Ημερομηνίες πληρωμής των συντάξεων μηνός Φεβρουαρίου 2026

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ημερομηνίες πληρωμής των συντάξεων μηνός Φεβρουαρίου 2026

 

Οι ημερομηνίες πληρωμής ακολουθούν τον κανόνα του διαχωρισμού μεταξύ Μισθωτών και Μη Μισθωτών και διαμορφώνονται ως ακολούθως:

• Την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις από τα τέως ταμεία Μη Μισθωτών ΟΑΕΕ, ΟΓΑ και ΕΤΑΑ, οι κύριες συντάξεις που απονεμήθηκαν από τη σύσταση του ΕΦΚΑ και μετά, με τον ν.4387/2016, μέσω του ΟΠΣ-ΕΦΚΑ (συνταξιούχοι Μισθωτοί & Μη Μισθωτοί από 1.1.2017 και έπειτα) και όλες οι επικουρικές συντάξεις του ιδιωτικού τομέα (Μη Μισθωτών και Μισθωτών).

• Την Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026 θα καταβληθούν οι κύριες συντάξεις των τέως Ταμείων Μισθωτών [ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τραπεζών, ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΛΟΙΠΩΝ ΕΝΤΑΣΣΟΜΕΝΩΝ (ΤΣΕΑΠΓΣΟ, ΤΣΠ-ΗΣΑΠ), ΝΑΤ, ΕΤΑΤ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ] καθώς και οι κύριες και οι επικουρικές συντάξεις του Δημοσίου.

 

 

Από τη Διοίκηση του e-Ε.Φ.Κ.Α.

Δεν αυτοκτόνησε. - Τον «αυτοκτόνησαν»!

 

Όταν ξεσπάσει μια κρίση, τότε το κράτος διατάζει και επιβάλλει με το μαστίγιο στο χέρι, χωρίς να ακούει, να βλέπει, να συμπαραστέκεται. Μέχρι που κάποιος λυγίζει υπό το βάρος της κυβερνητικής αναλγησίας

Στην Πιερία δεν καταγράφηκε απλώς άλλη μια «ανθρώπινη τραγωδία», ούτε ακόμα ένα «μεμονωμένο περιστατικό». Κι αυτό γιατί είχαμε έναν συμπατριώτη μας που οδηγήθηκε στον θάνατο ψυχρά και θεσμικά.

Του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη*

Σχεδόν μεθοδικά, θα μπορούσαμε να πούμε! Έναν κτηνοτρόφο, που δεν άντεξε όταν του πήραν τα πάντα και μετά του ζήτησαν απλώς να… περιμένει! Πάνω από τη θανάτωση του κοπαδιού του, όμως, του στέρησαν την προοπτική να σταθεί όρθιος. Κι όταν κατέρρευσε, τότε μίλησαν για μια «προσωπική απόφαση»!

Μην αναγνωρίζοντας πως υπήρξαν κάποιοι άλλοι που δημιούργησαν το κενό κάτω από τα πόδια του. Την ακέραια ευθύνη γι’ αυτήν την τραγική εξέλιξη φέρουν το κράτος και οι δομές του, δηλαδή το αρμόδιο υπουργείο και οι κτηνιατρικές υπηρεσίες. Οχι γιατί εφάρμοσαν μέτρα μιας αμφιλεγόμενης «υγειονομικής προστασίας», αλλά γιατί τα εφάρμοσαν με τον πιο απάνθρωπο και ανεύθυνο τρόπο. Με πρωτόκολλα που αντιμετωπίζουν την ανθρώπινη ζωή ως παράπλευρη απώλεια, αλλά και με αποφάσεις που δεν συνοδεύονται από ουσιαστικά μέτρα στήριξης για εκείνους που θα κληθούν να πληρώσουν το όποιο κόστος από την εφαρμογή τους!

Για έναν κτηνοτρόφο τα ζώα του είναι κεφάλαιο ζωής, μόχθος καθημερινός, το ίδιο το παρόν και το μέλλον του. Αυτό δεν γίνεται αντιληπτό από τους γραφειοκράτες των υπηρεσιών που, όταν διατάζουν την εξόντωσή τους, χωρίς άμεση, δίκαιη και επαρκή αποζημίωση, ουσιαστικά καταδικάζουν ανθρώπους σε οικονομική αλλά και ψυχική εξόντωση. Οι όποιες «αποζημιώσεις» είτε δεν επαρκούν είτε χάνονται στον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας και κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να εξηγήσει πώς θα ζήσει ένας άνθρωπος αξιοπρεπώς μέχρι την «ολοκλήρωση των διαδικασιών».

πηγή:https://www.dimokratia.gr/apopseis/646052/den-aytoktonise-ton-aytoktonisan/

Γιατί χαίρεται ο πρωθυπουργός και χαμογελάει πατέρα; - Γιατί με την ακρίβεια θησαυρίζουνε τα σούπερ μάρκετ και αυξάνονται οι φόροι παιδί μου!!

 

Χρυσές δουλειές κάνουν την τελευταία εξαετία οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ. Ειδικά από το ξέσπασμα της πανδημίας και μετά ο κλάδος είδε τις πωλήσεις του να εκτοξεύεται. Συνολικά από το 2019 μέχρι και το 2025 τα σούπερ μάρκετ αύξησαν τον τζίρο τους κατά 7 δισ. ευρώ ή κατά 78%. Μέρος της αύξησης αυτής οφείλεται στον υψηλό πληθωρισμό, το σίγουρο είναι όμως ότι πρόκειται για τεράστια άνοδο των κερδών.

Από το 2019 ως το 2025 οι μεγάλες αλυσίδες αύξησαν τον τζίρο τους κατά 78%!

Τη στιγμή που η ακρίβεια εξακολουθεί να ροκανίζει το διαθέσιμο εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών, τη στιγμή που οι πολίτες μετρούν και το τελευταίο ευρώ για να γεμίσουν το καλάθι του σούπερ μάρκετ με τα απαραίτητα, οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ θησαυρίζουν. Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η εταιρία NielsenIQ για το 2025 είναι αποκαλυπτικά. Στο σύνολο του έτους ο τζίρος των σούπερ μάρκετ αυξήθηκε κατά 7,1%, με τις συνολικές πωλήσεις να ξεπερνούν τα 16 δισ. ευρώ.  

Από τα στοιχεία προκύπτει ότι τα σούπερ μάρκετ έβαλαν πέρσι στα ταμεία τους πάνω από 1 δισ. ευρώ επιπλέον σε σύγκριση με το 2024. Συγκεκριμένα, ο τζίρος τους διαμορφώθηκε σε 16,24 δισ. ευρώ, έναντι 15,16 δισ. ευρώ το 2024. Η ενισχυμένη ζήτηση έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αύξηση του τζίρου, σημαντική είναι πλέον η συμβολή του τουρισμού, με την άνοδο των τιμών να έχει μικρότερη βαρύτητα σε σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν.

Τα λεγόμενα ταχυκίνητα καταναλωτικά προϊόντα (βασικά είδη διατροφής, ατομικής υγιεινής και φροντίδας νοικοκυριού), που αντιστοιχούν περίπου στο 75% των συνολικών πωλήσεων, κινήθηκαν με ρυθμό +5,9%, με τη NielsenIQ να καταγράφει ότι οι όγκοι αυξήθηκαν κατά 4,2%, ενώ η μέση τιμή του καλαθιού κατά 1,7%. Τη μεγαλύτερη ποσοστιαία άνοδο πωλήσεων το 2025 σημείωσαν τα φρέσκα και χύμα προϊόντα (κρέας, ψάρια, φρούτα, λαχανικά κ.λπ.), αυξημένα κατά 10,1% σε σύγκριση με το 2024.

Ακολούθησαν οι κατηγορίες bazaar, που περιλαμβάνουν μη τρόφιμα, όπως ρούχα, παιχνίδια και ηλεκτρικές συσκευές, καταγράφοντας ποσοστιαία αύξηση της τάξης του 9,6%, τα γαλακτοκομικά προϊόντα (+9,5%), ενώ ακολούθησαν τα προϊόντα φροντίδας για τα κατοικίδια (+8,7%), καθώς και τα μη αλκοολούχα ροφήματα (+8,0%), στα οποία συμπεριλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, το κακάο και ο καφές.

πηγή:https://www.dimokratia.gr/oikonomia/646385/mythika-kerdi-gia-ta-soyper-market-aischrokerdeia-stis-plates-ton-noikokyrion/

Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς - Τα «Τα οικογενειακά του ΚΚΕ» - Γιατί κάθε συναγωνίστρια πρέπει να δίνεται στα ελασίτικα παλικάρια

 

• Γράφει ο Υπτγός ε.α. Χρήστος Μπολώσης

Πολλοί θα εξεπλάγησαν πώς διάλεξα τον γνωστό αριστερό Μποστ (Μεντή Μποσταντζόγλου), για να σας ευχηθώ. Το ερώτημα είναι: Ήταν αριστερός ο Μποστ ή μετά έγινε, διότι είδε ότι με τους από ‘δω δεν γινόταν (επαγγελματική) προκοπή; Και το λέω αυτό, διότι κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου ο Μποστ δημοσίευσε μια σειρά γελοιογραφιών, που κάθε άλλο παρά την κομμουνιστική ιδεολογία πρόβαλαν. Αντιθέτως. Ακόμα λέγεται, ότι το γνωστό σκίτσο του Βελουχιώτη με τις ζαρτιέρες είναι έργο του Μποστ. Τέλος πάντων, ασχέτως όλων αυτών ο Μεντής Μποσταντζόγλου ήταν ένας πνευματοδέστατος σκιτσογράφος και εξ αυτού, αλλά και λόγω κάποιας μελαγχολικής διάθεσης για τα περασμένα χρόνια της νιότης που φύγαν, αρχίζω το σημερινό σημείωμα με τον Μεντή.

Και μετά τον απαραίτητο αυτό πρόλογο, που μοιάζει με… Δήλωση Μετανοίας, μπαίνουμε στο σημερινό θέμα μας. 

Κατ αρχήν δεν υπάρχει Αριστερά, αλλά Κομμουνισμός. Όπως και να το πούμε  και στον μετριοπαθέστερο οπαδό του ΣΥΡΙΖΑ, αν δείξεις μια φωτογραφία του Στάλιν ή του Λένιν, θα πάθει το λιγότερο ακράτεια ούρων. Διαβαθμίσεις,  μάλιστα έχουμε. Κομμουνιστές λάϊτ, κομμουνιστές με ολίγη, κομμουνιστές αναθεωρητές, κομμουνιστές αρχειομαρξιστές, κομμουνιστές με μακαρόνια, κομμουνιστές στιφάδο, κομμουνιστές σκέτο από γιουβέτσι. Πάντως όλοι είναι κομμουνιστές. Και βέβαια όλοι λατρεύουν εαυτούς και αλλήλους, όπως λατρεύει ο κ. Δένδιας τους στρατιωτικούς. Το «αριστερός», είναι εφεύρημα των καιρών μας για να εξωραΐσουν αυτό το ανατριχιαστικό, «Κομμουνιστής». 

Οι κομμουνιστές λοιπόν, από της εμφανίσεώς τους στον πολιτικό ορίζοντα, προσπαθούν να μας πείσουν ότι έχουν το ηθικό πλεονέκτημα. Βέβαια δεν μας λένε ότι πηγαίνουν στην εκκλησιά και παίρνουν αντίδωρο απ’ του παπά το χέρι, αλλά ότι η ηθική του κυμαίνεται μεταξύ Αγίου Σουλπικίου και Αγίας Θέκλας.

Έτσι και μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ, κακή τη μοίρα, ήρθε στην εξουσία και πριν ακόμα με ένα νόμο και ένα άρθρο σκίσει τα μνημόνια ή να παίζει τους ζουρνάδες και να χορεύουν οι κουτόφραγκοι, άρχισαν οι διορισμοί των γονέων ημών σε Οργανισμούς  αναγόρευση των συζύγων ημών στα πανεπιστήμια, απάτη με δημοψήφισμα και τις τηλεοπτικές άδειες και «θα είχαμε συνέχεια αν είχανε μάθει τους αρμούς της εξουσίας» όπως ομολόγησαν, τουτέστιν άμα ξυπνάγαμε νωρίτερα θα σας κατσικονόμαστε (με την βοήθεια του κ. Καμένου βεβαίως βεβαίως) αλά ΠΑΣΟΚ καμιά δεκαετία. Δεν πειράζει μίαν ετέραν φοράν, η οποία όμως μάλλον δεν θα υπάρξει.

Για ορεκτικό, δημοσιεύουμε σήμερα ορισμένα γαργαλιστικά, ενδεικτικά του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς, εγχώρια, αλλά και εκ της μακαρίτισσας Σοβιετικής Ενώσεως

Για τα σοβιετικά  σκιτσάκια δεν μπορώ να πάρω όρκο και να σας πω τι αναφέρουν οι λεζάντες τους, αλλά δεν είναι δύσκολο δα να το καταλάβει κάποιος, από την γλώσσα του… σώματος

Για τα Ελληνικά όμως, όπου το κόμμα διατάζει: «Κάθε συντρόφισσα και κάθε συναγωνίστρια να δίνεται στα ελασίτικα παλικάρια για νάναι καθάριο το κεφάλι τους» δεν θα έλεγα κατηγορηματικά «όχι». Θα άφηνα ένα παραθυράκι και μπορεί να γραφόμουνα και για κάνα εξάμηνο στην ΕΠΟΝ, μετά θα υπέγραφα μία Δήλωση Μετανοίας και θα αποδιδόμουν πάλλευκος στην κοινωνία. Εν τω μεταξύ, εκείνο το εξάμηνο «πα, πα, πα, πα, πα»,  που έλεγε και ο Γιωργάκης (Ευάγγελος Πρωτοπαπάς) στον Μανώλη Σκουντρή (Βασίλης Λογοθετίδης), στην ταινία των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου «Ένα βότσαλο στη λίμνη», παραγωγής 1952. Οι συντρόφισσες, πιστές στις επιταγές του κόμματο θα με είχαν «Πα, πα, πα, πα, πα». 

Όλες αυτές οι ιστορίες  φίλοι μου, με ώθησαν να ερευνήσω λίγο το θέμα. Και το ερεύνησα όχι μόνο στο τώρα που πολλοί σύντροφοι έβαλαν το χέρι τους στο βάζο με το μέλι (και ο διορισμός του πατέρα σε δημόσιο οργανισμό ανήθικο είναι και η αναγόρευση της συζύγου ως καθηγήτρια ΑΕΙ ανήθικο είναι κ.λπ.). Επειδή όμως αυτά είναι γνωστά, θέλησα να κάνω μια βουτιά στο παρελθόν. 

Κακό του κεφαλιού μου, διότι όπως έλεγε και ο αείμνηστος Νίκος Γούναρης «Κι΄ αυτό που είδα φως μου δεν τόχα ματαδεί».

Βρήκα που λέτε, μεταξύ των άλλων ένα κείμενο, που αν το ήξερε ο Ιντιάνα Τζόουνς, θα παράταγε τα κρυστάλλινα κρανία, την χαμένη κιβωτό  και τις σταυροφορίες και θα έσπευδε να το αποκτήσει. Πρόκειται για  ένα βιβλιαράκι, το οποίο κυκλοφόρησε το  1949, μόλις 62 σελίδων, με τίτλο «Τα οικογενειακά του ΚΚΕ». Συγγραφέας του είναι ο Μάξιμος Δρακούλης, ο οποίος με το μικρό αυτό πόνημά του, φέρνει στο φως τα «ηθικά πλεονεκτήματα» ηγετικών αστεριών του εγχωρίου κομμουνισμού. Ο συγγραφέας είναι μετανοιωμένος κομμουνιστής, που πέρασε στην αντίπερα όχθη και το «Μάξιμος Δρακούλης» είναι ψευδώνυμο. Συνεπώς όσα αναφέρονται στο βιβλίο του, είναι πληροφορίες «από μέσα».

Σημειώνει στον πρόλογό του ο συγγραφέας: «Η ηγεσία του ΚΚΕ είναι αυστηρή, αυστηρότατη για τους άλλους, δηλαδή για τα απλά και δόκιμα μέλη του ΚΚΕ. Έχει βγάλει ειδικά βιβλιαράκια, που περιέχουν αυστηρούς κανόνες, οι οποίοι ρυθμίζουν  την ζωή και διαγωγή των μελών του ΚΚΕ. Ειδικό βιβλιαράκι  με τους «Συνωμοτικούς κανόνες», άλλο βιβλιαράκι με τους «Κανόνες της  επαγρύπνησης», άλλο με «Κανόνες της κομματικής και ιδιωτικής ζωής». Η ηγεσία του ΚΚΕ είναι «σοφή», «προνοητική» και «αυστηρή». Τα έχει προβλέψει όλα  γα τα μέλη της  και είναι πολύ απαιτητική. Ζητάει από κάθε μέλος να είναι τύπος και υπογραμμός παντού,  σε όλα. Στη δουλειά του, στο σπίτι του, στην κοινωνία, στο κόμμα».  Μετά από όλα αυτά, συνεχίζει ο συγγραφέας «είναι φυσικό να σκεφτεί κανείς, πώς η ίδια η ηγεσία του ΚΚΕ, υποβάλλει τον εαυτό της σε μεγαλύτερες θυσίες και η ζωή της δεν είναι τίποτε άλλο  από μια συνεχή αυταπάρνηση  και αυτοθυσία. Ε, λοιπόν  δεν υπάρχει μεγαλύτερη πλάνη  απ’ αυτήν την αντίληψη…..»

Για να αποδείξει τους ισχυρισμούς του ο Δρακούλης, παραθέτει μερικά περιστατικά βίου και πολιτείας ηγετικών στελεχών του ΚΚΕ, που ενώ πρόσταζαν την πλέμπα να είναι κάτι σαν τα μέλη του σωματείου «Πνεύμα και ηθική»,  στο οποίο προήδρευε ο κ. Ζάχος Μαρκάς (Βασίλης Αυλωνίτης) στην «Ωραία των Αθηνών», οι ίδιοι προτιμούσαν τα… ξινά και μάλιστα χωρίς συνέπειες. 

Αυτές τις περιπέτειες των «ζουμερών» συντρόφων θα δούμε μαζί ξεφυλλίζοντας το σπάνιο σήμερα βιβλιαράκι του Μάξιμου Δρακούλη «Τα οικογενειακά του ΚΚΕ».

Κατεβλήθη προσπάθεια να διατηρηθεί η μορφή του αρχικού κειμένου. Ωστόσο αυτό παρουσίασε αρκετές δυσκολίες. Η γραμματοσειρά διατηρήθηκε ακριβώς η ίδια. Εκεί που υπήρξαν δυσκολίες ήταν η αδυναμία του προγράμματος να μετατρέψει ακριβώς τα κείμενα από μορφή pdf σε word.Πάντως αυτό δεν διαφοροποιεί την ουσία. Και για να έχετε και το πρωτότυπο, επισυνάπτεται και αυτό, σε μορφή pdf.

Φυσικά,  τα «οικογενειακά» θα δημοσιεύονται σε δόσεις.

«Μα, ίσως πουν μερικοί τι τα θέλεις και τα ανακατεύεις τώρα αυτά. Πάνε περάσανε». Ναι θα σταματήσω να τα ανακατεύω, όταν σταματήσει και η άλλη πλευρά να σηκώνει μνημεία για τους ανύπαρκτους «ήρωές»  της και να ανακαλύπτει κάθε τόσο νεκροταφεία «αγωνιστών»,  παλιά πυροβόλα του ΕΛΑΣ κ.λπ.

Πνεύμα και ηθική…

Να σημειωθεί ότι το βιβλίο αυτό, το οποίο είναι πλέον πολύ δύσκολο να βρεθεί, απομυθοποιεί πλήρως το αφήγημα περί «Ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς» αφού, όπως θα διαβάσετε, περιέχει πάρα πολλές γαργαλιστικές λεπτομέρειες από την ζωή των άτεγκων και σοβαροφανών στελεχών του «τιμημένου». Τόσο που, αν ήταν ταινία,  θα χαρακτηριζόταν ως «Ακατάλληλη για κάτω των 25 (!) ετών».

Καλό διάβασμα λοιπόν, αφού όμως βάλετε τα παιδιά για ύπνο.

Και αρχίζουμε με τον Πρόλογο της εκδόσεως:

«Είναι αφέλεια να ζητάμε ηθική από ανθρώπους, πού δεν αναγνωρίζουν την ανθρώπινη ηθική».

572Β- ΣΤΑΛΙΝ: «Ζητήματα Λενινισμού», 11η ρωσική έκδοσις σελ. 572.

ΜΑΞΙΜΟΥ ΔΡΑΚΟΥΛΗ

ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε.

«Τι είνε, τι πρέπει να είνε ό κομμουνιστής, το μέλος του Κ.Κ.Ε.».

«Το μέλος του ΚΚΕ και ακόμα πιο πολύ το στέλεχος του ανήκει ολοκληρωτικά και αποκλειστικά σ’ αυτό. Αυτό σημαίνει: 

  α) Πρωταρχικό και ανώτατο είνε το συμφέρον τού Κόμματος. 

β) Η Ατομική μας ζωή οργανώνεται έτσι, πού από αυτό το κόμμα και ό αγώνας έχουν όφελος, το ανώτατο πραγματοποιήσιμο για κάθε περίπτωση όφελος, και ποτέ ζημία.

γ) Κάθε πράξη και ενέργεια και λόγος μας πρέπει να ζυγίζεται από την πλευρά του συμφέροντος του Κόμματος και μόνον τότε να πραγματοποιείται.

Έτσι το μέλος και το στέλεχος του Κόμματος είναι πρότυπο και υπόδειγμα συνειδητής και Ανώτερης κομματικότητας: 

Στην εσωκομματική ζωή και δουλειά

Στην πολιτική και μαζική εμφάνιση και δράση του

Στην ατομική και οικογενειακή ζωή και εκδήλωσή του».

Ν. Ζαχαριάδης: «Ο κομμουνιστής», Λαϊκός ’Αγωνιστής, Μέλος τού Κ.Κ.Ε., εκδ. Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Αθήνα 1946 σελ. 8.

«Η ακεραιότητα του χαρακτήρα τής σοσιαλιστικής κοινωνίας είναι ασυμβίβαστη με την αστική διαφθορά.

Δεν μπορεί να σέβονται στη σοβιετική κοινωνία εκείνον πού φέρνεται ανήθικα στο σπίτι, στην ατομική ζωή».

Α. Ι. Ζις. Σοβιετικός παιδαγωγός. Βλέπε άρθρο του «Για την κομμουνιστική ηθική»,  που δημοσιευμένο στο περιοδικό «Σοβιετική Παιδαγωγική», τεύχος 20 Φλεβάρης 1947. Ελληνική μετάφραση Σ.Μ. στην «Μόρφωση», δεκαπενθήμερη έκδοση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, χρόνος Β΄, τόμος Δ΄, αρ. φύλλου 9, σελ. 397, στήλη α.

Σχόλιο συγγραφέα:  «Δάσκαλε πού δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις». (Ο Ελληνικός Λαός).

«Ή ατομική ζωή τού κομμουνιστή δεν μπορεί νάναι μόνο δική του «ατομική υπόθεση». Οφείλει να υποτάσσεται στο κοινωνικό συμφέρον».

Α. I. Ζίς: Από το ίδιο άρθρο για την «κομμουνιστική ηθική», Ελληνική μετάφραση, σελ. 396, στήλη β΄. 

ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΤΟΥ Κ. Κ. Ε.

Η Ηγεσία τού Κ.Κ.Ε. είναι αυστηρή, αυστηρότατη για τούς άλλους» δηλαδή για τα άπλα και τα δόκιμα μέλη τού Κ.Κ.Ε. Έχει βγάλει ειδικά βιβλιαράκια, πού περιέχουν αυστηρούς κανόνες, οι όποιοι ρυθμίζουν τη ζωή και διαγωγή των μελών τού Κ.Κ.Ε. Ειδικό βιβλιαράκι με τούς «Συνωμοτικούς Κανόνες», άλλο βιβλιαράκι με τους «Κανόνες της Επαγρύπνησης», άλλο με «Κανόνες της Κομματικής και Ιδιωτικής Ζωής».

Η ηγεσία τού Κ.Κ.Ε. είναι «σοφή», «προνοητική» και «αυστηρή». Τα έχει προβλέψει όλα για τα μέλη της και είναι πολύ απαιτητική. Ζητάει από το κάθε μέλος τού Κ.Κ.Ε. να είναι τύπος και υπογραμμός παντού, σε όλα: στη δουλειά του, στο σπίτι του,  στην κοινωνία, στο κόμμα. Ή ηγεσία τού Κ.Κ.Ε. καθορίζει ακόμη και το πώς θα φάει, πώς θα πιει, πώς θα ντυθεί το μέλος τού Κ.Κ.Ε. Έχει προδιαγράψει το πώς θα συμπεριφερθεί στις ανακρίσεις, όταν συλληφθεί, τί συνωμοτικούς κανόνες πρέπει να ακολουθήσει πιστώς, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποίαν η συνωμοτικότητα του θα τον οδηγούσε ως το εκτελεστικό απόσπασμα.

Αυταπάρνηση, θυσίες καθημερινές απαιτεί στα βιβλιαράκια αυτά για τα απλά μέλη τού Κόμματος ή ηγεσία τού Κ.Κ.Ε. και, όταν, αυτά τα ζητάει από τα απλά μέλη τού Κ.Κ.Ε., είναι φυσικό, να σκεφθεί κανείς, πως ή ίδια ή ηγεσία τού Κ.Κ.Ε. υποβάλλει τον εαυτό της σε μεγαλύτερες θυσίες και ή ζωή της δεν είναι τίποτε άλλο από μια συνεχή αυταπάρνηση και αυτοθυσία. Έ, λοιπόν, δεν υπάρχει μεγαλύτερη πλάνη απ’ αυτήν την αντίληψη. Γιατί ή ηγεσία τού Κ.Κ.Ε., ενώ προβάλλει τον εαυτό της σαν τον ανώτατο ρυθμιστή όλων των λεπτομερειών της ζωής, ιδιωτικής και κομματικής, των μελών τού Κ.Κ.Ε., και αυστηρόν και άτεγκτον τιμωρόν κάθε παράβασης, από τα απλά μέλη τού Κ.Κ.Ε. αποδεικνύεται ή ίδια, με τα έργα της, ότι είναι αδέσμευτη από όλους αυτούς τούς αυστηρούς κανόνες της ζωής. Στην πράξη παρουσιάζεται ή ανώτατη κορυφή της κομμουνιστικής Ιεραρχίας στον τόπο μας να ζει και να συμπεριφέρεται με τη μεγαλύτερη περιφρόνηση στους ηθικούς κανόνες ζωής, πού αυτή ή ίδια έταξε.

Έχοντας ύπ’ όψει  μας μια σειρά συγκεκριμένα γεγονότα, που μένουν  άγνωστα από τον κόσμο των εργαζομένων  και των διανοουμένων της χώρας τούς οποίους  ελυμαίνοντο οι κύριοι αυτοί της ηγεσίας του ΚΚΕ κατά την διάρκεια της κατοχής και μετά ακόμη, πήραμε την απόφαση να τα φέρουμε  στη δημοσιότητα. Σ’ αυτή την απόφασή δεν μας οδήγησε καμιά ταπεινή παρακίνηση μικρού κουτσομπολιού. Μας οδήγησε ή πεποίθηση μας πως αυτά τα γεγονότα πού δείχνουν την απόσταση, ή οποία υπάρχει ανάμεσα στα ωραιόλογα της κομμουνιστικής προπαγάνδας και στα έργα της Κομμουνιστικής  ηγεσίας είναι εθνικά ωφέλιμο να γνωστούν σε όλους τους Έλληνες και όλες τις Ελληνίδες, καθώς και στους νέους της χώρας μας, οι όποιοι είχαν παρασυρθεί και είχαν πιστέψει στην ανωτερότητα αυτών των ποντικών της «κομμουνιστικής ηθικολογίας». Γράφοντας τα οικογενειακά ηγετών τού Κ.Κ.Ε. είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα βρεθεί έστω και ένας αναγνώστης μας σήμερα, πού θα μας καταλογίσει μία απολίτιστη αδιακρισία να χώνουμε την μύτη μας σ’ αυτά, αλλά αντίθετα πιστεύουμε, ότι όποιος θα τα διαβάσει θα θεωρήσει, όπως και εμείς  νομίζουμε, ότι είναι εθνικό η δημοσίευσή τους.

Στο επόμενο:  Κώστας Καραγιώργης

• Ζήτω η τρέλα

Και για όσους δεν έχετε καταλάβει ακόμα, αυτοί που χρωστάνε 445.000.000 ευρώ (ΠΑΣΟΚ),  μας λένε ότι θα μας σώσουν  από αυτούς που χρωστάνε 475.000.000 ευρώ (ΝΔ).

Ας αναφωνήσωμεν όλοι μαζί: «Ζήτω η τρέλα» που έλεγε και ο Βέγγος.

Πω πω πω! Με τίποτα δεν είστε ευχαριστημένοι 

Άλλος από ‘δω!

Τ ΄ακούτε κύριε Δένδια;

Σοφότατον

πηγή:https://www.dimokratia.gr/apopseis/587288/to-ithiko-pleonektima-tis-aristeras/

Ομολογίες ΥΕΘΑ: - Η Τουρκία έχει κάνει εξοπλιστικά άλματα κι εμείς έχουμε κάνει βήματα προς τα πίσω! - Οι Μονάδες έχουν 25% πληρότητα και το 75% των εφέδρων είναι ανεκπαίδευτοι!

 

 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΥΕΘΑ Ν. ΔΕΝΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΒΑΣΙΛΗ ΝΕΔΟ

Κάνατε μια επιλογή συνολικής αλλαγής των ηγεσιών των Ενόπλων Δυνάμεων. Υπάρχει κάποιο μακροπρόθεσμο όραμα πίσω από τις αλλαγές που αποφάσισε το ΚΥΣΕΑ την Παρασκευή;

Επιλέξαμε μια προσέγγιση συνολικής αλλαγής των αρχηγών, δηλαδή πέραν του αρχηγού ΓΕΕΘΑ και των αρχηγών των Γενικών Επιτελείων, γιατί θεωρούμε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να περάσουν σε μια νέα εποχή. Την προσέγγιση αυτή την ονομάζουμε «Ένοπλες Δυνάμεις του 2030». Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα λόγω της γεωγραφικής της θέσης, αλλά και λόγω της κατάστασης στην ευρύτερη περιοχή, απαιτούν μια ριζικά διαφορετική αντιμετώπιση. Η παρουσία στο πεδίο της μάχης μιας σειράς νέων συστημάτων –όπως μας έχει δείξει η εμπειρία σε Ουκρανία, Καύκασο και στις τελευταίες συγκρούσεις στη Λωρίδα της Γάζας– αποδεικνύει ότι τα δόγματα τα οποία ακολουθούν σήμερα οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να μελετηθούν και σε έναν μεγάλο βαθμό να αναθεωρηθούν. Πρέπει, επίσης, να αναπτύξουμε τις εγχώριες δυνατότητες παραγωγής συστημάτων χαμηλής αξίας και υψηλής δυνατότητας. Δεν είναι δυνατόν η χώρα, μια χώρα με έναν μεγάλο αμυντικό προϋπολογισμό, να αγοράζει τα πάντα από το ράφι και μάλιστα από ράφι στο εξωτερικό και να μην παράγει το παραμικρό. Αυτό όμως πρέπει να είναι αντιληπτό και από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων.

Άρα μιλάμε για αλλαγή λογικής, που θα περιλαμβάνει και τον τρόπο οργάνωσης των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στην πραγματικότητα μιλάμε γι’ αυτό που έχει γίνει ήδη προφανές από τις συγκρούσεις που παρατηρούμε στην ευρύτερη περιοχή μας. Η Ουκρανία, παραδείγματος χάρη, μας δείχνει καθαρά ότι η αποφασιστική αρμοδιότητα πρέπει να είναι σε χαμηλότερο επίπεδο, πρέπει δηλαδή και ο κατώτερος και ο μεσαίος αξιωματικός να έχουν δυνατότητα αυτενέργειας και λήψης απόφασης. Επίσης πρέπει να επιβραβεύεται ο προβληματισμός με στόχο την καλύτερη δυνατή απόφαση. Η εντολή, όταν τελικά δίνεται από την ηγεσία, πρέπει οπωσδήποτε να εκτελείται. Aλλά στη φάση του σχεδιασμού οφείλει ο καθένας να έχει πλήρη αίσθηση της υποχρέωσής του να λέει αυτό που θεωρεί ορθό. Μόνο έτσι μπορούμε να καταλήξουμε στις βέλτιστες λύσεις. Σ’ αυτό το επίπεδο, το ιστορικό παρελθόν των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ νομίζω ότι είναι ένα πολύ σημαντικό παράδειγμα.

Ήδη έχετε πάρει τη βασική ευθύνη των αμυντικών βιομηχανιών και το πολιτικό ρίσκο που συνεπάγεται. Μιλάμε και για ποιο στενή διασύνδεση ανάμεσα στο υπουργείο και την αμυντική βιομηχανία;

Έχει γίνει φανερό ότι η Πολεμική Αεροπορία χωρίς μια ΕΑΒ η οποία να λειτουργεί κανονικά, δεν μπορεί να σταθεί. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στα μεταγωγικά και στα ελικόπτερά μας είναι αποτέλεσμα αυτής της δυσλειτουργίας επί δεκαετίες. Από εκεί και πέρα, τις επόμενες μέρες, μόλις ολοκληρωθούν οι κρίσεις, θα καταθέσουμε το καινούργιο νομοθέτημα που αφορά την καινοτομία στις Ένοπλες Δυνάμεις. Το νομοθέτημα αυτό θα αποδείξει πως μπορεί να συνδεθεί η δυνατότητα παραγωγής της χώρας με τις ανάγκες των Γενικών Επιτελείων. Και επίσης, πως η έρευνα που μπορεί να προέλθει και από τις στρατιωτικές σχολές, μπορεί να λειτουργήσει θετικά για τη δημιουργία νέων προϊόντων, τα οποία μπορούν να καλύψουν με λογικό κόστος κάποιες από τις ανάγκες των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Η πρόθεσή μας είναι να δημιουργήσουμε ένα οικοσύστημα συνολικά διαφορετικό από ό,τι υπάρχει μέχρι τώρα. Διότι, μην κοροϊδευόμαστε, μέχρι τώρα τι έχουμε; Δύο έντονα προβληματικές κρατικές επιχειρήσεις, την ΕΑΒ και τα ΕΑΣ και μηδέν ή σχεδόν μηδέν εγχώρια παραγωγή. Αυτό στον 21ο αιώνα δεν μπορεί να είναι ανεκτό σε μια χώρα που δαπανά τόσα χρήματα για την εξυπηρέτηση των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων με οπλικά συστήματα. Είναι μια προσπάθεια η οποία νομίζω θα τύχει της στήριξης όλων των πολιτικών παρατάξεων. Επαναλαμβάνω ότι το συνδέω με τη νέα ηγεσία, διότι και η νέα ηγεσία πρέπει να μπει στη λογική της περιγραφής και της ανάθεσης κάλυψης αναγκών στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία, όπως αυτή σταδιακά θα αναπτύσσεται. Επίσης, πρέπει να αντιληφθεί τη νέα εποχή, τη λογική κόστους – οφέλους και την αντίθεση σε οτιδήποτε φαραωνικό δεν υπηρετεί τις ανάγκες μας. Για να υλοποιήσουμε αυτόν τον στόχο θα δεσμεύσουμε κατ’ αρχάς ένα μικρό και εν συνεχεία ένα μεγαλύτερο τμήμα του προϋπολογισμού των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο θα διατίθεται αποκλειστικά σε ελληνικά προϊόντα.

Άρα, είναι κι ένας τρόπος να μπούμε σε αυτόν τον αγώνα δρόμου στον οποίο η Τουρκία τρέχει ήδη τα τελευταία δέκα-δεκαπέντε χρόνια και είναι εξαγωγική δύναμη.

Αρκεί να δείτε πού ήμασταν η Τουρκία κι εμείς το 1980 και να δείτε επίσης πού βρισκόμαστε η Τουρκία κι εμείς σήμερα, το 2024. Η Τουρκία έχει κάνει άλματα κι εμείς έχουμε κάνει βήματα προς τα πίσω. Αυτό δεν είναι αποδεκτό. Εγώ δεν το τοποθετώ ανταγωνιστικά ως προς την Τουρκία, δεν πρέπει να το κάνω αυτό, βλέποντας όμως τη χώρα μου, τις ανάγκες της και τις δυνατότητές της, δεν είμαι καθόλου έτοιμος να συνομολογήσω ότι η παρούσα πραγματικότητα είναι η αποδεκτή και η μόνη δυνατή. Μπορούμε πολύ καλύτερα.

Αυτό θα φέρει και αλλαγές στη θητεία;

Υπάρχει ένας χαρακτηριστικός τρόπος που μου έχει λεχθεί: Η «θητεία – αγγαρεία» να γίνει «θητεία – ευκαιρία». Θα ακολουθήσουμε κατ’ αρχάς,  προσαρμόζοντάς το στις δικές μας ανάγκες, το φινλανδικό μοντέλο, που σημαίνει η θητεία να προσδίδει δυνατότητες στον οπλίτη,  αλλά επίσης να του παρέχει τακτική επανεκπαίδευση, ώστε να είναι ενσωματωμένος σε μια μονάδα στην οποία να μπορεί να λειτουργήσει και στο μέλλον, παρακολουθώντας τα νέα οπλικά συστήματα, τα νέα δόγματα, τις νέες δυνατότητες. Πάμε σε μια νέα πραγματικότητα στη θητεία. Θα την υλοποιήσουμε σταδιακά, αποσκοπώντας σε μια ευρύτατη κοινωνική και πολιτική συναίνεση. Αλλά αυτό το οποίο υπάρχει σήμερα, με μονάδες που έχουν πληρότητα 25% και 30% διεσπαρμένες ανά τη χώρα, δεν νομίζω ότι μπορεί να είναι η πραγματικότητα του 21ου αιώνα, αν θέλουμε να σεβόμαστε τον εαυτό μας και τις ανάγκες της πατρίδας μας. Το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων πρέπει να πάψει να διαπιστώνεται από παρελάσεις.

Αυτό σημαίνει και αύξηση θητείας;

Όχι, δεν σημαίνει αύξηση στον χρόνο θητείας.  Ξέρετε, αν αυξάνεις τον μη παραγωγικό χρόνο, απλώς δεν κερδίζεις τίποτα. Αυτό το οποίο χρειάζεται είναι μια διαφορετική προσέγγιση. Πώς εκμεταλλεύεσαι το ανθρώπινο κεφάλαιο του Έλληνα πολίτη, ο οποίος με περηφάνια φοράει τη στολή του οπλίτη της χώρας του. Και επειδή δεν χρειάζεται να επανεφεύρουμε τον τροχό, επιλέγουμε επιτυχημένα παραδείγματα από το εξωτερικό, προσαρμόζοντάς τα στα δικά μας δεδομένα. Η Ελλάδα χρειάζεται ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις, διότι αντιμετωπίζει υπαρκτές απειλές. Δεν το κάνει επειδή το επιλέγει, μακάρι να ήμασταν ένα κράτος σαν το Λουξεμβούργο. Μία επιλογή θα ήταν ένας αμιγώς επαγγελματικός στρατός. Η δική μου προσωπική απάντηση και η κυβερνητική απάντηση είναι αρνητική. Πιστεύουμε στον στρατό των πολιτών. Βεβαίως με επαγγελματικά στελέχη, αλλά όχι αμιγώς με επαγγελματικά στελέχη. Από εκεί και πέρα, αυτός ο στρατός των πολιτών για να έχει μια αξία να λέγεται στρατός, οφείλει να είναι καλά εκπαιδευμένος και να είναι ενταγμένος σε αξιόμαχες μονάδες. Μονάδες με 25% πληρότητα, των οποίων το 75% θα συμπληρωθεί από εφέδρους οι οποίοι είναι ανεκπαίδευτοι, δεν είναι αξιόμαχες μονάδες. Ουδείς μπορεί να το ισχυριστεί αυτό.

Πώς σχολιάζετε τη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών; Ποιά είναι η προσωπική σας θέση;

Όπως ανέφερε πρόσφατα ο πρωθυπουργός, η επιδίωξή του είναι να ωριμάσει η συζήτηση για το ζήτημα αυτό στην κοινωνία, πριν έρθει το νομοσχέδιο προς εισήγηση στο υπουργικό συμβούλιο. Μόνο τότε άλλωστε θα έχουμε πλήρη εικόνα για το τι θα περιλαμβάνει. Είναι ευνόητο ότι είναι σεβαστές όλες οι απόψεις, αλλά στο τέλος η κυβέρνηση είναι αυτή που νομοθετεί. Σε κάθε περίπτωση, το συγκεκριμένο ζήτημα δεν πρέπει να αποτελέσει αφορμή διχασμού της κοινωνίας, όπως δεν πρέπει να αποτελέσει και αφορμή μικροκομματικής εργαλειοποίησης από την πλευρά της αντιπολίτευσης. Σε ό,τι με αφορά, για να τοποθετηθεί κάποιος υπεύθυνα θα πρέπει πρώτα να έρθει, όπως προανέφερα, η τελική εισήγηση στο υπουργικό συμβούλιο. Να σας υπενθυμίσω πάντως ότι το 2015, ως βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε, είχα υπερψηφίσει το σύμφωνο συμβίωσης ομοφύλων.

Στα εξοπλιστικά υπάρχουν δύο θέματα που συζητούνται. Το ένα έχει να κάνει με τα F-35. Περιμένουμε μια απάντηση στο αίτημά μας. Πώς προχωράει;

Το F-35 είναι ένα εμβληματικό όπλο και νομίζω ότι λειτουργεί και στο συλλογικό φαντασιακό. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει μια εξαιρετικά ικανή Πολεμική Αεροπορία στο επίπεδο των μαχητικών αεροσκαφών.  Εκτιμώ ότι έχουμε μια σαφή υπεροχή. Θα αποκτήσουμε τα F-35, αλλά δεν είναι απαραίτητο να τα πάρουμε αύριο το πρωί. Η αμερικανική πλευρά μάς έχει δηλώσει ότι θα αποδεχθεί το αίτημά μας και μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων μας θα προβούμε στην απόκτηση ενός ικανού αριθμού F-35. Αλλά δεν είναι αυτό το βασικό πρόβλημα. Όσο κι αν καταλαβαίνω ότι όπως είδαμε τα Rafale στους ελληνικούς ουρανούς, έτσι και όταν δούμε και το F-35 θα νιώσουμε υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση, οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε και τις ρίζες των προβλημάτων. Παίρνοντας οπλικά συστήματα μόνο στην κορυφή της πυραμίδας και αγνοώντας τη βάση της πυραμίδας, δεν πάμε μπροστά. Η Πολεμική Αεροπορία, που έχει F-35 αλλά δεν έχει επαρκή μεταγωγικά αεροσκάφη, δεν είναι μία σύγχρονη Πολεμική Αεροπορία, μην κοροϊδευόμαστε. Το F-35 θα το πάρουμε πάντως, δεν χρειάζεται καθόλου να ανησυχεί η ελληνική κοινωνία γι’ αυτό.

Ως προς τον στόλο υπάρχει μια συζήτηση για τις κύριες μονάδες επιφανείας. Κυκλοφορεί μια λογική σούπερ μάρκετ, τι θα ψωνίσουμε, τι δεν θα ψωνίσουμε. Υπάρχει πλάνο μετά τις γαλλικές FDI;

Ο στόλος πρέπει να εκσυγχρονιστεί. Κατ’ αρχάς είναι προφανές ότι πρέπει να εκσυγχρονιστεί ένας αριθμός από ΜΕΚΟ. Αυτό που πρέπει πρώτα να αντιμετωπιστεί, πάνω και πέρα από όλα, είναι η διαθεσιμότητα των πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού. Για την ακρίβεια, η πλήρης διαθεσιμότητα των πλοίων, όχι απλώς να βγαίνουν στη θάλασσα, αλλά να βγαίνουν με όλα τα συστήματά τους σε λειτουργία. Εάν αυτό δεν επιτευχθεί, το να έχεις έναν τεράστιο στόλο του οποίου οι δυνατότητες είναι υποπολλαπλάσιες του αριθμού των πλοίων, δεν αποτελεί λύση. Πρέπει, λοιπόν, να βοηθήσουμε τον στόλο μας να φτάσει στα επίπεδα που ήταν πριν από την οικονομική κρίση. Αυτό σημαίνει έξυπνη αξιοποίηση των πόρων που έχουμε. Δεν χρειαζόμαστε κατ’ ανάγκην πάρα πολλά πλοία, χρειαζόμαστε όμως, σίγουρα, καλά εξοπλισμένα πλοία. Έχουμε μια τεράστια παράδοση στη θάλασσα, νομίζω ότι ο ελληνικός στόλος δεν έχει ηττηθεί στην Ιστορία του, κατά συνέπεια έχουμε ένα στέρεο υπόβαθρο πάνω στο οποίο μπορούμε να οικοδομήσουμε, χάρη  και στο εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό. Αν κατανείμουμε καλύτερα τα χρήματα και αξιοποιήσουμε ορθότερα τα μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας και τις δυνατότητές τους, μπορούμε να πετύχουμε στο ορατό μέλλον εκπληκτικά αποτελέσματα.

Θεωρείτε ότι υπάρχει κάποιο χρονικό παράθυρο που προλαβαίνει να γίνουν αυτές οι μεταρρυθμίσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις; Και το λέω αυτό με την έννοια του παραθύρου ευκαιρίας που φαίνεται ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή με την Τουρκία…

Σέβομαι τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ευελπιστώ ότι δεν θα οδηγήσει τα πράγματα στα άκρα στα 4,5 χρόνια προεδρίας που απομένουν. Με ανησυχεί όμως κάτι άλλο. Τι θα συμβεί στην Τουρκία όταν φύγει ο Ερντογάν; Δεν ξέρουμε τι θα συμβεί. Η Τουρκία δεν είναι μια στατική χώρα και θεωρώ ότι δεν είναι βέβαιο ότι θα επιβάλει τη διαδοχή του ο σημερινός πρόεδρος. Αλλά κι αν την επιβάλλει, δεν ξέρουμε πώς θα λειτουργήσει. Κατά τη φάση διαδοχής ενός ισχυρού μακροχρόνιου ηγέτη, πάντα δημιουργείται αστάθεια. Αυτή η αστάθεια δεν ξέρουμε πού μπορεί να ξεσπάσει. Άρα μιλάμε για 4,5-5 χρόνια από τώρα. Δηλαδή, πριν από το 2030 πρέπει να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο. Αλλά και γενικά, η περιοχή μας δεν επιτρέπει εφησυχασμό. Έχουμε γύρω μας σωρεία εστιών αστάθειας που απαιτούν να έχουμε σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις. 

Η Γενιά που Φεύγει και η Νέα Γενιά που Φτιάξαμε και ..

 

Η ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ ΣΙΓΑ - ΣΙΓΑ

Όλοι εμείς, οι πάνω από 55, 60, 70 είμαστε μια γενιά που δεν επιστρέφει:

Μια γενιά που περπάτησε και γύρισε από το σχολείο με τα πόδια.

Μια γενιά που ο δάσκαλός σου σε έστελνε στο γραφείο να πάρεις κιμωλία …

Μια γενιά που στο σχολείο έκανε έπαρση και υποστολή της σημαίας.

Μια γενιά που σπούδασε μόνη της, που δεν είχαν λεφτά οι γονείς μας για ιδιαίτερα μαθήματα και όμως δεν τα παρατήσαμε…Αν τότε δεν καταλάβαινες κάτι, έμενες μετά το μάθημα και σου το το εξηγούσαν.

Μια γενιά που έγραψε στα ημερολόγιά της και στο άλμπουμ αποφοιτήσεως, μια γενιά μαθητών και μαθητριών που έκαναν την εργασία τους μόνοι τους, δεν τους βοηθούσαν οι γονείς τους, γιατί ήταν στα χωράφια, στις δουλειές, στα γραφεία τους.

Μια γενιά που θεωρούσε ντροπή να κάθεται στο λεωφορείο στο κάθισμα, δίπλα σε έναν όρθιο ενήλικα, γέροντα, έγκυο και γενικά σε όποιον είχε ανάγκη.

Μια γενιά που γελούσε πολύ τα βράδια σιγά με τα αδέρφια τους πριν κοιμηθούν, για να μην ξέρουν οι γονείς τους, ότι είναι ξύπνιοι…

Μια γενιά που σεβόταν απόλυτα τους γονείς, τους δασκάλους και τους γείτονες.

Μια γενιά που έπαιζε στο δρόμο, στις λάσπες, στα οικόπεδα και έπινε νερό από την βρύση ή από το πηγάδι.

Μια γενιά που αγάπησε την οικογένεια, την πατρίδα, το καλό, το όμορφο, την αλήθεια.

Εμείς, οι πάνω από 60, 70, είμαστε μια γενιά που δεν επιστρέφει.

Μια γενιά που δεν κατάφερε να γεμίσει την ψυχή και την καρδιά των παιδιών της και των εγγονών της από πατρίδα, σημαία, ελληνικό πολιτισμό, ένδοξη ιστορία.

Αφήσαμε να κυριαρχήσει το ρουσφέτι και η αναξιοκρατία, να διδάσκουν πλαστή ιστορία και να σβήνουν τον πολιτισμό, καταργήσαμε την γλώσσα μας, λόγω...μόδας!!!

Κάναμε τα σκυλάδικα μέρος του πολιτισμού μας, λόγω...μόδας!!

Φτάσαμε σήμερα να υποχρεωνόμαστε λόγω...ομοφοβίας να ανεχόμαστε το ανώμαλο ως ομαλό, το παρά φύσιν ως... φυσικό, γινόμαστε θεατές της κοινωνικής διάλυσης, της κατάργησης όλων των θεσμών λόγω μόδας!!!

Εάν τώρα στο τέλος δεν αντιδράσουμε, δεν αντισταθούμε, θα είμαστε υπαίτιοι για το τέλος της πατρίδας μας.

(Όποιος φίλος εγκρίνει το κείμενο αυτό, ας το αναρτήσει μπας και γίνει κάτι).