Σαν Σήμερα το 1952: - Η Νύχτα των 15 Δολοφονημένων Ποιητών - Ένα ακόμα απεχθές έγκλημα Στάλιν - Μια δίκη χωρίς εισαγγελείς και συνηγόρους!!

 

Μια… νύχτα σαν τη χθεσινή, 12 Αυγούστου του 1952, εκτελέστηκαν από το σταλινικό καθεστώς 13 Εβραίοι διανοούμενοι. Η Ιστορία έγραψε… ψιθυριστά: Η Νύχτα των Δολοφονημένων Ποιητών

Οι περισσότερες διώξεις και σφαγές που έχουν υποστεί οι Εβραίοι είναι καταγεγραμμένες με μαύρη - bold ευμεγέθη γραμματοσειρά στο βιβλίο της Ιστορίας: Από το Ολοκαύτωμα των Ναζί, τις διώξεις και απελάσεις από την Αγγλία (1290), τη Γαλλία (1306), την Ισπανία (1492), μέχρι τη βομβιστική επίθεση κατά της εβραϊκής κοινότητας στο κέντρο του Μπουένος Άιρες το 1994, με τους 85 νεκρούς…

Το γεγονός που έχει περάσει με ξεθωριασμένα μικρά γράμματα στα βιβλία τραγικών συμβάντων της Ιστορίας είναι αυτό που συνέβη μια μέρα σαν σήμερα: 12 Αυγούστου το 1952.
Ακριβώς 70 χρόνια πριν, στη διάρκεια του πολύχρονου σκοταδιστικού καθεστώτος του Στάλιν στην Σοβιετική Ένωση, καταγράφεται η Νύχτα των Δολοφονημένων Ποιητών.

Τι συνέβη εκείνη την ημέρα που ως Νύχτα πέρασε στα ψιλά της Ιστορίας;
Εκτελέστηκαν στη φυλακή Lubyanka της Μόσχας, 13 επιφανείς Εβραίοι – Σοβιετικοί ποιητές, διανοούμενοι και επιστήμονες αφού δικάστηκαν και καταδικάστηκαν για «αντεπαναστατικά εγκλήματα» και οργανωμένη δράση που είχε σκοπό να «ανατρέψει, υπονομεύσει ή αποδυναμώσει τη Σοβιετική Ένωση».
Όλοι οι κατηγορούμενοι είχαν υποστεί ανελέητες ανακρίσεις με ξυλοδαρμούς και σκληρά βασανιστήρια, που είχαν ως αποτέλεσμα εκβιαστικές ομολογίες.

Aυτή η μαζική εκτέλεση ήταν μια από τις τελευταίες απεχθείς εγκληματικές του Ιωσήφ Στάλιν πριν παραδοθεί στα χέρια και την κρίση (λέμε τώρα…) του Δημιουργού του σχεδόν ένα χρόνο μετά…

Όταν τέλειωσε ο πόλεμος...

Μεταξύ των κατηγορουμένων, ήταν πέντε συγγραφείς Γίντις (Γλωσσική διάλεκτος που ομιλείται από τη μεγάλη πλειοψηφία των Ασκεναζίμ Εβραίων και γράφεται με εβραϊκούς χαρακτήρες) που ήταν μέλη της Εβραϊκής Αντιφασιστικής Επιτροπής (JAC). Η οργάνωση είχε δημιουργηθεί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του Ολοκαυτώματος για να ασκήσει πιέσεις στην παγκόσμια εβραϊκή κοινότητα ώστε να υποστηρίξει την ΕΣΣΔ στην αντιμετώπιση της Ναζιστικής Γερμανίας.

Μετά το τέλος του παγκόσμιου πολέμου και την ανεπίσημη κήρυξη του Ψυχρού Πολέμου, το νεοϊδρυθέν κράτος του Ισραήλ τα βρήκε και μάλιστα συμμάχησε με τη Δύση· το γεγονός αυτό δημιούργησε κλυδωνισμούς στις σχέσεις της Σοβιετικής Ένωσης με τους εβραϊκούς πληθυσμούς, και η τάση αντισημιτισμού, που ήδη προϋπήρχε, άρχισε να λαμβάνει μεγαλύτερες διαστάσεις.
Η JAC, όταν σίγησαν τα όπλα, εργάστηκε για την προστασία των υπολειμμάτων του εβραϊκού πολιτισμού στην Ανατολική Ευρώπη. Ωστόσο, η οργάνωση φαινόταν να έχει προκαλέσει την οργή του Στάλιν.

Όπως έχει καταγραφεί στο Παγκόσμιο Εβραϊκό Συνέδριο, ο Στάλιν φοβόταν ότι οι δεσμοί της JAC με το Ισραήλ, τον Σιωνισμό και τις ΗΠΑ και η χρήση της γλώσσας Γίντις αποτελούσαν απόδειξη προσπάθειας να σχηματιστεί μια ξεχωριστή γλώσσα και κουλτούρα ανεξάρτητη από την Σοβιετική Ένωση… Όταν ψάχνεις αιτίες βρίσκεις…
Στις προσπάθειες του Στάλιν να πατάξει την οργάνωση, ο πρόεδρός της, Σόλομον Μίκοελς, ηθοποιός και σκηνοθέτης του Κρατικού Εβραϊκού Θεάτρου της Μόσχας, σκοτώθηκε το 1948 στο Μινσκ. Ο θάνατός του φαινόταν εκ πρώτης όψεως να είναι ένα τραγικό αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ωστόσο, οι περισσότερες πηγές συμφωνούν ότι στην πραγματικότητα ήταν μια δολοφονία κατόπιν εντολής του Στάλιν.

Δίκη χωρίς εισαγγελείς και συνηγόρους!

Κι έτσι φθάσαμε σε συλλήψεις των μελών της Επιτροπής, το 1948. Από τους 15 που δικάστηκαν, πέντε από αυτούς ήταν συγγραφείς Γίντις που ήταν μέρος του JAC. Οι υπόλοιποι συνδέονταν με την οργάνωση.
Η δίκη που ακολούθησε ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστη - αν και σύννομη με τη νομοθεσία της εποχής του Στάλιν - καθώς δεν είχε ούτε εισαγγελείς, αλλά ούτε και δικηγόρους υπεράσπισης!

Η απόφαση του δικαστηρίου ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι καταδικάζονται με «το πιο αυστηρό μέτρο τιμωρίας για τα εγκλήματα που διέπραξαν από κοινού: εκτέλεση, και κατάσχεση όλης της περιουσίας τους». Το δικαστήριο αφαίρεσε επίσης από τους άνδρες τα μετάλλια και άλλες στρατιωτικές τιμές. Στις 12 Αυγούστου 1952, δεκατρείς από τους κατηγορούμενους (εξαιρουμένων των Λίνα Στερν και Σόλομον Μπέργκμαν) εκτελέστηκαν στο υπόγειο της φυλακής Lubyanka .
Η δίκη και τα επακόλουθά της καταχωνιάστηκαν στα σκοτεινά ντουλάπια των μυστικών υπηρεσιών της ΕΣΣΔ. Δεν υπήρξε ούτε ένα μονόστηλο για τη δίκη ή την εκτέλεση των κατηγορουμένων στις σοβιετικές εφημερίδες. Οι οικογένειες των εκτελεσθέντων κατηγορήθηκαν ως «συγγενείς προδοτών της πατρίδας» και εξορίστηκαν· δεν έμαθαν για τις τύχες των μελών της οικογένειάς τους παρά μόνο τρία χρόνια μετά, τον Νοέμβριο του 1955, οπότε και αναψηλαφίστηκε η υπόθεση.

Μια από τις κατηγορούμενες, η Λίνα Στερν καταδικάστηκε σε τρεισήμισι χρόνια αναμορφωτική εργασίας σε στρατόπεδο, και σε πέντε χρόνια εξορία. Ωστόσο, μετά το θάνατο του Στάλιν επέστρεψε στην Σοβιετική Ένωση.
Ο Σόλομον Μπέργκμαν, Αναπληρωτής Επίτροπος Εξωτερικών Υποθέσεων. Έπεσε σε κώμα μετά μια ανάκριση και πέθανε στη φυλακή πέντε μήνες μετά τις εκτελέσεις.

Να σημειώσουμε εδώ ότι η δίκη και η εκτέλεση των ποιητών συνέπεσε με την εκστρατεία του Στάλιν κατά των γιατρών στη Μόσχα, οι οποίοι ήταν σε μεγάλο βαθμό Εβραίοι. Αυτή η υπόθεση υποστηρίχτηκε από αντισημιτικές δημοσιεύσεις σε εφημερίδες που καταδίκαζαν όσους είχαν εβραϊκά επώνυμα και - σύμφωνα με πολλούς ιστορικούς που βασίζονται σε απομνημονεύματα και άλλα στοιχεία – σχεδιαζόταν η απέλαση όλων των Εβραίων από την ΕΣΣΔ σε Γκουλάγκ. Η Συνωμοσία των Γιατρών, όπως ονομάστηκε κατέρρευσε μετά το θάνατο του Στάλιν το 1953.

Σε ανάμνηση της Νύχτας των Δολοφονημένων Ποιητών αναγέρθηκε μνημείο στη γειτονιά Rasko της Ιερουσαλήμ το 1977.

ΝΑ αποκαθηλωθούν οι Εθνάρχες που πρόδωσαν την Ελλάδα και την Κύπρο το 1974! - Ποιοι ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ και ποιοι ΛΑΚΙΣΑΝ στην Κύπρο;

 

Του Αλκιβιάδη Κεφαλά*

Στις 8 Αυγούστου 2024, 42 λεωφορεία με 700 Τούρκους διέσχισαν το οδόφραγμα του Λιμνίτη στην Κύπρο για να γιορτάσουν τον βομβαρδισμό της Τηλλυρίας το 1964 με βόμβες ναπάλμ. Άλλοι τόσοι έφτασαν στον περίκλειστο θύλακα με πλοία, συνοδευόμενα από πλοία του τουρκικού ναυτικού.

Την ίδια περίοδο, ο πρόεδρος της Κύπρου Χριστοδουλίδης αρνήθηκε να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο των πεσόντων καταδρομέων στην Κύπρο, δηλώνοντας ότι "δεν θα δώσει συγχωροχάρτι σε κανέναν". Στην Κύπρο μόνο η ΕΛΔΥΚ, οι καταδρομείς και οι μαχητές της ΕΟΚΑ πολέμησαν το 1974. Οι Μακαριακοί και οι κομμουνιστές του ΑΚΕΛ "λάκισαν" με τον πρώτο τουρκικό πυροβολισμό. Πενήντα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή της Κύπρου η δικαίωση των νεκρών απαιτεί να αποκαλυφθούν οι πραγματικές πράξεις και προθέσεις της ηγεσίας του ελλαδικού και του κυπριακού Ελληνισμού, οι οποίες δολίως συσκοτίζονται στον καπνό των ολέθριων πράξεων της χούντας.

Αν εξαιρέσουμε τους κομμουνιστές του ΑΚΕΛ, που ακολουθούσαν τη γραμμή της ΕΣΣΔ, δύο ήταν οι πολιτικοί που εργάστηκαν κατά των συμφερόντων του Ελληνισμού στην Κύπρο. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Μακάριος. Κατά τον μακαρίτη ιστορικό Δημοσθένη Κούκουνα, οι ολέθριες πολιτικές πράξεις του Καραμανλή κατανοούνται μέσα από τη σχέση του με Γερμανούς και Βρετανούς την περίοδο της Κατοχής, "Η υπόθεση Μέρτεν και η σύγκρουση με τον Καραμανλή", εκδόσεις Μέτρον, Αθήνα 2019. Πράγματι, το 1953, μετά την άρνηση των Βρετανών να επιτρέψουν την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, ο Παπάγος διεθνοποίησε το Κυπριακό στον ΟΗΕ. Όμως, προς έκπληξη των Βρετανών, στις 30 Ιουνίου του 1955 ο Παπάγος απεδέχθη πρότασή των να εμπλακεί η Τουρκία στο Κυπριακό μέσω μιας τριμερούς διάσκεψης στο Λονδίνο (29 Αυγούστου – 7 Σεπτεμβρίου 1955). Ταυτόχρονα, σε συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου τον Σεπτέμβριο του 1955, ο Καραμανλής επέκρινε την πολιτική της "ενώσεως".

Από εκείνη τη στιγμή, η πολιτική θέση του Καραμανλή στο Κυπριακό συνέπλευσε με αυτή των Βρετανών, ως "ευρεία αυτοκυβέρνηση της Κύπρου υπό βρετανική κυριαρχία". Ο στρατηγός Γεώργιος Γρίβας στα απομνημονεύματά του αναφέρει "ότι δεν είχε αντιληφθεί ότι η κυβέρνηση Καραμανλή προετοίμαζε μεθοδικώς την απεμπόληση του ιερού αιτήματος των Κυπρίων (ένωση) και ότι (ο Καραμανλής) θα παρέδιδε αργά ή γρήγορα την Κύπρο εις τους Αγγλοτούρκους… Το Κυπριακό έχει δολαροποιηθεί". Προφανώς, τα μετέπειτα γεγονότα επιβεβαίωσαν τις αρχικές προθέσεις του Καραμανλή στο Κυπριακό. Η υπογραφή των Συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου και η δήλωση του Καραμανλή ότι «η Κύπρος κείται μακράν» προσδιόρισαν με σαφήνεια την εγκατάλειψη του κυπριακού Ελληνισμού από τον πολιτικό κόσμο. Επί Καραμανλή, οι Τούρκοι κατέλαβαν το 36% του κυπριακού εδάφους, από το αρχικό 4% της απόβασης. Ομοίως, η αλλαγή της στάσης του Μακαρίου στο Κυπριακό, από αρχικό υπέρμαχο της ένωσης σε πολέμιό της, μπορεί να κατανοηθεί μέσω των δολοπλοκιών των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών.

Το 2012, σε βιβλίο του, ο πρώην πράκτορας της MI5 West Nigel ισχυρίστηκε ότι μέσα σε μία ημέρα, από την προηγουμένη της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης – Λονδίνου μέχρι την υπογραφή της, ο Μακάριος άλλαξε στάση λόγω του εκβιασμού του από τις βρετανικές υπηρεσίες για υπόθεση ομοφυλοφιλίας στην οποία ήταν εμπλεκόμενος (West Nigel, "The Friends: Britain’s Post-War Secret Service Intelligence Operations", Literary Licensing, LLC 8/4/2012) και ότι η σταδιακή αλλαγή στάσης είχε αρχίσει από την εποχή της εξορίας του στις Σεϋχέλλες, γεγονός που επιβεβαιώνουν οι συνεξόριστοί του. Το μελλοντικό άνοιγμα των αρχείων του Foreign Office θα επιβεβαιώσει ή θα απορρίψει τον ισχυρισμό του συγγραφέα.

Οι πρόσφατες πολιτικές πράξεις του Μητσοτάκη επισφραγίζουν το γεγονός ότι η Κύπρος χάθηκε για την Ελλάδα. Εάν οι "Εθνάρχες" δεν αποκαθηλωθούν στην ιστορική μνήμη λόγω των ανθελληνικών πράξεών τους, ακόμα και ο Μητσοτάκης θα νομιμοποιείται στο μέλλον να ονομάζεται "Εθνάρχης".

*∆ιδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

πηγή:https://www.antinews.gr/57148/antitheseis/oi-ethnarches-na-apokathilothoyn-apo-tin-istoriki-mnimi/

Μικροί, Τυφλοί και Ανίκανοι Κυβερνήτες!! - Θεέ, Που Είσ’ Εκεί Ψηλά, για Ρίξε Ένα Βλέμμα!! - Να Δεις τη Δόλια σου Σπορά , Που Πνίγεται στο Ψέμα!!

 

Μπάσταρδοι, κλέφτες, πόρνοι» (Κ. Παλαμάς).

«Άνθρωποι, χωρίς ηθική και πίστη. Και κρίμα τα φώτα τους. Ότι ο άνθρωπος κάνει τα φώτα κι όχι τα φώτα τον άνθρωπον» (Μακρυγιάννης).

 

Και επειδή,

«Ου μόνον αρχή άνδρα δείκνυσι, αλλά και αρχήν ανήρ» (Επαμεινώνδας), 

 

Ιδού,  τι κάνατε, σεις οι «Μικροί Ανίκανοι και τυφλοί Κυβερνήτες»,

στην Πόλη και τη  Χώρα. Στη Δημοκρατία μας.  Στην Παιδεία. Στην Ελλάδα μας.

 

«Πολλά και αισχρά ένεκα κερδέων πεποιήκατε: πολλά και αισχρά για το κέρδος κάνατε» (Ξενοφών).

 

«και με τα δυο χέρια σουφρώνει τα δημόσια έσοδα: Καμφοίν χέροιν μυστιλάται των δημοσίων». (Αριστοφάνης).

 

«Κοίτα, νέα χελιδόνια. Κι’ αυτοί γύριζαν να δουν κι’ εγώ έκλεβα το κρέας: Ώρα νέα, χελιδών. Οι δ’ έβλεπον…καγώ των κρεών έκλεπτον:». (Αριστοφάνης και πάλι)

 

Εσείς, οι Μικροί Τυφλοί και Ανίκανοι κυβερνήτες, που λαλείτε «σπασμένες σκέψεις από ξένες γλώσσες» (Σεφέρης).

 

Γλωσσοχαλαστήδες, και χαλασοχώρηδες,  πρόθυμοι κωλορεβερέντζηδες, —τουτέστιν βαθέως υποκλινόμενοι προβάλλοντες τα οπίσθια—,  των Μερκελευρωπαίων. 

 

Λάτρεις του ξενόφερτου, θα δίνατε  στις κολόνες του Παρθενώνα, το σχήμα του μπουκαλιού της Κόκα-Κόλα, ετοιμοι να φορέσετε στις Καρυάτιδες μπούρκα.

 

«Μια πατρίδα που ζημιώθη, διατιμήθη και όλο σ’ αυτό κατανταίνει» (Μακρυγιάννης), εξ αιτίας ανίκανων αρχόντων, των «αλιτηρίων της πόλης» (Ζήνων ο Ελεάτης).

 

«Και φωνάζουν οι πατριδέμποροι να φοβηθούν οι πατριώτες». (Βάρναλης).

 

Ιδού, οι Μικροί Ανίκανοι και Τυφλοί Κυβερνήτες, που άφησαν τα κάστρα της πατρίδας απολέμιστα και μπήκαν «ντυμένοι φίλοι οι εχθροί», οι απολίτιστοι της παγκοσμιοποίησης του αμερικάνικου τρόπου ζωής και οι «πολιτισμένοι» βάρβαροι της Εσπερίας.

 

«Και έτσι, «χάνονται οι πόλεις όταν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τους φαύλους από τους έντιμους: Τας πόλεις απόλλυσθαι, όταν μη δύνωνται τους φαύλους από των σπουδαίων διακρίνειν». (Αντισθένης).

 

Και ο λαός, με σακατεμένη ελευθερία, με σακατεμένη γλώσσα, σακατεμένος από την ανέχεια, χαλάει κι’ αυτός, διότι:

 

«Το της πόλεως όλης ήθος ομοιούται τοις άρχουσιν» (Ισοκράτης).

 

Τον καταντήσατε, αυτόν τον λαό, — τον υπερήφανο λαό, «ουδενός δούλον… ουδ’ υπήκοον», (Αισχύλος)—, αναγκεμένο «και πένητα ίνα γιγνώσκη τον τιθασευτήν» (Αριστοφάνης).

 

Τον καταντήσατε, εσείς, οι αρχολάγνοι κυβερνήτες και πολιτικατζήδες, — πολιτικοί υπάρχουν, αλλά είναι είδος υπό εξαφάνιση—, ευτελή και ταπεινωμένο μαζοχυλό, δυσλεκτικό και φτωχό, για να μη μπορεί να σκεφτεί. Ούτε να κρίνει.

 

Τον καταντήσατε, τον λαό, μαζοχυλό, μάζα ψηφοφόρων, προκειμένου να σας ψηφίζουν μια Κυριακή στα τέσσερα χρόνια ή όποτε σας καπνίσει και νομίζετε πως σας συμφέρει να κάνετε εκλογές, καλώντας τον να εξαργυρώσει την ψήφο του, με «ένα πουκάμισο αδειανό», δικών σας προεκλογικών υποσχέσεων. 

 

«κανακεύεις τον λαό, τον χαϊδολογάς, τον κολακεύεις και τον εξαπατάς.

Ήκαλλ’, εθώπευ’, εκολάκευ’, εξηπάτα»

(Αριστοφάνης).

 

Κραυγάζουν οι αναίσχυντοι, Μικροί Τυφλοί και Ανίκανοι Κυβερνήτες:

Δημοκρατία. Ισονομία. Ελευθερία. Ισότητα.

 

Και εννοούν και εφαρμόζουν:

Ελευθερία, του ηδονοθηρικού καταναλωτικού εξευτελισμού.

Δημοκρατία, του αναίσχυντου πολιτικαντισμού.

Ισονομία, του δικολαβισμού.

Ισότητα στη μετριοκρατία,  η οποία αναπαράγεται δια κλωνοποιήσεως,  κλονίζοντας την αξιοκρατία.

 

«Τα γουρούνια ευχαριστιούνται περισσότερο στον βούρκο παρά στο καθαρό νερό: Ύες βορβόρω ήδονται μάλλον ή καθαρώ ύδατι»! (Ηράκλειτος)

 

«Κοράκοι, όλοι κοράκοι αληθινοί, χειρότεροι από τον κόρακα όπου βγήκε από την Κιβωτό και εθρέφοταν από τα λείψανα, όπου είχε αφήσει ο κατακλυσμός του κόσμου»

(Σολωμός).

 

«Συντρίβουμε τους τρόπους του σκέπτεσθαι. Συντρίψαμε πια τους δεσμούς της πατρικής, μητρικής, υιικής στοργής, της φιλίας και του έρωτα. Αν θέλετε μια εικόνα της ζωής, φανταστείτε ένα πέλμα που θα συντρίβει τη μορφή του ανθρώπου.».

(Όργουελ. 1984)

 

Και «ο λαός… σφιγμένος από την ανάγκη, τη μιζέρια και τον μισθό να κρέμεται από σένα με το στόμα ανοιχτό: Ο  δε δήμος … υπ’ ανάγκης άμα και χρείας και μισθού προς σε κεχήνη» (Αριστοφάνης).

 

Κλέφτες, νταβατζήδες του λαού. Μικροί, ανίκανοι κυβερνήτες,

 

Δεν μας κλέψατε, μόνο, τον γλίσχρο μισθό μας. Την τιποτένια μας σύνταξη. 

 

Κλέψατε και το δώρο του παππού για τα εγγόνια. Στερήσατε το παιχνίδι των παιδιών μας, και την ξεγνοιασιά της παιδικής ηλικίας. 

 

Κλέψατε, και τη μέρα της αμφίβολης χαράς, καθώς περιμέναμε τη σύνταξή μας, ξεροσταλιάζοντας στα ΑΤΜ, και τα μετρούσαμε, κι ήταν ακόμη λιγότερα, τα λιγοστά ευρώ της άθλιας σύνταξης.

Μας κλέψατε τα χρόνια της ζωής μας, ασπρίζοντας τα μαλλιά μας, μέσα σε μια ατέλειωτη νύχτα-εφιάλτη, των δικών σας μνημονίων. 

Μας αφήσατε να ζούμε σε βουβά, παγωμένα σπίτια. Σε άδεια από φίλους καφενεία. Σε ετοιμοθάνατες γειτονιές.

Πάνω απ’ όλα, όμως, μας κλέψατε, όλα τα επίσημα αρχεία της ιστορίας μας, κάνοντάς την , Ρεπούστικα, «συνωστισμό» στην προβλήτα της Σμύρνης.

Μας κλέψατε, τα μουσεία του παρελθόντος μας, που χωρίς αυτά, αύριο δεν υπάρχει. Για να ξεχάσουν οι άνθρωποι, πως είναι πολίτες. Για να αφανιστεί κάθε ήχος ελπιδοφόρος. 
 

Λαομπαίχτες, λαοπλάνοι.
Μάταια, πια, περιμένουμε να τρίξει η πόρτα ανοίγοντας, για να μπει ο αγέρας της ελπίδας του αύριο. 

Κι αυτόν μας τον κλέψατε, πνίγοντας, μέσα στη μαυρίλα του αύριο, κάθε προσδοκία μας. 

Μας καταντήσατε ζήτουλες και νοικάρηδες στην ίδια μας τη χώρα. 

Μέσα στις ψυχές μας βρέχει βροχόνερο αγανάκτησης, απελπισμένης οργής, για το σήμερα που μας κάψατε, για το αύριο που μας κλέψατε. 
 

Οι μέρες μας περνάνε γκρίζες, χωρίς απόχρωση. Όλες ίδιες. Με την ίδια απελπισία ζωγραφισμένη σε κάθε μας ξύπνημα. 

Με τον ίδιο εφιάλτη, να μας τρομοκρατεί, κάθε νύχτα, στον ύπνο μας. 
Τα φύλλα, από το ημερολόγιο, πέφτουν, χωρίς να δείχνουν μιαν άλλη μέρα. 
 

Τίποτα πια δε χαμογελά στην καρδιά μας. Τη ζυγαριά τη γέρνετε πάντα προς το δολερό σας μέρος. Κι’ εμείς, ανήμποροι να σας κόψουμε το άδικο χέρι. 

Και οι γιορτές των αγίων, χαθήκανε κι αυτές, μαζί και με τους αγίους.  
Ούτε Εκείνος φαίνεται πουθενά. Χάθηκε; Τον ψάχνουμε. Δεν τον βρίσκουμε. 

 

Θεέ,

Που είσ’ εκεί ψηλά,

Για ρίξε ένα βλέμμα

Να δεις τη δόλια σου σπορά

Που πνίγεται στο ψέμα.

Ολόγυμνοι, πια, φοράμε τον εαυτό μας και δεν τον αναγνωρίζουμε. 
Η μνήμη, ανοιχτή πληγή στο χτες, τότε που ζούσαμε. Τότε που γελούσαμε. Τότε που ονειρευόμασταν. Τότε που ελπίζαμε. 

ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ, που, πια, δεν θα ’χετε τι να πείτε.
 

Σπαταλήσατε, βρωμίσατε, σκοτώσατε όλες τις λέξεις. 
Και τις πετάτε, άταφα κουφάρια, στα μούτρα του κοσμάκη.

Λεξοφονιάδες.

Η πολυτελής εσθήτα, το πέπλο της εξουσίας και της αυθαιρεσίας σηκώθηκε

και φαίνεται ο ξεδιάντροπος κώλος της αδιάντροπης εξουσίας σας

 

ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΜΕΡΑ, που θα περιμένεις ένα γράμμα και δεν θα έρχεται, γιατί εκείνο που έλαβες, αλαζονικά, το πέταξες, αλαζόνα, μικρέ τυφλέ και ανίκανε κυβερνήτη. 

«Ανέγνων, έγνων, κατέγνων», είπες, ως άλλος Ιουλιανός ο Παραβάτης. 
 

«Ανέγνως , αλλ’ ουκ έγνως»: το διάβασες μα δεν το κατάλαβες, θα σου απαντήσουμε, λαομπαίχτη.

Όχι δεν πιάνω το χέρι σου. Δεν ταιριάζει η παλάμη σου στη δική μου. 

ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΜΕΡΑ, που θα ντρέπεσαι να με κοιτάξεις στα μάτια. 
Δεν θα έχεις, πια, τι άλλο να κλέψεις. 

Κι’ εγώ θα σωπαίνω. Και η σιωπή μου θα λέει: 
 

«Σε σιχαίνομαι, μα δεν καταδέχομαι ούτε και να σε φτύσω», ονειροκλέφτη. Χαλασμένε. Κερδοσκόπε των ελπίδων.

Καιροσκόπε απατεώνα. 
 

Θα περιμένεις μια συγχώρεση, που δεν θα έρχεται. 

Πώς να συγχωρεθεί το άδικο.

ΘΑ ΕΡΘΟΥΜΕ, τότε, ακλόνητοι. Αδυσώπητοι. 

Με μπροστάρη, το κλεμμένο μας δίκιο. 
Με σύντροφο, την περηφάνια μας, που φυλάξαμε ζωντανή μέσα στην καρδιά μας. Την περηφάνια που ποτέ δεν μπορέσατε να μας κλέψετε. 

ΘΑ ΕΡΘΟΥΜΕ, όρθιοι και υπερήφανοι, αυστηροί κριτές των πετρωμένων πεπραγμένων σας, Λειεγκέφαλοι, ματαιόσπουδοι, σπουδαιογελοίοι, σπουδαρχήδες, κρουνοχυτροληραίοι, (κεφαλόβρυσα της κοτσάνας)  άνθρωποι χωρίς λεβεντιά. τρομοκράτες των ονείρων μας, ΚΛΕΦΤΕΣ του μόχθου και του ιδρώτα της ζωής μας, της παράδοσής μας, της αξιοπρέπειάς μας, της ανθρωπιάς μας,

 

και ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ της ΑΛΗΘΕΙΑΣ,  της ΤΙΜΙΟΤΗΤΑΣ των ματιών μας, της ΑΔΟΛΗΣ σκέψης μας, της ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ της καρδιάς μας,

 

ΠΟΙΝΗ ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟΥ από την Πόλη των Πολιτών, για τους λαομπαίχτες. 
 
Κι ας  φωνάζουν οι αχόρταγοι λαοφάγοι (δημοβόροι), πως σώζουν την Πατρίδα, ενώ αφανίζουν τον λαό.

 

Κι ας καμαρώνουν οι  σκατωμένοι, κι ας λένε: «Δε λερώθ’κε ο Θοδωρής λερωθήκαν τα σκατά» (Κ. Βάρναλης).

«Λαέ, διώχ’ την ξένη ετούτη λέρα
κι αυτουνούς που τηνε φέρα’.

 

Αν ξυπνήσεις μονομιάς θα’ρθει ανάποδα ο ντουνιάς» 

(Κ. Βάρναλης)

 

 

«Μια  απαίσια βοή, Την σκάλα ανεβαίνει»

(Κ. Καβάφης)

Είναι η βοή, η φωνή του λαού,

«που γυρεύει ένα τίποτα για να πιστέψει και να πεθάνει»

(Μ. Αναγνωστάκης), 

«Ούτινος δούλος, ούδ’ υπήκοος.»

(Σοφοκλής)

 

Κι΄ όταν «θα φεύγουν μουλωχτά,  πέρα στις αμαλάκες*,» όλοι θα πούμε, όλοι μαζί:

«Α στο διάολο, μαλάκες»

(Γ. Σεφέρης «Ινδικό Παραμύθι»)

 

* Αμαλάκα: οπωροφόρο δέντρο της Ινδίας, (πηγή: Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία. Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου)

πηγή:https://www.zougla.gr/apopseis/mikri-tiflike-anikani-ke-kivernites/

Κοίμηση της Θεοτόκου - Το "Πάσχα του καλοκαιριού" - Χρόνια Πολλά και ευλογημένα - Η παράκληση στην Παναγιά

Στις 15 Αυγούστου τιμάμε την Κοίμηση της Θεοτόκου, το "Πάσχα του καλοκαιριού"!

Εύχομαι να βγούμε πιο δυνατοί και υγιείς από όλα πού ζούμε, όχι μόνο αυτό το καλοκαίρι, αλλά εδώ και πολλά χρόνια 

Καλή δύναμη και κουράγιο στους συνανθρώπους μας που περνούν πάσης φύσεως δυσκολίες. 

Η παράκληση των Ελλήνων προς την Παναγιά για να μας γλυτώσει από αυτούς τους κυβερνήτες που μας έχουν φέρει, στην απόγνωση, την καταστροφή και στη  διάλυση της χώρας μας

Η παράκληση στην Παναγιά

Ω, Παναγιά μου, Δέσποινα, γλυκύτατη Παρθένα
εις τον αγώνα της ζωής, βοήθα με και εμένα.

Βοήθησε με Παναγιά, γλυκιά μου Παναγία,
γιατί η ζωή είναι θάλασσα, μεγάλη τρικυμία.

Και ναυαγός ευρίσκομαι μέσα στη βιοπάλη,
στη χάρη σου στηρίζομαι, Παρθένα τη μεγάλη.

Και σαν μητέρα ευσπλαχνική, ελπίζω να μας σώσεις,
και από ορατούς και αόρατους εχθρούς να μας γλιτώσεις.

Στη σκέπη των πτερύγων σου σκέπασε Παναγιά μου,
όλου του κόσμου τα παιδιά και ύστερα τα δικά μου.

Χρόνια πολλά και ευλογημένα με υγεία, δύναμη και ένα καλύτερο αύριο, με οδηγό την Παναγία και την Πίστη

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ: - ΣΟΚ και ΔΕΟΣ από την Κυβέρνηση: - "Αποφασίζομεν και διαττάσομεν..." - Η ραδιούργος μέθοδος που χρησιμοποίησε για τον υπολογισμό των αναδρομικών - Σε ποιους χορηγήθηκαν διπλά και σε ποιους ελάχιστα ή μηδενικά αναδρομικά - Οι αποδείξεις

 

Η Διοίκηση του e-ΕΦΚΑ παραμένει προσηλωμένη στην έγκαιρη και αξιόπιστη καταβολή των συντάξεων και των αναδρομικών ποσών στους δικαιούχους ανακοίνωσε η κυβέρνηση στις 22 Αυγούστου 2025

Δεν έχει προηγούμενο αυτό που συνέβη, την Δευτέρα 25 Αυγούστου 2025, με τα αναδρομικά που χορηγήθηκαν στους αποστράτους

Ποιο είναι αυτό το διαστροφικό κυβερνητικό μυαλό, που ξεπέρασε κατά πολύ, τον τρόπο υπολογισμού των αναδρομικών που είχε εφαρμόσει ο ΣΥΡΙΖΑ, τον Δεκέμβριο του 2018; 

Ποιο είναι αυτό το διαστροφικό κυβερνητικό μυαλό που πήρε την απόφαση να εκδικηθεί τους απόστρατους ανατρέποντας τα πάντα στην εφαρμογή των μαθηματικών τρόπων υπολογισμού με τα: "αποφασίζομεν και διαττάσομεν,  βγάλτε τον σκασμό και αποδεχθείτε ως σωστά, αυτά που σας λέμε και σας δίνουμε, γιατί είστε δειλοί, άβουλοι και οι δεδομένοι προσκυνητές μας" 

 

1. Η ραδιούργος μέθοδος που χρησιμοποίησε η Κυβέρνηση για τον υπολογισμό των αναδρομικών  ήταν: 

Αφαιρούμε από την κράτηση του ν. 4093/12 μηνός Μαρτίου 2023,  από την κράτηση μηνός Απριλίου 2023, από το ποσό που προκύπτει  αφαιρούμε το 6% που αφορά την υγειονομική περίθαλψη και το 20% που αφορά τον φόρο εισοδήματος το νέο ποσό που προκύπτει το πολλαπλασιάζουμε με τους 27 μήνες. Η μέθοδος αυτή είχε ως αποτέλεσμα:     

   α. Να χορηγηθούν διπλά αναδρομικά, σ΄ αυτούς που:  

       (1). Τον Απρίλιο του 2023 τους χορηγήθηκαν παράνομες αυξήσεις,(χωρίς νόμο) και ταυτόχρονα επήλθε:

             (α) Αύξηση της προσωπικής διαφοράς                                                                        

              (β) Μείωση/αλλοίωση  του ν. 4093/12  

             Πραγματικό παράδειγμα: 

             = Υπάρχουσα  κράτηση Μαρτίου του ν. 4093/12: 301.48 ευρώ                                   

            = Κράτηση Απριλίου του ν. 4093/12:  209,83                  

              = Αφαίρεση: Μάρτιος 2023 - Απρίλιος 2023:  = 301.48 ευρώ - 209,83ευρώ  =91,55 - 26% = 67,747 ευρώ Χ 27 μήνες =1829,169 ευρώ

         (2). Η μείωση του ν. 4093/12 είχε ως αποτέλεσμα, στην αφαίρεση των κρατήσεων μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου, να προκύπτει  μεγάλη διαφορά προς όφελος των συναδέλφων

   β.  Να χορηγηθούν λιγότερα ή και μηδενικά  αναδρομικά, σ΄ αυτούς που ο ν.4093/12 παρέμεινε σταθερός ή με πολύ μικρή απόκλιση.

2. Κατά την άποψή μου, ο ΜΟΝΟΣ ΣΩΣΤΟΣ υπολογισμός των δικαιούμενων αναδρομικών είναι,  να προσθέσουμε τις κρατήσεις του ν. 4093/12  που υπάρχουν στα χορηγούμενα μερίσματα ΜΤΣ και ΕΚΟΕΜΣ του Μαρτίου 2023 και το αποτέλεσμα να το πολλαπλασιάσουμε με το 27