πατριωτισμό» όταν πρόκειται για θέματα εξωτερικής πολιτικής και μετανάστευσης, ενίσχυσης της άμυνάς μας. Ήμασταν κοινωνικά προοδευτικοί όταν θεωρούσαμε ότι αυτό ήταν απαραίτητο και ήμασταν οικονομικά φιλελεύθεροι. Το τρίτο ήταν ίσως το πιο σημαντικό, διότι αυτό είναι που δημιουργεί την ανάπτυξη, αυτό είναι που μειώνει την ανεργία και αυτό είναι που, εν τέλει, αυξάνει τους μισθούς. Στην περίπτωσή μας, αυτή η τριγωνοποίηση απέφερε αποτελέσματα.

Michael Bröcker: Σας ευχαριστώ πολύ για τις σκέψεις σας σε αυτή τη συνέντευξη. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρωθυπουργέ.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Σας ευχαριστώ.

"Την Πατρίδα Ουκ Ελάσσω Παραδώσω"- Πώς ο διαχρονικός Ελληνικός στρουθοκαμηλισμός, μας οδήγησαν στις Πρέσπες!!

 

Πώς ο διαχρονικός Ελληνικός στρουθοκαμηλισμός, αλλά και η απουσία οράματος μας οδήγησαν στις Πρέσπες

Από τον
Δημήτρη Γαρούφα*

Ο τιμώμενος στα Σκόπια ως εθναπόστολος του «μακεδονισμού» Κρίστε Μισίρκοφ, αμέσως μετά την «επανάσταση του Ιλιντεν», την οποία ο ίδιος χαρακτήρισε έμμεσα επανάσταση Βουλγάρων, έγραφε στο βιβλίο του με τίτλο «Μακεδονικές υποθέσεις», που κυκλοφόρησε το 1903, ότι πρέπει οι Σλάβοι που ζουν στη Μακεδονία να ξεκόψουν από τις βουλγαρικές ρίζες, να υιοθετήσουν τη διάλεκτο που ομιλείται στην περιοχή Μοναστηρίου - Περλεπέ, να την ονομάσουν «μακεδονική γλώσσα» και να αγωνιστούν για δημιουργία συνείδησης «μακεδονικού έθνους», λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «αυτό που δεν υπάρχει σήμερα δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει αύριο».

Δεν χρειάστηκε παρά μόνο λίγες δεκαετίες -σε συνδυασμό με την ολιγωρία και τα εγκληματικά λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων- ώσπου να αναλάβει ο Τίτο την υλοποίηση αυτού του σχεδίου, για να δημιουργηθεί «μακεδονική συνείδηση» σε Σλάβους που ζούσαν σε τμήμα της Μακεδονίας. Βεβαίως, η προσπάθεια από τον Τίτο έγινε με στόχο να υφαρπάξει από την Ελλάδα τη Μακεδονία και να την κάνει τμήμα μιας βαλκανικής ομοσπονδίας που ονειρευόταν. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, χρησιμοποιήθηκαν ποικίλα μέσα. Ενδεικτικά μόνο, όσον αφορά τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν, αναφέρω ότι τον Απρίλιο του 1947 δημεύτηκαν τα κοπάδια των 3.500 χιλιάδων Ελλήνων Σαρακατσάνων που ζούσαν στα Σκόπια και οι ίδιοι υποχρεώθηκαν σε μετακίνηση βορειότερα των συνόρων και αλλαγή ονοματεπωνύμων, με μετατροπή του ονόματος του πατρός σε επώνυμο με την προσθήκη της κατάληξης «-έφσκι» και υποχρεωτική εκμάθηση της δήθεν «μακεδονικής γλώσσας».

Και οι μεν Σαρακατσάνοι αντέδρασαν και γι’ αυτό τους «διευκόλυναν» φεύγοντας για την Ελλάδα την περίοδο 1956-1968, χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθούν οι Ελληνικές κυβερνήσεις για τη διαδικασία «μακεδονοποίησης» που υπέστησαν άλλες πληθυσμιακές ομάδες, και, αντίθετα, η ελληνική κυβέρνηση το 1959 υπέγραψε σύμβαση δικαστικής συνεργασίας με τη Γιουγκοσλαβία, με την οποία δυστυχώς δέχτηκε ότι τα επιμέρους ομόσπονδα κράτη που αναφέρονται ονομαστικά (δηλαδή και η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας) θα μπορούν με την ονομασία τους να αλληλογραφούν απευθείας με την Ελλάδα.

Αυτή η ατολμία και ο στρουθοκαμηλισμός των Ελληνικών κυβερνήσεων, οι οποίες, λέγοντας ότι «για εμάς είναι ανύπαρκτο ζήτημα», νόμιζαν ότι λύνεται το πρόβλημα, συνεχίστηκε και μετά το 1990 και γι’ αυτό φτάσαμε εδώ όπου φτάσαμε.
Θα αναρωτηθούν κάποιοι: Μα τι θα μπορούσαμε να κάνουμε; Απαντώ ότι πολλά θα μπορούσαν να γίνουν και πολλά να αλλάξουν, αν ο πολιτικός μας κόσμος είχε όραμα και βούληση. Για να γίνει αντιληπτό πόσα μπορούν να γίνουν, ας μου επιτραπεί να αναφέρω μόνο την περίπτωση της Βιολέτας Σμυρνιού-Παπαθανασίου, η οποία, ως πρόεδρος του Συλλόγου Μοναστηριωτών Θεσσαλονίκης, με θάρρος και στόχο τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού ίδρυσε πολιτιστικούς συλλόγους και φροντιστήρια ελληνικής γλώσσας, που λειτουργούν και σήμερα, σε 11 πόλεις της FYROM, στα οποία φοιτούν κάθε χρόνο 1.200 παιδιά. Παράλληλα, έφερνε για σπουδές στο ΑΠΘ παιδιά από τα Σκόπια και ίδρυσε σύλλογο αποφοίτων ελληνικών πανεπιστημίων στο Μοναστήρι. Η Βιολέτα Παπαθανασίου, η Βιολέτα μας, όπως την αποκαλούσαν τα χιλιάδες παιδιά που μάθαιναν ελληνικά σε αυτά τα φροντιστήρια, έφυγε από τη ζωή και κηδεύτηκε στη Θεσσαλονίκη την Πέμπτη 10/1/2019, παρουσία πλήθους πολιτών (και από τα Σκόπια..), αλλά με χαρακτηριστική την απουσία του πολιτικού κόσμου (με εξαίρεση έναν βουλευτή), ίσως γιατί ήταν ενταγμένη στο έθνος κι όχι σε πολιτικά κόμματα.

Δεν έχει νόημα να αναφερθώ και πάλι στο γεγονός ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι μια ετεροβαρής συμφωνία εις βάρος του Ελληνισμού. Δεν έχει νόημα να ξαναπώ ότι πρώτη φορά, κόντρα στην ιστορική αλήθεια, η Ελλάδα αναγνωρίζει ότι η ομιλούμενη στα Σκόπια βουλγαροσλαβική διάλεκτος είναι «μακεδονική γλώσσα» και έμμεσα ότι οι Σλάβοι των Σκοπίων αποτελούν «μακεδονική εθνότητα». Αυτή η συμφωνία βελτιώθηκε λίγο με κάποιες αλλαγές που έγιναν στο Σύνταγμα των Σκοπίων με πίεση βουλευτών αλβανικής καταγωγής, που αρνούνται να αναγνωριστούν ως «μακεδονική εθνότητα», ενώ η ελληνική πλευρά δίνει την εντύπωση ότι με σκυμμένο το κεφάλι υπέγραψε μια συμφωνία που υπαγορεύτηκε από υπερδύναμη, εξυπηρετώντας δικά της γεωπολιτικά σχέδια.

Με την επικύρωση και την υλοποίηση της συμφωνίας είναι βέβαιο ότι, κατά τη λαϊκή έκφραση, θα τρίζουν τα κόκαλα του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που ένωσαν τους Έλληνες για την προς Ανατολάς πορεία, θα τρίζουν τα κόκαλα του Αριστοτέλη, των Μακεδόνων, που, ως Έλληνες, επαναστάτησαν το 1821 στη Χαλκιδική και την επόμενη χρονιά στη Νάουσα, των χιλιάδων αγωνιστών που κράτησαν ελληνική τη Μακεδονία. 

Για τους σημερινούς Έλληνες πολιτικούς έχω να πω ότι ήρθε η ώρα να πουν το μεγάλο «ΝΑΙ» ή το μεγάλο «ΟΧΙ». Αλλά τη στιγμή που θα ψηφίζουν, να θυμούνται ότι πατρίδα δεν είναι μόνο το έδαφος, αλλά και η γλώσσα, και η Ιστορία, και η ονομασία, και ότι από τα βάθη της Ιστορίας η εντολή στον καθένα μας είναι «και την πατρίδα ουκ ελάσσω παραδώσω».

*Δικηγόρος, πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης

πηγή:https://www.dimokratianews.gr/content/95197/tin-patrida-oyk-elasso-paradoso

«Αναζητείται η υπερηφάνεια μας» - Ένα οδυνηρό μάθημα για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων - Πραγματικό γεγονός

 

Αναζητείται η υπερηφάνεια μας»: Η επιστολή ενός στρατηγού για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και δεν βλέπει η ηγεσία

Ποια υπερηφάνεια; Όταν στρατιωτικά στελέχη αναγκάζονται να παίρνουν φαγητό από το συσσίτιο για να ταΐσουν τα παιδιά τους, μιλάμε για μια πραγματικότητα που τσακίζει όχι μόνο την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά και την ίδια την εικόνα του στρατεύματος. Ο ΥΕΘΑ, με τα δισεκατομμύρια των εξοπλιστικών του προγραμμάτων και τις επενδύσεις σε αντιαεροπορικούς θόλους, πιθανόν να μη γνωρίζει ότι κάποιοι αξιωματικοί του δουλεύουν ως μπάρμαν για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους.

Σε αυτή την επιστολή, ένας απόστρατος στρατηγός μας παραδίδει ένα οδυνηρό μάθημα για το πού βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα: όχι στις προμήθειες εξοπλισμών, αλλά στην εγκατάλειψη του ανθρώπινου δυναμικού. Αν μη τι άλλο, ίσως βρούμε λίγη από την χαμένη μας υπερηφάνεια διαβάζοντας την αλήθεια που περιγράφει με τόσο ωμό τρόπο.

«Αναζητείται η υπερηφάνεια μας»: 

Η επιστολή ενός στρατηγού για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και δεν βλέπει η ηγεσία

Γράφει ο Νικόλαος Κατσίκας, Υποστράτηγος ε.α (ΠΖ), BEd, BSc, MSc

Μια μέρα παρουσιάστηκε στο γραφείο μου ένα στέλεχος και μου ζήτησε την άδεια, αν γινόταν, να πάρει για το σπίτι του μια μερίδα μοσχάρι κοκκινιστό με κριθαράκι για την κόρη του, από το συσσίτιο οπλιτών. Βεβαίως του είπα, άλλωστε πάντοτε περισσεύει. Χωρίς να τον ρωτήσω φαίνεται πως εκείνος από ντροπή αισθάνθηκε την ανάγκη να μου εξηγήσει: Κύριε διοικητά, η σύζυγος μου απολύθηκε από το σουπερ μάρκετ που δούλευε τετράωρο, είμαστε στο νοίκι και τώρα με τις περικοπές του μισθού μου, τα βγάζουμε δύσκολα πέρα. Είναι τρείς μέρες που τρώμε φακές αυτή την εβδομάδα. Είναι πολύ οικονομικές, τριακόσια τριάντα γραμμάρια μας βγάζουν για μια φορά τρία άτομα.

Εδώ δεν υπάρχει χιούμορ, ούτε αυτοσαρκασμός, μόνο η ατόφια πραγματικότητα. Όταν σκέφτομαι αυτή την τελευταία πρόταση νιώθω ακόμη και τώρα να κατεβαίνει στο λαιμό μου μια συρμάτινη γουλιά. Ήταν ένα στέλεχος με άψογη επαγγελματική πορεία. Εκπαιδεύσεις, χρόνος διοικήσεως σε μονάδες εκστρατείας, άριστες αξιολογήσεις, τέλεια φυσική κατάσταση και καθόλου ποινές.

Ωστόσο εκείνη την ημέρα νομίζω ότι η υπερηφάνεια του, όπως και η δική μου, παράπεσαν και χάθηκαν μέσα σε αυτήν την αναθεματισμένη χαραμάδα: ανάμεσα στα τριακόσια τριάντα γραμμάρια φακές και στο κοκκινιστό μοσχαράκι. Γιατί πώς μπορεί ένας πατέρας να είναι υπερήφανος για τη δουλειά του, αν δεν έχει τη δυνατότητα να παρέχει κάθε μέρα στο παιδί του ένα τουλάχιστον γεύμα της προκοπής; Και πως μπορεί ένας διοικητής να είναι υπερήφανος για την επιχειρησιακή ετοιμότητα της μονάδος του, όταν έστω και ένα στέλεχος του βιώνει αυτήν την κατάσταση;

Ακούω τον κύριο ΥΕΘΑ να ανακοινώνει, στη λέσχη Ρόταρυ παρακαλώ(!), εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αντιαεροπορικούς θόλους, δορυφορικές επικοινωνίες, μεγαλεπήβολες αναδιοργανώσεις. Αλήθεια, έχει άραγε υπόψη του ο κύριος υπουργός πόσα στελέχη αναγκάζονται να κάνουν δεύτερη δουλειά για να βγάλουν τον μήνα; Στη Ρόδο ας πούμε μαθαίνω πως δουλεύουν σε μεγάλα ξενοδοχεία ακόμη και ανώτεροι αξιωματικοί! Αν ισχύει δεν πρέπει να ντρέπονται αυτοί, αλλά κάποιοι άλλοι.

Γνωρίζει άραγε ο κύριος Υπουργός πόσα νέα στελέχη κάνουν μεταπτυχιακά η δεύτερο πτυχίο, με όραμα να βρουν μια «καλύτερη» δουλειά εκτός στρατού; Η απάντηση είναι: οι περισσότεροι. Και μάλλον είναι όλοι αυτοί που δεν «πρόλαβαν» να φύγουν από τις στρατιωτικές σχολές όταν ήταν ακόμη σπουδαστές.

Υπάρχουν και σχετικά βιντεάκια στο ΥouΤube, που δίνουν συμβουλές για το τι επιπλέον σπουδές χρειάζεται να κάνει ένας στρατιωτικός, ώστε να βρει δουλειά και να συμπληρώνει το εισόδημα του παράλληλα με την υπηρεσία του. Απώτερος σκοπός, όταν βρεθεί η κατάλληλη ευκαιρία να «την κάνει» από το στρατό.

Πόσο υπερήφανα επομένως μπορεί να είναι όλα αυτά τα στελέχη για το λειτούργημα που εκτελούν; Δεν φεύγουν μόνοι τους, κάποιοι τους «διώχνουν». Μαντέψτε ποιοί. Κάποτε ένας αρχηγός στρατού έλεγε κάπως περιφρονητικά: «το μοναστήρι να είναι καλά κι από καλογέρους…». Να όμως που οι «καλόγεροι» μας τελείωσαν.

Αναρωτιούνται άραγε οι ηγεσίες πόσο αυτή η κατάσταση επηρεάζει τη συνοχή, το πνεύμα μονάδος, το ηθικό και εν τέλει την ικανότητα του στρατού μας να παράγει αποτελεσματική εθνική άμυνα;

Κατανοούν πόσο δραματικά μπορούν να απαξιωθούν στο πεδίο επενδύσεις σε οπλικά συστήματα και τεχνολογία, σε βάρος του ελληνικού λαού, όταν αυτά τα χειρίζεται κακοπληρωμένο προσωπικό με χαμηλό ηθικό; Και ποιό θα είναι τότε το κόστος για την Πατρίδα μας; Προφανώς ανυπέρβλητο!

Και κάτι ακόμη. Οι Τούρκοι αξιωματικοί χρειάζεται να κάνουν δεύτερη δουλειά για να ζήσουν; Λόγου χάρη λοχαγός και μπάρμαν. Ειλικρινά δεν ξέρω.
Το προσωπικό μας είναι το σπουδαιότερο και το πιο ακριβό «οπλικό μας σύστημα». Από αυτό πρέπει πάντα να αρχίζουμε και σε αυτό να τελειώνουμε.

Η διοικητική μέριμνα που εξαντλείται σε κοινωνικά κριτήρια καλά σταθμισμένα είναι απλά η διεκπεραίωση μιας γραφειοκρατικής διαδικασίας. Αν τα στελέχη δεν νιώθουν υπερηφάνεια για την αποστολή τους, αυτού του είδους η διοικητική μέριμνα καταλήγει πάντα στην μικρότερη απόδοση των μονάδων και υπηρεσιών μας. Εμείς ξέρουμε το γιατί.

Πρωτοβουλίες τύπου «Summer campus» για παιδιά, ώστε να αγαπήσουν τον στρατό και να έρχονται στις στρατιωτικές μας σχολές, συγγνώμη αλλά μου φαίνεται πως είναι πιθανότερο να βάλουν ένα λιθαράκι στον εκφασισμό της κοινωνίας μας, που τελευταία υφέρπει όλο και περισσότερο, παρά να έχουν κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Επίσης νομίζω ότι δεν μπορούμε, αλλά ούτε θα θέλαμε να γίνουμε Ισραήλ.

Ας σταματήσουν λοιπόν τα «παχιά λόγια» κι ας δρομολογηθεί επιτέλους κάτι αυτονόητο, να δοθούν μισθοί στα στελέχη που να αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές απαιτήσεις, ευθύνες και προκλήσεις του σύγχρονου πεδίου μάχης. Τα ψίχουλα που δίνονται σήμερα είναι κοροϊδία!

Χρειάζεται όμως -πάνω από όλα- και μια στρατιωτική ηγεσία που να προστατεύεται θεσμικά, ώστε να μην χειραγωγείται από μικροκομματικές σκοπιμότητες. Μια ηγεσία χειραφετημένη, που να μπορεί να εμπνέει και να ενώνει με ατσάλι τις ψυχές μας κάτω από το λαμπερό ηλιόφωτο.

Λέω μήπως βρούμε έτσι τη χαμένη μας υπηρηφάνεια, που αναζητείται από καιρό μέσα σε εκείνη την αναθεματισμένη σκοτεινή χαραμάδα….

Τι να προσθέσουμε εμείς; Απλώς προσυπογράφουμε.

πηγή:https://armyvoice.gr/2024/12/anaziteitai-yperifaneia-mas-epistoli-enos-stratigou/

51 Χρόνια + 1 Μήνας από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας - Τα Πεπραγμένα των Σωτήρων, από το 1974 ... !! - Ο Επικαιροποιημένος, Ανά Έτος, Αναλυτικός Πίνακας, με την Πορεία της Οικονομίας!!

 

Μπορεί στο πολύ γνωστό παραδοσιακό τραγούδι, με πραγματικά περιστατικά, "στα Σάλωνα να σφάζουν αρνιά και στο Χρισσό κριάρια και στης Μαρίας την ποδιά σφάζονται παλληκάρια,...."
 Σήμερα όμως  στης εξουσίας την ποδιά συνεχίζουν σφάζονται τα  παλληκάρια, οι σωτήρες της Ελλάδας, που δεν άλλοι από τα πολιτικά κόμματα που κυβέρνησαν και συνεχίζουν να κυβερνούν  την Χώρα από την μεταπολίτευση μέχρι και σήμερα.

   Είναι αυτοί που:
    

   >.  Παρέλαβαν την Πατρίδα μας με ανεργία 2,1%, με χρέος  4,3 δις ευρώ και κατάφεραν μετά από έναν τιτάνιο και πατριωτικό αγώνα που έδωσαν (!!) από το 1970 μέχρι το 2017,  να φτάσουν την ανεργία στο 27,5% και χρέος από 17,8%  στο 178,6% !!

    >.  Ως κυβερνώντες, παρήγαγαν και συνεχίζουν να παράγουν ελλειμματικά ισοζύγια πληρωμών.

    >.  Γνώριζαν την επερχόμενη οικονομική καταστροφή και αδιαφορούσαν.

    >.  Δηλώνουν πως αφού πρώτα έκαναν, αυστηρή αυτοκριτική, για τα τραγικά και ολέθρια λάθη τους, στην οικονομία και τα Εθνικά θέματα, τώρα  είναι συγχωρημένοι, από τον Ελληνικό λαό, καθόσον  έγιναν αδιάφθοροι, άφθαρτοι, έχουν τις γνώσεις, τις  λύσεις και την εμπειρία να προβούν, για μια ακόμη φορά στην διάσωση  της Χώρας, αφού βεβαίως τους εκλέξουμε και πάλι για να μας κυβερνήσουν !! 

   >.  Είναι τόσο καλοί γνώστες των οικονομικών, που κατάφεραν να πτωχεύσουν τα κόμματά τους τα οποία χρωστάνε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες. 
  

   >.  Διόριζαν, και συνεχίζουν διορίζουν ανεξέλεγκτα στο Δημόσιο τους  κομματικούς στρατούς τους
   > .  Δημιούργησαν τα λεγόμενα ευγενή ταμεία, για να αμείβουν πλουσιοπάροχα τα "δικά τους παιδιά" και έριξαν στον οικονομικό καιάδα  τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα  Ασφαλείας
   >.   Νομιμοποίησαν την μίζα

   >.   Τόσο τα κόμματά τους, όσο και οι βουλευτές τους χρηματίζονταν για την κατασκευή έργων και την πραγματοποίηση αγορών

    

Δείτε τον επικαιροποιημένο αναλυτικό πίνακα, που αφορά την πορεία της Ελληνικής οικονομίας από το 1970 μέχρι και σήμερα και αφορά:
    
   =  Το έτος
   =  Το ΑΕΠ
   =  Τον ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης
   =  Το ισοζύγιο - πλεόνασμα- έλλειμμα 
   =  Το προσωρινό ισοζύγιο - πλεόνασμα- έλλειμμα
   =  Το χρέος σε δις
   = Την ανεργία
   =  Τις Κυβερνήσεις

Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης: - «Εμείς αναλάβαμε τις ευθύνες μας, για τις παθογένειες του ΟΠΕΚΕΠΕ».

 

Έκκληση για συναίνεση απευθύνει στην αντιπολίτευση ο Κωστής Χατζηδάκης, προτείνοντας «να αξιοποιήσουμε τη συνταγματική αναθεώρηση για μια νέα μεταπολίτευση». Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης μιλά ανοιχτά για τις ευθύνες της ΝΔ σε σειρά υποθέσεων, μεταξύ των οποίων οι υποκλοπές, για την τοξικότητα της αντιπολίτευσης, τον αντισυστημισμό και τις κυβερνήσεις συνεργασίας. Θεωρεί ότι αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι «μια συνολική θεσμική επανεκκίνηση».

-Κύριε Χατζηδάκη, σας εξέπληξε η ένταση και η διάρκεια των αγροτικών κινητοποιήσεων;

«Nα το πω διαφορετικά: δεν με εξέπληξε το αίτημα να καταβληθούν όσο πιο έγκαιρα γίνεται οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις ή να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου. Αυτό που με εξέπληξε ήταν η άρνηση διαλόγου με τον Πρωθυπουργό, όταν μέχρι τις 15 Νοεμβρίου διάλογος με την κυβέρνηση γινόταν κανονικά».

-Που αποδίδετε την άρνηση;

«Στην ύπαρξη διάφορων κομματικών στοχεύσεων από ορισμένους συμμετέχοντες. Κυρίως, όμως, υπήρξε μια επίδειξη υπερεγώ και ενός τσαμπουκά από κάποιους που τελικά αφαίρεσε μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο συμπάθειας που είχαν όσοι ξεκίνησαν τις διαμαρτυρίες και τα μπλόκα. Τελικά αυτή η αναταραχή άφησε μια πολύ χρήσιμη μεταρρύθμιση, το πέρασμα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ και την υιοθέτηση ενός νέου δίκαιου συστήματος υπέρ των πραγματικών παραγωγών».

-Η κοινωνία, παρά την ταλαιπωρία, στάθηκε στο πλευρό των αγροτών. Δεν θεωρείτε ότι ήταν μια εκδήλωση γενικότερης δυσαρέσκειας απέναντι στην κυβέρνηση;

«Κοιτάξτε, υπάρχει μια κυβέρνηση 6,5 ετών με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για μια μερίδα της κοινής γνώμης. Επίσης, πάντα υπάρχει συμπάθεια για τις κινητοποιήσεις των αγροτών, ανεξάρτητα με το ποιος κυβερνά. Αλλά, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, φέτος ειδικά υπήρχε το ζήτημα του ΟΠΕΚΕΠΕ και το κλίμα που δημιουργήθηκε στην Εξεταστική Επιτροπή. Ο λόγος που η κυβέρνηση επέδειξε μετριοπαθή στάση ήταν ακριβώς γιατί έλαβε υπόψη της το ευρύτερο πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον».

-Ίσως μέτρησε και ο τρόπος που χειριστήκατε το θέμα των πολιτικών ευθυνών των υπουργών σας;

«Εμείς αναλάβαμε τις ευθύνες μας, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν τα καταφέραμε σε αυτόν τον τομέα. Η συζήτηση στην εξεταστική επιτροπή ανέδειξε τις παθογένειες του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αλλά κατά τη διάρκεια των συζητήσεων δεν προέκυψε ζήτημα ποινικής ευθύνης των δύο υπουργών, και δεν κατάλαβα να υπάρχει από την αντιπολίτευση ένα τέτοιο επιχείρημα, το οπίο θα μπορούσε να το εγείρει κατά την ώρα της εξέτασής του, να το σημειώσει έστω πολιτικά. Δεν έχει γίνει αυτό. Στην πράξη η αντιπολίτευση προσχώρησε στην άποψή μας γιατί δεν έχει θέσει ξεκάθαρα ζήτημα ποινικών ευθυνών υπουργών».

-Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι υποκλοπές, τα Τέμπη, το blackout στο FIR, δηλαδή η αναξιοπιστία του κράτους, πιστεύετε ότι συντελούν στη συντήρηση του λαϊκισμού και του αντισυστημισμού;

«Ο λαϊκισμός δεν περιμένει από εμάς να τροφοδοτηθεί. Υπάρχουν όλα τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης τα οποία λιγότερο ή περισσότερο ρίχνουν συνέχεια λάδι στη φωτιά του λαϊκισμού. Εκείνο που μπορώ να σας πω σε σχέση με τους θεσμούς είναι δύο πράγματα. Ότι σε σχέση με το 2019 έχουμε βελτιώσει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η κυβέρνηση και η Βουλή. Στη δικαιοσύνη αναθεωρήθηκε η διαδικασία για την επιλογή των δικαστών. Άρα έχουν γίνει βήματα προόδου σε όλα τα επίπεδα και αυτό αποτυπώνεται και στις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μπορούν να γίνουν και άλλα; Ασφαλώς. Γι’ αυτό πρέπει να αξιοποιήσουμε τη συνταγματική αναθεώρηση για μια νέα μεταπολίτευση, που μπορεί να αφορά το άρθρο 86, τον τρόπο επιλογής της ηγεσίας της δικαιοσύνης, τον τρόπο λειτουργίας συνολικότερα του πολιτικού συστήματος».

-Μπορεί σε αυτό το πολωμένο κλίμα να επιτευχθεί συναίνεση, έστω μετεκλογικά;

«Ο στόχος της Νέας Δημοκρατίας είναι η αυτοδυναμία. Γιατί θεωρούμε ότι έτσι όπως έχουν λειτουργήσει οι κυβερνήσεις συνεργασίας δεν έχουν παραχθεί τα ποθούμενα αποτελέσματα. Από την άλλη πλευρά όμως ακόμα και αν ήταν κάποιος φανατικός υπέρ της συνεργασίας διερωτώμαι ποιος θα συνεργαζόταν με ποιον σήμερα στην Ελλάδα. Ρωτάω λοιπόν εγώ ως Έλληνας πολίτης, πού πάμε με αυτήν την τοξικότητα και την εχθροπάθεια; Ποια προοπτική έχει ο τόπος, ο οποίος χρειάζεται κάποιες συναινέσεις στην εξωτερική πολιτική, στην άμυνα, στην εκπαίδευση, στον τρόπο λειτουργίας των θεσμών. Εδώ και καιρό είναι κενές οι θέσεις σε τρεις ανεξάρτητες αρχές. Τι μας εμποδίζει να προχωρήσουμε συναινετικά;».

-Μήπως η διάχυτη αίσθηση συγκάλυψης και διαφθοράς;

«Έχουν δημιουργηθεί αρνητικά συναισθήματα στην κοινωνία. Γι’ αυτό σας είπα ότι η συνταγματική αναθεώρηση θα είναι ένα εργαλείο για να χτίσουμε ξανά σχέσεις εμπιστοσύνης ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και στους πολίτες. Είναι ευκαιρία για μια συνολική θεσμική επανεκκίνηση της χώρας. Αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει με πείσματα, ακρότητες και ύβρεις. Εκτός αν πιστεύουμε ότι μπορούμε να πάμε μπροστά με έναν πετροπόλεμο».

-Αυτός ο πετροπόλεμος προέρχεται κυρίως από τα αντισυστημικά κόμματα, παλιά και εκκολαπτόμενα.

«Όχι μόνο. Το ΠΑΣΟΚ πολλές φορές υπερβάλλει αδικώντας τον εαυτό του και απομακρύνοντας τους ψηφοφόρους του».

-Καταθέτει όμως ένα συγκεκριμένο κυβερνητικό πρόγραμμα

«Δεν νομίζω ότι έχουν προσέξει πάρα πολύ οι πολίτες το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ. Ίσως και να το έχουν απορρίψει για να μένει σε αυτά τα ποσοστά».

-Εσείς, όμως, το προσέξατε, για παράδειγμα δεχθήκατε τον διακομματικό διάλογο για το εθνικό απολυτήριο.

«Το ΠΑΣΟΚ σπεύδει να επισημαίνει ότι μίλησε πρώτο για το εθνικό απολυτήριο. Το αναγνωρίζουμε. Αλλά πρώτο επίσης θα πρέπει να συμμετάσχει μαζί με τα άλλα κόμματα στον εθνικό διάλογο. Εμείς είμαστε έτοιμοι να τροποποιήσουμε τις θέσεις μας, όπου χρειάζεται, προκειμένου να καταλήξουμε από κοινού σε μια πρόταση για το νέο λύκειο και το εθνικό απολυτήριο».

-Η κυβέρνηση επιμένει ότι επιστρέψαμε στην κανονικότητα, ότι πάει καλά η οικονομία, πολύς κόσμος όμως δεν το αισθάνεται στην καθημερινότητα του. Τι του λέτε;

«Πέρα από τα όποια υπαρκτά προβλήματα, είμαστε στον έβδομο χρόνο της κυβέρνησης. Ας μην υποκρινόμαστε, αρχίζει να υπάρχει κόπωση για μια μερίδα της κοινής γνώμης και του εκλογικού σώματος. 

Εμείς έχουμε τρεις υποχρεώσεις. 

Πρώτον, να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας και το εφαρμόζουμε. 

Δεύτερον, να έχουμε μια ρεαλιστική και σοβαρή προσέγγιση για την Ελλάδα του 2030, γιατί ο κόσμος δεν ψηφίζει από ευγνωμοσύνη, αλλά με προσδοκία. 

Τρίτον, να επισημαίνουμε ότι στο σημερινό σκηνικό η μόνη δύναμη στην οποία μπορεί να ακουμπήσει ακόμα και αυτός που για ιδεολογικούς λόγους δεν είναι κοντά μας, είναι η Νέα Δημοκρατία. Είναι το μόνο κόμμα που έχει ρεαλιστική ατζέντα και στελέχη ικανά να αντιμετωπίσουν τα βασικά προβλήματα της χώρας.

-Με αυτά διαφωνούν δύο πρώην πρωθυπουργοί της παράταξης σας, ο Αντώνης Σαμαράς  και Κώστας Καραμανλής και ο οποίος θέτει συνεχώς και το θέμα των υποκλοπών.

«Εγώ τους σέβομαι όλους και δεν πρόκειται να κάνω κριτική σε πρόσωπα. Εκείνο που βλέπω αντικειμενικά είναι ότι στην οικονομία μειώσαμε την ανεργία από 18% στο 8% δημιουργώντας μισό εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας. Στην εξωτερική πολιτική και στην άμυνα η θέση της χώρας είναι πολύ ισχυρότερη, ιδιαίτερα στη γειτονιά μας με παλαιότερες, αλλά και πιο πρόσφατες συμφωνίες και κινήσεις όπως για παράδειγμα ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός και οι σημαντικές ενεργειακές συμφωνίες του φθινοπώρου. Σε σχέση με το θεσμικό κομμάτι έχει γίνει πρόοδος και σας ανέφερα άλλωστε συγκεκριμένα παραδείγματα, αλλά υπάρχουν και ζητήματα στα οποία έχουμε παραδεχτεί λάθη και ευθύνες. Ένα από αυτά ήταν οι επισυνδέσεις».

-Παρά τα θετικά που επισημαίνετε, η ΝΔ απέχει από την αυτοδυναμία. Είστε πρόθυμοι να συμμετάσχετε σε κυβέρνηση συνεργασίας;

«Από την αυτοδυναμία απείχαμε και έξι μήνες πριν από τις εκλογές του 2023. Όποιος στοιχημάτιζε τότε για μη αυτοδυναμία θα έχανε, διότι η Νέα Δημοκρατία πήρε 41%».

-Αν χρειαστεί να συγκυβερνήσετε προς τα ποια κατεύθυνση στρέφεται η δική σας προτίμηση, προς το ΠαΣοΚ ή προς τα δεξιά;

«Φαντάζεστε ποια θα ήταν η προτίμησή μου. Δεν νομίζω ότι με έχετε κατατάξει στον χώρο της λαϊκιστικής δεξιάς ούτε της ακροδεξιάς. Αλλά δεν έχει σημασία η δική μου προτίμηση, διότι το ταγκό θέλει δύο. Αυτή την ώρα όλοι αρνούνται. Ας μείνουν με την απορριπτική στάση. Νομίζω ότι βλάπτει τους ίδιους».

-Λένε, όμως, ορισμένοι ότι τυχόν συνεργασία με Βελόπουλο και Λατινοπούλο θα είναι σαν να ενώνεται ξανά η δεξιά παράταξη.

«Σας είπα ότι προσωπικά δεν θα με κατέτασσε κανένας στον χώρο της λαϊκιστικής δεξιάς ή της ακροδεξιάς. Ούτε και στον χώρο των ψεκασμών, παίρνω απόσταση από τους ψεκασμούς από όπου κι αν προέρχονται».

-Και από εκφάνσεις του τραμπισμού; Πως σχολιάζετε τοποθετήσεις υπουργών υπέρ του δικαίου των ισχυρών ή κατά διεθνών δικαστηρίων και θεσμών; Ακόμα και ο Πρωθυπουργός έκανε μια αμφιλεγόμενη δήλωση για το διεθνές δίκαιο.

«Η θέση της Ελλάδας, και στη δήλωση του Πρωθυπουργού, είναι σταθερά υπέρ του διεθνούς δικαίου. Από την άλλη πλευρά, η χώρας μας είναι επίσης σταθερά υπέρ της σφυρηλάτησης συμμαχιών ιδιαίτερα με τις ισχυρές χώρες παγκοσμίως, διότι ζούμε σε μια ταραγμένη περιοχή και σε μια ταραγμένη εποχή. Την ίδια στιγμή όμως δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε την ανάγκη για συμμαχίες και είναι πολύ σημαντικές οι αμυντικές συμφωνίες τόσο με τη Γαλλία όσο και με τις ΗΠΑ. Δεν είμαστε αφελείς για να αγνοήσουμε την τρικυμισμένη θάλασσα μέσα στην οποία καλούμαστε να κολυμπήσουμε».

-Μια προσωπική ερώτηση, γιατί αναλαμβάνετε να βγάζετε τα κάστανα από τη φωτιά σε κάθε κυβερνητική κρίση; Δεν σας απασχολεί το πολιτικό κόστος;

«Πιστέψτε με, δεν είναι ευχάριστο να χειρίζεσαι ακανθώδη θέματα και να δέχεσαι συνεχώς επιθέσεις. Πολλές φορές έχω σκεφτεί τι νόημα έχει αυτό την ώρα που ενδεχομένως άλλοι διαφυλάσσουν το πολιτικό τους κεφάλαιο και προχωρούν χωρίς καμία αμυχή. Πήρα τοις μετρητοίς αυτά που έμαθα από την οικογένειά μου και το σχολείο. Στην πολιτική είσαι, προφανώς, για λόγους φιλοδοξίας, αλλά και για λόγους εθνικού καθήκοντος. Θέλω όποια στιγμή φύγω να μην με θυμούνται μόνο για ευχάριστα λόγια που είπα ούτε για τις δημόσιες σχέσεις που έκανα, αλλά για πέντε βασικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Έχω φέρει σε πέρας τις αποστολές που μου ανέθεσαν τρεις διαφορετικοί πρωθυπουργοί. Ο κόσμος μέχρι στιγμής το έχει εκτιμήσει και στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις με ανέδειξε πρώτο βουλευτή. Το θέμα είναι πως αισθάνεσαι το εθνικό καθήκον και τι σου λέει η συνείδησή σου»