Μακάριος Λαζαρίδης: - «Δεν χρωστάμε τίποτα στους αγρότες!!».

«Αδιανόητο η κυβέρνηση να τους καλεί σε διάλογο και να αρνούνται», τόνισε ο βουλευτής της ΝΔ και επανέφερε το αφήγημα περί «τραμπούκων» που δεν αφήνουν συναδέλφους τους να συνομιλήσουν με το Μαξίμου.

Σε δηλώσεις που αποδεικνύουν το τεράστιο χάσμα κυβέρνησης και αγροτών αλλά και την άρνησή της να το γεφυρώσει προχώρησε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Μακάριος Λαζαρίδης, ο οποίος ξεκαθάρισε πως «δεν τους χρωστάμε τίποτα». 

Παράλληλα, τόνισε πως «τους δρόμους τους κλείνουν οι αγρότες, όχι η αστυνομία», ενώ υποστήριξε ότι τα μπλόκα έχουν καθαρά πολιτικό πρόσιμο γι' αυτό και δεν βρίσκεται εκεί η πλειοψηφία των αγροτών, θέλοντας να αντιστρέψει με τη σειρά του την πραγματικότητα, όπως ο πρωθυπουργός που έκανε λόγο για «μειοψηφία στα μπλόκα».  

«Υπάρχει μία σιωπηλή πλειοψηφία που θέλει να μιλήσει», είπε τονίζοντας ότι η στήριξη του ΚΚΕ και των άλλων κομμάτων προς τους αγρότες έχει καθαρά πολιτικό πρόσημο με στόχο να πλήξουν την κυβέρνηση   «Το πάνω χέρι στις κινητοποιήσεις έχει πάρει το ΚΚΕ και η Πλεύση Ελευθερίας», πρόσθεσε ο ίδιος.

Δήλωσε ότι θέλει να είναι αισιόδοξος για τη λήξη των αγροτικών μπλόκων και πιστεύει ότι θα συνομιλήσουν με την κυβέρνηση

Κατέληξε στην ίδια γραμμή του Μαξίμου περί «τραμπούκων», λέγοντας πως «Ήδη υπάρχουν συνδικαλιστές που ζητούν τον διάλογο και τραμπουκίζονται από κάποιους άλλους και στο τέλος της ημέρας ο έντιμος αγρότης, κτηνοτρόφος, μελισσοκόμος και αλιέας θα πάρει τα χρήματα τα οποία πρέπει να παίρνει μέσα από τους ελέγχους της ΑΑΔΕ»  

https://www.efsyn.gr/politiki/kybernisi/495974_adianoites-diloseis-lazaridi-gia-toys-agrotes-den-toys-hrostame-tipota#goog_rewarded

Ενός ανδρός αρχή

 

Του Μανώλη Κοττάκη

«Ρωτήστε τον κύριο Μητσοτάκη!» Αυτή ήταν η απάντηση που έδωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος στην εξαιρετική συνάδελφο του «Βήματος» Δήμητρα Κρουστάλλη όταν ερωτήθηκε αν ισχύουν αυτά που αποκαλύφθηκαν από τον συνάδελφο Γιώργο Παπαχρήστο για το παρασκήνιο της πρόσφατης προεδρικής εκλογής.

Ότι πέρυσι, δηλαδή, τέτοια εποχή, Δεκέμβριο μήνα, ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και αντιπρόεδρο κυβέρνησης στην οικία επιχειρηματία που απέχει ελάχιστα από τη δική του στον Λυκαβηττό και κατά τη διάρκεια της συνάντησης αυτής τον διαβεβαίωσε ότι αυτός θα ήταν η επιλογή του για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Φαίνεται, μάλιστα, να του είπε τότε «μην ακούς τίποτα, μη διαβάζεις ονόματα, εσύ θα είσαι, θα σε ανακοινώσω τον Ιανουάριο!». Όπως έχει, δυστυχώς, αποδειχτεί, στην πολιτική ισχύει ο νόμος της Μαφίας, όπως αποκαλύπτεται στο περίφημο βιβλιαράκι «The Mafia manager»: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο ασήμαντο από μία υπόσχεση».

Και ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Αντώνης Σαμαράς παραπλανήθηκαν από το «φλερτ» που τους επέδειξε για προφανείς πολιτικούς σκοπούς ο πρωθυπουργός από το 2019, κολακεύτηκαν, δεν γνώριζαν πώς τους αξιολογεί στο βάθος της ψυχής του και στο τέλος αυτής της διαδρομής, όταν τα διακυβεύματα έγιναν αμείλικτα, ο κύριος Μητσοτάκης αναγκάστηκε να αποκαλυφθεί.

Και ποια ήταν η αποκάλυψη αυτή;

Πέραν, βεβαίως, των γνωστών στους μυημένους ότι τον Βενιζέλο δεν τον συμπαθούσε ποτέ η Μαρίκα Μητσοτάκη επειδή έχει… κοντό λαιμό («να μην έχεις εμπιστοσύνη σε κοντολαίμη» έλεγε) και τον Αντώνη Σαμαρά δεν τον συμπαθούσε από τότε που χάλασαν τα (πολιτικά) προξενιά και αυτονομήθηκε. 

Η αποκάλυψη αυτή ήταν ότι ο πρωθυπουργός δεν θέλει να συνεργάζεται με ανθρώπους οι οποίοι έχουν αυτόνομη προσωπικότητα. Θέλει δίπλα του πιστούς και υπάκουους υπαλλήλους. Κι αυτό που λένε οι υποστηρικτές του ότι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος έχουν βγει σήμερα στο αντάρτικο επειδή δεν πήραν την καρέκλα ισχύει, αλλά δεν είναι προς τιμήν του, για τον απλούστατο λόγο, πέραν του προφανούς, ότι δεν έχει λόγο πολιτικής τιμής (η Ντόρα και ο Γρηγόρης έχουν): Διότι και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος και ως Πρόεδροι της Δημοκρατίας θα συνέχιζαν να διαφωνούν για τη διαχείριση κορυφαίων θεμάτων των θεσμών και της εξωτερικής πολιτικής.

Δεν θα παρέδιδαν την ταυτότητά τους στον πρωθυπουργό! Θα διαφωνούσαν στο παρασκήνιο, βεβαίως, αλλά ούτε αυτό θα άρεσε στον κύριο Μητσοτάκη.

Γιατί;

Ποτέ δεν ήθελε άλλον ισοϋψή του στο βάθρο του πολιτεύματος. Ποτέ δεν ήθελε συγκυβερνήτη. Πάντα ήθελε να διαχειρίζεται μόνος του την εξουσία. Ήθελε να είναι και Πρόεδρος της Δημοκρατίας, και αρχηγός της ΕΥΠ, και διευθυντής στο ΑΠΕ, και πρόεδρος στον ΟΠΕΚΕΠΕ, όλα!

Ποτέ δεν ήθελε στις κορυφές των πολιτικών αξιωμάτων άλλη αντίληψη από τη δική του. Το πρόβλημά του δεν ήταν τα πρόσωπα, αν ονομάζονται Βενιζέλος, Σαμαράς ή ακόμα και Διαμαντοπούλου, στην οποία επίσης δεν φέρθηκε σωστά και τώρα την έχει αντίπαλη του Λοβέρδου στον Νότιο Τομέα.

Το πρόβλημά του ήταν οι αντιλήψεις τους για την πολιτική, τη δημοκρατία και την πατρίδα. Οι απόψεις τους για τους θεσμούς και για το Σύνταγμα. Το πρόβλημά του ήταν πως ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς, όπως και ο Παυλόπουλος, δεν θα ήταν διακοσμητικοί Πρόεδροι, αλλά όταν επρόκειτο για μείζονος σημασίας ζήτημα, θα έλεγαν την άποψή τους. Και μέσα στον χρόνο, όπως έκαναν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, και ο Κωστής Στεφανόπουλος, και ο Προκόπης Παυλόπουλος, θα τη διατύπωναν διπλωματικά και δημοσίως.

Είτε είχαν λοιπόν την καρέκλα την προεδρική είτε όχι, δεν επρόκειτο να αλλάξουν προσωπικότητα. Δεν θα αποδέχονταν την ενός ανδρός αρχή. Δεν υπήρχε περίπτωση, ειδικότερα ο Βενιζέλος, να του σταλεί Προεδρικό Διάταγμα με νομικά λάθη και να μην το επιστρέψει κοκκινισμένο στον Μητσοτάκη με τις απαραίτητες διορθώσεις.

Δεν υπήρχε περίπτωση ο Σαμαράς, που γνωρίζει το Μακεδονικό από την κανονική και από την ανάποδη, να μην έλεγε δημοσίως μια κουβέντα για το σχέδιο των Σκοπίων να εγείρουν ζήτημα μεγάλης μακεδονικής μειονότητας με άλλοθι τη γλώσσα και τα παραδοσιακά εντόπικα τραγούδια.

Εγείρεται, βεβαίως, μετά ταύτα το ερώτημα εάν η ανάλυση αυτή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο παρών Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κώστας Τασούλας θα είναι ένας φρόνιμος Πρόεδρος, ένας Πρόεδρος των ονείρων του κυρίου Μητσοτάκη.

Ο Ηπειρώτης πολιτικός δεν είναι ένας συγκρουσιακός άνθρωπος και φαίνεται να πιστεύει ότι η πρόοδος βασίζεται σε συμφιλιώσεις και όχι σε θριάμβους. Είναι ο ορισμός που δίνει για τον καλό συντηρητικό ο Ρόμπερτ Κάπλαν.

Ωστόσο, εφτά μήνες πλέον μετά την εκλογή του έχει δείξει δείγματα ότι μπορεί να αιφνιδιάσει από το πουθενά.

Αυτά που είπε, για παράδειγμα, για τις διερευνητικές εντολές έπειτα από εκλογές ερμηνεύθηκαν από τον πρωθυπουργό ότι ο Πρόεδρος διακηρύσσει ότι δεν υπάρχει αυτοδυναμία, και εξέφρασε την ενόχλησή του.

Και στην τελευταία τους συνάντηση ο κύριος Μητσοτάκης απολογήθηκε στον κύριο Τασούλα για όσα αποκαλύφθηκαν για τον κύριο Βενιζέλο. Δεν ήμουν μπροστά αλλά φαντάζομαι ότι του είπε ότι ήταν ένα… κόλπο για να τον κρατήσει υπνωτισμένο τον Ευάγγελο (ο οποίος όμως σήμερα του εξηγεί το όνειρο), ότι αρχική επιλογή του ήταν ο ίδιος. 

Η άποψή μου είναι ότι στην πολιτική πολλές φορές τη «βρίσκεις» από κει που δεν το περιμένεις. Σε μία και μόνο στιγμή. Άπαξ.

Ο Κωνσταντίνος Τασούλας θα διατηρήσει τον χρυσό κανόνα της Μεταπολίτευσης που λέει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν συγκρούεται ποτέ, και ιδιαίτερα δημοσίως, με τον πρωθυπουργό, γιατί έχουμε τότε κρίση κορυφής, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως, αν χρειαστεί, στο πλαίσιο του Συντάγματος, δεν θα κάνει αυτό που πρέπει.

Ακόμη και να… κοκκινίσει με το στιλό του διατάγματα, αν δεν το κάνει ήδη.

Δεν γνωρίζω κάτι, το διευκρινίζω, απλώς γνωρίζω από το 2000, όταν εξελέγη βουλευτής, τον άνδρα.

Και παρά την εικόνα που επιχειρεί να φιλοτεχνήσει η αντιπολίτευση για το πρόσωπό του, η ζωή καμιά φορά μάς επιφυλάσσει εκπλήξεις.

Όπως λέει σκωπτικά καμιά φορά ο Αντώνης Σαμαράς, η ζωή είναι απρόβλεπτος και γι’ αυτό ενδιαφέρουσα.

https://www.antinews.gr/159542/politiki/enos-andros-archi/

Ομολογία Πρωθυπουργού: - «Ουσιαστικά δεν έχουμε προοδεύσει επί σχεδόν έξι χρόνια» - «Το υψηλό κόστος διαβίωσης αναδεικνύεται στο υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα των πολιτών.»

 

Οι -πίσω από τις κλειστές πόρτες- επισημάνσεις του πρωθυπουργού διαψεύδουν το επικοινωνιακό αφήγημα των δήθεν δυναμικών και αποτελεσματικών παρεμβάσεών του προς την κυρία Φον ντερ Λάιεν

Του Αλέξανδρου Τάρκα*  

Απροσδόκητη κριτική έναντι της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της Ε.Ε. ή -κατά άλλη εκδοχή- αυτοκριτική και για τα λάθη του ιδίου και της κυβέρνησής του έκανε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στη διάρκεια των εργασιών του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 18ης-19ης Δεκεμβρίου 2025. Ταυτόχρονα, φέρεται προβληματισμένος για τη στάση του κατά την άτυπη σύνοδο των ηγετών των «27», η οποία θα συγκληθεί στις 12 Φεβρουαρίου 2026 στο μεσαιωνικό κάστρο Όλντεν Μπίζεν του ανατολικού Βελγίου, με κύρια θέματα συζήτησης την ανταγωνιστικότητα της Ε.Ε. και τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και την Κίνα.

Έλληνες και ξένοι διπλωμάτες αναφέρουν, σε χωριστές συζητήσεις, ότι ο πρωθυπουργός εξέπληξε τον πρόεδρο του Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, την πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και τους άλλους 26 ηγέτες των κρατών-μελών της Ε.Ε., υπογραμμίζοντας τρία κυρίως στοιχεία: την ακρίβεια που ταλαιπωρεί τους πολίτες, τη μη αποτελεσματική λειτουργία της ενιαίας αγοράς και το πρόσθετο κόστος που προκύπτει από τις εμπορικές πρακτικές της Ουάσινγκτον και του Πεκίνου. 

Σύμφωνα με τους ίδιους διπλωμάτες, ο κ. Μητσοτάκης παραδέχθηκε πως «ουσιαστικά δεν έχουμε προοδεύσει επί σχεδόν έξι χρόνια» με τα μέτρα που λαμβάνονται και τις πολιτικές που εφαρμόζονται. Ως αποτέλεσμα, το υψηλό κόστος διαβίωσης αναδεικνύεται στο υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα των πολιτών.

Eπιβεβαιωμένα

Τα σχόλια του κ. Μητσοτάκη, που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το κλίμα που η κυβέρνησή του καλλιεργεί στην κοινή γνώμη, όντως εκπλήσσουν, αλλά είναι απόλυτα επιβεβαιωμένα. Μαρτυρούν τις πολιτικές δυσκολίες του ίδιου και την προβλεπόμενη επιδείνωση της κατάστασης το 2026, απηχώντας την αντικειμενική πραγματικότητα και το αίσθημα του μέσου Έλληνα και Ευρωπαίου πολίτη. Ενδεχομένως, με εξαίρεση τον λεγόμενο Βορρά της Ε.Ε. Βέβαια, ως τώρα, όποιος υποστήριζε παρόμοιες θέσεις χαρακτηριζόταν από αντιευρωπαϊστής μέχρι υποστηρικτής του Ρώσου προέδρου Βλ. Πούτιν που κατονομαζόταν ως αποκλειστικά υπεύθυνος για την ακρίβεια (αν και, ασφαλώς, ο συνεχιζόμενος πόλεμος επιδεινώνει τα ευρωπαϊκά προβλήματα).

Επιπλέον, οι -πίσω από τις κλειστές πόρτες- επισημάνσεις του πρωθυπουργού διαψεύδουν το επικοινωνιακό αφήγημα των δήθεν δυναμικών και αποτελεσματικών παρεμβάσεών του προς την κυρία Φον ντερ Λάιεν. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι επιστολές που της είχε αποστείλει στις 20 Μαΐου 2024 (για τη «συνεχιζόμενη οξεία πληθωριστική κρίση που οδήγησε στη δημιουργία σημαντικών προκλήσεων για τους καταναλωτές, και ιδίως για όσους διαθέτουν χαμηλότερη αγοραστική δύναμη») και στις 13 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς (σχετικά με τις τιμές «ηλεκτρικής ενέργειας που αυξάνονται ξαφνικά σε ακραία επίπεδα και απαιτούν πολιτική απάντηση»). 

Εν μέσω αυτής της κατάστασης η άτυπη σύνοδος του Φεβρουαρίου, αν και χρήσιμη για την ανταλλαγή απόψεων και τη σταδιακή επανεξέταση ορισμένων πολιτικών, δεν αναμένεται να οδηγήσει σε χειροπιαστή βελτίωση της κατάστασης. Αρκετοί διπλωμάτες προβλέπουν μάλιστα ότι οι ανεπίσημες (και, ως εκ τούτου, πιο ελεύθερες) συζητήσεις ίσως οξύνουν τις διαφωνίες μεταξύ των «27» λόγω των διαφορετικών απόψεων και των συμφερόντων ως προς τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ε.Ε. και την κοινή (;) τακτική έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας. 

Συγκεκριμένα, ως προς τις εμπορικές σχέσεις Ε.Ε. – ΗΠΑ, συνεχίζονται οι ενδοευρωπαϊκές διαφωνίες για την εφαρμογή της Κοινής Δήλωσης Τραμπ – Φον ντερ Λάιεν του περασμένου Αυγούστου. Αν και έχουν περάσει τέσσερις μήνες, οι Βρυξέλλες δεν έχουν ακόμα αποφασίσει σε ποια αμερικανικά προϊόντα θα επιβάλλονται δασμοί ή ποσοστώσεις τους και πώς θα πρέπει να αντιδρά η Κομισιόν σε αμερικανικές εισαγωγές που θα ζημιώνουν σημαντικούς τομείς της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Όποτε βρεθούν απαντήσεις σε αυτά τα οικονομικά ερωτήματα, θα προκύψει και το μείζον πολιτικό ερώτημα ως προς την ενδεδειγμένη διάρκεια όποιας συμφωνίας με την Ουάσινγκτον. Η ελληνική κυβέρνηση τάσσεται υπέρ της περιορισμένης διάρκειας, χωρίς ωστόσο να προτείνει ακριβώς πότε και πώς θα πρέπει να λήξει και να επανεξεταστεί η εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ. 

Παρομοίως, παρά τις κατηγορηματικές δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη στις 5 Δεκεμβρίου 2025 ότι στις σχέσεις Ανατολής – Δύσης ακολουθούμε σταθερή γραμμή και ότι «δεν είμαστε και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ», η Αθήνα δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει την πολιτική της έναντι της Κίνας. Στις συσκέψεις των Βρυξελλών η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών και οι αρμόδιοι διπλωμάτες υποστηρίζουν διάφορες αοριστίες του τύπου «δεν πρέπει να βλέπουμε το Πεκίνο ως απειλή, αλλά ως πρόκληση». Παρόμοιες απόψεις πιθανόν είναι εύηχες σε επιστημονικά συνέδρια. Αντίθετα, δεν είναι καθόλου χρήσιμες για τα ελληνικά συμφέροντα σε μια περίοδο που η Ε.Ε. διαπιστώνει πως η στρατηγική της Κίνας αποσκοπεί στην απόλυτη επιβολή της βιομηχανικής παραγωγής της. Ούτε και όταν οι ΗΠΑ τονίζουν πως τα επενδυτικά σχέδια του Πεκίνου ενίοτε περιλαμβάνουν στρατιωτικές σκοπιμότητες, όπως αποκαλύπτει και η τρέχουσα στενή συνεργασία του με τη Μόσχα. 

Μειονεκτήματα

Πάντως, σε επίπεδο παραπολιτικής καταγράφεται με ενδιαφέρον ότι δύο από τις έξι επιλογές βιβλίων του κ. Μητσοτάκη για τις γιορτές (όπως αναρτήθηκαν στα κοινωνικά δίκτυα) σχετίζονται με τα θέματα της συνόδου της 12ης Φεβρουαρίου. Το πρώτο, με τίτλο «The Winter Warriors» («Οι Χειμερινοί Πολεμιστές»), αποτελεί μυθιστορηματική μεταφορά γεγονότων από την εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης στη Φινλανδία τον Νοέμβριο του 1939, προχωρώντας σε συγκρίσεις με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022. Το δεύτερο, με τίτλο Breakneck («Ιλιγγιώδης» ή «Παράτολμος»), συγκρίνει τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των ΗΠΑ και της Κίνας στην αφετηρία του νέου Ψυχρού Πολέμου. 

Πραγματικά, χρήσιμα βιβλία. Ουδείς αμφέβαλλε ποτέ ότι ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν πάντοτε βαθιά μελετηρός, αλλά -όπως αναγνώρισε- το ζητούμενο ήταν να έχει επιτευχθεί ουσιαστική πρόοδος την τελευταία εξαετία. 

* Εκδότης του περιοδικού «Άμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη 

ΠΗΓΉ: https://www.antinews.gr/159564/oikonomia/mitsotakis-pros-e-e-exi-eti-den-proodeyoyme/

Αντώνης Σαμαράς: Η πατρίδα απαιτεί Αλήθεια και κοινωνική δικαιοσύνη - Φτάνουν πια η επικοινωνία, τα ψέματα και οι διχασμοί.

 

Αντώνης Σαμαράς / Antonis Samaras 

8 ώρ. ·

Το νέο έτος έρχεται φορτωμένο με όσα αντέξαμε, με όσα μας πλήγωσαν, με όσα πρέπει να διορθώσουμε τώρα – χωρίς άλλες δικαιολογίες.

Φτάνουν πια η επικοινωνία, τα ψέματα και οι διχασμοί.

Ζητούμενο η ευθύνη !

Οχι άλλη αποδόμηση στις αξίες και τις ρίζες μας.

Ανάπτυξη και ασφάλεια, χωρίς να σβήνουμε την ταυτότητά μας.

Σεβασμός, χωρίς να γονατίζουμε.

2026: η πατρίδα απαιτεί Αλήθεια και κοινωνική δικαιοσύνη.

Για την υπερηφάνεια των Ελλήνων!

Για την Ελλάδα της ελπίδας!

Λατινοπούλου: Χρόνια Πολλά και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος - Το 2026 δεν χρειαζόμαστε άλλες ψεύτικες ευχές. Χρειαζόμαστε αλήθεια, τάξη και πατρίδα.

 

Το 2026 δεν χρειαζόμαστε άλλες ψεύτικες ευχές.
Χρειαζόμαστε αλήθεια, τάξη και πατρίδα.

Εύχομαι καλή χρονιά σε κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα.
Εύχομαι το 2026 να είναι χρονιά αξιοπρέπειας για την οικογένεια,
ανάσας για την οικονομία
και ασφάλειας για την πατρίδα μας.

Όμως το λέω ξεκάθαρα:
καμία ευχή δεν πιάνει τόπο όταν η Ελλάδα κυβερνάται με φόβο, ιδεοληψίες και υποχωρήσεις.

Πρώτη αλήθεια: Χωρίς σύνορα, δεν υπάρχει χώρα

Η παράνομη μετανάστευση δεν είναι πρόοδος.
Είναι πολιτική επιλογή διάλυσης.

Δεν μπορεί να υπάρξει:
• οικονομία
• κοινωνική συνοχή
• προστασία της ελληνικής οικογένειας

όταν τα σύνορα είναι ανοιχτά και το κράτος απών.

Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ λέει τέλος:
• άμεση και ουσιαστική φύλαξη συνόρων
• επιστροφές όλων των παράνομων μεταναστών
• ξεκαθάρισμα με τις ΜΚΟ που λειτουργούν ανεξέλεγκτα

Η Ελλάδα δεν είναι αποθήκη ψυχών.
Είναι πατρίδα.

Δεύτερη αλήθεια: Χωρίς ασφάλεια, δεν υπάρχει οικονομία

Η ακρίβεια, ο φόβος και η εγκληματικότητα πνίγουν τον εργαζόμενο, τον επαγγελματία, τη μικρομεσαία επιχείρηση.

Η ανοχή στο έγκλημα είναι αντικοινωνική πολιτική.

Το 2026 πρέπει να είναι χρονιά:
• νόμου και τάξης
• ισχυρής Ελληνικής Αστυνομίας
• αυστηρών ποινών και πραγματικής δικαιοσύνης

Ο νομοταγής πολίτης δεν θα απολογείται άλλο.
Ο παραβάτης θα φοβάται το κράτος — όχι το αντίστροφο.

Τρίτη αλήθεια: Οικονομία για την οικογένεια, όχι για τα συμφέροντα

Η ελληνική οικογένεια δεν αντέχει άλλο:
• φόρους
• πληθωρισμό
• επιδόματα-κοροϊδία

Χρειάζεται:
• μείωση φόρων
• στήριξη της εργασίας
• πραγματικό εισόδημα και προοπτική για τα παιδιά της στην Ελλάδα

Η οικογένεια είναι το θεμέλιο του Έθνους.
Όποιος τη χτυπά, χτυπά την Ελλάδα.

Εθνική κυριαρχία χωρίς αστερίσκους

Δεν ευχόμαστε μια Ελλάδα υποχωρητική.
Ευχόμαστε — και διεκδικούμε — μια Ελλάδα όρθια, κυρίαρχη και υπερήφανη.

Όχι σε:
• εθνικές εκπτώσεις
• εντολές που φτωχοποιούν τον λαό
• κυβερνήσεις διαχείρισης της παρακμής

Το 2026 ας είναι η χρονιά που η Ελλάδα:
• σταματά να απολογείται
• βάζει την οικογένεια μπροστά
• ξαναβρίσκει τη φωνή της

Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ δεν μοιράζει ψευδαισθήσεις.
Λέει αυτά που πρέπει να ειπωθούν.

Καλή χρονιά με Πατρίδα.
Καλή χρονιά με Οικογένεια.
Καλή χρονιά με Λογική.

Αφροδίτη Λατινοπούλου
Πρόεδρος ΦΩΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Ολοένα και πιο φτωχοί γίνονται οι συνταξιούχοι - Η ομολογία της αδικίας και το… αντίδωρο

 

Οι μόνιμες αυξήσεις που θα δοθούν από το νέο έτος ανέρχονται στο εξευτελιστικό ποσοστό του 2,4%, και αυτό όχι για όλους, καθώς όσοι διατηρούν προσωπική διαφορά θα πάρουν 1,2%

Το 2026 θα είναι άλλη μια χρονιά κατά την οποία ο Κρατικός Προϋπολογισμός προβλέπει ένα σημαντικό πλεόνασμα για τα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει το 1 δισ. ευρώ. Αυτό τη στιγμή που, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, 6 στους 10 συνταξιούχους λαμβάνουν κάτω από 1.000 ευρώ κύρια σύνταξη.

Ετσι, παρά την επίσημη παραδοχή του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη από το βήμα της Βουλής ότι οι αυξήσεις που δόθηκαν τα τελευταία χρόνια είναι μικρότερες από τις αθροιστικές αυξήσεις του πληθωρισμού, και συνεπώς οι συνταξιούχοι επί της θητείας του έγιναν φτωχότεροι, η κυβέρνηση αρκέστηκε σε ένα επίδομα ύψους 250 ευρώ (που δόθηκε την περασμένη εβδομάδα με πολλούς κόφτες και εξαιρέσεις), αντί για την πλήρη επαναφορά της 13ης σύνταξης.

Ακόμα χειρότερα, οι μόνιμες αυξήσεις που θα δοθούν από το νέο έτος ανέρχονται στο εξευτελιστικό ποσοστό του 2,4%, και αυτό όχι για όλους, καθώς όσοι διατηρούν προσωπική διαφορά θα πάρουν το μισό, δηλαδή αύξηση 1,2%.

Η ομολογία της αδικίας

Μόλις προ εβδομάδων, στις 14 Νοεμβρίου, στη Βουλή, ο πρωθυπουργός ομολόγησε δημόσια την κατάφωρη αδικία που έχουν υποστεί επί της θητείας του οι συνταξιούχοι. Απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝ.ΑΛ. Νίκου Ανδρουλάκη για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραδέχτηκε ότι «ο πληθωρισμός της τελευταίας πενταετίας στην Ελλάδα είναι 20%», για να προσθέσει πως «οι μέσες αυξήσεις των συνταξιούχων, συνολικά επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, είναι 14%. Πράγματι, είναι χαμηλότερες από τον πληθωρισμό, όμως αυτό είναι και απότοκο μιας προβληματικής κατάστασης την οποία εμείς κληρονομήσαμε».

Αυτό που υπονοεί ότι κληρονόμησε ο πρωθυπουργός είναι μία πλειάδα από μνημονιακούς νόμους που πετσόκοψαν τις συντάξεις: από τον νόμο του 2012 -και με δική του υπογραφή- με τον οποίο καταργήθηκαν η 13η και η 14η σύνταξη, μέχρι και τον νόμο Κατρούγκαλου, τον οποίο ουδέποτε κατήργησε, αν και το υποσχόταν ήδη 2 χρόνια πριν κερδίσει τις εκλογές. Αντιθέτως, από τους πρώτους νόμους που ο ίδιος έφερε στη Βουλή το 2019, περιελάμβανε την εκ νέου κατάργηση της 13ης σύνταξης, που είχε επανέλθει με νόμο –και χορηγηθεί στους συνταξιούχους– τον Απρίλιο του ίδιου έτους.

Το… αντίδωρο

Υπό την πίεση των δημοσκοπήσεων και της κοινής γνώμης, που πεισματικά αρνείται να υπακούσει στο αφήγημα των αχρείαστων πλεονασμάτων, η κυβέρνηση θέσπισε ένα μόνιμο ετήσιο επίδομα, που θα δίνεται όπως και φέτος, κάθε Νοέμβριο, ύψους 250 ευρώ. Βεβαίως, αυτό περιέχει τόσο πολλούς και παράλογους περιορισμούς, με συνέπεια να το λάβουν περίπου 1,4 εκατ. συνταξιούχοι και όχι όλοι. Και επιπλέον, τα 250 ευρώ επ’ ουδενί δεν μπορούν να αντισταθμίσουν τη 13η σύνταξη.

Αποκαρδιωτική είναι, όμως, και η συνολική εικόνα σε ό,τι αφορά τους συνταξιούχους, καθώς πάνω από τους μισούς, ποσοστό 58%, λαμβάνουν κάτω από 1.000 ευρώ μεικτά. Σύμφωνα με την Εκθεση «Ηλιος» του υπουργείου Εργασίας για τον μήνα Σεπτέμβριο, 1.143.782 συνταξιούχοι εισπράττουν συντάξεις χαμηλότερες των 1.000 ευρώ και μόλις 802.932, ποσοστό περίπου 42%, λαμβάνουν υψηλότερες. Μάλιστα, οι νέες συντάξεις για εργαζομένους ιδιωτικού τομέα ανέρχονται σε μόλις 770 ευρώ, την ώρα που για τους πρώην δημοσίους υπαλλήλους η μέση δαπάνη ανήλθε στα 1.359,55 ευρώ.

Τα πλεονάσματα μεγαλώνουν και τα ασφαλιστικά ταμεία ευημερούν

Την ώρα που συμβαίνουν όλα αυτά, δηλαδή οι απόμαχοι της εργασίας εξαναγκάζονται να ζουν υπό ασφυκτική πίεση και χωρίς καμία προστασία από το κράτος στα φαινόμενα αισχροκέρδειας, το… ασφαλιστικό σύστημα ευημερεί. Σύμφωνα με τον Προϋπολογισμό του Κράτους που κατατέθηκε στη Βουλή, το 2026 «το ισοζύγιο των ασφαλιστικών ταμείων κατά ESA για το 2026 προβλέπεται να παρουσιάσει πλεόνασμα ύψους 1.107 εκατ. ευρώ».

Ειδικότερα, τα έσοδα προβλέπεται να είναι αυξημένα κατά 1.299 εκατ. ευρώ, κυρίως λόγω της αύξησης κατά 916 εκατ. ευρώ των εσόδων από ασφαλιστικές εισφορές (συμπεριλαμβανομένων των εσόδων από ρυθμίσεις οφειλών), γεγονός που οφείλεται κατά κύριο λόγο:

■ στην αύξηση των μισθών και της απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, ως αποτέλεσμα του ρυθμού ανάπτυξης της οικονομίας,

■ στην περαιτέρω αύξηση του κατώτατου μισθού,

■ στην εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας και

■ στις μισθολογικές αυξήσεις στον δημόσιο τομέα.

Επιπρόσθετα, αύξηση κατά 464 εκατ. ευρώ προβλέπεται να παρουσιάσουν οι μεταβιβάσεις από τον Τακτικό Προϋπολογισμό, κυρίως για την κάλυψη των παροχών κύριας σύνταξης. Το σύνολο των δαπανών σε σχέση με το 2025 προβλέπεται να είναι αυξημένο κατά 1.459 εκατ. ευρώ.

Η δαπάνη των κύριων συντάξεων προβλέπεται να είναι αυξημένη κατά 1.153 εκατ. ευρώ ως αποτέλεσμα:

■ της αναπροσαρμογής των συντάξεων με βάση τον συντελεστή που προκύπτει από τον μέσο όρο του ετήσιου ποσοστού μεταβολής του ΑΕΠ και του ποσοστού μεταβολής του μέσου ετήσιου ΓΔΤΚ του προηγούμενου έτους (άρθρο 14 παρ.4 του ν.4387/2016), η οποία προβλέπεται να ανέλθει σε 629 εκατ. ευρώ περίπου, λαμβανομένου υπόψη του μη συμψηφισμού του 50% της αύξησης των συντάξεων με την προσωπική διαφορά, και

■ της προβλεπόμενης αύξησης του ρυθμού απονομής νέων συντάξεων.

Η δαπάνη για τις επικουρικές συντάξεις προβλέπεται αυξημένη κατά 186 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2025, καθ’ όσον αναμένεται να εντατικοποιηθούν εντός του 2026 οι εκκαθαρίσεις που αφορούν περιπτώσεις διαδοχικής ασφάλισης και να καταβληθούν τα σχετικά αναδρομικά ποσά στους δικαιούχους.

Επιπρόσθετα, αύξηση κατά 205 εκατ. ευρώ αναμένεται να παρουσιάσει η δαπάνη για τις προνοιακές παροχές και ειδικότερα: (α) η δαπάνη για τις εφάπαξ συνταξιοδοτικές παροχές λόγω της εκτιμώμενης αύξησης του αριθμού των συνταξιοδοτήσεων, κυρίως του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων και (β) η δαπάνη για τα επιδόματα που είναι συνδεδεμένα με το ύψος των κατώτατου μισθού (επιδόματα ασθένειας, μητρότητας, ατυχήματος, εορτών και αδείας κ.λπ.)

Μεγάλο χάσμα στους μισθούς των εργαζομένων: - Πως ο μέσος μισθός των 1.369 ευρώ περιορίζεται στα 579 ευρώ!!

 

Τα στοιχεία του ΕΦΚΑ για τον Μάιο του 2025 αποτυπώνουν μια αγορά εργασίας που εμφανίζεται βελτιωμένη σε επίπεδο αριθμών, όμως η πραγματική εικόνα για τους περισσότερους εργαζόμενους παραμένει σαφώς πιο ζοφερή.

Παρότι ο μέσος μισθός στις μεγάλες επιχειρήσεις ξεπερνά πλέον τα 1.550 ευρώ, το ποσό αυτό δεν επαρκεί για να καλύψει το κόστος ζωής, ενώ ταυτόχρονα αποκρύπτει τις έντονες μισθολογικές ανισότητες.

Ο «μέσος μισθός» ως στατιστική ψευδαίσθηση

Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης διαμορφώνεται στα 1.369 ευρώ μεικτά, ωστόσο πρόκειται για έναν δείκτη που παραπλανεί. Η ύπαρξη λίγων υψηλόμισθων εργαζομένων στις μεγάλες επιχειρήσεις ανεβάζει τεχνητά τον μέσο όρο, την ώρα που η πλειονότητα των εργαζομένων κινείται πολύ χαμηλότερα.

Πιο αντιπροσωπευτικό μέτρο για το τι πραγματικά κερδίζει ο «τυπικός» εργαζόμενος είναι ο διάμεσος μισθός, ο οποίος, αν και δεν δημοσιοποιείται αναλυτικά, εκτιμάται ότι βρίσκεται σημαντικά χαμηλότερα από τον μέσο, επιβεβαιώνοντας ότι οι περισσότεροι εργαζόμενοι δεν βλέπουν τις «αυξήσεις» που εμφανίζονται στα συγκεντρωτικά στοιχεία.

Ακόμη και τα 1.550 ευρώ μεικτά στις μεγάλες επιχειρήσεις δεν επαρκούν πλέον για να εξασφαλίσουν αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο, ειδικά στα αστικά κέντρα. Ενοίκια, ενέργεια, τρόφιμα και μεταφορές έχουν απορροφήσει κάθε ονομαστική αύξηση, με αποτέλεσμα η αγοραστική δύναμη να παραμένει πιεσμένη, παρά τη στατιστική «βελτίωση».

Η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη για όσους εργάζονται στις μικρές επιχειρήσεις, που αποτελούν το 95% της αγοράς. Εκεί, οι αποδοχές κινούνται γύρω στα 1.065 ευρώ για τους άνδρες και κάτω από τα 1.000 ευρώ για τις γυναίκες, επίπεδα που αφήνουν ελάχιστα περιθώρια επιβίωσης χωρίς συμπληρωματικό εισόδημα ή οικογενειακή στήριξη.

Η διαφορά 350 έως 500 ευρώ σε σχέση με τις μεγάλες επιχειρήσεις αποτυπώνει μια αγορά εργασίας πολλαπλών ταχυτήτων, όπου το μέγεθος του εργοδότη καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και το επίπεδο ζωής του εργαζομένου.

Παράλληλα, τα στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι οι μισθολογικές ανισότητες μεταξύ ανδρών και γυναικών εξακολουθούν να είναι έντονες. Οι γυναίκες αμείβονται σταθερά λιγότερο, τόσο σε μεγάλες όσο και σε μικρές επιχειρήσεις, ενώ κυριαρχούν και στη μερική απασχόληση, όπου ο μέσος μισθός περιορίζεται στα 579 ευρώ.

πηγή:https://www.dimokratia.gr/oikonomia/641583/megalo-chasma-stoys-misthoys-ton-ergazomenon-pos-o-mesos-misthos-dimioyrgei-pseydeis/