ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΛΙΣΤΑΣ ΣΕΛΙΔΩΝ
Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2025
Πρωθυπουργός: - Η Άμυνα είναι και πυλώνας ευημερίας. - Χωρίς ασφάλεια δεν υπάρχει οικονομία!
Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου 2025
Σε τι συμφωνούν λαός και Κολωνάκι;
Του Μανώλη Κοττάκη
O Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε προχθές πρώτη φορά στη διάρκεια της εξαετούς θητείας του ότι «πρωθυπουργό εκλέγει ο λαός και όχι οι παράγοντες». Και ότι τα σενάρια «πολιτικής κουζίνας» για αντικατάστασή του στην προεδρία της Ν.Δ. εν κινήσει ή για ορισμό τρίτου προσώπου στο αξίωμα «που διακινούν χίλιοι άνθρωποι στα καφενεία πέριξ του Κολωνακίου» δεν αφορούν τον κόσμο, ο οποίος έχει τις έγνοιες του.
Ο κύριος Μητσοτάκης ήταν ακριβής. Πράγματι στο Αλφιέρε, στο Mayor (τέως JK), στη Βιβλιοθήκη, στο Da Capo, στο Dry, στη Μαντζάρου, στα καφέ των Μουσείων Μπενάκη και Θεοχαράκη, στη Λυκόβρυση, στο Perros, στο Φίλιον, τα βράδια στο Καφενείο, στο 17, στο Αμπρεβουάρ και στου Παπαδάκη (παλαιότερα στου Jimmys στη Βαλαωρίτου, στο JB Corner της Μεγάλης Βρεταννίας, στο Πρυτανείο και στο Ιντεάλ) «ζυμώνεται» όλη η πολιτική Αθήνα για τις επερχόμενες εξελίξεις.
Θαμών αυτής της πλειάδας καταστημάτων καφέ και εστιάσεως, τα οποία εκτοξεύτηκαν την περίοδο του εκσυγχρονισμού (ο Γιώργος Λακόπουλος έγραψε το μυθιστόρημα «Ποιος δολοφόνησε τον πρωθυπουργό» με εξώφυλλο το Da Capo τον καιρό που συγκαλούσε εκεί πρωινές «συσκέψεις» ο Ψυχάρης), ήταν και παραμένει ο ίδιος ο κύριος Μητσοτάκης.
Θαμώνες
Στο Αλφιέρε της Σέκερη τον γνώρισα νέο βουλευτή το 2004 με πρωτοβουλία του Μακάριου Λαζαρίδη. Θαμώνες είναι επίσης ακόμα και σήμερα συνεργάτες του. Στου Πητ συχνάζουν ο Θανάσης Νέζης, μέχρι προσφάτως, πριν εκλεγεί πρόεδρος, και ο Νικήτας Κακλαμάνης. Στους χώρους αυτούς συναντούσε ο πρωθυπουργός ως βουλευτής και υποψήφιος αρχηγός τους περίφημους «παράγοντες» που τώρα του ξινίζουν. Μικρούς, μεσαίους και ανώτερους.
Διορατικότητα
Σε πολλούς από αυτούς που σήμερα χλευάζει στηρίχτηκε μάλιστα για την εκλογή του στην αρχηγία της Ν.Δ. Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι όλοι όσοι σύχναζαν και συχνάζουν στο Κολωνάκι έχουν τη διορατικότητα να προβλέψουν με ακρίβεια τις εξελίξεις. Όσο δυνατοί κι αν είναι.
Όμως σε αυτούς τους χώρους του Κολωνακίου, μαζί με την πλατεία Προσκόπων στο Παγκράτι (Καραβίτης, Μουζίκ, Μαύρος Γάτος, Αερόστατο) και την Παλαιά Αγορά, του Αχιλλέα, στο Ψυχικό, όπου έχει επεκταθεί η πολιτική αγορά, μπορείς να συλλάβεις την ατμόσφαιρα.
Οι παράγοντες στην πατρίδα μας ενίοτε «εκλέγουν» κυβέρνηση υπό την έννοια ότι στηρίζουν έναν αρχηγό στην προεκλογική του εκστρατεία εις βάρος άλλου (έτσι «τελείωσαν» τον Έβερτ το 1996 προς όφελος του Κώστα Σημίτη), αλλά ενίοτε δεν τα καταφέρνουν.
Είναι όμως νόμος: Εάν αυτή η πολιτική αγορά αρχίσει δειλά δειλά να συζητά ψιθυριστά την αλλαγή αρχηγού στο εκάστοτε κυβερνών κόμμα εν κινήσει ή ορισμό τρίτου προσώπου στη θέση πρωθυπουργού (σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας), αυτό σημαίνει ότι ανιχνεύει την υποχώρηση της κυβέρνησης στην κοινωνία, την εξασθένηση των ποσοστών της ως πλειοψηφούσας δύναμης και τη μείωση της ισχύος του πρωθυπουργού.
Το Κολωνάκι, όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, δεν εκλέγει κυβερνήσεις. Βλέπει όμως εγκαίρως την πτώση των κυβερνήσεων. Είναι βαρομετρικό χαμηλό. Πριν «πέσουν» οι κυβερνήσεις στη Βουλή «πέφτουν» στο Κολωνάκι.
Η συζήτηση που, όπως παραδέχθηκε ο πρωθυπουργός, είναι σε εξέλιξη στα καφέ του Κολωνακίου (και σε περίπτωση που δεν το έχει καταλάβει και σε όλα τα καφενεία της χώρας) γίνεται πρώτη φορά κατά την επταετή διακυβέρνηση της Ν.Δ.
Το σύστημα
Όσο ο πρωθυπουργός ήταν απολύτως κυρίαρχος και τα πήγαινε καλά με το σύστημα, κοινώς το εξυπηρετούσε, κανείς δεν διανοείτο να ανοίξει συζήτηση στην καρδιά του Κολωνακίου για αντικατάστασή του. Το γεγονός ότι τώρα συμβαίνει και ο ίδιος νιώθει την ανάγκη να το ειρωνευτεί δείχνει πως κάτι αλλάζει.
Θα συμφωνήσουμε σε κάτι με τον κύριο Μητσοτάκη: Οι παράγοντες που ανοίγουν συζήτηση για την αντικατάσταση από το αξίωμά του προφανώς δεν το κάνουν για την ψυχή της μάνας τους. Καθείς έχει τους λόγους του. Οσμίζονται όμως την επερχόμενη αλλαγή, καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούν να την «πνίξουν» όπως παλιά και κάνουν πολιτικό «placement» για τα συμφέροντά τους. Κοινώς: Ποντάρουν στο επόμενο «άλογο».
Την αλλαγή όμως αυτή στη στάση τους δεν την αποφασίζουν μόνοι. Ιδού το μυστικό: Την επιβάλλει κατά βάθος ο κυρίαρχος λαός. Δεν βαρέθηκαν τον κύριο Μητσοτάκη οι παράγοντες. Βλέπουν όμως ότι χάνει έδαφος στις απόρρητες δημοσκοπήσεις και αντιλαμβάνονται ότι ένας αδύναμος, lame duck, πρωθυπουργός χωρίς ισχύ δεν μπορεί πλέον να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους.
Οι δημοσκοπήσεις λοιπόν αλλάζουν και τους μεγάλους, αλλάζουν και το Κολωνάκι, αλλάζουν και τον κύριο Μητσοτάκη τον ίδιο που ως καλός λαϊκιστής άρχισε να μοιράζει λεφτά στο «πόπολο» για να στερεωθεί και, αν χρειαστεί, θα ξαναμοιράσει.
Τα πράγματα επί επτά χρόνια παρέμεναν παγωμένα. Τώρα ο συσχετισμός διαμορφώνεται από την αρχή. Είναι θέμα χρόνου η έναρξη ενός νέου πολιτικού κύκλου. Συμφωνούν σε αυτό και ο λαός και το Κολωνάκι.
https://www.antinews.gr/155292/politiki/se-ti-symfonoyn-laos-kai-kolonaki/
Το κύμα συμπαράστασης στην απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι για την εκταφή της σορού του παιδιού του ασκεί πιέσεις στην κυβέρνηση. Η παρέμβαση Σαμαρά δικαιώνει τους γονείς
Έντονο πρέσινγκ στην κυβέρνηση ασκεί η απεργία πείνας και δίψας του Πάνου Ρούτσι, του πατέρα θύματος της σιδηροδρομικής τραγωδίας των Τεμπών ο οποίος διαμηνύει πως θα το πάει μέχρι τέλους, ζητώντας την εκταφή της σορού του παιδιού του. Το κύμα αλληλεγγύης, η πάνδημη συμπαράσταση από τους άλλους συγγενείς των θυμάτων, καθώς και η δήλωση-παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά πιέζουν έτι περαιτέρω το Μέγαρο Μαξίμου, το οποίο μέχρι στιγμής προσπαθεί, ανεπιτυχώς, να μείνει αμέτοχο. Ταυτοχρόνως, την ώρα που ο Πάνος Ρούτσι δίνει σκληρή μάχη για τη δικαίωση του παιδιού του για έκτη συνεχόμενη ημέρα, ένας πατέρας, ο κύριος Δημήτρης, άρχισε προχθές κι εκείνος απεργία πείνας, σε ένδειξη συμπαράστασης, ενώ σε αυτούς προστέθηκε από χθες και ο Παύλος Ασλανίδης.

Ηχηρή παρέμβαση πραγματοποίησε και η Μαρία Καρυστιανού, τονίζοντας την ανάγκη για άμεσες παρεμβάσεις των ευρωπαϊκών οργάνων και της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, προκειμένου να σωθεί ο Πάνος Ρούτσι και να αναζητηθεί η αλήθεια για το έγκλημα στα Τέμπη. «Ο Σύλλογος Θυμάτων του δυστυχήματος των Τεμπών ενημερώνει ότι εκκρεμεί στην PETI αναφορά του από το 2024 για την πολλαπλή παραβίαση στην Ελλάδα της ενωσιακής νομοθεσίας και ως προς την ασφάλεια και εποπτεία των μεταφορών και ως προς την κατάλυση του κράτους δικαίου» σημειώνει η μητέρας της αδικοχαμένης Μάρθης, τονίζοντας πως «δυστυχώς δεν έχουμε κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα, με αποτέλεσμα η κατάσταση να έχει εκτραχυνθεί στη χώρα μας και αυτή τη στιγμή γονέας θύματος, ο Πάνος Ρούτσι, με προβλήματα υγείας, να κάνει απεργία πείνας εδώ και 4 μέρες, διότι ο διορισθείς μετά από παρέμβαση του πρωθυπουργού ανακριτής αρνείται επίμονα την εκταφή των νεκρών, και έτσι δεν μας επιτρέπονται ούτε οι εξετάσεις DNA ούτε οι εξετάσεις για τον εντοπισμό του παράνομου χημικού φορτίου, για το οποίο υπάρχει και πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ με συμμετοχή εκπροσώπου του ERA» όπως εξηγεί η Μαρία Καρυστιανού.
Δικαίωμα
Στον χορό των πιέσεων προστέθηκε η παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος με δήλωσή του τονίζει πως «ως μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου και πολιτικός που είχε την ευθύνη για τη χώρα στην πιο κρίσιμη στιγμή της πρόσφατης Ιστορίας της, θεωρώ υποχρέωσή μου να επισημάνω το εξής για τις πρόσφατες εξελίξεις στην τραγωδία των Τεμπών: δεν υπάρχει ηθικό έρεισμα στην επίμονη απόρριψη του αιτήματος των γονιών των θυμάτων να προχωρήσουν στην εκταφή των σορών των παιδιών τους». Ο Μεσσήνιος πολιτικός, ο οποίος έχασε πριν από λίγες μόλις εβδομάδες τόσο ξαφνικά την 34χρονη κόρη του, στέκεται στο πλευρό του απεργού πείνας και δίψας, και ξεκαθαρίζει πως οι γονείς «έχουν απόλυτο δικαίωμα να διαπιστώσουν εάν τα λείψανα που βιαστικά και δίχως τον πρέποντα έλεγχο τους παραδόθηκαν προς ταφή ανήκουν πράγματι στα παιδιά τους. Είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα».
Όλα αυτά, τη στιγμή που κόμματα της αντιπολίτευσης, δεκάδες σωματεία, εργαζόμενοι, πολίτες δηλώνουν την αμέριστη αλληλεγγύη τους στον Πάνο Ρούτσι. Για πόσο, άραγε, η κυβέρνηση θα αδιαφορεί, δηλώνοντας τάχα πως νομικά δεν είναι αρμοδιότητα ούτε της κυβέρνησης ούτε της Βουλής ούτε του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά αποκλειστική αρμοδιότητα της δικαστικής εξουσίας να κρίνει επί του αιτήματος του πατέρα του Ντένι Ρούτσι, διατρανώνοντας δήθεν την προσήλωσή της στη διάκριση των εξουσιών;
https://www.antinews.gr/155334/ellada/varia-i-skia-ton-tempon-pano-apo-to-maximoy/
Πού να’ ξερα ο καψερός;
Του Strange Attractor
Όσο ενδιαφέρουσα είναι η ιστορία ως επιστήμη (ή και ως χόμπι), τόσο δύσκολη κι απρόσιτη, κυρίως απεχθής, είναι για τον μέσο πολίτη της χώρας μας.
Ίσως επειδή διδάσκεται εντελώς λάθος στα σχολεία μας, ή ίσως επειδή η ελληνική ιστορία είναι τόσο πλούσια και «ογκώδης», που δύσκολα κάθεται κάποιος να στρώσει τον κώλο του για να τη μάθει.
Από κει και πέρα οι περισσότεροι δεν έχουν καν ιδέα ούτε για την πρόσφατη ιστορία μας, των τελευταίων 100-150 ετών, πόσο δε μάλλον για το τι συνέβη προ αμνημονεύτων αιώνων…
Για παράδειγμα, γνωρίζω ανθρώπους «σοβαρούς», Θεσσαλονικείς, που ψηφίζουν κιόλας, και που αγνοούν π.χ. ότι μέχρι το 1912 η πόλη μας ήταν «οθωμανική». Τι είναι αυτά που μας λες; Αναρωτιούνται…
Και μιλάμε για μια πόλη γεμάτη από μνημεία και ιστορία, όπου υπάρχουν πολυκατοικίες με ασανσέρ που… κατασκευάστηκαν επί Οθωμανών!
Ο πολύς ο κόσμος όμως δεν ενδιαφέρεται… «τι βλακείες μας λες τώρα», σου απαντάνε αν πας να πιάσεις τέτοια συζήτηση, προτιμώντας να αναλύσουν το αμυντικό παιχνίδι του ΠΑΟΚ, το δράμα που ζει ο Μαζώ, ή τα ρούχα της τάδε μπίμπο ινφλουένσερ…
Και δεν μιλάω μόνο για σήμερα, όπου ο εφαρμοσμένος «μητσοτακισμός» τους έχει γονατίσει όλους (βλ. ακρίβεια) και το μόνο που τους καίει είναι ο επιούσιος, το μεροκάματο, και το πώς θα πληρώσουν τα χαράτσια του υπερπλεονάσματος… όχι!
Ακόμη και τα παλιά καλά χρόνια της επίπλαστης ευμάρειας, τότε που τα σκυλάδικα ανοίγανε και τα μεσημέρια, τότε που οι Καγιέν ήταν περισσότερες από τα Γιάρις, οι περισσότεροι συνέλληνες μπορεί να ήξεραν πότε και πού εμφανίζεται ο Κιάμος και το πολυμελές μπαλέτο του, αλλά αγνοούσαν επιδεικτικά τι συνέβη το 1897 φερ’ ειπείν.
Τα θυμήθηκα όλα αυτά (τέτοιος είμαι) με αφορμή τα τεκταινόμενα γύρω από το ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος από τον Σαμαρά και τον Τσίπρα, ο οποίος Τσίπρας, εξίσου ημιμαθής με την ανερμάτιστη πλέμπα, πίστευε ότι ο Χίτλερ προκάλεσε τον Α’ ΠΠ, και ότι το Στρασβούργο βρίσκεται στη Γερμανία, μεταξύ πολλών άλλων. Μόνο εγώ τα θυμάμαι αυτά;
Τι συνέβη λοιπόν και μου κέντρισε την προσοχή;
Το χειροκρότημα ενός φίλου μου (νεοδημοκράτης δηλώνει) για την προσχώρηση του Λοβέρδου στη ΝΔ, ο οποίος όμως είναι πυρ και μανία με τον «αποστάτη» Σαμαρά, ο οποίος τα έχει βάλει με τον Κυριάκο, γιό του «πυλώνα» της παράταξης τον οποίο έριξαν το ’93 τα συμφέροντα, με εργαλείο τον Μεσσήνιο «προδότη».
Εν τω μεταξύ, ο ίδιος το ’12 και το ’15 ψήφιζε τον Μπάνο, «για να μην πληρώνουμε τα κερατιάτικα και τους ΕΝΦΙΑδες των σαμαροβενιζέλων», όπως έλεγε, ενώ μέσα στο θολωμένο του μυαλό στήριζε την επιστροφή στη δραχμή για «να είμαστε ανεξάρτητοι οικονομικά».
Ένας άλλος, πρώην πασόκος και μετά συριζαίος, που περιμένει το κόμμα Τσίπρα για να «αναστηθεί η χώρα», τα έχει ξεχάσει όλα, όπως π.χ. τις παπάτζες του Σύριζα, τον Μπαρουφάκη, τις ουρές στα ΑΤΜ, το σκληρότερο μνημόνιο όλων, τον Κατρούγκαλο, και πιο ειδικά τον (σπινθηροβόλο) Στρατούλη που μιλούσε για «αυθόρμητες ομάδες πολιτών που θα είναι σαν σοβιέτ, αλλά δεν θα είναι σοβιέτ», όταν με το καλό θα κυβερνούσε η αριστερά.
Σήμερα ο πρώτος έχει μελανιάσει στο χειροκρότημα, ελπίζοντας ο καψερός πως ίσως έχει ακόμη ελπίδες να διοριστεί πουθενά μετακλητός, διότι όπως λέει «καλός ο φιλελευθερισμός, αλλά να τα παίρνεις από το δημόσιο, κι όχι να είσαι ντελιβεράς»… ενώ ο δεύτερος Μεσσία ανεβάζει Σωτήρα κατεβάζει τον Αλέξη, που αν επιστρέψει στο Μαξίμου «τότε ποιος μας πιάνει»;
Βλέποντας λοιπόν όλο αυτό το ιδεολογικό τουρλουμπούκι, τη γενικευμένη μασαμπούκα (βλ. Πόπη Φεράρι, Φραπέ, κλπ.) την αλαζονεία της γαλάζιας γλίτσας, τις αυξημένες ροές «προσφύγων» (που θυμίζουν εποχές κυρά Τασίας και Μουζάλα), την αυξημένη εγκληματικότητα, τα Τέμπη, και τις δήθεν αντικειμενικές δημοσκοπήσεις… βλέποντας όλη αυτή την έλλειψη μνήμης, και τη γενικότερη απολιτίκ απάθεια των πολιτών, θυμήθηκα τη δική μου ζωή, έξι δεκαετίες όλες κι όλες δηλαδή, μια σταγόνα στον ωκεανό της ιστορίας, που όμως χαρακτηρίστηκε από πολλές και ποικίλες εναλλαγές.
Σε σημείο να αναρωτιέμαι αν είναι στραβός ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζω.
Θυμήθηκα δηλαδή τότε που ήμουν μαθητής δημοτικού και κάθε μέρα τραγουδούσαμε σε στάση προσοχής τον εθνικό ύμνο (πέρα από την προσευχή), κι αν τυχόν κανείς κουνιόταν στη γραμμή έτρωγε σφαλιάρα σβουριχτή από τον διευθυντή. Σε ένα σχολείο γεμάτο από ελληνικές σημαίες… (και όχι, δεν ήταν ακόμη η χούντα στα πράγματα).
Θυμήθηκα αργότερα που ήμουν μαθητής γυμνασίου, στη μεταπολίτευση, που το σχολείο μας πήγε όλους στο σινεμά, σε παράταξη παρακαλώ και με βήμα, για να δούμε την ταινία «Παύλος Μελάς» με τον Λάκη Κομνηνό! Είχαν πάρει και απουσίες μέσα στη σκοτεινή αίθουσα! Μια ταινία που σήμερα είναι «απαγορευμένη».
Ή ακόμη αργότερα, που μαθητής λυκείου, μας πήγαν στη φρεσκοσκαμμένη τότε Βεργίνα, για να θαυμάσουμε από κοντά τα περίφημα ευρήματα του Ανδρόνικου… πάλι με καταγραφή απουσιών, και σφαλιάρες σε όποιον χασκογελούσε.
Επίσης θυμήθηκα πως αν σε πήγαιναν στο οικείο αστυνομικό τμήμα για «αναγνώριση» στοιχείων, τότε όχι μόνο έτρωγες σφαλιάρες από τους αστυφύλακες, αλλά και από τον μπαμπά σου, ακόμη κι αν δεν είχες πειράξει ούτε γάτα.
Σήμερα οι έφηβοι αλληλοσφάζονται, «συλλαμβάνονται», και λίγες ώρες μετά αφήνονται ελεύθεροι με τους γονείς τους να καταγγέλλουν τη «φασιστική» αστυνομία με βήμα τα «αδέκαστα» ΜΜΕ, π.χ. το ζεύγος Τατιάνας. Πιο αδέκαστη ήταν η πάλαι ποτέ ΥΕΝΕΔ, παρά τα σημερινά «πετσωμένα» κανάλια…
Αυτά θυμήθηκα, και άλλα πολλά ενδιάμεσα, όπως το γεγονός ότι αν τότε δεν έβαζε κάποιος σημαία στο μπαλκόνι του στις εθνικές γιορτές έρχονταν χωροφύλακας και του έκοβε πρόστιμο!
Για τέτοιες καταστάσεις μιλάμε, όχι πριν από 200 χρόνια, … που όμως σήμερα ήρθαν τούμπα.
Ποια προσευχή και ποιος εθνικός ύμνος;
Ποιος Παύλος Μελάς, ποια Σκόπια, και ποια Μακεδονία;
Ποια Βεργίνα, ποιος Μ. Αλέξανδρος, και ποια Αμφίπολη;
Γύρνα τον κόσμο ανάποδα να δεις το ψέμα αλήθεια, και τούμπαλιν.
In through the out door… κ.ο.κ.
Ναι, αλλά μπορούν να νυμφεύονται οι γκέηδες… αυτό που το βάζεις;
Πρόοδος λέμε.
Και αναρωτιέμαι ο ποταπός, τι συνέβη και όλα αυτά που μας δίδασκε το κρατικό κι επίσημο σύστημα τότε, τώρα αποτελούν ανάθεμα;
Με την αστυνομία να σε προσάγει στο οικείο τμήμα για τα περαιτέρω αν τυχόν και κρατάς σημαία της Ελλάδας, ή ακόμη και να τρως άγριο ξύλο από «μπαχαλάκηδες» μέσα στο κέντρο της πόλης αν φοράς κάποιο εθνόσημο στο μπουφάν σου;
Τι μεσολάβησε μέσα σε 50 το πολύ χρόνια;
Τι έγινε ρε παιδιά;
Σε λάθος κόσμο ζήσαμε εμείς οι γέροι;
Σε λάθος σεντόνια κοιμηθήκαμε;
Λάθος τη ζωή μας πήραμε… χωρίς να φταίμε;
Είναι σαν την άλλη περίπτωση που θυμάμαι, το 2001, τότε που μπουζουριάζανε από τις παραλίες και τα κουτούκια διάφορους άγνωστους σερσερήδες, με την κατηγορία της συμμετοχής στην ΕΟ 17 Νοέμβρη…
Και που οι περισσότεροι συμπολίτες, και φίλοι μου, είχαν τρομοκρατηθεί από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, και ασβέστωναν μέχρι και τους τοίχους γύρω από το σπίτι τους για να σβήσουν τα διάφορα «κομμουνιστικά» και άλλα γκράφιτι, μην τυχόν τους περάσουν κι αυτούς για τρομοκράτες και τους συλλάβουν νύχτα.
Είχα εμφανιστεί λοιπόν τότε σε ένα καφέ, με μια μπλούζα που είχε φάτσα κάρτα τον Τσε. Τι το ήθελα;
Το τι άκουσα δεν λέγεται… όλοι φοβήθηκαν να με πλησιάσουν μην τυχόν και τους σταμπάρει κανείς ως συμπαθούντες.
Άντε να τους εξηγήσεις ότι άλλο ο Τσε κι άλλο η 17Ν… τίποτα. Με το μυαλό τους ο Τσε ήταν μέλος της 17Ν… μιλάμε για τζιμάνια.
Εδώ μέχρι και η Ντόρα είχε δηλώσει κάποτε «θαυμάστρια»
του Τσε (νομίζω το 1990), αν και «θύμα» η ίδια και η οικογένειά της τής δράσης της 17Ν, με αποτέλεσμα να τρίζουν τα κόκαλα του Ερνέστο…
Άντε λοιπόν να τους εξηγήσεις όλους αυτούς ότι όλα στη μπανανία μας είναι τόσο ρευστά, που μπορεί σε καμιά εικοσαριά χρόνια να γίνουν κυβέρνηση οι Τροτσκιστές, και ο Κουφοντίνας με τους Ξηρούς να θεωρούνται εθνικοί ήρωες, με αγάλματα προς τιμήν τους… όπως έχουμε αγάλματα του Κολοκοτρώνη, ο οποίος είχε χαρακτηριστεί «εχθρός» του Έθνους κάποτε, και μάλιστα φυλακίστηκε, όχι επί Τουρκοκρατίας, αλλά επί ελεύθερης Ελλάδας!
Ακραίο παράδειγμα, σχήμα λόγου, που όμως… εν μέρει πραγματοποιείται κάθε τόσο.
Δείτε π.χ. την Ουκρανία, που 2-3 χρόνια τώρα πολεμάει τη Ρωσία, ή τη σημερινή Πολωνία και Ουγγαρία που αποτελούν τον σφοδρότερο αντίπαλο της Ρωσίας, στο άρμα της οποίας ήταν προσκολλημένες επί πολλές δεκαετίες επί ΕΣΣΔ.
Δείτε την Κίνα, που όντας κομμουνιστική αποτελεί μια από τις 3 ισχυρότερες οικονομικές δυνάμεις του πλανήτη, με χιλιάδες δισεκατομμυριούχους.
Και άλλα τέτοια πολλά, σε ένα μόνο νανοδευτερόλεπτο της ιστορίας του πλανήτη.
Μια περίεργη κατάσταση, σαν αυτό που τραγουδούσε κάποτε ο Νιόνιος: Τα όνειρά σου μην τα λες γιατί μια μέρα κρύα, μπορεί και οι Φροϋδιστές να γίνουν εξουσία…
Εν κατακλείδι, πού να ήξερα ο καψερός τότε, στα πέτρινα χρόνια, ότι τσάμπα μάθαινα τον εθνικό ύμνο απ’ έξω (όλες τις στροφές παρακαλώ, κι όχι μόνο 2-3), ή τσάμπα στηνόμουν κλαρίνο στη γραμμή μην τυχόν και φάω καθηγητική σφαλιάρα, ότι σε μερικές μόνο δεκαετίες όλα αυτά θα θεωρούνταν άχρηστα, αν όχι… φασιστικά.
Πού να ήξερα… ότι όλοι εκείνοι οι χαμχαλέκοι συμμαθητές μου, που χαριεντίζονταν στη γραμμή, και που δεν μάθαιναν τον εθνικό ύμνο, οι καρπαζοεισπράχτορες της εποχής, οι κοπανατζήδες, οι δακτυλοδεικτούμενοι ως κουμπούρες, οι μάγκες, που τελικά δεν κατάφεραν να τελειώσουν καν το λύκειο (καθότι δύσκολο τότε)… και που δεν είχαν ιδέα από ιστορία, αλλά ήξεραν απ’ έξω κι ανακατωτά τη σύνθεση του ΠΑΟΚ, και τα τραγούδια του… Κοινούση, ότι όλοι αυτοί σήμερα θα ήταν βουλευτές, υπουργοί, και σύμβουλοι υπουργών… νομοθετώντας για λογαριασμό μου
Πού να’ ξερα… ο έρμος;
ΥΓ- Χθες σε σουπερμάρκετ, το ελληνικό μαύρο τριμμένο πιπέρι κόστιζε 27 ευρώ το κιλό. Διπλάσια τιμή από το αρνάκι.
ΚΕΡΔΑΜΕ δηλαδή.
https://www.antinews.gr/155358/antitheseis/poy-na-xera-o-kapseros/
Άλλη μια πρωτιά της κυβέρνησης: - Κατάφερε να βρίσκεται στην τελευταία θέση της ΕΕ
Ενώ η Ελλάδα έχει εκτοξεύσει τις δαπάνες για την άμυνα και την αγορά οπλικών συστημάτων, υστερεί δραματικά στη χρηματοδότηση της Παιδείας, που βρίσκεται διαχρονικά σε δεύτερη μοίρα… Η χώρα μας είναι στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ στη σχετική λίστα χρηματοδότησης της εκπαίδευσης και ουραγός εντός της ΕΕ στις δημόσιες δαπάνες ανά μαθητή
Αισθητά χαμηλοί είναι και οι μισθοί των εκπαιδευτικών, σε σύγκριση πάντα με τους αντίστοιχους των συναδέλφων τους από τις άλλες χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης.
Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ επενδύει στην εκπαίδευση το 3,9% του ΑΕΠ, ποσοστό χαμηλότερο από το μέσο όρο του οργανισμού που είναι 4,7%. Στην Ελλάδα, οι κυβερνήσεις καλύπτουν 78,3% της χρηματοδότησης της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ποσοστό πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (90,1%). Στην προσχολική εκπαίδευση, η δημόσια συμβολή φτάνει το 80,2%, ενώ στην τριτοβάθμια ανέρχεται στο 78,3%. Παρά το γεγονός ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση χρηματοδοτείται περισσότερο από το κράτος σε σχέση με τον μέσο όρο (71,9%), το συνολικό ύψος των δαπανών παραμένει εξαιρετικά χαμηλό
Αισθητά χαμηλές είναι οι δαπάνες για τους μαθητές της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η Ελλάδα δαπανά 6.420 δολ./μαθητή και βρίσκεται στην τελευταία θέση της ΕΕ, με προτελευταία την Ουγγαρία που δαπανά 10.000 δολ. Οι δημόσιες δαπάνες για την Παιδεία ανέρχονται σε 4.497 δολ. /φοιτητή, έναντι μέσου όρου του ΟΟΣΑ 15.102 δολ. Πρόκειται για μεγάλη διαφορά που καταδεικνύει ότι η χώρα μας επενδύει λιγότερο από το ένα τρίτο του μέσου όρου, κάτι που έχει επιπτώσεις τόσο στην ποιότητα σπουδών όσο και στην ερευνητική δραστηριότητα των πανεπιστημίων.
Χαμηλοί και οι μισθοί των εκπαιδευτικών
Αντίστοιχα και για τους μισθούς η εικόνα δεν είναι καλύτερη. Απόδειξη αυτού αποτελεί το γεγονός ότι σε άλλες χώρες του ΟΟΣΑ οι μισθοί των δασκάλων έχουν αυξηθεί από το 2015 μέχρι σήμερά κατά μέσο όρο 14,6%, στην Ελλάδα η αύξηση περιορίζεται μόλις στο 1,4%. Στην Ελλάδα, οι πραγματικοί μισθοί των δασκάλων πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι κατά 31% χαμηλότεροι από εκείνους των εργαζομένων με τριτοβάθμια εκπαίδευση, πλήρους απασχόλησης και ολόκληρου έτους, σε σύγκριση με ένα μέσο όρο 17% χαμηλότερο σε ολόκληρο τον ΟΟΣΑ.
ΠΗΓΉ:https://alexpanagisartas.blogspot.com/2025/09/blog-post_96.html
Τι θα ήταν η Νέα Δημοκρατία χωρίς τους υπουργούς από το ΠΑΣΟΚ;
Είναι γνωστό ότι η σκληρή βάση της Νέας Δημοκρατίας κινείται περί το 30%. Ένα ισχυρό θεμέλιο, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Χρειάζεται άλλο ένα 10% για να κυβερνήσει. Αυτό το 10% το έφερε ο βασικός κορμός του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου που τον συνέθεταν φίλοι και στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της πάλαι ποτέ ανανεωτικής Αριστεράς. Όλοι αυτοί πίστεψαν στο μεταρρυθμιστικό προφίλ του Μητσοτάκη και ψήφισαν Νέα Δημοκρατία. Συγχρόνως, μέσα από την επιτυχημένη συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου φάνηκε πως ένα μέρος του ΠΑΣΟΚ μπορούσε να συνεργαστεί, σε κυβερνητικό επίπεδο, με τη Νέα Δημοκρατία. Το μπόλιασμα έγινε με την πρώτη κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για το γεγονός ότι οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ υπουργοί και υφυπουργοί παρήγαγαν έργο. Όμως αξίζει τον κόπο να απαντήσουμε στο ερώτημα γιατί όλοι αυτοί μπαίνουν μπροστά στα δύσκολα; Γιατί σχεδόν μόνον αυτοί-μαζί με τους υπουργούς τους προερχόμενους από το ΛΑ.Ο.Σ-δίνουν τις μάχες στη βουλή και στο Διαδίκτυο;
Η απάντηση είναι σχετικά απλή: διότι δεν έχουν τα ενοχικά συμπλέγματα της Δεξιάς απέναντι στην Αριστερά. Δεν φοβούνται να αντιπαρατεθούν με τους Αριστερούς διότι ουδέποτε τίμησαν τους αγώνες τους. Και το κυριότερο: εκπροσωπούν τη βάση της Νέας Δημοκρατίας με τον μαχητικό τους λόγο και το έργο που παράγουν. Και για αυτό είναι ο βασικός στόχος σύμπασας της Αριστεράς.
Ο παραδοσιακός Δεξιός-δεν αναφέρομαι σε αυτούς που συνεργάστηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ με οποιονδήποτε τρόπο-δεν αντιλαμβάνεται τη φοβικότητα των βουλευτών του δικού του χώρου απέναντι στις επιθέσεις των στελεχών της Αριστεράς. Δεν κατανοεί γιατί κρύβονται και αφήνουν όλους αυτούς που προανέφερα να βγάλουν το «φίδι από την τρύπα». Χρειαζόταν ένας Χρυσοχοΐδης για να μην υπάρχει τον Σεπτέμβριο ούτε μια κατειλημμένη πανεπιστημιακή αίθουσα; Έπρεπε να υπάρχει μια Μενδώνη για να ξεμπλοκαριστούν όλα τα μεγάλα έργα; Ή μήπως μόνον ο Φλωρίδης μπορεί να αποκαθηλώνει μέσα στη βουλή ταυτοχρόνως Ζωή και Χαρίτση; Για τον Πιερρακάκη δεν χρειάζεται να πω πολλά.
Για να σας δείξω τα σύνδρομα της κλασικής Νέας Δημοκρατίας, δείτε γιατί διέγραψαν τον Μπογδάνο και γιατί δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν την περίπτωση Λατινοπούλου-και τώρα τρέχουν και δεν φτάνουν. Διότι σε σταθερή βάση φοβούνταν το τι θα πει η Αριστερά. Έδιναν συνεχώς εξετάσεις στους απέναντι, επιζητούσαν τα αχρείαστα εύσημα από τους «προοδευτικούς», οι οποίοι ουδέποτε θα τους ψήφιζαν.
Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που προσχώρησαν στη Νέα Δημοκρατία δεν αντιμετώπιζαν παρόμοια προβλήματα και αυτό φάνηκε. Δεν έζησαν τον ιδεολογικό ευνουχισμό της περιόδου 2004-2009 και το κυριότερο, πολέμησαν τη δεξιά συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ που στήριξε εμφανώς και παρασκηνιακά τον Τσίπρα.
Σήμερα, η προσχώρηση του Ανδρέα Λοβέρδου στη Νέα Δημοκρατία είναι απλώς η συνέχιση μιας πολιτικής διαδικασίας που ενδυναμώνει τις μαχητικές φωνές για τις δύσκολες μέρες που έρχονται και δεν μπορεί παρά να είναι καλοδεχούμενη.
πηγή:https://www.liberal.gr/s-moymtzis/ti-tha-itan-i-nea-dimokratia-horis-toys-ypoyrgoys-apo-pasok
Συντάξεις: Τα αναδρομικά που κινδυνεύουν να χαθούν - Οι κρίσιμες προθεσμίες και οι κινήσεις που πρέπει να γίνουν άμεσα
Χιλιάδες συνταξιούχοι βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να χάσουν αναδρομικά ποσά που δικαιούνται, αν δεν κινηθούν εγκαίρως. Οι καθυστερήσεις στην έκδοση αποφάσεων, οι δικαστικές εκκρεμότητες αλλά και η έλλειψη σωστής ενημέρωσης οδηγούν πολλούς σε απώλειες που μπορεί να φτάσουν ακόμη και σε χιλιάδες ευρώ.
Ποια αναδρομικά κινδυνεύουν
- Αναδρομικά από τις μειώσεις 2010-2012 (νόμοι 4051 & 4093/12).
- Διαφορές από τον επανυπολογισμό των συντάξεων.
- Αναδρομικά επικουρικών και δώρων.
- Καθυστερημένες αποφάσεις συνταξιοδότησης.
Οι προθεσμίες
Οι αξιώσεις για πολλά από τα αναδρομικά παραγράφονται πενταετία. Αυτό σημαίνει ότι όσοι δεν καταθέσουν εγκαίρως αίτηση ή προσφυγή, χάνουν οριστικά τα ποσά
Τι πρέπει να κάνουν οι συνταξιούχοι
- Να καταθέσουν ηλεκτρονική αίτηση στον ΕΦΚΑ μέσω της πλατφόρμας.
- Να κρατήσουν αριθμό πρωτοκόλλου ως αποδεικτικό.
- Σε ειδικές περιπτώσεις, να συμβουλευτούν νομικό για κατάθεση προσφυγής.
Οι ειδικοί προειδοποιούν: «Όποιος δεν κινηθεί άμεσα, θα χάσει οριστικά τα δικαιούμενα ποσά
ΥΓ: Η παρούσα δημοσίευση δεν αφορά τους συναδέλφους που έχουν κάνει τις λεγόμενες ανά 2ετία "κυλιόμενες" αγωγές
- Chapters
- descriptions off, selected
- subtitles settings, opens subtitles settings dialog
- subtitles off, selected
This is a modal window.
Beginning of dialog window. Escape will cancel and close the window.
End of dialog window.
ΠΗΓΗ: workenter.gr





.jpg)
.jpg)