Σάββατο 21 Μαρτίου 2026

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: - Η «παγίδα» του Ιράν στον Τραμπ και τις χώρες του Κόλπου


 


Δυσαρεστημένοι πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ο πόλεμος θα κρατήσει πολύ καιρό και οι Εμίρηδες ανησυχούν για τις επιπτώσεις - Ντουμπάι, Κατάρ, ΗΑΕ, Μπαχρέιν και Κουβέιτ λοξοκοιτάζουν Κίνα, Ινδία και Πακιστάν, θεωρώντας ότι οι ΗΠΑ τους πρόδωσαν εξαιτίας του Ισραήλ - Ήδη παρατηρούνται ελλείψεις σε τρόφιμα, ενώ εφιαλτικά είναι τα σενάρια για το νερό

Η τρίτη εβδομάδα του πολέμου των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν ολοκληρώνεται την ώρα που ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, έρχεται αντιμέτωπος με μια κρίση που φαίνεται να είναι πέρα από τον έλεγχό του. Οι τιμές της ενέργειας σε παγκόσμιο επίπεδο εκτινάσσονται, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται απομονωμένες από τους συμμάχους τους και όλο και περισσότερα στρατεύματα ετοιμάζονται να αναπτυχθούν, παρά την υπόσχεσή του ότι ο πόλεμος θα ήταν απλώς μια σύντομη επιχείρηση.

Ο Τραμπ, υιοθετώντας αμυντική στάση, χαρακτήρισε «δειλές» τις άλλες χώρες του ΝΑΤΟ επειδή αρνήθηκαν να συνδράμουν στην εξασφάλιση των Στενών του Ορμούζ και επέμεινε ότι η επιχείρηση εξελίσσεται σύμφωνα με το σχέδιο. 

Ωστόσο, σύμφωνα με τη νεότερη ανάλυση του πρακτορείου Reuters, η δήλωσή του την Παρασκευή (20/3) ότι η μάχη «κερδήθηκε στρατιωτικά» έρχεται σε αντίθεση με την πραγματικότητα ενός τολμηρού Ιράν, το οποίο περιορίζει τις προμήθειες πετρελαίου και φυσικού αερίου από τον Κόλπο, ενώ παράλληλα εξαπολύει πυραυλικές επιθέσεις σε ολόκληρη την περιοχή  

Βίντεο από την επίθεση του Ιράν στη Ντιμόνα:

 

Το ανυποχώρητο Ιράν

Ο Αμερικανός πρόεδρος, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του υποσχόμενος να κρατήσει τις ΗΠΑ μακριά από «ανόητες» στρατιωτικές επεμβάσεις, φαίνεται πλέον να μην ελέγχει ούτε την έκβαση, ούτε το μήνυμα μιας σύγκρουσης που ο ίδιος συνέβαλε να ξεκινήσει. Η απουσία μιας σαφούς στρατηγικής εξόδου ενέχει κινδύνους, τόσο για την προεδρική κληρονομιά του, όσο και για τις πολιτικές προοπτικές του κόμματός του, καθώς οι Ρεπουμπλικάνοι αγωνίζονται να διατηρήσουν τις οριακές πλειοψηφίες τους στο Κογκρέσο στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.  

«Ο Τραμπ έχει φτιάξει για τον εαυτό του ένα αδιέξοδο που ονομάζεται πόλεμος με το Ιράν, και δεν ξέρει πώς να βγει από αυτό», δήλωσε ο Άαρον Ντέιβιντ Μίλερ, πρώην διαπραγματευτής για θέματα Μέσης Ανατολής υπό κυβερνήσεις τόσο των Ρεπουμπλικάνων, όσο και των Δημοκρατικών. «Αυτή είναι η μεγαλύτερη πηγή απογοήτευσής του», πρόσθεσε.

Ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου αμφισβήτησε αυτόν τον χαρακτηρισμό, δεδομένου ότι πολλοί από τους κορυφαίους ηγέτες του Ιράν έχουν εξοντωθεί σε στοχευμένες επιθέσεις, το μεγαλύτερο μέρος του ναυτικού έχει βυθιστεί και το οπλοστάσιό του σε βαλλιστικούς πυραύλους έχει καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό. «Πρόκειται για μια αδιαμφισβήτητη στρατιωτική επιτυχία», δήλωσε ο αξιωματούχος.

Τα «προδομένα» Αραβικά κράτη

Τα όρια της εξουσίας του Τραμπ – σε διπλωματικό, στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο – έχουν αναδειχθεί πλήρως. Ο ένοικος του Λευκού Οίκου πιάστηκε απροετοίμαστος από την αντίσταση των άλλων μελών του ΝΑΤΟ και άλλων ξένων εταίρων να διαθέσουν τα πολεμικά τους ναυτικά μέσα για να συμβάλλουν στην ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ, σύμφωνα με έναν άλλο αξιωματούχο του Λευκού Οίκου ο οποίος, όπως και άλλοι αξιωματούχοι, μίλησε στο Reuters υπό τον όρο της ανωνυμίας.

Στα Στενά του Ορμούζ, η κατάσταση είναι τέτοια που τίποτα δεν διέρχεται χωρίς την έγκριση των Ιρανών. Η Τεχεράνη έχει προχωρήσει σε εκτεταμένες οχυρωματικές εργασίες, σκάβοντας στα γύρω βουνά και τοποθετώντας κυκλικά συστοιχίες πυραύλων, αποκτώντας έτσι τη δυνατότητα να πλήξει οποιοδήποτε πλοίο επιθυμεί.

Αυτή η στρατιωτική «υπεροχή» προκαλεί έντονο προβληματισμό στους ηγέτες του Μπαχρέιν, του Κατάρ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ιδιαίτερα του Ντουμπάι), αν και η ανησυχία είναι λιγότερο έκδηλη στο Ομάν. Καθώς ο πόλεμος παρατείνεται, οι χώρες αυτές εξετάζουν το ενδεχόμενο να απεμπλακούν από την «κηδεμονία» των ΗΠΑ και να ξεκινήσουν στενότερες επαφές με την Ινδία, την Κίνα και το Πακιστάν.

Πολιτικοί αναλυτές που έχουν γνώση των συνθηκών στη Μέση Ανατολή, αλλά και της κουλτούρας του Ιράν, θεωρούν πως η στροφή αυτή οφείλεται στην πεποίθηση ότι ο Πρόεδρος Τραμπ τους έχει προδώσει, καθώς φαίνεται να επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στο Ισραήλ, παραμελώντας τα συμφέροντα των χωρών του Κόλπου.

Τα Στενά του Ορμούζ

Καταρρέει η «λαμπερή» εικόνα των τουριστικών «παραδείσων»

Οι οικονομίες αυτών των κρατών του Κόλπου, οι οποίες πέρα από το πετρέλαιο – τον «μαύρο χρυσό» – βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό, έχουν υποστεί τεράστια πλήγματα. Διαφαίνονται πλέον σοβαρές ελλείψεις σε τρόφιμα και βασικά αγαθά, ενώ τα αεροδρόμια υπολειτουργούν, εξυπηρετώντας κυρίως όσους επιθυμούν να εγκαταλείψουν την περιοχή.

Οι μεγαλύτεροι φόβοι των κατοίκων αφορούν – πάντα σύμφωνα με αναλυτές – την έλλειψη νερού, τα «κρυφά όπλα» του Ιράν και την απειλή χημικών επιθέσεων.

Ως γνωστόν, οι χώρες αυτές χρησιμοποιούν μονάδες αφαλάτωσης για να εξασφαλίζουν το νερό που χρειάζονται. Παράλληλα, υπάρχει η αίσθηση ότι ο πραγματικός πόλεμος δεν έχει αρχίσει ακόμα, καθώς το Ιράν φαίνεται να μην έχει χρησιμοποιήσει τα «μεγαλύτερα» όπλα του.

Πλήγμα που σημειώθηκε στο Ντουμπάι:

 

Υπό τον φόβο χημικών επιθέσεων

Μάλιστα, τα κράτη του Κόλπου αναρωτιούνται τι μπορεί να συμβεί εάν ένας πύραυλος του Ιράν – που όπως αποδείχτηκε μπορεί να επιτεθεί σε μεγαλύτερες αποστάσεις από ό,τι υπολογιζόταν, έπειτα και από το σημερινό πλήγμα στη βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό – φέρει κεφαλή με χημικά.

Η καταστροφή, προβλέπουν οι αναλυτές, θα ήταν πολύ μεγάλη και το σενάριο δεν είναι διόλου απίθανο, εάν το Ιράν πιεστεί τόσο, που στραφεί σε οπλισμό αυτού του τύπου. Για αυτό, το συγκεκριμένο σενάριο φαίνεται να ανησυχεί και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Ιρανική πυραυλική επίθεση στη Ντιμόνα:

 

Τα όρια της ισχύος του Τραμπ

Παράλληλα, με τον Αμερικανό πρόεδρο να μην θέλει να φανεί απομονωμένος, ορισμένοι σύμβουλοι του Λευκού Οίκου του πρότειναν να βρει γρήγορα μια «έξοδο» και να θέσει όρια στο εύρος της στρατιωτικής επιχείρησης, ανέφερε μια πηγή που βρίσκεται κοντά στις συζητήσεις. Ωστόσο, δεν ήταν σαφές αν αυτό το επιχείρημα ήταν αρκετό για να πείσει τον Τραμπ.

Κατά την άποψη ορισμένων αναλυτών, η απροθυμία των συμμάχων αντανακλά, όχι μόνο τη διστακτικότητά τους να εμπλακούν σε έναν πόλεμο για τον οποίο δεν ζητήθηκε η γνώμη τους, αλλά και μια αντίδραση στην υποτίμηση των παραδοσιακών συμμαχιών των ΗΠΑ από τον ίδιο, από την επανεκλογή του πριν από 14 μήνες.

Έχουν επίσης αρχίσει να εμφανίζονται διαφορές με το Ισραήλ, με τον Τραμπ να επιμένει ότι δεν γνώριζε εκ των προτέρων τίποτα για την ισραηλινή επίθεση στο κοίτασμα φυσικού αερίου South Pars του Ιράν, ενώ ισραηλινοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η επίθεση είχε γίνει σε συντονισμό με τις ΗΠΑ.

Ο Τραμπ βρίσκεται τώρα σε ένα σταυροδρόμι στην Επιχείρηση «Epic Fury», χωρίς να υπάρχει σαφές σημάδι για το ποια πορεία θα ακολουθήσει, σύμφωνα με αναλυτές.

Θα μπορούσε να ρισκάρει τα πάντα και να εντείνει την αμερικανική επίθεση, ενδεχομένως ακόμη και να καταλάβει τον πετρελαϊκό κόμβο του Ιράν στο νησί Χαργκ ή να αναπτύξει στρατεύματα κατά μήκος των ακτών του Ιράν για να εντοπίσει εκτοξευτές πυραύλων. Ωστόσο, αυτό θα συνεπαγόταν τον κίνδυνο μιας μακροπρόθεσμης στρατιωτικής εμπλοκής, στην οποία το αμερικανικό κοινό θα αντιτασσόταν σε μεγάλο βαθμό.

Ή, με τις δύο πλευρές να απορρίπτουν τις διαπραγματεύσεις προς το παρόν, ο Τραμπ θα μπορούσε να κηρύξει νίκη και να προσπαθήσει να αποχωρήσει, κάτι που θα μπορούσε να αποξενώσει τους συμμάχους του Κόλπου, οι οποίοι θα έμεναν με ένα πληγωμένο, εχθρικό Ιράν – ένα Ιράν που θα μπορούσε ακόμα να επιδιώξει την κατασκευή ενός πυρηνικού όπλου και να ασκεί έλεγχο στη ναυσιπλοΐα στον Κόλπο. Η Τεχεράνη από τη μεριά της έχει αρνηθεί ότι επιδιώκει την κατασκευή πυρηνικού όπλου.

Το Reuters μετέδωσε την Παρασκευή (20/3) ότι ο αμερικανικός στρατός αποστέλλει χιλιάδες επιπλέον πεζοναύτες και ναύτες στη Μέση Ανατολή, αν και δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση για την αποστολή στρατευμάτων στο ίδιο το Ιράν.

Ο πόλεμος έχει επίσης δείξει ότι η κάποτε ισχυρή επιρροή του Τραμπ πάνω στο κίνημα «MAGA» («Make America Great Again») εξασθενεί, με εξέχοντες influencers να εκφράζουν την αντίθεσή τους στη σύγκρουση. Αν και η βάση του τον έχει στηρίξει ως επί το πλείστον μέχρι στιγμής, οι αναλυτές εκτιμούν ότι η δύναμη του Τραμπ ενδέχεται να αποδυναμωθεί τις επόμενες εβδομάδες, αν οι τιμές της βενζίνης συνεχίσουν να αυξάνονται και αποσταλούν αμερικανικά στρατεύματα.

«Καθώς η οικονομική κατάσταση θα χειροτερεύει», δήλωσε ο Ρεπουμπλικανός στρατηγικός αναλυτής, Ντέιβ Γουίλσον, «οι άνθρωποι θα αρχίσουν να αναρωτιούνται: “Γιατί πληρώνω πάλι τόσο ακριβά για τη βενζίνη; Γιατί τα Στενά του Ορμούζ καθορίζουν τώρα αν θα μπορέσω ή όχι να πάω διακοπές τον επόμενο μήνα;”».

Ο Ντόναλντ Τραμπ

Λάθος υπολογισμοί

Από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου, έχει διαμορφωθεί όλο και περισσότερο η αντίληψη εντός της κυβέρνησης ότι η σύγκρουση και οι συνέπειές της θα έπρεπε να είχαν προγραμματιστεί καλύτερα εκ των προτέρων, σύμφωνα με δύο πηγές που είναι ενήμερες για τις συζητήσεις στον Λευκό Οίκο, αν και ο πρώτος αξιωματούχος του Λευκού Οίκου αντέκρουσε ότι η εκστρατεία είχε σχεδιαστεί διεξοδικά και ήταν καλά εξοπλισμένη για οποιαδήποτε πιθανή δράση.

Αναλυτές υποστηρίζουν ότι η μεγαλύτερη εσφαλμένη εκτίμηση του Τραμπ αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο το Ιράν θα ανταποκρινόταν σε μια σύγκρουση που θεωρεί υπαρξιακή.

Η Τεχεράνη αντέδρασε χρησιμοποιώντας τους εναπομείναντες πυραύλους της και έναν στόλο οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones), προκειμένου να αντισταθμίσει τη στρατιωτική υπεροχή των εχθρών της, επιτιθέμενη σε γειτονικά κράτη του Κόλπου και κλείνοντας σχεδόν πλήρως τα Στενά του Ορμούζ, τη διαδρομή διακίνησης του 1/5 του παγκόσμιου πετρελαίου.

Ανεξάρτητα από το αν ο Τραμπ και οι σύμβουλοί του είχαν προβλέψει τους κινδύνους, δεν κατάφεραν να τους αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά.

«Δεν κατάφεραν να εξετάσουν διεξοδικά τα ενδεχόμενα σενάρια σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους μια σύγκρουση με το Ιράν θα μπορούσε να πάρει λάθος τροπή, όπου τα πράγματα ενδέχεται να μην εξελίσσονταν σύμφωνα με το σχέδιο που είχαν καταρτίσει», δήλωσε ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ, Τζον Μπας, ο οποίος υπηρέτησε στο Αφγανιστάν και στην Τουρκία.

Καθώς η σύγκρουση παρατείνεται, παρατηρούνται όλο και περισσότερα σημάδια του εκνευρισμού του Τραμπ λόγω της αδυναμίας του να ελέγξει την εικόνα που παρουσιάζεται στα ΜΜΕ. Τις τελευταίες ημέρες, επιτέθηκε σφοδρά στα Μέσα, προωθώντας αβάσιμους ισχυρισμούς περί «προδοσίας» επειδή δημοσίευσαν ειδήσεις που θεωρεί ότι υπονομεύουν την πολεμική προσπάθεια.

«Δυσκολεύεται να ελέγξει την ειδησεογραφική ατζέντα, όπως είχε συνηθίσει, επειδή εξακολουθεί να μην μπορεί να εξηγήσει γιατί οδήγησε τη χώρα σε πόλεμο και τι θα ακολουθήσει», δήλωσε ο Μπρετ Μπρουέν, πρώην σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής στην κυβέρνηση Ομπάμα, ο οποίος σήμερα διευθύνει την εταιρεία στρατηγικής συμβουλευτικής «Situation Room» στην Ουάσινγκτον. «Φαίνεται να έχει χάσει την ικανότητά του να διαμορφώνει τον δημόσιο λόγο».

Ο Πιτ Χέγκσεθ

Ο λάθος άνθρωπος, στη λάθος θέση;

Πολιτικοί αναλυτές με βαθιά γνώση της Μέσης Ανατολής εκτιμούν ότι αυτή η σύγκρουση μπορεί να εξελιχθεί σε ένα «νέο Βιετνάμ» για τον Τραμπ, χωρίς καν να απαιτηθούν χερσαίες επιχειρήσεις, καθώς οι ατέρμονες εθροπραξίες μπορούν να συνεχιστούν για μήνες.

Τέλος, έντονη είναι η κριτική για την τοποθέτηση του Πιτ Χέγκσεθ στη θέση του Υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ. Αναλυτές που διατηρούν επαφές με τα Εμιράτα τον χαρακτηρίζουν ως απρόβλεπτο. Χαρακτηριστική είναι η έκφραση που χρησιμοποιούν ορισμένοι, λέγοντας πως «αυτός είναι τρελός», υποστηρίζοντας ότι αυτός είναι που έχει παρασύρει τον Τραμπ στην «παγίδα» αυτού του πολέμου.

πηγή:https://www.zougla.gr/kosmos/i-pagida-tou-iran-ston-trab-kai-tis-chores-tou-kolpou/



Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας: - Με την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων οι πολίτες θα διαπιστώσουν σημαντικές ελαφρύνσεις στον φόρο εισοδήματος!!


 


Άρθρο Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργου Κώτσηρα στην εφημερίδα «Απογευματινή» 


Άρχισε αυτή την εβδομάδα η υποβολή των φορολογικών δηλώσεων για το φορολογικό έτος 2025 και παράλληλα αναρτήθηκαν τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ για το 2026, ενσωματώνοντας ουσιαστικές μειώσεις φόρου ως αποτέλεσμα της φορολογικής μεταρρύθμισης.

Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες θα διαπιστώσουν φέτος σημαντικές ελαφρύνσεις στον φόρο εισοδήματος χάρη στη μείωση των τεκμηρίων διαβίωσης για κατοικίες και αυτοκίνητα. Παράλληλα, ελεύθεροι επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στην περιφέρεια έχουν μείωση στο ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα και νέες μητέρες που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα έχουν πλήρη απαλλαγή. Σημαντικές ελαφρύνσεις προκύπτουν και για ιδιοκτήτες ακινήτων που μίσθωσαν κλειστές κατοικίες ή μετέτρεψαν βραχυχρόνιες μισθώσεις σε μακροχρόνιες, καθώς και για όσους προχώρησαν σε ανακαίνιση των κατοικιών τους.

Το πλαίσιο υποβολής των δηλώσεων είναι πλέον σαφές και προβλέψιμο, με συγκεκριμένες προθεσμίες και κλιμακωτές εκπτώσεις για την έγκαιρη υποβολή και εξόφληση του φόρου. Μεγάλο μέρος των στοιχείων είναι προσυμπληρωμένο, ενώ περίπου 1.300.000 δηλώσεις – κυρίως μισθωτών και συνταξιούχων – είναι προεκκαθαρισμένες και θα υποβληθούν αυτόματα, εφόσον δεν απαιτούνται διορθώσεις. Η τάξη και απλοποίηση της διαδικασίας διευκολύνουν την καθημερινότητα και ενισχύουν την εμπιστοσύνη κράτους-πολίτη.

Σε ό,τι αφορά τον ΕΝΦΙΑ, οι εκπτώσεις διευρύνονται. Οι κάτοικοι μικρών οικισμών της περιφέρειας θα καταβάλουν τον μισό φόρο σε σχέση με πέρυσι για την κύρια κατοικία τους, ενώ εκπτώσεις χορηγούνται και σε όσους έχουν ασφαλίσει τα ακίνητά τους. Ταυτόχρονα, διπλασιάζεται ο ΕΝΦΙΑ για κλειστά ακίνητα που ανήκουν σε τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης, με στόχο την ενίσχυση της προσφοράς κατοικιών.

Οι παρεμβάσεις αυτές εντάσσονται σε μια συνολική στρατηγική μείωσης της φορολογίας, που υλοποιείται με συνέπεια τα τελευταία χρόνια. Συμπληρώνουν, δε, τις αυξήσεις που βλέπουν ήδη στις καθαρές αποδοχές τους μισθωτοί  και συνταξιούχοι από τις αρχές του έτους, λόγω της μείωσης της παρακράτησης φόρου. Ιδιαίτερα ωφελημένοι είναι οι νέοι εργαζόμενοι και οι οικογένειες, με τον φόρο να μειώνεται όσο αυξάνεται ο αριθμός των παιδιών.

Μειώνοντας τους άμεσους φόρους στηρίζουμε άμεσα τα νοικοκυριά. Γνωρίζουμε, ωστόσο, ότι οι ανάγκες των πολιτών παραμένουν αυξημένες. Ιδίως στη σημερινή συγκυρία διεθνούς αβεβαιότητας, με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή να ασκεί πιέσεις στην παγκόσμια οικονομία και στις τιμές της ενέργειας, η ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος καθίσταται ακόμη πιο κρίσιμη.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε καταφέρει να οικοδομήσουμε μια ανθεκτική οικονομία, με υγιή δημόσια οικονομικά και ισχυρή αναπτυξιακή πορεία. Πρόκειται για μια εθνική κατάκτηση, που στηρίχθηκε στις προσπάθειες των πολιτών και στη συνετή διακυβέρνηση υπό τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτή η ανθεκτικότητα μάς επιτρέπει να προχωρούμε με ασφάλεια, συνεχίζοντας στον ίδιο δρόμο: στο πλευρό των πολιτών, όχι με εύκολες υποσχέσεις που υπονομεύουν την αξιοπιστία της χώρας, αλλά με μετρημένες, υπεύθυνες παρεμβάσεις που βελτιώνουν το παρόν και διασφαλίζουν το μέλλον.















Μπορεί η Ελλάδα να (μη) στείλει πλοίο στον Κόλπο; - Το σκληρό δίλημμα για την κυβέρνηση



 
Διαφαίνεται ότι ίσως να πλησιάζει η στιγμή που θα απαιτηθούν γενναίες αποφάσεις από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Εφόσον ασκηθούν εντονότερες αμερικανικές πιέσεις για συμμετοχή ελληνικής δύναμης σε μία επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ, το δίλημμα για την κυβέρνηση θα είναι σκληρό

Άγγελος Κωβαίος

Ο πόλεμος κατά του Ιράν εξελίσσεται ενδεχομένως βάσει (ισραηλινού) σχεδίου, όμως οι επιπτώσεις του είναι ασύμμετρες, απρόβλεπτες και πάντως δυσάρεστες σε όλα τα πεδία. 

Η εξόντωση της ιρανικής ηγεσίας μέχρι στιγμής δεν έχει μετριάσει τις πυραυλικές απαντήσεις της Τεχεράνης, όμως η χειρότερη εξέλιξη είναι ο de facto αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ, κάτι που θα όφειλε να έχει προβλεφθεί και που ήδη φαίνεται τι είδους συμφορές μπορεί να προκαλέσει στην παγκόσμια οικονομία. 

Μία από τις μεγάλες παραδοξότητες του πολέμου αυτού είναι η στάση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Αποφάσισε από κοινού με τον Μπένιαμιν Νετανιάχου την επίθεση κατά του Ιράν, αγνόησε και περιφρόνησε συμμάχους στο ΝΑΤΟ, εταίρους στην ΕΕ και όλους τους διεθνείς οργανισμούς, όσο περνούν οι ημέρες όμως, έχει αρχίσει να αναζητεί την υποστήριξή τους. Δεν βρίσκει ανταπόκριση προς το παρόν. 

Σε κυμαινόμενους τόνους και με ποικίλες διατυπώσεις, τα ευρωπαϊκά κράτη αρνούνται. Εν μέρει κάτι τέτοιο ακούγεται λογικό. Η ιδιομορφία των Στενών κάνει την οποιαδήποτε ναυτική αποστολή εξαιρετικά δύσκολη και επικίνδυνη, αν όχι αδύνατη από επιχειρησιακής άποψης, όσο το Ιράν διατηρεί τον έλεγχο επί του εδάφους. 

Υπό αυτές τις συνθήκες, κάθε πλοίο και ειδικότερα πολεμικό, μετατρέπεται πλέοντας στα Στενά πρώτα σε στόχο και δευτερευόντως σε αποτελεσματικό αμυντικό ή επιθετικό εργαλείο. 

Τι θα συμβεί όμως αν ο Αμερικανός Πρόεδρος εντείνει τις πιέσεις του για συμμετοχή ευρωπαϊκών δυνάμεων στην προσπάθεια προστασίας της ναυσιπλοΐας στην περιοχή; Και τι θα σημάνει κάτι τέτοιο για όσα κράτη έχουν, αφενός, ιδιαίτερη εταιρική σχέση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και, αφετέρου, ειδικό ενδιαφέρον και συμφέρον να μην επεκταθεί η κρίση; 

Μία από αυτές τις χώρες είναι η Ελλάδα, ως κατ’ εξοχήν στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ και του Ισραήλ, αλλά και ως δύναμη στην παγκόσμια ναυτιλία. Ο συνδυασμός αυτός περιπλέκει σε πολύ μεγάλο βαθμό την προσπάθεια απόκρουσης ενδεχόμενης πίεσης για την αποστολή κάποιας ελληνικής δύναμης για την προστασία της ναυσιπλοΐας στην περιοχή. 

Διαφαίνεται όμως ότι ίσως να πλησιάζει η στιγμή στην οποία θα απαιτηθούν γενναίες αποφάσεις από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Εφόσον ασκηθούν εντονότερες αμερικανικές πιέσεις για συμμετοχή ελληνικών πολεμικών πλοίων σε μία επιχείρηση, το δίλημμα θα είναι βαρύ. 

Ποια στάση θα επιλέξει η κυβέρνηση, όσο συγκρούονται ΗΠΑ και ΕΕ; Είναι εφικτή η διατήρηση της ισορροπίας στη σημερινή συγκυρία; 

Η Ελληνική άρνηση μέχρι στιγμής είναι σχεδόν κατηγορηματική, κρίνοντας από τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού, ότι δεν θα υπάρξει καμία ελληνική εμπλοκή σε πολεμικές επιχειρήσεις. Κάπως πιο επιδεκτικές σε ερμηνείες είναι οι σχετικές αναφορές του υπουργού Εξωτερικών και του κυβερνητικού εκπροσώπου, που δηλώνουν ότι δεν υπάρχει «καμία πρόθεση εμπλοκής στον πόλεμο». 

Οι εξελίξεις όμως δεν είναι δυνατόν να προκαταληφθούν. Ούτε οι συνθήκες που θα διαμορφωθούν, αν δεν υπάρξει σύντομα αποκλιμάκωση του πολέμου. 

Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης δεν θα είναι εύκολες, αν ζητηθεί πιεστικά η στρατιωτική συνδρομή της από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. 

Μία άρνηση μπορεί να έχει περιπλοκές, ειδικά αν συνεκτιμηθεί η παράμετρος του απρόβλεπτου των αντιδράσεων του αμερικανού Προέδρου. 

Μία απόφαση έστω μερικής εμπλοκής, θα φέρει την κυβέρνηση αντιμέτωπη με σφοδρές αντιδράσεις στο εσωτερικό, κατ’ αρχάς από την αντιπολίτευση, κυρίως όμως στο κοινωνικό πεδίο. Παράλληλα, θα φέρει και την χώρα στις υψηλές θέσεις του καταλόγου των εχθρών του Ιράν και των πάσης φύσεως δορυφόρων του. 

Αν φτάσουμε σε ένα τέτοιο σημείο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ίσως βρεθεί ενώπιον της δυσκολότερης απόφασης της διακυβέρνησής του. 


Πηγή: Protagon.gr


Ο «χάρτης» πληρωμών για την περίοδο 23 Μαρτίου έως 27 Μαρτίου - 2.474.479.875,73 ευρώ σε 4.302.450 δικαιούχους


 

Κατά την περίοδο 23 Μαρτίου έως 27 Μαρτίου, θα καταβληθούν 2.474.479.875,73  ευρώ σε 4.302.450 δικαιούχους, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων καταβολών του e- ΕΦΚΑ και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης.

 

  1. Ειδικότερα από τον e-ΕΦΚΑ:
  • Στις 26 Μαρτίου και 27 Μαρτίου θα καταβληθούν 2.417.419.875,73 ευρώ σε 4.248.500 δικαιούχους για την πληρωμή κύριων και επικουρικών συντάξεων.
  • Από τις 23 Μαρτίου έως τις 27 Μαρτίου θα καταβληθούν 17.000.000 ευρώ σε 850 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων εφάπαξ.

 

  1. Από την ΔΥΠΑ θα γίνουν οι εξής καταβολές:
  • 22.000.000 ευρώ σε 36.000 δικαιούχους για καταβολή επιδομάτων ανεργίας και λοιπών επιδομάτων.
  • 1.000.000 ευρώ σε 1.000 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας.
  • 17.000.000 ευρώ σε 16.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.
  • 60.000 ευρώ σε 100 δικαιούχους στο πλαίσιο προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα

Ο Πόλεμος στη Μέση Ανατολή και η αναχαίτηση των 2 Ιρανικών πυραύλων: - Γιατί ο ΥΕΘΑ έριξε «λάδι στη φωτιά»;

 

Η Πυροβολαρχία Patriot , που είναι στην Σαουδική Αραβία, ενεπλάκη πρόσφατα στην αεράμυνα της χώρας και κατέρριψε δυο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους.
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ κατ΄ αρχάς στο προσωπικό ολόκληρης της Μοίρας Patriot , για την επιτυχή εκτέλεση της αποστολής που έχει αναλάβει. Τα στελέχη που συμμετέχουν αποκτούν πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία επί του πεδίου, πολλαπλάσια σε σχέση με αυτή που θα είχαν από την εκπαίδευση σε εξομοιωτές , κάτι που λείπει από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Να τονίσουμε πως η Πυροβολαρχία βρίσκεται στην περιοχή εδώ και 5 χρόνια. Η παρουσία της δηλαδή δεν είναι κάτι που προέκυψε τώρα και επομένως η ενεργοποίησή της ήταν κάτι προφανές εναντίων των πυραυλικών επιθέσεων του Ιράν. Είναι εκεί κατά βάση για ενίσχυση της αεράμυνας της Σαουδικής Αραβίας απέναντι στους Χούθι. Με τη συμφωνία να περιλαμβάνει ως αντάλλαγμα την παροχή χρηματοδότησης από πλευράς Σαουδαράβων για εκσυγχρονισμό αμυντικών όπλων που διαθέτουμε εμείς ως χώρα. Κάτι που πάντως, ακόμα, δεν φαίνεται πως έχει τακτοποιηθεί ως οφειλή…………

Είναι δεδομένο ότι η Ελλάδα δεν έχει εισέλθει στον πόλεμο των Αμερικανών και των Ισραηλινών κόντρα στο Ιράν ως πλήρες εμπόλεμο μέρος, όμως η αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων από ελληνική συστοιχία Patriot συνιστά μορφή περιορισμένης στρατιωτικής εμπλοκής. Πρόκειται για αμυντική και όχι επιθετική ενέργεια . Χωρίς βέβαια μέχρι τώρα να γνωρίζουμε επίσημα πού έχουν κατατάξει οι Ιρανοί την Ελλάδα ( εχθρική χώρα)……………………..

Ειδικότερα μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι η Χώρα μας δεν έχει καταστεί πλήρες εμπόλεμο μέρος στον πόλεμο Ιράν–ΗΠΑ/Ισραήλ, αλλά με την αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων από την Ελληνική Πυροβολαρχία υπέρ της αεράμυνας της Σαουδικής Αραβίας έχει περάσει από τη θέση της απλής παρουσίας σε μια μορφή περιορισμένης αμυντικής συμμετοχής. Αυτό μπορεί να είναι νομικά δικαιολογημένο ως συλλογική άμυνα, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα με το «καμία εμπλοκή» ή « αποτροπή». Και γι’ αυτό η κυβερνητική φράση «είναι μόνο αμυντική ενέργεια» είναι μισή αλήθεια , σωστή ως προς τον χαρακτήρα της πράξης, όχι πλήρης ως προς τη νομικοπολιτική της σημασία.

Τώρα αναφορικά με τη συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων σε επιχειρησιακές αποστολές στο εξωτερικό να επισημάνουμε ότι η προβολή ισχύος σε περιοχές πέραν των Ελληνικών Συνόρων προσδίδει κύρος στις Ένοπλες Δυνάμεις και καθιστά τη χώρα υπολογίσιμο παράγοντα στο σχεδιασμό και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Η εξωστρέφεια των Ενόπλων Δυνάμεων είναι το δεδομένο διαχρονικά………..πάντα προς όφελος των Εθνικών Συμφερόντων . Η επιχειρησιακή επιτυχία της πυροβολαρχίας , όχι μόνο ενισχύει τους συμμαχικούς δεσμούς Ελλάδας-Σαουδικής Αραβίας , αλλά προβάλει στην Ανατολική Μεσόγειο την ισχύ των Ελληνικών Όπλων .

Ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ λοιπόν στα Στελέχη της Δύναμης της Μοίρας Patriot , αλλά και στην ηγεσία της Πολεμικής μας Αεροπορίας και σε όλο της το προσωπικό .

Δυστυχώς όμως ο Υπουργός Άμυνας της ΧΩΡΑΣ μας για ένα τόσο σοβαρό επιχειρησιακό θέμα ,δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα . Αντί να προφυλάξει την χώρα με την σιωπή του , έριξε «λάδι στη φωτιά» ,θέλησε και πάλι να προβληθεί δημιουργώντας προβλήματα τόσο στην ασφάλεια του προσωπικού που επανδρώνει την Πυροβολαρχία στην Σαουδική Αραβία , όσο και γενικότερα στην ασφάλεια της ΧΩΡΑΣ μας . Δεν χρειάζονταν οι δημόσιες δηλώσεις , δε έχουν ανάγκη οι Ένοπλες Δυνάμεις από δημοσίους επαίνους . Το ότι ο ΥΠΕΘΑ το έκανε «βούκινο», θα μπορούσε να το είχε αποφύγει για προφανείς λόγους, εκτός και αν υπήρχαν άλλα αίτια που δεν γνωρίζουμε. Το δεδομένο είναι ότι με την αφέλεια του μπορεί να μπλέξει την Χώρα σε δύσκολους ατραπούς ……

ΥΣ1:Η στρατιωτική ηγεσία είναι αυτή που θα κρίνει πότε η Πυροβολαρχία θα επιστρέψει στη Χώρα για να καλύψει τον χώρο που προβλέπεται από τα Εθνικά Σχέδια.
ΥΣ2: Εδώ θα ήθελα να τονίσω για όσους δεν γνωρίζουν ότι η Πυροβολαρχία Patriot ανήκει στην Πολεμική μας Αεροπορία .