Η Διεθνολόγος Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος: - Η νέα στρατηγική του ΝΑΤΟ - Η Αποτροπή μέσω μιας Συμμαχίας Ετοιμότητας

 

          Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

konmpalo@gmail.com

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος

 

Η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα αποτύπωσε τη στρατηγική μετάβαση που συντελείται τα τελευταία χρόνια στη Συμμαχία σε σχέση με τον τρόπο που προσεγγίζεται από τους συμμάχους η ασφάλεια, η αποτροπή και η συλλογική άμυνα στον 21ο αιώνα.

Το βασικό μήνυμα της Συνόδου καταγράφεται σε ένα απόσπασμα από το κείμενο της Διακήρυξης των αποτελεσμάτων της. Συγκεκριμένα, επισημαίνεται: «Η αποτροπή και η άμυνα του ΝΑΤΟ βασίζονται σε ένα κατάλληλο μείγμα πυρηνικών, συμβατικών και πυραυλικών αμυντικών δυνατοτήτων, που συμπληρώνονται και από δυνατότητες στο διάστημα και τον κυβερνοχώρο. Δεσμευόμαστε να διατηρήσουμε το μαχητικό μας πλεονέκτημα. Επενδύουμε στην ικανότητά μας να αναπτύσσουμε, να υποστηρίζουμε και να διατηρούμε τις ένοπλες δυνάμεις μας, καθώς και να επιτυγχάνουμε τους στόχους επιχειρησιακών δυνατοτήτων που έχουν τεθεί για όλους τους τομείς επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των χτυπημάτων βαθιάς ακρίβειας, της ολοκληρωμένης αεροπορικής και πυραυλικής άμυνας, των μη επανδρωμένων συστημάτων, των τεχνολογιών αιχμής και των δυνατοτήτων πληροφοριών. Αναπτύσσουμε ένα διαλειτουργικό διατλαντικό σύννεφο διεξαγωγής πολέμου και υιοθετούμε ισχυρά μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης».

Με άλλα λόγια, για το ΝΑΤΟ πλέον η ασφάλεια και η αποτροπή δεν βασίζεται μόνο στην κατοχή ισχυρών στρατιωτικών δυνατοτήτων, αλλά και στη διαρκή ετοιμότητα, στην παραγωγική ικανότητα, στην τεχνολογική υπεροχή και στην ανθεκτικότητα.

Στην ουσία, η αναφορά: «Επενδύουμε στην ικανότητά μας να αναπτύσσουμε, να υποστηρίζουμε και να διατηρούμε τις ένοπλες δυνάμεις μας, καθώς και να επιτυγχάνουμε τους στόχους επιχειρησιακών δυνατοτήτων που έχουν τεθεί για όλους τους τομείς επιχειρήσεων, δηλώνει ότι το ΝΑΤΟ μεταβαίνει από μια Συμμαχία αποτροπής μέσω ισχύος (Deterrence by Power), σε μια Συμμαχία που επιδιώκει την αποτροπή μέσω της ετοιμότητας (Deterrence by Readiness).

Αυτό είναι κατανοητό και φυσιολογικό, δεδομένου ότι στο σημερινό υβριδικό επιχειρησιακό περιβάλλον η Συμμαχία δεν αντιμετωπίζει μόνο την πιθανότητα μιας συμβατικής στρατιωτικής σύγκρουσης, αλλά ένα σύνθετο περιβάλλον όπου συνδυάζονται συμβατικές στρατιωτικές απειλές, υβριδικές επιχειρήσεις, κυβερνοεπιθέσεις, επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, πληροφοριακές επιχειρήσεις επιρροής και ο τεχνολογικός ανταγωνισμός.

Επίσης, το ΝΑΤΟ δεν εγκαταλείπει τις πλατφόρμες μάχης (Platform-Centric Warfare), αλλά τις ενσωματώνει σε ένα δικτυοκεντρικό επιχειρησιακό οικοσύστημα (Network-Centric Warfare).

Μεταβαίνει δηλαδή από μια αντίληψη όπου το στρατηγικό πλεονέκτημα βασιζόταν κυρίως στην κατοχή προηγμένων οπλικών συστημάτων, σε μια αντίληψη όπου το πλεονέκτημα προκύπτει από τη διασύνδεση αισθητήρων, πλατφορμών, δεδομένων, δικτύων, τεχνολογιών και συστημάτων διοίκησης και ελέγχου (C2), τα οποία λειτουργούν ως ένα ενιαίο επιχειρησιακό σύστημα.

Η αναφορά της Διακήρυξης δε, για τη δημιουργία ενός «διαλειτουργικού διατλαντικού πολεμικού νέφους» (interoperable transatlantic warfighting cloud), επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.

Υπό το ανωτέρω πλαίσιο, για να γίνει κατανοητή η μετάβαση που συντελείται προς την εξέλιξη του ΝΑΤΟ σε μια «Συμμαχία Ετοιμότητας» (Alliance of Readiness), θα πρέπει να παρατεθούν κάποια δομικά στοιχεία που θα καταστήσουν εφικτή την κατανόηση αυτής της θεμελιώδους σημασίας στρατηγικής προσαρμογής στο σημερινό επιχειρησιακό περιβάλλον έντονου ανταγωνισμού.

 

 

Πίνακας: Η στρατηγική μετάβαση του ΝΑΤΟ: Από τη Συμμαχία

      Αποτροπής στη Συμμαχία Ετοιμότητας

 

ΠΡΙΝ Συμμαχία Αποτροπής (Deterrence Alliance)	ΤΩΡΑ Συμμαχία Ετοιμότητας (Alliance of Readiness)
v Συλλογική Άμυνα (Collective Defence)	v Διαρκής Ετοιμότητα (Persistent Readiness)
v Αποτροπή μέσω ισχύος	v Αποτροπή μέσω Ολοκληρωμένης Ισχύος και Διαρκούς Ετοιμότητας
v Στρατιωτικές δυνατότητες (Forces)	v Στρατιωτικές Δυνατότητες και Αμυντική Βιομηχανία (Forces + Defence Industry)
v Αντίδραση σε κρίσεις (Crisis Response)	v Διαρκής προετοιμασία για στρατηγικό ανταγωνισμό και επιχειρήσεις υψηλής έντασης
v Στρατιωτική Ικανότητα (Military Capability)	v Στρατιωτική Ικανότητα και Εθνική Ανθεκτικότητα (Military Capability + National Resilience)
v Αμυντικός Σχεδιασμός (Defence Planning)	v Ολιστική Άμυνα με τη συμμετοχή του συνόλου της κοινωνίας (Whole-of-Society Defence)
v Υποστήριξη Διοικητικής Μέριμνας (Logistics Support)	v Στρατηγική Εφοδιαστική Μέριμνα (Strategic Logistics)
v Οπλικά Συστήματα / Πλατφόρμες Μάχης (Platforms)	v Οπλικά Συστήματα / Πλατφόρμες Μάχης (Platforms) και Δεδομένα, Τεχνητή Νοημοσύνη και Δίκτυα (Data, AI & Networks)

 

Συνεπώς, η μεγάλη αλλαγή δεν είναι ότι το ΝΑΤΟ εγκαταλείπει την αποτροπή μέσω ισχύος.

Είναι ότι επαναπροσδιορίζει την αποτροπή μέσα από την ετοιμότητα, την ανθεκτικότητα και την ικανότητα παρατεταμένου ανταγωνισμού και τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου οικοσυστήματος εθνικής και συμμαχικής ισχύος.

Συγκεκριμένα, στη νέα στρατηγική αντίληψη του ΝΑΤΟ, η αποτροπή δεν αποτελεί πλέον αποκλειστικά προϊόν στρατιωτικής ισχύος. Αποτελεί το αποτέλεσμα της συνδυασμένης λειτουργίας της στρατιωτικής, της βιομηχανικής, της οικονομικής, της τεχνολογικής, της πληροφοριακής ισχύος και της εθνικής ανθεκτικότητας.

Εν κατακλείδι, η Αποτροπή για τη Συμμαχία δεν είναι πλέον μια στατική κατάσταση ισχύος, αλλά μια κατάσταση συνεχούς παραγωγής, ανανέωσης και διατήρησης ισχύος.

Υπό το πλαίσιο αυτό, το ΝΑΤΟ σήμερα (μετά και τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή) δεν περιορίζεται πλέον στην προετοιμασία για την αποτροπή μιας σύγκρουσης.

Προετοιμάζεται ταυτόχρονα για την περίπτωση όπου η αποτροπή αποτύχει και απαιτηθεί η ικανότητα διεξαγωγής και υποστήριξης παρατεταμένων επιχειρήσεων υψηλής έντασης.

Σε σχέση με την Ελλάδα η εν λόγω στρατηγική μεταβολή του ΝΑΤΟ έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο επιχειρησιακά όσο και γεωπολιτικά.

Από επιχειρησιακής πλευράς, η νέα φιλοσοφία της Συμμαχίας πρέπει να αξιοποιηθεί ως ευκαιρία στρατηγικού μετασχηματισμού της εθνικής άμυνας της χώρας, ώστε να παραχθεί ένας νέος αμυντικός σχεδιασμός που θα καλύπτει τις απαιτήσεις ενός επιχειρησιακού περιβάλλοντος παρατεταμένου ανταγωνισμού και υψηλής έντασης.

Ειδικότερα, η επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα δεν θα αξιολογείται πλέον μόνο με βάση τον διαθέσιμο αριθμό των οπλικών συστημάτων και την ποιότητά τους, αλλά και από την ικανότητα της χώρας να διατηρεί υψηλή διαθεσιμότητα δυνάμεων, να αναπληρώνει γρήγορα κρίσιμα εξοπλιστικά αποθέματα, να προστατεύει τις κρίσιμες υποδομές της, να διασφαλίζει τις εφοδιαστικές της αλυσίδες και να αξιοποιεί προηγμένες τεχνολογίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, τα μη επανδρωμένα συστήματα και τα ολοκληρωμένα ψηφιακά δίκτυα διοίκησης και ελέγχου.

Από γεωπολιτικής άποψης επίσης, η στρατηγική μετάβαση του ΝΑΤΟ σε μια «Συμμαχία Ετοιμότητας» έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο για την Ελλάδα όσο και για το σύνολο των κρατών μελών της Συμμαχίας, καθώς αλλάζει ο τρόπος που θα αξιολογείται η στρατηγική αξία κάθε κράτους.

Συγκεκριμένα, κριτήρια όπως η γεωγραφική θέση και η στρατιωτική συνεισφορά στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ παραμένουν απαραίτητα, αλλά δεν είναι πλέον επαρκή. 

Στο νέο στρατηγικό πλαίσιο, σημαντική βαρύτητα αποκτούν πλέον η αμυντική βιομηχανική βάση, η τεχνολογική καινοτομία, η ανθεκτικότητα των κρίσιμων υποδομών, η ενεργειακή ασφάλεια, οι δυνατότητες υποστήριξης των συμμαχικών επιχειρήσεων και η ικανότητα μιας χώρας να λειτουργεί ως αξιόπιστος κόμβος μεταφοράς δυνάμεων, υλικών και πληροφοριών.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο καθώς διαθέτει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα και επίσης, δημιουργείται μια σημαντική ευκαιρία γεωπολιτικής αναβάθμισής της, υπό την προϋπόθεση ότι θα προσαρμόσει εγκαίρως τον εθνικό αμυντικό της σχεδιασμό στις νέες απαιτήσεις της Συμμαχίας.

Ειδικότερα, η γεωγραφική της θέση και ο ρόλος της ως πυλώνας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, οι λιμενικές και αεροπορικές υποδομές της, οι ενεργειακές διασυνδέσεις της σε συνδυασμό με το νέο ενεργειακό της ρόλο στη Μεσόγειο και την Ευρώπη, καθώς και η συμμετοχή της σε ευρωπαϊκά και συμμαχικά προγράμματα αμυντικής και τεχνολογικής συνεργασίας, της προσδίδουν αυξημένη στρατηγική σημασία.

Παράλληλα, οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται από το ΝΑΤΟ για την ανάπτυξη της αμυντικής βιομηχανίας παρέχουν μια σημαντική ευκαιρία για την ελληνική αμυντική βιομηχανία να ενταχθεί ουσιαστικότερα στις διατλαντικές αλυσίδες παραγωγής και εφοδιασμού.

Επίσης, η συμμετοχή της Ελλάδας σε προγράμματα αξιοποίησης της ελληνικής τεχνολογικής και ερευνητικής κοινότητας σε συνδυασμό με την ανάληψη δράσεων που ενισχύουν την ανθεκτικότητα της Συμμαχίας, μπορούν να αποτελέσουν όχι μόνο μοχλό οικονομικής ανάπτυξης, αλλά και παράγοντα ενίσχυσης της γεωπολιτικής βαρύτητας της χώρας.

Συνεπώς, το πραγματικό ζητούμενο για την Ελλάδα μετά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, δεν είναι απλώς να παρακολουθεί τις δομικές αλλαγές που συντελούνται στη Συμμαχία, αλλά να κατανοήσει εγκαίρως τη στρατηγική τους σημασία και να προσαρμόσει ανάλογα τον εθνικό της αμυντικό σχεδιασμό στη λογική της «Συμμαχίας Ετοιμότητας».

Διότι, η ισχύς ενός κράτους στο νέο στρατηγικό περιβάλλον του ΝΑΤΟ δεν θα καθορίζεται μόνο από τον αριθμό και την ποιότητα των εξοπλισμών που διαθέτει, αλλά από το πόσο έτοιμο είναι να αντέξει, να προσαρμοστεί, να συνεχίσει να επιχειρεί, καθώς και να παράγει, να διατηρεί και ανανεώνει την ισχύ του σε ένα περιβάλλον διαρκούς στρατηγικού ανταγωνισμού.

Η Προδοσία της Κύπρου το 1974 - Όταν άνοιξε η κερκόπορτα... - Όλο το ιστορικό από τον Απρίλιο του 1974 μέχρι την απόβαση!! - Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις Έλληνα Αξιωματικού που έβλεπε τα τουρκικά αποβατικά σκάφη να έρχονται στην Κύπρο! - ΒΙΝΤΕΟ με τις αποδείξεις

 

Ολόκληρη η εκπομπή του ΡΙΚ - Σκοτεινά Μονοπάτια  τις 12/10/16 με θέμα την προδοσία της Κύπρου το 1974.

Κεντρικό πρόσωπο της εκπομπής ο  Αλέξανδρος Σημαιοφορίδης, σήμερα απόστρατος συνταγματάρχης του Ελληνικού στρατού, ο οποίος υπήρξε ο επικεφαλής του κλιμακίου της Ελληνικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών ΚΥΠ στην Κερύνεια !!!

Nikolas Sokratous 

https://national-pride.org/2018/07/22

Πρωθυπουργός: -Μας ρωτούν: «Γιατί; Τι θέλετε να πετύχετε σε αυτή την τρίτη τετραετία;» Απαντάμε ανοιχτά: » - «ΝΑΙ, για να μην γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω»

 

Σε όσους, λοιπόν, μας ρωτούν: «Γιατί; Τι θέλετε να πετύχετε σε αυτή την τρίτη τετραετία;», τους απαντάμε ανοιχτά: ναι, για να μην γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω, αλλά κι επειδή μία χώρα δεν μπορεί να αναγεννηθεί από τη μία μέρα στην άλλη, διότι έγιναν πολλά και μπορούμε να κάνουμε περισσότερα. Διότι σε αυτούς τους κρίσιμους γεωπολιτικούς καιρούς η εμπειρία στη διακυβέρνηση, ειδικά στα διεθνή ζητήματα, αποκτά μεγάλη αξία. Και γιατί μετά τα ισχυρά θεμέλια και τους πρώτους ορόφους, το «οικοδόμημα» της νέας Ελλάδος χρειάζεται χρόνο και κόπο για να ολοκληρωθεί. Τόσο απλά.

 

Δεν αντέχει η πατρίδα μας ούτε πισωγυρίσματα ούτε να αιχμαλωτιστεί σε αδιέξοδα ακυβερνησίας ή διακομματικών παζαριών. Και μέσα σε ένα θολό περιβάλλον που μας περικυκλώνει, ζητά καθαρές λύσεις, καθαρούς ορίζοντες, σταθερό και έμπειρο χέρι στο τιμόνι και οδηγό την ίδια εκείνη «πυξίδα». Αυτή η «πυξίδα» που, παρά τις δυσκολίες, παρά τις πρωτοφανείς κρίσεις που αυτή η κυβέρνηση και αυτή η Κοινοβουλευτική Ομάδα διαχειρίστηκαν, χάραξε τελικά μια πορεία προς τα μπρος.

 

Δεν θα κουράζομαι να το λέω: στην επόμενη πενταετία θα αλλάξουν τα πάντα. Γεωπολιτικές ανακατατάξεις, κλιματική κρίση, αλλά κυρίως η έφοδος της Τεχνητής Νοημοσύνης δημιουργούν το εύλογο ερώτημα: ποια κυβέρνηση, ποιο επιτελείο θα καταφέρει να αξιοποιήσει τη δύναμη αυτής της πρωτοφανούς τεχνολογικής επανάστασης που συντελείται γύρω μας, προς όφελος των πολιτών και της συλλογικής ευημερίας, περιορίζοντας ταυτόχρονα τις αρνητικές επιπτώσεις. 

 

Τη λέξη Τεχνητή Νοημοσύνη δεν την έχω ακούσει να βγαίνει από τα χείλη κανενός συναδέλφου από την αντιπολίτευση.

 

Αυτά τα κεντρικά μηνύματα καλούμαστε όλο το καλοκαίρι να τα μεταφέρουμε σε κάθε γωνιά της χώρας. Όπως είπα, χωρίς να αρνούμαστε λάθη, χωρίς να αρνούμαστε αστοχίες. Επιμένοντας, ωστόσο, ότι όποιες κακές στιγμές -και υπήρξαν κακές στιγμές-, ήταν πολύ λιγότερες από τις καλές. Και τονίζοντας κυρίως τη δύναμη αυτής της παράταξης να καλύπτει τα κενά της, να αλλάζει και να αντιμετωπίζει και πτυχές του κακού της εαυτού και, παράλληλα, να αλλάζει προς το καλύτερο τη χώρα.

 

Μίλησα ήδη για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και για το πόσο δύσκολο φαινόταν αυτό το οποίο πήγαμε να κάνουμε. Και όμως, τώρα, αργά αλλά σταθερά, φαινόμαστε να δικαιωνόμαστε γι’ αυτή την επιλογή.

 

Κάποιοι από σας θα ταξιδεύσετε προς τις εκλογικές σας περιφέρειες, της Δυτικής ή της Κεντρικής Μακεδονίας ή της Ηπείρου. Και από την Παρασκευή θα περάσετε από τον καινούργιο Ε65, τον οποίο θα έχω τη χαρά να εγκαινιάσω και να παραδώσω στην κυκλοφορία την Πέμπτη που μας έρχεται.

 

Εγώ και κάποιοι συναρμόδιοι Υπουργοί γνωρίζουμε τι περάσαμε για να μπορέσουμε να ξεμπλοκάρουμε αυτόν τον δρόμο. Τι αγώνα δώσαμε για να αξιοποιήσουμε κεφάλαια του Ταμείου Ανάκαμψης, για να το χρηματοδοτήσουμε.

 

Το ίδιο άγχος περάσαμε και με την Πατρών-Πύργου, η οποία παραδόθηκε ήδη.

 

Το ίδιο άγχος περάσαμε με τον ΒΟΑΚ και χαιρόμαστε που τώρα, κάθε φορά που κατεβαίνουμε στην Κρήτη, βλέπουμε τα έργα να έχουν ξεκινήσει.

 

Όταν βλέπουμε την ικανοποίηση για το Flyover, το οποίο φαινόταν τότε ένα έργο επιστημονικής φαντασίας -μας λέγανε οι Θεσσαλονικείς «τι είναι αυτό το οποίο πάτε να κάνετε;»- και όμως σήμερα κατασκευάζεται. Το Μετρό, τις επόμενες εβδομάδες θα δώσουμε και τους επόμενους πέντε σταθμούς προς Καλαμαριά. 

 

Θα πάτε στις περιφέρειές σας, θα επισκεφτείτε πολλά Κέντρα Υγείας. Η χαρά των πολιτών μας, ειδικά στην περιφέρεια, όταν βλέπουν ένα Κέντρο Υγείας το οποίο έχει ξαναφτιαχτεί από την αρχή. Βρέθηκα πρόσφατα στη βόρεια Εύβοια, στην Ιστιαία, όπου επενδύσαμε σε μια πρωτοβάθμια δομή. Για πρώτη φορά δημιουργήσαμε δομή αιμοκάθαρσης σε πρωτοβάθμιο επίπεδο, σε Κέντρο Υγείας.

 

Αυτά είναι τελικά αυτά τα οποία αλλάζουν τις ζωές των πολιτών: από το gov.gr, τις συντάξεις του ΕΦΚΑ, τις δωρεάν προληπτικές εξετάσεις, την ψηφιακή κάρτα εργασίας, την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων -μεγάλη επιτυχία αυτή, αποτυπώνεται σε πραγματικές αυξήσεις μισθών και παροχών προς τους εργαζόμενους.

 

Για την άμυνα δεν χρειάζεται, νομίζω, να πούμε πολλά. Νομίζω ότι αυτά τα οποία έχουμε κάνει μιλούν μόνα τους.

 

Μια κουβέντα για το μεταναστευτικό, επειδή είδα ότι ο κ. Τσίπρας βρέθηκε και πρόσφατα στη Λέσβο και τη Μυτιλήνη, ταυτόχρονα. Εμείς θυμόμαστε καλά την κατάσταση που παραλάβαμε το 2019 στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, οι συνάδελφοι που εκλέγονται εκεί το ξέρουν καλά: 30.000 μετανάστες και πρόσφυγες στη Λέσβο. Σήμερα είναι 230. Και οι ροές προς την Κρήτη, ευτυχώς, τον τελευταίο μήνα πολύ μειωμένες.

 

Και, ναι, αυτή η κυβέρνηση ήταν πρωταγωνίστρια για να αλλάξει όλη η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο μεταναστευτικό. Το 2019 μας κυνηγούσαν όλοι για τις δευτερογενείς ροές. Μας έλεγαν «πάρτε κόσμο πίσω από τη Γερμανία». Δουβλίνο. Το θυμάστε το Δουβλίνο;  Πιέσεις μεγάλες.

 

Και αλλάξαμε όλο το αφήγημα και τη νομοθεσία της Ευρώπης, για να πούμε: καλές οι δευτερογενείς ροές αλλά αν δεν λύσουμε το εξωτερικό πρόβλημα των συνόρων, άμα δεν ασφαλίσουμε τα σύνορά μας, άμα δεν κάνουμε επιστροφές, δεν πρόκειται να λύσουμε το μεταναστευτικό.

 

Το νέο Σύμφωνο κινείται ακριβώς σε αυτή την κατεύθυνση. Και έχει γίνει μια πολύ σοβαρή δουλειά. Γιατί το μεταναστευτικό δεν είναι θέμα στην Ελλάδα; Σε όλη την Ευρώπη η ακροδεξιά ανεβαίνει λόγω του μεταναστευτικού. Στην Ελλάδα κανείς δεν ασχολείται με το μεταναστευτικό, ευτυχώς, γιατί αυτή η κυβέρνηση μπόρεσε και το έλυσε, αποτελεσματικά και με κοινωνική δικαιοσύνη.

 

Έχουμε, λοιπόν, πολλά -και να κλείσω με αυτό- επιχειρήματα στη φαρέτρα μας, τα οποία νομίζω ότι αξίζει να τα αξιοποιήσουμε στις συνομιλίες μας με τους πολίτες, συνεχίζοντας τη δουλειά τους επόμενους μήνες.

 

Δεν θα κουραστώ να το λέω, βλέπω εδώ και δημοσιογράφους οι οποίοι παρακολουθούν την συνεδρίασή μας: οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027. Αυτή η κυβέρνηση θα ολοκληρώσει την συνταγματική της θητεία.

 

Όμως, αν μου επιτρέπετε, επειδή άκουσα και τον Μάξιμο και να κλείσω με αυτό, μου έδωσε μια ωραία ιδέα, έκανε κάποιες ποδοσφαιρικές αναφορές. Ίσως με έναν τρόπο και εμείς να θυμίζουμε λίγο τη νικήτρια του Παγκοσμίου Κυπέλλου, την Ισπανία.

 

Προσέξτε, τι έκανε η Ισπανία; Ήθελε να έχει κατοχή της μπάλας, άρα, δηλαδή, την πρωτοβουλία των κινήσεων. Όταν έχεις την μπάλα, εσύ μάλλον θα βάλεις γκολ. Όταν κυνηγάς να πάρεις την μπάλα κάποιος άλλος μάλλον…

   

Εμείς, λοιπόν, έχουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων. Έχουμε σίγουρα καλή φυσική κατάσταση, το έχουμε αποδείξει, οπότε μπορούμε να αντέξουμε αυτόν τον «μαραθώνιο» μέχρι τις εκλογές της άνοιξης του 2027.

 

Και βέβαια, έχουμε αντοχή στο σκληρό παιχνίδι και ψυχραιμία απέναντι στους προπηλακισμούς. Ταυτόχρονα, είμαστε πρώτα και πάνω απ’ όλα ομάδα. Ομάδα. Οι ομάδες κερδίζουν, όχι οι δήθεν μεμονωμένοι σταρ.

 

Θα ήθελα, λοιπόν, και πάλι να σας ευχαριστήσω για την πολύ ουσιαστική, διαδραστική συζήτηση την οποία έχουμε ανοίξει. Σταματώ εδώ, Μάξιμε, θα τοποθετηθώ ξανά μετά τις τοποθετήσεις των συναδέλφων.

 

Και βέβαια, να κλείσω με αυτό: εκλογές, όπως σας είπα, θα γίνουν την άνοιξη του 2027, αλλά εμείς θα τρέχουμε ωσάν οι εκλογές να είναι αύριο -και το ξέρετε αυτό-, για αρκετούς μήνες μέχρι να προκηρυχθούν οι εκλογές.

 

Σας ευχαριστώ πολύ.

Πρωθυπουργός: - Η Κυριακή της κάλπης πρέπει να αντιμετωπιστεί ως η κρισιμότερη μάχη που έχουμε δώσει ως τώρα.

 

Ας μην κουραζόμαστε, όμως, κάποια από αυτά να τα επαναλαμβάνουμε και να τα υπενθυμίζουμε. Διότι, θέλω να σας θυμίσω, δεν ήταν καθόλου αυτονόητα.

 

Το γεγονός ότι με συνετή οικονομική πολιτική καταφέραμε να έχουμε και το 2024 και το 2025 και θα έχουμε και το 2026 ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα το οποίο μπορούμε να το αξιοποιήσουμε για περαιτέρω μειώσεις φόρων και στήριξης του διαθέσιμου εισοδήματος, μας καθιστά εξαίρεση σήμερα στην Ευρώπη.

 

Οι πιο πολλές ευρωπαϊκές χώρες σήμερα αναγκάζονται να αυξήσουν τη φορολογία τους και να μειώσουν τις δαπάνες τους, πολλές γιατί έχουν διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος.

 

Ακούω συχνά για τη Βουλγαρία. Δείτε λίγο τι οικονομικά στοιχεία ανακάλυψε η καινούργια κυβέρνηση της Βουλγαρίας. Ελλειμμα κοντά στο 6%. Αυτό σημαίνει δραστικές πολιτικές λιτότητας.

 

Αυτά τα έχουμε αποφύγει στην χώρα μας. Όχι απλά τα έχουμε αποφύγει, αλλά μπορούμε να κάνουμε το ανάποδο: με το υστέρημα των Ελλήνων να στηρίζουμε την ελληνική οικονομία. Και αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία της πολιτικής μας.

 

Όταν έχεις να βγάλεις πέρα δύσκολα τον μήνα, ξέρω ότι δεν είναι εύκολο αυτά να εξηγούνται. Όμως, από την άλλη, οφείλουμε με πειστικότητα να κάνουμε αυτή την προσπάθεια και να πούμε επίσης ότι μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Όσοι τις υπόσχονται, το μόνο το οποίο κάνουν είναι να μας ανοίγουν τον δρόμο σε νέες περιπέτειες.

 

Αναφέρθηκα πριν σε αυτό το εκρηκτικό «κοκτέιλ» στη δημόσια ζωή, το οποίο συνθέτουν ακοστολόγητες παροχές στα όρια της ψευδολογίας, δημαγωγική σκανδαλολογία και ένας τυφλός αντικυβερνητισμός, ο οποίος συχνά παίρνει και τελείως προσωπικά χαρακτηριστικά.

 

Ένα τοξικό κέντρο που εκπέμπει μια διάχυτη σύγχυση, ως το ύστατο καταφύγιο μιας ετερόκλητης Βαβέλ, με μόνη αποστολή να επιτίθεται στην κυβέρνησή μας αλλά και στην παράταξή μας συνολικά.

 

Δείτε, για παράδειγμα, το δήθεν σοβαρό ΠΑΣΟΚ. Ξαφνικά θυμήθηκε να υποσχεθεί τι; Δωρεάν εισιτήρια στους νέους για τις συγκοινωνίες.

 

Μάλιστα. Όταν ήδη τα εισιτήρια είναι χαμηλά και όταν ήδη αυτή η κυβέρνηση, όπως σας είπα, έχει νομοθετήσει ότι οποιοσδήποτε νέος στη χώρα μας κάτω από 25 δεν πληρώνει καθόλου φόρο.

 

Θυμήθηκε τη 13η σύνταξη. Και τσακωνόμαστε τώρα εδώ για κάτι το οποίο, συγγνώμη, ένας πρωτοετής φοιτητής Οικονομικών, για να μην πω ένας μαθητής Λυκείου, μπορεί να το υπολογίσει πάρα πολύ εύκολα, πόσο κοστίζει η 13η σύνταξη. 

 

Κι όμως, αρνείται το ΠΑΣΟΚ να κάνει το προφανές: να στείλει την πρόταση όπου θέλει, στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο, στο Γενικό Λογιστήριο, στις οικονομικές υπηρεσίες της Βουλής. Για να μάθουμε τι; Ότι η 13η σύνταξη στοιχίζει 2,5 δισεκατομμύρια. Να τη δώσει το ΠΑΣΟΚ αν θέλει, να μας πει όμως πού θα βρει τα λεφτά και ποιους θα φορολογήσει με 2,5 δισεκατομμύρια για να καταβάλει την 13η σύνταξη.

 

Και από κοντά, βέβαια, ο αδιόρθωτος κ. Τσίπρας, που επιμένει -προσέξτε, το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον αυτό- επιμένει να υπερασπίζεται τα όσα καταστροφικά έκανε στη θητεία του -έγραψε και βιβλίο 700 σελίδων-, αλλά ταυτόχρονα δεν θέλει να ξέρει τους Υπουργούς τους οποίους ο ίδιος διόρισε για να τα υλοποιήσουν. 

 

Τάζει λεφτά από πατριωτικούς φόρους. Για εμάς, όλοι οι φόροι οι οποίοι φεύγουν από τους ώμους των πολιτών -και ήταν πολλοί αυτοί, 83 τον αριθμό-, βελτιώνοντας το εισόδημα, είναι πατριωτικοί φόροι. Και αυτές τις πολιτικές μείωσης φόρων εμείς θα εξακολουθούμε να υλοποιούμε.

 

Μιλάμε για τον άνθρωπο ο οποίος αφού έφτασε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και αφού καταδικάστηκε πέντε φορές στις κάλπες, τελικά πρόδωσε όσους τον ψήφισαν. Γιατί κάποιοι τον ανέδειξαν, σε αυτό το έδρανο όπου κάθεται αυτή τη στιγμή ο αγαπητός Πρόεδρος της Βουλής καθόταν ο κ. Τσίπρας ως εκλεγμένος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

 

Κάποιοι τον τίμησαν, τον ανέδειξαν αρχηγό. Έφυγε τώρα, λοιπόν, έφτιαξε ένα καινούργιο κόμμα, δήθεν καινούργιο, στον προθάλαμο του οποίου συνωστίζονται απελπισμένοι όλοι οι πρωταγωνιστές της προηγούμενης σκοτεινής δεκαετίας.

 

Φτάσαμε έτσι, αγαπητέ μου Πρόεδρε -είσαι και πολύ παλαιότερος εμού-, σε ένα πρωτόγνωρο αλαλούμ σε αυτή την αίθουσα, με υπό διάλυση σχεδόν το σύνολο των δυνάμεων της αντιπολίτευσης, με δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη, τουλάχιστον ως προς τον αριθμό, τους ανεξάρτητους βουλευτές, χωρίς σοβαρό πρόγραμμα από κανέναν.

 

Όλοι τους ξέρουν ότι αποκλείεται να κυβερνήσουν -είναι εύκολο να τάζεις άμα ξέρεις ότι δεν θα κυβερνήσεις- και τελικά με μόνο εγγυητή της σιγουριάς και της προοπτικής του τόπου τη δική μας παράταξη.

 

Αυτός είναι ο λόγος που σε ένα κόσμο τεράστιων, πρωτοφανών γεωπολιτικών κραδασμών, το πρώτο ζητούμενο για τη χώρα είναι η ασφάλεια, η εσωτερική ομαλότητα. Και σε συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής αβεβαιότητας, η σταθερή και βιώσιμη ανάπτυξη με πιο φιλόδοξους στόχους -θα μιλήσουμε γι’ αυτό στη ΔΕΘ- για την επόμενη τετραετία, καθίσταται προτεραιότητα.

 

Και ειδικότερα σε χώρες όπως η Ελλάδα, η συνέπεια και η συνέχεια αναδεικνύονται σε υπαρξιακές προϋποθέσεις.

 

Ανοίγω μία παρένθεση για να κάνω μία σύγκριση. Σήμερα στο Ηνωμένο Βασίλειο ορκίστηκε Πρωθυπουργός ο έβδομος στη σειρά Πρωθυπουργός της τελευταίας δεκαετίας -προσωπικά έχω γνωρίσει έξι από τους επτά. Αυτό δεν είναι κάτι το οποίο είναι αδιάφορο για τα δημόσια οικονομικά μίας χώρας G7, μίας τεράστιας οικονομίας, μίας οικονομικής υπερδύναμης.

 

Και όμως, σήμερα, προσέξτε, το Ηνωμένο Βασίλειο δανείζεται πιο ακριβά από όλες τις υπόλοιπες χώρες του G7, ακριβώς επειδή πάνω από το Ηνωμένο Βασίλειο πλανάται το φάσμα της πολιτικής αστάθειας. Και σίγουρα πιο ακριβά από την Ελλάδα, να το θυμίσουμε και αυτό.

 

Ανοίγω μία ακόμα παρένθεση: έχω δει ότι ο καινούργιος Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου στο παρελθόν έχει ταχθεί αναφανδόν υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα, να δούμε πόσο συνεπής είναι, αν θα τηρήσει αυτή τη δέσμευσή του. Πάντως, να ξέρετε ότι σκοπεύω να του το θέσω αμέσως με το που θα τον συναντήσω.

 

Όλα αυτά, λοιπόν, αποτυπώνουν μία πραγματικότητα με ξεχωριστό βάρος για τις εκλογές του 2027. Γι’ αυτό και η Κυριακή της κάλπης πρέπει να αντιμετωπιστεί ως η κρισιμότερη μάχη που έχουμε δώσει ως τώρα.

 

Είναι μία ημέρα η οποία θα κρίνει αν η πατρίδα μας θα συνεχίσει να προοδεύει ή θα χάσει σε μία στιγμή όλα όσα κατέκτησε με πολύ κόπο εδώ και επτά χρόνια.

 

Μίλησα για την Κυριακή της κάλπης, γιατί η Κυριακή είναι μία και μοναδική. Δεν υπάρχουν δοκιμαστικές εκλογές διαμαρτυρίας, ούτε πρόβα τζενεράλε με δήθεν μηνύματα, ούτε περιθώρια για ρίσκα καταστροφής, με τη διεθνή αλλά και την εσωτερική κατάσταση να οδηγούν σε μία επιλογή: μία ισχυρή κυβέρνηση σιγουριάς, φροντίδας και αποτελέσματος, ενός κόμματος, όχι κατ’ ανάγκη ενός χρώματος

Πρωθυπουργός:- ΔΕΝ μπορούμε να ελέγξουμε την εισαγόμενη ακρίβεια!! - Οι πολίτες ΔΕΝ θα δουν τη μείωση στην αντλία!! - Παγώσαμε τις τιμές στα σούπερ μάρκετ!!

 

Έχουμε, δυστυχώς, μια νέα έξαρση της έντασης στα Στενά του Ορμούζ.  Αναπόφευκτα αυτή η ένταση -που δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει, ούτε αυτή τη στιγμή ξέρουμε αν θα κλιμακωθεί, ούτε μπορούμε σε καμία περίπτωση να πιστεύουμε ότι εμείς ως Ελλάδα μπορούμε να ελέγξουμε τις εξελίξεις ή με κάποιον μαγικό τρόπο να παραμείνουμε ανεπηρέαστοι από τις διεθνείς οικονομικές επιπτώσεις αυτής της έξαρσης- θα οδηγήσει νομοτελειακά σε αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου και της ενέργειας.

 

Και αυτές οι αυξήσεις, ναι, θα μεταφερθούν σε ανατιμήσεις σε καύσιμα, στις μεταφορές, αλυσιδωτά σε όλα τα προϊόντα. Το ερώτημα είναι, καταρχάς: τι μπορούμε εμείς να κάνουμε ως γραμμή άμυνας απέναντι σε μια πραγματικότητα την οποία σίγουρα δεν μπορούμε να ελέγξουμε, οφείλουμε όμως να προσπαθήσουμε να τη διαχειριστούμε με όσο το δυνατόν καλύτερο τρόπο, έτσι ώστε να δημιουργούμε διαρκώς «αναχώματα» απέναντι στην εισαγόμενη ακρίβεια.

 

Ναι, εδώ η ακρίβεια είναι εισαγόμενη. Η αύξηση του πληθωρισμού των τελευταίων μηνών οφείλεται αποκλειστικά στις αυξήσεις των τιμών των καυσίμων.

 

Και εξαντλούμε κάθε δυνατή παρέμβαση. Το κάναμε, σε μία συναντίληψη με τα διυλιστήρια, μειώνοντας τις τιμές διύλισης μέχρι τα τέλη Αυγούστου. Ξέρω ότι κατά πάσα πιθανότητα οι πολίτες δεν θα δουν αυτή τη μείωση στην αντλία, όμως αν δεν υπήρχε αυτή η μείωση, θα έβλεπαν αύξηση.

 

Ούτε μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι και αυτή η μείωση την οποία πετύχαμε θα μας επιτρέψει τελικά να συγκρατήσουμε τις τιμές των καυσίμων. Δεν μπορούμε να καθορίσουμε εμείς τις τιμές των διεθνών αγορών.

 

Έχουμε κάνει, όμως, μία μεγάλη προσπάθεια και στο σούπερ μάρκετ, με μία συναντίληψη, πάλι, για ένα «πάγωμα» των τιμών και μία σταθερή αποκλιμάκωση τιμών σε βασικά αγαθά από τον Σεπτέμβριο.

 

Συνεχίζουμε τις παρεμβάσεις μας για το στεγαστικό. Θέλω να θυμίσω ότι και αυτόν τον Νοέμβριο -και καλό είναι να το υπενθυμίζουμε-, θα επιστρέψουμε ένα ολόκληρο ενοίκιο σε όλους τους ενοικιαστές στη χώρα, μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις δημοσίων υπαλλήλων θα επιστρέψουμε δύο ενοίκια.

 

Αυτό προφανώς δρα και ως ένα πρόσθετο κίνητρο οι ενοικιαστές να πιέζουν τους ιδιοκτήτες, έτσι ώστε να δηλώνεται ολόκληρο το ενοίκιο. Εξάλλου, οι ιδιοκτήτες είναι ωφελημένοι από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Έχουμε βάλει και ενδιάμεσο φορολογικό συντελεστή στα ενοίκια. Με αυτό τον τρόπο και «ασπρίζει» ένα κομμάτι της οικονομίας και ο ενοικιαστής έχει μεγαλύτερο όφελος, διότι θα επιστρέφεται όλο το ενοίκιο το οποίο καταβάλλει και το κράτος τελικά θα εισπράττει περισσότερα έσοδα.

 

Ξέρουμε, βέβαια, ότι αυτές οι πρωτοβουλίες από μόνες τους δεν λύνουν το πρόβλημα, ούτε εδώ ούτε πουθενά στον κόσμο. Θα ξαναπώ, όμως, ότι χωρίς αυτές τις παρεμβάσεις, οι επιπτώσεις θα ήταν πολύ μεγαλύτερες.

 

Και τελικά απέναντι στον πληθωρισμό υπάρχει μία μόνο διαχρονική, μόνιμη, σταθερή απάντηση και αυτή είναι η σταθερή αύξηση των ονομαστικών μισθών.

 

Βλέπουμε ήδη ότι στη χώρα μας, είχαμε αναλάβει μία δέσμευση -θέλω να θυμίσω- στις εκλογές του 2023, ότι ο κατώτατος μισθός θα φτάσει τα 950 ευρώ το 2027. Είμαι σίγουρος ότι αυτός ο στόχος θα επιτευχθεί. Ο στόχος του μέσου μισθού πλήρους απασχόλησης στα 1.500 ευρώ έχει ήδη επιτευχθεί.

 

Και βέβαια, προσθέστε σε αυτή την εξίσωση μια σειρά από σημαντικές μειώσεις φόρων, τις οποίες αυτή η κυβέρνηση νομοθέτησε και τις οποίες οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα, του δημόσιου τομέα, οι νέοι μας τις είδαν ήδη στα εκκαθαριστικά τους από τον Ιανουάριο που μας πέρασε.

 

Θέλω να θυμίσω ότι οι νέοι μέχρι 25 ετών δεν πληρώνουν καθόλου φόρο και οι νέοι μέχρι 30 ετών πληρώνουν μόνο 9% φόρο. Και ότι για πρώτη φορά ασκήθηκε μία οικονομική πολιτική με γνώμονα την οικογένεια, με σημαντική μείωση του φορολογικού βάρους ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών. Αυτή ήταν η μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση την οποία ανακοινώσαμε πέρυσι στη ΔΕΘ και η οποία ήδη σήμερα υλοποιείται.

 

Και ο Μάξιμος είπε κάτι το οποίο είναι σωστό: ό,τι έχουμε κάνει αυτόματα θεωρείται περίπου ως δεδομένο και, κατά συνέπεια, οι πολίτες πάντα περιμένουν το επόμενο μέτρο το οποίο θα εξαγγείλουμε.

 

Ας μην κουραζόμαστε, όμως, κάποια από αυτά να τα επαναλαμβάνουμε και να τα υπενθυμίζουμε. Διότι, θέλω να σας θυμίσω, δεν ήταν καθόλου αυτονόητα.