Πότε θα τρώμε με "χρυσά" κουτάλια; - Πρωθυπουργός:" - Όπως έχουμε δεσμευτεί το 2027, ο βασικός μισθός, θα φτάσει στα 950 ευρώ!!!" - "Είναι μία αύξηση σχεδόν 50%!!!"

 

Καλή σας ημέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Θα ξεκινήσω με τη συμπαράστασή μου στη δοκιμαζόμενη Ισπανία, που ήδη θρηνεί σχεδόν 100 θύματα και ζημιές πολλών δισεκατομμυρίων από τις πρόσφατες καταστροφικές πλημμύρες.

Γεγονός που έρχεται να μας υπενθυμίσει για ακόμα μία φορά ότι κανείς δεν είναι άτρωτος απέναντι στην κλιματική κρίση αλλά προφανώς και να αναδείξει τον ρόλο της πολιτικής προστασίας, της σωστής λειτουργίας του «112» και των προληπτικών εκκενώσεων και βεβαίως της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης όσο και των κοινών δράσεων στη Μεσόγειο, η οποία αποτελεί, εξάλλου, όπως μας λένε οι επιστήμονες, επίκεντρο της κλιματικής κρίσης.

Είναι ένα πεδίο στο οποίο, όπως ξέρετε, η Ελλάδα πρωτοστατεί, το οποίο θα αποτελέσει και αντικείμενο -πιστεύω- πολύ εκτεταμένων συζητήσεων σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Στη συνεδρίασή μας, τώρα, πρωταγωνιστής είναι η νέα αύξηση του βασικού μισθού, στην προοπτική να φτάσει στα 950 ευρώ, όπως έχουμε δεσμευτεί, το 2027. Αλλά σήμερα θα συζητήσουμε το νέο, μόνιμο σύστημα προσδιορισμού του μετά το 2027.

Θα έλεγα ότι είναι μια κομβική πρωτοβουλία, καθώς στο εξής θα απαγορεύεται δια νόμου η μείωση του κατώτατου μισθού, ενώ το ύψος της αύξησής του θα καθορίζεται από δύο κριτήρια: από τη μία πλευρά, τον ρυθμό ανάπτυξης και βελτίωσης της παραγωγικότητας της οικονομίας και από την άλλη τον πληθωρισμό, αλλά τον πληθωρισμό ο οποίος πλήττει ειδικά τα χαμηλότερα εισοδήματα.

Αυτό σημαίνει ότι όσο καλύτερα πηγαίνει η οικονομία, όσο βελτιώνεται η παραγωγικότητα τόσο θα αυξάνεται ο πρώτος μισθός, αλλά και όσο ανεβαίνουν οι τιμές τόσο θα αντισταθμίζουν οι αμοιβές αυτή την αύξηση των τιμών. Εξάλλου, αυτή είναι η πορεία την οποία ακολουθούμε και όλα τα τελευταία χρόνια.

Να θυμίσω για ακόμα μία φορά ότι ο κατώτατος μισθός ήταν στα 650 ευρώ το 2019, είναι ήδη στα 830 ευρώ, θα τηρήσουμε τη δέσμευσή μας να φτάσει στα 950 ευρώ ως το 2027. Είναι μία αύξηση σχεδόν 50%.

Ενώ και οι μέσες απολαβές, από 1.036 ευρώ ο στόχος μας είναι -και πιστεύω ότι θα τον πετύχουμε, ενδεχομένως να τον ξεπεράσουμε κιόλας- να φτάσουν τα 1.500 ευρώ το 2027, βελτιωμένες δηλαδή κατά 45%.

Και βέβαια, να συμπληρώσω ότι το νέο σύστημα έρχεται να ευνοήσει και τους δημόσιους υπαλλήλους, με τον εισαγωγικό τους μισθό να συμβαδίζει πια με τη βασική αμοιβή στη χώρα.

Θα συμπαρασύρει προφανώς προς τα πάνω και τις τριετίες, αλλά και όλα τα επιδόματα τα οποία συνδέονται με τον κατώτατο μισθό.

Με άλλα λόγια, είναι μια σημαντική μεταρρύθμιση η οποία αφορά το σύνολο των εργαζόμενων, με επίκεντρο, όπως είπα, την καθοριστική ρήτρα ότι οι αποδοχές πια δεν θα μπορούν να μειώνονται παρά μόνο να αυξάνονται. Είναι μια διασφάλιση η οποία καθιερώνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, θωρακίζοντας το εισόδημα απέναντι σε κάθε απειλή περιορισμού του. Και καθίσταται, πιστεύω, δυνατή χάριν ακριβώς των αποτελεσμάτων της συνολικής οικονομικής μας πολιτικής.

Είναι μία συνετή πολιτική η οποία, αφότου έκλεισε το τόξο της κρίσης, δημιουργεί τώρα μια σιγουριά, μια ασφάλεια για την επόμενη μέρα, φροντίζοντας όμως παράλληλα και τον έτερο αναγκαίο χώρο της παραγωγής, την επιχειρηματικότητα, την οποία ελαφρύνει από βάρη.

Σημαίνει ότι πέραν της μείωσης 50 και φόρων που έχουν καταργηθεί, μειωθεί, ως το 2025 οι ασφαλιστικές εργοδοτικές εισφορές θα έχουν αποκλιμακωθεί κατά 5,4 ποσοστιαίες μονάδες. Θα φτάσουμε το 6% ως το 2027, θα έχουμε πλησιάσει ουσιαστικά τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Και όλα αυτά, αυτή η συνετή πολιτική της μείωσης των φόρων σε συνδυασμό με την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων, επιτυγχάνεται σε μία εποχή όπου σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες τα ελλείμματα αυξάνονται. Βλέπετε τι γίνεται στη Γαλλία, η οποία επιχειρεί να περάσει μέσα από ένα διασπασμένο κοινοβούλιο έναν νέο προϋπολογισμό, με σημαντικές αυξήσεις φόρων αλλά και περιορισμούς δαπανών. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, μόλις χθες αναγγέλθηκε ο καινούργιος προϋπολογισμός, με πρόσθετα φορολογικά βάρη ύψους 40 δισεκατομμυρίων λιρών.

Στην πατρίδα μας η πορεία είναι η αντίστροφη, δικαιώνοντας έτσι τους δύο πυλώνες της προόδου της: δημοσιονομικά ισορροπημένες επιλογές, αλλά και φορολογική δικαιοσύνη.

Η μάχη κατά της φοροδιαφυγής ήταν πάντα ένα σύνθημα, ένα πολυφορεμένο σλόγκαν στα χείλη όλων των πολιτικών. Νομίζω από ευχή, πια, γίνεται πραγματικότητα, με τα πρώτα έσοδα να ενισχύουν, προφανώς, τους πιο αδύναμους, αλλά όλα τα επόμενα πρόσθετα έσοδα από τον περιορισμό της φοροδιαφυγής, να ανοίγουν τελικά τον δρόμο για νέες μειώσεις φόρων. Έχουμε, ήδη, προσδιορίσει το τι θα κάνουμε στον προϋπολογισμό του 2025, ώστε η μικρότερη αυθαιρεσία των λίγων να σημαίνει τελικά τη μεγαλύτερη ανακούφιση των πολλών.

Ο Υπουργός Οικονομικών θα παρουσιάσει επίσης τις αλλαγές στον τρόπο και στον χρόνο υποβολής των φορολογικών δηλώσεων. Αυτές θα γίνονται πλέον σταθερά, και χωρίς να υπάρχει καμία απόκλιση, μεταξύ Μαρτίου και Ιουλίου. Θα βάλουμε, επιτέλους, ένα οριστικό τέλος στο σήριαλ των παρατάσεων, αυξάνοντας όμως και τις εκπτώσεις γι’ αυτούς οι οποίοι τηρούν τις προθεσμίες, αλλά και το Δημόσιο να είναι συνεπές με την πρόβλεψη προστίμων σε όσους κρατικούς λειτουργούς δεν αποστέλλουν εγκαίρως στην ΑΑΔΕ όλα τα απαραίτητα στοιχεία.

Από τα θέματα που θα μας απασχολήσουν σήμερα, επιτρέψτε μου να ξεχωρίσω ένα, το οποίο προ κάποιων μηνών, όπως θυμάστε, είχε μετατραπεί σε μία αιτία μεγάλης αναταραχής, αλλά και σε μία παγίδα μιας άθλιας κομματικής εκμετάλλευσης.

Μιλώ για την εκπαίδευση και τα επαγγελματικά δικαιώματα των καλλιτεχνών, ένα πεδίο το οποίο όλοι θα θυμούνται, κυρίως αυτοί οι οποίοι εμπλέκονται περισσότερο, ότι ήταν αρρύθμιστο εδώ και δεκαετίες, και τα κενά του οποίου επέτρεπαν σε κάποιους να κατασκευάζουν μύθους, κρύβοντας τις δίκες τους ευθύνες και κατηγορώντας «τυφλά» την κυβέρνηση.

Λοιπόν, σήμερα είναι αυτή η κυβέρνηση που, όπως είχαμε δεσμευτεί, κ. Υπουργέ Παιδείας, κα Υπουργέ Πολιτισμού, έρχεται να απαντήσει και στους στημένους ακτιβισμούς και σε κάποιες «παράφωνες» συναυλίες, με μία γενναία μεταρρύθμιση στον χώρο του σύγχρονου πολιτισμού: για πρώτη φορά στην ιστορία της, η πατρίδα μας θα αποκτήσει Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών.

Σε αυτήν θα ενταχθούν οι σχολές του Εθνικού Θεάτρου, της Λυρικής Σκηνής, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, του Ωδείου Θεσσαλονίκης και μαζί η Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης.

Ταυτόχρονα, όλες οι -πολλές- ιδιωτικές σχολές θεάτρου, μουσικής και χορού που λειτουργούν σήμερα ως επιχειρήσεις τίθενται υπό την εποπτεία του Υπουργείου Παιδείας. Θα μιλήσουν αναλυτικά για το νομοσχέδιο οι δύο συναρμόδιοι Υπουργοί.

Ξεδιαλύνουμε όλα τα θολά σημεία ενός αρρύθμιστου τοπίου. Καθορίζουμε επαγγελματικές διαδρομές, σαφή προσόντα, επαγγελματικά δικαιώματα και έτσι πιστεύω ότι αναβαθμίζουμε συνολικά το επίπεδο των καλλιτεχνικών σπουδών, δίνοντας και έναν ξεκάθαρο δρόμο για τη σύνδεσή τους με τις υφιστάμενες πανεπιστημιακές σπουδές.

Σε πείσμα, λοιπόν, της πολιτικής μιζέριας, η χώρα αλλάζει σε όλους τους τομείς με μικρά και μεγάλα βήματα, όλα, πάντως, με τη σφραγίδα της πολιτικής σταθερότητας. Ένα μέγεθος το οποίο, όπως βλέπετε, αποτελεί ζητούμενο για πολλά κράτη και στη χώρα μας δεν πρέπει να θεωρείται ποτέ ένα αυτονόητο δεδομένο.

Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η στάση της αντιπολίτευσης στη Βουλή σε όλα αυτά τα νομοσχέδια τα οποία θα συζητήσουμε σήμερα. Εκεί νομίζω ότι θα φανούν πολλά.

Να κλείσω, τέλος, με ένα ζήτημα εξωτερικής πολιτικής -δεν συνηθίζουμε να τα συζητάμε όσο θα έπρεπε στο Υπουργικό Συμβούλιο ίσως. Αμέσως μετά θα έχω μία συνάντηση με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον φίλο Νίκο Χριστοδουλίδη, στο φως των χθεσινών σημαντικών συνομιλιών που είχε στον Λευκό Οίκο, στην πρώτη επίσκεψη ηγέτη της Κύπρου εδώ και 28 χρόνια.

Είναι μία σημαντική απόδειξη της αναβάθμισης των σχέσεων της Μεγαλονήσου με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και της σημασίας της ως ενός πόλου σταθερότητας σε ένα ασταθές περιβάλλον συγκρούσεων, που δυστυχώς συνεχίζονται στη Μέση Ανατολή.

Ταυτόχρονα, όμως, νομίζω ότι είναι μία εξέλιξη η οποία καταδεικνύει και τα οφέλη στα οποία οδηγεί μια ενεργητική διπλωματία, η οποία είναι στηριγμένη στον διαρκή συντονισμό Αθήνας και Λευκωσίας.

Αυτή την ώρα, δεν θέλω να φανώ ούτε αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος, μένω ωστόσο σε μία διαπίστωση: ότι από ένα σημείο διεθνούς ακινησίας, η Κύπρος και η επίλυση του Κυπριακού ζητήματος αντιμετωπίζεται τώρα ως μέρος λύσης στην εξίσωση της πιο ευαίσθητης περιοχής στον παγκόσμιο χάρτη κι ότι αυτή η αλλαγή οπτικής μπορεί να μετουσιωθεί, ελπίζω, και σε μία αλλαγή σελίδας.

Σταματώ, λοιπόν, εδώ την εισαγωγή μου και νομίζω ότι μπορούμε να περάσουμε στην ημερήσια διάταξη, ξεκινώντας με την νομοθετική πρωτοβουλία για τον κατώτατο μισθό.

Αναδρομή στο Παρελθόν: - 2o Εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων Άρτας - 2α Τάξη - 14 χρονών - 1η συμμετοχή σε ανώμαλο δρόμο 2.000 μέτρων - 1η Νίκη

 

- 2o Εξατάξιο Γυμνάσιο Αρρένων Άρτας 

- 2α Τάξη 

- 14 χρονών

 - 1ος μήνας του χρόνου 

- 1η συμμετοχή σε ανώμαλο δρόμο 2.000 μέτρων που συμμετείχαν οι 3 πρώτες τάξεις των 2 εξατάξιων Γυμνασίων Άρτας

- 1η Νίκη 

- Χρόνος 5': 52"

O Κωνσταντίνος Καραμανλής για τον Ιωάννη Μεταξά του «ΟΧΙ» - «ΔΕΝ υπάρχει αμφιβολία 'οτι 'εβαλε σε μια τάξη τον τόπο και πέτυχε να ενώσει το Έθνος κατά τη διάρκεια του πολέμου!!»

 

«Ο ΜΕΤΑΞΑΣ ἔκανε πολύ καλή δουλειά, ἀλλά τήν ἔκανε μέ δικτατορικές μεθόδους. Αὐτό εἶναι τό μειονέκτημά του. Δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἔβαλε σέ μιά τάξη τόν τόπο καί πέτυχε νά ἑνώσει τό Ἔθνος κατά τή διάρκεια τοῦ πολέμου.»

Σέ αὐτά τά λίγα λόγια συνοψίζεται ἡ γνώμη τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ γιά τόν Πρωθυπουργό τοῦ «Ὄχι», τόν Ἰωάννη Μεταξᾶ. Μέ δεδηλωμένη τήν πολιτική ἀντίθεση μεταξύ τῶν δύο ἀνδρῶν, ἡ ἀναγνώρισις τοῦ ἔργου Μεταξᾶ ἀποκτᾶ ἰδιαιτέραν βαρύτητα ὅταν δηλώνεται ἀπό ἕναν πολιτικό πού ἐσφράγισε μέ τήν παρουσία του τήν μεταπολεμική ἱστορία τῆς Ἑλλάδος. Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς μίλησε γιά τόν Μεταξᾶ στόν στενό του φίλο δημοσιογράφο Βάσο Βασιλείου (τόν γνωστό Βασ. Βασ. τῆς παλιᾶς «Βραδυνῆς») σέ μιάν ἐξομολόγηση σχετικά μέ τό ἔπος τοῦ ’40 ἀλλά καί ὅσα τραυματικά γιά τό Ἔθνος ἀκολούθησαν τήν ἀπελευθέρωση.

Γιά τά οἰκονομικά τῆς περιόδου διακυβερνήσεως ἀπό τόν Ἰωάννη Μεταξᾶ, ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς ἐδήλωνε:

«Λειτουργοῦσε καλά τότε τό Κράτος. Ἐξυγίανε τά οἰκονομικά καί πρό παντός μέ τήν εὐκαιρία τοῦ πολέμου, ἕνωσε τό Ἔθνος, καί ἔγινε αὐτό τό ὁποῖο ἔγινε στήν Ἀλβανία». Κρατοῦσε ὅμως τίς ἐπιφυλάξεις του: «Δεδομένου ὅμως ὅτι αὐτά τά ἔκανε μιά δικτατορία, δέν μπορεῖ κανείς νά τά χειροκροτήσει».

Ὁ Καραμανλῆς δέν συμφωνοῦσε μέ τίς δικτατορικές μεθόδους διακυβερνήσεως. Ὅπως ἀργότερα κρατήθηκε μακρυά ἀπό τήν πολιτική ζωή διαρκοῦντος τοῦ στρατιωτικοῦ καθετώτος τῆς 21ης Ἀπριλίου 1967, ἔτσι καί τό 1936 προτίμησε νά ἰδιωτεύσει. Μιλῶντας γιά τόν φανατισμό καί τήν ἔξαρση τῶν πολιτικῶν παθῶν ἐκείνης τῆς περιόδου ἀναφέρεται καί στίς προσωπικές ἐπιλογές του: «Μολονότι ἐγνώριζαν τίς τάσεις τοῦ Μεταξᾶ, τοῦ ἐμπιστεύθησαν τήν ἐξουσία. Καί ἔγινε ἡ δικτατορία, διαλύθηκε ἡ Βουλή καί ἐγώ πῆγα στίς Σέρρες καί ἄνοιξα τό δικηγορικό μου γραφεῖο». Ὁ Καραμανλῆς, ὅπως καί ὅλοι οἱ πολιτικοί ἄνδρες τῆς ἐποχῆς, εἶχε ἐπάγγελμα. Δέν περίμεναν νά βιοπορισθοῦν ἀπό τήν Βουλή καί τά κόμματα. Ἔτσι εἶχαν καί τήν ἐλευθερία τῆς ἐπιλογῆς. Καί ἦταν ἐπιλογή τοῦ Καραμανλῆ νά μήν συμπράξει στό καθεστώς Μεταξᾶ. Στήν ἐρώτηση ἄν τοῦ εἶχε γίνει βολιδοσκόπησις νά μετάσχει τότε στήν κυβέρνηση, ἀπήντησε:

«Ὄχι νά μετάσχω στήν κυβέρνηση. Ὁ Μεταξᾶς, διά τοῦ Μανιαδάκη, μέ εἶχε βολιδοσκοπήσει ἄν θά ἤθελα νά γίνω Ὑποδιοικητής τῆς Ἀγροτικῆς Τραπέζης. Διότι ἀπό τήν πρώτη στιγμή, λόγῳ τῆς μετριοπάθειάς μου, εἶχα δημιουργήσει μιά ἐντύπωση ἀγαθή σέ ὅλα τά κόμματα. Ἀλλά τούς εἶπα: “Δέν μπορῶ. Θά πάω σπίτι μου. Σέ μιά δικτατορία δέν μπορῶ νά συμπράξω”».

Ἐγκαίρως ὅμως ὁ Καραμανλῆς εἶχε διαβλέψει τούς κινδύνους ἀπό τήν δράση τοῦ ΕΑΜ, τούς ὁποίους εἶχε ἀναφέρει σέ ὁμάδες ἀκόμη καί σοσιαλιζόντων διανοουμένων σέ μιά προσπάθεια νά ἀνανεωθεῖ ἡ πολιτική ζωή τοῦ τόπου στήν ὁποία ὁ ἴδιος πίστευε βαθύτατα. Ἐρωτοῦσε τότε: «Πῶς εἶναι δυνατόν νά γίνονται ὅλα αὐτά τά πράγματα τά ὁποῖα λογικά δέν ἐξηγοῦνται;» ρωτοῦσε σχετικά μέ τήν πολιτική κατάσταση. Ἡ ἀπάντησις ἑτέρου πολιτευτοῦ ἦταν: «Φοβοῦμαι ὅτι τό μυαλό μας δέν λειτουργεῖ καλά. Μήν ψάχνεις νά βρεῖς λογική στήν πολιτική ζωή τῆς Ἑλλάδος».

Δυστυχῶς καί τό ἐρώτημα καί ἡ ἀπάντησις παραμένουν ἐπίκαιρα μέχρι σήμερα.

Τότε ὅμως ὁ Καραμανλῆς ἦταν προφητικός. Ἔλεγε: «Πρέπει νά ἀναπτύξουμε δράση, δηλαδή πρέπει νά προλάβουμε τό ΕΑΜ. Αὐτό πού θέλει νά πάρει ὁ λαός ἀπό τό ΕΑΜ, τήν ἀνανέωση τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς, νά προλάβουμε νά τοῦ τό προσφέρουμε ἐμεῖς. Νά βγάλουμε κι ἐφημερίδα, νά ἀγωνιστοῦμε. Ὑπῆρχε ὅμως ἀπροθυμία, ὑπῆρχαν διαφωνίες καί ἰδεολογικές ἀντιθέσεις –ὅπως ἀποδείχθηκε ἐκ τῶν ὑστέρων– διότι ὁ μέν Ἀγγελόπουλος πῆγε στό βουνό, ὁ δέ Κόκκαλης ὁ ὁποῖος μετεῖχε τῆς ὁμάδας, πῆγε στό Κομμουνιστικό Κόμμα. Δέν ὑπῆρχε ὁμοιογένεια ἰδεολογική. Ὅταν τό διαπίστωσα αὐτό καί μέ τήν πεῖρα πού εἶχα, τούς εἶπα ὅτι δέν μποροῦσα νά συνεχίσω καί ἀποχώρησα».

Ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς θέλησε μετά ἀπό αὐτά νά φύγει γιά τήν Μέση Ἀνατολή. Ἀλλά προφανῶς κάποιοι ἐκεῖ τόν θεωροῦσαν «μπελᾶ». Εἶπε ὁ ἴδιος:

«Στό τέλος ἕνας σύνδεσμος τῶν Ἄγγλων μέ εἰδοποίησε ὅτι ὑπάρχει ἕνα καΐκι μέ τό ὁποῖο θά φύγουν τρεῖς-τέσσερεις ἀξιωματικοί. Τό καΐκι αὐτό μᾶς περίμενε στήν Ἀνάβυσσο. Ἦταν περιπέτεια μεγάλη. Μᾶς πῆρε τό καΐκι καί ὅταν φθάσαμε στό στενό μεταξύ Ἄνδρου καί Τήνου εἶχε τέτοιο μελτέμι, πού ἦταν ἀδύνατον νά περάσουμε. Τελικά φθάσαμε στήν Τῆνο καί μπήκαμε σέ μιά σπηλιά περιμένοντας νά πέσει ὁ καιρός. Ἐκεῖ ὑπῆρχε ἕνα τμῆμα, ἕνα τμῆμα, ἕνα φυλάκιο τοῦ ΕΛΑΣ. Κάποιος ἀποκάλυψε τήν παρουσία μας ἐκεῖ. Ἦρθαν λοιπόν στίς 5 τό πρωί, μᾶς συνέλαβαν καί μᾶς πῆγαν στό τελωνεῖο τῆς Πανόρμου τῆς Τήνου, ὅπου μᾶς κράτησαν ἐκεῖ 30-40 ἡμέρες. Πρόθεσή τους ἦταν ἀπό ἐκεῖ νά μᾶς πάνει στό στρατηγεῖο τοῦ ΕΛΑΣ στήν Εὔβοια γιά νά μᾶς δικάσουν. Ἀλλά λόγῳ τοῦ μελτεμιοῦ ἦταν ἀδύνατον νά ταξιδέψει καΐκι γιά τήν Εὔβοια. Αὐτό μ’ ἔσωσε».

Μέ τά πολλά ἔφθασαν στήν Σμύρνη ὅπου ἦσαν ὁ Ξενοφῶν Ζολώτας, ὁ Πέτρος Γαρουφαλιᾶς καί ἄλλοι. Ἀπό ἐκεῖ οἱ Ἄγγλοι τούς μετέφεραν στό Χαλέπι, ἀλλά ἐκεῖ δέν τελείωσαν τά προβλήματα. Ὅπως συνεχίζει: «Σ’ αὐτούς ὁ Παπανδρέου (σ.σ. ἦταν τότε πρωθυπουργός) ἔστειλε διαβατήρια νά πᾶνε στό Κάιρο, ἐνῷ σ’ ἐμένα δέν ἔστειλε, μέ ἀποτέλεσμα νά μέ κρατήσουν οἱ Ἄγγλοι στό Χαλέπι 40 μέρες.

»Μέ τόν Παπανδρέου εἶχα μιά συνομιλία πρίν φύγει γιά τήν Μέση Ἀνατολή. Εἴχαμε συμφωνήσει τότε ὅτι δέν πρέπει μέ κανένα τρόπο νά ἀναγνωρίσουμε πολιτική ὑπόσταση στό ΕΑΜ. Διότι δι’ αὐτοῦ τοῦ τρόπου θά τοῦ δίναμε τή δυνατότητα νά κατακτήσει τόν κόσμο. Ὅταν λοιπόν αὐτός στό Συνέδριο τοῦ Λιβάνου κάλεσε καί ἐκπροσώπους ἀπό τό ΕΑΜ, ἐγώ τοῦ ἔκανα ἕνα γράμμα καί τοῦ εἶπα ὅτι: “Ἡ σημερινή πολιτική σας ἀφίσταται ἀπό ἐκεῖνα τά ὁποῖα εἴχαμε πεῖ στήν Ἀθήνα καί νομίζω ὅτι μέ τήν πολιτική αὐτή θά ὁδηγήσετε τόν τόπο σέ μεγάλη περιπέτεια”. Ὁ Παπανδρέου σκέφθηκε προφανῶς ὅτι θά τοῦ ἤμουν μπελᾶς στό Κάιρο καί γι’ αὐτό δέν μοῦ ἔστειλε διαβατήριο».

Ἱστορική ἡ ἀξία τῶν ὅσων παραθέσαμε. Δείχνουν τήν πολιτική εὐθύτητα πού ὁδηγεῖ ἕναν πολιτικό ἄνδρα νά ἀναγνωρίσει τό ἔργο ἑνός ἄλλου, μέ τόν ὁποῖο διαφωνεῖ. Καί τόν ὁποῖο ἡ ἱστορία ἔγραψε ὡς πρωθυπουργό τοῦ «ΟΧΙ».

πηγή:https://www.estianews.gr/kentriko-thema/%e1%bd%81-konstant%e1%bf%96nos-karamanl%e1%bf%86s-gia-ton-%e1%bc%b0oanni-metaks%e1%be%b6-to%e1%bf%a6-%e1%bd%84chi/

Πρωθυπουργός: - Οι Συλλήψεις του Προέδρου της ΕΟΚ και Διαιτητών Είναι Σοβαρές Υποθέσεις - Οι Κατηγορούμενοι Έχουν το Τεκμήριο Αθωότητας

 

Kyriakos Mitsotakis 

4 ώρες πριν

4 ώρ. ·

Καλημέρα σε όλες και όλους.

Ξεκινώ με μια εξέλιξη ιστορικής σημασίας: τη συμφωνία μεταξύ της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά και της Αιγύπτου, η οποία δίνει ασφαλή νομική βάση στη διαχρονία ενός ζωντανού ορθόδοξου προσκυνήματος με ιστορία δεκαπέντε αιώνων. Για πρώτη φορά, με ειδικό, νομικά δεσμευτικό κείμενο, κατοχυρώνονται στο διηνεκές ο θρησκευτικός χαρακτήρας και ο μοναστικός τρόπος ζωής της Μονής, καθώς και η αποκλειστική χρήση και κατοχή των χώρων λατρείας από την αδελφότητά της με την εγγύηση της Αιγύπτου και χωρίς καμία δυνατότητα αλλοίωσης των λατρευτικών χώρων.

Αντιμετωπίζεται έτσι μια θεσμική εκκρεμότητα 1.500 χρόνων, που άφηνε εκτεθειμένη την ίδια την υπόσταση της Ιεράς Μονής. Η ελληνική κυβέρνηση στήριξε με επιμονή και διακριτικότητα αυτή την προσπάθεια, σε συνεργασία με τη φίλη Αίγυπτο και με σεβασμό στην αυτονομία της Μονής. Ιδιαίτερη σημασία έχει η συναίνεση του Οικουμενικού Πατριάρχη, των Πατριαρχών Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων και των Αρχιεπισκόπων Αθηνών και Κύπρου: ένα ισχυρό μήνυμα ενότητας και ευθύνης του ελληνορθόδοξου κόσμου.

Θέλω να συγχαρώ τόσο το υπουργείο Εξωτερικών όσο και το Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων για την επιμονή και τη μεθοδικότητα με την οποία εργάστηκαν μέχρι να φτάσουμε σε αυτή την εθνική επιτυχία. Και να ευχαριστήσω προσωπικά τον Υπουργό Εξωτερικών για τον συντονισμό όλης αυτής της προσπάθειας καθώς και τον Αρχιεπίσκοπο Συμεών, με τον οποίο επικοινώνησα προσωπικά εκφράζοντάς του τη στήριξη των Ελλήνων στις αποφάσεις της Μονής, για την ουσιαστική συμβολή του στην ευόδωσή της.

Υπάρχουν παρακαταθήκες που ξεπερνούν τον ορίζοντα κάθε κυβέρνησης και κάθε γενιάς. Χρέος μας είναι να τις παραδίδουμε ασφαλείς στους επόμενους.

Η σημαντική αυτή εξέλιξη έρχεται την ίδια εβδομάδα που επανεκκίνησαν οι διαπραγματεύσεις Ελλάδας και Αιγύπτου για την οριοθέτηση του εναπομείναντος τμήματος της μεταξύ μας Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, σε συνέχεια της συμφωνίας που υπέγραψε η κυβέρνησή μας το 2020. Οι δύο εξελίξεις επιβεβαιώνουν το βάθος μιας σχέσης εμπιστοσύνης, με απτά αποτελέσματα για τη χώρα μας.

Απέναντι σε αναθεωρητικές διεκδικήσεις γειτόνων μας που στερούνται ερείσματος στο διεθνές δίκαιο, απαντάμε με ισχυρές συμμαχίες στον αραβικό κόσμο, με διάλογο και με νομικά δεσμευτικές συμφωνίες που κατοχυρώνουν τα εθνικά μας συμφέροντα. Αυτή η πολιτική απαιτεί υπομονή, προετοιμασία και συνέπεια. Τα αποτελέσματά της αποτελούν την πιο ουσιαστική απάντηση τόσο στους εγχώριους επικριτές όσο και σε όσους, εκτός συνόρων, επιδιώκουν να επιβάλουν τετελεσμένα που ωστόσο απορρίπτονται από σύσσωμη τη διεθνή κοινότητα, τους εταίρους και συμμάχους μας. Μόνον έτσι η Ελλάδα γίνεται ισχυρότερη. Όταν μετατρέπει το δίκιο της σε συμφωνίες και τις σχέσεις της σε σταθερές συνεργασίες.

Υπάρχουν εβδομάδες που διαφορετικές ειδήσεις μάς φέρνουν μπροστά στο ίδιο ερώτημα: αν μπορούμε να χτίσουμε μια κοινωνία στην οποία οι κανόνες προστατεύουν τους ανθρώπους και η ισχύς δεν εξασφαλίζει εξαιρέσεις. Αυτή η ευθύνη συνδέει τρεις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, στις οποίες θέλω να σταθώ πριν περάσω στη σημερινή ανασκόπηση.

Την Πέμπτη ψηφίστηκε το ηλικιακό όριο των 15 ετών για την πρόσβαση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ένα βήμα που το οφείλουμε στα παιδιά και στους γονείς που αγωνιούν, συχνά αισθανόμενοι ότι δίνουν μόνοι τους μια άνιση μάχη. Θα περίμενα ότι εδώ θα μπορούσαμε να συναντηθούμε περισσότερες πολιτικές δυνάμεις. Δυστυχώς, ο νόμος εγκρίθηκε μόνο με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας. Το ΠΑΣΟΚ επέλεξε το «παρών» επί της αρχής και καταψήφισε τις βασικές διατάξεις. Δυσκολεύομαι να καταλάβω αυτή την επιλογή, ιδιαίτερα από ένα κόμμα που διεκδικεί τον χώρο της υπεύθυνης αντιπολίτευσης. Όταν το 80% των πολιτών στηρίζει περιορισμούς και ηλικιακό όριο για την προστασία των ανηλίκων, αξίζει τουλάχιστον να αναρωτηθεί κανείς γιατί αυτή η ευρεία κοινωνική συμφωνία δεν βρίσκει αντίκρισμα στη Βουλή. Η ανάγκη διαφοροποίησης από την κυβέρνηση φαίνεται πως υπερίσχυσε της δυνατότητας να κάνουμε μαζί κάτι χρήσιμο για τις οικογένειες. Κάθε καθυστέρηση, όμως, παρατείνει μια κατάσταση που βολεύει τις μεγάλες πλατφόρμες. Τα παιδιά και οι γονείς χρειάζονται προστασία τώρα. Η πολιτική οφείλει να μπορεί να συμφωνεί, ιδίως όταν διακυβεύεται κάτι τόσο σημαντικό όσο η παιδική ηλικία.

Η ίδια ευθύνη απέναντι στο κοινό συμφέρον αφορά και τη μάχη για τη νομιμότητα. Αυτή την εβδομάδα είδαμε τις συλλήψεις του προέδρου της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης και διαιτητών, στο πλαίσιο έρευνας για δωροδοκία και χειραγώγηση αγώνων. Και τις συλλήψεις στην υπόθεση της γνωστής αλυσίδας εστίασης, για καταγγελλόμενο οργανωμένο μηχανισμό μεγάλης φοροδιαφυγής. Πρόκειται για σοβαρές υποθέσεις, για τις οποίες θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη, με πλήρη σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας. Θέλω, όμως, να θυμίσω κάτι που είχα πει στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο του 2023, αναδεικνύοντας τη νομιμότητα σε κεντρική αποστολή αυτής της κυβερνητικής θητείας: όταν το κράτος αφήνει τρύπες στα δίχτυα των ελέγχων και από αυτές περνούν τα «μεγάλα ψάρια», οι υπόλοιποι πολίτες αισθάνονται ότι αδικούνται. Και αυτή η αδικία διαβρώνει σταδιακά την εμπιστοσύνη προς την πολιτεία και τους θεσμούς. Είχα πει τότε και κάτι ακόμη: «Στην αδικία αντιτάσσουμε την ισονομία».

Αυτή η δέσμευση παραμένει. Η φοροδιαφυγή στερεί πόρους από την υγεία, την παιδεία και τη στήριξη όσων έχουν ανάγκη, επιβαρύνοντας παράλληλα τον συνεπή επαγγελματία με αθέμιτο ανταγωνισμό. Στόχος μας είναι λοιπόν τα «μεγάλα ψάρια». Η υπόθεση αυτή δεν είναι ούτε η πρώτη και δεν θα είναι φυσικά ούτε η τελευταία. Όσο για τη διαφθορά στον αθλητισμό, αυτή πληγώνει πρωτίστως την προσπάθεια των αθλητών και την πίστη των παιδιών ότι η δουλειά και το ταλέντο ανταμείβονται με δίκαιους όρους. Δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή από την δική μας κυβέρνηση.

Καμία σύλληψη δεν ισοδυναμεί με καταδίκη. Η απρόσκοπτη έρευνα, όμως, ακόμη και όταν αφορά πρόσωπα με οικονομική ή θεσμική ισχύ, είναι απαραίτητος όρος μιας πολιτείας που θέλει να κερδίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών της. Η δική μας υποχρέωση είναι να ενισχύουμε τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και να διασφαλίζουμε ότι μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς εξαιρέσεις. Και βεβαίως εφόσον χρειαστεί η Πολιτεία θα πράξει ό,τι είναι αναγκαίο για τη στήριξη των εργαζόμενων που επηρεάζονται από τις εξελίξεις.

Ξέρω ότι η εμπιστοσύνη χτίζεται δύσκολα. Χρειάζεται συνέπεια και αποτελέσματα, καθημερινά. Από την προστασία ενός παιδιού απέναντι στους ψηφιακούς κολοσσούς μέχρι την εφαρμογή του νόμου απέναντι σε όσους θεωρούν ότι βρίσκονται υπεράνω ελέγχου. Εκεί κρίνεται η χρησιμότητα της πολιτικής. Και με αυτό το κριτήριο συνεχίζουμε.

Περνώ τώρα στα υπόλοιπα θέματα της εβδομάδας:

1. Εγκαινιάσαμε στο Λαύριο τον νέο Εθνικό Υπερυπολογιστή «ΔΑΙΔΑΛΟΣ», στο Ελληνικό Εργοστάσιο Τεχνητής Νοημοσύνης «ΦΑΡΟΣ». Για να καταλάβετε τις δυνατότητές του, εκτελεί 89 τετράκις εκατομμύρια υπολογισμούς το δευτερόλεπτο -ένας άνθρωπος θα χρειαζόταν σχεδόν 3 δισεκατομμύρια χρόνια για να τους ολοκληρώσει! Είναι ένας από τους επτά εθνικούς υπερυπολογιστές της ΕΕ και φέρνει την Ελλάδα στην πρώτη 14άδα της παγκόσμιας κατάταξης, αλλά και στην πρώτη γραμμή της Ευρώπης στην αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης από ερευνητές και επιχειρήσεις. Η εγκατάστασή του στη χώρα μας ήταν μια επιλογή που διεκδικήσαμε και για την οποία πείσαμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

2. Στον «Δημόκριτο» εγκαινιάσαμε το νέο κτήριο του Ινστιτούτου Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, με σύγχρονες εγκαταστάσεις για έρευνα στην Τεχνητή Νοημοσύνη, την κυβερνοασφάλεια και τα δίκτυα νέας γενιάς. Εκεί στεγάζονται το data center του «Δημόκριτου», που σύντομα θα εξυπηρετεί και τον «ΔΑΙΔΑΛΟ», και τα γραφεία του «ΦΑΡΟΥ». Ιδρύεται, επίσης, το 8ο ινστιτούτο του «Δημόκριτου», για την Ακεραιότητα, την Ασφάλεια και την Ηθική της Έρευνας.

3. Υπογράφηκε νέα συλλογική σύμβαση εργασίας στην τσιμεντοβιομηχανία, με αυξήσεις μισθών που ξεπερνούν το 5,5% σε ετήσια βάση, προσαύξηση 55% λόγω προϋπηρεσίας, ενίσχυση €600 για το τρίτο και κάθε επόμενο παιδί και φοιτητικό επίδομα έως €400. Είναι η 161η συλλογική σύμβαση εργασίας που υπογράφεται μετά την ψήφιση από τη Βουλή της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας μεταξύ του Υπουργείου Εργασίας και όλων των Εθνικών Κοινωνικών Εταίρων. Περισσότερες αυξήσεις, περισσότερες παροχές, καλύτεροι όροι εργασίας: αυτή είναι η αξία των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στην πράξη.

4. Ο τουρισμός συνεχίζει τις εντυπωσιακές του επιδόσεις, καθώς το πρώτο οκτάμηνο του έτους οι αφίξεις ξένων επισκεπτών αυξήθηκαν κατά 10% και οι εισπράξεις κατά 9,4%, φτάνοντας τα 18,2 δισ. ευρώ. Την ίδια περίοδο οι εξαγωγές αγαθών αυξήθηκαν κατά 17,3%, σχεδόν διπλάσια από τις εισαγωγές.

5. Εγκρίθηκαν οι οριστικές μελέτες για την επέκταση και αναβάθμιση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Το σχέδιο προβλέπει νέους εκθεσιακούς χώρους, σύγχρονες εγκαταστάσεις για τους επισκέπτες και έναν μεγάλο δημόσιο κήπο με περίπου 250 νέα δέντρα. Έτσι, δεν αλλάζει μόνο το μεγαλύτερο αρχαιολογικό μουσείο της χώρας, αλλά και ένα ολόκληρο κομμάτι της Πατησίων.

Αυτά ήταν κάποια από τα σημαντικότερα που έγιναν αυτήν την εβδομάδα και μπαίνουμε στην επόμενη η οποία έχει ξεχωριστή σημασία για τη Θεσσαλονίκη, αλλά και ολόκληρη τη χώρα. Αύριο η πόλη γιορτάζει τον Άγιο Δημήτριο και τα 114 χρόνια από την απελευθέρωσή της, ενώ την Τετάρτη θα βρίσκομαι εκεί για την παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Δύο επέτειοι που μας θυμίζουν τι καταφέραμε ως λαός στις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας μας. Και πόση δύναμη έχουμε όταν είμαστε ενωμένοι. Ας μην το ξεχνάμε αυτό στην καθημερινότητά μας, ακόμη και όταν διαφωνούμε. Χρόνια πολλά στις Δήμητρες και τους Δημήτρηδες που γιορτάζουν αύριο και, βέβαια, χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες για την εθνική μας επέτειο! Καλή Κυριακή!

Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: - Άλλο είναι να Μιλήσει, ο Καραμανλής, στην Επετειακή Εκδήλωση της Ε.Α.Α.Σ για την 28η Οκτωβρίου 1940 και Άλλο ο Σαμαράς, Γιατί ο Καραμανλης μας Υποστηρίζει !!

 

Στην εσωκομματική κατάσταση της Νέας Δημοκρατίας και στις δημόσιες παρεμβάσεις των πρώην πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά αναφέρθηκε στη συνέχεια ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, με αφορμή την κοινή παρουσία τους σε εκδήλωση και την επικείμενη ομιλία του κ. Καραμανλή στο Πολεμικό Μουσείο.

Ο κ. Μαρινάκης υπογράμμισε ότι οι δύο πρώην πρωθυπουργοί δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ενιαία περίπτωση, σημειώνοντας ότι σέβεται τη διαδρομή και την προσφορά αμφότερων στην παράταξη.

«Δεν θεωρώ ότι είναι ίδιες περιπτώσεις», ανέφερε, εξηγώντας ότι η διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά  ήταν, κατά την άποψή του, αναπόφευκτη μετά από συγκεκριμένες δημόσιες τοποθετήσεις του για την εξωτερική πολιτική.

«Κανένας δεν χάρηκε εκείνη την ημέρα, ούτε εκείνη την περίοδο, ούτε μέχρι σήμερα», είπε, προσθέτοντας ότι υπήρξαν διατυπώσεις που, κατά την κυβέρνηση, δεν συμβάδιζαν με την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Αντίθετα, για τον Κώστα Καραμανλή ανέφερε ότι έχει διατυπώσει κατά καιρούς επισημάνσεις και ανησυχίες με τρόπο που, όπως εκτίμησε, δεν αποσκοπεί στην αποδυνάμωση της παράταξης.

«Ιδανικά θα θέλαμε να μην είναι κανένας εκτός, αλλά δεν μπορούμε όμως και να κάνουμε εκπτώσεις σε μια πολιτική η οποία δυναμώνει τη χώρα», σημείωσε, εκφράζοντας παράλληλα την αισιοδοξία του για την πορεία της Νέας Δημοκρατίας προς τις επόμενες εκλογές.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υπερασπίστηκε συνολικά το κυβερνητικό έργο, επικαλούμενος τις διεθνείς κρίσεις, την ακρίβεια και τις γεωπολιτικές αναταράξεις, ενώ υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχει ενισχύσει τη θέση της και έχει προχωρήσει σε σημαντικές συμφωνίες και συμμαχίες.

πηγή:https://www.ertnews.gr/eidiseis/ellada/politiki/marinakis-sto-ertnews-den-yparxei-thema-ittas-gia-to-tourkolivyko-mnimonio-i-eksoteriki-politiki-den-analyetai-me-gipedikous-orous/

Υπουργός Εθνικής Οικονομίας: - Εξοχότατε «Το καλύτερο επενδυτικό κίνητρο είναι, - «Το καλύτερο επενδυτικό κίνητρο είναι ότι, ένα κράτος που θέλει να λειτουργεί αποτελεσματικά, πρέπει να λειτουργεί όπως η κυβέρνησή μας!!»

 

Εξοχότατε,

Αξιότιμα μέλη του Ελληνοβρετανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου,

Κυρίες και κύριοι,

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω καλωσορίζοντας θερμά τον νέο Πρέσβη του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ελλάδα, StephenLillieCMG, ευχόμενος κάθε επιτυχία στην αποστολή του. Η διακεκριμένη διπλωματική του σταδιοδρομία, συμπεριλαμβανομένης της θητείας του στην Κύπρο, του προσφέρει πολύτιμη εμπειρία και βαθιά κατανόηση της περιοχής μας.

Η Ελλάδα και η Βρετανία μοιράζονται πολύ περισσότερα από μια ιστορία φιλίας. Οι δεσμοί μας εκτείνονται στην άμυνα, την εκπαίδευση, την επιστήμη, τη ναυτιλία, το εμπόριο και τον πολιτισμό. Αντανακλούν κοινές αξίες και διαχρονικά στρατηγικά συμφέροντα.

Όμως, η ιστορία από μόνη της δεν χτίζει το μέλλον. Αυτό το κάνουν η πολιτική βούληση και η αποφασιστική δράση.

Φιλοδοξία μας πρέπει να είναι να μετατρέψουμε αυτή τη μακροχρόνια συνεργασία σε μια ισχυρότερη στρατηγική οικονομική εταιρική σχέση για τις επόμενες δεκαετίες.

Σε έναν κόσμο γεωπολιτικής αβεβαιότητας και εντεινόμενου ανταγωνισμού, καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν μπορεί να επιτύχει μόνη της. Ούτε μπορεί οποιοδήποτε έθνος να οικοδομήσει το μέλλον του βασιζόμενο στα πλεονεκτήματα του παρελθόντος του. Πρέπει να έχουμε τη φιλοδοξία να δημιουργήσουμε νέα.

 

Κυρίες και κύριοι,

 

Τις ευκαιρίες στη ζωή τις δημιουργούμε σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι. Είτε πρόκειται για άτομα είτε για κρατικές οντότητες. Πριν από περίπου μία δεκαετία, η Ελλάδα βρισκόταν στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης. Σήμερα, προβάλλεται από όλους ως παράδειγμα μιας από τις πιο επιτυχημένες επιστροφές στην ιστορία.

 

Αυτό δεν έγινε από μόνο του και δεν έγινε τυχαία. Συνέβη  διότι η Ελλάδα απέδειξε ότι η δημοσιονομική υπευθυνότητα μπορεί να συνυπάρχει με την οικονομική ανάπτυξη και την κοινωνική πρόοδο.

 

Αυτές είναι κατακτήσεις για τις οποίες είμαστε υπερήφανοι και οφείλουμε να είμαστε υπερήφανοι. Αλλά στην επόμενη φάση της οικονομικής μας πολιτικής, δεν αρκεί να αποκαταστήσουμε απλώς και μόνο όσα χάθηκαν στην κρίση, έστω και αλλιώς. Πρέπει να οικοδομήσουμε ένα διαφορετικό παραγωγικό υπόδειγμα.  Σε αυτή την προσπάθεια, η Βρετανία μπορεί να αποτελέσει έναν εξαιρετικά σημαντικό εταίρο. Και τούτο διότι πρόκειται για μια σχέση μεταξύ δύο οικονομιών με σημαντικές συμπληρωματικότητες.

 

Το Ηνωμένο Βασίλειο διαθέτει ένα από τα σημαντικότερα διεθνή χρηματοοικονομικά κέντρα, κορυφαία πανεπιστήμια, προωθημένη επιστημονική έρευνα και μεγάλη εμπειρία στη χρηματοδότηση της καινοτομίας.

 

Η Ελλάδα διαθέτει σήμερα ένα σταθερό τραπεζικό σύστημα, μια εθνική οικονομία που έχει ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα και ένα πολύ ισχυρό νόμισμα. Διαθέτει επίσης μια ισχυρή στρατηγική γεωγραφική θέση, τον σημαντικότερο ναυτιλιακό στόλο παγκοσμίως, δυναμικούς κλάδους στον τουρισμό, στην ενέργεια και στις υπηρεσίες, καθώς και ένα ανθρώπινο δυναμικό με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης.  

 

Να δώσω λίγα χαρακτηριστικά παραδείγματα που αποτυπώνουν μια βαθύτερη μεταβολή: η METLEN, η Energean, η PeopleCert, ο Όμιλος Viohalco και η ΚΡΙ-ΚΡΙ αποτελούν τέτοιες περιπτώσεις ελληνικών επιχειρήσεων που διαθέτουν ενισχυμένη παρουσία στο Ηνωμένο Βασίλειο και διεκδικούν ρόλο και στη διεθνή αγορά. Και αυτό αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά μιας ώριμης και εξωστρεφούς οικονομίας.

 

Η διεθνοποίηση της ελληνικής οικονομίας έχει αποκτήσει πλέον και βαθύτερο θεσμικό αποτύπωμα. Η ένταξη του Χρηματιστηρίου Αθηνών στη Euronext έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για μεγαλύτερη προβολή των ελληνικών επιχειρήσεων και ευρύτερη πρόσβαση σε επενδυτικά κεφάλαια. Ήδη, μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες εισέρχονται από τον περασμένο Ιούνιο στην Euronext Athens, αποδεικνύοντας την ισχυρή δυναμική που έχει προκύψει. Για τις ελληνοβρετανικές οικονομικές σχέσεις, αυτή η εξέλιξη ανοίγει ένα πρόσθετο πεδίο συνεργασίας καθώς είναι αυτονόητο ότι μια περισσότερο διασυνδεδεμένη ελληνική κεφαλαιαγορά μπορεί να προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες στους Βρετανούς επενδυτές.

 

Ταυτόχρονα, η βρετανική επιχειρηματική παρουσία στην Ελλάδα παραμένει ισχυρή. Το 2025 το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν ο μεγαλύτερος επενδυτής στην Ελλάδα ως προς τις επενδυτικές ροές, με 5,3 δισ. ευρώ. Βρετανικές επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται, μεταξύ άλλων, στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, στις τηλεπικοινωνίες, στην ενέργεια, στον τουρισμό, στην υγεία και στα ακίνητα.

 

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε επίσης σημαντικό ενδιαφέρον βρετανικών επενδυτικών κεφαλαίων για τον χώρο της ελληνικής μη κρατικής εκπαίδευσης, στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αλλά πλέον και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ένας χώρος τον οποίο τολμώ να πω ότι αργήσαμε σημαντικά για πάρα πολλές δεκαετίες και πλέον σπάσαμε, διορθώσαμε αυτή την ιστορική εκπαιδευτική ανορθογραφία.

 

Προσέξτε αυτή τη μεγάλη αλλαγή που πιστεύω ότι είναι εντέλει μια αλλαγή παραδείγματος: από εκεί που η Ελλάδα για δεκαετίες «εξήγαγε» κάθε χρόνο χιλιάδες φοιτητές στο Ηνωμένο Βασίλειο, σήμερα προσελκύει από εκεί μεγάλα πανεπιστημιακά ιδρύματα που ενδιαφέρονται να εδραιώσουν την παρουσία τους στη χώρα μας. Γιατί όμως ειδικά στην χώρα μας; Διότι μαζί με τα δημόσια ελληνικά πανεπιστήμια που προσφέρουν όλο και περισσότερα αγγλόφωνα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα,  διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις για να εξελιχθεί σε έναν πολύ δυναμικό διεθνή κόμβο περιφερειακής εκπαίδευσης. Υπάρχει με άλλα λόγια πεδίο δόξης λαμπρό για συνεργασίες των πανεπιστημίων μας.

 

Και σε αυτή την περίπτωση δεν είναι απλώς μια ακόμη επένδυση. Πρόκειται για έναν τομέα που αφορά το σημαντικότερο στοιχείο της οικονομικής ανάπτυξης: το ανθρώπινο κεφάλαιο.

 

Θα ήταν βέβαια παράλειψη να μιλήσουμε για τις ελληνοβρετανικές οικονομικές σχέσεις χωρίς να αναφερθούμε στον τουρισμό. Γιατί ο τουρισμός αποτελεί μία από τις ισχυρότερες ανθρώπινες γέφυρες ανάμεσα στις δύο χώρες.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2025, οι τουριστικές εισπράξεις από το Ηνωμένο Βασίλειο αυξήθηκαν κατά 18,41%, φθάνοντας τα 3,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Παράλληλα, οι αφίξεις επισκεπτών από το Ηνωμένο Βασίλειο ανήλθαν σε περίπου 4,9 εκατομμύρια. Το Ηνωμένο Βασίλειο κατατάσσεται έτσι στη δεύτερη θέση μεταξύ των αγορών προσέλκυσης τουριστών στην Ελλάδα, οριακά μετά τη Γερμανία.

 

Ωστόσο, η επόμενη ημέρα του ελληνικού τουρισμού δεν αφορά μόνο την αύξηση των αφίξεων. Αφορά, με οικονομικούς όρους, την προσέλκυση επενδύσεων σε υποδομές και σε σύγχρονες υπηρεσίες φιλοξενίας.

 

Να ξεκαθαρίσουμε όμως κάτι: Η προσέλκυση επενδύσεων δεν είναι απλώς ζήτημα φορολογικών κινήτρων. Είναι πρωτίστως ζήτημα εμπιστοσύνης. Εμπιστοσύνης στην οικονομία, στους θεσμούς. Οι επενδυτές αναζητούν μια δημόσια διοίκηση που λειτουργεί αποτελεσματικά. Ένα φορολογικό σύστημα που είναι διαφανές.

 

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι μεταρρυθμίσεις των κυβερνήσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη τα τελευταία χρόνια σε ό,τι αφορά τη δημόσια διοίκηση, την ψηφιοποίηση και τη φορολογική συμμόρφωση αποτελούν θεμελιώδη στοιχεία της οικονομικής μας πολιτικής. Γιατί το καλύτερο επενδυτικό κίνητρο είναι τελικά ένα κράτος που λειτουργεί καλά και αποτελεσματικά.

 

Ο επόμενος μεγάλος τομέας συνεργασίας είναι η τεχνολογία.

 

Έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για την τεχνολογική επανάσταση σαν να πρόκειται για ένα ακόμη κύμα οικονομικής αλλαγής. Αλλά η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι απλώς μια νέα τεχνολογία. Είναι μια τεχνολογία που ήδη μεταβάλει και θα μεταβάλει δραματικά τα πάντα.

 

Η Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια, έχει πραγματοποιήσει ένα τεράστιο άλμα στον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους. Τολμώ να πω ότι αναγνωρίζεται διεθνώς και έχει την αντανάκλασή του στα πάντα. Από το πώς χειριστήκαμε τους εμβολιασμούς στην εποχή της πανδημίας μέχρι το πώς παράγονται τα πλεονάσματα στη φορολογική διοίκηση μέσα από την ψηφιοποίηση της οικονομίας και τη σύνδεση των ΜμΕ με απλές τεχνολογίες. Η εμπειρία του gov.gr ήταν για εμάς πολύ σημαντική–παρεμπιπτόντως αυτή ήταν μια πράξη συνεργασίας με το Ηνωμένο Βασίλειο, εμπνευστήκαμε από το παράδειγμα του gov.uk, το οποίο δημιουργήθηκε,αν δεν κάνω λάθος το 2011.

 

Όλη η δομή και οι άνθρωποι του gov.uk εκπαίδευσαν στα πρώτα βήματα τους δικούς μας ανθρώπους στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης τότε. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον Μάικ Μπράκεν, τον Τομ Λούσμορ, πρόσωπα ειδικά στο χώρο της τεχνολογίας και τα οποία σήμερα, κύριε πρέσβη, εάν τα ρωτήσετε θεωρούν ότι πήραμε αυτό το πολύ καλό παράδειγμα και το πήγαμεκαι ένα βήμα παραπέρα λόγω και των δυσκολιών που είχαμε στην ελληνική δημόσια διοίκηση. Πλέον έχουμε περίπου 2.500 υπηρεσίες που παρέχονται ψηφιακά και το gov.gr θεωρείται μια από τις πιο δημοφιλείς μεταρρυθμίσεις στην ιστορία της χώρας.

 

Είναι πολύ σπουδαίο να μπορεί κανείς να μαθαίνει, να διδάσκεται από κάτι που δουλεύει στο πεδίο παρά το γεγονός ότι στην πολιτική, ας μου επιτραπεί να το πω απλά, δεν υπάρχει το copypaste. Οι μεταρρυθμίσεις,συνήθιζα να λέω με την τότε ιδιότητά μου, είναι σαν τις μεταμοσχεύσεις, πρέπει να υπάρχει συμβατότητα του δότη με τον δέκτη. Αλλά το gov.uk για εμάς ήταν κάτι το οποίο ήταν εξαιρετικά συμβατό και ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο μάθαμε πολλά.

 

Λοιπόν, το μάθημα το οποίο έχουμε λάβει πέρα από τεχνικό είναι και βαθιά πολιτικό. Πολλά μπορούν να γίνουν όταν συνδυάζεις πολιτική βούληση, τεχνική γνώση και διάθεση για πραγματική διοικητική μεταρρύθμιση.

 

Το Ηνωμένο Βασίλειο, σε αυτό το πλαίσιο της μεγάλης τεχνολογικής αλλαγής η οποία θα έχει πολλά βήματα και πολλά κύματα και διαρκώς επιταχυνόμενα, διαθέτει ισχυρά πανεπιστήμια και ένα δυναμικό οικοσύστημα επιχειρήσεων τεχνητής νοημοσύνης.

 

Η συνεργασία ελληνικών και βρετανικών επιχειρήσεων μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην προσπάθεια, να διαχειριστούμε και να μεταβολίσουμε όλο αυτό το κύμα και όλη αυτή την μεγάλη αλλαγή αξιοποιώντας τις σημαντικές δυνατότητες που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε και την παραγωγικότητα της οικονομίας μας που είναι και το επόμενο μεγάλο στοίχημα για εμάς.

 

Να αναφέρω ακόμη ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ο «Δαίδαλος», ο νέος εθνικός υπερυπολογιστής της Ελλάδας, ξεκινήσαμε να τον σχεδιάζουμε όταν ήμουν στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και εγκαινιάστηκε πρόσφατα από τον Πρωθυπουργό στο Λαύριο. Πρόκειται για μία από τις πιο προηγμένες υπολογιστικές υποδομές στην Ευρώπη και στην καρδιά του ελληνικού «εργοστασίου» Τεχνητής Νοημοσύνης (AIFactoryPHAROS), σχεδιασμένη για την εκπαίδευση σύνθετων μοντέλων AI.

 

Η πρόσβαση ερευνητών, πανεπιστημίων, νεοφυών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων στον «Δαίδαλο» θα είναι κατά βάση δωρεάν, ενισχύοντας την ελληνική και ευρωπαϊκή καινοτομία.

 

Ο κόσμος μας είναι ένας κόσμος μεγάλων προκλήσεων αλλά και μεγάλων ευκαιριών. Σκεφθείτε το θέμα της ενεργειακής ασφάλειας που έχει επιστρέψει στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής. Οι γεωπολιτικές εξελίξεις μάς υπενθύμισαν ότι η ενέργεια αποτελεί παράγοντα εθνικής ασφάλειας, στρατηγικής αυτονομίας και κοινωνικής συνοχής.

 

Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να διαδραματίσει στρατηγικό ρόλο στον ενεργειακό χάρτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, των ηλεκτρικών διασυνδέσεων, των συστημάτων αποθήκευσης και των υποδομών φυσικού αερίου δημιουργούν νέες δυνατότητες. Το Ηνωμένο Βασίλειο διαθέτει σημαντική σχετική τεχνογνωσία, και η συνεργασία μπορεί να αποδειχθεί αμοιβαία επωφελής.

 

Το ίδιο ισχύει και για τη ναυτιλία. Η θάλασσα υπήρξε και για τους δύο ένα προνομιακό πεδίο οικονομικής επέκτασης. Άλλωστε, είναι πολύ γνωστό ότι η ελληνική πλοιοκτησία και το ναυτιλιακό οικοσύστημα του Λονδίνου έχουν αναπτύξει δεσμούς που διαρκούν πολλές γενιές.

 

Σήμερα, όμως, η διεθνής ναυτιλία βρίσκεται μπροστά σε μια μεγάλη μετάβαση. Η Ελλάδα μπορεί να αξιοποιήσει το μέγεθος και την εμπειρία της ναυτιλίας της. Το Ηνωμένο Βασίλειο μπορεί να συνεισφέρει ασφαλιστικές υπηρεσίες κ.ά. Μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμεσυνεργασίες με διεθνή εμβέλεια.

 

Διότι προσέξτε: η Ελλάδα δεν αποτελεί μόνο μια αγορά δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων. Αποτελεί μέρος της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς και ταυτόχρονα είναι στο γεωγραφικό σταυροδρόμι τριών ηπείρων. Η γεωγραφία μας είναι ένα πλεονέκτημα που οφείλουμε να μετατρέψουμε σε παραγωγική ισχύ. Το συζητάμε πολλά χρόνια, τώρα έχουμε ξεκινήσει να απελευθερώνουμε το σύνολο των δυνατοτήτων μας και είμαστε στη διάρκεια μιας διαδρομής. Και η διαδρομή αυτή στο τέλος της θα είναι απολύτως επιτυχημένη.

 

Κυρίες και κύριοι,

το κοινό παρελθόν μπορεί να θέτει τις βάσεις αλλά μόνο οι αποφάσεις που λαμβάνουμε στο παρόν είναι εκείνες που προετοιμάζουν ένα πραγματικά υποσχόμενο μέλλον. Και οι διαχρονικά καλές σχέσεις πρέπει να ανανεώνονται μέσα από κοινά συμφέροντα και κοινές πρωτοβουλίες.

 

Η Ελλάδα έχει αλλάξει. Και η χώρα έχει πλέον τη δυνατότητα να διεκδικήσει έναν σημαντικότερο ρόλο στον ευρωπαϊκό και στον διεθνή οικονομικό καταμερισμό. Αυτό είναι το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε ιδιαίτερα στους Βρετανούς φίλους μας. Η Ελλάδα δεν ζητά απλώς να την εμπιστευθούν για όσα έχει πετύχει. Προσκαλεί τους εταίρους της να επενδύσουν στις μεγάλες δυνατότητες που έχει αποδείξει ότι διαθέτει για το μέλλον.

 

Πράγματι, η πολιτική αποκτά ουσιαστικό νόημα όταν έχει ορίζοντα μέλλοντος.  Και η οικονομική προοπτική της Ευρώπης αφορά άμεσα και έμμεσα και τη σχέση μας με το Ηνωμένο Βασίλειο. Επιτρέψτε μου, ως εκ τούτου, να σας απευθυνθώ και με την ιδιότητα του επικεφαλής του Eurogroup. Μια ευρωζώνη που αναπτύσσεται, επενδύει και καινοτομεί,  που δημιουργεί περισσότερες ευκαιρίες για τον εαυτό της εν τέλει δημιουργεί και περισσότερες ευκαιρίες για τους εταίρους της. Η δική μας ευθύνη στους ευρωπαϊκούς θεσμούς είναι να συνδυάσουμε τη σταθερότητα με τη φιλοδοξία. Να εξασφαλίσουμε ότι μια καλή επιχειρηματική ιδέα, για παράδειγμα κάτι που συζητάμε πολύ έντονα ειδικά αυτό το διάστημα στα ευρωπαϊκά συμβούλια, να μπορεί να βρει χρηματοδότηση, να αποκτήσει μέγεθος, να αναπτυχθεί, να μεγεθυνθεί στην Ευρώπη και έτσι να μπορέσει να απευθυνθεί στη διεθνή αγορά. Αυτό είναι κάτι το οποίο αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη η αυτοκριτική μας είναι ότι δεν συμβαίνει στην κλίμακα που θα έπρεπε και για αυτόν τον λόγο μιλάμε για την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, ως το σύνολο των αποταμιεύσεων που έχουμε στην Ευρώπη περισσότερα από 10 τρισ. ευρώ θα μπορέσει να μετατραπεί σε επένδυση και έτσι θα μπορέσουμε να απελευθερώσουμε μια πολύ μεγαλύτερη αναπτυξιακή δυναμική.

Αυτό είναι ένα από τα παραδείγματα των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να κατακτήσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

 

Ζούμε σε περίπλοκους καιρούς και σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου οι πολλαπλές πιέσεις αυξάνουν τις προκλήσεις. Είμαστε σε μια εποχή υψηλότερωνεπιτοκίων, το κόστος δανεισμού έχει αυξηθεί. Εάν κάνετε τη σύγκριση 2016 με 2026 στην Ευρωζώνη το μέσο επιτόκιο τώρα είναι 4%, τότε ήταν 1,1%. Όλο αυτό έχει συμβεί για μια σειρά από λόγους: είναι η ενεργειακή κρίση, η γεωπολιτική αστάθεια, τα αυξημένα δημοσιονομικά ελλείμματα, οι μεγαλύτερες ανάγκες για αμυντικές και επενδυτικές δαπάνες, η γήρανση του πληθυσμού που φυσικά παίζει και αυτή ρόλο σε ό,τι αφορά τον κοινωνικό προϋπολογισμό και η επανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης, διότι ενώ τα κράτη διεκδικούν κεφάλαια για τα ομόλογά τους, τα ίδια κεφάλαια τα ανταγωνιζόμαστε, είμαστε σε διαδικασία ανταγωνισμού με τις μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες για να μπορέσουμε να αντλήσουμε από τις ίδιες αγορές δανεισμό. Και όλο αυτό πιέζει τα επιτόκια προς τα πάνω. Όλα αυτά, λοιπόν,διαμορφώνουν μια νέα πραγματικότητα στις διεθνείς αγορές.

Ειδικά η μεγάλη αναπτυξιακή ώθηση της Τεχνητής Νοημοσύνης έχει ευρύτερες χρηματοοικονομικές συνέπειες. Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι μόνο μια τεχνολογική δύναμη είναι υπό μία έννοια και μια μακροοικονομική δύναμη και θα πρέπει πλήρως αυτό να το συλλάβουμε σε όλους τους οικονομικούς σχεδιασμούς που πραγματοποιούμε.

Για την Ευρώπη, αποτελεί έναν ακόμη λόγο για να εμβαθύνουμε τις κεφαλαιαγορές μας, με τον τρόπο που σας περιέγραψα πριν για να διοχετεύσουμε τις αποταμιεύσεις μας σε παραγωγικές επενδύσεις. Αλλά συνολικότερα υπάρχει ένας παραλληλισμός ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ο οποίος είναι ότι υπάρχουν μια σειρά από πράγματα που δεν έχουν γίνει πάρα πολλά χρόνια και αυτό σου δίνει ένα μέρισμα του «προφανούς» άπαξ και η πολιτική βούληση ευθυγραμμισθεί με την οικονομική και πολιτική πραγματικότητα.

Και εκτιμώ ότι η Ευρώπη όπως αυτά αποτυπώνονται στην έκθεση Ντράγκι και στην έκθεση Λέτα βρίσκεται προ των πυλών αυτής της αλλαγής. Ειδικά για την Ένωση Κεφαλαιαγορών εγώ θα πω ένα πράγμα ότι η πρόοδος των τελευταίων δέκα μηνών είναι μεγαλύτερη από την πρόοδο των τελευταίων δέκα ετών.

Αυτό θεωρώ ότι μας επιτρέπει να είμαστε αισιόδοξοι ευελπιστώντας ότι και σε όλα τα άλλα κεφάλαια – στην Τραπεζική Ένωση, στην Ενεργειακή Ένωση, την τεχνολογική πολιτική της Ευρώπης, την αμυντική πολιτική όπως αυτή συνυπάρχει με την οικονομία– θα δούμε αντίστοιχη πρόοδο να συντελείται το επόμενο διάστημα.

Σε όλα αυτά να υπογραμμίσω ότι η στενότερη συνεργασία με το Ηνωμένο Βασίλειο, ένα από τα σημαντικότερα χρηματοοικονομικά κέντρα του κόσμου, μπορεί να δημιουργήσει νέες ευκαιρίες για επενδύσεις, καινοτομία και ανάπτυξη.

Το ερώτημα που αντιμετωπίζουμε είναι κοινό: πώς μετατρέπουμε το διαθέσιμο κεφάλαιο σε παραγωγική δύναμη; Πώς δίνουμε σε μια επιχείρηση τη δυνατότητα να αναπτυχθεί, να εξαγάγει και να δημιουργήσει ποιοτικές θέσεις εργασίας; Και πώς εξασφαλίζουμε τη σταθερότητα που χρειάζεται κάθε επενδυτής για να σχεδιάσει σε προοπτική, σε βάθος χρόνου.

Η ελληνική και η βρετανική επιχειρηματική κοινότητα μπορούν να δώσουν πολύ πρακτικές απαντήσεις σε όλα αυτά. Και ως επικεφαλής του Eurogroup πιστεύω ότι μια οικονομικά ισχυρότερη Ευρώπη οφείλει να καλλιεργεί τη συνεργασία με σημαντικούς εταίρους όπως το Ηνωμένο Βασίλειο για να μπορέσει να απελευθερώσει το σύνολο των δυνατοτήτων της. Η επιτυχία της μιας πλευράς δημιουργεί ευκαιρίες και για την άλλη.

Αγαπητοί φίλοι,

Το διεθνές περιβάλλον σήμερα χαρακτηρίζεται από βαθιά αστάθεια και αβεβαιότητα.

Δύο συνεχιζόμενες συγκρούσεις, στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, επηρεάζουν την ασφάλεια, τις αγορές ενέργειας, τις εμπορικές ροές και τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας. Οι συνέπειές τους εκτείνονται πολύ πέρα από τις περιοχές στις οποίες εκτυλίσσονται, επηρεάζοντας πολίτες και επιχειρήσεις σε ολόκληρο τον κόσμο.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η στενότερη συνεργασία μεταξύ εταίρων που μοιράζονται κοινές αξίες και συμφέροντα αποτελεί στρατηγική αναγκαιότητα, με σταθερή και αδιαπραγμάτευτη προσήλωση στο διεθνές δίκαιο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν κάθε λόγο να ενισχύσουν τη συνεργασία τους. Χαιρετίζουμε την πρόθεση της βρετανικής κυβέρνησης να επιδιώξει στενότερες σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η εμβάθυνση αυτής της σχέσης μπορεί να ενισχύσει την ασφάλεια, την ανθεκτικότητα και την ευημερία σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η ιστορία, το εμπόριο και ο πολιτισμός μάς συνδέουν με αμέτρητους τρόπους. Θα ήταν, το λιγότερο, αντιπαραγωγικό να θεωρήσουμε ότι μια στενή λωρίδα θάλασσας αρκεί για να μας κρατήσει χωριστά.

Σας ευχαριστώ πολύ.

 

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ