Συνέβη σαν Σήμερα το 1943: - "Ηχήστε οι Σάλπιγγες, δονήστε σύγκορμη τη χώρα .. " - Η Κηδεία του Κωστή Παλαμά - Η κορυφαία αντιστασιακή εκδήλωση

 

Στις 27 Φεβρουαρίου 1943 έφευγε από τη ζωή, σε ηλικία 84 ετών, ο σπουδαίος έλληνας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Ήταν βαριά άρρωστος όταν τον συνάντησε ο χάρος στο σπίτι του, στην οδό Περιάνδρου 3 στην Πλάκα. Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 9 Φεβρουαρίου του 1943, είχε πάρει τη γυναίκα του Μαρία.

Το νέο του θανάτου του επιφανέστερου ποιητή της γενιάς του 1880 κυκλοφόρησε με αστραπιαία ταχύτητα στην κατοχική Αθήνα. «Χτες βράδυ μία είδηση ακατανόητη μας ήρθε. Μία είδηση ασύλληπτη. Ο Γέρο-Παλαμάς πέθανε. Είχαμε ξεχάσει πως ήταν θνητός» γράφει στο προσωπικό της ημερολόγιο η Ιωάννα Τσάτσου.

Από νωρίς το πρωί της 28ης Φεβρουαρίου πλήθος λαού άρχισε να συγκεντρώνεται στο Α' Νεκροταφείο της Αθήνας για να αποτίσει το ύστατο χαίρε στον μεγάλο ποιητή, αλλά και για να εκφράσει τα αντικατοχικά του αισθήματα.

Στις 11 το πρωί άρχισε η νεκρώσιμος ακολουθία, χοροσταντούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Δαμασκηνού. Ο πνευματικός κόσμος της χώρας έδωσε βροντερό «παρών»: Σπύρος Μελάς, Μαρίκα Κοτοπούλη, Κωνσταντίνος Τσάτσος, Γιώργος Θεοτοκάς, Άγγελος Σικελιανός, Ηλίας Βενέζης, Ιωάννα Τσάτσου, Γιώργος Κατσίμπαλης, κ.ά.

Οι επίσημες αρχές, προσπαθώντας να περιορίσουν το νόημα της παλλαϊκής συγκέντρωσης, εκπροσωπήθηκαν στην κηδεία από τον ίδιο τον δοτό πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Λογοθετόπουλο και από εκπροσώπους των γερμανικών και ιταλικών κατοχικών δυνάμεων.

Αυτό δεν απέτρεψε τη μετατροπή της κηδείας σε εκδήλωση πατριωτικής έξαρσης.
«Σε αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα» είπε εύστοχα ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός (1884-1951), δίνοντας το πνεύμα ομόθυμης παρουσίας του λαού στην κηδεία. Και «με μια φωνή όσο ποτέ δυνατή» απήγγειλε το ποίημα Παλαμάς, που είχε γράψει τα χαράματα της 28ης Φεβρουαρίου προς τιμήν του μεγάλου ποιητή:

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! Ένα βουνό
με δάφνες αν υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την Όσσα,
κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό,
ποιόν κλεί, τι κι αν το πεί η δικιά μου γλώσσα;

Μα εσύ Λαέ, που τη φτωχή σου τη μιλιά,
Ήρωας την πήρε και την ύψωσε ως τ' αστέρια,
μεράσου τώρα τη θεϊκή φεγγοβολιά
της τέλειας δόξας του, ανασήκωσ' τον στα χέρια

γιγάντιο φλάμπουρο κι απάνω από μας
που τον υμνούμε με καρδιά αναμμένη,
πες μ' ένα μόνο ανασασμόν: "Ο Παλαμάς !",
ν' αντιβογκήσει τ' όνομά του η οικουμένη !

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα ! Ένας λαός,
σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει...
κι ακέριος φλέγεται ως με τ' άδυτο ο Ναός,
κι από ψηλά νεφέλη Δόξας τονε σκέπει.

Τι πάνωθέ μας, όπου ο άρρητος παλμός
της αιωνιότητας, αστράφτει αυτήν την ώρα
Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός
την άγια δέχονται ψυχή την τροπαιοφόρα,

που αφού το έργο της θεμέλιωσε βαθιά
στη γην αυτήν με μιαν ισόθεη Σκέψη,
τον τρισμακάριο τώρα πάει ψηλά τον Ίακχο
με τους αθάνατους θεούς για να χορέψει.

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βόγκα Παιάνα ! Οι σημαίες οι φοβερές
της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Στη συνέχεια, ο ποιητής Σωτήρης Σκίπης (1881-1952), από τους τελευταίους εκπροσώπους της Νέας Αθηναϊκής Σχολής, απήγγειλε συγκλονιστικά το ποίημά του Στον Κωστή Παλαμά.

Μέσ' από τα κάγκελλα τ' αόρατα
της απέραντής μας φυλακής,
μέσα στο κελί το σκοτεινό μας,
δεν εβάσταξες στον πόνο της Φυλής
κι έπεσες σα δρυς
από τα χτυπήματα
κάποιων μαύρων ξυλοκόπων
στο σκοτάδι της νυχτιάς της τραγικής,
δίχως να προσμείνεις την αχτίδα
της καινούργιας Χαραυγής.

Κι έπεσες καθώς από σεισμό
πέφτει μια μαρμάρινη κολόνα
κάποιου πανάρχαιου ναού.
Σα ναός, οπού χτυπιέται
απ' τα βόλια των βαρβάρων.
Σαν τον Παρθενώνα,
ήρωα, ποιητή του Αιώνα.

Μάτια στερεμένα από τις τόσες
συμφορές,
δάκρυα δε θα χύσουνε για Σένα.

Θα σε κλάψουνε μια μέρα
οι ίδιοι αυτοί που μας σκοτώνουν
έναν - ένα,
σαν ξυπνήσουν απ' τη μέθη τους
κι αντικρύσουν τι ερημιές
εσκορπίσανε στο διάβα τους
σ' αναρίθμητες καρδιές.

Φεύγεις, πας για το ταξίδι σου
το Αχερούσιο, το στερνό,
ω πρωτότοκε αδερφέ μας,
όμως κοίτα πώς ξοπίσω σου
οι Έλληνες σε χαιρετάνε.
Ο καθένας ένα στίχο σου
ψέλνοντας μελωδικό,
σε ξεπροβοδάνε
με τα μύρια σου τραγούδια,
που βουίζουν σα μελίσσια
πάνω απ' Απριλιού λουλούδια,
σα να προμηνάνε την Ανάσταση,
ω μεγάλε ραψωδέ μας.

Όταν τελείωσε η νεκρώσιμη ακολουθία, ο Σπύρος Μελάς, ο Άγγελος Σικελιανός και νέα παιδιά σήκωσαν το φέρετρο και κατευθύνθηκαν προς τον χώρο της ταφής. Την ώρα που θα εναπόθεταν το φέρετρο μέσα στη γη, πλησίασε ο αντιπρόσωπος του κατακτητή να καταθέσει στεφάνι. Τότε, ο λογοτέχνης Γιώργος Κατσίμπαλης άρχισε να τραγουδά τον Εθνικό Ύμνο: «Σε γνωρίζω από την κόψη...». Ακολούθησε το συγκεντρωμένο πλήθος, «πρώτα δειλά –περιγράφει ο Κωνσταντίνος Τσάτσος– ύστερα η φωνή κατάκτησε όλον τον κόσμο, μυριόστομη. Ήταν η στιγμή η πιο συγκινητική. Ο κόσμος τραγουδούσε με πάθος. Κάποιος φώναξε Ζήτω η ελευθερία του πνεύματος. Αλλά ο κόσμος ήθελε ελευθερία σκέτη και φώναζε Ζήτω η Ελευθερία!».

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/495?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=sinevi_san_simera&utm_term=2022-02-28

© SanSimera.gr

O " Έρωτας" δεν κρύβεται: - Ποιος είναι Υπουργός που "στοχοποίησε" τα οικονομικά προνόμια των Στρατιωτικών!! - Οι ΠΕΝΤΕ παχυλές παροχές που "κυνηγούσε"!! και συνεχίζει "κυνηγά" και να αρνείται ....!!

 

Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014

      

“Παίζουν” με τα νεύρα στρατιωτικών αλλά και του πολιτικού προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κυριάκος Μητσοτάκης επιμένει να αναζητά εγγράφως να ενημερωθεί από τα Γενικά Επιτελεία και το ΥΠΕΘΑ για τις “παροχές” που έχουν οι στρατιωτικοί αλλά και οι πολιτικοί υπάλληλοι των Ενόπλων Δυνάμεων!!!

Ο κ.Μητσοτάκης είχε θέσει το ίδιο αίτημα τον περασμένο Ιούνιο .Τότε ο ΥΕΘΑ Δημήτρης Αβραμόπουλος εγγράφως απάντησε με επιστολή όχι στον ίδιο αλλά στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. Στην οποία έγραφε ότι “οι Στρατιωτικοί αυτονόητα θα πρέπει να εξαιρεθούν απ΄ αυτή την “καταγραφή προνομίων”, όχι μόνο επειδή δεν υπάρχουν προνομία και παροχές, αλλά και επειδή η εργασία που παρέχουν έχει πολλές ιδιαιτερότητες σε σχέση με τους εργαζόμενους στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα.

Ο κ.Μητσοτάκης αν και Κρητικός φαίνεται ότι το κράτησε “μανιάτικο” . Κι έστειλε ξανά αίτημα για καταγραφή …προνομίων και παροχών!!!

Ποια θεωρούν προνόμια και ποιες είναι οι …παροχές που έχουν στοχοποιήσει ο κ.Μητσοτάκης και το επιτελείο του;

= Τα Στρατιωτικά Πρατήρια – Προμηθευτικούς Οργανισμούς-Λέσχες.

= Τα Κέντρα Αποκατάστασης Απωλειών Υγείας (ΚΑΑΥ)

= Τις Λέσχες Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΑΕΔ).

= Τα Επιδοτούμενα Στεγαστικά Δάνεια σε Στρατιωτικούς μέσω του Αυτονόμου Οικοδομικού Οργανισμού Αξιωματικών του Στρατού Ξηράς, Θαλάσσης και Αέρος.

= Τη διάθεση υπηρεσιακών αυτοκινήτων που ισχύσει για αξιωματικούς από το βαθμό του Συνταγματάρχη και άνω.

Τα αυτονόητα δηλαδή που διαθέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις όλου του πλανήτη! Καλό θα είναι αυτή την φορά μαζί με την έγγραφη απάντηση να στείλουν στον κ.Μητσοτάκη κι ένα ενημερωτικό σημείωμα για τους λόγους τους οποίες οι στρατιωτικοί σ΄ όλο τον κόσμο ,ακόμη και στις πιο υποανάπτυκτες χώρες του πλανήτη έχουν όλα αυτά που ο ίδιος θεωρεί …προνόμια.

Όλα αυτά την ίδια ώρα που το κλίμα στις ΕΔ είναι τεταμένο εξαιτίας της κυβέρνησης στην οποία υπουργός είναι ο κ.Μητσοτάκης. Και η οποία αρνείται να εφαρμόσει τις αποφάσεις των ανωτάτων δικαστηρίων που δικαιώνουν τους στρατιωτικούς. Την ίδια ώρα που αναζητούνται τεχνάσματα για να παρουσιαστεί μια “λύση” που θα μοιάζει με εφαρμογή της απόφασης ο κ.Μητσοτάκης αναζητά …προνόμια στις Ένοπλες Δυνάμεις!

Παραδοχή Γεραπετρίτη στήν Βουλή: - «Δεν τρέφω αυταπάτες για το casus belli» της Τουρκίας

 

«Δύσκολη ἡ ἄρση του» – «Μπορεῖ ὅμως ἡ Τουρκία νά κάνει κινήσεις γιά τά ὑποκείμενά του καί νά μπορέσουμε νά κηρύξουμε ΑΟΖ στό μέλλον» – Αἰχμές πρός Μαξίμου καί Δένδια: «Τό τουρκολιβυκό ἔγινε ἐπί τῆς σημερινῆς πρωθυπουργίας ἀλλά ὄχι ἐπί τῆς δικῆς μου θητείας» – Καμμία ἀπάντησις σέ ἐρωτήσεις γιά συνεκμετάλλευση, ἀκύρωση Navtex, κύρωση 7 Μνημονίων μέ Ἄγκυρα ἀπό τήν Βουλή

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ἡ Ἑλλάς δέν ἐξησφάλισε οὔτε τήν ἄρση τοῦ casus belli κατά τήν πρόσφατη ἐπίσκεψη, στήν Ἄγκυρα, τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, ὁ ὁποῖος μάλιστα εἶχε ἀναφέρει σχετικῶς «ἄν ὄχι τώρα, πότε;». Στήν παραδοχή αὐτή προέβη ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν κ. Γιῶργος Γεραπετρίτης κατά τήν κεκλεισμένων τῶν θυρῶν ἐνημέρωση πρός βουλευτές γιά τά ἑλληνο-τουρκικά. Ἐπί τοῦ συγκεκριμένου ζητήματος ὁ κ. Γεραπετρίτης ἐδήλωσε: «Δέν τρέφω αὐταπάτες γιά ἄρση τοῦ casus belli». Aνέφερε ὅτι μπορεῖ ἡ Τουρκία «νά κάνει κινήσεις ὅσον ἀφορᾶ στά ὑποκείμενα τοῦ casus belli ὥστε νά μπορέσει ἡ Ἑλλάς νά κηρύξει καί νά ὁριοθετήσει ΑΟΖ.» Καί αὐτό ὅμως, ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν δέν περιμένει νά γίνει σύντομα.

Ὅμως ὁ κ. Γεραπετρίτης δέν ἔδωσε ἀπαντήσεις σέ μιά σειρά σημαντικῶν θεμάτων πού τοῦ ἐτέθησαν ἀπό τούς βουλευτές μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς ἐξωτερικῶν καί Ἀμύνης. Εἰδικώτερα, ὁ βουλευτής Χίου κ. Σταῦρος Μιχαηλίδης ἔθεσε τήν ἐρώτηση κατά πόσον σημαίνει συνεκμετάλλευση στό Αἰγαῖο ἡ ἀναφορά στό Κοινό Ἀνακοινωθέν τῆς Ἀγκύρας, ὅτι οἱ δύο χῶρες θά ἀξιοποιήσουν τίς ὑφιστάμενες εὐκαιρίες συνεργασίας στόν ἐνεργειακό τομέα.

Ἐπίσης ὁ κ. Γεραπετρίτης δέν ἀπήντησε στήν ἐρώτηση πού τοῦ ἐτέθη ἐάν θά κατατεθοῦν στήν Βουλή τά 7 μνημόνια συνεργασίας πού ὑπεγράφησαν κατά τήν ἐπίσκεψη τοῦ Πρωθυπουργοῦ στήν Ἄγκυρα. Ὁμοίως ἀναπάντητη ἔμεινε καί ἡ ἐρώτησις τοῦ βουλευτοῦ Δ. Μάντζιου γιά τό ἐάν ἐτέθη καί ἄν ἀναμένεται ἄρσις τῶν Navtex ἀορίστου διαρκείας πού ἔχει κηρύξει ἡ Τουρκία καί πού διχοτομοῦν τό Αἰγαῖο.

Κατά τά λοιπά ὅμως, δέν ἔχασε τήν εὐκαιρία, ἀπαντῶντας σέ ἐρώτηση βουλευτοῦ τοῦ ΚΚΕ, νά ὑποστηρίξει ὅτι ἡ διεθνής θέσις τῆς χώρας ἀπό τό 2023 (ὁπότε ἀνέλαβε τό Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν) εἶναι 100 φορές καλύτερη ἀπό ὅ,τι στά προηγούμενα 25 χρόνια. Στά τελευταῖα χρόνια, ὅπως εἶπε, εἴχαμε «μόνον» τό τουρκολιβυκό μνημόνιο, γιά τό ὁποῖο ἄφησε αἰχμές κατά τοῦ προκατόχου του ἀλλά οἱ ὁποῖες ἐγγίζουν καί τόν Πρωθυπουργό. Συγκεκριμένα ἐπεσήμανε ὅτι τό μνημόνιο αὐτό συνομολογήθηκε «ἐπί τῆς σημερινῆς πρωθυπουργίας ἀλλά ὄχι ἐπί τῆς δικῆς μου θητείας στό ΥΠΕΞ.»

Γιά τό καλώδιο ἠλεκτρικῆς διασυνδέσεως μέ τήν Κύπρο, καί πάλι ἐπέρριψε εὐθῦνες στήν Λευκωσία, ἀλλά συνέχισε μέ μιά σιβυλλική δήλωση «νά δοῦμε ἄν θά μᾶς ἐμποδίσει ἡ Τουρκία» ἄν ἐπιχειρήσουμε πάλι νά τό ποντίσουμε. Ἐν τέλει δέ ὑπεραμύνθηκε τῆς στάσεως πού ὁ ἴδιος ἐτήρησε λέγοντας μέ ἔμφαση: «Πεῖτε μου ποῦ ἔχω ὑποχωρήσει». Κατά τήν ἐνημέρωση, ἔγινε ἀναφορά στήν τουρκική ἀμυντική βιομηχανία, ἡ ὁποία ἀναπτύσσεται συνεχῶς μέ τόν κ. Γεραπετρίτη νά δηλώνει ὅτι ἔχει κάνει σημαντική διείσδυση στήν Ὑποσαχάρια Ἀφρική μέ βλέψεις καί πρός τήν Εὐρώπη. Εἰδικώτερα, εἶπε πώς δέν ἀρκεῖ στήν Ἄγκυρα πλέον νά ἐπιδιώκει τήν ἡγεσία τῶν μουσουλμανικῶν χωρῶν, ἀλλά θέλει νά μπεῖ καί στήν Εὐρώπη μέ κύριο στόχο τήν συμμετοχή στά προγράμματα τοῦ SAFE.

Κατά τήν ἐνημέρωση, ὑπῆρξε καί ἕνας διάλογος μεταξύ τῆς Ρένας Δούρου τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί τῆς Ντόρας Μπακογιάννη σχετικῶς πρός τόν διάλογο μέ τήν Τουρκία. Ἡ κ. Δούρου ἀπευθύνθηκε πρός τήν κ. Μπακογιάννη τήν ὁποία ἐκάλεσε νά μήν κατηγορεῖ τήν ἀντιπολίτευση γιά ἄρνηση διαλόγου καί ὑπεστήριξε ὅτι πρέπει στό κυβερνῶν κόμμα νά ἀναζητηθοῦν αὐτοί πού διαφωνοῦν μέ τήν τακτική αὐτή. Ἡ ἀπάντησις τῆς κ. Μπακογιάννη ἦταν: «Ἐμεῖς αὐτούς πού διαφωνοῦν μέ τόν διάλογο τούς θέσαμε ἐκτός κόμματος». Προφανῶς ἐννοοῦσε τόν Ἀντώνη Σαμαρᾶ.

https://www.estianews.gr/kentriko-thema/paradochi-gerapetriti-stin-vouli-den-trefo-a%e1%bd%90tapates-gia-to-casus-belli/

Κυβέρνηση: - Xρήσιμη για τους άλλους «ΝΑΙ», χρήσιμοι για εμάς πότε;

 

Ρεβυθοῦσα: Κόμβος γιά τούς συμμάχους, κόμβος καί γιά τίς τσέπες τῶν Ἑλλήνων

Εάν ἡ Ἀλβανία, τά Σκόπια, ἡ Βουλγαρία, ἡ Ρουμανία, ἡ Μολδαβία καί ἄλλες χῶρες τῆς Βαλκανικῆς προμηθεύονται στό μέλλον δυτικό φυσικό ἀέριο μόνο ἀπό τήν Ρεβυθοῦσα (διά τοῦ Καθέτου Διαδρόμου καί τοῦ λιμένος τῆς Ἀλεξανδρουπόλεως), αὐτό, ναί, πράγματι εἶναι τεράστιο κέρδος γιά τήν ἐξωτερική μας πολιτική. Ἡ ἐνεργειακή ἐξάρτηση χωρῶν τῶν Βαλκανίων ἀπό ἀγωγούς πού περνοῦν μέσα ἀπό ἑλληνικό ἔδαφος, ὑπό τήν προϋπόθεση ὅτι δέν ὑπάρχει ἄλλος πάροχος τροφοδοσίας τους στήν περιοχή, μπορεῖ στό μέλλον νά δώσει τήν εὐκαιρία στήν Ἑλλάδα νά ἀσκεῖ ποικιλώνυμες πιέσεις στίς γειτονικές χῶρες ὑπέρ τῶν ἐθνικῶν της δικαίων. Νά μᾶς ἀναγνωρίσει τήν ΑΟΖ ἡ Ἀλβανία, νά διαγράψουν τούς ἀλυτρωτικούς ὅρους ἀπό τά σχολικά τους βιβλία τά Σκόπια, νά μᾶς ἐπιστρέψουν τά κειμήλια τῆς Εἰκοσιφοίνισσας οἱ Βούλγαροι κ.λπ.

Πρόκειται οὐσιαστικά γιά τήν ἀντιγραφή τῆς φιλοσοφίας τῆς ἐνεργειακῆς πολιτικῆς Καραμανλῆ μέ διαφορετικούς παῖκτες. Χθές ἡ Ρωσσία, σήμερα ἡ Ἀμερική. Τό 2009 τό σχέδιο ἦταν νά περνᾶ ἀπό ἑλληνικό ἔδαφος ὁ ρωσσικός ἀγωγός φυσικοῦ ἀερίου South Stream (Ἀλεξανδρούπολη, Κιλκίς, Κοζάνη. Ἠγουμενίτσα) καί εἴτε μέ τίς κάθετες διακλαδώσεις του εἴτε μέ τίς ὁριζόντιες νά καταλήγει σέ χῶρες τῆς Βαλκανικῆς καί στόν τερματικό σταθμό τῆς Αὐστρίας. Ποιός τρελλός θά ἐπιχειροῦσε νά βάλει τήν χώρα σέ μνημόνια καί σέ καθεστώς χρεωκοπίας ἄν ἐξαρτᾶτο ἡ ἐνεργειακή τροφοδοσία τῆς Εὐρώπης ἀπό ἀγωγό πού θά διερχόταν ἀπό τό ἑλληνικό ἔδαφος; Θά μᾶς «φιλοῦσαν» τά πόδια.

Ὁμοίως καί τώρα: Ἐάν τά Βαλκάνια προμηθεύονται μόνο μέσῳ ἡμῶν ἀμερικανικό ἀέριο καί ὄχι ἀπό τόν διάδρομο τῆς Κροατίας, τῆς Πολωνίας καί τῆς Γερμανίας, ἔχουμε θεωρητικά τό ἴδιο ἀκριβῶς πλεονέκτημα. Ἔχει ἀξία πού εἴμαστε ἐνεργειακός κόμβος. Ἐάν ὅμως συνεχίσουν νά διαφωνοῦν οἱ Γερμανοί μέ τόν Κάθετο Διάδρομο καί οἱ γείτονές μας βροῦν καί ἀλλοῦ «πορτοκαλιές πού κάνουν πορτοκάλια», δέν εἶναι τό ἴδιο πρᾶγμα. Γιά τήν ὥρα, «χαιρετίζομεν» τήν ἐξέλιξη καί «ἀναμένομεν», μέ μιά προσθήκη: Στό Συμβούλιο Εἰρήνης γιά τήν Γάζα στείλαμε ὑφυπουργό, ἐνῷ οἱ ἀδελφοί μας Κύπριοι ὑπουργό καί χάρη μᾶς ἔκαναν. Ὁ Πρόεδρός τους ἐπρόκειτο νά πάει, χάρη μᾶς ἔκανε πού δέν πῆγε. Ἦταν ἐκεῖ ὅμως καί ὅλη ἡ βαλκανική γειτονιά μας μέ ὑψηλότερο ἐπίπεδο ἐκπροσωπήσεως ἡμῶν.

Ἐάν ἐπίσης, ἐπανερχόμεθα, ἀναλάβουν τό ἔργο αὐτό τῆς μεταφορᾶς ὑγροποιημένου ἀερίου ἑλληνικές ἑταιρεῖες, ὅπως (ἐνδεικτικῶς) ἡ «Metlen» καί ὁ «Ἄκτωρ», ὑπό τήν ἐποπτεία τῆς ΔΕΠΑ, καθώς καί ἡ ἑλληνική ναυτιλία, τό κέρδος θά εἶναι διπλό. Τό «γιατί» δέν χρειάζεται νά τό ποῦμε. Τά εὐκόλως ἐννοούμενα παραλείπονται. Στήν οὐσία ὅμως, γιά νά κάνουμε μιά πρώτη ἀνασκόπηση, τό νά καταστοῦμε ἐνεργειακός κόμβος φυσικοῦ ἀερίου σημαίνει ὅτι κυρίως γινόμαστε χρήσιμοι γιά τούς ἄλλους καί γιά τά γεωπολιτικά συμφέροντά τους (ἀπωθεῖται ἡ Ρωσσία ἀπό τά Βαλκάνια), μά ὄχι ἀκριβῶς γιά τόν ἑαυτό μας. Γιά τόν ἑαυτό μας θά γίνουμε χρήσιμοι ὅταν ἀνταλλάξουμε τό ἔδαφός μας ὡς ἐνεργειακό κόμβο μέ καλύτερες τιμές φυσικοῦ ἀερίου γιά τόν λαό μας. Δέν εἶναι δυνατόν νά προμηθευόμαστε φυσικό ἀέριο στήν ἴδια τιμή μέ τούς Βαλκάνιους γείτονές μας, τήν ὥρα πού ἐμεῖς εἴμαστε ὁ διάδρομος γιά τήν πώλησή του πρός αὐτούς. Ἐμεῖς κάνουμε καί ἄλλες δουλειές. Καί ἀγοράζουμε καί μεταφέρουμε καί παρέχουμε τίς ὑποδομές. Δέν καταναλώνουμε ἁπλῶς.

Καλά καί ἅγια λοιπόν τά πανηγύρια τῶν ἁρμοδίων ὑπουργῶν στήν Οὐάσιγκτων, ἀλλά οἱ ἁπλοί πολῖτες τά σκέπτονται ἁπλᾶ ὅταν βλέπουν νά πέφτουν οἱ ὑπογραφές στίς συμβάσεις. Ἁπλᾶ σημαίνει «Κάντε κάτι καί γιά ἐμᾶς ἐκτός ἀπό ὅλα ὅσα κάνετε γιά τούς συμμάχους καί τίς ἑταιρεῖες». Ἡ Ρεβυθοῦσα νά γίνει κόμβος φυσικοῦ ἀερίου γιά τήν Δύση, ἀλλά κόμβος καί γιά τίς τσέπες μας. «Παράλογο;» πού θά ἔλεγε καί μιά ψυχή ἀπό τούς Δέκα Μήτσους τοῦ παρελθόντος. Καθόλου!

πηγή:https://www.estianews.gr/apopseis/xrisimoi-gia-tous-%e1%bc%84llous-nai-chrisimoi-gia-%e1%bc%90m%e1%be%b6s-pote/

Πρωθυπουργός: - Ας πούμε, λοιπόν, κάποιες μεγάλες αλήθειες. - Οι τιμές του ρεύματος στην Ελλάδα είναι 21% φθηνότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο

 

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω εκφράζοντας εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας τη βαθιά μου θλίψη για την πρόωρη απώλεια της Αντιγόνης Πανέλλη, η οποία διακρίθηκε για το ήθος της και τον επαγγελματισμό της στη δημοσιογραφία. Πάλεψε μέχρι τελευταία στιγμή με απαράμιλλη αξιοπρέπεια, με δύναμη και αφήνοντας σε όλους μας ένα πολύτιμο μάθημα πείσματος και αγώνα. Ειλικρινά συλλυπητήρια στην οικογένειά της και στους οικείους της.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο κ. Ανδρουλάκης μου κατέθεσε μία ερώτηση, που πιστεύω ότι ενδιαφέρει πάρα πολύ τους Έλληνες πολίτες, σχετικά με την κυβερνητική πολιτική στην ενέργεια. Επέλεξε για την ερώτηση αυτή να αφιερώσει μόλις έξι λεπτά από τον χρόνο τον οποίον έχει στη διάθεσή του, καταδεικνύοντας ίσως τις προτεραιότητές του, το πώς αντιλαμβάνεται τα ζητήματα τα οποία απασχολούν τους πολίτες.

Σε κάθε περίπτωση, κ. Ανδρουλάκη, εγώ θα σας απαντήσω στη δευτερολογία μου στα ζητήματα τα οποία θίξατε σχετικά με τη χθεσινή δικαστική απόφαση, αλλά θα αφιερώσω την πρωτολογία μου στο να απαντήσω στην ερώτησή σας, γιατί νομίζω ότι μας δώσατε, με την ευκαιρία αυτής της συζήτησης, μια πρώτης τάξης ευκαιρία να ενημερωθεί η Βουλή, αλλά και ο ελληνικός λαός, σε λίγο μεγαλύτερη λεπτομέρεια, για τις πραγματικά ιστορικές αλλαγές στον τομέα της ενέργειας.

Με την πατρίδα μας να μην αρκείται πια, όπως συνέβαινε μέχρι το 2019, σε έναν ρόλο παρατηρητή αυτών των δομικών μετασχηματισμών σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά να αποτελεί ήδη έναν βασικό συντελεστή της εξίσωσης που διαμορφώνει τον ενεργειακό χάρτη του αύριο.

Ελπίζω, βέβαια, η πληροφόρηση, κ. Ανδρουλάκη, να ήταν ο σκοπός της πρωτοβουλίας σας, γιατί αν με αυτήν επιδιώκετε ένα ακόμα αντικυβερνητικό «πυροτέχνημα», επιλέξατε σίγουρα λάθος τερέν, λάθος χρόνο και, πάντως, λάθος επιχειρήματα.

Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να ισχυρίζεστε σήμερα ενώπιον του Ελληνικού Κοινοβουλίου ότι η πολιτική της κυβέρνησης στην ενέργεια «τροφοδοτεί την ακρίβεια» -προσέξτε τι λέτε στην ερώτησή σας, ότι η δική μας πολιτική «τροφοδοτεί την ακρίβεια»- και «θέτει σε κίνδυνο» -αυτό γράφετε- «την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας», όταν συμβαίνει, κ. Ανδρουλάκη, ακριβώς το αντίθετο.

Από τη μία πλευρά, η Ελλάδα σήμερα καλύπτει όλες τις ανάγκες της και παράλληλα εξάγει και ρεύμα προς πολλές χώρες. Η Ελλάδα, την οποία εσείς παρουσιάζετε δήθεν ότι «κινδυνεύει η ενεργειακή της ασφάλεια».

Από την άλλη πλευρά, μιλήσατε για τις τιμές του ρεύματος εξακολουθώντας να επαναλαμβάνετε το ψέμα, γιατί περί ψέματος πρόκειται, κ. Ανδρουλάκη, ότι «η Ελλάδα έχει το πιο ακριβό ή ένα από τα πιο ακριβά ρεύματα στην Ευρώπη».

Τα τιμολόγια των ελληνικών νοικοκυριών, κ. Ανδρουλάκη, το πρώτο εξάμηνο του 2025 -και περιορίζομαι στο πρώτο εξάμηνο γιατί μέχρι εκεί έχουμε διαθέσιμα στοιχεία από την Eurostat- ήταν 21% φθηνότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Καταθέτω τον σχετικό πίνακα στα πρακτικά για να ενημερωθείτε και να είστε πιο ακριβής.

Και δεν γίνεται, κ. Ανδρουλάκη, να θεωρείτε ελληνική μια διεθνή ενεργειακή κρίση, μια κρίση που όλοι ξέρουν ότι ξέσπασε μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Και αντιλαμβάνομαι σε έναν βαθμό, πρέπει να πω, την υπερβολή ως ένα στοιχείο του αντιπολιτευτικού σας οίστρου. Δεν δέχομαι, όμως, να διαστρεβλώνετε πραγματικά δεδομένα και να αγνοείτε ταυτόχρονα τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας.

Και ακόμα, να αποσιωπείτε με ευκολία δεδομένα της εποχής, όπως ότι το κόστος των ρύπων έχει καταστήσει, κ. Ανδρουλάκη, πρακτικά παντελώς ασύμφορο τον λιγνίτη. Ο λιγνίτης -και να το ακούσουν, παρακαλώ πολύ, οι συνάδελφοι στην Εθνική Αντιπροσωπεία αλλά και όσοι μας ακούν- είναι σήμερα το πιο ακριβό καύσιμο το οποίο θα μπορούσε να καταναλώσει η χώρα για να παράγει ηλεκτρική ενέργεια.

Άρα, στον βαθμό που η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας, κ. Ανδρουλάκη, καθορίζεται από το πιο ακριβό καύσιμο το οποίο μπαίνει στο μείγμα, αυτό το οποίο εισηγείστε, με το να διατηρήσουμε ενεργά εργοστάσια παραγωγής ρεύματος από λιγνίτη, ουσιαστικά είναι η χώρα μας να πληρώνει πιο ακριβό ρεύμα απ’ αυτό το οποίο πληρώνει σήμερα.

Ας πούμε, λοιπόν, κάποιες μεγάλες αλήθειες. Οι τιμές, πράγματι, κ. Ανδρουλάκη, στην Ευρώπη συνολικά -και νομίζω το ξέρετε- είναι σήμερα πολύ υψηλότερες απ’ ότι ήταν προ της κρίσης, η οποία ξέσπασε μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Στην Ευρώπη κατά μέσο όρο η χονδρική τιμή του ρεύματος έχει διπλασιαστεί από το 2019 μέχρι σήμερα. Κατά μέσο όρο. Το κόστος για τα νοικοκυριά στην Ευρώπη είναι περίπου κατά 50% ακριβότερο.

Ποια είναι η κατάσταση εδώ; Όπως σας εξήγησα και σας έδειξα, αφού για καιρό συμβαδίζαμε περίπου με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, η Eurostat δείχνει τώρα μειωμένα οικιακά τιμολόγια σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο κατά 21%.

Ήμασταν το 2019 -δεν είναι εδώ συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ αλλά αξίζει να το θυμίσουμε- μακράν η πιο ακριβή χώρα στη χονδρική τιμή ενέργειας στην Ευρώπη. Σε αυτή την περίοδο, η μέση τιμή της χονδρικής πήγε από τα περίπου 60 ευρώ κάποια στιγμή στα 400 ευρώ.

Η κυβέρνηση ήταν αυτή η οποία τότε αντέδρασε, επιδοτώντας ουσιαστικά ένα μεγάλο μέρος αυτής της αύξησης και μη επιτρέποντας οι δυσθεώρητες αυτές αυξήσεις να φτάσουν τελικά στους οικιακούς και στους επαγγελματικούς καταναλωτές.

Τα θυμάστε αυτά, φαντάζομαι, κ. Ανδρουλάκη. Εμείς ήμασταν αυτοί που επιβάλαμε έκτακτη φορολόγηση στα υπερκέρδη των εταιρειών παραγωγής και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Εμείς ήμασταν αυτοί που για δύο χρόνια επιβάλαμε έκτακτη φορολόγηση στα υπερκέρδη των διυλιστηρίων. Και με αυτόν τον τρόπο δημιουργήσαμε ένα σημαντικό οικονομικό απόθεμα, το οποίο μας επέτρεψε να επιδοτήσουμε τις τιμές του ρεύματος έτσι ώστε αυτές οι δυσθεώρητες αυξήσεις να μην φτάσουν τελικά στον τελικό καταναλωτή.

Και να σας θυμίσω ότι, επειδή πολλές από αυτές τις αποφάσεις είναι και ευρωπαϊκές, ότι προσωπικά πρωταγωνίστησα στο αίτημα να τεθεί πλαφόν στις τιμές του φυσικού αερίου, κάτι το οποίο έγινε με καθυστέρηση εννέα μηνών, από τη στιγμή που έγινε, όμως, είδαμε μία σημαντική αποκλιμάκωση των τιμών του φυσικού αερίου.

Είμαστε, λοιπόν, αυτή τη στιγμή στην ευχάριστη θέση, και αυτές είναι -αξίζει τον κόπο να δείτε, κ. Ανδρουλάκη, αυτόν τον πίνακα αν ενδιαφέρεστε πραγματικά για το τι γίνεται στην αγορά ενέργειας-, αυτές είναι οι μέσες τιμές της χονδρικής…

(Ομιλίες εκτός μικροφώνου)

Πώς δεν καταλήγει στη λιανική; Δείτε τον πίνακα τον οποίο κατέθεσα. Παρακαλώ δώστε τον πίνακα στον κ. συνάδελφο και στον κ. Ανδρουλάκη, φωτοτυπήστε τον, να δείτε πώς καταλήγουν τελικά στη λιανική αυτές οι τιμές. Να ξέρουμε για τι μιλάμε επιτέλους.

Τον Ιανουάριο, μέση τιμή στην Ελλάδα 109 ευρώ ανά μεγαβατώρα, στη γειτονική Βουλγαρία 149, στη Ρουμανία 151, στην Πολωνία 143.

Είναι πια μία διαφορετική εικόνα απ’ αυτή η οποία υπήρχε στο παρελθόν. Γιατί, θα μου πείτε, συμβαίνει αυτό;

Θα σας εξηγήσω, κ. Ανδρουλάκη, γιατί συμβαίνει. Διότι το μείγμα ενεργειακής πολιτικής το οποίο επέλεξε αυτή η κυβέρνηση στηρίζεται βασικά σε δύο πυλώνες.

Ο πρώτος πυλώνας είναι η γρήγορη διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο ενεργειακό μας μείγμα. Παραλάβαμε μία τραγική κατάσταση το 2019. Η διείσδυση των ανανεώσιμων έχει αυξηθεί σημαντικότατα, παράγουμε παραπάνω από το 50% των αναγκών μας σήμερα από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και εκτιμούμε ότι αυτή η διείσδυση θα αυξηθεί ακόμα πολύ περισσότερο, συνοδευόμενη από συστήματα αποθήκευσης, μπαταρίες, αντλησιοταμίευση, που θα μας δώσουν μεγαλύτερη ευελιξία στη διαχείριση της ζήτησης του ηλεκτρικού ρεύματος.

Ταυτόχρονα, όμως, έχουμε κάνει, κ. Ανδρουλάκη, μία στρατηγική επιλογή, με την οποία υποθέτω ότι συμφωνείτε -θα ήθελα να τοποθετηθείτε στη δευτερολογία σας για το ζήτημα αυτό, γιατί είναι πραγματικά κρίσιμο- πως ό,τι δεν μπορούμε να καλύψουμε με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, γιατί προφανώς, το ξέρουμε καλά, δεν έχουμε συνέχεια ήλιο και άνεμο, θα το καλύπτουμε με φυσικό αέριο.

Το φυσικό αέριο αυτό δεν θα είναι πια ρωσικό φυσικό αέριο, γιατί η Ευρώπη έχει πάρει μία απόφαση να απεξαρτηθεί πλήρως από το ρωσικό φυσικό αέριο έως το 2027. Το φυσικό αέριο το οποίο θα εισάγουμε θα είναι υγροποιημένο φυσικό αέριο, κατά προτίμηση αμερικανικής προέλευσης, εφόσον οι τιμές είναι συμφέρουσες.

Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούμε να καλύπτουμε τις υπόλοιπες ενεργειακές μας ανάγκες και να φτάσουμε στο σημείο να μπορούμε με αυτό το μείγμα, το οποίο η αλήθεια είναι ότι προέκυψε και ως αποτέλεσμα ευνοϊκών συνθηκών -είχαμε Ιανουάριο, Φεβρουάριο με πολύ άνεμο, με πολλά νερά, αυτό μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα υδροηλεκτρικά μας φράγματα χωρίς να ανησυχούμε για τα υδατικά αποθέματα το καλοκαίρι-, αυτό, λοιπόν, το μείγμα μας επέτρεψε να έχουμε αυτές τις χαμηλές τιμές.

Θα περάσουν αυτές οι χαμηλές τιμές στη λιανική; Βεβαίως και θα περάσουν. Περιμένουμε από όλους τους «παίκτες», αλλά και από τη ΔΕΗ που είναι ο μεγάλος «παίκτης», που σε μεγάλο βαθμό δίνει και τον τόνο στην αγορά, να δούμε χαμηλότερες τιμές τον επόμενο μήνα.

Αυτό στο οποίο, όμως, πρέπει κάποια στιγμή, κ. Ανδρουλάκη, να συμφωνήσουμε, είναι εάν θεωρούμε ότι αυτή η βασική επιλογή της ενεργειακής πολιτικής της χώρας είναι σωστή.

Ή θέλετε να βάζουμε και λιγνίτη στο μείγμα; Γιατί αν θέλετε να βάλουμε λιγνίτη στο μείγμα, το οποίο θα το κάνουμε μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, εάν κινδυνεύουμε πραγματικά ως προς τη διαθεσιμότητα ηλεκτρικού ρεύματος, τότε θα πρέπει να εξηγήσετε στους Έλληνες πολίτες γιατί ουσιαστικά τους ζητάτε να πληρώνουν ακριβότερο ρεύμα από αυτό το οποίο πληρώνουν σήμερα.

Και βέβαια, αυτή η πολιτική…

(Ομιλίες εκτός μικροφώνου)

Τι είπατε; Δεν είναι, δεν μπορεί να είναι φθηνότερη. Μα πώς είναι φθηνότερη σήμερα; Έχετε δει που είναι οι τιμές των ρύπων;

Λοιπόν, κ. Ανδρουλάκη, επειδή ανησυχήσατε στην ερώτησή σας για την ενεργειακή αυτονομία, είπατε «θέτουμε σε κίνδυνο», «η πολιτική μας θέτει σε κίνδυνο την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας», αυτό δεν είπατε;

Για δείτε, λοιπόν, αυτόν τον πίνακα. Λοιπόν, εμπορικό ισοζύγιο στην ηλεκτρική ενέργεια: αρνητικό, αρνητικό, αρνητικό, αρνητικό, αρνητικό, αρνητικό, 2024 και 2025 για πρώτη φορά θετικό. Αυτή είναι η πολιτική που θέτει σε κίνδυνο την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας; Καταθέτω τον συγκεκριμένο πίνακα στα πρακτικά.

Η πολιτική μας αυτή οδηγεί σταδιακά σε χαμηλότερες τιμές χονδρικής. Όπως είπα, πέρυσι ήμασταν οι δέκατοι ακριβότεροι στη χονδρική, το 2024 ήμασταν οι έβδομοι, το 2019, επαναλαμβάνω, ήμασταν οι πιο ακριβοί στη χονδρική.

Ναι, οι τιμές της χονδρικής ήταν πολύ χαμηλότερες, αλλά εμείς συγκρινόμαστε με την υπόλοιπη Ευρώπη, κ. Ανδρουλάκη, δεν κινούμαστε σε μία ενεργειακή «γυάλα», δεν είμαστε αυτόνομοι από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Γι’ αυτό και η Ελληνική Κυβέρνηση έχει προτάξει στη συζήτηση η οποία γίνεται στην Ευρώπη τις διασυνδέσεις και τις επενδύσεις στη δημιουργία μιας πραγματικής ευρωπαϊκής αγοράς ενέργειας σε πρώτη προτεραιότητα.

Διότι, πράγματι, είναι λίγο παράξενο η Δυτική Ευρώπη και η Βόρεια Ευρώπη, οι πιο εύπορες χώρες, να απολαμβάνουν ιστορικά χαμηλότερες τιμές ρεύματος, από ό,τι η Νοτιοανατολική Ευρώπη, η οποία είναι και πιο φτωχή από τον Βορρά και από τη Δυτική Ευρώπη.

Άρα, αν θέλουμε πραγματικά να είμαστε ανταγωνιστικοί στην Ευρώπη συνολικά ως προς τις τιμές ρεύματος, κάτι το οποίο αποτελεί, θα έλεγα, και μία εθνική προτεραιότητα που συμβαδίζει απόλυτα με την ευρωπαϊκή ανάγκη για στήριξη της ανταγωνιστικότητας, πρέπει να προχωρήσουμε σε αυτές τις επενδύσεις.

Εμείς στη χώρα μας, ως προς τις επενδύσεις στα δίκτυα, έχουμε κάνει άλματα. Για δείτε λίγο και αυτή την εικόνα, κ. Ανδρουλάκη, εσείς που ανησυχείτε για την ενεργειακή επάρκεια και για την ενεργειακή μας πολιτική. Επενδύσεις σε δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας, εγχώριες επενδύσεις. Για δείτε, κ. Ανδρουλάκη: το 2019 400 εκατομμύρια ευρώ, το 2024 1,5 δισ. ευρώ.

Αυτές οι επενδύσεις μας επιτρέπουν αφενός να διασυνδέσουμε τα νησιά μας, να διασυνδέσουμε την Κρήτη, με τη μικρή και τη μεγάλη διασύνδεση, μία εξαιρετικά σημαντική επένδυση η οποία γίνεται από τον ΑΔΜΗΕ, έτσι ώστε να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε ότι η Κρήτη δεν θα είναι ένα «ενεργειακό νησί» που θα επιβαρύνει όλους τους υπόλοιπους καταναλωτές με πολύ ακριβές Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας.

Πρέπει να γνωρίζουν οι καταναλωτές ότι αυτό το οποίο βλέπουν στον λογαριασμό τους ως Υπηρεσία Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ), δεν είναι τίποτα άλλο από την επιδότηση όλης της ηπειρωτικής Ελλάδας προκειμένου τα νησιά μας να πληρώνουν λογικές τιμές ηλεκτρικού ρεύματος.

Διότι αν χρεώναμε τα νησιά μας με βάση το κόστος της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από μαζούτ και ντίζελ, θα πλήρωναν τέσσερις και πέντε φορές ακριβότερη ηλεκτρική ενέργεια.

Άρα, κάναμε πάρα πολύ σημαντικές επενδύσεις στο δίκτυο. Και φυσικά, αυτές οι επενδύσεις θα συνεχιστούν. Θέσατε ένα ερώτημα στην ερώτησή σας, αλλά φτάσαμε στο σημείο η ερώτησή σας να ήταν πιο εκτενής από την τοποθέτησή σας. Αυτό είναι παράδοξο κοινοβουλευτικό, δεν το έχω ξαναδεί. Πιο πολλά είπατε στην ερώτησή σας απ’ ό,τι είπατε στην ομιλία σας.

Κάνατε, όμως, μια ερώτηση για τον ΑΔΜΗΕ. Ο ΑΔΜΗΕ δεν πρόκειται, κ. Ανδρουλάκη, να ιδιωτικοποιηθεί. Εφόσον υπάρχει ανάγκη, που είναι πολύ πιθανό να υπάρχει ανάγκη αύξησης κεφαλαίου στον ΑΔΜΗΕ, προκειμένου να μπορέσει να υποστηρίξει αυτές τις πολύ σημαντικές επενδύσεις τις οποίες η χώρα πρέπει να κάνει προκειμένου να διασυνδέσει όλα τα νησιά με το ηπειρωτικό δίκτυο, η ελληνική πολιτεία θα συμμετέχει στο ποσοστό της και θα διατηρεί πάντα τον πλειοψηφικό χαρακτήρα στον ΑΔΜΗΕ, για να απαντήσω και σε αυτή την ερώτησή σας.

Πάμε τώρα, όμως, να δούμε τι γίνεται στην αγορά, διότι πάλι στην ερώτησή σας, δεν το αναφέρατε στην ομιλία σας, αφήσατε κάποια υπονοούμενα για τα έγχρωμα τιμολόγια και κατά το πόσον αυτά πραγματικά προωθούν ή δεν προωθούν τον ανταγωνισμό.

Σήμερα στη χώρα μας στη λιανική έχουμε 13 μικρές και μεγάλες εταιρείες που προσφέρουν πάρα πολλά διαφορετικά πακέτα, από 9 λεπτά την κιλοβατώρα για οικιακούς καταναλωτές έως 12 λεπτά για επαγγελματίες. Και νομίζω ότι αυτό είναι κάτι το οποίο θέλουμε όλοι. Θέλουμε περισσότερο ανταγωνισμό στην αγορά. Τι θέλουμε, όμως, επίσης; Θέλουμε διαφάνεια και να βάλουμε μια τάξη στο χάος το οποίο επικρατούσε πριν καθιερωθούν τα χρωματιστά τιμολόγια.

Άλλαζες προμηθευτή, πλήρωνες παραπάνω. Η σύγκριση -φαντάζομαι το θυμάστε, κ. συνάδελφοι- μεταξύ των διαφορετικών τιμολογίων ήταν πρακτικά αδύνατη.

Τώρα έχει μπει μια τάξη στην αγορά. Και βέβαια, οφείλω να τονίσω ότι ολοένα και περισσότεροι καταναλωτές κάνουν αυτό το οποίο συμβαίνει στην Ευρώπη. Επιλέγουν, δηλαδή, μπλε τιμολόγιο, σταθερά «κλειδωμένα» τιμολόγια για 12 ή και για 24 μήνες, προκειμένου να μην έχουν τη μηνιαία ανασφάλεια του πώς θα κινηθούν οι τιμές.

Από εκεί που ελάχιστοι επέλεγαν τα μπλε τιμολόγια, τώρα σχεδόν οι μισοί οικιακοί καταναλωτές επιλέγουν να «κλειδώσουν» σταθερές τιμές. Και αυτό νομίζω ότι είναι μια ένδειξη υγείας και προόδου στην αγορά της λιανικής.

Όπως επίσης εξαιρετικά σημαντικά είναι και τα πορτοκαλί τιμολόγια, τα οποία συνδέονται με τους «έξυπνους» μετρητές, οι οποίοι «έξυπνοι» μετρητές θα μπορούν να επιτρέπουν κυρίως στις επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν ενέργεια όταν αυτή θα είναι εξαιρετικά φτηνή ή ενδεχομένως και δωρεάν.

Διότι αυτό το οποίο πρέπει να εξηγήσουμε στους πολίτες οι οποίοι δεν γνωρίζουν τις λεπτομέρειες της αγοράς ενέργειας, είναι ότι πια σε ένα σύστημα το οποίο έχει πάρα πολλή ηλεκτρική ενέργεια η οποία παράγεται από φωτοβολταϊκά και αιολικά, η τιμή της ενέργειας μπορεί να τείνει στο μηδέν ή ενδεχομένως να είναι μέχρι και αρνητική τις μεσημεριανές ώρες.

Εκεί που παλιά, λοιπόν, είχαμε το νυχτερινό, το οποίο ήταν το πιο φτηνό, το πιο φθηνό ρεύμα σήμερα και για τα επόμενα χρόνια στην πατρίδα μας θα είναι το μεσημεριανό ρεύμα.

Αυτό, λοιπόν, επιτρέπει και στα νοικοκυριά αλλά και στις επιχειρήσεις να κάνουν έναν καλύτερο προγραμματισμό, έτσι ώστε τελικά να ωφελούνται από χαμηλότερες τιμές ρεύματος και να βοηθούν προφανώς και το σύστημα, απορροφώντας ζήτηση τις ώρες εκείνες που η παραγωγή είναι πάρα πολύ ισχυρή.

Για να το πω σχηματικά, είμαστε πλέον στην «πολυχρωμία» των φθηνότερων τιμολογίων, δεν είμαστε, κ. Ανδρουλάκη, στη μονοκρατορία των «πράσινων» εργατοπατέρων που κατέβαζαν όποτε ήθελαν τους διακόπτες, κρατώντας μία κοινωνία σε ομηρία.

Μιας και μιλήσατε για τη ΔΕΗ και τον κοινωνικό ρόλο της ΔΕΗ, ο κοινωνικός ρόλος ανήκει στο κράτος. Εάν το κράτος θέλει να επιδοτήσει τιμές ρεύματος, όπως το έκανε, δεν μπορεί να ζητήσει από μία εταιρεία να το κάνει, διότι φαντάζομαι ότι έχοντας θητεύσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωρίζετε ότι αυτό αντιβαίνει κατάφορα στις αρχές του ανταγωνισμού.

Δεν φαντάζομαι να θέλετε να μετατρέψετε τη ΔΕΗ στη χρεοκοπημένη επιχείρηση την οποία εμείς παραλάβαμε το 2019. Διότι εκεί καταλήξαμε με αυτές τις πολιτικές.

Και σήμερα η ΔΕΗ είναι μία επιχείρηση με οικονομική ευρωστία, είναι μία επιχείρηση η οποία επενδύει όχι μόνο στην ενέργεια αλλά και σε καινούργιες τεχνολογίες, όπως…

(Ομιλία εκτός μικροφώνου)

Πλυντήρια, κουζίνες; Επενδύει σε δίκτυα λιανικής, ναι. Γιατί σας ενοχλεί αυτό; Γιατί σας ενοχλεί αυτό, κ. Ανδρουλάκη;

(Ομιλία εκτός μικροφώνου)

Α, «με το αίμα του ελληνικού λαού γίνονται». Να σας πω, δεν μετακομίζετε στο ΚΚΕ, σας παρακαλώ πολύ; Έχετε ταυτιστεί που έχετε ταυτιστεί απόλυτα με την αριστερά, να δω τι άλλο θα ακούσω πια σε αυτή την αίθουσα. Τι άλλο θα ακούσουμε; «Με το αίμα του ελληνικού λαού γίνονται αυτά». Μα τώρα είμαστε σοβαροί; Είστε σοβαροί; Αλλά, επειδή ο χρόνος πιέζει. Δύο κουβέντες…

(Ομιλία εκτός μικροφώνου)

Ναι, κα Αποστολάκη, μην παίρνετε αυτό το οργισμένο ύφος. Αφήστε το αυτό για τις Εξεταστικές.

Έρχομαι τώρα στο φυσικό αέριο, γιατί τελειώνει και ο χρόνος. Λοιπόν, δύο κουβέντες μόνο για το φυσικό αέριο. Το 2019 η χώρα εισήγαγε και κατανάλωνε περί τα 6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Ό,τι έμπαινε στο σύστημα, το καταναλώναμε εμείς. Ήμασταν ένα ενεργειακό «απολειφάδι», θα έλεγα, στη γωνία της Ευρώπης, ένας ασήμαντος «παίκτης» στην ενέργεια.

Σήμερα, ως αποτέλεσμα των πολιτικών αυτής της κυβέρνησης, από τη χώρα περνούν συνολικά 17 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου και η χώρα μας έχει καταστεί ένας σημαντικότατος πόλος ενεργειακής ασφάλειας για τα Βαλκάνια και για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Αυτά, κ. Ανδρουλάκη δεν έτυχαν, πέτυχαν. Ήταν αποτέλεσμα συστηματικών επιλογών αυτής της κυβέρνησης, να επενδύσει στις υποδομές του φυσικού αερίου, από τη Ρεβυθούσα μέχρι τον αγωγό που συνδέει την Ελλάδα με τη Βουλγαρία, μέχρι το FSRU στην Αλεξανδρούπολη. Και καταφέραμε μέσα σε λίγους μήνες να δώσουμε σάρκα και οστά στον Κάθετο Διάδρομο, με την Ελλάδα σήμερα να παίζει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στις ενεργειακές εξελίξεις σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο.

Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να μην το βλέπετε, να μην το αναγνωρίζετε, ότι σήμερα η Ελλάδα μπορεί και συνδέει την ενεργειακή της πολιτική με την εξωτερική της πολιτική. Διότι προφανώς τα οφέλη από αυτή την ενεργειακή αναβάθμιση της χώρας είναι πολλαπλά.

Και ναι -και να κλείσω την πρωτολογία μου με αυτό, κ. Πρόεδρε-, όσο πιστεύουμε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, άλλο τόσο πιστεύουμε στην ανάγκη η χώρα να ερευνήσει εάν διαθέτει πραγματικά αποθέματα φυσικού αερίου τα οποία μπορεί να εκμεταλλευτεί. Και είναι αλήθεια και θέλω εδώ να δώσω έναν πόντο στον Γιάννη Μανιάτη, με τον οποίον έχω συνεργαστεί στο παρελθόν, ο οποίος στα πλαίσια της συγκυβέρνησης…

(Ομιλίες εκτός μικροφώνου)

Ναι, συγγνώμη, δηλαδή, τι να πω παραπάνω; Δεν έγινε και τίποτα παραπάνω. Ο κ. Μανιάτης ξεκίνησε μία διαδικασία, ως μέλος, θέλω να θυμίσω, ως Υπουργός μιας συγκυβέρνησης τότε Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ…

(Ομιλίες εκτός μικροφώνου)

Πιο πίσω, έχετε δίκιο σε αυτό. Αλλά η διαδικασία αυτή ολοκληρώθηκε από αυτή την κυβέρνηση και για πρώτη φορά εδώ και 40 χρόνια θα υπάρχει ερευνητική γεώτρηση σε ελληνικά θαλάσσια τεμάχια, η οποία θα ξεκινήσει στις αρχές του 2027.
Και αυτή είναι η καλύτερη απόδειξη ότι αυτή η κυβέρνηση υπερασπίζεται στην πράξη τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, θωρακίζει τη χώρα όχι μόνο γεωπολιτικά, αλλά και ενεργειακά. Σας ευχαριστώ πολύ.

Συνέβη σαν Σήμερα το 1953: - Το "κούρεμα" του Γερμανικού χρέους - Η Γερμανία εξόφλησε όλες τις δάνειες χώρες εκτός της Ελλάδας

 

Στις 27 Φεβρουαρίου 1953 οι πιστωτές της Γερμανίας με πρωτοβουλία των ΗΠΑ συγκεντρώθηκαν στο Λονδίνο για να διευθετήσουν το χρέος της Γερμανίας και συγκεκριμένα αυτό της Δυτικής Γερμανίας. Το γερμανικό χρέος (προπολεμικό και μεταπολεμικό) ανερχόταν σε 32 δισεκατομμύρια μάρκα, χωρίς να υπολογίζονται οι πολεμικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις. Στους πιστωτές περιλαμβάνονταν χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία, το Ιράν, η Ιταλία, η Ισπανία, η Ελβετία, η Γιουγκοσλαβία, η Νότιος Αφρική και η Ελλάδα. Η Ρωσία και οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης δεν συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις.

Οι διαπραγματεύσεις κράτησαν περίπου έξι μήνες και στις 8 Αυγούστου 1953 υπεγράφη η Συμφωνία του Λονδίνου για τα Γερμανικά Εξωτερικά Χρέη (London Agreement on German External Debts), που προέβλεπε «κούρεμα» κατά 60% και αποπληρωμή τους με μάρκα σε 30 χρόνια. Ένας σημαντικός όρος της συμφωνίας ήταν ότι αποπληρωμή θα γινόταν εφόσον η Δυτική Γερμανία είχε εμπορικό πλεόνασμα και η εξυπηρέτηση του χρέους δεν θα ξεπερνούσε το 3% των εσόδων της από το εξαγωγικό εμπόριο. Από ελληνικής πλευράς, τη συμφωνία υπέγραψε ο πρεσβευτής μας στο Λονδίνο, Λέων Β. Μελάς, και κυρώθηκε από τη Βουλή με το νόμο 3480/56 (ΦΕΚ 6/7.1.1956).

Το «κούρεμα» του γερμανικού χρέους, μαζί με το σχέδιο Μάρσαλ, βοήθησαν καθοριστικά στην οικονομική «απογείωση» της καθημαγμένης από τον πόλεμο Δυτικής Γερμανίας και τη βοήθησε να ενταχθεί ομαλά στους διεθνείς θεσμούς. Λόγω της οικονομικής της ανάπτυξης, η αποπληρωμή του χρέους ήταν εύκολη υπόθεση για τη Δυτική Γερμανία. Η τελευταία δόση του πληρώθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2010, όταν η Ελλάδα βρισκόταν στον αστερισμό του πρώτου μνημονίου.

Το «κούρεμα» του γερμανικού χρέους το 1953 χρησιμοποιήθηκε ως παράδειγμα από μη κυβερνητικές οργανώσεις (ATTAC κ.ά.) για τη διεκδίκηση διαγραφής του χρέους των υπερχρεωμένων χωρών του Τρίτου Κόσμου. Το επικαλέστηκε για το ελληνικό χρέος και ο τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και νυν πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στο Ευρωκοινοβούλιο στις 27 Σεπτεμβρίου 2012.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/900?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=sinevi_san_simera&utm_term=2023-02-27

© SanSimera.gr

Συνέβη σαν Σήμερα - Ευαγόρας Παλληκαρίδης - Μάρτυρας του αγώνα των Ελληνοκυπρίων για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την Ένωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα.

 

Μάρτυρας του αγώνα των ελληνοκυπρίων για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την Ένωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα.

Γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1938 στο χωριό Τσάδα, της επαρχίας Πάφου. Μπήκε νωρίς στον αγώνα, από τα μαθητικά του χρόνια κιόλας. Το 1953, σε ηλικία 15 ετών, κατεβάζει και τεμαχίζει την αγγλική σημαία στο Κολέγιο της Πάφου, κατά την ημέρα στέψης της Βασίλισσας Ελισάβετ στο Λονδίνο. Δύο χρόνια αργότερα, συλλαμβάνεται ως μέλος της νεολαίας της ΕΟΚΑ, επειδή συμμετείχε σε παράνομη πορεία.

Στις 18 Δεκεμβρίου 1956 συλλαμβάνεται εκ νέου και κατηγορείται για κατοχή και διακίνηση παράνομου οπλισμού. Η δίκη του ορίζεται για τον Μάρτιο του 1957. Στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεν αφήνει περιθώρια στους δικηγόρους του για να τον υπερασπιστούν. Παραδέχεται την ενοχή του, με αξιοθαύμαστο τρόπο: «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο».

Την επομένη της καταδίκης του Παλληκαρίδη σε θάνατο, ο κόσμος ξεσηκώνεται για να σώσει τον νεαρό μαθητή. Οι εκκλήσεις για την απονομή χάριτος από την Ελλάδα, την Αγγλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες απορρίπτονται από τον άγγλο κυβερνήτη Τζον Χάρντινγκ και την αγγλική διπλωματία.

Ο Βαγορής, όπως ήταν το χαϊδευτικό του, δεν πτοείται. Στο τελευταίο γράμμα του δηλώνει: «Θ' ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να 'ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το καθετί. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα, τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί.»

Τα μεσάνυχτα της 13ης Μαρτίου 1957 οδηγείται στην αγχόνη. Τραγουδά τον Εθνικό Ύμνο. Δύο λεπτά αργότερα (14 Μαρτίου) η καταπακτή ανοίγει και ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης περνά στην αιωνιότητα.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/235?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=sinevi_san_simera&utm_term=2024-02-27

© SanSimera.gr