Ένα ακόμη έτος ασφάλισης μπορεί να μεταφραστεί σε σημαντική διαφορά στην τσέπη τους δημοσίους υπαλλήλους που συνταξιοδοτούνται το 2026. Ανάλογα με την εκπαιδευτική κατηγορία, η συμπλήρωση του 36ου, του 38ου ή του 40ού έτους προσθέτει από 36 έως 70 ευρώ τον μήνα στη σύνταξη, ποσό που σε ετήσια βάση αντιστοιχεί σε όφελος 432 έως 840 ευρώ.
Τα νέα ποσά για όσους αποχωρούν φέτος με πλήρη σύνταξη κυμαίνονται από 990 ευρώ μικτά για υπαλλήλους Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (ΥΕ) με 35 έτη έως 1.823 ευρώ μικτά για Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ) με 40 έτη.
Πόσα «δίνει» το 40ό έτος
Η μεγαλύτερη διαφορά καταγράφεται στη μετάβαση από τα 39 στα 40 έτη, με το μηνιαίο όφελος να φτάνει τα 70 ευρώ για τους ΠΕ. Αναλυτικά:
Συντάξεις με 39 έως 40 έτη ασφάλισης (μικτά ποσά)
Κατηγορία
Συντάξιμος μισθός
39 έτη
39,6 έτη
39,9 έτη
40 έτη
Διαφορά 39→40
Υ.Ε.
1.520 €
1.168 €
1.188 €
1.197 €
1.207 €
39 €
Δ.Ε.
1.835 €
1.318 €
1.341 €
1.353 €
1.365 €
47 €
Τ.Ε.
2.305 €
1.541 €
1.570 €
1.585 €
1.600 €
59 €
Π.Ε.
2.750 €
1.753 €
1.787 €
1.806 €
1.823 €
70 €
Το «κέρδος» από τα 37 στα 38 έτη
Αντίστοιχα, για όσους βρίσκονται στα 37 με 38 έτη, η προσθήκη ενός έτους αποφέρει από 39 έως 61 ευρώ τον μήνα:
Συντάξεις με 37 έως 38 έτη ασφάλισης (μικτά ποσά)
Κατηγορία
Συντάξιμος μισθός
37 έτη
37,6 έτη
37,9 έτη
38 έτη
Διαφορά 37→38
Υ.Ε.
1.500 €
1.082 €
1.102 €
1.111 €
1.121 €
39 €
Δ.Ε.
1.800 €
1.209 €
1.232 €
1.244 €
1.255 €
46 €
Τ.Ε.
2.266 €
1.407 €
1.436 €
1.450 €
1.465 €
58 €
Π.Ε.
2.400 €
1.464 €
1.494 €
1.509 €
1.525 €
61 €
Από τα 35 στα 36 έτη:
Για όσους αποχωρούν με 35 έτη, η συμπλήρωση του 36ου προσθέτει από 36 έως 58 ευρώ μηνιαίως:
Συντάξεις με 35 έως 36 έτη ασφάλισης (μικτά ποσά)
Κατηγορία
Συντάξιμος μισθός
35 έτη
35,6 έτη
35,9 έτη
36 έτη
Διαφορά 35→36
Υ.Ε.
1.455 €
990 €
1.008 €
1.017 €
1.026 €
36 €
Δ.Ε.
1.733 €
1.093 €
1.115 €
1.126 €
1.137 €
44 €
Τ.Ε.
2.210 €
1.271 €
1.299 €
1.313 €
1.327 €
56 €
Π.Ε.
2.340 €
1.320 €
1.349 €
1.364 €
1.378 €
58 €
Μειωμένη σύνταξη: Τα ποσά για 30-34 έτη
Για όσους συνταξιοδοτούνται με μειωμένη σύνταξη και 30 έως 34 έτη ασφάλισης, τα μικτά ποσά διαμορφώνονται ως εξής:
Δύο χρώματα, εννέα οριζόντιες λωρίδες και ο σταυρός. Υπάρχουν σύμβολα που χωρούν σε μια μικρή επιφάνεια, κουβαλούν όμως μέσα τους ολόκληρη την ιστορία ενός λαού. Η ελληνική σημαία είναι το πλέον χαρακτηριστικό. Το πλέον ιερό. Η γαλανόλευκη μας ξυπνά μνήμες, μας θυμίζει αγώνες και ενώνει ανθρώπους που μπορεί να τους χωρίζουν πολλά, αλλά τους συνδέει η πατρίδα.
Για τη σημαία αυτή, όπως και για την ελευθερία που συμβολίζει, πολλοί πρόσφεραν τη ζωή τους. Άλλοι έπεσαν στα πεδία των μαχών, άλλοι βασανίστηκαν, άλλοι έζησαν μακριά από τον τόπο τους με την ελπίδα πως κάποτε θα επέστρεφαν σε μια Ελλάδα ελεύθερη. Από τα χρόνια της Επανάστασης του 1821, το πανί που υψωνόταν πάνω από τους αγωνιστές έδινε μορφή σε μια προσδοκία που για αιώνες έμοιαζε μακρινή και έκανε ορατή την απόφαση ενός λαού να διεκδικήσει την ανεξαρτησία του. Την ελευθερία του.
Από τότε, η ελληνική σημαία συνόδευσε νίκες και ήττες, αποχωρισμούς και επιστροφές. Κυμάτισε σε βουνά και νησιά, σε πλοία και σχολικές αυλές, σε στιγμές υπερηφάνειας αλλά και σε ημέρες πένθους. Την αντικρίζουμε στις εθνικές επετείους, στις παρελάσεις, στους αγώνες των αθλητών μας. Κι όμως, όσο οικεία κι αν είναι η εικόνα της, ορισμένα από τα στοιχεία που τη συνθέτουν εξακολουθούν να γεννούν συζητήσεις. Γιατί είναι γαλανόλευκη; Γιατί οι λωρίδες της είναι εννέα; Και πόσα από όσα έχουμε ακούσει για τους συμβολισμούς της αποτελούν ιστορικά τεκμηριωμένα γεγονότα;
Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή όσο θα περίμενε κανείς. Για τα χρώματα και τον αριθμό των λωρίδων έχουν διατυπωθεί διάφορες ερμηνείες. Κάποιες είναι βαθιά ριζωμένες στη συλλογική μνήμη, άλλες αντλούν από την αρχαιότητα και το Βυζάντιο, ενώ ορισμένες συνδέονται με τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Δεν υπάρχει, ωστόσο, μία μοναδική εξήγηση που να έχει γίνει καθολικά αποδεκτή ως η οριστική ιστορική απάντηση. Είναι και αυτό μέρος της γοητείας της.
Γιατί κυανό και λευκό;
Η πιο γνωστή ερμηνεία είναι εκείνη που συνδέει τα δύο χρώματα με το ελληνικό τοπίο. Το κυανό παραπέμπει στον ουρανό και στη θάλασσα, ενώ το λευκό θυμίζει τον αφρό που αφήνουν τα κύματα, τα σύννεφα που περνούν πάνω από τα νησιά και το φως που απλώνεται στις πλαγιές των βουνών. Είναι μια εικόνα που δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να γίνει κατανοητή. Αρκεί να βρεθεί κανείς σε ένα ελληνικό ακρογιάλι, να κοιτάξει τον ορίζοντα και να δει πώς το μπλε του νερού συναντά το λευκό των κυμάτων.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα δεμένη με τη θάλασσα. Για αιώνες, τα νερά της έγιναν δρόμοι εμπορίου, επικοινωνίας και ταξιδιών, αλλά και σύνορα που άλλοτε προστάτευαν και άλλοτε χώριζαν. Το γαλάζιο είναι μια εικόνα της ελληνικής ιστορικής εμπειρίας. Το λευκό, από την άλλη, μπορεί να θυμίσει την καθαρότητα του φωτός, την απλότητα και την ελπίδα που συνόδευε τον αγώνα για ανεξαρτησία.
Σε μια διαφορετική ερμηνεία, προσπαθώντας να εξηγηθεί η επιλογή των χρωμάτων, το λευκό συμβολίζει τις αγνές προθέσεις των Ελλήνων που αγωνίστηκαν για την ελευθερία τους, ενώ το κυανό συνδέεται με τον ουρανό και τη θεία δύναμη που, σύμφωνα με τη θρησκευτική πίστη της εποχής, θα μπορούσε να βοηθήσει έναν άνισο αγώνα να καταλήξει σε αίσιο αποτέλεσμα. Εδώ η σημαία παύει να περιγράφει μόνο τη φύση. Εκφράζει και την ηθική προσδοκία ενός λαού που διεκδικούσε το δικαίωμα να ορίζει ο ίδιος τη μοίρα του.
Υπάρχει, ακόμη, η ερμηνεία που συσχετίζει το λευκό και το κυανό με την παραδοσιακή ελληνική ενδυμασία, και ειδικότερα με τη λευκή φουστανέλα και την κυανή βράκα που φορούσαν άνδρες σε διάφορες περιοχές της χώρας. Η άποψη αυτή φέρνει τη σημαία πιο κοντά στους ανθρώπους της εποχής – στους ναυτικούς, στους αγρότες, στους νησιώτες και στους πολεμιστές που έφεραν πάνω τους, με τον τρόπο τους, τα χρώματα που αργότερα θα γίνονταν εθνικό σύμβολο.
Καμία από αυτές τις ερμηνείες δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αποδεδειγμένη αποκλειστική εξήγηση της επιλογής των χρωμάτων. Αποτελούν τρόπους με τους οποίους μεταγενέστερες γενιές επιχείρησαν να κατανοήσουν τη σημασία της γαλανόλευκης. Η αξία τους βρίσκεται και στο ότι αποτυπώνουν διαφορετικές όψεις της ελληνικής ταυτότητας. Τη φύση, την πίστη, την παράδοση και τον αγώνα για ελευθερία.
Εννέα λωρίδες, εννέα συλλαβές και μια φράση που έμεινε στην Ιστορία
Αν τα χρώματα της σημαίας προσφέρουν μια εικόνα της Ελλάδας, οι εννέα λωρίδες της έχουν συνδεθεί με μία από τις πιο δυνατές φράσεις της νεότερης ιστορίας της.«Ελευθερία ή θάνατος». Σύμφωνα με τη γνωστότερη εκδοχή, οι εννέα λωρίδες αντιστοιχούν στις εννέα συλλαβές του συνθήματος, όπως προκύπτουν από τον διαχωρισμό των λέξεων: Ε-λευ-θε-ρί-α, ή, θά-να-τος.
Η φράση απέκτησε κεντρική θέση στον Αγώνα του 1821 και συμπύκνωσε με λίγες λέξεις το δίλημμα που αντιμετώπιζαν οι επαναστατημένοι Έλληνες. Η ελευθερία δεν παρουσιαζόταν ως μια μακρινή επιθυμία, αλλά ως σκοπός για τον οποίο άξιζε να διακινδυνεύσει κανείς τα πάντα. Το σύνθημα δεν υποσχόταν εύκολη νίκη. Φανέρωνε την αποφασιστικότητα ανθρώπων που γνώριζαν πως η σύγκρουση με μια ισχυρή αυτοκρατορία μπορούσε να έχει βαρύ τίμημα.
Μία από τις πρώτες και χαρακτηριστικές γραπτές εμφανίσεις της φράσης στην Ελληνική Επανάσταση εντοπίζεται στην Προκήρυξη της Μεσσηνιακής Γερουσίας, η οποία εκδόθηκε στην Καλαμάτα στις 23 Μαρτίου 1821 και απευθυνόταν προς την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη. Το κείμενο επιχειρούσε να παρουσιάσει τον ελληνικό αγώνα ως διεκδίκηση ελευθερίας και πολιτικής ανεξαρτησίας. Η καταληκτική διατύπωση «Ελευθερία ή Θάνατος» συμπύκνωνε το μήνυμα με τρόπο άμεσο και αδιαπραγμάτευτο.
Αντίστοιχα, η σύνδεση των εννέα λωρίδων με τις εννέα συλλαβές αποτελεί μια ευρέως διαδεδομένη ερμηνεία, όχι όμως μια ιστορικά αποδεδειγμένη εξήγηση για τον σχεδιασμό της σημαίας. Υπάρχει, άλλωστε, και μια δεύτερη εκδοχή, εξίσου γνωστή. Οι εννέα λωρίδες, σύμφωνα με αυτήν, αντιστοιχούν στα εννέα γράμματα της λέξης «Ε-Λ-Ε-Υ-Θ-Ε-Ρ-Ι-Α». Η λέξη που περιγράφει τον στόχο του Αγώνα μετατρέπεται έτσι σε στοιχείο της ίδιας της σημαίας. Είτε κάποιος επιλέγει την ερμηνεία των συλλαβών είτε εκείνη των γραμμάτων, το νόημα παραμένει κοντά στην καρδιά της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Η ελευθερία δεν μας χαρίστηκε, αλλά την διεκδικήσαμε με θυσίες και επιμονή.
Το γαλάζιο και το λευκό μέσα από την ελληνική λογοτεχνία
Υπάρχουν φορές που η Ιστορία εξηγεί τα γεγονότα, αλλά η λογοτεχνία μάς κάνει να τα αισθανθούμε. Τα χρώματα της ελληνικής σημαίας δεν έμειναν έξω από αυτήν την περιπλάνηση. Το γαλάζιο και το λευκό επιστρέφουν συχνά στην ελληνική ποίηση και πεζογραφία, άλλοτε ως εικόνες της φύσης και άλλοτε ως σημάδια μνήμης, νοσταλγίας και επιστροφής.
Στον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν», για τον Διονύσιο Σολωμό η ελληνική γη, η θάλασσα και το φως συνδέονται με τον αγώνα ενός λαού που αναζητά ξανά την ελευθερία του. Η ποίησή του μεταφέρει την αγωνία, την ελπίδα και το βάρος της θυσίας. Η θάλασσα και ο ουρανός, όπως μας το μεταφέρει, αποκτούν έτσι μια θέση μέσα στην ίδια την ιστορική εμπειρία.
Ο Οδυσσέας Ελύτης, με τη σειρά του, θα δώσει στο φως του Αιγαίου μια ξεχωριστή θέση στην ελληνική ποίηση. Στο έργο του, το λευκό των νησιών, το γαλάζιο της θάλασσας και η καθαρότητα του μεσογειακού φωτός συνθέτουν έναν κόσμο αναγνωρίσιμο, αλλά ποτέ εντελώς ίδιο από τη μία ανάγνωση στην άλλη. Η Ελλάδα του Ελύτη είναι η μνήμη του τόπου. Η επιμονή του φωτός. Ακόμη και όταν η ζωή γίνεται δύσκολη. Στο «Άξιον Εστί», η γλώσσα, η ιστορία και η φύση συναντώνται σε μια ποιητική σύνθεση που αγγίζει την εθνική μνήμη. Το -γαλανόλευκο- Αιγαίο είναι ο τόπος όπου ο χρόνος, η παράδοση και η προσωπική ανάμνηση συνυπάρχουν.
Ο Γιώργος Σεφέρης έγραψε για την Ελλάδα με μια βαθιά αίσθηση του ιστορικού βάρους που κουβαλά ο τόπος. Στην ποίησή του, η θάλασσα και τα νησιά συχνά συνδέονται με την περιπλάνηση και την αναζήτηση της ταυτότητας. Το ελληνικό τοπίο δεν παρουσιάζεται πάντοτε ως ειδυλλιακό. Μπορεί να γίνει σιωπηλό, μοναχικό, ακόμη και δύσκολο.
Από τον Σολωμό έως τον Ελύτη και τον Σεφέρη, το φως και η θάλασσα είναι εικόνες που επανέρχονται επειδή αποτελούν μέρος της καθημερινής ελληνικής εμπειρίας. Το λευκό ενός κυματισμού, το βαθύ μπλε μιας σκεπτικής θάλασσας, το γαλάζιο που ξεπροβάλλει πάνω από τις στέγες ενός νησιού. Όλα μπορούν να γίνουν φορείς μνήμης. Όπως και η σημαία.
Κάπως έτσι, η γαλανόλευκη αποκτά και μια πιο προσωπική διάσταση. Για κάποιον είναι η εικόνα του νησιού όπου μεγάλωσε. Για κάποιον άλλον, η θάλασσα που άφησε πίσω όταν αναγκάστηκε να φύγει. Είναι το σημείο όπου συναντιούνται οι ιστορίες των προγόνων μας. Το μπλε και το λευκό μπορούν να χωρέσουν πολλές διαφορετικές μνήμες. Και δεν χάνουν την κοινή τους αναφορά.
Οι άλλες εκδοχές: Από την αρχαιότητα έως το Βυζάντιο
Η αναζήτηση της προέλευσης των χρωμάτων έχει οδηγήσει και σε ερμηνείες που κοιτούν πολύ πιο πίσω από την Επανάσταση του 1821. Μία από αυτές συνδέει το κυανό και το λευκό με το πέπλο της θεάς Αθηνάς. Η Αθηνά, προστάτιδα της Αθήνας και σύμβολο σοφίας και στρατηγικής, κατείχε σημαντική θέση στην αρχαία ελληνική θρησκεία. Η σύνδεση των χρωμάτων της σημαίας με το ένδυμά της εντάσσεται στην προσπάθεια να αναζητηθούν δεσμοί ανάμεσα στη σύγχρονη Ελλάδα και στην αρχαιότητα. Δεν αποτελεί, ωστόσο, τεκμηριωμένη ιστορική εξήγηση για την καθιέρωση της γαλανόλευκης.
Άλλες θεωρίες στρέφονται προς τον Μέγα Αλέξανδρο και τις σημαίες που αποδίδονται στον στρατό του, προς την επίσημη ενδυμασία Βυζαντινών αξιωματούχων ή προς την αυτοκρατορική σημαία της δυναστείας των Παλαιολόγων. Οι αναφορές αυτές επιχειρούν να εντοπίσουν μια μακρά συνέχεια συμβόλων και χρωμάτων στον ελληνικό κόσμο, από την αρχαιότητα έως την ύστερη βυζαντινή περίοδο. Χρειάζεται, όμως, να ξεχωρίζουμε τη γενικότερη ιστορική σύνδεση από την απόδειξη ότι ένα συγκεκριμένο χρωματικό σχήμα μεταφέρθηκε αυτούσιο στη σημαία του νεότερου ελληνικού κράτους. Η ύπαρξη παλαιότερων συμβόλων δεν αποδεικνύει από μόνη της μια τέτοια άμεση καταγωγή.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται η εκδοχή που αναφέρεται στον αυτοκράτορα Νικηφόρο Β’ Φωκά και στις εννέα κυανές και λευκές λωρίδες που, σύμφωνα με την παράδοση, συνδέονται με την αυτοκρατορική του σημαία. Η σχετική αφήγηση συνδέει επίσης αυτό το μοτίβο με την οικογένεια των Καλλέργηδων, η οποία θεωρούσε ότι καταγόταν από τον αυτοκράτορα. Η ιστορία έχει ενδιαφέρον, αλλά δεν αρκεί για να αποδείξει ότι ο σημερινός σχεδιασμός της ελληνικής σημαίας προέρχεται απευθείας από εκείνη την περίοδο.
Μια διαφορετική εκδοχή αναφέρεται στον Ιωάννη Σταθά, τον αρματολό και ναυτικό που έδρασε στα χρόνια πριν από την Επανάσταση. Η σημαία που συνδέεται με το όνομά του περιγράφεται ως κυανόλευκη και θεωρείται από ορισμένους πιθανό πρότυπο για τον μεταγενέστερο εθνικό σχεδιασμό. Η άποψη αυτή είναι ενδιαφέρουσα, καθώς φέρνει στο προσκήνιο τις ναυτικές και επαναστατικές παραδόσεις που προηγήθηκαν της ίδρυσης του ελληνικού κράτους. Ωστόσο, και εδώ δεν υπάρχει γενικά αποδεκτή απόδειξη που να θεμελιώνει μια οριστική σχέση καταγωγής.
Δεν λείπει, τέλος, η εκδοχή των εννέα Μουσών. Οι Μούσες, κόρες του Δία και της Μνημοσύνης, συνδέονταν στην αρχαία ελληνική παράδοση με τις τέχνες και τις επιστήμες. Η αντιστοιχία των εννέα λωρίδων με τις εννέα Μούσες προσδίδει στη σημαία μια πολιτισμική διάσταση, σαν να υπενθυμίζει τη θέση των γραμμάτων, των τεχνών και της γνώσης στην ελληνική ιστορία. Πρόκειται, όμως, για συμβολική ερμηνεία και όχι για αποδεδειγμένη εξήγηση της επιλογής του αριθμού εννέα.
Μπορεί, επίσης, οι επαναλαμβανόμενες οριζόντιες λωρίδες να παραπέμπουν στους κυματισμούς της θάλασσας. Είναι μια απλή και εύληπτη ανάγνωση της μορφής της σημαίας, ιδιαίτερα για έναν λαό που ανέπτυξε στενή σχέση με το θαλάσσιο στοιχείο. Δεν αποδεικνύει ότι αυτός ήταν ο αρχικός σχεδιαστικός σκοπός, αλλά δείχνει πόσο φυσικά η εικόνα της σημαίας συνδέεται με το τοπίο της χώρας.
Όλες αυτές οι εκδοχές έχουν τη δική τους θέση στη συζήτηση γύρω από τη γαλανόλευκη. Καμία, όμως, δεν χρειάζεται να παρουσιαστεί ως αδιαμφισβήτητο γεγονός. Η ιστορία απαιτεί τεκμήρια, ενώ η παράδοση συχνά διατηρεί ιστορίες που εκφράζουν τον τρόπο με τον οποίο ένας λαός αντιλαμβάνεται τον εαυτό του. Η διάκριση ανάμεσα στα δύο δεν μειώνει την αξία των συμβολισμών. Αντίθετα, μας επιτρέπει να τους προσεγγίζουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια και σεβασμό.
Στο επάνω αριστερό μέρος της σημαίας βρίσκεται ο λευκός σταυρός, ένα στοιχείο με σαφέστερη θρησκευτική και ιστορική αναφορά. Ο σταυρός συνδέεται με την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και με τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε η Ορθοδοξία στη διατήρηση της θρησκευτικής και πολιτισμικής ταυτότητας των Ελλήνων κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας.
Η παρουσία του παραπέμπει, επίσης, στη θρησκευτική διάσταση που είχε για πολλούς αγωνιστές η Επανάσταση. Η πίστη αποτελούσε πηγή παρηγοριάς, ελπίδας και δύναμης σε συνθήκες μεγάλης ανασφάλειας. Παράλληλα, η σημαία του νεότερου ελληνικού κράτους εξέφραζε την πολιτική ανεξαρτησία μιας χώρας που συγκροτούσε τους δικούς της θεσμούς. Ο σταυρός είναι, συνεπώς, ένα στοιχείο με ιδιαίτερη σημασία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εξαντλεί όλες τις διαστάσεις της εθνικής ταυτότητας.
Η σημαία καθιερώθηκε μέσα από τις πολιτικές και θεσμικές εξελίξεις της Επανάστασης του ’21 και των πρώτων χρόνων του ανεξάρτητου κράτους. Η μορφή της, με τις εννέα εναλλασσόμενες κυανές και λευκές λωρίδες και τον λευκό σταυρό στο κυανό τετράγωνο, αποτελεί πλέον μια σταθερή εικόνα της Ελλάδας. Οι επιμέρους ιστορίες για την προέλευση των χρωμάτων και των λωρίδων εξακολουθούν να συζητούνται, αλλά η σημαία έχει αποκτήσει μια σημασία πολύ ευρύτερη από την αρχική πρόθεση οποιουδήποτε σχεδιαστή.
Κανείς, βέβαια, δεν χρειάζεται να γνωρίζει όλες τις εκδοχές για τις εννέα λωρίδες, ούτε να έχει διαβάσει τους ποιητές που έγραψαν για το φως και τη θάλασσα, για να νιώσει κάτι όταν αντικρίζει τη γαλανόλευκη. Μπορεί να θυμάται μια παρέλαση από τα παιδικά του χρόνια, μια σημαία στο μπαλκόνι ενός παλιού σπιτιού ή έναν άνθρωπο που έφυγε για να πολεμήσει και δεν επέστρεψε ποτέ. Οι προσωπικές μνήμες δεν γράφονται στα επίσημα ιστορικά κείμενα, αλλά συχνά είναι εκείνες που δίνουν στα σύμβολα τη μεγαλύτερη δύναμή τους.
Ίσως τελικά αυτό να εξηγεί γιατί η ελληνική σημαία εξακολουθεί να συγκινεί, ακόμη κι όταν οι ιστορικοί δεν συμφωνούν σε όλες τις λεπτομέρειες της προέλευσής της. Το κυανό μπορεί να θυμίζει τη θάλασσα, τον ουρανό ή μια παλιά ιστορία που ακούσαμε από τους μεγαλύτερους. Το λευκό μπορεί να φέρνει στον νου το φως, την ελπίδα ή τη μνήμη ανθρώπων που αγωνίστηκαν για την ελευθερία. Και οι εννέα λωρίδες μπορούν να συνδέονται, ανάλογα με την ερμηνεία που επιλέγει κανείς, με ένα σύνθημα, μια λέξη, τις Μούσες ή τους κυματισμούς του Αιγαίου.
Η σημαία παραμένει η ίδια. Εκείνο που αλλάζει είναι οι ιστορίες που κουβαλά κάθε γενιά μαζί της. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται, αφηγούνται και αναζητούν την αλήθεια πίσω από τα σύμβολα, η γαλανόλευκη θα συνεχίζει να κυματίζει όχι μόνο πάνω από κτίρια και πλατείες, αλλά και μέσα στη συλλογική μνήμη ενός τόπου που έμαθε να συνδέει την ελευθερία με μεγάλες θυσίες και το παρόν με την ελπίδα.
Μια ισορροπημένη λύση, μέσω νομοθετικής ρύθμισης, θα επιδιώξει να δώσει άμεσα το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και οικονομικών στην αντιπαράθεση της κυβέρνησης με τους Δικαστές, για το πρόβλημα των συντάξεών τους, μετά και τις αμετάκλητες αποφάσεις της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου
Στόχος της κυβέρνησης είναι να εφαρμοστούν μεν οι αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις, χωρίς να κινδυνεύσει και πάλι η δημοσιονομική σταθερότητα και να προστατευτεί το ασφαλιστικό σύστημα, από νέα ελλείμματα.
Η κυβέρνηση θεωρεί σωστό να αποφασίσει για τη ρύθμιση, λίγο πριν προβεί κατάθεση του προϋπολογισμού,ο οποίος θα συμπεριλάβει τις αυξήσεις, τα ανδρομικά και τον επανυπολογισμό των συντάξεων με βάση νέους συντελεστές αναπλήρωσης, ΜΟΝΟ για τους συνταξιούχους δικαστικούς.
Οι συνταξιούχοι δικαστές απαιτούν αυξήσεις ύψους έως 90%, ήτοι από 6.000 έως 35.000 ευρώ ετησίως προκειμένου οι συντάξεις τους να επανέλθουν στα επίπεδα που ίσχυαν προ του 2012. Στην ουσία κάλεσαν την κυβέρνηση (ΕΦΚΑ και Υπουργείο Οικονομικών) να «επανακανονισει» τις συντάξεις τους, όπως ίσχυαν πριν εφαρμοστούν στη χώρα οι μνημονιακές περικοπές και ο νόμος Κατρούγκαλου.
Το «Ξυπόλητο Τάγμα» είναι η αληθινή ιστορία 160 παιδιών, που η δράση τους πήρε διαστάσεις μύθου όταν διώχτηκαν από τα ορφανοτροφεία της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί στα μαύρα χρόνια της χιτλερικής κατοχής της πατρίδας μας. Μετά την είσοδό τους στην πρωτεύουσα της ελληνικής Μακεδονίας, οι Γερμανοί αδειάζουν τα δημόσια κτίρια και τα επιτάσσουν. Ανάμεσα σ’ αυτά, είναι και αρκετά ορφανοτροφεία. Τα ορφανά πετάγονται στο δρόμο. Μια ομάδα, απ’ αυτά τα παιδιά για να επιβιώσουν, παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους.
Ο Σπύρος Κουζινόπουλος καταγράφει την ιστορία αυτή μέσα από το προσωπικό του ιστολόγιο αναφέροντας:.
Οργανώνονται σαν μυστικός «στρατός», με ιεραρχία και πειθαρχία. Μόνα τους συγκροτούν ομάδες κρούσης και βοήθειας. Πηγή για την τροφοδοσία τους είναι τα γερμανικά καμιόνια που κουβαλάνε ψωμί και τρόφιμα και οι μαυραγορίτες. Τα κλεμμένα μοιράζονται στα ορφανά, αλλά και σε άλλους κατοίκους της Θεσσαλονίκης που είχαν ανάγκες.
Τα παιδιά του «Ξυπόλυτου Τάγματος» έμειναν στην ιστορία σαν σαλταδόροι». Ο θρύλος λέει, πως πέρα από την αρωγή που παρείχαν στο κόσμο, κατάφερναν με την εξυπνάδα και το κουράγιο τους να βοηθούν την Αντίσταση, βρίσκοντας τρόπους να φυγαδεύουν στη Μέση Ανατολή Έλληνες, Αμερικάνους και Εγγλέζους αξιωματικούς, με σκοπό να ενωθούν με τους εκεί συμμαχικούς στρατούς..
Πως έγινε ταινία η υπόθεση
Στα τέλη της δεκαετίας του ΄40, βρισκόταν στην Αμερική ο ηθοποιός του Κρατικού Θεάτρου Νίκος Κατσιώτης, ο οποίος συζητώντας με τον Γκρεγκ Τάλλας (Γρηγόρης Θαλασσινός) του διηγήθηκε πως την ημέρα που η Θεσσαλονίκη γιόρταζε την απελευθέρωσή της, τον Νοέμβριο του 1944, στο τέλος της διαδήλωσης ακολουθούσε ένα τσούρμο από κουρελήδες πιτσιρικάδες οι οποίοι κρατούσαν ένα πανό που έγραφε «Ξυπόλητο Τάγμα».
Η διήγηση του Νίκου Κατσιώτη, συγκλόνισε τον Τάλλας κι αποφάσισε να κάνει το «Ξυπόλητο Τάγμα» ταινία. Το 1952, ο Γκρεγκ Τάλλας έρχεται στην Ελλάδα και με την περιορισμένη οικονομική υποστήριξη ενός άλλου Ελληνοαμερικανού, ξενοδόχου στο Λος Άντζελες, του Πέτρου Μπουντούρη, άρχισε να γυρίζει την ταινία « Το Ξυπόλητο Τάγμα». Ο Νίκος Κατσιώτης έγραψε το σενάριο, ενώ την μουσική έγραψε ο Μίκης Θεοδωράκης (η πρώτη του για κινηματογραφική ταινία), με εκτέλεση από την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (υπό την διεύθυνση τού ιδίου). Η θαυμάσια φωτογραφία ήταν του Μιχάλη Γαζιάδη. UnmuteRemaining Time -0:00 Fullscreen Ο Γκρεγκ Τάλλας αποθαρρημένος από την υποτυπώδη κινηματογραφία της Ελλάδας της εποχής, σκέφτηκε αρχικά να γυρίσει την ταινία στη Νάπολη, πόλη που θεωρούσε πως είχε μια περίεργη ομοιότητα, το ίδιο άρωμα, με τη Θεσσαλονίκη. Αλλά πάλι κάτι τον έτρωγε..
Τα γυρίσματα της ταινίας στη Θεσσαλονίκη
Κι έτσι ήρθε στην Ελλάδα και γύρισε την ταινία στη Θεσσαλονίκη σε φυσικούς χώρους. Μόνο τη σκηνή της «μαύρης αγοράς» γύρισε για καθαρά πρακτικούς λόγους στην Αθήνα, στην περιοχή των Φυλακών Αβέρωφ, όπου και λειτουργούσε πραγματικά η μαύρη αγορά στα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής.
Χρησιμοποίησε μόνο δύο επαγγελματίες ηθοποιούς, τον Νίκο Φέρμα και τη Μαρία Κωστή. Όλοι οι άλλοι που έπαιξαν στην ταινία ήσαν ερασιτέχνες. Τα 63 από τα 66 παιδιά που πήραν μέρος στα γυρίσματα, ο Γκρεγκ Τάλλας τα πήρε από αναμορφωτήρια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Η μηχανή λήψης ήταν του 1924 και χρησιμοποιήθηκαν μόνο 6 προβολείς για τον φωτισμό. Το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της ταινίας -σε συνδυασμό με τις συνθήκες παραγωγής- ήταν μια μεγάλη έκπληξη στην Αμερική. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι αυτή η ταινία γυρίστηκε με τόσο λίγα τεχνικά μέσα. Για παράδειγμα, ο φωνολήπτης της Κολούμπια ήταν αδύνατο να πιστέψει πως αυτή η ταινία γυρίστηκε βουβή και πως είχαν επιτευχθεί τόσο άψογοι συγχρονισμοί στο ντουμπλάρισμα της ηχητικής μπάντας στην Ελλάδα!.
Το αρνητικό της ταινίας είχε χαθεί και χάρη στις προσπάθειες του διευθυντή της Ταινιοθήκης της Ελλάδας, Θόδωρου Αδαμόπουλου που εντόπισε δύο κόπιες προβολής σε καλή κατάσταση, δημιουργήθηκε, μετά από χρονοβόρες και πολυδάπανες διαδικασίες, ένα καινούργιο αρνητικό της ταινίας.
Το «Ξυπόλυτο Τάγμα» ήταν η πρώτη ελληνική ταινία που κατόρθωσε να βραβευτεί σε διεθνές φεστιβάλ. Πήρε το 1955 το πρώτο βραβείο («Χρυσή Δάφνη»), στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Εδιμβούργου.
Σύνοψη της υπόθεσης:
Στη μεταπολεμική Θεσσαλονίκη, ένας νεαρός άντρας, ο Δημήτρης, “συλλαμβάνει” έναν πιτσιρικά, το Σταύρο, που έκλεψε ένα πορτοφόλι και του αφηγείται την ιστορία του, δηλαδή την ιστορία των 160 παιδιών που αποτελούσαν το “ξυπόλητο τάγμα”, προσπαθώντας να επιβιώσουν κατά τη διάρκεια της Κατοχής.
Με κίνδυνο της ζωής τους, διωγμένα από το ορφανοτροφείο, είχαν δημιουργήσει μια ηρωική συμμορία και έκλεβαν από τους Γερμανούς και τους συνεργάτες τους τρόφιμα και φάρμακα, τα οποία μοίραζαν σε όσους τα είχαν ανάγκη. Μάλιστα, η επαφή τους με μια Ελληνίδα διερμηνέα των Γερμανών (Μαρία Κωστή) τα έκανε να βοηθήσουν έναν αξιωματικό των συμμάχων να διαφύγει στη Μέση Ανατολή. Η κλοπή μερικών τενεκέδων λάδι από ένα μαυραγορίτη (Νίκος Φέρμας) παραλίγο να τους στοιχίσει τη σύλληψη και την εκτέλεσή τους από τους Γερμανούς. Στο τέλος, αφού ακούσει την ιστορία, ο πιτσιρικάς ακολουθεί το Δημήτρη στο ορφανοτροφείο και αποφασίζει να μείνει εκεί για να βρει μόνιμη τροφή και στέγη και να μεγαλώσει τίμια.
Ο Π.Σφυρίδης για τους σαλταδόρους
Ο εξαιρετικός Θεσσαλονικιός συγγραφέας Περικλής Σφυρίδης θα γράψει για τους μικρούς σαλταδόρους της γερμανικής κατοχής: «[…]
Το έγκλημα για το οποίο κυνηγούσαν οι Γερμανοί τον θείο Πλάτωνα ήταν ότι υπήρξε σαλταδόρος, κάτι αρκετά διαδεδομένο και γνωστό την περίοδο της Κατοχής, αφού πέρασε και στο λαϊκό τραγούδι με τους στίχους Θα σαλτάρω, θα σαλτάρω/ τη ρεζέρβα θα σου πάρω. Μόνο που οι σαλταδόροι του Κόμματος, όλοι έφηβοι ή νέοι άντρες, καρδαμωμένοι με αριστερή ιδεολογία, δούλευαν οργανωμένοι, με σχέδιο, και βάζοντας το κεφάλι τους στον ντορβά βουτούσαν διάφορα εφόδια –ό,τι ασφαλώς μπορούσαν– από τις στρατιωτικές αποθήκες των Γερμανών στο Χαρμάνκιοϊ και στο λιμάνι. […]
Η δουλειά γινόταν με τριάδες· κανείς δεν ήξερε τους άλλους σαλταδόρους της οργάνωσης και οι εντολές για συγκεκριμένες αποστολές δίνονταν από ένα σύνδεσμο που μόνο το μικρό του όνομα, προφανώς ψευδώνυμο, γνώριζαν. Έτσι, αν έπιαναν κάποιον οι Γερμανοί και τον βασάνιζαν, το μόνο που θα μπορούσε να μαρτυρήσει ήταν τα ονόματα των άλλων δύο –τίποτε άλλο– που αν είχαν καταφέρει να γλιτώσουν, το Κόμμα αναλάμβανε να τους κρύψει ή να τους καλύψει με μεταμφιέσεις και πλαστά έγγραφα.»
Την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ζήτησε την Πέμπτη από τις Βρυξέλλες ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και μέλος της επιτροπής Προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νικόλας Φαραντούρης, μετά τις χθεσινές καταγγελίες της Λάουρα Κοβέσι για απειλές και εμπόδια στο έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO) από την ελληνική κυβέρνηση.
Σε συνέντευξή της στο Politico, η Ευρωπαία Γενική Εισαγγελέας, Λάουρα Κοβέσι, προέβη σε σοβαρότατες καταγγελίες, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «η πιο απροκάλυπτη απόπειρα εκφοβισμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σημειώθηκε στην Ελλάδα».
Όπως σημειώνει ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, «οι δηλώσεις αυτές εγείρουν έντονη ανησυχία για την τήρηση των αρχών του κράτους δικαίου, την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και την αποτελεσματική προστασία του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού, οι πεπερασμένοι πόροι του οποίου πρέπει να πιάνουν τόπο, ιδίως σε μια περίοδο που κάποιοι θέλουν περικοπές σε κρίσιμους τομείς όπως ο πρωτογενής τομέας και η Συνοχή».
Ο Νικόλας Φαραντούρης τονίζει ότι «η διασφάλιση της ασφαλούς, πλήρους και απρόσκοπτης λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αποτελεί νομική και θεσμική υποχρέωση κάθε συμμετέχοντος κράτους μέλους» και ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
α) «Να πάρει επίσημα θέση σχετικά με τις καταγγελίες της Ευρωπαίας Γενικής Εισαγγελέως για απόπειρες εκφοβισμού και παρακώλυσης του έργου της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
β) »Συγκεκριμένες ενέργειες προκειμένου να διασφαλιστεί η πλήρης, ανεμπόδιστη και ασφαλής συνεργασία των κρατών μελών με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
γ) »Συγκεκριμένα μέτρα προκειμένου να θωρακίσει την ανεξαρτησία των ευρωπαϊκών ανακριτικών αρχών και να εγγυηθεί ότι οι καταγγελίες για απάτες που αφορούν ευρωπαϊκά κονδύλια θα διερευνώνται χωρίς πολιτικές ή άλλες παρεμβάσεις».
Όπως ανέφερε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, «παλεύουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για περισσότερους πόρους σε μια περίοδο που οι κυβερνήσεις στο Συμβούλιο προχωρούν σε περικοπές. Είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας και κάθε κράτους μέλους και κάθε πολίτη τα χρήματα να πιάνουν τόπο και όχι να διασπαθίζονται σε παράνομες δραστηριότητες και αδιαφανείς δραστηριότητες», για να υπογραμμίσει ότι «απειλές και εκφοβισμός των ανακριτικών και ελεγκτικών Αρχών δεν μπορεί να γίνει ανεκτός».
Οργανώσαμε το κράτος στη μάχη κατά του οργανωμένου εγκλήματος: Τα κυκλώματα και οι εγκληματικές οργανώσεις δεν δημιουργήθηκαν το 2019, αντιθέτως για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια υπήρξε συντονισμένη απάντηση της Πολιτείας απέναντι στο οργανωμένο έγκλημα, με κεντρική πολιτική προτεραιότητα τη «νομιμότητα παντού», όπως τέθηκε από τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, στην ΔΕΘ το 2023. Τον Οκτώβριο του 2024 δημιουργήθηκε η Διεύθυνση Οργανωμένου Εγκλήματος (ΔΑΟΕ), όπου συγκεντρώθηκαν δυνάμεις και αρμοδιότητες για να μπορεί το κράτος να αντιμετωπίζει με αποτελεσματικό τρόπο σύνθετα εγκληματικά δίκτυα. Η δημιουργία της ΔΑΟΕ, του αποκαλούμενου ελληνικού FBI, λοιδορήθηκε τότε από την αντιπολίτευση όμως τα αποτελέσματα είναι απτά στη μάχη που δίνει κατά του οργανωμένου εγκλήματος.
Το ελληνικό FBI εξάρθρωσε 259 εγκληματικές οργανώσεις σε 2 χρόνια: Από την έναρξη λειτουργίας της ΔΑΟΕ, στις 21 Οκτωβρίου 2024, έως τις 26 Οκτωβρίου 2026, το ελληνικό FBI χειρίστηκε 1.510 υποθέσεις σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος και εξάρθρωσε 259 εγκληματικές οργανώσεις και ομάδες. Στις υποθέσεις που εξιχνιάστηκαν, αποδόθηκαν κατηγορίες σε 5.459 άτομα, από τα οποία 3.254 συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη, ενώ 814 προφυλακίστηκαν.
Χτυπήματα σε κυκλώματα καυσίμων, τσιγάρων, Πολεοδομίες, Εφορίες: Μερικές μόνο από τις επιτυχίες της ΔΑΟΕ και των υπολοίπων ελεγκτικών αρχών του κράτους είναι η εξάρθρωση κυκλωμάτων λαθρεμπορίου καυσίμων και εγκατάστασης παράνομων λογισμικών σε πρατήρια, η αντιμετώπιση διεθνών κυκλωμάτων λαθραίων καπνικών προϊόντων, οι συλλήψεις μελών εγκληματικών οργανώσεων που δρούσαν σε Πολεοδομίες, Εφορίες, φυλακές και δημοτική αστυνομία. Επίσης μέσω του myCoast, από το 2024 έχουν γίνει πάνω από 63.000 καταγγελίες για αυθαίρετη κατάληψη παραλιών, παρακώλυση ελεύθερης πρόσβασης και άλλα αδικήματα για τα οποία λογοδοτούν οι υπεύθυνοι.
Υλοποιήσαμε την πλατφόρμα καταγγελιών για τα στημένα παιχνίδια: Στον αθλητισμό, με νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης Μητσοτάκη λειτούργησε το 2021 η ψηφιακή πλατφόρμα αναφορών της ΕΠΑΘΛΑ που δίνει τη δυνατότητα υποβολής καταγγελιών για χειραγώγηση αγώνων ενώ από τον Νοέμβριο του 2019 είχε κυρωθεί η σύμβαση κατά της χειραγώγησης αγώνων που εκκρεμούσε από το 2014. Οι πολίτες έχουν περισσότερους τρόπους να μιλήσουν και οι αρχές περισσότερες δυνατότητες να ερευνήσουν. Έτσι προέκυψαν οι καταγγελίες για την χειραγώγηση αγώνων μπάσκετ. Σε ό,τι αφορά τις διοικήσεις των αθλητικών Ομοσπονδιών θεσπίσθηκαν όρια θητειών και ηλικίας στις διοικήσεις με δικαίωμα ψήφου των νόμιμων σωματείων, υλοποιώντας διαχρονικό αίτημα Ολυμπιονικών, Παραολυμπιονικών, κορυφαίων αθλητών και των συλλογικών τους οργάνων. Η διάταξη ήταν καθολική και στον εκλογικό κύκλο του 2021 είχαμε αλλαγές προέδρων και διοικήσεων στις 23 από τις 27 ομοσπονδίες.
Η τροπολογία που έφερε τις συλλήψεις στις αλυσίδες εστίασης: Τον Ιούνιο του 2026 ψηφίσαμε μια κρίσιμη αλλαγή, το άρθρο 131 του ν. 5313/2026, την οποία καταψήφισε η αντιπολίτευση. Τι λέει αυτή η διάταξη; Ότι σε υποθέσεις με ενδείξεις κακουργηματικής φοροδιαφυγής που συρρέει με αυτόφωρο κακούργημα εγκληματικής οργάνωσης, ο προσωρινός προσδιορισμός φόρου ή προστίμου κοινοποιείται κατά τη διαδικασία του αυτοφώρου. Όχι πριν. Περιορίζεται έτσι ο κίνδυνος να προειδοποιηθεί ο ελεγχόμενος και να διαφύγει ή να καταστρέψει στοιχεία. Πρόκειται για αλλαγή που διευκολύνει ουσιαστικά την έρευνα, εξιχνίαση και πραγματική τιμωρία των μεγάλων υποθέσεων. Με αυτό τον τρόπο έγιναν οι αιφνιδιαστικές συλλήψεις στις αλυσίδες εστίασης το τελευταίο διάστημα.
Στο στόχαστρο τα μεγάλα ψάρια, κανείς στο απυρόβλητο: Οι πολίτες βλέπουν ότι κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο και κυρίως τα «μεγάλα ψάρια» της φοροδιαφυγής, όπως προκύπτει και από τις μεγάλες υποθέσεις που απασχολούν την κοινή γνώμη. Γνωρίζουν ότι κάθε χτύπημα κατά της φοροδιαφυγής φέρνει περισσότερο δημοσιονομικό χώρο για ακόμα χαμηλότερους φόρους και στήριξη των πιο ευάλωτων πολιτών, της δημόσιας υγείας, της δημόσιας παιδείας, της άμυνας και της ασφάλειας. Αυτό ακριβώς ζητούν οι πολίτες που πληρώνουν τους φόρους τους και αυτό υπηρετούν οι μεταρρυθμίσεις που υλοποιούμε. Να λειτουργούν οι έλεγχοι. Να ερευνώνται οι καταγγελίες χωρίς εξαιρέσεις. Να φτάνουν οι υποθέσεις στη Δικαιοσύνη και να έχουν κατάληξη σε εύλογο χρόνο.
Η μάχη κατά της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου από «ευχολόγιο» των προηγούμενων δεκαετιών έγινε πράξη με μετρήσιμα αποτελέσματα για τα δημόσια ταμεία. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν η μόνη που προχώρησε στη διασύνδεση των POS με τις ταμειακές μηχανές, στην λειτουργία των myData, στην ψηφιοποίηση των συναλλαγών, στην καθιέρωση της ψηφιακής κάρτας εργασίας και στην επέκταση του συστήματος εισροών-εκροών στα καύσιμα.
Πάνω από 60.000 έλεγχοι στην αγορά, πρόστιμα 5,2 δισ.: Οι έλεγχοι εντάθηκαν: Η ΑΑΔΕ μόνο για τα έτη 2024 και 2025 διενήργησε συνολικά πάνω από 60.000 τακτικούς φορολογικούς ελέγχους και βεβαίωσε φόρους και πρόστιμα που ξεπέρασαν τα 5,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Την τελευταία τριετία έχουν επιβληθεί πάνω από 2.600 αναστολές λειτουργίας καταστημάτων με παραβατική φορολογική συμπεριφορά.
Έσοδα 2,2 δισ. το 2025 από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής: Η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής είναι ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης υπέρ των έντιμων φορολογουμένων και της καθιέρωσης ίσων όρων ανταγωνισμού στην αγορά. Οι εκτιμήσεις του υπουργείου Οικονομικών ανεβάζουν το ετήσιο όφελος από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής σε περίπου 2,2 δισεκατομμύρια για το 2025.
Το κενό ΦΠΑ από 24% το 2019 μειώθηκε στο 9,5%: Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το κενό συμμόρφωσης στον ΦΠΑ από 24% που ήταν το 2019 περιορίστηκε σε περίπου 9%-9,5% το 2024, που είναι ο μέσος ευρωπαϊκός όρος. Ο δείκτης περιλαμβάνει και άλλες απώλειες πέρα από την απάτη, αλλά η μεγάλη μείωσή του όταν την περίοδο 2015-2019 δεν είχε γίνει κανένα βήμα προόδου, δείχνει σαφή βελτίωση στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, που είναι μία παράνομη, αντικοινωνική και αντιεπιχειρηματική πράξη.
Οι διεθνείς οργανισμοί επιβεβαιώνουν τη μεγάλη πρόοδο της χώρας: Η διαφορά της κυβέρνησης από την αντιπολίτευση είναι ότι δεν μείναμε στην περιγραφή των προβλημάτων και στις θεωρητικές διαγνώσεις αλλά υλοποιήσαμε μεταρρυθμίσεις και πολιτικές που φέρνουν αποτελέσματα όπως προκύπτει από την αύξηση των εσόδων από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής αλλά και από διεθνείς αξιολογήσεις. Η πρόοδος καταγράφεται και στη Διεθνή Διαφάνεια: η Ελλάδα από 45 βαθμούς και την 67η θέση στην έκθεση που δημοσιεύθηκε το 2019, ανέβηκε στην 56η θέση με 50 βαθμούς σε εκείνη που δημοσιεύθηκε το 2026. Ο ΟΟΣΑ αναγνωρίζει θετικές επιδόσεις στην εμπειρία δίκαιης μεταχείρισης των πολιτών που ήρθαν σε επαφή με την ελληνική δικαιοσύνη. Το Economist Intelligence Unit αναβάθμισε την Ελλάδα σε πλήρη δημοκρατία στον δείκτη του 2023. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταγράφει συστηματική πρόοδο στη βελτίωση του κράτους δικαίου αλλά και εκκρεμότητες που κάθε χρόνο μειώνονται.
Εμείς υλοποιούμε τις μεταρρυθμίσεις, η αντιπολίτευση δημαγωγεί: Η φοροδιαφυγή και το οικονομικό έγκλημα δεν εμφανίστηκαν το 2019. Το 2016, η διαΝΕΟσις κατέγραφε ότι το 85,5% θεωρούσε τη φοροδιαφυγή κλοπή, ενώ μελέτη εκτιμούσε τις ετήσιες απώλειες δημοσίων εσόδων σε 11 έως 16 δισ. Ευρώ. Διαχρονικές μετρήσεις του Ευρωβαρόμετρου από τις αρχές του 2000 καταγράφουν επίσης μια εδραιωμένη αντίληψη των Ελλήνων για εκτεταμένη διαφθορά στη χώρα μας. Αυτή ήταν η εικόνα πολύ πριν από τη σημερινή κυβέρνηση. Μόνο που τώρα έχουμε μετρήσιμα αποτελέσματα στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής και πιστοποίηση της προόδου της χώρας από διεθνείς οργανισμούς. Η «γκεμπελικού» τύπου ταύτιση του διώκτη με τον διωκόμενο, που επιχειρείται από την αντιπολίτευση, υπηρετεί τελικά όσους δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα σε αυτή τη χώρα. Και ότι όλοι είναι ίδιοι. Κι όμως: δεν είμαστε όλο ίδιοι.
Η Ελλάδα αλλάζει καθημερινά. Οι αποκαλύψεις και τα μετρήσιμα αποτελέσματα χαλούν το αφήγημα της ακραίας δημαγωγίας της αντιπολίτευσης. Και η δική μας απάντηση είναι να συνεχίσουμε τη μάχη της νομιμότητας εκεί που κάποιοι είχαν συνηθίσει να θεωρούν τον έλεγχο αδιανόητο. Με τη στάση τους στην αντιπολίτευση λειτουργούν σαν να μην θέλουν την καταπολέμηση της μεγάλης φοροδιαφυγής, διότι όταν τελικά πιάνουμε τα μεγάλα ψάρια επιτίθενται στην κυβέρνηση. Είναι αντίστοιχη στάση τελικά με την ταύτιση τους με τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρίες και την άρνηση τους να προστατεύσουμε τα παιδιά καταψηφίζοντας το σχετικό νομοσχέδιο.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
