Κυβερνητικός Εκπρόσωπος: - Όλοι ζητάμε δικαιοσύνη, αλλά σε μία Δημοκρατία η δικαιοσύνη αποδίδεται από τους δικαστές

 

 Παρακαλώ για τις ερωτήσεις σας.

 Μ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ: Καλό μεσημέρι, κ. Υπουργέ. Συνεχίζεται η απεργία πείνας του κ. Πάνου Ρούτσι, ο οποίος προβάλει τα αιτήματά του. Η αντιπολίτευση ζητάει δικαιοσύνη. Τι απαντάτε; 

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Από την πρώτη μέρα που ρωτήθηκα, νομίζω ήταν  η επομένη της έναρξης της απεργίας πείνας του πατέρα, του κ. Ρούτσι, σταθήκαμε δίπλα του σε ανθρώπινο επίπεδο. Και, μάλιστα, βιάστηκαν κάποια στελέχη της αντιπολίτευσης και κάποια Μέσα, τα οποία συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια εργαλειοποίησης, να πουν ότι αργήσαμε να πούμε το αυτονόητο και ανθρώπινο ότι στεκόμαστε δίπλα σε αυτό τον πατέρα.  Απάντησα την προηγούμενη φορά, παραθέτοντας τις απαντήσεις μου την επόμενη μέρα της έναρξης, δύο μέρες μετά, τρεις μέρες μετά, πέντε μέρες μετά… 

Επαναλαμβάνω, λοιπόν, και σήμερα, ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην στέκεται στο πλευρό ενός πατέρα που προβάλει  κάποια αιτήματα για το παιδί που έχασε σε αυτό το τραγικό δυστύχημα, όπως και κάθε ανθρώπου σε οποιοδήποτε δυστύχημα και σε οποιαδήποτε τραγωδία, γιατί, δυστυχώς, η χώρα μας έχει ζήσει τέτοιου μεγέθους τραγωδίες.  

Από εκεί και πέρα, τα κόμματα ζητάνε δικαιοσύνη, όλοι ζητάμε δικαιοσύνη, αλλά σε μία Δημοκρατία   η δικαιοσύνη αποδίδεται από τους δικαστές και από κανένα άλλον. Και όποιος θέλει να παραστήσει από το πολιτικό σύστημα τον αυτόκλητο  δικαστή, να ξέρει ότι δεν θα επιτρέψουμε θεσμικά έναν δεύτερο γύρο αυτής της απαράδεκτης και χυδαίας προσπάθειας εργαλειοποίησης που προσπάθησαν να επιχειρήσουν όλοι αυτοί μαζί, όλα αυτά τα κόμματα μαζί, με στόχο να αναζητήσουν ψήφους πάνω σε ανθρώπους οι οποίοι είναι πονεμένοι, στις πλάτες πονεμένων ανθρώπων που έχασαν συγγενείς και φίλους στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. 

.

Γ. ΜΠΑΣΚΑΚΗΣ: Καλησπέρα κ. Εκπρόσωπε. Το Σαββατοκύριακο διαβάσαμε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ το άρθρο ενός από τους πιο στενούς συνεργάτες και συμβούλου του πρώην Πρωθυπουργού του Αντώνη Σαμαρά, του Χρύσανθου Λαζαρίδη. Ο κ. Λαζαρίδης, μεταξύ άλλων, στο άρθρο του αυτό καταλογίζει προσωπικά στον Πρωθυπουργό, ότι έχει αποτύχει πλήρως και ότι δεν είναι η μοναδική λύση κυβερνησιμότητας, αλλά το πιο σοβαρό πρόβλημα. Τι λέτε;

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δημοκρατικά έχει το δικαίωμα κάθε πολίτης -ως πολίτης γράφει το συγκεκριμένο άρθρο ο συγκεκριμένος αρθρογράφος- να λέει την άποψή του. Αλίμονο, εάν σχολίαζα το άρθρο κάθε πολίτη. Τώρα από κει και πέρα, τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον έκριναν οι πολίτες το 2023, του έδωσαν ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά στην ιστορία της Νέας Δημοκρατίας, τον ψήφισαν διαχρονικοί υποστηρικτές της παράταξης, αλλά και άνθρωποι, οι οποίοι τα προηγούμενα χρόνια δεν ανήκαν στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας και της κεντροδεξιάς και ως προς την εξωτερική πολιτική και το τι έχει πετύχει και το τι δεν έχει πετύχει η χώρα έχουμε απαντήσει πάρα πολλές φορές, ότι εμείς επιλέγουμε, να πολιτευόμαστε με απτά αποτελέσματα, που μεγαλώνουν ουσιαστικά, ψηλώνουν ουσιαστικά τη χώρα και όχι ψευτοπατριωτικές κορώνες, που ακολουθούν τα κόμματα της άκρας δεξιάς. Δεν αναφέρομαι, δεν το σχετίζω με το συγκεκριμένο άρθρο για να μην δημιουργηθούν παρεξηγήσεις. Το έχω ρωτήσει πολλές φορές, ρητορικά είναι τα ερωτήματα, εάν θυμάστε άλλον Πρωθυπουργό να έχει θέσει ξεκάθαρα θέμα άρσης του casus belli και πλέον από το βήμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αν θυμάστε άλλη κυβέρνηση να έχει υπογράψει ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο, η δικιά μας το έκανε, αν θυμάστε άλλη κυβέρνηση να έχει επεκτείνει τη χώρα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, αν θυμάστε άλλη κυβέρνηση να έχει κατοχυρώσει τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, να έχει προχωρήσει κατοχυρώνοντας τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας με τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν θυμάστε άλλες κυβερνήσεις επί των ημερών των οποίων να έχει έρθει η ExxonMobil και η Chevron κατοχυρώνοντας στο πεδίο όλα όσα διαχρονικά πρεσβεύει η χώρα. Τα Rafale, τις Belharra, τα F-16, τα F-35 που είναι ζητούμενα για άλλες χώρες. Προτιμούμε εμείς, να απαντάμε με αυτά κι όχι με θεωρίες. Ο κόσμος όλα αυτά τα βάζει στο ζύγι, δημοκρατία έχουμε και όταν έρχεται η ώρα των βουλευτικών εκλογών, θεωρώ ότι οι πολίτες με αυτά θα αποφασίσουν και όχι με θεωρίες και λόγια. 

ΜΗΝ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Απαντώ σε εσάς για σας.

Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Βεβαίως. Είπατε ότι είχα πει ότι δεν υπάρχει αίτημα. Η Δικαιοσύνη, κύριε, η Δικαιοσύνη, δια των εκπροσώπων του Αρείου Πάγου, είπε ότι δεν έχει υποβληθεί το αίτημα έτσι όπως προβλέπεται, αλλά μέσω εξωδίκου. Και στη συνέχεια, πάλι η Δικαιοσύνη -και θεωρώ ορθώς υπό την έννοια ότι πρέπει να εξαντλεί όσο μπορεί στο πλαίσιο του νόμου πάντοτε, αυτά τα οποία μπορεί να κάνει- αρχίζει να δίνει τις δικές της απαντήσεις. 

Πότε έχω πει εγώ ή η Κυβέρνηση ότι δεν έχει υποβληθεί αίτημα; Προσωπικά. Εγώ μετέφερα, επειδή προσέχω πάρα πολύ τα λόγια μου, γιατί ξέρω με τι έχω να κάνω σε αυτή τη χώρα, αλλά δεν θα σας την κάνω τη χάρη σε κάποιους δημοσιογράφους, να παραποιείτε ξανά και ξανά τα λόγια μας, παραπέμπω πάντοτε στη Δικαιοσύνη. Ένα, λοιπόν, αυτό. Η Δικαιοσύνη απάντησε δια της Προέδρου του Αρείου Πάγου και ήταν σαφέστατη η Πρόεδρος, δεν άφησε περιθώρια παρερμηνείας. Υπεβλήθη ένα αίτημα μέσω εξωδίκου. Αυτό δεν είναι που έχει συμβεί; Έχει συμβεί κάτι διαφορετικό; 

Από αυτό που είπε η Δικαιοσύνη έχει συμβεί κάτι διαφορετικό; Το αμφισβητείτε εσείς; Αν υπάρχει κάποιο άλλο αίτημα διαφορετικό, ελάτε να μας το πείτε. Αλλά εγώ, ακούγοντας αυτό το οποίο είπε η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, πάτησα πάνω σε αυτό και είπα ότι με αυτό το δεδομένο περιμένουμε τη Δικαιοσύνη να απαντήσει. Και απάντησε η Δικαιοσύνη και θα βγάλει τις δικές της αποφάσεις. Τι δουλειά έχουμε εμείς με αυτό; Γιατί πρέπει εμείς να υποκαταστήσουμε τη δουλειά της Δικαιοσύνης, των ανθρώπων αυτών; Πού το έχετε δει αυτό να συμβαίνει; Πρέπει να γίνει η Ελλάδα τριτοκοσμική χώρα για να ικανοποιήσουμε τις ορέξεις κάποιων κομμάτων και κάποιων Μέσων Ενημέρωσης που ψάχνουν να βρουν μια ευκαιρία για δεύτερο γύρο, για να διχάσουν την κοινωνία; Δεν πρόκειται να μπούμε εμείς σε αυτή τη διαδικασία. Δεν πρόκειται να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία. Άλλο ερώτημα, θυμίστε μου για να μην αφήσουμε τίποτα αναπάντητο.

 

Ευχαριστώ.

ΟΧΙ στο Σώμα Υπαξιωματικών. - ΟΧΙ στα νομοσχέδια που διαλύουν τις Ένοπλες Δυνάμεις - Καθολική Συμμετοχή στην Παράσταση Διαμαρτυρίας στην Πλατεία Κολοκοτρώνη

 

                                                     ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το ΔΣ της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας (ΕΑΑΑ), ως θεσμικό όργανο ΝΠΔΔ, αποφάσισε ομόφωνα στην από 27 Σεπ 2025 έκτακτη συνεδρίασή, την καθολική συμμετοχή των χιλιάδων μελών της, στην παράσταση διαμαρτυρίας στην πλατεία Κολοκοτρώνη 11 Οκτ 2025 ημέρα Σάββατο και ώρα 16.00 (Πλατεία Κολοκοτρώνη – πορεία ΒτΕ – Μέγαρο Μαξίμου) μαζί με τους συλλόγους ΑΣΣΥ, συνδέσμους και ομοσπονδίες εν ενεργεία και εν αποστρατεία συναδέλφων, διατρανώνοντας την αντίθεσή της απέναντι στα νομοσχέδια που διαλύουν τις Ένοπλες Δυνάμεις δηλώνοντας :

ΟΧΙ στην οικονομική αφαίμαξη του Μετοχικού μας Ταμείου.

ΟΧΙ στην εμπορευματοποίηση, την ιδιωτικοποίηση και την υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας των Στρατιωτικών Νοσοκομείων προς τα εν ενεργεία και εν αποστρατεία στελέχη και των οικογενειών τους.

ΟΧΙ στο Σώμα Υπαξιωματικών.

ΟΧΙ στην υφαρπαγή της περιουσίας των Ε.Δ.

Απαιτούμε:

= Την κατάργηση του άρθρου 37 του νόμου 5223/25, όσον  αφορά την αναλογική κατανομή των κρατήσεων  και το σφετερισμό των πλεονασματικών ποσών από το Μετοχικό μας Ταμείο, με πρόσχημα την αξιοποίηση υπέρ στεγαστικού προγράμματος για τα στελέχη των Ε.Δ., γεγονός που οδηγεί στον  αφανισμό του ΜΤΑ.

= Την κατάργηση του Νόμου 5195/25 «περί ρύθμισης των υγειονομικών θεμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων» και την απόσυρση του άρθρου 7 του αναρτηθέντος σχεδίου νόμου στη διαβούλευση του Υπουργείου Υγείας που υποβαθμίζουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας των στρατιωτικών νοσοκομείων.

= Απόσυρση κάθε υπό κατάθεση νομοθετικής ρύθμισης, που συντελεί στην υποβάθμιση την σταδιοδρομίας των στελεχών.

=  Αξιοπρεπείς αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις.

=  Επαναφορά 13ης και 14ης σύνταξης και κατάργηση εισφοράς αλληλεγγύης.

=  Καλούμε όλα τα μέλη μας να δώσουν μαζικά και δυναμικά το παρόν προκειμένου να αντισταθούμε απέναντι :

   >· Στην απαξιωτική συμπεριφορά και τις προκλητικές δηλώσεις του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ Νικολάου Γεωργίου Δένδια ,απέναντι στο Στράτευμα, το εν ενεργεία και εν αποστρατεία προσωπικό και των οικογενειών τους.

    >· Στην Υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας των Στρατιωτικών Νοσοκομείων .

   >· Στην υποβάθμιση της σταδιοδρομίας και την απαξίωση των στελεχών των Ε.Δ.

   >· Στην υφαρπαγή πόρων και περιουσίας του Μετοχικού μας Ταμείου.

Για το ΔΣ/ΕΑΑΑ

Παναγιώτης Δημητριάδης

Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΑΑΑ

ΥΕΘΑ: Ναυτική Συνεργασία Ελλάδας - Ιταλίας - Απόκτηση 2+2 ιταλικών φρεγατών τύπου FREMM, κλάσης Bergamini.

 

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας πραγματοποίησε σήμερα, Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2025, επίσκεψη στη Λα Σπέτσια της Ιταλίας.

Ο κ. Δένδιας, συνοδευόμενος από τον Αρχηγό ΓΕΝ Αντιναύαρχο Δημήτριο-Ελευθέριο Κατάρα ΠΝ, συναντήθηκε με τον Υπουργό Άμυνας της Ιταλίας Γκουΐντο Κροσέτο (Guido Crosetto) στη Φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού της Ιταλίας F 598 ITS.

Παρουσία των δύο Υπουργών, υπογράφηκε από τον Γενικό Διευθυντή Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) Υποστράτηγο Ιωάννη Μπούρα και τον Ιταλό ομόλογό του Διευθυντή Εθνικών Εξοπλισμών της Ιταλίας Αντιναύαρχο Ottaviani Giancinto, Μνημόνιο Συνεργασίας για τη Ναυτική Συνεργασία Ελλάδας – Ιταλίας και Δήλωση Προθέσεων για την απόκτηση 2+2 ιταλικών φρεγατών τύπου FREMM, κλάσης Bergamini.

Ο κ. Δένδιας μιλώντας στον απεσταλμένο της ΕΡΤ, Γιώργο Σιδέρη, δήλωσε:

«Είναι μεγάλη μου χαρά που είμαι σήμερα εδώ στη Λα Σπέτσια, στην Βάση του Ιταλικού Ναυτικού. Είχα μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Ιταλό ομόλογο μου, Γκουίντο Κροσέτο που κατέληξε στην υπογραφή αυτών των δύο πρωτοκόλλων που ξέρετε.

Το ένα από τα δύο πράγματι ανοίγει την πόρτα για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε δύο φρεγάτες FREMM -σαν αυτή που είμαστε επάνω- και με τη δυνατότητα να πάρουμε άλλες δύο.

Δύο πλοία ή τέσσερα πλοία δεκαετίας, με εξαιρετικές δυνατότητες, σε εξαιρετική κατάσταση.

Νομίζω ότι με την «Ατζέντα 2030» το ελληνικό Ναυτικό πια έχει περάσει στην Νέα Εποχή του.

Τέσσερις φρεγάτες Belharra – μάλιστα Standard 2++. Δύο συν δύο φρεγάτες FREMM, εξαιρετικές. Εκσυγχρονισμένες φρεγάτες ΜΕΚΟ. Ένα πραγματικά σημαντικό ναυτικό που μπορεί να προασπίσει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Πατρίδας μας και στο Αιγαίο αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο».

ΕΡΩΤΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ: Κύριε Υπουργέ εκτός από τις δυο FREMM, έτσι όπως είναι ακριβώς, σκεφτόμαστε ήδη να κάνουμε κάποιες προσθήκες ερχόμενες πλέον με την ελληνική Σημαία;

Ν. ΔΕΝΔΙΑΣ: Θα μιλήσουμε με την εταιρεία που έχει παράξει αυτά τα πλοία, με την Fincantieri, από οποία ούτως η άλλως ζήτησε η ιταλική κυβέρνηση να έχει συμμετοχή στις όποιες βελτιώσεις θα ζητήσουμε.

Δεν σας κρύβω ότι για εμάς θα ήταν σημαντικό οι φρεγάτες FREMM να μπορούν να έχουν την δυνατότητα να φέρουν και αυτές τον καινούργιας γενιάς πύραυλο ELSA, τον οποίο θα φέρουν και οι φρεγάτες Belharra. Και είναι κάτι που όπως η εταιρεία μας λέει είναι απολύτως εφικτό.

Καταλαβαίνετε λοιπόν την τεράστια δύναμη αποτροπής την οποία μπορεί να αποκτήσει το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.

Το έλεγα -στην αρχή καταλαβαίνω δεν ήταν τόσο εύκολα πιστευτό- είναι όμως πια σαφές.

Περνάμε σε μια Νέα Εποχή για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, σε μια Νέα Εποχή για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.

Και είμαι ευτυχής που ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, ο Αντιναύαρχος Δ.Ε. Κατάρας ήταν μαζί μου, δίπλα μου, σε αυτήν την πολύ σημαντική στιγμή για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.

Νομίζω ότι καλύπτουμε γρήγορα το τεράστιο κενό που άφησε η οικονομική κρίση των δέκα ετών».

(*Photο Credits: Διεύθυνση Ενημέρωσης/Υπουργείο Εθνικής Άμυνας/Χρήστος Πελεκούδας)

Το καλοκαίρι πέρασε - ΒΙΝΤΕΟ

 

• γράφει ο Υπτγός ε.α. Χρήστος Μπολώσης

Με τραγούδια  καλωσορίσαμε το καλοκαίρι, με ένα, όχι και τόσο γνωστό για τους κάτω των 70 ετών τραγούδι, καλωσορίζουμε το Φθινόπωρο. Πρόκειται για μία μεγάλη επιτυχία ενός, τότε, νεανικού συγκροτήματος της δεκαετίας του ’60, ίσως το κορυφαίο, των Charms και λέγεται «Χειμώνα – Καλοκαίρι». Οι στίχοι είναι του Κώστα Τσερώνη και η μουσική του Τέρη Ιερεμία.

Οι νοσταλγοί, μπορούν να το βρουν, να το ακούσουν και ενδεχομένως να βουρκώσουν («ένα σκουπιδάκι μπήκε στο μάτι μου βρε αδελφέ»… αχ πούναι τα χρόνια, ωραία χρόνια πούχες λουλούδια μεσ’ την καρδιά, που έλεγε και ο σερ Μπιθί…), στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

                                     Χειμώνα – Καλοκαίρι

Το καλοκαίρι πέρασε, Το κρύο ήρθε πάλι
Μα η αγάπη μας μαζί, Θα μείνει δεν αλλάζει

Η θάλασσα αγρίεψε, Το κύμα ταραγμένο
Ο ουρανός συννέφιασε, Κι εγώ κοντά σου μένω

Οι δρόμοι ερημώσανε, Κι οι δυο μας πλάι πλάι
Στα χιόνια τώρα παίζουμε, Την όλη φύση ζούμε

Χειμώνα με το τζάκι μας, Κοντά στη ζεστασιά μας
Το καλοκαίρι στο γιαλό, Στου μπάτη τη φρεσκάδα

Ο ήλιος συντροφιά μας, Μαζί στην αμμουδιά
Τα δειλινά μας άφηνε, Το σούρουπο παρέα.

Να θυμηθούμε λοιπόν, μερικά από τα σπουδαιότερα γεγονότα που απασχόλησαν την κοινή γνώμη, το καλοκαίρι που μας αποχαιρετά:

• Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, μας έπιασαν με την γίδα στην πλάτη. Τι συνέβη; Μας έδιναν χρήματα για επιδοτήσεις – ενισχύσεις αγροτών και κτηνοτρόφων και εμείς τα δίναμε μεν ακολουθώντας τους εξής απαράβατους κανόνες δε:

α. Να είναι (ή να γίνουν ) του κόμματος (Γκρούεζας). Με την μέθοδο αυτήν άλλαξαν χρώμα διάφοροι νομοί της Ελλάδος και όχι κατ’ ανάγκη από την ντροπή τους.

β. Αν έχουν  λίγα  στρέμματα ή λίγα ζωντανά και όχι τα χίλια στρέμματα και  τα οχτακόσια  γίδια που είχε η κόρη του τσέλιγκα η Σταυρούλα, που έφαγε τον Τάσο από την Γκόλφω, τότε «μη γκλαις» που έλεγε και ο Μποστ. Ας είν’ καλά το κόμμα, που θα σου γράψει μερικές εκατοντάδες στρέμματα και θα αυγατίσει το βιός σου και την επιδότηση. Τώρα αν εσύ είσαι πατριώτης των Βροντάκηδων και των Φουρτουνάκηδων  και τα στρέμματά σου είναι στην Βούρμπιανη του Γράμμου μη σκοτίζεσαι. Μιάμιση ώρα δρόμος είναι με το αεροπλάνο, ενώ αν καβαλήσεις ένα ισραηλινό πύραυλο Delilah, σε λίγα λεπτά θα έχεις φτάσει στο υποστατικό σου.

Όπως ήταν φυσικό οι γελοιογράφοι και οι παντός είδους πλακατζήδες, ξεσάλωσαν. Ένα μικρό δείγμα βλέπουμε εδώ:

(«Καθημερινή» 7 Ιουλ. 2025- Δημ. Χαντζόπουλος)

        

• Στις 4 Ιουλίου ο κ. πρωθυπουργός επισκέφθηκε το Άγιο Όρος . Αρχικώς 7 Ιερές Μονές αντιδρούσαν και κήρυξαν τον κ. Μητσοτάκη ανεπιθύμητο. Τελικώς… υπεχώρησαν και τον κήρυξαν επιθυμητό! Ήταν κι’ εκείνα τα 100 εκατομμύρια… Εν τω μεταξύ δεκαεννέα εμβληματικοί γέροντες του «Όρους», απέστειλαν επιστολή στα ΜΜΕ, με την οποία χαρακτήριζαν ανεπιθύμητο τον κ. Μητσοτάκη στο «Περιβόλι της Παναγιάς». Φυσικά η επιστολή πνίγηκε στο πέλαγος της… αντικειμενικής ενημέρωσης. Τελικώς ο κ. πρωθυπουργός έγινε δεκτός μετά βαΐων και κλάδων, έγραψε (ανορθόγραφα)  στο Βιβλίο Επισκεπτών ότι επέστρεψε στην Μοναστική Πολιτεία ως ταπεινός «προσκηνητής» και ότι «ωφείλει» να συμβάλει κ.λπ. Βλέπετε δεν τα έγραψε στον υπολογιστή να του τα σφυρίξει φάουλ και υπογραμμισμένα με κόκκινη γραμμή.  Φεύγοντας δεν παρέλειψε  να δώσει  το ποσό των 100 εκατομμυρίων στην Ιερά Κοινότητα για τα έξοδά της. Λες;

 

• Είχαμε και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων που έγινε στις ΗΠΑ και το οποίο κατέκτησε, όπως (δεν) αναμενόταν, η Τσέλσυ

Την διοργάνωση σκίασε η τραγική απώλεια του άσου της Λίβερπουλ Πορτογάλλου Ντιόγκο Ζότα  και του αδελφού του Αντρέ Σίλβα, που έχασαν τη ζωή τους σε τραγικό αυτοκινητιστικό δυστύχημα όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ντιόγκο,  ξέφυγε από την πορεία του και κυριολεκτικά διαλύθηκε από την πυρκαγιά που επακολούθησε.

• Εν τω μεταξύ οι ροές λαθρομεταναστών συνεχίζονται. Μέσα σε λίγες μέρες, στις αρχές  Ιουλίου απεβιβάσθηκαν στην Κρήτη πάνω από 800 «επενδυτές». Δεν κατέστη δυνατόν να διασταυρωθεί η πληροφορία ότι διετέθη τμήμα στρατού για την υποδοχή τους. Στην αρχή, διάβασα το σχετικό ρεπορτάζ, που μιλούσε για την αποβίβαση περίπου 500 λαθρομεταναστών (συνολικά πάνω από 800 αυτές τις ημέρες!) στην τουριστική τοποθεσία της Αγίας Γαλήνης στην Κρήτη, οι οποίοι είχαν ταλαιπωρηθεί στοιβαγμένοι σ’ ένα μικρό πλοιάριο και προσέγγισαν στην  πολυσύχναστη τουριστική παραλία, κραυγάζοντας από λαχτάρα για να βγουν στην ακτή. Στην συνέχεια, έτυχε να παρακολουθήσω ένα σχετικό βίντεο (έχουνε και μερικά καλά τα αναθεματισμένα τα κινητά…),  το οποίο ωστόσο άλλα έλεγε. Από το πλοιάριο ξεπετάγονταν, καθόλου ταλαιπωρημένοι,  άνθρωποι με μέσο όρο ηλικίας το πολύ τα τριάντα χρόνια (θυμηθείτε τις εικόνες με τους δικούς μας πραγματικούς πρόσφυγες από την Μικρά Ασία), που πήδαγαν στην ακτή με στυλ  που θα ζήλευε και ο Τεντόγλου.  Θύμιζαν περισσότερο τους Αμερικανούς πεζοναύτες που έβγαινα πετώντας στις ακτές τις Νορμανδίας, παρά  «ταλαιπωρημένους» ανθρώπους. Και το έχουμε χιλιοειπεί. Οι δικοί μας έγιναν πρόσφυγες στην Πατρίδα τους, που ήταν δίπλα και όχι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά,  υπό την απειλή του τούρκικου χατζαριού. Οι μουσαφίρηδές μας,  από ποιόν απειλήθηκαν; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό  μπορεί να δοθεί αν γνωρίζουμε την εθνικότητά  τους , αλλά αυτοί είναι, κυριολεκτικά, ό,τι δηλώσουν. Μη έχοντας κάτι άλλο να κάνουμε, τους ευχόμεθα το  «ως ευ παρέστητε» και την ταχεία εγγραφή τους στις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ…
• Και ξαφνικά μέσα στο κατακαλόκαιρο και αφού όλα τα κανάλια είχαν τρομοκρατήσει δεόντως και σύμφωνα με τα προβλεπόμενα τον κόσμο, που καλά παθαίνει αφού τα βλέπει, για τον καύσωνα, ότι θα λειώσουν τα αυτοκίνητά τους, θα εξατμισθούν τα ποτάμια τους (αυτό ας μη το πολυκοροϊδεύουμε…), θα ξεραθούν τα βοσκοτόπια τους και θα διψάσουν τα κοπάδια τους (σημ.: Τα βοσκοτόπια του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν κινδυνεύουν καθότι μουσαντάς…), από την μακρινή Σιγκαπούρη ήρθαν τα χαρμόσυνα νέα. Οι δύο Εθνικές Ομάδες μας, οι σύγχρονοι Ποσειδώνες  και οι μοντέρνες Νηρηίδες μας, δηλαδή οι Εθνικές ομάδες ανδρών και γυναικών κατέκτησαν το χάλκινο και το χρυσό μετάλλια αντίστοιχα  στο παγκόσμιο πρωτάθλημα πόλο. Έτσι, εκτός των άλλων, είδαμε και την Ελληνική σημαία, διότι εσχάτως μόνο την Παλαιστινιακή βλέπουμε. 
• Έχει πλέον καταντήσει ένα από τετριμμένα κλισέ των εφημερίδων. Μέχρι τώρα είχαμε: Τα Χριστούγεννα: «Πέταξε η τιμή της γαλοπούλας. Στα ύψη   τα μελομακάρονα, στ’  αστέρια οι κουραμπιέδες. Πιο πολύ συμφέρει ν’ αγοράσεις το δάσος παρά το έλατο. Ικανοποιημένος από τις τιμές, δήλωσε ο υπουργός από την επίσκεψή του στην Κεντρική Αγορά τις Αθήνας» – Το Πάσχα: «Κοτόπουλο θα σουβλίσουν οι περισσότεροι, αφού το αρνί είναι απλησίαστο. Κατά 30% ακριβότερο από πέρσι το πασχαλινό τραπέζι». Την Καθαρή Δευτέρα: «Απλησίαστη η λαγάνα. Ο ταραμάς απογειώθηκε. Ο χαλβάς Δραπετσώνας στο διάστημα». Το καλοκαίρι: «Ψήνεται η χώρα. Ένας φραπές στην  Μύκονο όσο ένα μεροκάματο. Τουρίστες καταγγέλλουν αισχροκέρδεια» Πάντως για νάμαστε δίκαιοι, αρκετοί τουρίστες δηλώνουν διάφορα πράγματα (π.χ. χάλια το ξενοδοχείο, σίχαμα το φαγητό, μεγάλα κουνούπια κ.λπ.) και έτσι πετυχαίνουν να τους αποζημιώνουν τα τουριστικά γραφεία και να κάνουν τζάμπα διακοπές. Τον χειμώνα: «Ψυγείο η χώρα. Χιόνισε στη Φλώρινα (τι πρωτότυπο). Αρκούδες στο Σύνταγμα (σημείωση: καλό θα είναι να επισκεφθούν και την παρακείμενη βουλή…)». 

Σε όλα αυτά λοιπόν τα χιλιογραμμένα και… πρωτότυπα, έρχεται, εδώ και τρία χρόνια, να προστεθεί άλλο ένα: «Στα αζήτητα οι Στρατιωτικές Σχολές». Δυστυχώς εδώ και τρία χρόνια στις Πανελλήνιες  είχε παρατηρηθεί το φαινόμενο στις  Στρατιωτικές σχολές  να μην εισαχθούν οι προβλεπόμενοι σπουδαστές. Το κακό ξεκίνησε από το 2023, όπου στην Σχολή Ευελπίδων, επί παραδείγματι,  εισήλθαν 70 λιγότεροι, ενώ το 2024  είχαμε 77 λιγότερους, για να φθάσουμε στο σήμερα, όπου είχαμε 131 (!!!) λιγότερους επιτυχόντες. Στις άλλες σχολές τα ποσοστά μη πληρωθεισών θέσεων, κυμαίνονται από 50 έως 80%. Το θέμα είναι πολύ σοβαρό και απορώ πώς ο κ. Δένδιας  δεν το έχει αντιληφθεί. Είναι καιρός ο κ. υπουργός να αφήσει το κλείσιμο  των στρατοπέδων, την πολιτικοποίηση των στρατιωτικών νοσοκομείων και την διαχείριση της περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων και να ασχοληθεί με το θέμα του προσωπικού το οποίο συνεχώς φθίνει. Και θα φθίνει, αν η ηγεσία του ΥΕΘΑ (πολιτική και στρατιωτική) συνεχίσουν να ασχολούνται μόνο με τα drones, τις αναδιαρθρώσεις, το κλείσιμο (και στην συνέχεια άγνωστο τι) των Στρατοπέδων. Σε λίγο θα γεμίσουν οι Δήμοι με πολιτιστικά κέντρα (βλ. και «Πρωινά Νέα Ιωαννίνων της 15 Ιουλίου), στα οποία θα μετατραπούν  τα στρατόπεδα που θα τους χαρισθούν (για τέτοια συνήθως τα ζητάνε) και όταν γίνει πόλεμος, θα στείλουμε τον… Μπρεχτ να πολεμήσει…

• Και ξαφνικά και εκεί που περιμέναμε να σκάσει μεγάλη μεταγραφή σ3 κάποια ομάδα στο παρά πέντε, αποδείχθηκε ότι αλλού ήταν το όνειρο κι΄ αλλού το θαύμα. Ο πλανήτης συγκλονίστηκε. Ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος, πρώην στελεχάρα και υπουργάρα του ΠΑΣΟΚ, διεκδικήσας την προεδρία του ΠΑΣΟΚ αλλά ηττηθείς κατά κράτος από τον κ. Ανδρουλάκη, αποτυχών ευρωβουλευτής και εσχάτως αρχηγός των «Δημοκρατικών» (των εγχωρίων όχι της Αμερικής…), μετεγράφηκε στην ΝΔ! Χαράς ευαγγέλια. Εγώ τώρα προσμένω να τον δω αγκαλιά με τον Άδωνη να χοροπηδάνε και να τραγουδάνε «Και α και ου και Δαπ Νου Δυο Φου Κου» και τον κ. Μητσοτάκη να τους βαράει παλαμάκια.

Η συνέχεια όμως με τα γεγονότα του καλοκαιριού που αποχαιρετίσαμε, στην αδελφή ιστοσελίδα Antinews.

Ωστόσο πριν σας αποχαιρετίσουμε για σήμερα, να σας προσφέρουμε ένα θαυμάσιο κείμενο που βρήκαμε στην εξαιρετική στήλη «Κάπου πήγα, κάτι είδα», της «κυριακάτικης δημοκρατίας» της10ης  Αυγούστου, Απολαύστε το:

Από Αύγουστο σε Μάη θα γεράσουμε

Δεν μπορώ να πω ότι είμαι από τους φανατικούς του καλοκαιριού ιδιαίτερα τώρα που η ζέστη γίνεται ανυπόφορη και που μας ταράζει στους φουσκωμένους λογαριασμό η ΔΕΗ, λόγω air condition, μπορώ να πω την νοσταλγώ το χειμώνα.

Ωστόσο φαίνεται ότι πλησιάζει πια εκείνη η ώρα. Η ώρα που το φως μαλακώνει, που τα μελτέμια κουράζονται, που ο ήλιος αρχίζει να γέρνει πιο νωρίς, που το καλοκαίρι ετοιμάζεται να μας αποχαιρετήσει. «Από Αύγουστο σε Μάη θα γεράσουμε / σαν το κύμα στ’  ακρογιάλι θα περάσουμε / σαν το κύμα στ’  ακρογιάλι θα περάσουμε»,  λέει ο Ζαμπέτας. Και έχει απόλυτο δίκιο… 

Έτσι έρχεται, όχι με πάταγο, όχι με φωνές.  Με κείνη τη διακριτική σχεδόν μελαγχολική αξιοπρέπεια, που έχουν τα πράγματα όταν ξέρουν ότι ο κύκλος τους κλείνει. Οι παραλίες πάλι θα αδειάσουν σιγά-σιγά από φωνές  και παιχνίδια. Τα καΐκια μισογεμάτα από τους τελευταίους τουρίστες, θα κλείσουν την αυλαία ακόμη μιάς σαιζόν. Οι καρέκλες στις ταβέρνες θα μαζεύονται νωρίτερα το βράδυ. Και οι νύχτες – άλλοτε ζωντανές και πυρακτωμένες – θα γίνουν δροσερές, σχεδόν συλλογισμένες. 

Στην αυλή τα γεράνια θα ξεθωριάζουν προσπαθώντας να κρατήσουν την περηφάνια τους.  Η αρμύρα, χαμένη μέσα στα ρούχα, στις σκέψεις, στο βλέμμα. Κι’  εμείς, λίγο πιο ήσυχοι, λίγο πιο σκεπτικοί, με εκείνο το γνώριμο αίσθημα πως κάτι όμορφο τέλειωσε, αλλά άφησε πίσω του ίχνη. Μία γεύση από καρπούζι, μια μυρωδιά από γιασεμί, ένα ηλιοβασίλεμα που δεν θα ξεχαστεί. Ίσως κι’ ένα φλερτ, μπορεί και μία αγάπη. Ποιος ξέρει;  Πώς έλεγε ο Σπανός; «Μια αγάπη για το καλοκαίρι θα ‘μαι κι’ εγώ…» 

Προς Θεού, μη μελαγχολήσετε. Μη σκεφτεί ότι «πέρασε άλλο ένα καλοκαίρι, πέρασε άλλος ένας χρόνος».  Πείτε απλά πως πέρασε μία εποχή. Και τώρα που ο χρόνος έχει μόνο δύο εποχές, χειμώνα και καλοκαίρι, θα γεράσουμε πολύ πιο αργά… 

Το καλοκαίρι σβήνει σαν παλιά φωτογραφία. Αφήνει πίσω του φως, όχι δυνατό, αλλά ζεστό. Από εκείνο το φως που αγαπούσε ο Ελύτης και καταλάβαινε ο γράφων. ένα φως που δεν καίει, μα φωτίζει. Που δεν κραυγάζει,  μα ψιθυρίζει ιστορίες. Για όσα   ζήσαμε και για όσα – αν είμαστε τυχεροί –  θα ξαναζήσουμε.

Η ΑΚΙΣ

Γιατί ρε παιδιά τόση κακία;

Τώρα να πω ότι έχει άδικο, θα είμαι ηλίθιος…

Γλυκομίλητες αλήθεια…

Δεν ντρέπεσαι ρε, επιστήμονας άνθρωπος;

Καλή μας όρεξη…

Τώρα τι να του πεις; Ότι έχει άδικο; Αμ δεν έχει

πηγή:https://www.dimokratia.gr/apopseis/598722/to-kalokairi-perase/

Περί ελευθερίας του Τύπου και άλλα παραμύθια

 

«Μοῦ κάνει ἐντύπωση τό πῶς δέν ἔχουν ξεσηκωθεῖ παγκοσμίως οἱ δημοσιογραφικές ὀργανώσεις, γι’ αὐτά πού συμβαίνουν στίς ΗΠΑ καί στοχεύουν στήν ἐξουδετέρωση κάθε ἀντίθετης φωνῆς πρός τήν κυβερνῶσα Ἀρχή» μοῦ ἔλεγε φίλος, καθηγητής Ἀνωτάτου Ἱδρύματος, μέ τόν ὁποῖο συναντῶμαι συχνά καί πίνουμε ἕναν καφέ, συζητῶντας ἐπί παντός.

«Μέ ἐκνευρίζει δέ ἀκόμη περισσότερο τό ὅτι στίς ΗΠΑ ὑποτίθεται πώς λειτουργοῦν θεσμοί, λειτουργεῖ ἡ δημοκρατία, λειτουργεῖ τό Σύνταγμα. Ἄν στήν χώρα γιά τήν ὁποία μέχρι πρό τινος ἐκφράζαμε θαυμασμό, ὡς πρός τήν δημοκρατική της λειτουργία, συμβαίνουν αὐτά, τότε τί μπορεῖ νά συμβεῖ σέ ἄλλες χῶρες τοῦ πλανήτη;» εἶπε, συνεχίζοντας νά διερωτᾶται…

Προσπάθησα νά τοῦ ἐξηγήσω ὅτι ὅλα ὅσα συμβαίνουν σήμερα, μέ θῦμα τήν ἐλευθερία τοῦ λόγου καί ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τόν κρίσιμο, εὐαίσθητο καί ἀπαραίτητο γιά κάθε δημοκρατία τομέα τῆς ἐνημερώσεως καί τῆς ἐκφράσεως ἐλευθέρων ἀπόψεων, δέν ὀφείλονται μόνον στούς πολιτικούς, οἱ ὁποῖοι πλέον ἀσκοῦν ἐπάγγελμα καί ὄχι λειτούργημα, ἀλλά στήν στάση τήν ὁποία ἐπέδειξε μέχρι σήμερα ὁ «δικός» μας χῶρος, ὁ χῶρος τῆς δημοσιογραφίας, τῆς ἐνημερώσεως, τῆς ἐκφράσεως τῆς γνώμης…

Ἄρχισα ἀπό τό γεγονός ὅτι τά Μέσα Ἐνημερώσεως πέρασαν σιγά-σιγά, παγκοσμίως, στά χέρια ἐπιχειρηματιῶν, οἱ ὁποῖοι, ἐκτός τῶν ΜΜΕ, διαθέτουν καί ἄλλες, πλέον κερδοφόρες καί «διαπλεκόμενες» μέ τήν ἐξουσία ἐπιχειρήσεις.

Ὅταν ὁ κατέχων τά «μίντια» ἀνήκει στόν χῶρο τῆς συνεχοῦς προσπάθειας δημιουργίας ὅλο καί μεγαλύτερου πλούτου, ὅταν παίρνει «ἐργολαβίες», ὅταν κινεῖται σέ χῶρο ἐξαρτώμενο ἀπό συμβιβασμούς καί ἰσορροπίες, ὅταν διαθέτει ἀεροπορικές ἑταιρεῖες, στόλους, ὅταν διαθέτει βιομηχανίες μέχρι καί παραγωγῆς πολεμικοῦ ὑλικοῦ, εἶναι δυνατόν νά ὑπάρξει ἀνεξαρτησία καί ἐλευθερία ἐκφράσεως μέσῳ τοῦ Τύπου;

Σοβαροί νά εἴμαστε, παρακαλῶ!

Ὅταν οἱ δημοσιογράφοι ἔχουν μετατραπεῖ σέ κομματικά ἤ ἐπιχειρηματικά φερέφωνα, ὅταν ἐκφράζουν –ἀγογγύστως καί ἀσμένως– τήν ἄποψη τοῦ «ἀφεντικοῦ», τήν ὁποία μποροῦν νά ἀλλάζουν κάθε τόσο χωρίς αἰδώ καί ἀναστολές, πῶς μπορεῖ νά περιμένει ὁ πολίτης ἐνημέρωση;

«Δηλαδή ἔχεις τήν ἐντύπωση ὅτι ὅλη αὐτή ἡ “ἐλευθερία ἐκφράσεως” ἡ ὁποία παρέχεται (;)μέσα ἀπό τά “μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης” ἀπελευθέρωσε τόν πολίτη; Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος γιά τήν δημοσιογραφία, τήν ἐνημέρωση, τήν σωστή πληροφορία, ἀπό τοῦ νά μπορεῖ ὁ καθένας νά ἐκφράζει τήν ὅποια ἄποψή του ὡς “εἰδήμων”, ὡς “ἐκλεκτός”, ὡς “κομιστής ἰδεῶν καί νεωτερισμῶν”» τοῦ εἶπα.

«Καί τότε πῶς θά ἔχουμε ἐλευθερία, ἄν δέν μπορεῖ ὁ καθένας νά ἐκφράσει δημοσίως –καί μέ προοπτική νά γίνει ἀποδεκτή– τήν ἄποψή του;» μέ ρώτησε, πολύ σωστά.

«Κάθισε καί σκέψου κάτι. Ἦταν ἤ ὄχι πιό ἐλεύθερη ἡ δημοσιογραφία, ἡ ἄσκηση κριτικῆς, ὁ ἔλεγχος τῆς ἐξουσίας, ἡ δύναμη τῶν κομμάτων, ἡ ἀνάδειξη προσωπικοτήτων, πρίν τά μέσα ἐνημερώσεως περάσουν στά χέρια μεγάλων οἰκονομικῶν συμφερόντων; Ἦταν ἤ ὄχι πιό ἐλεύθερη ἡ δημοσιογραφία, τά σχόλια, ἡ ἀρθρογραφία, ἡ ὀρθή, ἐκλεγμένη καί ἔγκυρη διοχέτευση τῆς πληροφορίας στήν κοινή γνώμη;» τόν ρώτησα.

Δέν χρειάστηκε νά ἀναφερθῶ σέ ὅσα συμβαίνουν καί γιά τό ποιός εὐθύνεται γιά τήν κατάντια καί τῶν ἑλληνικῶν «μίντια». Μοῦ τά εἶπε ἐκεῖνος καί τοῦ ἀπάντησα πώς φοβᾶμαι ὅτι δέν ὑπάρχει πλέον γιατρειά…

https://alexpanagisartas.blogspot.com/2025/09/29-3.html

Γράμμος – Βίτσι – Pizza Fun

 

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη*

Μετά το έπος κατά του να γίνει σταθμός Μετρό στα Εξάρχεια, το λεγόμενο «έπος της λαμαρίνας», το κούνημα έχει πλέον ανοίξει νέο λαμπρό μέτωπο, δίπλα στην αλληλεγγύη στους φονιάδες, βιαστές και απαγωγείς της Χαμάς και στη φλοτίλα της ποδαρίλας. Παλεύουν με πιτσαρίες.

Όταν με τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό τα βρίσκεις μπαστούνια, όταν πουλάς μπραβιλίκι μέχρι και σε ψιλικατζίδικα, ως φιλεργατική παρέμβαση, δεν μένουν και πολλά πράγματα για επαναστατική γυμναστική. Υπάρχει ήδη η γνωστή διαμάχη, με σωβινιστικά κριτήρια, μεταξύ Γιάνκηδων και Ιταλών, για το αν μπορείς να βάλεις ανανά στην πίτσα, όπου όμως και εκεί υπάρχει ένα φοβερό μυστικό! Έλληνας πιτσαδόρος το ξεκίνησε, νομίζω στον Καναδά. Αν θέλετε να δείτε φρατέλο να γίνεται φουρνέλο, ζητήστε πίτσα με ανανά ή σπάστε τα μακαρόνια στα δύο πριν τα ρίξετε στο βραστό νερό. Θα γυρίσουν τα μάτια του ανάποδα. Έχει η σάτιρα όρια; Μα υπάρχει τίποτα χωρίς όρια, πλην της συμπαντικής δύναμης της ανθρώπινης βλακείας; Ακόμη και η άμμος της θάλασσας είναι πεπερασμένο σύνολο.

Λοιπόν, πέραν του κωμικού του πράγματος, η Σημαία σκεπάζει τους νεκρούς ήρωές μας, τους Στρατιωτικούς και Αστυνομικούς που πέφτουν στο καθήκον, όπως σκέπασε τα φέρετρα του Νίκου Σιαλμά, του Κώστα Ηλιάκη, του Γιώργου Λυγγερίδη, των επαναπατριζόμενων οστών των αγνοούμενων πολεμιστών μας στην Κύπρο, που διακριβώνεται η τύχη τους με διασταύρωση του DNA τους με δείγματα από την οικογένειά τους. Τη φέρουν τα πολεμικά και εμπορικά πλοία μας στα μήκη και τα πλάτη της οικουμένης και κατεβαίνει μεσίστια τις ημέρες εθνικού πένθους.

Και θυμίζω, στις παρελάσεις ακόμη και μπροστά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όταν τα τμήματα περνούν μπροστά από τους επισήμους, όλοι κάνουν κεφαλή δεξιά, πλην του αγήματος της Σημαίας, που παραμένει ευθυτενές μπροστά. Διότι τη Σημαία τη χαιρετούν όλοι, ακόμη και ο Ανώτατος Άρχων, αλλά η Σημαία δεν χαιρετάει κανέναν, διότι είναι πάνω από όλους. Την υπηρετούν όλοι και της οφείλουν πίστη. Σε αυτήν ορκίζονται όλοι οι Στρατιωτικοί μας, από τον Α/ΓΕΕΘΑ έως τον τελευταίο Στρατιώτη, Ναύτη και Σμηνίτη.

Θες να κοπρίσεις το προοδευτιλίκι σου πάνω σε έναν ολόκληρο λαό και το κύριο σύμβολό του; Μπορείς να το κάνεις. Όπως μπορείς να κλέψεις, να πουλήσεις ή να πιεις πρέζα. Μπορείς, και το έγκλημα και η καφρίλα είναι επιλογή. Έχει όμως συνέπειες. Μετά μην κλαις. Μην κάνεις τον αγωνιστή. Κανείς δεν υποχρεούται να εργοδοτεί μηδενιστές τύπους που θα βλάπτουν την επιχείρησή του, προκαλώντας το κοινό αίσθημα, είτε χλευάζοντας υβριστικά τη Σημαία της Πατρίδας είτε, π.χ., επαινώντας τον βιασμό, αβαντάροντας την παιδοφιλία, επαινώντας κακουργηματικές πράξεις, όπως τη δολοφονία του Τσάρλι Κερκ, ηρωοποιώντας τον Κουφοντίνα, χλευάζοντας τη Γενοκτονία του λαού μας το 1922.

Μπορείς να είσαι κάφρος, μηδενιστής, να μισείς τη γη που πατάς, τη Σημαία της, τους ήρωές της, την Ιστορία. Μπορείς, φίλε μου, και κάν’ το με τραγούδια, με άρθρα, με stand up παπάτζες, με ό,τι σου καπνίσει. Αλλά θα υποστείς τις συνέπειες. Μην κλαψουρίζεις και ζητάς και αλληλεγγύη. Μάζεψ’ τα, σύναξ’ τα, που έλεγε κι ο Τσιτσάνης, και κάνε άλλη τουρνέ.

Τον Χειμώνα στο Μαυρομμάτι για ελιές έχει καλό μεροκάματο, καφέ, δεκατιανό, μεσημεριανό, κάπα για ύπνο το βράδυ, θα λες τα ωραία σου ψιθυριστά, πάνω στη σκάλα να κάνεις κέφι, αλλά βάρδα μη σε ακούσουν. Θα πας κουτρουβαλώντας ως τοπ Μαυροπόταμο. Μετά έχει φράουλες στη Μανωλάδα, πορτοκάλια, καρπούζια κ.λπ. Το τέλος όμως κι αυτού του «αγώνα» είναι προδιαγραμμένο: Γράμμος – Βίτσι – Pizza Fun. Η Ελλάδα δεν θα πεθάνει για να ζήσετε εσείς. Εσείς και όλοι θα πεθάνουμε.

Η Ελλάδα θα ζήσει και για να ζήσετε εσείς, όσο ζήσετε, να πάτε να δουλέψετε. Και τώρα που γράφω, ο Νετανιάχου θα προβάλει στη γιγαντοοθόνη της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και θα τρίψει στα μούτρα όλων των φρηφρήδων του κόσμου το τρομερό βίντεο, συρραφή από τα βίντεο που βρέθηκαν σε κινητά ψόφιων τρομοκρατών, που συμμετείχαν στη σφαγή της 7ης Οκτωβρίου, με βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς, βιασμούς, φόνους βρεφών, παιδιών και ολόκληρων οικογενειών, θα δείτε γονείς να βλέπουν δεμένοι να κομματιάζουν τα παιδιά τους και τα παιδιά να ακρωτηριάζουν και σφάζουν τους γονείς τους. Δείτε το, δείτε ποιους υποστηρίζετε. Όσοι έχουν φιλότιμο, ελάχιστοι από αυτή τη διαταραγμένη μειοψηφία, θα ανοίξουν λάκκο να μπουν.

Οι υπόλοιποι φρηφρήδες, σαν κάτι καλλιτέχνες εκ του προχείρου, με τη μορφή του χοίρου, μπορεί να κάνουν αστειάκια και με αυτό. Δικαίωμά τους. Και μας, δικαίωμά μας να απαιτήσουμε την τιμωρία τους και να ευχηθούμε καλή ανεργία.

*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς

https://www.antinews.gr/155685/oikonomia/grammos-vitsi-pizzafun/

Εθνικά Θέματα: - 30 χρόνια υποχωρήσεις- : Ίμια, Καστελόριζο, Πρέσπες και Κάσος

Του Μανώλη Κοττάκη

Η αίσθηση του ιστορικού χρόνου και των μεταβολών που συντελούνται κατά τη διάρκεια αυτού είναι βασικό προαπαιτούμενο για την ευημερία των λαών. Για την έγκαιρη προετοιμασία τους απέναντι στα επερχόμενα. Για τη σωστή στάθμιση των ευκαιριών και των κινδύνων για ένα έθνος. Τα τελευταία τριάντα χρόνια η πατρίδα μας έζησε ανόδους και καθόδους. Θριάμβους, όπως η είσοδος της Κύπρου στην Ε.Ε. και το βέτο στο Βουκουρέστι, αλλά και καταστροφές. Ωστόσο η μεταβολή εκείνη που δεν έχει αξιολογηθεί σωστά έως σήμερα είναι η ύπουλη φθορά και απομείωση της εθνικής μας ισχύος από τετραετία σε τετραετία. Η εξασθένιση της δύναμης της χώρας. Η ακύρωση της συνάντησης Ερντογάν – Μητσοτάκη την ύστατη στιγμή λειτούργησε σαν ξυπνητήρι στην κοινωνία, γιατί έγινε αντιληπτή και στον πλέον αδαή ποια είναι η εικόνα της χώρας μας στη διεθνή κοινότητα. Πόσο μας λογαριάζουν όταν μας «κλοτσάνε» σε δημόσια θέα χωρίς να φοβούνται τις επιπτώσεις. Το ορόσημο αυτό έκανε πολλούς Έλληνες να θυμηθούν αναδρομικώς ότι η κυβέρνηση της Λιβύης έδιωξε προσφάτως τον Έλληνα υπουργό Μετανάστευσης από το έδαφός της, ότι ο πρωθυπουργός της Αλβανίας καθαίρεσε και φυλάκισε τον Έλληνα δήμαρχο της Χειμάρρας, ότι η Τουρκία μετέτρεψε ανενόχλητη την Αγία Σοφία σε τέμενος, ότι η κυβέρνηση της Αιγύπτου βρίσκεται στα πρόθυρα να μετατρέψει τη Μονή Σινά που ίδρυσε ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός στο θεοβάδιστο όρος πριν από 15 αιώνες σε… αρχαιολογικό μουσείο. 

Τα έθνη δεν χάνουν το σφρίγος τους και τη δύναμή τους από τη μια μέρα στην άλλη. Η διαδικασία της παρακμής είναι μακρά. Αυτό που υποτιμούν όμως είναι η συμπύκνωση του ιστορικού χρόνου. Έρχεται μια μέρα στην εθνική ζωή που συμβαίνουν χρόνια, για να θυμηθούμε τη διάσημη φράση. Το μάθαμε στην Άλωση το 1453, στη Μικρά Ασία το 1922, στην Κύπρο το 1974.

Η πατρίδα μας τα τελευταία τριάντα χρόνια ζει σε μια σχιζοειδή κατάσταση. Προς τα έξω εκπέμπει την εικόνα μιας σφριγηλής χώρας, που όχι μόνο δεν κατεβλήθη από την οικονομική χρεοκοπία, αλλά στάθηκε στα πόδια της και επέστρεψε. Με αυτή τη βεβαιότητα πέφτει για ύπνο κάθε βράδυ ανύποπτος ο πλανεμένος ελληνικός λαός. Ωστόσο προς τα μέσα καταγράφονται βαθμιαία τεράστιες αλλαγές που αφήνουν την πατρίδα μας για πρώτη φορά μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εκτεθειμένη σε ασύλληπτους κινδύνους. Ποτέ μετά την εισβολή των Ιταλών και των Γερμανών το 1941 δεν αντιμετωπίσαμε στη μητροπολιτική Ελλάδα μείζον ζήτημα εθνικής ασφαλείας. Η ώρα όμως πλησιάζει. Για πρώτη φορά. Ο Ελληνισμός έζησε τέσσερις μεγάλες εθνικές υποχωρήσεις μέσα στα τελευταία τριάντα χρόνια που διασάλευσαν την εικόνα του άτρωτου. 

Η πρώτη επισυνέβη το 1996 στα Ίμια επί κυβερνήσεως Σημίτη. Ήταν η πρώτη φορά μεταπολεμικά που ξένος στρατός πάτησε σε ελληνικό έδαφος και το διατήρησε στον έλεγχό του μερικές ώρες. Ήταν η πρώτη φορά που γκριζάρισε εθνικό έδαφος. Αναστολή άσκησης κυριαρχικού δικαιώματος είχαμε βεβαίως ζήσει πριν από το 1996 μία δεκαετία πριν. Στον Πρίνο της Θάσου, όταν εθνικοποιήθηκε η κοινοπραξία που θα προχωρούσε σε έρευνες υδρογονανθράκων. Απώλεια κυριαρχίας σε μικρό έστω τμήμα της επικράτειας δεν είχαμε ζήσει. Απόρροια αυτής της ήττας ήταν η συνθηκολόγηση της Μαδρίτης το 1997. 

Το 2010 η απώλεια κυριαρχίας διευρύνθηκε. Στερήθηκε την εξουσία της η κεντρική κυβέρνηση. Την εκχώρησε στην τρόικα με τις ανακοινώσεις Παπανδρέου στο Καστελόριζο. Τα κλειδιά των ερμαρίων των υπουργείων παραδόθηκαν στο ΔΝΤ. Τα κλειδιά της νομοθέτησης έφυγαν από το Κοινοβούλιο και παραδόθηκαν στους θεσμούς. Τα κλειδιά της δημόσιας περιουσίας παραδόθηκαν ως ενέχυρο για το χρέος στο Υπερταμείο Τσακαλώτου. Τα κλειδιά του ελληνικού δικτύου των τραπεζών στα Βαλκάνια και στην ανατολική Ευρώπη παραδόθηκαν στους Αυστρογερμανούς. Η Ελλάς κατέβηκε μια σκάλα κάτω σε ισχύ από αυτή την περιπέτεια. Και το δυστύχημα είναι ότι οι δανειστές έμαθαν τα εθνικά μυστικά μας για να μας εκβιάζουν διά βίου. 

Στις Πρέσπες το 2018 επικυρώθηκε η μειωμένη επιθυμία υπεράσπισης των εθνικών ιστορικών πολιτισμικών τίτλων. Προφανώς και ήταν μέγα θέμα η παράδοση των όρων «Μακεδονία», «μακεδονικό έθνος» και «μακεδονική γλώσσα» στους Σκοπιανούς, αλλά ακόμη πιο σημαντικό ήταν η ευκολία και η προθυμία με την οποία παραδόθηκαν. Η Ελλάς έστειλε ένα μήνυμα σε όλους τους συμμάχους της, μικρούς, μεσαίους και μεγάλους, ότι της λείπει το σθένος. Ότι δεν έχει επίγνωση του τι σημαίνει να υποχωρείς εύκολα άνευ μάχης. Η συμφωνία αυτή θα μπορούσε να είχε κλείσει με μέγιστη παραχώρηση εκ μέρους ημών του γεωγραφικού προσδιορισμού «Βόρεια Μακεδονία». Αλλά δεν είχαμε κανέναν λόγο να δεχτούμε την αναγνώριση «μακεδονικού έθνους» και «μακεδονικής γλώσσας». Χωρίς έθνος και γλώσσα η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν ένα πιστόλι χωρίς σφαίρες. Εθνικά ακίνδυνο. Με το «μακεδονικό έθνος» και τη «μακεδονική γλώσσα» είναι ένα οπλισμένο περίστροφο αλυτρωτικών εθνικισμών μέλλοντος. Ήδη στα πανηγύρια της Φλώρινας «σαρώνει» η «μακεδονική». Το πρόβλημα μεταφέρθηκε στο έδαφός μας. 

Το 2023 δωρίσαμε ακόμα ένα πιστόλι μείωσης της εθνικής μας κυριαρχίας στους εχθρούς μας. Πρόκειται για την περίφημη διακήρυξη των Αθηνών, την οποία υπέγραψαν ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου. Τη διακήρυξη που προέβλεπε ότι σε προέκταση της Συμφωνίας της Μαδρίτης (που αναγνώριζε ζωτικά και νόμιμα συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο) απαγορεύονται οι μονομερείς ενέργειες από αμφότερα τα μέρη. Το τι σήμαινε στην πράξη ο όρος «μονομερείς ενέργειες» το μάθαμε με τον πλέον οδυνηρό τρόπο στην κρίση της Κάσου το καλοκαίρι του 2024 με αφορμή την πόντιση του καλωδίου. Εκεί η Ελλάς υποχρεώθηκε με την απειλή όπλων από τουρκικά πολεμικά πλοία να αναστείλει επ’ αόριστον μέχρι νεωτέρας την άσκηση κυριαρχικού της δικαιώματος. Όλα όσα συνέβησαν στην Κάσο πέρυσι το καλοκαίρι είναι εφάμιλλα των Ιμίων και το καταλαβαίνουμε σήμερα, γιατί ο λογαριασμός που πληρώνουμε είναι διαρκείας. Όπως δεν ξαναπήγαμε στα Ίμια, δεν έχουμε καταφέρει μέχρι στιγμής να ξαναπάμε στην Κάσο και την Κάρπαθο. Και το δίλημμα που αντιμετωπίζουμε είναι να επιλέξουμε μεταξύ του παγώματος διαρκείας για την άσκηση του κυριαρχικού μας δικαιώματος και της ανάληψης πρωτοβουλίας ενημέρωσης και προηγούμενης έγκρισης των Τούρκων αν πρόκειται να το ασκήσουμε. Και το ένα και το άλλο είναι εθνικά καταστροφικά. Ειδικώς αν συνυπολογίσει κανείς το γεγονός ότι 43 χρόνια μετά την υπογραφή της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας δεν έχουμε ασκήσει στο Αιγαίο το κυριαρχικό μας δικαίωμα για επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια. Και ότι διακηρύξαμε επί Ν.Δ. ότι «τα 12 μίλια είναι εθνικισμός». 

Η υποχώρηση του Ελληνισμού κατά φάσεις μέσα στον χρόνο γίνεται αμέσως αντιληπτή από όλες τις χώρες της περιοχής και τους συμμάχους μας, με πρώτους τους Τούρκους. Οι οποίοι συμβόλισαν την αδύναμη θέση μας με την εκκωφαντική ακύρωση μιας συνάντησης την τελευταία στιγμή. Ακούγοντας μάλιστα τον Έλληνα ΥΠΕΞ να στρέφει και το άλλο μάγουλο ικετεύοντας για τη συνέχιση του διαλόγου, ευλόγως θεώρησαν ότι κάνουν καλά και μας συμπεριφέρονται έτσι!

Στο σημείο που έχει φθάσει η κατάπτωση της εθνικής μας ισχύος, η Ελλάς παίρνει καθημερινώς απότομη κλίση. Στο μέτρο που έχουμε αίσθηση συλλογικής μοίρας, πρέπει να θυμόμαστε τα εξής: Ο Ερντογάν χρειάζεται μια νίκη επί της Ελλάδος για να συμπληρώσει τις νίκες του στη Λιβύη, στη Συρία, στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, και αλλού. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πρέπει να προσέξει, γιατί μπορεί σε μια στιγμή εθνικά οριακή να πληρώσει μαζί με τα δικά του λάθη και τα εθνικά λάθη εξήντα ετών της ελληνικής Ιστορίας.

 

https://www.antinews.gr/155715/antitheseis/30-chronia-ypochoriseis-imia-kastelorizo-prespes-kai-kasos/