Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το πλαφόν στις συντάξεις - Τι αναφέρει για τις συντάξεις των Στρατιωτικών και των Δημοσίων υπαλλήλων - Δείτην την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου

 

Οι ενστάσεις αντισυνταγματικότητας και η αντίθετη άποψη (ΕΓΓΡΑΦΟ)

Του Γιώργου Λυκουρέντζου

Στις αίθουσες των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας είναι πολύ πιθανό να κριθεί η τύχη της τροπολογίας για το πλαφόν στις συντάξεις η οποία τίναξε στον αέρα τη  συνεδρίαση στη Βουλής καθώς το Ελεγκτικό Συνέδριο εγείρει σαφείς ενστάσεις αντισυνταγματικότητας.

Στην επτασέλιδη έκθεσή του,  αποκαλύπτονται τα πρακτικά της συνεδρίασης της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου της 8ης Αυγούστου 2019  με τις ενστάσεις και τα συμπεράσματα των μελών της. 

Τον λόγο αρχικά έλαβε ο Αντεπίτροπος της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο Ευάγγελος Καραθανασόπουλος  ο οποίος στις επιμέρους παρατηρήσεις επεσήμανε ότι για την επιβολή πλαφόν στις συντάξεις  που απονέμονται από τον ΕΦΚΑ, η προτεινόμενη ρύθμιση, στο βαθμό που αφορά στις συντάξεις δημοσίων υπαλλήλων και στρατιωτικών δεν συνοδεύεται από κάποια ιδιαίτερη αιτιολογία και μελέτη, από την οποία θα τεκμηριωνόταν η προσφορότητα του μέτρου. Για το ζήτημα αυτό ωστόσο οι υπηρεσιακοί παράγοντες που παρευρέθησαν στη συνεδρίαση υποστήριξαν ότι δεν αφορά σε δημοσίους υπαλλήλους.

Περαιτέρω κατά τον κ. Καραθανασόπουλο η ρύθμιση αυτή κατά το μέρος που καταλήγει στην οριζόντια περικοπή των συντάξεων φαίνεται να μην λαμβάνει υπόψιν την αρχή της αναλογίας σύνταξης και αποδοχών ενέργειας.

Αναφορικά με την αναζήτηση ποσών πάνω από το πλαφόν που έχουν  ήδη απονεμηθεί η επανυπολογιστεί και καταβληθεί μετά την έναρξη ισχύος του νόμου Κατρούγκαλου, ο κ.Καραθανασόπουλος τόνισε ότι ενδέχεται να αντίκειται στις αρχές της χρηστής διοίκησης της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικούμενου και στο άρθρο ένα του πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν ωστόσο ειδικές παρατηρήσεις της ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Επί της παραγράφου 1 τονίζεται ότι ο καθορισμός αριθμητικά ανώτατου ορίου συνολικού ακαθάριστου ποσού μηνιαίας κύριας σύνταξης η περισσότερων της μίας συντάξεων ενδέχεται να εγείρει ζητήματα συνταγματικότητας ή αντιθέσεις  στις υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις του άρθρου 1 του πρώτου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ για ορισμένες κατηγορίες δημοσίων λειτουργών με συνταγματική προστασία.

Κατά τη γνώμη όμως της συμβούλου Βασιλικής Πέππα η προτεινόμενη ρύθμιση στο βαθμό που αφορά στις συντάξεις δημοσίων υπαλλήλων και στρατιωτικών δεν συνοδεύεται από κάποια ειδικότερη αιτιολογία και μελέτη από την οποία θα τεκμηριωνόταν και προσφορότητα του μέτρου ενώ περαιτέρω η ρύθμιση αυτή κατά το μέρος που καταλήγει στην οριζόντια περικοπή των συντάξεων φαίνεται να μην λαμβάνει υπόψιν την αρχή της αναλογίας σύνταξης και αποδοχών ενέργειας.

Παράλληλα όσον αφορά την παράγραφο γ'  για την αναδρομική αναζήτηση ποσών συντάξεων που έχουν ήδη κανονιστεί ή επανυπολογιστεί και καταβληθεί  καθ' υπέρβαση του ανώτατου ορίου, εφόσον πρόκειται για συντάξεις που έχουν κανονιστεί η επανυπολογιστεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του προαναφερόμενου νόμου ενδέχεται να γίνει ζήτημα παραβίασης του άρθρου ένα του πρώτου πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.

Κατά τη γνώμη ωστόσο του Προεδρεύοντος Αντιπροέδρου Ιωάννη Σαρμά και της Αντιπροέδρου Μαρίας Αθανασοπούλου είναι δυνατό να δικαιολογηθεί η αναδρομικότητα της ρύθμισης.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο επεσήμανε ως προαπαιτούμενο το διακριτό κεφάλαιο στο οποίο έπρεπε να ενταχθεί η ρύθμιση αλλά και το ότι έπρεπε οι συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις να είναι ορατές στον τίτλο του νομοσχεδίου. Η παράλειψη αυτή αποκαταστάθηκε την τελευταία στιγμή με τον Υπουργό Εσωτερικών Τάκη Θεοδωρικάκο να διορθώνει την αβλεψία και να αλλάζει τον τίτλο του πολυνομοσχεδίου άμεσα.

Διαβάστε ολόκληρη την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου: 

Ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη είναι ασήκωτο βάρος - "ΌΧΙ" στους ταπεινωτικούς συμβιβασμούς - Η πρακτική του "Πόντιου Πιλάτου" από ΝΑΤΟ και Ε.Ε. - Την νίκη την φέρνουν οι καβαλάρηδες, όχι τα άλογα!

 

Η ΕΚΧΩΡΗΣΗ στήν Τουρκία Εὐρωπαϊκοῦ ἐδάφους καί τῶν Στενῶν μέ τή Συνθήκη τῆς Λωζάννης 1923, προϊόν γεωπολιτικῶν συμβιβασμῶν μεταξύ τῶν ἰσχυρῶν Δυνάμεων, κληροδότησε στήν Εὐρώπη διαρκῆ πονοκέφαλο. Ἔκτοτε ἡ Ἄγκυρα ἀσκεῖ γεωπολιτικό ἐξαναγκασμό στήν Εὐρώπη καί τίς ΗΠΑ, καθώς καί στή Ρωσσία.

Ἡ πρόσφατη δήλωση τοῦ Γάλλου Προέδρου Macron, περί ἐγκεφαλικά νεκροῦ ΝΑΤΟ, σέ συνδυασμό καί μέ διεθνῆ δημοσιεύματα γιά τό μέλλον τῆς Ε.Ε., ἔχουν ἀφετηρία τή συμπεριφορά τῆς Τουρκίας καί ἀνοίγουν μιά νέα συζήτηση γιά τούς δύο Ὀργανισμούς, ΝΑΤΟ καί Ε.Ε.

Στήν Ἀνατολική Μεσόγειο ἔχουν συσσωρευθεῖ μείζονες γεωπολιτικές ἐκκρεμότητες, ὅπως: Κυπριακό, Συριακό, Λιβυκό, Κουρδικό, μεταναστευτικό, Παλαιστινιακό καί ἡ ὁριοθέτηση θαλάσσιων Ζωνῶν. Στήν ἐπίλυση τῶν ἀνωτέρω διεθνῶν ἐκκρεμοτήτων ἡ Τουρκία ἐπιχειρεῖ νά ἐπιβάλει τούς ἰμπεριαλιστικούς της στόχους. Ἐμποδίζει μιά εἰρήνη μέ δικαιοσύνη. Ταυτόχρονα, στήν ἴδια περιοχή, ἐξελίσσεται ἀνταγωνισμός γεωπολιτικῆς καί γεωοικονομικῆς ἐπιρροῆς μεταξύ Οὐάσιγκτων-Βρυξελλῶν καί Μόσχας. Στήν ἐπικίνδυνη ζώνη τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου κόβεται, ράβεται καί δοκιμάζεται ἕνας νέος γεωπολιτικός χιτώνας. Πιστεύω ὅτι ἡ Ἀθήνα θά ἐξασφαλίσει τήν παρουσία της ἀπό τή σχεδίαση τοῦ χιτώνα. Θά πρέπει νά εἴμεθα παρόντες στήν ἀναζήτηση λύσης τῶν προβλημάτων μέ κατάλληλη προπαρασκευή, τοὐτέστιν μέ σαφεῖς ἐθνικές ἐπιδιώξεις καί ἰσχυρή νομική, ἱστορική, ἠθική καί πολιτική ἐπιχειρηματολογία.

Κατά καιρούς ἔχουν τεθεῖ τά ἑπόμενα εὔλoγα ἐρωτήματα: Ποιά θά εἶναι ἡ νέα ἰσορροπία στήν περιοχή; Προσδοκῶνται ὠφελῆ γιά τήν Ἑλλάδα; Ποία ἡ πιθανή ἐξωτερική ἀλληλεγγύη στίς ἐθνικές μας ἐπιδιώξεις; Πόσο κοντά/μακρυά βρίσκεται τό ἐνδεχόμενο θερμοῦ ἐπεισοδίου μεταξύ Ἑλλάδας καί Τουρκίας; Πoιές οἱ ἐπακόλουθες συνέπειές του γιά τό ΝΑΤΟ καί τήν Ε.Ε; Τέλος, τί πρέπει νά πράξει ἡ Ἑλλάδα;

Ἀνάλυση τῆς Τουρκικῆς συμπεριφορᾶς καθ’ ὅλο τόν 20ό αἰῶνα καί στή συνέχεια ὁδηγεῖ στό συμπέρασμα: «Ἀληθέστατη αἰτία τῶν ἐντάσεων καί κρίσεων μέ τίς γειτονικές της χῶρες ἦταν ὁ μή σεβασμός τῶν Διεθνῶν Συνθηκῶν πού εἶχε ὑπογράψει, ἡ δική της αὐθαίρετη ἑρμηνεία τοῦ Δικαίου θαλάσσης, ἡ ἐπιλογή τῆς βαρβαρότητας τῶν γενοκτονιῶν, ἡ προσφυγή σέ στρατιωτική βία μέ τετελεσμένα κ.ἄ.

Ὁ Τουρκικός ἰμπεριαλισμός πέραν τῆς σκληρῆς ὄψης πού ἐκδηλώθηκε καί μέ ἤπιες μορφές ὅπως τηλεοπτικές σειρές, παραποίηση τῆς ἱστορίας, ἐξαγορές δομῶν κ.ἄ.

Ἡ ἱστορία καταγράφει ὅτι μέ τόν τουρκικό ἰμπεριαλισμό συμβιβάστηκαν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ/Βρυξέλλες καί Ρωσσία. Πρῶτος στόχος τοῦ Τουρκικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ ἐπελέγη ὁ Ἑλληνισμός, τό Αἰγαῖο, ἡ Κύπρος καί ἡ Θράκη. Πράξη πρώτη: Γενεοκτονίες σέ βάρος Ἀρμενίων, Ποντίων καί Μικρασιατικοῦ Ἑλληνισμοῦ.

Πράξη δεύτερη: Θηριωδίες σέ βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινούπολης, Ἴμβρου, Τενέδου καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τό 1955. Ἀκολούθησαν καί ἄλλοι διωγμοί.

Πράξη τρίτη: Εἰσβολή καί κατοχή σέ βόρειο τμῆμα τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας, Ἰούλιος 1974.

Πράξη τέταρτη: Θέτει ζήτημα ἀναθεώρησης τοῦ status quo στό Αἰγαῖο καί ἐπιμένει σέ χαρακτηρισμό τῆς μουσουλμανικῆς μειονότητας στή Θράκη (Λωζάννη 1823) σέ Τουρκική. Ἀμφισβητεῖ τό δικαίωμα τῆς Ἑλλάδας γιά ὑφαλοκρηπῖδα στό Αἰγαῖο σύμφωνα μέ τό Δίκαιο θαλάσσης. Προωθεῖ μέσα ἀπό τό ΝΑΤΟ τή διάσπαση τῆς ἑνότητας τοῦ ἑλληνικοῦ ἀμυντικοῦ χώρου καί τόν περιορισμό τοῦ ἑλληνικοῦ συμμαχικοῦ ἐπιχειρησιακοῦ ρόλου στό Αἰγαῖο.

Πράξη πέμπτη: Μέ ἀπόφαση τῆς Βουλῆς, Ἰούνιος 1995, ἀπειλεῖ τήν Ἑλλάδα μέ πόλεμο σέ περίπτωη ἐπέκτασης τῆς χωρικῆς θάλασσας πέραν τῶν 6 ν.μ.

Πράξη ἕκτη: Τόν Ἰανουάριο 1996 ἀμφισβητεῖ τήν ἑλληνική κυριαρχία σέ ἑλληνικά νησιά καί βράχους τοῦ Ἀν. Αἰγαίου. Ἀκόμη, διεκδικεῖ Ἑλληνικό καί Κυπριακό ὑποθαλάσσιο ἐνεργειακό πλοῦτο, ὁ ὁποῖος νόμιμα ἀνήκει στίς δύο χῶρες.

Ἡ Ἄγκυρα τό 2019 διεκήρυξε ΑΟΖ στήν Ἀν. Μεσόγειο χωρίς νά ἔχει προχωρήσει σέ ὁριοθέτησή της μέ τά γειτονικά παράκτια κράτη. Ἐπιπρόσθετα, ὁριοθέτησε παράτυπα οἰκονομικές Ζῶνες μέ τή Λιβύη (Κυβέρνηση Σάραζ), ἐνῶ δέν εἶναι ἀντικείμενη ὡς παράκτια χώρα. Ἀξίζει νά σημειωθεῖ ὅτι ἡ Τουρκία ὁριοθέτησε θαλάσσιες ζῶνες μέ τό ψευδοκράτος, δηλαδή μέ τόν ἑαυτό της.

Ἔτσι, ὁ ἐπιτήδειος οὐδέτερος τοῦ Β΄ Π. Πολέμου μεταμορφώθηκε σέ ἐπιτήδειο σύμμαχο στήν προώθηση τῶν διεκδικήσεών του σέ βάρος τῆς ἀληθινῆς συμμάχου Ἑλλάδας.

Οἱ σύμμαχοι ἐπεφύλαξαν στήν Ἑλλάδα τήν τύχη τοῦ πρός ὁλοκάρπωσιν προβάτου (Βιβλίο Γένεσις). Ἡ γεωπολιτική σκοπιμότητα ἐπεκράτησε τῆς δικαιοσύνης καί τῆς ἠθικῆς. Ἡ Ἄγκυρα χρησιμοποιεῖ ὡς ἐργαλεῖο προώθησης τοῦ στρατηγικοῦ σχεδιασμοῦ της τή στρατιωτική της ἰσχύ καί τό γεωπολιτικό της βάρος γιά νά ἀποσπάσει τήν ἀνοχή ἤ καί ἐπιδοκιμασία τῶν ΗΠΑ, Ε.Ε., Ρωσσίας, ΝΑΤΟ.

Ἡ Ἄγκυρα ἔγκαιρα ἀντελήφθη καί διαμόρφωσε θαλάσσια στρατηγική (ναυτική ἰσχύς, βάσεις, σεισμογραφικά πλοῖα, θαλάσσια γεωτρύπανα κ.λπ.) προκειμένου νά ὑποστηρίξει τίς ἐθνικές της ἐπιδιώξεις σέ Αἰγαῖο καί Ἀν. Μεσόγειο. Τήν ἴδια περίοδο ἡ Ἀθήνα ταξίδεψε στό πέλαγος τῶν διεθνῶν σχέσεων μέ ἔλλειμμα στρατηγικῆς.

Τό ὑφιστάμενο ἀριθμητικό ἄνοιγμα ἰσχύος τό ὑπολογίζουμε, ἀλλά δέν μᾶς πτοεῖ· «οὐκ ἐν τῷ πλήθει ἡ ἰσχύς».

Θά ἀντισταθοῦμε μέ γενναιότητα, πίστη στό δίκαιο μέ τή δύναμη γνώσης τῆς πολεμικῆς τέχνης, μέ ἐπιχειρησιακή ἐπινοητικότητα ἀξιοποιώντας στό μέγιστο τά μέσα πού διαθέτει ἡ Πολιτεία. Θά ἀγωνισθοῦμε γιά νά νικήσουμε σέ ὅλα τά πεδία θάλασσα, ἀέρα καί ξηρά.

Ἡ ἱστορία μας γράφει ὅτι πάντοτε ἀντιπαρατεθήκαμε μέ ἀριθμητικά ὑπέρτερες δυνάμεις καί ὅτι οἱ καβαλάρηδες, καί ὄχι τά ἄλογα, φέρνουν τή νίκη. «Τῇ πίστει ἔπεσαν τείχη Ἱεριχώ, ἐγεννήθησαν ἰσχυροί ἐν πολέμῳ, παρεμβολάς ἔκλιναν ἀλλοτρίων.»

Προσδοκίες ἐξωτερικῆς ἀλληλεγγύης

Ἄν καί ἀναγνωρίζω τή σπουδαιότητα ἀλληλεγγύης ἀπό Μεγάλη ἤ καί Μεσαία Δύναμη, κρατῶ μικρό καλάθι. Τόσο τό ΝΑΤΟ ὅσο καί ἡ Ε.Ε. σέ ὅλες τίς ἑλληνοτουρκικές κρίσεις, 1976-1996, ἀποστασιοποιήθηκαν ἀπό τό κριτήριο τῆς δικαιοσύνης, παρενέβαλαν γεωπολιτικά κριτήρια καί τό ἐπιχείρημα τῆς πολιτικῆς πραγματικότητας. Ἐπίεσαν γιά ἐπίδειξη εὐελιξίας ἐκ μέρους τῆς Ἀθήνας, νά τό ποῦμε ξεκάθαρα, συνέπλευσαν μέ τήν Ἄγκυρα.

Ἡ πραγματικότητα εἶναι ὅτι διαπραγματεύεσαι βέλτιστα ὑπέρ τῶν συμφερόντων σου ὅταν διαθέτεις καί στρατιωτική ἰσχύ πέραν τοῦ δικαίου.

Θεωρῶ ἀφελῆ, ἐξωπραγματική τήν προσδοκία ἀλληλεγγύης ἀπό τή Μόσχα. Ὁ σλαβικός ἐθνικισμός λειτούργησε ἐναντιωματικά πρός τά Ἑλληνικά ἐθνικά συμφέροντα.

Τό ΝΑΤΟ καί ἡ Ε.Ε. θά πρέπει νά συνδέσουν τήν λειτουργία τους μέ σεβασμό στίς ἀρχές καί ἀξίες, νά δώσουν νέα πνοή, νέα δύναμη στήν ἴδια τήν ὕπαρξή τους, διότι μέ ἐπίμονη προσκόλληση στή λογική τῆς ἰσχύος, στίς γεωπολιτικές καί μόνον ἐξισώσεις, κινδυνεύουν νά χάσουν τήν ἀξιοπιστία τους, τήν προοπτική τους.

Ἡ πρακτική τοῦ «Πόντιου Πιλάτου», «τῶν ἴσων ἀποστάσεων» καί «νά τά βροῦν μεταξύ τους Ἀθήνα – Ἄγκυρα» ἦταν ἀντιπαραγωγική. Ἀντί νά περιορίσει, ἐνίσχυσε τήν ἀλαζονεία τῆς Τουρκίας ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο. ΝΑΤΟ καί Ε.Ε. πρέπει νά ἐπανεκτιμήσουν τή θέση τυος ἀπέναντι στόν Τουρκικό ἰμπεριαλισμό, ἡ ἐπιλογή κυρώσεων οὐσιαστικῶν πρέπει νά ἀξιοποιηθεῖ.

Εἶναι σχῆμα ὀξύμωρο ἡ Ἑλλάδα νά δεσμεύεται π.χ. γιά τήν Κριμαία, ἐνῶ ἡ Οὐκρανία δέν εἶναι κράτος-μέλος τῆς Ε.Ε., καί ἡ Ε.Ε. νά σφυρίζει ἀδιάφορα γιά δέσμευσή της ὡς πρός τήν κυριαρχία καί τά κυριαρχικά δικαιώματα τῆς Ἑλλάδας καί Κύπρου, δύο κρατῶν-μελῶν της.

Παραπέμπονται οἱ Βρυξέλλες στόν λόγο τοῦ Περικλῆ καί τήν Πολιτεία Πλάτωνος γιά τήν διαλυτική δύναμη σέ συμμαχίες ἀπό ἐνδοσυμμαχικές ἀδυναμίες.

Πρακτέον

Σεβόμενος «τά ἐν οἴκῳ μή ἐν δήμῳ» περιορίζομαι σέ σκέψεις ἐκτός ἐπιχειρησιακοῦ χαρακτῆρα.

• Ἔχει προτεραιότητα ἡ ἰσχυροποίηση τοῦ ἐσωτερικοῦ δυναμικοῦ. Νά λογισθοῦμε εἰλικρίνεια, διότι ὁ δρόμος πού ὁδηγεῖ στήν ἐνδυνάμωση ἑνός λαοῦ εἶναι ἡ πικρή ἀλήθεια. Δέν πράξαμε ἐκεῖνα πού ἔπρεπε καί δυνάμεθα.

Στηρίγματά μας στόν διεθνῆ ἀνταγωνισμό θά εἶναι ἡ πολιτική μας παρουσία, ἡ οἰκονομία, ἡ στρατιωτική ἰσχύς καί ὁ πολιτισμός μας.

Ἡ Ἑλλάδα μέσα σ’ αὐτό τό ταραγμένο πεδίο διεθνῶν σχέσεων ἔχει τήν εὐκαιρία νά ἀναβαθμίσει τή θέση της, νά ἀνακτήσει ὁ ἑλληνικός χῶρος τήν γεωπολιτική, γεωοικονομική καί γεωπολιτισμική κεντρικότητά του.

• Καλούμεθα νά διαβάσουμε σωστά τό διεθνές περιβάλλον. Σέ αὐτό ὑπάρχουν καί ἀχαρτογράφητα νερά, ὕφαλοι, σκόπελοι, καταιγίδες καί πειρατές. Χρειάζεται ἐπεξεργασμένο ἐθνικό σχέδιο, σαφής ἀντίληψη τῶν ἐθνικῶν συμφερόντων, τά ὁποῖα εἴμεθα ἕτοιμοι νά ὑπερασπισθοῦμε.
• Ἐπειδή τίς κρίσεις καί συγκρούσεις θά ἀκολουθήσουν διαπραγματεύσεις, ἡ Ἀθήνα θά πρέπει νά προετοιμαστεῖ καί παρουσιάσει τίς ἐθνικές ἐπιδιώξεις μας, συνοδευόμενες ἀπό ἰσχυρή πολιτική καί νομική ἐπιχειρηματολογία. Ἐκτός διαπραγματεύσεων πρέπει νά παραμείνουν ζητήματα ἐθνικῆς κυριαρχίας ὅπως π.χ. ἡ ἐπέκταση τῆς αἰγιαλίτιδας ζώνης, διότι ἀποτελεῖ ἀποκλειστικό δικαίωμα τῆς κάθε παράκτιας χώρας.
• Ἄποψή μου εἶναι ἡ Ἑλλάδα νά ἐγκαταλείψει τήν μέχρι τοῦδε πολιτική ἀναστολῆς ἄσκησης τοῦ δικαιώματος αὐτοῦ πρός ἀποφυγή περαιτέρω κλιμάκωσης τῆς ἑλληνοτουρκικῆς ἔντασης. Ἄλλωστε καί ἡ Τουρκία ἔχει χωρική θάλασσα στόν Εὔξεινο Πόντο καί τήν Ἀν. Μεσόγειο εὔρους 12 ν.μ.
• Ἄν ἡ Τουρκία παραβιάσει μέ τετελεσμένα κόκκινες γραμμές μας, ἐπιλογή μας νά εἶναι ὅπως ἀποδεχθοῦμε τή σύγκρουση. Θά πολεμήσουμε γιά νά νικήσουμε. Ἡ πρόκληση τοῦ πολέμου δέν ἀποτελεῖ ἑλληνική προαίρεση. Σταθερός προσανατολισμός τῆς ἐξωτερικῆς μας πολιτικῆς παραμένει ἡ εἰρήνη μέ δικαιοσύνη.

Εἰρήνη χωρίς δικαιοσύνη εἶναι ἀσήκωτο βάρος, θά πρόκειται γιά ταπεινωτικό συμβιβασμό.

• Ὅλοι ἀναγνωρίζουμε τήν ἀνάγκη ἱκανοποίησης λογικῶν κοινωνικῶν ἀπαιτήσεων, ὅμως, ὑπό τίς παροῦσες συνθῆκες, ἔχει προτεραιότητα ἡ ἐνίσχυση τῆς ἐθνικῆς μας ἄμυνας, τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων.

Ἡ ἀγάπη τοῦ τόπου μας εἶναι ὁ μεγάλος σύμμαχός μας, ἡ ὁποία πραγματώνεται μέ ἀποδοχή θυσιῶν, μέ δάκρυα καί αἷμα, ὅταν ἐπιχειρεῖται ἀκρωτηριασμός τῆς χώρας, ἡ ὑφαρπαγή ἐθνικοῦ πλούτου καί προσβάλλεται τό ἐθνικό γόητρο.

• Ἐκτιμῶ ὅτι ἔχει ὡριμάσει ἡ ἄρση τοῦ καθεστῶτος ἀποστρατικοποίησης τῶν Δωδεκανήσων. Ὑπάρχει ἰσχυρή νομική, πολιτική καί ἠθική ἐπιχειρηματολογία. Ἡ Ἰταλία ἀποδεσμεύτηκε ἀπό σχετικό ὅρο τῆς Συνθήκης τῶν Παρισίων 1947 γιά τά νησιά της Λαμπεδούσα καί Παντελαρία μέ τήν εἴσοδό της στό ΝΑΤΟ.
• Ἡ διακήρυξη τῆς ΑΟΖ καί προώθηση ἐνεργειῶν ὁριοθέτησης μέ Κύπρο, Αἴγυπτο καί Λιβύη ἔχουν προτεραιότητα, ὅπως καί ὁ καθορισμός τῆς Συνορεύουσας Ζώνης καί τῶν Στενῶν διεθνοῦς ναυσιπλοΐας.
• Ἀνάπτυξη ἑλληνικῆς πρωτοβουλίας ἐντός τῆς Ε.Ε. γιά σχεδίαση συστήματος συλλογικῆς ἀσφάλειας ὑποθαλάσσιων πηγῶν ἐνέργειας τῆς Ἀν. Μεσογείου καί ὑποθαλάσσιων ἀγωγῶν μεταφορᾶς της καθώς καί τῶν θαλάσσιων γραμμῶν μεταφορᾶς ἐνέργειας διερχομένων ἀπό τήν Ἀν. Μεσόγειο.
• Ἐπειδή οὔτε τό ΝΑΤΟ, οὔτε ἡ διμερής μεταξύ ΗΠΑ καί Ἑλλάδας ἀμυντική συνεργασία, οὔτε ἡ Ε.Ε. δέν ἀπέτρεψαν τήν Τουρκική ἐπιθετικότητα σέ βάρος τῆς Ἑλλάδας, θά πρέπει νά προωθηθεῖ πολιτικά ἡ ἀλλαγή τῆς μέχρι τοῦδε προσέγγισης στήν διαχείρηση τῶν ἑλληνοτουρκικῶν κρίσεων ἀπό μέρους τῶν ΝΑΤΟ, Ε.Ε. καί ΗΠΑ. Τά σημερινά γεωπολιτικά δεδομένα εὐνοοῦν ἐπανατύπωση προνοιῶν ὑποστηρίξεως κράτους μέλους τοῦ ΝΑΤΟ, Ε.Ε. πού ἀπειλεῖται ἡ ἐθνική ἀσφάλειά του ἀπό μέλος κράτος τοῦ ΝΑΤΟ.
• Τέλος, ἡ Ἑλλάδα νά διεκδικήσει, στό πλαίσιο ἀλληλεγγύης τῆς Ε.Ε. πρός κράτος-μέλος της πού ἀντιμετωπίζει πρόβλημα ἀσφάλειας, δωρεάν ἀμυντική βοήθεια πρός ἀποκατάσταση ἰσορροπίας κατά τό πρότυπο τῆς ἀμερικανικῆς στρ. βοήθειας.

https://www.estianews.gr/kentriko-thema/eirini-choris-dikaiosyni-einai-asikoto-varos-ochi-ston-tapeinotikos-symvivasmos/

Τουρκική εισβολή στην Κύπρο - Πώς βύθισαν οι Τούρκοι το δικό τους αντιτορπιλικό

 

Στο προηγούμενο άρθρο φιλοξενήθηκαν τα λόγια του αντισμηνάρχου ε.α. Zeki Kılıç, ενός από τους πιλότους που βομβάρδισαν τα τουρκικά πλοία στην Κύπρο το 1974, ο οποίος επέρριπτε τις ευθύνες για τον βομβαρδισμό φίλιων πλοίων στο πολεμικό ναυτικό.

Σήμερα, τον λόγο έχει το πολεμικό ναυτικό, ο πλοίαρχος Μεχμέτ Κολμπουράν (Mehmet Kolburan), ο δεύτερος κυβερνήτης του αντιτορπιλικού «Adatepe», που βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια της ίδιας επιχείρησης, την 21η Ιουλίου 1974, κοντά στο λιμάνι της Πάφου.

Τώρα, ας ακούσουμε το περιστατικό από το στόμα του Κολμπουράν:

Στο αντιτορπιλικό «Kocatepe», που βυθίστηκε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης στην Κύπρο, μαρτύρησαν 54 ναύτες και στελέχη του πολεμικού ναυτικού μας. Σαράντα δύο μέλη του πληρώματος του «Kocatepe» διασώθηκαν με τη βοήθεια του σκάφους της Σχολής Εμπορικού Ναυτικού του Ισραήλ, που βρισκόταν στην περιοχή. Το «Kocatepe» καταγράφηκε ως το πρώτο πλοίο που έχασε το τουρκικό πολεμικό ναυτικό από την ίδρυση του τουρκικού κράτους, το 1923.

«Ημουν ο δεύτερος κυβερνήτης του αντιτορπιλικού “Adatepe” στην επιχείρηση της Κύπρου. Κυβερνήτης του πλοίου μας είναι ο αντιπλοίαρχος Rızanur Öncü.

Ημασταν στη Μαρμαρίδα στις 15 Ιουλίου, την ημέρα που μάθαμε ότι η ελληνική χούντα ανέτρεψε τον Μακάριο. Αμέσως πήραμε εντολή να κινηθούμε προς τη Μερσίνα και αρχίσαμε την εκπαίδευση για πόλεμο. Μερικοί από τους φίλους μάς έλεγαν ότι την τελευταία στιγμή θα μας δώσουν εντολή να επιστρέψουμε πίσω στη βάση μας!

Το πρωί της 19ης Ιουλίου, τα αποβατικά μας πλοία άρχισαν να αποπλέουν από τη Μερσίνα, φορτωμένα με στρατιώτες, εφόδια και πυρομαχικά. Ηταν ένα υπέροχο και συναρπαστικό θέαμα. Είναι αδύνατον να το εξηγήσω αυτό σε όσους δεν το έχουν δει. Ολοι οι ασύρματοι των πλοίων κατασχέθηκαν. Πέντε πλοία φρουρούσαμε τις νηοπομπές που έπλεαν προς την Κερύνεια: “Mareşal Çakmak”, “Adatepe”, “Tınaztepe”, “Kocatepe” και “İzmit”.

Εμείς, ως “Adatepe”, βρισκόμασταν στο πίσω μέρος της συνοδείας. Το πρωί της 20ής Ιουλίου, τα ξημερώματα, άρχισε η απόβαση. Πήραμε θέση ακριβώς μπροστά από το Κάστρο Κερύνειας. Οταν δεχτήκαμε πυρά από το κάστρο, αρχίσαμε να ανταποδίδουμε κι εμείς τα πυρά προς το κάστρο.

Στο μεταξύ, ένα ελληνικό σκάφος εφόδου που έφευγε από το λιμάνι άρχισε να έρχεται προς το μέρος μας. Το αεροπλάνο μας, που εμφανίστηκε εκείνη τη στιγμή, το βομβάρδισε. Οταν εξαφανίστηκε ο θόλος του νερού που δημιουργήθηκε από τη βόμβα, είδαμε ότι η κανονιοφόρος δεν ήταν εκεί! Οταν το είδαμε είπαμε “Εύγε στον πιλότο μας”.

Οι στρατιώτες μας αποβιβάζονταν στην ακτή. Υπήρχε ένα σπίτι κοντά στο σημείο όπου είχαν αποβιβαστεί και πέντε ή δέκα λεπτά αργότερα ύψωσαν την τουρκική σημαία σε αυτό. Τότε είπαμε ότι η απόβαση πέτυχε. Σ’ εκείνο το σπίτι μαρτύρησε ο διοικητής της πρώτης μονάδας που αποβιβάστηκε στην ακτή, ο συνταγματάρχης İbrahim Karaoğlanoğlu.

Το πρωί της 21ης Ιουλίου (δεύτερη μέρα της επιχείρησης) λάβαμε την εξής διαταγή: “Εντοπίστηκε μια ελληνική νηοπομπή, που προστατεύεται από εννέα αντιτορπιλικά. Εχει διαπιστωθεί ότι η νηοπομπή αναχώρησε από τη Ρόδο και προσεγγίζει στην Κύπρο. Κινηθείτε με σκοπό να συναντήσετε, να σταματήσετε και να βυθίσετε αυτή τη νηοπομπή”. Ξεκινήσαμε από την Κερύνεια και, ακολουθώντας τη βόρεια ακτογραμμή της Κύπρου, τα αντιτορπιλικά “Kocatepe”, “Adatepe” και “ Mareşal Çakmak” κινηθήκαμε προς την Πάφο.

Η διαταγή έλεγε να βομβαρδίζουμε στόχους που εντοπίζαμε στις ακτές. Εντοπίσαμε έναν σταθμό ραντάρ στην ακτή. Σκεφθήκαμε ότι δεν ήταν σωστό να το βομβαρδίσουμε, αφού, αν παίρναμε την Κύπρο, αυτό το ραντάρ θα το χρησιμοποιούσαμε επ’ ωφελεία μας. Ετσι δεν το βομβαρδίσαμε…

Καθώς κινούμασταν προς την Πάφο είδαμε να πέφτει ένα αεροπλάνο μας. Εκείνη την ώρα, ένα από τα αεροπλάνα μας συνετρίβη. Τότε, το αντιτορπιλικό “Mareşal Çakmak” είδε κάτι να λάμπει στη θάλασσα. Μας είπαν στον ασύρματο να τους παρέχουμε προστασία, για να προσεγγίσουν την περιοχή όπου είδαν το αντικείμενο. Πράγματι, ήταν ο πιλότος του αεροσκάφους μας που συνετρίβη. Είχε κάνει χρήση του εκτινασσόμενου καθίσματος και έπεσε με το αλεξίπτωτο στη θάλασσα. Πήγαν και έσωσαν τον πιλότο. Αργότερα ήταν και αυτός ο πιλότος μαζί μας, όταν μας βομβάρδισε η δική μας πολεμική αεροπορία.

Βομβαρδισμένοι!

Μετά ήρθε άλλη μια διαταγή: “Τα αεροπλάνα μας θα βομβαρδίσουν την ελληνική νηοπομπή (που πλησιάζει στην Πάφο), μην μπείτε σ’ εκείνη την περιοχή. Δεδομένου ότι τα αεροπλάνα μας θα βομβαρδίσουν την ελληνική νηοπομπή, εμείς περιπλανιόμαστε και κινούμαστε μπρος – πίσω προς τις ακτές της Τουρκίας. Οπότε, δεν πάμε άλλο προς την Πάφο”. Το κέντρο πολεμικών επιχειρήσεων του πλοίου μας ενημερώνει τον κυβερνήτη και το λοιπό προσωπικό ότι έρχονται τουρκικά αεροπλάνα από την κατεύθυνση της Τουρκίας. Υστερα από λίγο, το κέντρο επιχειρήσεων του πλοίου μας άρχισε να λέει: “Τα αεροπλάνα επέστρεψαν, μας πλησιάζουν”.

Ενώ σκεφτόμουν γιατί το έκαναν αυτό, ξαφνικά ακούστηκε από τον ασύρματο του “Kocatepe”: “Δεχόμαστε επίθεση από αεροπλάνο, επίθεση αεροπλάνου”. Ακριβώς τότε, ο ήχος από τον ασύρματο του “Kocatepe” σταμάτησε και λίγο αργότερα άρχισαν οι βομβαρδισμοί στο δικό μας πλοίο, το “Adatepe”.

Μαντέψαμε ότι τα αεροπλάνα που μας βομβάρδιζαν ήταν δικά μας, αλλά δεν είχαμε επαφή μέσω ασυρμάτου με αυτά. Αυτά συμβαίνουν στις 21 Ιουλίου, γύρω στις 14.30. Μια τεράστια βόμβα 750 λιβρών εξερράγη ακριβώς δίπλα μας, στο νερό, και το πλοίο ξαφνικά έχασε κάθε επαφή.

Δείτε τι έγινε:

Ολες οι συσκευές ασυρμάτου και η γυροσκοπική πυξίδα μας απενεργοποιήθηκαν, και ο συναγερμός γυροσκοπίου άρχισε να ηχεί. Επειτα από εκείνο το ταρακούνημα άρχισε να χτυπά ο συναγερμός του πλοίου. Εσκασαν σωλήνες στο μηχανοστάσιο. Οι λέβητες είχαν μετατοπιστεί. Υπήρχε απώλεια νερού στον συμπυκνωτή. Οι ατμογεννήτριες σταμάτησαν και όλα ήταν κατάμαυρα μέσα στο πλοίο. Φυσικά, ο ξαφνικός βομβαρδισμός προκάλεσε σοκ σε όλους μας.

Ακριβώς αυτή τη στιγμή είδαμε το αντιτορπιλικό “Marshal Çakmak” μπροστά μας. Μια βόμβα ίδιου τύπου εξερράγη στην προβλήτα της πλώρης του. Το “Marshal Çakmak” ανταπέδιδε επίσης τα πυρά των αεροπλάνων.

Πυροβολούσαμε κι εμείς εναντίον τους. Λίγα λεπτά αργότερα, τα αεροπλάνα επιτέθηκαν ξανά. Αυτή τη φορά, μας σαρώνουν με πολυβόλο. Δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε με το “Marshal Çakmak”. Μαζί μας πήρε κατεύθυνση και το “Marshal Çakmak” προς την Τουρκία.

Για λίγο, κοίταξα προς τον Νότο (Κύπρος), εκεί όπου χτυπήθηκε το “Kocatepe”, και υπήρχε τεράστιος καπνός. Το πλοίο παρέμεινε εκεί που ήταν γιατί είχαν σταματήσει οι μηχανές του.

Όταν το “Kocatepe” σταμάτησε, τα αεροπλάνα άρχισαν να του επιτίθενται ξανά. Γιατί είναι πιο εύκολο να επιτεθείς στον ακίνητο στόχο. Εν τω μεταξύ, συνέχισαν να επιτίθενται και σε μας…

Δεν μπορούμε να πάμε να βοηθήσουμε το “Kocatepe”, γιατί πρέπει πρώτα να ασφαλιστούμε για να το σώσουμε. Ο κανόνας στη θάλασσα είναι ο εξής: αν υπάρχει κίνδυνος σε ένα ακίνητο πλοίο, κανένα πλοίο δεν μπορεί να πάει να βοηθήσει. Γιατί, για να βοηθήσεις ακίνητο πλοίο, πρέπει να σταματήσεις τις μηχανές και να μείνεις κι εσύ ακίνητος. Βυθίζουν αμέσως τον ακίνητο στόχο. Ετσι, πρέπει να σώσεις πρώτα τον εαυτό σου.

Τελικά, μπορέσαμε να αποκαταστήσουμε επαφή μέσω ασυρμάτου με το “Mareşal Çakmak” και τους εξηγήσαμε ότι είχαμε ζημιές. Ο διοικητής του στολίσκου μας ήταν ο κυβερνήτης του “Mareşal Çakmak”, ο επιτελικός αντιπλοίαρχος İrfan Tınaz, ο οποίος είπε: “Εσείς μεταβείτε σε ασφαλή ζώνη (ακτές της Ανατολίας), εγώ θα πάω στο ‘Kocatepe’ για βοήθεια”. Μία ώρα αργότερα λάβαμε ένα μήνυμα από το “Mareşal Çakmak” ότι δέχτηκαν και πάλι επίθεση από ένα αεροπλάνο – τους επιτέθηκαν ξανά…

Πηγαίνουν δίπλα στο “Kocatepe” και σταματούν τις μηχανές. Βλέπουν τις σχεδίες γύρω από το φλεγόμενο και βυθισμένο πλοίο. Στις σχεδίες ανέβηκαν αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και ναύτες, που κατάφεραν να σώσουν τη ζωή τους. Τι μπορούσε να κάνει εκεί το “Mareşal Çakmak”; Να κατεβάσει τις σωσίβιες λέμβους του και να μαζέψει το προσωπικό του “Kocatepe” από τη θάλασσα και να τους πάει στο πλοίο…

Ομως, την ώρα που ξεκινά η επιχείρηση διάσωσης, τα αεροπλάνα επιτίθενται ξανά και το “Mareşal Çakmak” αρχίζει να φεύγει από εκεί. Δίνει τις μηχανές του όσο μπορεί και ρίχνοντας αντιαεροπορικά πυρά προσπαθεί να απομακρυνθεί από εκεί. Ετσι, το πλήρωμα του “Kocatepe” στη θάλασσα μένει μόνο του, εγκαταλειμμένο στη μοίρα του. Ισραηλινά αλιευτικά (!) πλοία (με αξιωματικούς πληροφοριών στη θάλασσα) έσωσαν όσους είχαν μείνει στη θάλασσα.

Μπορέσαμε να φτάσουμε στο λιμάνι της Μερσίνας στις 8 η ώρα το επόμενο πρωί (22 Ιουλίου 1974). Πηγαίναμε πολύ αργά, γιατί είχαμε μείνει με μία μηχανή. Η ταχύτητά μας ήταν μόλις πέντε μίλια την ώρα. Προς το απόγευμα εκείνης της ημέρας ήρθε και το “Mareşal Çakmak”. Είχαν πολλά πλήγματα από τα αεροπλάνα μας. Και οι ίδιοι είχαν εξαντλήσει όλα τα πυρομαχικά τους, βάλλοντας κατά των δικών μας αεροπλάνων. Ωστόσο, σημειώθηκαν εκτεταμένες ζημιές στο πλοίο…

Ενώ ερχόμασταν προς την Τουρκία, αεροπλάνα πετούσαν ξανά από πάνω μας. Αλλά αυτή τη φορά ήταν ξεκάθαρο ότι πετούσαν για αναγνώριση, όχι για επίθεση. Στο μεταξύ, το κέντρο πολεμικών επιχειρήσεων πρέπει να αντιλήφθηκε ότι τα πλοία που δέχθηκαν την επίθεση ήταν τουρκικά, και το ανέφερε στα αεροπλάνα.

Δυστυχώς, ελληνική νηοπομπή δεν υπήρχε. Αυτό το καταλάβαμε αργότερα. Θα μπορούσε να είναι ηλεκτρονική παραπλάνηση. Ηταν η απαγορευμένη ζώνη που η Τουρκία κήρυξε εμπόλεμη ζώνη. Ισως κάποια εμπορικά πλοία, που ήθελαν να πάρουν τη σύντομη διαδρομή προς τον προορισμό τους, αναγκάστηκαν να συγκεντρωθούν σε εκείνη την απαγορευμένη περιοχή. Αλλά η εκτίμησή μου είναι ότι η νηοπομπή που εμφανίστηκε στην οθόνη του ραντάρ ήταν αποκλειστικά ηλεκτρονική παραπλάνηση.

Ομως, δυστυχώς, αυτή η εικόνα ανάγκασε τις ανώτερες Αρχές να λάβουν μέτρα σωστά και επιδιώχθηκε η καταστροφή εκείνης της νηοπομπής, που τελικά δεν υπήρχε. Δεν έχουμε δει ποτέ αυτή τη νηοπομπή με φυσικό τρόπο, παρά μόνο στην οθόνη των ραντάρ.

Κάποιοι είπαν ότι έφταιγε το πολεμικό ναυτικό σε αυτή την περίπτωση.

Αλλά, αν ίσχυε αυτό, γιατί δεν μας έλεγαν “Πρώτα τα αεροπλάνα μας θα επιτεθούν στη νηοπομπή, γι’ αυτό εσείς να μην κινηθείτε νότια αυτού του πεδίου”; Υποθέτω ότι τα αεροπλάνα δεν ήξεραν ότι τα δικά μας πλοία ήταν εκεί. Αραγε, φταίει η πολεμική αεροπορία;

Φυσικά, υπάρχει ένα σφάλμα, αλλά δεν νομίζω ότι είναι σφάλμα του πολεμικού ναυτικού ή της πολεμικής αεροπορίας. Μπορεί να φταίει το πολεμικό στρατηγείο στην Αγκυρα. Αν τα αεροπλάνα μας ήταν υπό τη διοίκηση του διοικητή της ναυτικής δύναμης που ήταν στη θάλασσα κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, αυτό το θλιβερό γεγονός δεν θα είχε συμβεί.

Τέτοια πράγματα μπορεί και έχουν συμβεί οπουδήποτε στον κόσμο και σε κάθε πόλεμο. Ας ερευνήσουμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγιναν τα τραγικά γεγονότα και ας μάθουμε από τα λάθη μας».

"Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο" - Βούλα Πατουλίδου στην κυβέρνηση : - Τα όρια τα βάζουν....οι κοντόφθαλμοι και οι άτολμοι! - Η κορυφή δεν χαρίζεται! Κερδίζεται με κόπο!! - ΒΙΝΤΕΟ

 

Voula Patoulidou 

Τα όρια τα βάζουν....οι κοντόφθαλμοι και οι άτολμοι!

Απαγορευμένα όνειρα για όσους δεν είναι έτοιμοι να πονέσουν, να στοχεύσουν, να αποτύχουν, να ξανασηκωθούν για να οργώσουν μια καθημερινότητα αρνήσεων.

Διάλεξα τον δύσβατο δρόμο.

Σαν σήμερα την 6η Αυγούστου του 1992 κατέκτησα το όνειρο μου.

Η κορυφή δεν χαρίζεται. Κερδίζεται με κόπο.

Αξίζει όμως όταν ξέρεις πως δεν είσαι μόνος. Όταν μαζί σου ανασταίνεται η περηφάνια ενός λαού!!!

ΒΙΝΤΕΟ

Βούλα ποτέ δεν σε ξεχνάμε! Πατουλίδου: "Για την Ελλάδα, ρε ...

youtube.com

https://www.youtube.com › watch

24 Ιουλ 2012 — Κ

 

Eurobank: - Η «σιωπηρή» ληστεία του εισοδήματος!!: - Όταν η κυβέρνηση κάνει πλάτες στη φτωχοποίηση των πολιτών!!

 

Η πρόσφατη μελέτη της Eurobank φέρνει στο φως μια ακόμα κραυγαλέα πραγματικότητα που η κυβέρνηση επιμένει να αγνοεί: η παντελής απουσία τιμαριθμικής προσαρμογής στις φορολογικές κλίμακες οδηγεί σε σιωπηρή αλλά ακραία φορολογική επιβάρυνση των νοικοκυριών. Και όλα αυτά εν μέσω διαρκούς πληθωρισμού που ροκανίζει το εισόδημα των απλών ανθρώπων.

Μισθωτοί, συνταξιούχοι και μικροεπαγγελματίες πληρώνουν κάθε χρόνο περισσότερο φόρο, όχι επειδή βγάζουν περισσότερα, αλλά επειδή η κυβέρνηση αρνείται να κάνει το αυτονόητο: να προστατεύσει το εισόδημα από τις επιπτώσεις της ακρίβειας.

Η κυβέρνηση γνωρίζει — και επιλέγει να μη δράσει

Δεν υπάρχει εδώ ούτε αμέλεια ούτε «δημοσιονομική προσαρμογή». Υπάρχει συνειδητή επιλογή να μεταφερθεί το βάρος της φορολογικής πολιτικής στις πλάτες των παραγωγικών στρωμάτων: εκείνων που εργάζονται, παράγουν και παλεύουν καθημερινά να επιβιώσουν.

Όταν το φορολογικό σύστημα δεν προσαρμόζεται στις πληθωριστικές πιέσεις, το αποτέλεσμα είναι απλό: κάθε αύξηση μισθού ή εισοδήματος καταλήγει στα ταμεία του κράτους, με τον πολίτη να μένει στην ίδια – ή χειρότερη – θέση. Αυτή είναι φορολογική παγίδα, όχι πολιτική δικαιοσύνη.

Μικρομεσαίοι στο στόχαστρο

Οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν έχουν κανένα απολύτως μαξιλάρι προστασίας. Πληρώνουν εισφορές, φόρους, τέλη, χαράτσια. Κι όμως, όταν η αγοραστική τους δύναμη πέφτει, το κράτος τούς ζητάει να πληρώσουν σαν να ζούσαν σε εποχές ευημερίας.

Η δήθεν «μεταρρυθμιστική» κυβέρνηση έχει επιλέξει στρατόπεδο: στέκεται απέναντι στην κοινωνία και δίπλα στις πολυεθνικές, τους μεγαλοεργολάβους και τα funds. Ο μικρός επαγγελματίας, ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, είναι απλώς αναλώσιμος. Ένα γρανάζι που πρέπει να αποδώσει περισσότερο, με λιγότερα μέσα.

Η κυβέρνηση της ΝΔ δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από τα «δύσκολα δημοσιονομικά περιθώρια». Δεν πρόκειται για αδυναμία. Πρόκειται για πολιτική επιλογή βίαιης αναδιανομής πλούτου προς τα πάνω.

Η μη τιμαριθμική προσαρμογή της φορολογικής κλίμακας είναι έγκλημα κατά της μεσαίας τάξης, την οποία το κυβερνών κόμμα χρησιμοποίησε προεκλογικά ως σημαία και τώρα την προδίδει ξεδιάντροπα.

Κάποιος πρέπει να πει τα πράγματα με το όνομά τους: αυτή δεν είναι φιλελεύθερη πολιτική, είναι οικονομικός αυταρχισμός. Και όσο η κοινωνία σιωπά, η κυβέρνηση θα συνεχίσει να την τιμωρεί.