E.A.A.Σ για τα μερίσματα: - Μέρος ΟΓΔΟΟ: - Για ποιους λόγους επιβάλλεται να ενισχύεται ο ΕΚΟΕΜΣ από τα έσοδα των αμυντικών δαπανών

 

Το Δίδυμο που Απαξιώνει τους Αντιπάλους του

 

Μητσοτάκης και Μαρινάκης σε συντονισμένη προσπάθεια αποδόμησης κάθε πρωτοβουλίας εκτός κυβερνητικού πλαισίου

Μέσα σε κλίμα αυξανόμενης πίεσης, δημοσκοπικής φθοράς και μαζικής δυσαρέσκειας, το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει, όπως φαίνεται, να κρύψει τα δομικά ζητήματα που το ταλανίζουν μέσω μιας σφοδρής επίθεσης στα κόμματα της αντιπολίτευσης συνολικά, με μια πρωτοφανή επίδειξη αλαζονείας και απαξίωσης κάθε διαφορετικής πολιτικής φωνής.

• Από τον Κώστα Καββαδία
  

Τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο υπουργικό συμβούλιο όσο και ο Παύλος Μαρινάκης σε συνέντευξή του επιδόθηκαν σε μια συντονισμένη προσπάθεια αποδόμησης όχι μόνο των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και οποιασδήποτε πολιτικής πρωτοβουλίας εμφανίζεται εκτός του κυβερνητικού πλαισίου.

Ο πρωθυπουργός, εμφανώς ενοχλημένος από τις πολιτικές διεργασίες και τα σενάρια νέων σχηματισμών, έδωσε τον τόνο και υποστήριξε ότι «από τη μία πλευρά εξαγγέλλονται νέα κόμματα, τα οποία, όμως, φαίνεται να επαναλαμβάνουν παλιές λογικές, με πρωτοεμφανιζόμενους ή επανεμφανιζόμενους πρωταγωνιστές, οι οποίοι φορούν ένα άλλο προσωπείο όταν είναι ήδη γνωστοί από τη δημόσια παρουσία τους, είτε στο άμεσο είτε στο απώτερο παρελθόν».

Παράλληλα, εξαπέλυσε καταιγισμό πυρών χωρίς ουσιαστικό επιχείρημα στις πολιτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης, κάνοντας λόγο για «θεσμικές -υποτίθεται- δυνάμεις» που «χάνουν ολοένα και περισσότερο τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία τους, σε μία πολιτική Βαβέλ, η οποία έχει έναν μόνο κοινό τόπο, και αυτός είναι η καταγγελία της κυβέρνησης».

Αναφερόμενος μάλιστα στο ΠΑΣΟΚ και στη στάση του για την ανανέωση της θητείας του Γιάννη Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος, σημείωσε πως «το ΠΑΣΟΚ χθες δεν υπερψήφισε, κι όμως ήταν το ίδιο το οποίο συμμετέχοντας σε μία κυβέρνηση τον είχε τοποθετήσει στη θέση αυτή». Στο ίδιο επιθετικό μοτίβο κινήθηκε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο οποίος επιχείρησε με τη σειρά του να απαξιώσει συνολικά κάθε πιθανή αντιπολιτευτική πρωτοβουλία, δηλώνοντας ότι «κάνοντας αναδρομή στη Μεταπολίτευση, οι Μεσσίες δεν έχουν σώσει ποτέ αυτή τη χώρα, ούτε κάποια άλλη».

Μάλιστα, μίλησε ευθέως για «κόμμα Καρυστιανού ή κόμμα Τσίπρα, μπορεί κόμμα Σαμαρά», αντιπαραβάλλοντάς τα με τη Νέα Δημοκρατία, η οποία, όπως είπε, «έχει τους ιδρυτές της, αλλά δεν είναι μονοπρόσωπο κόμμα». Για τη Μαρία Καρυστιανού ανέφερε ότι «οι μέχρι τώρα διατυπώσεις έχουν κοινά με την πλατεία, με αοριστολογίες», ενώ για τον Αλέξη Τσίπρα υποστήριξε πως «στο επικοινωνιακό δουλεύει, είναι rebranding ως προς το brand, όχι την πολιτική».

Νέες βόμβες, κατά του Πρωθυπουργού, από τον Καραμανλή - «Οι παράνομες παρακολουθήσεις πλήττουν τη Δημοκρατία» - «Χειραγωγήται την Δικαιοσύνη!!»

 

Νέες βόμβες από τον Κώστα Καραμανλή για υποκλοπές, «εμμονή των κρατούντων» στις εκπτώσεις στις δημοκρατικές αξίες και «προσπάθεια συκοφάντησης εκείνων που τολμούν να αμφισβητήσουν το δικό τους αφήγημα» με «ανώνυμες πένες του διαδικτύου». Κριτική στην κυβέρνηση για την πολιτική των «ήρεμων νερών» και μηνύματα για τα ελληνοτουρκικά. Αλλά και κριτική σε Ε.Ε., ΗΠΑ και Δύση.

Νέους κεραυνούς κατά του μεγάρου Μαξίμου για το σκάνδαλο των υποκλοπών εμπεριέχει η πρώτη δημόσια παρέμβαση του Κώστα Καραμανλή μετά την ηχηρή απουσία του από το Συνέδριο της ΝΔ και βέβαια μετά τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις στη Βουλή για το μπλοκάρισμα της εξεταστικής για την υπόθεση των παρακολουθήσεων.

Παρουσία στο ακροατήριο του Μεγάρου Μουσικής και του έτερου πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, καθώς επίσης του πρώην προέδρου της ΝΔ Βαγγέλη Μεϊμαράκη και του πρώην ΠτΔ Προκόπη Παυλόπουλου, ο κ. Καραμανλής όχι μόνο καθιστά σαφές ότι εμμένει στη σφοδρή κριτική του προς το Μαξίμου για το ζήτημα της κρίσης των θεσμών στη χώρα μας και για τη βεβαιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι οι θεσμοί, και πρωτίστως η Δικαιοσύνη, χειραγωγούνται, αλλά καταγγέλλει ευθέως τις «παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς παρακολουθήσεις» (δηλαδή τόσο τις επισυνδέσεις της ΕΥΠ που επικαλούνται ανύπαρκτους λόγους «εθνικής ασφάλειας», όσο και το παράνομο Predator) που, όπως τόνισε, «πλήττουν τη Δημοκρατία».

Και μάλιστα, με σαφή «καρφιά» προς την κορυφή του «επιτελικού κράτους», καταγγέλλει και την «εμμονή των κρατούντων στις εκπτώσεις αυτές», οι οποίοι «καταφεύγουν με ευκολία στην προσπάθεια μείωσης και συκοφάντησης εκείνων που τολμούν να αμφισβητήσουν το δικό τους αφήγημα» και μάλιστα το κάνουν με «καθοδηγούμενες, αλλά ανώνυμες πέννες του διαδικτύου», τρέφοντας έτσι και τις «αντισυστημικές τάσεις».

«Εκπτώσεις σε δημοκρατικές αξίες»

Ειδικότερα, μιλώντας στην παρουσίαση του βιβλίου των Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου και Κωνσταντίνου Φίλη, με τίτλο «Η Νέα Παγκόσμια Τάξη- Το Δίκαιο της Ισχύος», ο Κ. Καραμανλής σημειώνει ότι «εκπτώσεις σε δημοκρατικές αξίες αποσταθεροποιούν την κοινωνική συνοχή και το αξιακό σύστημα της μεταπολεμικής Δύσης», επισημαίνοντας ότι «ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το ζήτημα της ακριβούς και αμερόληπτης πληροφόρησης είναι καθοριστικής σημασίας».

Για να τονίσει με νόημα ότι «όταν οι πληροφορίες εξυπηρετούν κατεστημένα συμφέροντα ή καταντούν απροκάλυπτη απόπειρα χειραγώγησης, η Δημοκρατία πλήττεται» και να τονίσει ότι «Παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς παρακολουθήσεις πλήττουν επίσης τη Δημοκρατία».

«Εμμονή των κρατούντων στις εκπτώσεις» – «Προσπάθεια συκοφάντησης» και με «ανώνυμες πένες διαδικτύου»

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρώην πρωθυπουργός επισημαίνει ότι «το μεγαλύτερο ίσως πλήγμα είναι η διευρυνόμενη βεβαιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι οι θεσμοί, πρωτίστως μάλιστα η Δικαιοσύνη ως το θεμέλιο της ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας, χειραγωγούνται», τονίζοντας ότι «όλα αυτά ανατρέπουν το αφήγημα της Δυτικής υπεροχής. Όμως, αντί συγκροτημένης προσπάθειας ανάσχεσης των αρνητικών συνεπειών τους, βλέπουμε συχνά την εμμονή των κρατούντων στις εκπτώσεις αυτές. Καταφεύγουν με ευκολία στην προσπάθεια μείωσης και συκοφάντησης εκείνων που τολμούν να αμφισβητήσουν το δικό τους αφήγημα. Συχνά, μάλιστα, με καθοδηγούμενες, αλλά ανώνυμες πέννες του διαδικτύου. Πως να απορεί κανείς, λοιπόν, με την εκρηκτική ενδυνάμωση αντισυστημικών τάσεων».

Στο ίδιο πλαίσιο χαρακτηρίζει «ανησυχητικό, όσον αφορά την κοινωνική συνοχή, την πολιτική σταθερότητα και την ποιότητα των δυτικών δημοκρατιών», το γεγονός ότι «όλο και περισσότερος πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια λιγότερων ατόμων και το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων διαρκώς διευρύνεται».

Κριτική στα «ήρεμα νερά»

Ο κ. Καραμανλής διατυπώνει επίσης σαφή κριτική προς το Μαξίμου για την πολιτική των «ήρεμων νερών» στα ελληνοτουρκικά.

Ειδικότερα σημειώνει ότι «ο νόμος που ετοιμάζει η Τουρκία, σύμφωνα με πρόσφατες διαρροές, είναι εξωφρενικός. Το αδιανόητο «Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας» που πολλοί θεωρούν ότι προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση, αφού πλέον διδάσκεται στα σχολεία και γαλουχεί, παραπλανά και φανατίζει τις νέες γενιές, τώρα παίρνει την πλέον επίσημη μορφή και γίνεται νόμος του κράτους, προκειμένου να δεσμεύει και όλες τις επόμενες κυβερνήσεις», προσθέτοντας ότι «φυσικά και δεν έχει καμία νομική αξία για την επιβολή τετελεσμένων, αλλά δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία για τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο μισό Αιγαίο και δεσμεύει το κράτος της Τουρκίας για επιβολή του νόμου αυτού στο πεδίο. Και πάντως αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών».

Κριτική στην Ε.Ε.

Αλλά σαφή κριτική ασκεί ο πρώην πρωθυπουργός και στην Ευρώπη, σημειώνοντας πως «σε ότι αφορά την Ελλάδα ειδικά, είναι κραυγαλέες οι αντιφάσεις της Ε.Ε. στο θέμα της ενιαίας ασφάλειας και άμυνας» και επισημαίνοντας πως «τη στιγμή που η Τουρκία έχει αναθεωρητικούς στόχους απέναντι σε ένα κράτος μέλος, την Ελλάδα, μας απειλεί συνεχώς με πόλεμο και συχνά καταφεύγει στη βία για να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες της, η Άγκυρα θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα κράτη μέλη».

Κάνει μάλιστα λόγο για «μια προκλητική αντίφαση στη στάση των περισσότερων συμμάχων και εταίρων» σε ό,τι αφορά την Κύπρο, τονίζοντας ότι «ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και ενισχύεται με κάθε τρόπο ο αμυνόμενος, τα αντίστοιχα βάσανα της Κύπρου, που συνεχίζονται εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, δεν αντιμετωπίζονται. Ακόμα χειρότερα, καταβάλλονται προσπάθειες για την εξεύρεση λύσεων που θέτουν τον επιτιθέμενο και το θύμα σε ισότιμη βάση ή που νομιμοποιούν την παράνομη κατοχή και θέτουν την Κύπρο σε κατάσταση ομηρίας απέναντι στην Τουρκία, σε πλήρη ασυμφωνία με το ευρωπαϊκό κεκτημένο».

«Η περίοδος χάριτος τελείωσε»

Στο πλαίσιο της κριτικής του προς την Ευρώπη, ο κ. Καραμανλής σημειώνει ότι «η Ε.Ε. πρέπει να καταλάβει ότι η περίοδος χάριτος έχει τελειώσει και ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να βασίζεται στις αμερικανικές δυνάμεις για την ασφάλειά της, ούτε, φυσικά, να περιμένει ότι μια αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ θα της εξασφαλίσει ξανά την αμυντική κάλυψη, την οποία της παρείχε μέχρι τώρα η Ουάσιγκτον. Πρέπει να αποδεχτεί ότι δεν υπάρχει γυρισμός και να προωθήσει άμεσα τις απαραίτητες πρωτοβουλίες που θα της επιτρέψουν να είναι αυτάρκης στον αμυντικό τομέα. Και πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι κίνδυνοι στην περιοχή της είναι πολύ περισσότεροι από ό,τι αντιλαμβάνεται και δεν προέρχονται μόνο από την ανατολή, αλλά και από το νότο, δηλαδή από την Τουρκία και άλλους παράγοντες αστάθειας στα νότια σύνορά της».

Στο ίδιο πλαίσιο, στηλιτεύει το γεγονός ότι «δεν έχει επιτευχθεί ακόμη πλήρως η Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» με την έννοια «όχι μόνο της αμοιβαίας βοήθειας, αλλά και της αντιμετώπισης των προβλημάτων όλων των κρατών μελών ως κοινών ευρωπαϊκών προβλημάτων. Η αλληλεγγύη, όχι απαραίτητα μόνο ως ηθική αξία, αλλά ως ρεαλιστική συνειδητοποίηση ότι τα ιδιαίτερα συμφέροντα του καθενός εξυπηρετούνται καλύτερα όταν ολόκληρο το οικοδόμημα είναι ισχυρό. Ενώ η υπεράσπιση των μικροσυμφερόντων των μεμονωμένων κρατών μελών έχει επικρατήσει έναντι της υπεράσπισης του συνολικού συμφέροντος».

Για να τονίσει ότι «Με αυτά τα δεδομένα, πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών». Διότι, όσο κατανοητή και αν είναι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων, εφ’ όσον η συμπεριφορά αυτή παρερμηνεύεται ως υποχωρητικότητα στην άσκηση και του παραμικρού δικαιώματός μας, ακόμα και στην καρδιά του Αιγαίου, ή απαλλάσσει την Τουρκία από το βάρος της επιθετικής της συμπεριφοράς στα μάτια των τρίτων – υποκριτικά βέβαια, γιατί τους βολεύει –, το κόστος καθίσταται δυσανάλογα μεγαλύτερο από το επιδιωκόμενο υποτιθέμενο όφελος».

Μήνυμα στην κυβέρνηση για ελληνοτουρκικά

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρει μεν ότι «σωστά ενισχύεται η αμυντική και αποτρεπτική ικανότητα της χώρας» για να στείλει όμως σαφές μήνυμα στην κυβέρνηση, τονίζοντας ότι «ήρθε η ώρα να καταδειχθεί πλέον σε εταίρους και συμμάχους, ακόμα και με μια διαρκή εκστρατεία δημόσιας διπλωματίας και με τρόπο επίμονο και σαφή, το αδιανόητο των τουρκικών βλέψεων και το μέγεθος της τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας. Και προς την Τουρκία, καθαρά και ξάστερα το μήνυμα ότι κανείς στην Ελλάδα δεν προσφέρεται για εκπτώσεις σε ζητήματα διεθνώς κατοχυρωμένων Δικαίων και δικαιωμάτων της χώρας».

Προειδοποιήσεις για γεωπολιτικά

Αλλά σαφή μηνύματα και προειδοποιήσεις διατυπώνει ο Κ. Καραμανλής προς το Μαξίμου και σε σχέση με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, με σαφείς αιχμές για την προσέγγιση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία κατηγορείται για μονοδιάστατη εξωτερική πολιτική και ότι έχει προσδεθεί στο άρμα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Με την τοποθέτησή του, η οποία αναδεικνύει εκ νέου τη δική του διαφορετική προσέγγιση υπέρ μιας «πιο πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», ο πρώην πρωθυπουργός σημειώνει ότι «η Ελλάδα οφείλει να διαβάσει σωστά τις εξελίξεις», τονίζοντας ότι «το πολυπολικό σύστημα που αναδεικνύεται υπαγορεύει μια πιο περίπλοκη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική απαλλαγμένη από τις αυστηρές διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι ταγμένη με τη Δύση, αλλά η ίδια η Δύση πλέον μεταλλάσσεται ή και διχάζεται και μέρος αυτής συνομιλεί με τη Ρωσία και την Κίνα».

Για να προσθέσει: «Όχι μόνο οι ΗΠΑ. Πρόσφατα ακούστηκαν φωνές και εντός της ΕΕ που προτρέπουν σε συνομιλίες με τη Ρωσία. Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι κατά της βίας και του αναθεωρητισμού, αλλά θα πρέπει αυτό το δόγμα να έχει καθολική εφαρμογή. Δεν μπορεί εμείς να τασσόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις στο πλευρό του αμυνόμενου και η υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά – προσέξτε – ακόμα ακόμα και αυτός ο αμυνόμενος, να μην τάσσεται στο δικό μας πλευρό όταν απειλούμαστε!».

«Κόσμος που ολισθαίνει σε κατάσταση διεθνούς αναρχίας»

Τέλος, ο πρώην πρωθυπουργός αναφερόμενος στον «νέο πολυπολικό κόσμο» που «αναδύεται» και ασκώντας σαφή κριτική στις ΗΠΑ και τη Δύση, σημειώνει ότι «το διεθνές σύστημα επιστρέφει σε μια realpolitik σφαιρών επιρροής και ωμής βίας ως μέσο επίλυσης διεθνών διαφορών, με πλήρη αδιαφορία για το κράτος δικαίου και τις διεθνείς συνθήκες και οργανισμούς» και πως «ακόμη και ο ΟΗΕ επιχειρείται να αποδομηθεί από την ίδια τη Δύση, καθώς οι ΗΠΑ προσβλέπουν στην αντικατάστασή του με ένα προσωποπαγές όργανο ηγετών και φίλων με ισχύ και παρόμοιες αναθεωρητικές βλέψεις, το λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης».

Για να τονίσει ότι «πρόκειται για έναν κόσμο που ολισθαίνει σε μια κατάσταση διεθνούς αναρχίας, με τη βία να επιβάλλει το δίκαιο του ισχυρότερου και να χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό, αναθεωρητισμό και ηγεμονικές φιλοδοξίες» και να επισημάνει ότι «η Ε.Ε. αδυνατεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο, όχι μόνο λόγω απροθυμίας ή έλλειψης σοβαρής ηγεσίας, αλλά και λόγω των αδυναμιών της σε ότι αφορά την ταχεία λήψη αποφάσεων και τη διαμόρφωση ενιαίας στρατηγικής μεταξύ των κρατών μελών».

ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ και η Συμφωνία των Πρεσπών = Νέα Τραγωδία για την Ελλάδα!

 

Savvas Manousaridis

5 ώρ. ·

ΕΛΑΣ: Ιστορικός συμβολισμός ή πολιτική επανασυσκευασία;

Η ανακοίνωση της νέας «Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης» με το ακρωνύμιο «ΕΛΑΣ» άνοιξε αμέσως μια μεγάλη πολιτική και ιστορική συζήτηση. Και όχι άδικα. Διότι στην ελληνική συλλογική μνήμη, τα τέσσερα αυτά γράμματα δεν είναι ένα απλό κομματικό brand.

Το όνομα «ΕΛΑΣ», μήπως παραπέμπει ευθέως στον «Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό», τη μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση της Κατοχής; Ένα όνομα συνδεδεμένο με αγώνες, θυσίες, αλλά και με τον βαθύ εμφυλιακό διχασμό που ακολούθησε.

Η επιλογή του ίδιου ακρωνυμίου από έναν νέο πολιτικό φορέα μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Είναι μια σαφής προσπάθεια αξιοποίησης της ιστορικής μνήμης και του συναισθηματικού φορτίου της αριστερής παράδοσης. Ένα πολιτικό μήνυμα που επιχειρεί να συνδέσει το νέο εγχείρημα με την έννοια της αντίστασης, της λαϊκής συσπείρωσης και των κοινωνικών αγώνων.

Όμως η πολιτική μνήμη στην Ελλάδα δεν σταματά στη δεκαετία του ’40.

Η κοινωνία θυμάται και τη δεκαετία της κρίσης.

Θυμάται τις μεγάλες υποσχέσεις περί κατάργησης μνημονίων, τις συγκρούσεις με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, τα capital controls, το δημοψήφισμα και τελικά τον πολιτικό συμβιβασμό που ακολούθησε. Θυμάται επίσης μια σειρά πολιτικών επιλογών που σημάδεψαν εκείνη την περίοδο και οι οποίες, για πολλούς πολίτες, αποτέλεσαν τη μεγαλύτερη διάψευση προσδοκιών της μεταπολίτευσης.

Θυμάται ότι ενώ υποσχέθηκαν πως «θα διώξουν την τρόικα», τελικά οι θεσμοί παρέμειναν με διαφορετικό όνομα. Ότι ενώ διακήρυτταν πως «θα σκίσουν τα μνημόνια», υπέγραψαν τρίτο μνημόνιο. Ότι ο ΕΝΦΙΑ όχι μόνο δεν καταργήθηκε, αλλά διατηρήθηκε κανονικά. Ότι η περίφημη 13η σύνταξη δεν επανήλθε όπως είχε παρουσιαστεί προεκλογικά.

Θυμάται τον βασικό μισθό των 751 ευρώ που υποσχέθηκαν άμεσα αλλά δεν εφαρμόστηκε τότε όπως είχε εξαγγελθεί. Θυμάται το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» που παρουσιάστηκε ως σχέδιο κοινωνικής ανακούφισης και οικονομικής αναγέννησης, αλλά έμεινε σε μεγάλο βαθμό ανεφάρμοστο.

Θυμάται τις κλειστές τράπεζες, τις ουρές στα ΑΤΜ και τα capital controls που σημάδεψαν το καλοκαίρι του 2015. Θυμάται τις περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, την κατάργηση του ΕΚΑΣ για χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους, την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και τη μετατροπή του «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» σε ένα νέο πλαίσιο πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας.

Θυμάται ακόμη τον νόμο Κατρούγκαλου και τις δραματικές αλλαγές στις συντάξεις χηρείας, οι οποίες συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι σήμερα. Χιλιάδες χήρες και χήροι είδαν μετά την παρέλευση της τριετίας τη σύνταξη χηρείας να μειώνεται σημαντικά όταν λαμβάνουν δική τους σύνταξη ή έχουν εισόδημα από εργασία. Στην πράξη, σε πολλές περιπτώσεις, το καταβαλλόμενο ποσό περιορίζεται περίπου στο 35% της αρχικής σύνταξης του θανόντος.

Και το σημαντικότερο: η συγκεκριμένη ρύθμιση παραμένει ουσιαστικά ενεργή από το 2016 μέχρι σήμερα, παρά τις κατά καιρούς πολιτικές εξαγγελίες και τις έντονες κοινωνικές αντιδράσεις. Για πολλές οικογένειες αποτέλεσε μια βαθιά αίσθηση αδικίας, καθώς άνθρωποι που έχασαν τον σύζυγό τους βρέθηκαν αντιμέτωποι όχι μόνο με την προσωπική απώλεια αλλά και με σοβαρή οικονομική υποβάθμιση.

Θυμάται επίσης τη βαριά φορολογία της μεσαίας τάξης, την αύξηση του ΦΠΑ σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες, την επιβάρυνση επαγγελματιών και ελεύθερων επαγγελματιών, αλλά και το κλίμα αβεβαιότητας που οδήγησε επιχειρήσεις και επενδύσεις σε αναστολή.

Και τελικά, αυτό που πολλοί θυμούνται περισσότερο δεν είναι μόνο τα μέτρα. Είναι η αντίθεση ανάμεσα στα λόγια και τις πράξεις. Η απόσταση ανάμεσα στις επαναστατικές εξαγγελίες και στον πολιτικό ρεαλισμό που ακολούθησε.

Γι’ αυτό και η επιλογή του ονόματος «ΕΛΑΣ» σήμερα δεν αντιμετωπίζεται από όλους ως απλός ιστορικός συμβολισμός. Για αρκετούς πολίτες μοιάζει περισσότερο με προσπάθεια πολιτικής επανασυσκευασίας ενός χώρου που κουβαλά ακόμη το βάρος των αντιφάσεων της προηγούμενης δεκαετίας.

Διότι οι κοινωνίες μπορεί να ξεχνούν εύκολα τα συνθήματα.

Δύσκολα όμως ξεχνούν όταν αισθανθούν ότι εξαπατήθηκαν.

Και τελικά, όσο ισχυρό κι αν είναι ένα ιστορικό όνομα, η πολιτική αξιοπιστία δεν χτίζεται με συμβολισμούς. Χτίζεται με συνέπεια, αυτοκριτική και αλήθεια απέναντι στην κοινωνία

E.A.A.Σ για τα μερίσματα: - Μέρος ΕΒΔΟΜΟ: - Για ποιους λόγους οι κυβερνήσεις, δεν χορηγούν στους αποστράτους των Ε.Δ, επικουρική σύνταξη;; - Για ποιους λόγους οι κυβερνήσεις, χορηγούν 60 εκατ. ετησίως στους αποστράτους της ΕΛ.ΑΣ;;

 

Πρωθυπουργός: - Οι πολίτες ξέρουν πως βαδίζουμε, στο δρόμο της φροντίδας, για την βελτίωση της καθημερινής ζωής .

 

Καλή σας ημέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Έχουμε μια πλούσια ατζέντα σήμερα στο Υπουργικό, το οποίο, όμως, δυστυχώς για ακόμα μία φορά διεξάγεται σε εξαιρετικά αβέβαιες διεθνείς συνθήκες, με τις συνέπειες από την κρίση στο Ιράν να εξακολουθούν να σκιάζουν την παγκόσμια οικονομία, προκαλώντας μία παρατεταμένη, θα έλεγα, αβεβαιότητα, η οποία μόνο καλό δεν κάνει.

Ενώ και στην εσωτερική πολιτική σκηνή, ειδικά στην αντιπολίτευση, θα έλεγα ότι τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σύνθετα, από παράλληλες εξελίξεις των τελευταίων ημερών.

Από τη μία πλευρά εξαγγέλλονται νέα κόμματα, τα οποία, όμως, φαίνεται να επαναλαμβάνουν παλιές λογικές, με πρωτοεμφανιζόμενους ή επανεμφανιζόμενους πρωταγωνιστές, οι οποίοι φορούν ένα άλλο προσωπείο όταν είναι ήδη γνωστοί από τη δημόσια παρουσία τους, είτε στο άμεσο είτε στο απώτερο παρελθόν.

Και από την άλλη, βέβαια, θεσμικές -υποτίθεται- δυνάμεις εμφανίζονται να χάνουν ολοένα και περισσότερο τη σοβαρότητα και την αξιοπιστία τους, σε μία πολιτική Βαβέλ, η οποία έχει έναν μόνο κοινό τόπο, και αυτός είναι η καταγγελία της κυβέρνησης.

Για παράδειγμα, θα έχουμε σήμερα την ευκαιρία να επικυρώσουμε την ανανέωση της θητείας του Γιάννη Στουρνάρα στην Τράπεζα της Ελλάδος. Το ΠΑΣΟΚ χθες δεν υπερψήφισε, κι όμως ήταν το ίδιο το οποίο συμμετέχοντας σε μία κυβέρνηση τον είχε τοποθετήσει στη θέση αυτή.

Είναι ένα πρόσωπο το οποίο έχει εμπειρία, έχει διεθνή αποδοχή, βοήθησε την Ελλάδα να μείνει στο ευρώ, έγινε μάλιστα και το ίδιο στόχος μίας σκευωρίας, της σκευωρίας Novartis, δίπλα σε στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, δίπλα σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Πρόκειται, πράγματι, για φαινόμενα αναντίστοιχα, θα έλεγα, της κρισιμότητας των καιρών, γι’ αυτό και η δική μας απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη και πρέπει να είναι διπλή: να εξακολουθούμε να στηρίζουμε τα εισοδήματα απέναντι σε έκτακτες κρίσεις και, βέβαια, να προωθούμε τις μεγάλες αλλαγές οι οποίες προωθούν την πορεία προόδου της πατρίδας μας.

Έτσι, και σε συνεννόηση με το Υπουργείο Οικονομικών, θα παρατείνουμε την επιδότηση του diesel στο δίκτυο με 15 λεπτά. Είναι μία παρέμβαση που προβλέπεται ότι θα κρατήσει το πετρέλαιο κίνησης φθηνότερο κατά 30 λεπτά σε σχέση με αυτό που ήταν τον Μάρτιο.

Ενώ θα πρέπει να θυμίσουμε ότι έχουμε ήδη αποφασίσει και θα καταβληθεί στα τέλη Ιουνίου η εφάπαξ ενίσχυση των οικογενειών, ύψους 150 ευρώ για κάθε παιδί, χωρίς μάλιστα καμία ειδική αίτηση και με βάση πολύ διευρυμένα εισοδηματικά κριτήρια, τα οποία καλύπτουν άνω του 80% των νοικοκυριών της επικράτειας. Σχεδόν ένα εκατομμύριο οικογένειες με παιδιά θα ωφεληθούν από το μέτρο αυτό.

Αξίζει να θυμίσουμε ότι, μέχρι στιγμής, τα μέτρα τα οποία έχει λάβει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την ενεργειακή κρίση ξεπερνούν τα 800 εκατομμύρια ευρώ.

Είναι, όμως, το αποτέλεσμα μιας συνετής πολιτικής που μεταφράζει το πλεόνασμα της οικονομίας σε ένα συνεχές μέρισμα προς την κοινωνία. Προφανώς όχι αυτό το οποίο θα θέλαμε, αλλά σίγουρα αυτό το οποίο μπορούμε.

Βαδίζοντας, όμως, σε έναν δρόμο που θα επιτρέπει η φροντίδα για την βελτίωση της καθημερινής ζωής να μπορεί να γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Και, νομίζω, είναι ένας δρόμος σταθερότητας και σιγουριάς, τη σημασία των οποίων είμαι βέβαιος ότι αντιλαμβάνονται και οι πολίτες εν μέσω τόσης αβεβαιότητας γύρω μας.

Θα έλεγα ότι αυτό ήταν και το πολύ ενδιαφέρον μήνυμα το οποίο εκπέμφθηκε και από τις βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο. Ξέρω ότι αρκετά από τα στελέχη μας βρέθηκαν στη Μεγαλόνησο για να στηρίξουν το αδελφό κόμμα, τον Δημοκρατικό Συναγερμό.

Και εκεί εκδηλώθηκαν πολλές, θα έλεγα, απόπειρες λαϊκισμού, δήθεν αντισυστημισμού, γκάλοπ τα οποία προέβλεπαν τον πολυκερματισμό, τη δραματική πτώση των παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων. Τελικά, όμως, οι πολίτες, οι ψηφοφόροι της Κύπρου είχαν άλλη άποψη.

Νομίζω ότι, βλέποντας από κοντά και τη συνολική αστάθεια του διεθνούς περιβάλλοντος, εμπιστεύθηκαν για ακόμη μια φορά τον Δημοκρατικό Συναγερμό, περιορίζοντας σε πολύ χαμηλότερα ποσοστά από τα προβλεπόμενα τους κάθε λογής δημαγωγούς.

Ερχόμαστε τώρα στα δικά μας και στην πολύ πλούσια ατζέντα του Υπουργικού Συμβουλίου. Να ξεκινήσω με το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας για την αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία. Είναι μία αρχή που ναι μεν κατοχυρώνεται και συνταγματικά και ευρωπαϊκά, όμως υπάρχει ακόμα μισθολογικό χάσμα, το οποίο είναι υπαρκτό και στη χώρα μας, όπως είναι υπαρκτό και στην Ευρώπη. Είναι ένα κενό το οποίο πρέπει πια οριστικά να εξαλειφθεί.

Στο εξής λοιπόν -θα μας τα πει πιο αναλυτικά η Νίκη- οι εργοδότες θα πρέπει να γνωστοποιούν τις απολαβές για κάθε θέση, χωρίς να ζητούν συγκεκριμένα γυναίκα ή άντρα υποψήφιο, παρά μόνο να προσδιορίζουν τα προσόντα τα οποία απαιτούνται.

Ταυτόχρονα, επιχειρήσεις με πάνω από 100 απασχολούμενους, όπως και δημόσιοι φορείς, θα καταθέτουν τακτικά στοιχεία για τυχόν διαφορές στις αμοιβές μεταξύ των δύο φύλων, και αν υπάρχουν αδικαιολόγητες αποκλίσεις, θα πρέπει να αναπροσαρμόζουν τη μισθολογική τους δομή.

Και κάτι ακόμα, το οποίο δεν αφορά μόνο το Υπουργείο Εργασίας αλλά αφορά και το Υπουργείο Υγείας: στο ίδιο νομοσχέδιο η πρόθεση της κυβέρνησης είναι να περιλάβει την ένταξη όλων των νοσηλευτών, των οδηγών των πληρωμάτων των ασθενοφόρων, του ΕΣΥ και του ΕΚΑΒ, στην κατηγορία των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων. Κάτι το οποίο σημαίνει προφανή οφέλη ως προς τη συνταξιοδότησή τους.

Είναι ένα, νομίζω, αίτημα πολλών ετών, δεκαετιών, το οποίο θα υλοποιήσει αυτή η κυβέρνηση και νομίζω ακόμα μια δέσμευση που θα μπορούμε, αφού το έχουμε νομοθετήσει, να πούμε ότι «το είπαμε και το κάνουμε».

Το επόμενο θέμα μας είναι η Κοινή Αγροτική Πολιτική 2028 – 2034. Έχω ζητήσει από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης να μας κάνει μια παρουσίαση, μεταφέροντάς μας και την ευρωπαϊκή του εμπειρία για το πώς προδιαγράφονται διαπραγματεύσεις οι οποίες θα είναι εκ των πραγμάτων σύνθετες.

Για ένα πράγμα νομίζω ότι είμαστε απολύτως βέβαιοι -νομίζω ότι εδώ εκφράζω και τις απόψεις της πλειοψηφίας των ευρωπαϊκών χωρών-, ότι δεν πρόκειται να δεχθούμε περικοπή των πόρων, ούτε όσον αφορά την Κοινή Αγροτική Πολιτική ούτε όσον αφορά τις πολιτικές Συνοχής και ούτε, προφανώς, κάποια ανακατανομή που θα εντείνει τις ανισότητες μεταξύ των κρατών μελών.

Θέλουμε απλοποίηση των κανόνων χρηματοδότησης, θέλουμε ευελιξία με βάση τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Νομίζω ότι και τα θέματα αυτά αναδεικνύουν από τώρα την τεράστια σημασία της ελληνικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία θυμίζω ότι ξεκινά τον Ιούλιο του 2027 και, κατά πάσα πιθανότητα, κανονιστικά θα κληθεί να αντιμετωπίσει πάρα πολλές από τις εκκρεμότητες οι οποίες θα αφορούν την οριστικοποίηση του νέου ευρωπαϊκού προϋπολογισμού.

Μια ξεχωριστή αναφορά στο νέο πλαίσιο του Υπουργείου Ανάπτυξης για τη διευκόλυνση των ξένων άμεσων επενδύσεων, με ειδικά κίνητρα για στρατηγικούς τομείς: τη βιομηχανία, την έρευνα, την άμυνα, την υγεία.

Θέλουμε επενδύσεις με υψηλή προστιθέμενη αξία, με ποιοτική τεχνογνωσία, με μεταφορά τεχνογνωσίας. Έχουμε ήδη κάνει ένα σημαντικό βήμα: έχουμε μειώσει το επενδυτικό κενό με την Ευρώπη άνω του 50%. Υπάρχει ακόμα δρόμος να διανύσουμε και γι’ αυτό η διαρκής προσέλκυση ποιοτικών επενδύσεων βρίσκεται στο επίκεντρο της οικονομικής αλλά και της αναπτυξιακής μας πολιτικής.

Θα υπάρχει, βέβαια, και η τακτική παρουσίαση πια από τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών για την πρόοδο του Ταμείου Ανάκαμψης. Μπαίνουμε πια για τα καλά στην τελική ευθεία. Είναι μια ευκαιρία, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, ο καθένας ξεχωριστά να προβάλλει το σημαντικό έργο το οποίο έχει επιτευχθεί, ως αποτέλεσμα της χρηματοδότησης του Ταμείου Ανάκαμψης.

Είναι πολλά τα οφέλη για την ελληνική κοινωνία, και σε πολλά διαφορετικά επίπεδα, τα οποία αξίζουν να προβληθούν. Και βέβαια, έχω ζητήσει και από τα συναρμόδια Υπουργεία, με την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης, να κάνουν μία συνολική αποτίμηση του οφέλους για την ελληνική οικονομία. Νομίζω ότι θα είναι και ο καλύτερος τρόπος να αποδείξουμε ότι τελικά αυτή η πολύ σημαντική πρόσθετη χρηματοδότηση που έλαβε η ελληνική οικονομία επ’ αφορμή της υγειονομικής κρίσης του Covid, τελικά αξιοποιήθηκε προς όφελος της κοινωνίας και όλων των Ελλήνων πολιτών.

Έχουμε ακόμα μία πρωτοβουλία, από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, που ενσωματώνει και διευρύνει όλες τις δυνατότητες του εξωδικαστικού συμβιβασμού. Είναι προβλέψεις που αφορούν εκατομμύρια πολίτες.

Και έχουμε, βέβαια, και την υιοθέτηση του Κανονισμού του ΑΙ, του ΑΙ Act, που αφορά την τεχνητή νοημοσύνη, ένα σύνθετο νομοθέτημα το οποίο καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στα προφανή οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και στην προστασία και στους κανόνες που θα πρέπει να διέπουν τη χρήση της και θα διασφαλίζουν τα δικαιώματα όλων από την κακή χρήση της τεχνητής νοημοσύνης.

Να θυμίσω ότι η Ελλάδα είναι μια από τις πρώτες χώρες που διαθέτει μία Εθνική Στρατηγική για την τεχνητή νοημοσύνη. Θέλω να τονίσω ότι ήδη αξιοποιούμε την τεχνητή νοημοσύνη σε πολλά διαφορετικά επίπεδα και θέλω να θυμίσω αυτό το οποίο είχα πει και σε προηγούμενο Υπουργικό Συμβούλιο: το θεωρώ απαραίτητο ο καθένας και η καθεμία από εσάς να έχετε έναν τουλάχιστον σύμβουλο ο οποίος θα ασχολείται αποκλειστικά με θέματα τεχνητής νοημοσύνης, διότι είναι μία οριζόντια τεχνολογική επανάσταση, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα πεδία άσκησης δημόσιας πολιτικής.

Αναμένουμε, αγαπητέ Δημήτρη, και τα εγκαίνια στο Λαύριο του νέου υπερυπολογιστή, του «Δαίδαλου», που και αυτός χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης. Νομίζω ότι είναι μία πολύ σημαντική υπολογιστική προσθήκη στις δυνατότητες και του ελληνικού Δημοσίου, αλλά και των ελληνικών startup επιχειρήσεων.

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Θα πω μόνο, γιατί αξίζει να το αναφέρουμε, ότι σήμερα κατατίθεται στη Βουλή το νομοσχέδιο για το άσυλο, το οποίο έχει συζητηθεί πολλές φορές. Ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης με άλλη ιδιότητα είχε παίξει έναν καθοριστικό ρόλο στο να πετύχουμε αυτή την πολύ σημαντική συμφωνία.

Έχει διατάξεις οι οποίες είναι καλό να τις γνωρίζουμε όλοι, ως προς την ταχύτερη διαδικασία απονομής ασύλου, τη γρήγορη έκδοση αποφάσεων απόρριψης, τη διεύρυνση της δυνατότητας διοικητικής κράτησης σε περιπτώσεις που η διοίκηση το κρίνει αυτό απαραίτητο έως ότου εκδοθεί μία απόφαση ασύλου, με τη δημιουργία return hubs, δομών επιστροφής σε τρίτες χώρες.

Είναι μία σειρά από πολύ σημαντικές παρεμβάσεις, οι οποίες πρέπει να νομοθετηθούν, διότι το νέο Σύμφωνο για το άσυλο τίθεται σε ισχύ την 12η Ιουνίου του 2026.

Πρωθυπουργός: - θα σταματήσουμε να «τιμωρούμε» τους συνταξιούχους!! - 250.000 συνταξιούχο εργάζονται για να συμπληρώσουν την σύνταξή τους!!

 

Νίκος Χατζηνικολάου κ. Πρόεδρε. Έρχομαι στο θέμα του συνεδρίου μας και θέλω να ξεκινήσω ρωτώντας αν υπάρχουν κάποια επόμενα άμεσα μέτρα που σχεδιάζει η κυβέρνηση για να στηρίξει τα νέα ζευγάρια που θέλουν να αποκτήσουν παιδιά.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καταρχάς, εισαγωγικά, κ. Χατζηνικολάου, χαίρομαι για το γεγονός ότι διοργανώνεται για μία ακόμα φορά αυτό το συνέδριο, για ένα θέμα το οποίο, όπως είπατε κι εσείς, απασχολεί ολοένα και περισσότερο την ελληνική κοινωνία, και απολύτως δικαιολογημένα.

Να εκφράσω κι εγώ τη χαρά μου διότι συμμετέχουν σε αυτό το συνέδριο σημαντικές ιδιωτικές επιχειρήσεις, με πρώτη τη Eurobank, η οποία στα πλαίσια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης έχει αναπτύξει ένα πλέγμα δράσεων υποστήριξης νέων οικογενειών, αναδεικνύοντας με τον δικό της τρόπο το ζήτημα αυτό ως κορυφαία προτεραιότητα για την τράπεζα.

Προφανώς, εμείς επιδιώκουμε πάντα τη σύμπραξη του Δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα, πόσω μάλλον για ένα θέμα το οποίο είναι τόσο σύνθετο.

Εισαγωγικά να πω κάτι το οποίο νομίζω ότι είναι γνωστό αλλά πρέπει να το επαναλαμβάνουμε: η κατάρρευση των γεννήσεων δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα, είναι παγκόσμιο πρόβλημα. Δεν είναι καν μόνο ευρωπαϊκό πρόβλημα.

Προφανώς συνδέεται σε έναν βαθμό και με οικονομικούς παράγοντες, όμως χώρες εξαιρετικά πλούσιες αντιμετωπίζουν το πρόβλημα σε ακόμα μεγαλύτερη ένταση. Ειδικά να αναφέρω ότι η Νότια Κορέα είναι πολύ κάτω του αριθμού 1 ως προς τον αριθμό των γεννήσεων ανά γυναίκα. Άρα, το πρόβλημα εξ ορισμού είναι ένα πρόβλημα πολύ πιο σύνθετο.

Εμείς επιλέξαμε να έχουμε ένα Υπουργείο αρμόδιο για τα ζητήματα της Κοινωνικής Συνοχής και της Οικογένειας, γιατί κρίναμε ότι δεν υπήρχε μία οργανωτική δομή η οποία θα μπορούσε να συνθέσει μια σειρά από πρωτοβουλίες που έχουν να κάνουν με τη στήριξη της οικογένειας, και θα συνεχίσουμε να παρεμβαίνουμε, στο μέτρο του εφικτού, ώστε να μπορούμε να στηρίζουμε τις νέες οικογένειες μέσα από οικονομικά και όχι μόνο μέτρα.

Ενδεικτικά να αναφέρω, διότι το είπαμε πριν από έναν μήνα αλλά δεν νομίζω ότι έχει τύχει της ανάλογης προσοχής, ότι στα πλαίσια των δυνατοτήτων του προϋπολογισμού επιλέξαμε μέρος του μεγάλου πλεονάσματος το οποίο δημιούργησε η ελληνική οικονομία το 2025 να το επιστρέψουμε ως ένα έκτακτο βοήθημα σε οικογένειες με παιδιά. Θα καταβληθεί μέσα στον επόμενο μήνα, 150 ευρώ ανά παιδί ανά οικογένεια. Προφανώς έρχεται και προστίθεται στο επίδομα γέννησης, το οποίο είναι ένα από τα εμβληματικά επιδόματα τα οποία, θα έλεγα, υλοποιεί αυτή η κυβέρνηση και το οποίο συνδέεται και με μια σειρά άλλων παρεμβάσεων γύρω από τη στήριξη της οικογένειας.

Νίκος Χατζηνικολάου: Εδώ το κρίσιμο ερώτημα, κ. Πρόεδρε, είναι αν το θέμα είναι μόνο οικονομικό. Πράγματι οι νέες οικογένειες έχουν να αντιμετωπίσουν το αυξανόμενο κόστος της στέγασης, για παράδειγμα. Έχουν να αντιμετωπίσουν μια σειρά από οικονομικά θέματα, αλλά είναι μόνο οικονομικό;

Σας άκουσα πριν από λίγο να λέτε ότι και σε χώρες οικονομικά ισχυρές παρουσιάζεται το ίδιο πρόβλημα.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά είναι και οικονομικό. Αλλάζει ο τρόπος ζωής. Οι γυναίκες κάνουν παιδιά σε μεγαλύτερη ηλικία. Η αίσθηση του τρόπου με τον οποίο βλέπουν τα νέα ζευγάρια τη γονεϊκότητα είναι πια διαφορετική. Και σίγουρα κανένα πατερναλιστικό κράτος δεν μπορεί να υποχρεώσει ένα ζευγάρι ή μια γυναίκα μόνη της να προχωρήσει σε αυτή την επιλογή.

Αυτό το οποίο μπορούμε εμείς να κάνουμε είναι να διευκολύνουμε με οικονομικά και άλλα μέτρα τις οικογένειες οι οποίες παίρνουν αυτή την απόφαση. Θέλω να θυμίσω ότι το επίδομα γέννας το δρομολόγησε αυτή η κυβέρνηση και είναι μια οικονομική ανακούφιση για…

Νίκος Χατζηνικολάου: Στη στέγαση;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Θα έρθω και στο θέμα της στέγασης. Απλά να αναφερθώ λίγο και στη φορολογική μας πολιτική, διότι πιστεύω ότι και αυτή έχει αρκετά μεγάλη σημασία. Διότι όταν βλέπαμε τη φορολογική επιβάρυνση των Ελλήνων πολιτών, διαπιστώναμε ότι ουσιαστικά δεν είχαμε πραγματικά κίνητρα για τις οικογένειες με παιδιά.

Και όταν κάναμε τη μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση, η οποία υλοποιείται από φέτος, για πρώτη φορά πήραμε την απόφαση να μειώνουμε τους φορολογικούς συντελεστές ανάλογα με τον αριθμό παιδιών μιας οικογένειας.

Αυτή είναι μια μεγάλη τομή ως προς το πώς αντιλαμβανόμαστε τη φορολογική μας πολιτική, διότι το κράτος έρχεται και αναγνωρίζει ότι μια οικογένεια με παιδιά προφανώς έχει περισσότερα έξοδα, άρα πρέπει να βοηθηθεί περισσότερο από την ελληνική πολιτεία.

Πριν έρθω στη στέγη, να πω ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα μπορούσε να είχε υλοποιηθεί αν η ελληνική οικονομία δεν είχε την απόδοση που έχει τελευταία, εάν δεν είχαμε υγιή πλεονάσματα και εάν δεν μπορούσαμε να δημιουργούμε τον δημοσιονομικό χώρο ώστε να κάνουμε τέτοιες επιλογές, να στηρίζουμε τις οικογένειες μέσα από φορολογικές ελαφρύνσεις, όπως αυτές που ανέφερα.

Έρχομαι τώρα στο θέμα της στέγης, γιατί προφανώς είναι ένα θέμα το οποίο είναι απολύτως κρίσιμο.

Νίκος Χατζηνικολάου: Κομβικό.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Το ζήτημα των ενοικίων αυτή τη στιγμή, της αύξησης των ενοικίων, έχει αναχθεί στο πιο σημαντικό πρόβλημα για τις οικογένειες οι οποίες δεν έχουν σπίτι.

Προφανώς έχουμε πολλούς συμπολίτες μας οι οποίοι έχουν σπίτι. Υπάρχουν πολλοί, όμως, οι οποίοι νοικιάζουν και για τους οποίους η απόκτηση σπιτιού είναι το μεγαλύτερο όνειρο το οποίο η πολιτεία πρέπει με κάποιον τρόπο να υποστηρίξει ώστε να μπορεί να υλοποιηθεί.

Τα προγράμματα «Σπίτι Μου Ι» και «Σπίτι Μου ΙΙ» -μάλιστα, το «Σπίτι Μου ΙΙ» πήρε και μια σχετική διαδικαστική παράταση ώστε να διεκπεραιωθούν όλες οι αιτήσεις- έδωσε τη δυνατότητα σε σχεδόν 25.000 οικογένειες να αποκτήσουν το σπίτι τους.

Δεν είναι μικρός αριθμός, 25.000 οικογένειες, αυτή τη στιγμή, που ουσιαστικά έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν στεγαστικό δάνειο χαμηλότερο του ενοικίου που θα πλήρωναν για ένα αντίστοιχο σπίτι, έχοντας όμως το δικό τους σπίτι.

Και ενδεχομένως, κ. Χατζηνικολάου, να υπάρχουν και οικονομικές δυνατότητες για να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε ένα ακόμα αντίστοιχο τέτοιο πρόγραμμα. Δεν είμαι έτοιμος ακόμα να σας το ανακοινώσω συγκεκριμένα, αλλά σε αυτή την κατεύθυνση πάντως εργαζόμαστε.

Από εκεί και πέρα, το ζήτημα της στέγης έχει πολλές διαφορετικές εκφάνσεις. Είναι ζήτημα προσφοράς και ζήτημα ζήτησης. Πρέπει να χτίσουμε περισσότερα σπίτια στην πατρίδα μας.

Πρέπει να δρομολογήσουμε, όπως ήδη το κάνουμε, το ζήτημα της κοινωνικής αντιπαροχής. Το πώς το κράτος, δηλαδή, αξιοποιεί ακίνητη περιουσία, σε συνεννόηση με τον ιδιωτικό τομέα, ώστε να χτίσουμε σπίτια, κάποια εκ των οποίων θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κοινωνική κατοικία.

Θα πρέπει να είμαστε ακόμα πιο τολμηροί στα μέτρα τα οποία θα δώσουν κίνητρα ώστε κλειστά διαμερίσματα να ανοίξουν και να ξαναμπούν στην αγορά.

Μόνο αν αυξηθεί η προσφορά ακινήτων μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα μειωθεί ο ρυθμός αύξησης των ενοικίων, έτσι ώστε η αγορά να μπορέσει να ισορροπήσει σε ένα ικανοποιητικό σημείο.

Εμείς, πάντως, έχουμε παραπάνω από 40 διαφορετικές πρωτοβουλίες για τα ζητήματα της στέγης. Όπως και οι πρωτοβουλίες για τα θέματα της οικογένειας, παρουσιάζονται όλες στους σχετικούς ιστότοπους της Ελληνικής Κυβέρνησης. Το λέω και νομίζω ότι αξίζει να το επαναλαμβάνουμε, γιατί πολλές φορές αισθάνομαι ότι και οι πολίτες μπορεί να μην γνωρίζουν όλο το πλέγμα των παρεμβάσεων τις οποίες έχουμε υλοποιήσει.

Νίκος Χατζηνικολάου: Θέλω να έρθω για λίγο, κ. Πρόεδρε, στην ποιότητα εργασίας και στην προοπτική για τους νέους. Στο πώς μπορεί, δηλαδή, να αντιμετωπιστεί το αίσθημα ανασφάλειας που οδηγεί πολλούς νέους στην αναβολή της δημιουργίας οικογένειας. Με ποιους τρόπους μπορεί η αγορά εργασίας να γίνει πιο φιλική προς τους νέους γονείς;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καταρχάς, μια μεγάλη υποχρέωση την οποία έχουμε εμείς ως κυβέρνηση -το γνωρίζει πολύ καλά η Υπουργός- είναι να διευρύνουμε διαρκώς το πρόγραμμα επιδότησης των βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών. Είμαστε σε αριθμούς-ρεκόρ. Το να μπορεί μία νέα οικογένεια να είναι σίγουρη ότι το παιδί της είναι σε καλά χέρια είναι πολύ σημαντικό.

Το πρόγραμμα «Νταντάδες της Γειτονιάς», το οποίο αρχίζει και υλοποιείται, είναι ένα καινοτόμο πρόγραμμα -έχουμε πολύ ενδιαφέρουσα και πολύ θετική ανταπόκριση- το οποίο πάλι έρχεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της φροντίδας των παιδιών, ενίοτε επιβραβεύοντας και οικονομικά αυτούς οι οποίοι θα έκαναν ούτως ή άλλως αυτή την εργασία. Διότι η ελληνική οικογένεια είναι μια οικογένεια στην οποία παππούδες και γιαγιάδες παίζουν ακόμα -ευτυχώς, θα έλεγα- έναν σημαντικό ρόλο.

Από εκεί και πέρα, άκουσα με πολύ ενδιαφέρον αυτά τα οποία είπε ο κ. Καραβίας. Μπορούμε να διευκολύνουμε τις γυναίκες, μέσα από πιο ευέλικτα προγράμματα εργασίας, να περνούν περισσότερο καιρό στο σπίτι τους; Η εποχή του Covid μάς άνοιξε τα μάτια ως προς τις δυνατότητες της τηλεργασίας και αυτό νομίζω ότι είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό.

Μια σειρά από Οδηγίες οι οποίες «περνούν» ώστε να εξασφαλίσουμε ότι γυναίκες και άνδρες έχουν πραγματικά την ίδια αμοιβή -είναι ευρωπαϊκή μας υποχρέωση, δεν είμαστε εκεί σήμερα και πρέπει να είμαστε ειλικρινείς σε αυτό- ή ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως διάκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών ως προς την πρόσληψη σε μία θέση εργασίας.

Όλα αυτά, νομίζω, θα χειραφετήσουν τις γυναίκες περισσότερο, θα τους δώσουν μεγαλύτερη οικονομική ανεξαρτησία, άρα και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ώστε να προχωρήσουν στο βήμα να κάνουν παιδί ή να κάνουν περισσότερα παιδιά.

Νίκος Χατζηνικολάου: Το brain drain, η μετανάστευση νέων ανθρώπων για να βρουν καλύτερους όρους εργασίας, έχει επηρεάσει και σε ποιο βαθμό τη δημογραφική εικόνα της χώρας; Και οι πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η κυβέρνηση για το brain regain, για την επιστροφή αυτών των νέων, λειτουργούν;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καταρχάς, όταν βλέπουμε το δημογραφικό ισοζύγιο της χώρας, ξέρουμε ότι οι αριθμοί μας θα μειώνονται και ξέρουμε επίσης ότι η κοινωνία θα γερνάει. Η ενεργός γήρανση είναι η άλλη πτυχή του δημογραφικού, για την οποία δεν μιλάμε πολύ και θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο περισσότερο, διότι εκεί μπορούμε ενδεχομένως να έχουμε μέτρα άμεσης απόδοσης.

Διότι μην ξεχνάμε ότι και τώρα, αν με κάποιο μαγικό τρόπο αυξάναμε τον αριθμό των γεννήσεων, ο οικονομικός αντίκτυπος αυτής της πολιτικής θα φαινόταν σε 25 χρόνια. Άρα, από την άλλη, η ενεργός γήρανση και η φροντίδα ενός γηρασμένου πληθυσμού πρέπει να αποτελέσει κεντρική προτεραιότητα για οποιαδήποτε κυβέρνηση.

Και, ενόψει του προγράμματός μας για τις επόμενες εκλογές, το ζήτημα των φροντιστών και της φροντίδας της τρίτης ηλικίας θα πρέπει να μπει στο επίκεντρο των δικών μας πολιτικών, διότι αυτό είναι ένα πρόβλημα το οποίο το αντιμετωπίζουμε σήμερα.

Να σταθώ, πριν έρθω στο ζήτημα του brain regain, στην πάρα πολύ σημαντική πρωτοβουλία μας να σταματήσουμε να «τιμωρούμε» τους συνταξιούχους οι οποίοι εργάζονται, με το να μπορούν να λαμβάνουν όλη τη σύνταξή τους και να φορολογούνται αυτοτελώς μόνο για το συμπληρωματικό τους εισόδημα. Ήταν μία πολύ τολμηρή και πάρα πολύ ουσιαστική πρωτοβουλία. Έχουμε παραπάνω από 250.000 συνταξιούχους οι οποίοι σήμερα εργάζονται.

Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη συμμετοχή στον ενεργό, εργαζόμενο πληθυσμό, καλύτερο εισόδημα για τους συνταξιούχους, αλλά πιστεύω και μία ικανοποίηση, προσωπική ικανοποίηση, διότι πολλοί συνταξιούχοι οι οποίοι εργάζονται δεν το κάνουν μόνο για τα χρήματα τα οποία εισπράττουν, το κάνουν διότι οι ίδιοι αισθάνονται ακόμα ότι έχουν πράγματα να προσφέρουν.

Και όλες οι έρευνες για την ενεργό γήρανση μας λένε ότι όσο πιο ενεργοί είναι οι συνταξιούχοι μας τόσο λιγότερα ιατρικά προβλήματα αντιμετωπίζουν και τόσο λιγότερο ακριβή, θα έλεγα, γίνεται και η περίθαλψή τους. Ζητήματα που αφορούν χρόνιες νευρολογικές παθήσεις, άνοια, Alzheimer’s, πώς τα αντιμετωπίζουμε.

Γενικά η θεσμοθέτηση ενός νέου πλαισίου για τη φροντίδα ηλικιωμένων, που δεν θα μεταφέρει αυτό το βάρος μόνο στην οικογένεια, πρέπει να αποτελέσει κεντρική πολιτική προτεραιότητα για οποιαδήποτε κυβέρνηση προκύψει από τις επόμενες εκλογές.

Έρχομαι, όμως, στο brain regain, γιατί εκεί έχουν γίνει πολύ σημαντικά βήματα, κ. Χατζηνικολάου. Έχει αντιστραφεί το brain drain, το δείχνουν οι αριθμοί τα τελευταία τρία χρόνια τουλάχιστον, και αυτό έγινε επειδή λάβαμε πολύ συγκεκριμένα κίνητρα, φορολογικά κίνητρα γι’ αυτούς οι οποίοι εργάζονται στο εξωτερικό.

Τα επεκτείναμε, μάλιστα, και γι’ αυτούς οι οποίοι θα βρουν δουλειά στο Δημόσιο. Γιατί υπήρχε μία αδικία: είχαμε ευνοϊκά φορολογικά κίνητρα μόνο γι’ αυτούς που επιστρέφουν στον ιδιωτικό τομέα, δεν τα είχαμε για το Δημόσιο. Διορθώσαμε και αυτή τη στρέβλωση πρόσφατα.

Να αναφέρω ενδεικτικά μία πολύ εντυπωσιακή εκδήλωση η οποία έγινε στο Λονδίνο από το Υπουργείο Εργασίας πριν από περίπου δέκα μέρες, με εντυπωσιακή προσέλευση και επιχειρήσεων αλλά και εργαζόμενων οι οποίοι θέλουν να γυρίσουν στην Ελλάδα. Και όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις πηγαίνουν αυτή τη στιγμή και αναζητούν καλά βιογραφικά στο εξωτερικό.

Διότι Έλληνες θέλουν πια να γυρίσουν στην πατρίδα τους και θέλουν να γυρίσουν όχι μόνο γιατί τους δίνουμε κίνητρα, κ. Χατζηνικολάου. Παρά τις δυσκολίες, οι οποίες αναντίρρητα υπάρχουν, αυτός ο οποίος θα επιλέξει να επιστρέψει -και εγώ το έκανα πριν από σχεδόν 30 χρόνια- το κάνει πρωτίστως γιατί πιστεύει στις μακροπρόθεσμες προοπτικές της χώρας και στο γεγονός ότι εδώ μπορεί να βρει μια καλή δουλειά η οποία θα του επιτρέψει να υποστηρίξει την οικογένειά του.

Αυτό, λοιπόν, γίνεται και είναι η καλύτερη απόδειξη και απάντηση στη μιζέρια όσων επιμένουν να περιγράφουν μία Ελλάδα η οποία ακόμα, στο δικό τους μυαλό, μπορεί να ανήκει στην προηγούμενη δεκαετία.

Νίκος Χατζηνικολάου: Τώρα, θέλω να πάμε στην περιφέρεια, στο πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η πληθυσμιακή συρρίκνωση μικρών πόλεων και χωριών. Νομίζω ότι εκεί είναι μεγαλύτερο το πρόβλημα και θέλω να ρωτήσω αν έχετε κάποιες σκέψεις στην κυβέρνηση, κ. Πρόεδρε, για ειδικά φορολογικά ή επενδυτικά κίνητρα σε ακριτικές ή σε ορεινές περιοχές. Πώς μπορεί να ενισχυθεί, για παράδειγμα, η πρόσβαση σε υγεία, παιδεία, ψηφιακές υπηρεσίες, εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Το ζήτημα της περιφερειακής ανάπτυξης μας απασχολεί πολύ. Χαίρομαι που βλέπω εδώ όχι μόνο τον αγαπητό Περιφερειάρχη Αττικής, αλλά και τον Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου. Ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά πόσο δύσκολη αλλά και πόσο όμορφη μπορεί να είναι η ζωή σε ένα μικρό νησί.

Και όταν αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες όπως αυτή που ανακοινώσαμε πρόσφατα -πάλι σύμπραξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα- με τον Στέλιο Χατζηιωάννου, όπου ουσιαστικά διπλασιάζουμε τους μισθούς των γιατρών οι οποίοι θα έρθουν να υπηρετήσουν στα μικρά νησιά μας, απαντούμε ακριβώς σε τέτοιου είδους προβλήματα.

Υγεία. Παρουσία γιατρών, η λογική της τηλεϊατρικής, η οποία πια μπορεί να μας δώσει πολλές απαντήσεις, το γεγονός ότι στέλνουμε πια τις Κινητές Ομάδες Υγείας, οι οποίες πηγαίνουν οι ίδιες στα χωριά και παρέχουν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας υγείας, είναι μια τεράστια τομή, κυρίως για τους ηλικιωμένους συμπολίτες μας οι οποίοι ζουν σε αυτά τα χωριά, ώστε να μην αισθάνονται σε καμία περίπτωση ξεχασμένοι.

Θέλω να αναφέρω ενδεικτικά ότι έχουμε ανακαινίσει πολλά και θα ανακαινίσουμε τελικά πάνω από 150 κέντρα υγείας, τα οποία πρωτίστως είναι στην περιφέρεια -κάποια καλύπτουν ακριβώς ορεινές και ακριτικές περιοχές-, στα πλαίσια του Ταμείου Ανάκαμψης.

Και βέβαια, θέλουμε να δώσουμε και παραπάνω κίνητρα σε νέους ανθρώπους να πάνε στην περιφέρεια. Έχουμε προγράμματα στον Έβρο, δεν έχουμε μέχρι στιγμής πολύ ενθαρρυντικά στοιχεία, αλλά δοκιμάζουμε και εμείς πολιτικές για να δούμε τον αντίκτυπό τους. Δίνουμε 10.000 μετρητά σε όποιον θέλει να μετεγκατασταθεί στους Δήμους του βόρειου Έβρου.

Και βέβαια, για να πάει κάποιος νέος στην περιφέρεια, πρέπει πρωτίστως να έχει δουλειά. Ποια μπορεί να είναι η δουλειά σε αυτές τις περιοχές; Είτε θα δουλεύει εξ αποστάσεως, γιατί η τεχνολογία εκεί μας δίνει δυνατότητες. Ένας προγραμματιστής, ας πούμε, ο οποίος δουλεύει από το σπίτι του, από τη στιγμή που έχει καλό διαδίκτυο μπορεί να δουλεύει από οπουδήποτε.

Και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι γι’ αυτόν που θα το επιλέξει, αν είναι λυμένα τα ζητήματα παιδείας και υγείας, η ποιότητα ζωής στην περιφέρεια είναι και πιο καλή και πιο φτηνή.

Άρα, πρέπει να δει κανείς, να αντιμετωπίσει αυτά τα κρίσιμα ζητήματα. Και νομίζω ότι όσο αλλάζουν και οι προτεραιότητες των ανθρώπων -η ζωή στις πόλεις εκ των πραγμάτων έχει πολλά πλεονεκτήματα αλλά έχει και πολλά μειονεκτήματα-, η ιδέα ότι «θα μπορέσω να γυρίσω στην περιφέρεια» έχει πολλή λογική.

Σκεφτόμαστε και άλλα κίνητρα. Πώς μπορούμε, παραδείγματος χάριν, να βοηθήσουμε στο να επισκευαστούν σπίτια τα οποία υπάρχουν στα χωριά. Ήδη μηδενίζουμε τον ΕΝΦΙΑ. Αλλά ενδεχομένως και εκεί, μαζί και με τραπεζικά ιδρύματα να μπορούμε να σκεφτούμε κάποια καινοτόμα προγράμματα για το πώς θα επισκευάσει κάποιος το σπίτι το οποίο μπορεί να είναι στο χωριό. Εκεί μπορεί να έχουμε προγράμματα και γύρω από το νέο ΕΣΠΑ, διότι δεν είναι μόνο η Ελλάδα που αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα περιφερειακής εγκατάλειψης.

Είναι ένα ζήτημα το οποίο το θέτω και σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Διότι αν μπορείς να δώσεις σε κάποιον και τη δυνατότητα να ξαναφτιάξει το σπίτι του στο χωριό, έναν νέο άνθρωπο, το οποίο συχνά είναι εγκαταλελειμμένο, μετά τα οικονομικά αρχίζουν και γίνονται πιο ελκυστικά για μια τέτοια ενδεχόμενη κίνηση.

Χρειαζόμαστε, όμως, και να κλείσω με αυτό, και τη συμμετοχή των τοπικών αρχών. Έχουμε Δημάρχους οι οποίοι έχουν αγκαλιάσει πολύ αυτό το ζήτημα και κάποια πολύ επιτυχημένα παραδείγματα. Είχα πάει στη Φουρνά Ευρυτανίας, ας πούμε, όπου έχουμε τέτοια παραδείγματα, όπου οι ίδιοι οι Δήμοι έδωσαν κίνητρα για να επιστρέψει νέος κόσμος στα χωριά.

Αλλά πιστεύω ότι στον τομέα αυτόν έχουμε δρομολογήσει και θα δρομολογήσουμε ακόμα πολιτικές που θα κάνουν κάποια διαφορά.

Νίκος Χατζηνικολάου: Κλείνω, κ. Πρόεδρε, με την εικόνα που εμφανίζει η Ευρώπη στο θέμα. Το αναφέρατε στο ξεκίνημα της τοποθέτησής σας, ότι δεν είναι ελληνικό πρόβλημα, είναι παγκόσμιο πρόβλημα και ιδίως ευρωπαϊκό πρόβλημα. Υπάρχουν χώρες που έχουν εφαρμόσει επιτυχημένες πολιτικές για να αντιμετωπίσουν το δημογραφικό; Θέλω να πω, υπάρχουν χώρες από τις οποίες κάτι μπορούμε να διδαχθούμε; Και πώς επηρεάζουν οι γεωπολιτικές εξελίξεις και οι μεταναστευτικές ροές τη δημογραφική ισορροπία της Ευρώπης και της Ελλάδας;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Φοβάμαι ότι δεν υπάρχει κάποια χώρα στην Ευρώπη η οποία να έχει αντιμετωπίσει το πρόβλημα στη ρίζα του. Βλέπετε χώρες με πολύ ανεπτυγμένο κοινωνικό κράτος, οι σκανδιναβικές χώρες, και αυτές έχουν αντίστοιχα ζητήματα.

Η Ουγγαρία δαπάνησε απίστευτα πολλά λεφτά, και για πολιτικούς λόγους, σε μια δημογραφική πολιτική. Απέτυχε οικτρά. Ουσιαστικά είδε μια μικρή αύξηση των γεννήσεων για έναν χρόνο και μετά οι γεννήσεις επέστρεψαν σε καθοδική πορεία. Άρα, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι το πρόβλημα είναι πολύ πιο σύνθετο και πολύ πιο πολυπαραγοντικό.

Βλέποντας τώρα την αγορά εργασίας συνολικά στη χώρα, μιας και με ρωτήσατε για την πρόκληση της μετανάστευσης, τι βλέπουμε; Βλέπουμε μία αγορά εργασίας στην οποία η ανεργία έχει πάει από το 18% στο 8% και θα συνεχίσει πτωτικά. Βλέπουμε ελλείψεις σε συγκεκριμένους τομείς και κλάδους της οικονομίας μας οι οποίες δύσκολα καλύπτονται από εγχώριο εργατικό δυναμικό.

Από την άλλη, έχουμε δύο τάσεις που μας βοηθούν σε αυτή την κατεύθυνση: από τη μία, είναι οι άνθρωποι που γυρίζουν από το εξωτερικό, και είναι πολλοί αυτοί, από την άλλη, η τεχνητή νοημοσύνη εκ των πραγμάτων θα δημιουργήσει σημαντικές αναταράξεις στην αγορά εργασίας και θα μας βοηθήσει να βελτιώσουμε την παραγωγικότητά μας.

Όμως, είναι αρκετά πιθανό ότι σε συγκεκριμένους κλάδους και με στοχευμένες πολιτικές οργανωμένης μετανάστευσης θα πρέπει και θα μπορούμε κάλλιστα να φέρνουμε εργαζόμενους από το εξωτερικό, αλλά θα το επιλέγουμε εμείς.

Εμείς από την πρώτη στιγμή είπαμε: κανείς δεν θα μπαίνει παράνομα στη χώρα, δεν θα αποφασίζουν οι διακινητές ποιος θα μπαίνει στην πατρίδα μας. Αλλά, αν εμείς επιλέξουμε, παραδείγματος χάρη, ότι θέλουμε να φέρουμε εργάτες γης από την Αίγυπτο ή εργάτες κατασκευών από την Ινδία, θα το κάνουμε με οργανωμένες διμερείς συμφωνίες με τις χώρες αυτές, ώστε να καλύψουμε τις ανάγκες μας, με κεντρικό έλεγχο, σε συνεννόηση με τον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος είναι και ο εργοδότης, και με μεγαλύτερη ευελιξία στο πλαίσιο των μετακλήσεων, από τη στιγμή που καλύπτουν πραγματικές ανάγκες.

Σε αυτή την πολιτική θα επιμείνουμε και δεν έχουμε κάτι να φοβηθούμε από αυτή την πολιτική. Από τη στιγμή που είμαστε πολύ αυστηροί ως προς τον περιορισμό της παράνομης μετανάστευσης, έχουμε τη δυνατότητα στη νόμιμη, οργανωμένη μετανάστευση να επιλέξουμε χώρες και κλάδους οι οποίοι πρέπει να στηριχθούν μέσα από στοχευμένες μετακλήσεις εργατικού δυναμικού, γιατί αυτό επιτάσσουν οι ανάγκες της ελληνικής οικονομίας.