Περιμένοντας τη γνωμάτευση γενικώς

 Σίγουρα θυμόμαστε εκείνη την, σχεδόν επική, σκηνή στην ταινία του 1963 «Μερικοί το προτιμούν κρύο». Είναι αυτή, που ο υποψήφιος σύζυγος της Λέλας (Μάρθα Καραγιάννη) Λάκης Αγγέλου (Ντ. Ηλιόπουλος), εξετάζεται από τους τέσσερις αδελφούς της Λέλας, που είναι γιατροί, για να διαπιστωθεί αν είναι υγιής και άρα κατάλληλος για γαμπρός τους. 

Από τον Υπτγο ε.α. Χρήστο Μπολώση 

Πριν από την εξέταση, μετά τις συστάσεις και για να σπάει ο πάγος, ο μεγαλύτερος αδελφός  Φαίδων (Περικλής Χριστοφορίδης), παθολόγος λέει: 

Ώστε εσείς είσθε ο Λάκης. 

Μάλιστα εγώ είμαι, απαντά ο  Λάκης.

Δηλαδή, επεμβαίνει ο νευρολόγος Τρύφων (Γιώργος Κωνσταντίνου), που κάνοντας την σχετική νευρική κίνηση ρωτάει, Βασίλειος, Βασιλάκης, Λάκης.

Όχι, Άγγελος, Αγγελάκης, Λάκης, διορθώνει ο Λάκης, κάνοντας και αυτός την ίδια με τον νευρολόγο νευρική κίνηση.

Ακολουθούν οι ξεκαρδιστικές ιατρικές εξετάσεις, οι οποίες βρίσκουν κάτι «μεγάλο» στο στομάχι του Λάκη, το οποίο τελικώς ήταν το χαϊμαλί του, ανησυχούν οι γιατροί διότι… γαργαλιέται ο Λάκης, ώσπου στο τέλος μεν θριαμβεύει το καλό και ο Λάκη δεν έχει τίποτα, έχει γίνει όμως θηρίο, με τα σιγοψιθυρίσματα και τις γεμάτες σημασία ματιές των γιατρών,  μετά από κάθε εξέταση.

Εκεί λοιπόν απεικονίζεται θαυμάσια η αγωνία του «ασθενούς» (λήπτες υγείας τους λένε τώρα…)  μέχρι ο γιατρός να τους πει κάτι. Καλό ή κακό. Προτιμότερο βέβαια το καλό…

Έχω ζήσει μια παρόμοια σκηνή, όταν πήγα να κάνω ένα τσεκ απ. Εξετάσεις ρουτίνας δηλαδή. Μέσα σε όλα, προβλεπόταν και ένα καρδιογράφημα ή κάτι τέτοιο. Με πάνε λοιπόν σε μια αίθουσα, με πολύ χαμηλό φωτισμό, που σ΄ ένα μόνιτορ παρακολουθούσαν την καρδιά μου. Πάνω απ το μόνιτορ ήταν σκυμμένοι ο διευθυντής της καρδιολογικής κλινικής του νοσοκομείου, ο βοηθός του  και 5 ειδικευόμενοι. Από εκεί που βρισκόμουν, δεν μπορούσα να ακούσω τι έλεγαν, αλλά πάντως όσα έλεγαν πρέπει να ήταν εξαιρετικά σοβαρά αν κρίνω από το ύφος τους, αλλά και από το γεγονός ότι κάθε λίγο και λιγάκι κάτι έδειχναν στην οθόνη. Περιττόν να πω ότι εγώ είχα πάει και είχα έρθει από την αγωνία μου. Κάποια στιγμή, επί τέλους, ανάβουν τα φώτα και ο διευθυντής της κλινικής μου λέει: «Είστε μια χαρά. Δεν έχετε τίποτα».

Τι είχε συμβεί. Απλώς ο γιατρός βρήκε την ευκαιρία να κάνει μάθημα στους ειδικευομένους, και τους έδειχνε διάφορα πράγματα, τα οποία εγώ ερμήνευα ότι με έφερναν κοντά σε τόπους χλοερούς, σε τόπους αναψύξεως ένθα απέδρα πάσα οδύνη λύπη και στεναγμός. Ευτυχώς το τοιούτον δεν συνέβη και ζήσαμε εμείς καλά και ο γιατρός καλύτερα.

Άλλη μία φορά σε μία εξέταση σπινθηρογραφήματος, εκεί που με είχανε δέσει ξαπλωμένο σε ένα κρεβάτι, όχι και πολύ άνετο, άκουσα ζωηρές συζητήσεις μεταξύ των γιατρών και των νοσηλευτών. Κάποιες στιγμές σταματούσαν οι συζητήσεις και έπεφταν όλοι με τα μούτρα σε κάποια οθόνη. Μετά ξανάρχιζαν οι συζητήσεις από τις οποίες ξεχώρισα μόνο μία λέει: «Μαρμαρυγή». Ωχ, ωχ, σκέφτηκα,  νάτα τα μαντάτα. Τότε μια κοπέλα δεν ξέρω αν ήταν ιατρός ή βοηθός, άλλωστε πολύ λίγη σημασία είχε,  σκύβει και με ρωτάει:

• Από πού είστε;
• Από το Ναύπλιο της απαντώ
• Α ωραία! Τον Δημήτρη τον Βουρδούλακα, από τα χωριά της Επιδαύρου  τον ξέρετε;

Άντε τώρα σε τέτοια κατάσταση, δεμένος χειροπόδαρα, να έχεις ακούσει κι’ εκείνη την αναθεματισμένη τη λέξη «μαρμαρυγή», να έχεις όρεξη για κοινωνικές συζητήσεις.

• Λυπάμαι, απήντησα. Εγώ είμαι από τα χωριά της Νέας Κίου, προς μεγάλη απογοήτευση της γνωστής του Βουρδούλακα…

Αυτά όμως δεν συμβαίνουν μόνο με τους γιατρούς.

Προ ημερών είχα πάει το αυτοκίνητό μου, κάποιας ηλικίας κι΄ αυτό, στο συνεργείο, διότι παρουσίαζε μία διαρροή.

Κάθισα στο σαλονάκι αναμονής, έφτιαξα τον καφέ, που ευγενώς προσέφερε η αντιπροσωπία (τι διάολο τόσα λεφτά παίρνει…), και προσπάθησα να διαβάσω κάτι που είχα φέρει μαζί μου, προβλέποντας μακράν παραμονή. Κάποια στιγμή με φωνάζει ο επικεφαλής του συνεργείου να πάω στο γραφείο του. Πριν μπω μέσα και ακριβώς στην πόρτα με σταματάει ο γνωστός μου πλέον (λόγω πολυχρονίου χρήσεως, όπως λέγαμε στις απαιτούμενες δαπάνες) ηλεκτρολόγος και με ύφος περίλυπο μου λέει: «Τι περιμένεις; Παλιό αυτοκίνητο. Δώσε εκεί 5 με 7 χιλιάδες και πάρε ένα καλό μεταχειρισμένο…». 

Ήταν φανερό ότι η εξέταση του αυτοκίνητου μου,  είχε φέρει στην επιφάνεια πολλά και μη αναστρέψιμα προβλήματα. 

Μπαίνω σεμνά και  ταπεινά και με βαριά καρδιά και καημό μεγάλο, που έλεγε και το άσμα, στο γραφείο του αρχιμηχανικού, ο οποίος αρχίζει: «Κοιτάξτε το αυτοκίνητο είναι παλιό και εξ΄ αιτίας αυτού του γεγονότος….» και μου αραδιάζει τις εργασίες που έπρεπε να γίνουν ώστε το αυτοκίνητο να ξαναγίνει αυτοκίνητο, από ρημάδι που ήταν. Συμπέρασμα 1.250 ευρώ… 

Δηλαδή μία ιατρική εξέταση και μία επίσκεψη στο συνεργείο και τα πιάσαμε τα λεφτά μας.

Την υγειά μας νάχουμε!

Σήμερα συνεχίζουμε με τον σύντροφο Παύλο Νεφελούδη, αδελφό του Βασίλη Νεφελούδη, που έχουμε ήδη παρουσιάσει. Υπενθυμίζουμε ότι το βιβλίο «Τα οικογενειακά του ΚΚΕ»,  έχει γραφεί το 1949:

    Παύλος Νεφελούδης

Ό Παύλος Νεφελούδης είναι αδελφός τού Βασίλη Νεφελούδη, μέλος μιας πολυμελούς οικογένειας, ή οποία κατάγεται από τα Μουδανιά της Μικράς Ασίας και ήρθε στην Ελλάδα, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή.

Ό Παύλος, όπως και ο αδελφός του, είναι παλιός κομμουνιστής και στέλεχος; τού Κ.Κ.Ε.

Έχει από πολλά χρόνια να εργαστεί βιοποριστικά, αν και είναι λογιστής, γιατί το Κόμμα τον χρησιμοποιούσε ολοκληρωτικά για τον «αγώνα» και έτσι, και αυτός, όπως και πολλοί άλλοι, ανήκει στην κατηγορία των επαγγελματιών κομμουνιστών.

Το 1939, ό Παύλος Νεφελούδης είχε τοποθετηθεί από το Κόμμα στην Κομμουνιστική Όργάνωση Θεσσαλονίκης, οπού και συνελήφθη από την αστυνομία και εξετοπίσθη στην Ακροναυπλία, σαν επικίνδυνος κομμουνιστής.

Το Δεκεμβριανό κίνημα τον βρήκε γραμματέα της 4ης Κομμουνιστικής Αχτίδας Αθηνών, ή όποια είχε εις την περιφέρεια της τότε και το Περιστέρι.

Ό Παύλος μαζί με τον Μιχάλη Πεκτασίδη, τον γνωστόν υπεύθυνο τού Μπούλκες στη Γιουγκοσλαβία, διεδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στο κίνημα και μετά την αποχώρηση του ΕΛΑΣ από την Αθήνα, έφυγε και αυτός.

Μετά την Βάρκιζα, γύρισε στην Αθήνα και εργάστηκε παράνομα στην Κομμουνιστική Οργάνωση Αθηνών σαν γραμματέας σε διάφορες αχτίδες, γιατί εδιώκετο για τα εγκλήματα τού Περιστεριού.

Ως τις αρχές τού 1949, ό Παύλος, χάρις στα «συνωμοτικά» μέτρα, πού έπαιρνε, κατόρθωνε να μένει ασύλληπτος και αυτό τον «ανέβαζε» στα μάτια των άλλων συντρόφων του,  σαν «υπόδειγμα ικανού αγωνιστή». Οι ικανότητες του όμως, δεν περιορίζονταν μόνον στην πολιτική συνωμοτικότητα, στην εγκληματικότητα και τις εκτελέσεις αθώων ανθρώπων. Είχε κι’ άλλες ικανότητες και σ’ άλλους τομείς. Κι’ αυτές οι ικανότητες τού Παύλου «μας»,  έγιναν γνωστές, όταν συνελήφθη. Τότε απέδειξε ότι είναι, όχι μόνον αυστηρός τηρητής των «συνωμοτικών»» μέτρων, άλλα και των αρχών της «ηθικής» και μάλιστα της «οικογενειακής» ηθικής

Ό Παύλος, πιστός στις αρχές τού Κόμματος, κράτησε «ψηλά» τη σημαία της «οικογενειακής ηθικής» και τα έργα του μας δείχνουν πώς δεν πρέπει να έχουμε καμία αμφιβολία ότι το Κ.Κ.Ε. «θα απαλλάξει την Ελλάδα από τη διαφθορά και τν ανηθικότητα, στην όποιαν την έχουν ρίξει οι αστοί».

Η σύλληψη τού Παύλου έγινε σ’ ένα σπίτι στην Καλλιθέα, στις αρχές τού 1949». Ή αστυνομία, όπως είναι «κακομαθημένη», μπήκε μέσα στο σπίτι, τα χαράματα, τόσο αιφνιδιαστικά, ώστε ο Παύλος και ή γυναίκα, πού έμενε μαζί του δεν πρόφτασαν να ξεχωρίσουν τα ρούχα τού ύπνου και να δημιουργήσουν έτσι δύο ξεχωριστά στρωσίδια, αν και κατέβαλαν, είναι αλήθεια, σοβαρή προσπάθεια γι’ αυτό.

Αφού φόρεσαν τα ρούχα τους, άρχισαν οι τυπικές εκείνες ερωτήσεις από τούς αστυνομικούς, πού σε άλλη περίπτωση δεν θα πείραζαν καθόλου τον Παύλο και την άγνωστη, έως εκείνη τη στιγμή, γυναίκα.

Όταν αναγκάστηκαν να παρουσιάσουν τις ταυτότητές τους, τότε έγινε το «ανεπανόρθωτο». Η άγνωστη γυναίκα ήταν η Νίκη, «χήρα» Γρηγορίου Σκαφίδα, αδελφή της Σοφίας Νεφελούδη. Δηλαδή ο Παύλος Νεφελούδης συζούσε με την κουνιάδα τού αδελφού του Βασίλη, και έτσι, οι δύο αδελφοί Νεφελούδηδες είχαν γυναίκες τους τις αδελφές Σοφία και Νίκη, το γένος Αδαμοπούλου. Για να εκτιμήσετε σωστά τη συμβίωση τού Παύλου με την «συμπεθέρα» του, χήρα Γρηγόριου Σκαφίδα, μέλους τού Π. Γ. τού Κ.Κ.Ε., την 4η Αύγουστου, πρέπει να λάβετε υπ’ όψη σας τα παρακάτω. Ό άνδρας της Νίκης, Γρηγόριος Σκαφίδας, συνελήφθη κατά την περίοδο της 4ης Αυγούστου και φυλακίστηκε στις Φυλακές Συγγρού και Αιγίνης. Την εποχή εκείνη, όπως είναι γνωστό, πολλά στελέχη κλονίστηκαν, έκαμαν δηλώσεις και ένας απ’ αυτούς ήταν και ο  Σκαφίδας.

Κατά το Δεκεμβριανό κίνημα ό Σκαφίδας είχε την αφέλεια να ακολουθήσει στην υποχώρησή του από την Αθήνα τον ΕΛΑΣ και, έπειτα από υπόδειξη της ίδιας της γυναίκας του και του Παύλου Νεφελούδη εκτελέστηκε από τούς ελασίτες. Έτσι ή Νίκη απαλλάχτηκε από την ανεπιθύμητη παρουσία του δηλωσία άνδρα της, με τη «βοήθεια» του κουνιάδου τής μεγάλης αδελφής της Σοφίας Παύλου Νεφελούδη. Ύστερα απ’ αυτό, όπως είπαμε πιο πάνω, «δικαιολογούμε» και βρίσκουμε «ηθικό» το να συζούν ό Παύλος με την Νίκη ανεξάρτητα από την συγγένεια και τις «αστικές προλήψεις» περί ηθικής.

Για την ιστορία και σαν υστερόγραφο, ας σημειώσουμε για τους αναγνώστες μας ότι ό Παύλος «μας» έχει και μια ερήμην καταδικαστική απόφαση 7 χρόνια φυλακή για κλοπή εφοδίων της ΕΦΕΞ,  άλλα δεν ανησυχεί καθόλου γι’ αυτό. Η «γυναικαδέλφη» και «νύφη» του Παύλου, ή Σοφία Νεφελούδη θα διαθέσει δικηγόρο και τα έξοδα από την «Αλληλεγγύη», όπου είναι υπεύθυνη και θα βοηθήσει τα δύο καινούργια «θύματα της Μοναρχοφασιστικής Τρομοκρατίας», τον κουνιάδο και την αδελφή της «για να γλυτώσουν από τα νύχια του «Αμερικανοαγγλικού Ιμπεριαλισμού» και του «Αστοτσιφλικάδικου ελληνικού μοναρχοφασισμού» και να συνεχίσουν την «εθνικοαπελευθερωτική δράση τους».

Σήμερα αρχίζουμε με ένα ανέκδοτο:

Όταν συναντάς παλιούς συμμαθητές και νομίζεις πως εσύ μικροδείχνεις 

«Λέγομαι Λένα Παπα something και περίμενα στον προθάλαμο του οδοντίατρου που πρόσφατα μου είχανε συστήσει. Πρόσεξα το πτυχίο του, στην γωνιά του τοίχου, στο οποίο αναγράφονταν το πλήρες όνομά του, κ.λπ.

Ξαφνικά θυμήθηκα το ψηλό, καστανό, καλοφτιαγμένο παληκάρι με το ίδιο ονοματεπώνυμο, που είχα συμμαθητή στο γυμνάσιο, κάπου 40 χρόνια πίσω και που για ένα φεγγάρι, μάσαγα τα σίδερα για χάρη του.

Μπορεί να έχει σχέση μ’ αυτόν εδώ τον τύπο ;

“Μπα, αποκλείεται,” σκέφτηκα, άμα τον είδα. Τούτος εδώ ο μισοφαλακρός, ο κοιλαράς, μέσα στην ρυτίδα, παραήτανε γέρος για να ήτανε ο πρώην συμμαθητής μου.

Αφού μου εξέτασε τα δόντια, τον ρώτησα εάν είχε φοιτήσει, παρ’ ελπίδα, στο γυμνάσιο των Ιωαννίνων.

– “Άκου τώρα ! Ασφαλώς, και ήμουνα και σημαιοφόρος κάθε χρόνο”, μου είπε με περισσό καμάρι.

– Πότε αποφοιτήσατε; τον ρώτησα.

– Το 1975, μου απάντησε. Γιατί με ρωτάτε;

– Γιατί ήσασταν στη τάξη μου !!!!

Με κοίταξε προσεκτικά και όλο και πιο κοντά και κατόπιν, αυτός ο κακομούτσουνος σκατόγερος, ο φαλάκρας, κοιλαράς, σταφιδιασμένος καραμαλάκας, με ρώτησε :

-Τι μάθημα διδάσκατε ;;;»

Τι να του πεις τώρα; Έχει δίκιο.

Πέρασε η γιορτή σου, αλλά χρόνια σου πολλά

Όπως το βλέπει κανείς…

Χωρίς λόγια…

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα και καταστάσεις, μόνο τυχαία δεν είναι!

Να παιδί, να μάλαμα.

Αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας ον ρατσισμό….

Υπερβολές…

Τι διαβάζω στην «δημοκρατία» ρε σύντροφοι; Η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης κα Συραγώ Τσιάρα αποφάσισε, με την σύμφωνη γνώμη του δημιουργού κ. Κατσαδιώτη,  όπως οι πίνακες που δέχθηκαν την επίθεση του κ. Παπαδόπουλου συνεχίσουν να εκτίθενται, αλλά στο πάτωμα όπως είναι κατεστραμμένοι με συνοδευτικό κείμενο που να εξηγεί, ότι αυτό γίνεται με στόχο να αναδειχθεί η βία, ως κοινωνικό σύμπτωμα. Λυπάμαι αλλά θα κατηγορήσω την κα διευθύντρια, για έλλειψη φαντασίας. Εγώ τι θα έκανα αν ήμουν στη θέση της; Θα ζητούσα από ένα εικαστικό να φτιάξει ένα γλυπτό αφιερωμένο στην συμβάν, όπως π.χ. αυτό στη μνήμη των… νεκρών της ΕΡΤ. Εκεί οι επισκέπτες θα εναποθέτουν άνθη. Θα έκανα περίφραξη του χώρου με αγκαθωτό συρματόπλεγμα, για να δείξω την φυλάκιση των  ιδεών. Θα χρωμάτιζα μαύρο τον απέναντι τοίχο για να τονίσω την μαύρη αντίδραση. Θα έφερνα την Γκρέτα Τούνμπεργκ (την ξεχάσατε κιόλας;) να κάνει σειρά διαλέξεων για την κλιματική αλλαγή, η οποία, ως γνωστόν, φταίει για όλα. Θα διοργάνωνα πορεία στην Αμερικανική πρεσβεία, πρώτον διότι είναι κοντά (μη ξεποδαριαστούμε κιόλας) και δεύτερον, διότι η Αμερική φταίει για όλα. Τέλος θα ζητούσα από την ΕΠΟ να τηρηθεί σιγή τριών λεπτών (έτσι μπόλικη μπόλικη, όχι το τσουρούτικο ένα λεπτό) σε όλους τους αγώνες, όλων των κατηγοριών εις μνήμη των πεσόντων πινάκων. Αυτά.

Προ ημερών, ορκίστηκε ο νέος (13ος τον αριθμό…)  Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. Δεν θα ασχοληθώ με τις ανούσιες τυπικές προσφωνήσεις, οι οποίες άλλωστε περιέχουν πολλές ανακρίβειες. Είπε π.χ. ο κ. Τασούλας ότι η απερχομένη Πρόεδρος κα Σακελλαροπούλου εξετέλεσε άψογα τα καθήκοντά της. Ευγένεια θα πείτε. Ξέχασε φαίνεται τις προκλ ήσεις της, όταν απέφευγε να ασπαστεί το Ιερό Ευαγγέλιο, ή όταν απαγόρευσε να ακούγεται ο Εθνικός Ύμνος ή τα γλέντια της για τον γάμο των ΛΟΑΤΚΙ, για να θυμηθούμε μόνο μερικά. Εκείνο που εντυπωσίασε στις σχετικές τελετές, ήταν η απομόνωση του… πεδίου της μάχης. Ο περιούσιος λαός, που είναι σημειωτέον και ο… κυρίαρχος, είχε δημοκρατικότατα απομακρυνθεί για λόγους ασφαλείας. Όχι βέβαια για την δική του ασφάλεια. Κάτι λέγαμε για Δημοκρατία. Ο κ. Τασούλας πρέπει να μάθει μερικά πράγματα ακόμη. Στην τήρηση ενός λεπτού σιγής επί παραδείγματι, δεν στεκόμαστε με τα πόδια ανοιχτά, αλλά σε στάση προσοχής. Μπράβο του και συγχαρητήρια που όπου ακουγόταν Εθνικός μας Ύμνος τον έψαλε και αυτός  και μάλιστα δυνατά μαζί με τα παρατεταγμένα τμήματα, που απέδιδαν τιμές. Ευχόμαστε καλορίζικος ο νέος Πρόεδρος και καλή επιτυχία στο έργο του.

Θα έχετε καταλάβει συμπολίτες μου (Νάτο τώρα! Το άφησε ο κ. πρωθυπουργός, αλλά το κολλήσαμε εμείς), ζούμε στην εποχή της τέλειας παράκρουσης. Και αναφέρομαι στο εδώ και δύο χρόνια επίκαιρο και ας λέει ο κ. Βορίδης, θέμα του δυστυχήματος των Τεμπών. Τους λες: «Ρε είναι λογικό που επί δύο χρόνια  δεν μπορούμε να μάθουμε τι στο διάολο κουβάλαγε το αναθεματισμένο το εμπορικό;» και αρχίζουν «ξέρεις οι φορτωτικές, το έτσι, το αλλιώς». Τους λες: «Πώς ο κ. Κ. Αχ. Καραμανλής διαβεβαίωνε τη Βουλή για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων  μόλις 8 μέρες πριν το δυστύχημα;» και αρχίζουν «Αναπαράγεις  τις απόψεις του τάδε πουλημένου δημοσιογράφου». Ρωτάς για την αηδιαστική φράση του κ. Γεωργιάδη: «Αν ο υπουργός έλεγε ότι υπήρχε πρόβλημα  ασφαλείας, δεν θα έμπαινε κανένας στα τραίνα» και σε εντάσσουν στους οπαδούς της κας Κωνσταντοπούλου, η οποία είδε ξαφνικά να αυξάνονται οι οπαδοί της τόσο, ώστε τα ποσοστά της να αγγίζουν πλέον και ίσως να ξεπερνούν, δεν είναι βέβαιον ακόμα, το σταλινικό 90%. Μεγαλεία πράγματα. Ρωτάς το ένα, ρωτάς ο άλλο και απαντήσεις συγκεκριμένες δεν παίρνεις. Τι να πουν άλλωστε; Είναι όμως πεπεισμένοι  ότι σε βάζει ο… Πούτιν ή τα πολυόμματα χερουβείμ και τα εξαπτέρυγα σεραφείμ  και τα λες αυτά. Τέτοια επιχειρήματα όμως είναι για τα μπάζα (μη λες μπάζα…).

Αυξήσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις - Οι 3 άλλοι .... που επέβαλαν τις αυξήσεις - Τι θα γίνει με τα σώματα ασφαλείας - Ποιοι είναι οι 10 «γαλάζιοι» που απαιτούν αυξήσεις και στα ΣΑ;

 Ασκήσεις δημοσιονομικής ισορροπίας επιχειρούνται στην κυβέρνηση και στο πακέτο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης θα ξεδιπλωθεί το σύνολο των παρεμβάσεων που θα «τρέξουν», προκειμένου οι ανακοινώσεις να είναι κοστολογημένες.

Αυτό που τονίζεται από κυβερνητικές πηγές είναι πως όπως έγινε με τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, θα εξαντληθεί κάθε δημοσιονομικό περιθώριο και για τα Σώματα Ασφαλείας με άξονα τη ΔΕΘ. Σημειώνεται ακόμα πως όπως έχει ήδη γίνει γνωστό, οι πρόσθετες αυξήσεις που ανακοινώθηκαν από τον υπουργό Άμυνας θα ισχύσουν μετά την ΔΕΘ. Παράλληλα πάντως στην κυβέρνηση δεν θέλουν να επικρατήσει ένα  κλίμα, που «γαλάζιοι» ανοίγουν αιφνιδιαστικά θέματα πριν γίνει η απαιτούμενη κοστολόγηση.

Κυβερνητικές πηγές σημείωναν με νόημα πως η οικονομική πολιτική για το δημόσιο ασκείται κεντρικά από το οικονομικό επιτελείο, υπό την καθοδήγηση του πρωθυπουργού και όχι μεμονωμένα και αποσπασματικά και ειδικά σε επίπεδο δηλώσεων. Συμπλήρωναν χαρακτηριστικά  πως κάθε πρωτοβουλία που αναλαμβάνεται είναι αποτέλεσμα συνολικού σχεδιασμού, που συμπεριλαμβάνει και μέτρα εξοικονόμησης δαπανών και σε κάθε περίπτωση υλοποιείται χωρίς να διαταραχθεί στο παραμικρό η δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας.

Να σημειωθεί εδώ πως να δοθούν αυξήσεις και στους αστυνομικούς, τους πυροσβέστες και τους λιμενικούς- όπως έγινε με τις Ένοπλες Δυνάμεις- ζήτησαν δύο υπουργοί της κυβέρνησης (ο Β. Κικίλιας και ο Αδ. Γεωργιάδης) αλλά και μια σειρά από βουλευτές. Πρώτος έθεσε το θέμα το Σάββατο ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ενώ σήμερα για το θέμα τοποθετήθηκαν μεταξύ άλλων ο Θ. Πλεύρης, ο Ν. Μηταράκης, ο Γ. Πλακιωτάκης,  ο Στ. Πέτσας, η Φ. Αραμπατζή, ο Δ. Μαρκόπουλος και ο Αν. Κατσανιώτης.

Από την κυβέρνηση αυτό που τονίζεται είναι πως με βάση τον προϋπολογισμό του 2025 έχει αυξηθεί από την 1η Ιανουαρίου η νυχτερινή αποζημίωση των ενστόλων, ενώ από την 1η Απριλίου όλοι οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και των ένστολων (Σώματα Ασφαλείας και Ενοπλες Δυνάμεις) αυξάνονται κατά 30 ευρώ.  Επιπλέον από την 1η Ιουλίου όλοι οι ένστολοι (156.000 στελέχη σε Σώματα Ασφαλείας και Ενοπλες Δυνάμεις) θα ενισχυθούν περαιτέρω με το επίδομα ιδιαίτερων συνθηκών εργασίας και επικινδυνότητας, λαμβάνοντας ενίσχυση 100 ευρώ μηνιαίως, με εκτιμώμενο συνολικό δημοσιονομικό κόστος 111 εκατ. ευρώ για το 2025 και 222 εκατ. ευρώ για το 2026.

Πως «κλείδωσαν» οι ανακοινώσεις για τις Ένοπλες Δυνάμεις

Τρεις λόγοι φαίνεται πως οδήγησαν στην απόφαση για αύξηση των αποδοχών στις Ένοπλες Δυνάμεις. Ειδικότερα, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, αυτό έγινε :

1. Πρώτο πλεονέκτημα, γιατί με τις αποφάσεις στην Ευρώπη για ρήτρα διαφυγής δημιουργείται η δυνατότητα δημοσιονομικής ευελιξίας με επίκεντρο τις αμυντικές δαπάνες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι αμοιβές των στρατιωτικών.

 Δεύτερο πλεονέκτημα, γιατί το υπουργείο Αμυνας μέσω του προγράμματος «Ατζέντα 2030» εφαρμόζει σχέδιο εξοικονόμησης δαπανών με αναδιάρθρωση δομών και υπηρεσιών (πχ περιπτώσεις αποστρατεύσεων που εξοικονομούν κόστος μισθοδοσίας). Επομένως ένα  σημαντικό τμήμα της δημοσιονομικής δαπάνης των αυξήσεων των αποδοχών καλύπτεται χρηματοδοτικά από την εξοικονόμηση των δαπανών του υπουργείου.

- Τρίτο πλεονέκτημα, γιατί υπάρχει τεράστια ανάγκη να στηριχθούν τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς υπάρχει κίνδυνος αποχωρήσεων. Πρέπει επίσης  να χορηγηθούν κίνητρα στους νέους, ώστε να προτιμήσουν για την καριέρα τους τις Ενοπλες Δυνάμεις και να στελεχώσουν τις Στρατιωτικές Σχολές.

Από την κυβερνητική πλευρά υπενθυμίζεται ακόμα πως δεν είναι η πρώτη φορά που μία εξαγγελία αφορά μόνο ένα μέρος στελεχών του Δημοσίου και θυμίζουν μεταξύ άλλων τα ειδικά μισθολογικά κίνητρα που εφαρμόσθηκαν τους προηγούμενους μήνες για την προσέλκυση ιατρών που θα στελεχώσουν «άγονες» θέσεις σε νοσοκομεία στο ΕΣΥ, αλλά και άλλες διατάξεις (όπως η αυτοτελής φορολόγηση των εφημεριών των ιατρών του ΕΣΥ)

πηγή:https://www.ethnos.gr/Politics/article/360251/tithagineimetoysmisthoysstasomataasfaleiaspoioigalazioianoixanthsyzhthshposblepeitothemahkybernhsh

Η "μητέρα" όλων των μαχών για την φτωχομεσαία τάξη των 700 ευρώ!! - Μισθοί/συντάξεις στα τάρταρα και κόστος ζωής στο "Θεό"!!!

 Με τους μισθούς στα τάρταρα και το κόστος ζωής στα ύψη, οι εργαζόμενοι καλούνται να ισορροπήσουν σε μια λεπτή γραμμή οικονομικής επιβίωσης.

Το κόστος ζωής αυξάνεται διαρκώς, οι μισθοί παραμένουν εξαιρετικά χαμηλοί και η αύξηση του κατώτατου μισθού από 1η Απρίλη είναι όντως …ανέκδοτο, αφού η τροποποίηση αυτή μοιάζει με σταγόνα βοήθειας στον ωκεανό των προβλημάτων των πολιτών.

Μέσα σε αυτό το δύσκολο σκηνικό, πολλοί εργαζόμενοι, αν και δεν ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, βιώνουν στο πετσί τους την οικονομική πίεση, η οποία τους φέρνει αντιμέτωπους με μια αίσθηση αβεβαιότητας και ανασφάλειας. Η αύξηση του περίπου 6%, είναι μεν καλοδεχούμενη από τους εργαζόμενους, αλλά αδυνατεί να καλύψει τη θεαματική αύξηση των τιμών σε ενοίκια και βασικά αγαθά. Επιπλέον, ακόμα και αν συνυπολογιστεί η αύξηση από το 2019, το εισόδημα παραμένει πίσω από την καθημερινή οικονομική πραγματικότητα.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι για πολλούς, η αύξηση σημαίνει και άνοδο στη φορολογική κλίμακα από το 9% στο 22%, με αποτέλεσμα το “ψαλίδισμα” του επιπλέον των 10.000 ευρώ ετησίου εισοδήματος. Αυτές οι αυξήσεις, λοιπόν, δεν επιφέρουν πραγματική ανακούφιση, αλλά παραμένουν περιορισμένες μπροστά στην αυξανόμενη οικονομική αδυναμία των πολιτών.

Δεν είναι κοινό μυστικό ότι το μεγαλύτερο μέρος του μισθού καταναλώνεται σε ενοίκιο, λογαριασμούς, τρόφιμα και μετακινήσεις, αφήνοντας ελάχιστο περιθώριο για αποταμιεύσεις ή οποιαδήποτε άλλη ανάγκη στο τέλος του μήνα.

Απευθυνθήκαμε σε τέσσερις νέους ανθρώπους που ζουν στην Αθήνα και εργάζονται σε διαφορετικά επαγγέλματα, οι οποίοι μιλούν για το πώς προσπαθούν διαρκώς να διαχειριστούν την καθημερινότητά τους με αυτούς τους χαμηλούς μισθούς. Πώς αντιμετωπίζουν τη συνεχιζόμενη οικονομική πίεση και πώς βλέπουν το μέλλον τους κάτω από αυτές τις συνθήκες;

ΚΑΤΕΡΙΝΑ, 24 ΕΤΩΝ – ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΣΕ ΜΙΝΙ ΜΑΡΚΕΤ

Η Κατερίνα ανήκει σε αυτή τη μεγάλη ομάδα εργαζομένων που στηρίζουν τη λειτουργία των μικρών επιχειρήσεων στην Αθήνα. Πιο συγκεκριμένα, εργάζεται σε μίνι μάρκετ στη Νέα Σμύρνη και ο μισθός της είναι 740 ευρώ. Η δουλειά της είναι απαιτητική εξαιτίας του ωραρίου και της αστάθειας που αυτό φέρνει στην καθημερινότητά της. «Εργάζομαι σε μίνι μάρκετ τα τελευταία δύο χρόνια. Η δουλειά είναι απαιτητική, όχι τόσο σωματικά, αλλά κυρίως ψυχολογικά. Οι βάρδιες αλλάζουν πολύ συχνά, κάτι που σημαίνει ότι δεν έχω σταθερό πρόγραμμα ύπνου και ξεκούρασης. Άλλες φορές δουλεύω πρωί, άλλες βράδυ. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι εύκολο να έχεις προσωπική ζωή με τέτοιο ωράριο», τονίζει η ίδια.

Με μισθό 740 ευρώ, η Κατερίνα προσπαθεί να ισορροπήσει τα έξοδά της, έχοντας ελάχιστα περιθώρια για κάτι παραπάνω από τα βασικά. «Ο μισθός είναι 740 ευρώ τον μήνα. Από αυτά, τα 400 πάνε στο ενοίκιο για ένα μικρό δυάρι. Το ρεύμα κυμαίνεται μεταξύ 60-70 ευρώ τον μήνα, αν και προσπαθώ να κάνω οικονομία σε αυτό. Το ίντερνετ και το κινητό μου κοστίζουν άλλα 35 ευρώ, ενώ για τις μετακινήσεις μου ξοδεύω περίπου 40 ευρώ τον μήνα.»

Μίνι μάρκετ (Φωτογραφία Αρχείου) ALEXANDROS MICHAILIDIS / SOOC

Όπως πολλοί νέοι εργαζόμενοι, έτσι και η Κατερίνα έχει αναγκαστεί να προσαρμόσει τις διατροφικές της συνήθειες σε ένα αυστηρό budget. «Το σούπερ μάρκετ είναι άλλο μεγάλο ζήτημα. Προσπαθώ να κρατήσω ένα αυστηρό budget, γύρω στα 200 ευρώ τον μήνα. Αγοράζω κυρίως βασικά προϊόντα –όσπρια, ρύζι, μακαρόνια, λαχανικά, και αποφεύγω τα πιο ακριβά είδη. Δεν βγαίνω συχνά. Αν συναντήσω φίλους, συνήθως πάμε για έναν καφέ που κοστίζει λιγότερο από το να φάμε έξω. Όταν θέλω να δω μια ταινία ή να διασκεδάσω, ψάχνω δωρεάν ή οικονομικές επιλογές –ένα θερινό σινεμά με φοιτητικό εισιτήριο, μια βόλτα στο πάρκο.»

Η έλλειψη οικονομικής ασφάλειας είναι ένας από τους μεγαλύτερους φόβους της. «Το μεγαλύτερό μου άγχος είναι τα απρόοπτα. Αν χρειαστώ έναν γιατρό ή αν χαλάσει κάτι στο σπίτι, ξέρω ότι θα πιεστώ πολύ οικονομικά. Προσπαθώ να βάζω στην άκρη έστω 20-30 ευρώ τον μήνα, αλλά δεν είναι πάντα εφικτό. Οι τιμές ανεβαίνουν παντού, αλλά οι μισθοί μένουν ίδιοι. Δεν νιώθω ότι πεινάω ή ότι στερούμαι τα πάντα, αλλά σίγουρα δεν νιώθω ασφαλής. Και αυτό είναι που με κουράζει περισσότερο –το ότι ζω διαρκώς στην αβεβαιότητα, χωρίς προοπτική να αλλάξει κάτι.»

ΓΙΩΡΓΟΣ, 25 ΕΤΩΝ – ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΣΕ CALL CENTER

Ο Γιώργος εργάζεται σε ένα από τα πολλά call centers που έχουν αναπτυχθεί στην Αθήνα τα τελευταία χρόνια. Είναι μια δουλειά που δεν απαιτεί μεγάλη εξειδίκευση, αλλά χρειάζεται υπομονή. Ο ίδιος περιγράφει την καθημερινότητά του, τονίζοντας πόσο απαιτητική μπορεί να γίνει η δουλειά του, για την οποία παρεμπιπτόντως αμείβεται με 760 ευρώ τον μήνα, ενώ υπάρχουν και πιθανότητες για μηνιαία μπόνους. «Η δουλειά μου σε call center είναι κάπως απαιτητική, περισσότερο ψυχολογικά. Κάθε μέρα απαντώ σε εκατοντάδες τηλεφωνήματα και πολλά από αυτά δεν πάνε και τόσο καλά… Κάποιοι πελάτες είναι συνεργάσιμοι, άλλοι αγχωμένοι, αλλά υπάρχουν και εκείνοι που ξεσπούν πάνω σου, λες και φταις προσωπικά για το πρόβλημά τους ή τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν στις ζωές τους. Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι ότι, εκτός από την εξυπηρέτηση, έχω και στόχους πωλήσεων. Πρέπει να προτείνω επιπλέον υπηρεσίες ή να πείσω τον πελάτη να κάνει αναβάθμιση, αλλιώς χάνω το μπόνους. Αν τα πάω καλά, μπορώ να φτάσω τα 800 ή, σπάνια, τα 850 ευρώ. Αν όμως μια περίοδος είναι δύσκολη και δεν πιάνω τους στόχους, μένω στα 760.»

Ο μισθός του Γιώργου είναι χαμηλός και το ενοίκιο αποτελεί το μεγαλύτερο βάρος. «Το μεγαλύτερο μου έξοδο είναι το ενοίκιο, 400 ευρώ κάθε μήνα για ένα μικρό διαμέρισμα στον Κολωνό. Το σπίτι δεν είναι σε τέλεια κατάσταση. Το ρεύμα μου κοστίζει περίπου 70-80 ευρώ τον μήνα. Χρησιμοποιώ ελάχιστα τη θέρμανση τον χειμώνα και το καλοκαίρι αναγκαστικά έχω έναν ανεμιστήρα αντί να χρησιμοποιώ το κλιματιστικό. Το ίντερνετ και το κινητό μου κοστίζουν περίπου 30 ευρώ τον μήνα. Οι μετακινήσεις μου είναι κυρίως με το μετρό, οπότε υπολογίζω γύρω στα 40 ευρώ.»

Call center (Φωτογραφία Αρχείου) ISTOCKPHOTO

Οι αυξημένες τιμές στα είδη διατροφής έχουν κάνει ακόμα πιο δύσκολη την καθημερινότητά του. Ο ελεύθερος χρόνος του είναι περιορισμένος και οι έξοδοί του μετρημένες. «Το φαγητό είναι ένας τομέας όπου προσπαθώ να κάνω σωστή διαχείριση. Στη δουλειά παίρνω πάντα φαγητό από το σπίτι, γιατί αν αρχίσω να τρώω απ’ έξω, δεν θα μπορώ να βγάλω τον μήνα. Συνήθως μαγειρεύω δύο φορές την εβδομάδα και φροντίζω να έχω πάντα κάτι έτοιμο στο ψυγείο. Οι αγορές μου από το σούπερ μάρκετ είναι πολύ προσεκτικές– κοιτάζω προσφορές, αποφεύγω προϊόντα που έχουν ακριβύνει πολύ και προσπαθώ να κρατήσω το μηνιαίο κόστος στα 180-250 ευρώ. Όσον αφορά την ψυχαγωγία, κάνω κι εκεί πολλές περικοπές. Βγαίνω για έναν καφέ ή μια μπίρα, άντε και μια ταινία σε σινεμά. Αν πρόκειται να φάω έξω, θα το κάνω υπολογισμένα, γιατί ένα γεύμα μπορεί να μου κοστίσει 20-30 ευρώ, ποσό που για μένα είναι σημαντικό.»

Η μεγαλύτερη ανησυχία του δεν είναι τόσο η τρέχουσα κατάσταση, όσο η έλλειψη προοπτικής. «Αυτό που με προβληματίζει περισσότερο είναι ότι, όσο κι αν προσπαθώ να κάνω σωστή διαχείριση, δεν υπάρχει προοπτική να πάω μπροστά για κάτι καλύτερο. Οι περισσότερες δουλειές σε αυτόν τον τομέα πληρώνουν σχεδόν το ίδιο, οπότε αν αποφασίσω να φύγω, δεν ξέρω αν θα βρω κάτι καλύτερο ή αν θα πέσω σε κάτι χειρότερο από άποψη συνθηκών εργασίας. Η σκέψη αυτή με κρατάει διστακτικό. Θα ήθελα να μπορώ να σχεδιάσω το μέλλον μου, αλλά με αυτά τα δεδομένα, το μόνο που κάνω είναι να προσπαθώ να τα φέρω βόλτα κάθε μήνα.»

ΖΩΗ-ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ, 28 ΕΤΩΝ – ΠΩΛΗΤΡΙΑ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΕΝΔΥΣΗΣ

Η Ζωή-Αναστασία είναι πωλήτρια σε ένα μικρό κατάστημα ένδυσης στο κέντρο της Αθήνας. Ο μισθός της είναι 740 ευρώ τον μήνα. «Εργάζομαι ως πωλήτρια σε ένα μικρό κατάστημα ένδυσης εδώ και τρία χρόνια. Η δουλειά μου είναι ευχάριστη, μ’ αρέσει να μιλάω με τον κόσμο, αλλά δεν έχει καμία προοπτική εξέλιξης. Ο μισθός είναι σταθερά χαμηλός, 740 ευρώ τον μήνα, χωρίς κάτι έξτρα ή μπόνους. Κάποιες μέρες η κίνηση είναι μηδαμινή, άλλες τρέχουμε όλη μέρα, αλλά η αμοιβή παραμένει η ίδια.»

Αν και η δουλειά της είναι σχετικά ευχάριστη, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, η ίδια αντιμετωπίζει το πρόβλημα της στασιμότητας, όπου ο μισθός δεν αναπροσαρμόζεται με βάση τις συνθήκες της αγοράς. «Το μεγαλύτερό μου έξοδο είναι το ενοίκιο, 380 ευρώ για ένα μικρό διαμέρισμα. Το σπίτι δεν είναι καινούριο, αλλά τουλάχιστον είναι κοντά στη δουλειά, οπότε γλιτώνω πολλά σε μετακινήσεις. Το ρεύμα μου κυμαίνεται από 60 έως 70 ευρώ, ενώ το ίντερνετ και το κινητό μου κοστίζουν περίπου 35 ευρώ τον μήνα.»

Κατάστημα με είδη ένδυσης (Φωτογραφία Αρχείου) ALEXANDROS MICHAILIDIS / SOOC

Η Ζωή-Αναστασία προσπαθεί να διαχειριστεί το μηνιαίο προϋπολογισμό της όσο το δυνατόν καλύτερα, και τα έξοδα της διατροφής είναι επίσης σημαντική προτεραιότητα για εκείνη. «Όταν ψωνίζω στο σούπερ μάρκετ, πάντα έχω λίστα και budget, προσπαθώ να μην ξεπερνάω τα 250 ευρώ τον μήνα. Κοιτάζω προσφορές, προτιμώ πιο οικονομικές μάρκες και μαγειρεύω σχεδόν πάντα στο σπίτι. Το φαγητό απ’ έξω είναι πολυτέλεια, γι’ αυτό και αν τύχει να παραγγείλω, το κάνω με μέτρο.»

«Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι ότι δεν έχω οικονομική ευελιξία. Αν προκύψει μια ξαφνική ανάγκη, ένα ιατρικό έξοδο, μια επισκευή στο σπίτι,  ξέρω ότι θα δυσκολευτώ να το καλύψω. Αναγκαστικά θα ζητήσω χρήματα από τους δικούς μου, πράγμα που κάνω σπάνια. Οι περισσότερες αγγελίες που βλέπω προσφέρουν είτε τον ίδιο χαμηλό μισθό είτε απαιτούν εξειδίκευση που δεν έχω. Έτσι, μένω εδώ, ελπίζοντας ότι κάτι θα αλλάξει είτε προς το καλύτερο, είτε τουλάχιστον να μην γίνει χειρότερο.»

ΕΛΕΑΝΑ, 32 ΕΤΩΝ – ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ

Η καθημερινότητα της Ελεάνας στο φροντιστήριο που εργάζεται ως γραμματέας είναι αρκετά απαιτητική. Η δουλειά της ταιριάζει, όπως λέει, αλλά η πραγματικότητα του μισθού των 750 ευρώ τη φέρνει συχνά αντιμέτωπη με οικονομικές δυσκολίες. «Εργάζομαι ως γραμματέας σε φροντιστήριο εδώ και 2 χρόνια. Η καθημερινότητά μου περιλαμβάνει τη διαχείριση προγραμμάτων, τις εγγραφές μαθητών, τις πληρωμές, αλλά και την επικοινωνία με γονείς που συχνά έχουν απορίες. Παρόλο που η δουλειά είναι σταθερή, ο μισθός των 750 ευρώ δεν αφήνει πολλά περιθώρια για άνετη διαβίωση.»

Όπως παραδέχεται, τα οικονομικά της είναι πολύ περιορισμένα. Για να τα βγάλει πέρα, έχει μάθει να διαχειρίζεται αυστηρά τον μηνιαίο προϋπολογισμό της, προσπαθώντας να καλύψει τα βασικά της έξοδα με προσοχή. «Τα έξοδά μου, θέλοντας και μη, είναι προγραμματισμένα. Το ενοίκιο είναι 420 ευρώ για ένα διαμέρισμα 45τ.μ στα Πατήσια. Το ρεύμα κυμαίνεται από 70 έως 100 ευρώ, ανάλογα με την εποχή. Το ίντερνετ και το κινητό μου κοστίζουν 35 ευρώ τον μήνα, ενώ για μετακινήσεις ξοδεύω περίπου 60 ευρώ, και προσπαθώ να χρησιμοποιώ κυρίως μέσα μαζικής μεταφοράς.»

Θρανίο (Φωτογραφία Αρχείου) ALEXANDROS MICHAILIDIS / SOOC

Η δυσκολία στον προγραμματισμό της επόμενης μέρας είναι κάτι που την επηρεάζει αρκετά. Οι τιμές ανεβαίνουν συνεχώς, και για να βγει, κάνει θυσίες ακόμα και στα καθημερινά έξοδα. «Το σούπερ μάρκετ είναι ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια του προϋπολογισμού του κάθε μήνα. Προσπαθώ να ξοδεύω περίπου 220-250 ευρώ τον μήνα, αγοράζοντας μόνο τα απαραίτητα. Αποφεύγω τα ακριβά προϊόντα και ψωνίζω στις προσφορές»

Τα έξοδα καθημερινότητας και το χαμηλό εισόδημα επηρεάζουν και την κοινωνική της ζωή, καθώς οι έξοδοι και οι επιλογές σε διασκέδαση είναι πλέον είδη πολυτελείας. «Η κοινωνική μου ζωή είναι αρκετά μαζεμένη. Εννοείται πως θα βγω, αλλά δεν γίνεται να σπαταλώ πολλά χρήματα στις εξόδους μου. Η μεγάλη μου αγάπη, τα ταξίδια, αυτό το διάστημα είναι πολύ περιορισμένα. Θα κάνω ίσως ένα με δύο ταξίδια τον χρόνο στο εξωτερικό, σε οικονομικούς προορισμούς αναγκαστικά.»

Όπως λέει η Ελεάνα, το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει είναι η αδυναμία αποταμίευσης. Η ίδια καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να διαχειριστεί τις υποχρεώσεις της, αλλά ταυτόχρονα αισθάνεται εγκλωβισμένη σε μια κατάσταση χωρίς πολλές επιλογές. Η έλλειψη ευελιξίας, η αβεβαιότητα και η καθημερινή πίεση για να φτάσει το τέλος του μήνα είναι τα ζητήματα που την ανησυχούν περισσότερο. «Το μεγαλύτερό μου άγχος είναι ότι δεν μπορώ να αποταμιεύσω. Όσο κι αν προσπαθώ να διαχειριστώ τα οικονομικά μου, τα χρήματα φεύγουν σχεδόν αμέσως και δεν μένει τίποτα για να βάλεις στην άκρη. Είναι δύσκολο να βάλεις χρήματα στο πλάι για μια σημαντική επένδυση, όπως ένα αυτοκίνητο. Για δικό σου σπίτι, ούτε λόγος. Η αβεβαιότητα αυτή είναι που με βαραίνει περισσότερο, γιατί νιώθω ότι, όσο κι αν προσπαθώ, δεν μπορώ να δημιουργήσω ένα δίχτυ ασφαλείας για τη ζωή μου.»

πηγή:https://www.news247.gr/magazine/reportage/i-maxi-tis-ftoxomesaias-taxis-ton-700-evro/

Πρωθυπουργός: - Δωρεάν εφαρμογή, του «MyStreet» για να μπορεί ο πολίτης να καταγγέλει ανώνυμα ή επώνυμα τις παρανομίες των Δήμων

 Περνώ τώρα σε μια καίριας σημασίας τεχνολογική υποδομή, τον «ΔΑΙΔΑΛΟ», που θα επιτρέψει στο Δημόσιο αλλά και σε ιδιώτες να αξιοποιήσουν τη μεγάλη υπολογιστική του δύναμη. Πρόκειται για έναν από τους κορυφαίους υπερυπολογιστές στην Ευρώπη και μεταξύ των 20 ταχύτερων στον κόσμο. Η σύμβαση για την κατασκευή του υπογράφηκε προ ημερών με την Hewlett Packard Enterprise στο Λαύριο όπου και θα εγκατασταθεί. Είναι ένα εμβληματικό έργο συνολικού προϋπολογισμού 58,9 εκ. ευρώ που υλοποιείται με χρηματοδότηση του ΤΑΑ και του Ταμείου Ευρωπαϊκού Οργανισμού EuroHPC JU. Η δημιουργία του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να επιλεγεί η Ελλάδα ανάμεσα στις πρώτες επτά χώρες της Ευρώπης -από τις συνολικά 13- που θα αποκτήσουν το δικό τους AI Factory. Ο «ΔΑΙΔΑΛΟΣ» με τη δυναμική του, θα υποστηρίξει ερευνητικά κέντρα, πανεπιστήμια, δημόσιους φορείς και νεοφυείς επιχειρήσεις να αναπτύξουν καινοτόμες εφαρμογές και υπηρεσίες, προγράμματα δηλαδή που μέχρι τώρα τα «τρέχαμε» στο εξωτερικό. Θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και θα ενισχύσει την απορρόφηση εξειδικευμένου προσωπικού, προσελκύοντας και Έλληνες που έφυγαν στο εξωτερικό στα χρόνια της κρίσης. Με λίγα λόγια, ο «ΔΑΙΔΑΛΟΣ» βάζει τη χώρα στην πρώτη γραμμή της εποχής της Τεχνητής Νοημοσύνης, δίνοντάς μας τα εργαλεία για να συμμετέχουμε ενεργά στη μάχη για παραγωγική αυτονομία και αυτάρκεια στην Ευρώπη, στην καρδιά της 4ης βιομηχανικής επανάστασης.

Με την ευκαιρία, θέλω να συγχαρώ την Αναστασία Σιάπκα, τη νεαρή Ελληνίδα νομικό, που συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τις 20 γυναίκες από όλο τον κόσμο οι οποίες διαπρέπουν στην έρευνα για τις ηθικές και νομικές προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης. Με καταγωγή από το Κιλκίς, απόφοιτη δημόσιου σχολείου και πανεπιστημίου, απέδειξε -όπως λέει και η ίδια- ότι η ελληνική περιφέρεια, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, δεν υπολείπεται ως προς το επίπεδο εκπαίδευσης, το ανθρώπινο δυναμικό και τις ικανότητες. Η Αναστασία αντιπροσωπεύει, μαζί με χιλιάδες άλλους Έλληνες επιστήμονες, την Ελλάδα που μας κάνει περήφανους.

Επενδύουμε στη γνώση και στο δημόσιο σχολείο που από φέτος ενισχύεται και με τις νέες δομές, τα Δημόσια Ωνάσεια, τα οποία θα λειτουργήσουν από τον Σεπτέμβριο, μαζί με τα Πρότυπα, τα Πειραματικά και τα Εκκλησιαστικά Σχολεία. Όλα τους είναι σχολεία που ξεχωρίζουν. Στις πανελλήνιες εξετάσεις έχουν καλύτερες επιδόσεις ακόμη και από τα ιδιωτικά, με σημαντικές διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με περιβάλλον σχεδόν χωρίς περιστατικά bullying και με εκπαιδευτικούς υψηλής κατάρτισης που φέρνουν εξαιρετικά μαθησιακά αποτελέσματα. Γι’ αυτό και από χρόνο σε χρόνο αυξάνεται το ενδιαφέρον των γονέων για την εισαγωγή των παιδιών τους σε αυτά τα δημόσια σχολεία, η οποία γίνεται είτε με κλήρωση είτε με κάποιου είδους τεστ δεξιοτήτων. Φέτος, η προθεσμία για τις αιτήσεις είναι μέχρι τις 7 Απριλίου.

Από τη δημόσια παιδεία στη δημόσια υγεία, σε μια πτυχή που δεν προβάλλεται συχνά, αν και αποτελεί την αιχμή του δόρατος για να νικήσουμε ανίατες και σπάνιες ασθένειες. Αναφέρομαι στις κλινικές μελέτες που γίνονται στα μεγάλα νοσοκομεία μας και σώζουν ζωές με τις καινοτόμες θεραπείες που αναπτύσσουν. Το 2019 υπήρχαν σε εξέλιξη περίπου 100 μελέτες, το 2024 φτάσαμε τις 564, αριθμός ρεκόρ για την Ελλάδα. Ο στόχος που έχει θέσει το Υπουργείο Υγείας είναι να φτάσουμε τις 600 εντός του 2025 και να αυξηθούν στις 1.000 έως το 2027. Αξίζει να σημειωθεί ότι, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, πραγματοποιήθηκαν κλινικές μελέτες φάσης 1 στο Νοσοκομείο Παπαγεωργίου στην Θεσσαλονίκη. Επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε, μέσα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, επιστημονικούς θυλάκους πρωτοποριακών ερευνών. Έχουμε εξαιρετους ερευνητές και μπορούμε να προσελκύσουμε ξένες και εγχώριες επενδύσεις.

Αξιοποιούμε την τεχνητή νοημοσύνη και στον κρίσιμο τομέα της Εθνικής Άμυνας μέσω του προγράμματος «Θώραξ» που υπογράφηκε προ ημερών από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Υπουργείο Ανάπτυξης, ύψους 48,5 εκ. ευρώ με πόρους του ΤΑΑ. Ο «Θώραξ» είναι ένα πληροφοριακό σύστημα που συλλέγει, επεξεργάζεται και αναλύει δεδομένα από πολλές πηγές (πχ ραντάρ, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, δορυφόρους, κάμερες όλων των δομών ασφάλειας), και επιτρέπει έτσι να λαμβάνονται οι βέλτιστες αποφάσεις για την ταχύτερη αντιμετώπιση σύγχρονων υβριδικών απειλών. Κοιτάζουμε στο μέλλον, αλλά δεν ξεχνάμε ποτέ το παρελθόν. Η «Κιβωτός Εθνικής Μνήμης», το έργο του Κώστα Βαρώτσου στον περιβάλλοντα χώρο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, πάνω στο οποίο έχουν λαξευτεί όλα τα ονόματα των υπέρ πατρίδας πεσόντων, είναι εκεί για να μας το θυμίζει. Η Ελλάδα ευγνωμονούσα.

Αλλάζω θέμα τώρα, για να σας πω ότι πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στο Πρωτοδικείο Αθηνών η πρώτη εικονοτηλεδιάσκεψη στο πλαίσιο της ποινικής δίκης. Συγκεκριμένα, εξετάστηκε ένας κατηγορούμενος που κρατείται στις φυλακές Κορυδαλλού, χωρίς να χρειαστεί να μεταταχθεί στο γραφείο του Ανακριτή. Η επιτυχής έναρξη της εικονοτηλεδιάσκεψης και στα ποινικά δικαστήρια αποτελεί δείγμα προόδου και ταχύτητας απονομής της δικαιοσύνης. Αποφεύγονται οι μετακινήσεις των εμπλεκομένων στη λειτουργία των ελληνικών δικαστηρίων, αποφεύγονται οι περιττές αναβολές και γίνεται εξοικονόμηση πόρων. Στόχος μας, η επέκταση του θεσμού σε όλο το εύρος των ελληνικών δικαστηρίων.

Ψηφιακών εφαρμογών συνέχεια.

Καθιερώνουμε μια νέα δωρεάν εφαρμογή, το «MyStreet», που θα τεθεί σε λειτουργία μετά το Πάσχα και θα επιτρέπει σε κάθε πολίτη να ελέγχει αν ένας κοινόχρηστος χώρος -όπως πεζοδρόμιο ή πλατεία- που είναι κατειλημμένος από τραπεζοκαθίσματα έχει ενοικιαστεί νόμιμα από τον Δήμο στο κατάστημα.

Αν δεν είναι, μπορεί να γίνει καταγγελία, ανώνυμα ή επώνυμα.

Λειτουργεί στο λογική του MyCoast, το οποίο δούλεψε καλά στις παραλίες και εννοείται ότι θα συνεχιστεί. Και ακόμα κάτι σημαντικό: με τη «Θυρίδα Πολίτη», η οποία πλέον θα είναι διαθέσιμη στο Gov.gr Wallet, θα μπορείτε να έχετε αποθηκευμένα όλα τα έγγραφα και ειδοποιήσεις της Δημόσιας Διοίκησης και να είναι πλήρως προσβάσιμα από όπου είστε και όποια στιγμή θέλετε να κάνετε χρήση τους. Διαφάνεια, άμεση ενημέρωση, λιγότερη ταλαιπωρία. Με άλλα λόγια, ένα κράτος πιο κοντά στον πολίτη.

Ανοίγει μεθαύριο η πλατφόρμα για να δηλώσουν οι ιδιοκτήτες τον καθαρισμό των οικοπέδων τους, τα οποία οφείλουν να διατηρούν καθαρά καθ’ όλη τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου. Η πλατφόρμα θα μείνει ανοιχτή έως τις 30 Απριλίου. Πέρσι συνολικά είχαν δηλωθεί 830.000 καθαρισμοί οικοπέδων και φάνηκε ότι κατάφεραν να κρατήσουν τη φωτιά μακριά από περιουσίες ακόμη και σε τεράστιες εστίες, όπως αυτή στον Βαρνάβα. Η προστασία από τις πυρκαγιές είναι υπόθεση όλων μας. Γι’ αυτό και πέρα από την υπευθυνότητα των πολιτών, είναι απαραίτητο οι Δήμοι να ενεργοποιηθούν πιο έντονα με περισσότερους ελέγχους, συμβάλλοντας από την πλευρά τους στην προστασία ανθρώπων, περιουσιών και του φυσικού περιβάλλοντος.

Σε ό,τι αφορά εμάς, προχωράμε στην πρόσληψη 2.500 εποχικών πυροσβεστών, ανεβάζοντας έτσι τον αριθμό τους σε 18.000 φέτος. Για πρώτη φορά οι «δασοκομάντος» θα φτάσουν περίπου τους 1.600, από 1.150 πέρυσι, ενώ μέχρι πριν από λίγα χρόνια δεν υπήρχε ούτε ένας. Η πρόσληψη των εποχικών πυροσβεστών θα είναι για 8 μήνες αντί για 6 που ήταν μέχρι σήμερα, λόγω της εκ των πραγμάτων επέκτασης της αντιπυρικής περιόδου. Είδαμε ότι και φέτος οι φωτιές ξεκίνησαν μέσα Μαρτίου. Επιφέραμε και άλλες αλλαγές για να ενισχύσουμε τη «δεξαμενή» των εποχικών πυροσβεστών: αυξήσαμε σε κάποιες κατηγορίες (για τους οδηγούς για παράδειγμα) το όριο ηλικίας και δίνονται επιπλέον 10 μόρια σε κάθε εποχικό πυροσβέστη που έχει επιχειρήσει ανά περίοδο, ώστε να έχουν προβάδισμα στην προκήρυξη. Η ενδυνάμωση του πυροσβεστικού σώματος είναι ιδιαίτερα σημαντική σε μια εποχή που η κλιματική κρίση μαστίζει τον πλανήτη. Όμως, η πρόληψη και η αυξημένη προσοχή από όλους μας, πολίτες και φορείς, είναι κρίσιμη.

Πρωθυπουργός: - Αν σας έλεγα ότι το 97% των δημόσιων υπαλλήλων κρίνονταν ως «άριστοι» θα συμφωνούσατε; - Τώρα οι «άριστοι» είναι στο 9%!!

 Το επόμενο διάστημα, ρίχνουμε το βάρος στην επιτάχυνση των προσλήψεων. Θέλουμε να γίνονται εντός του έτους, ώστε οι υπάλληλοι να βρίσκονται στις θέσεις τους χωρίς πολυετή καθυστέρηση.

Παράλληλα, επικεντρωνόμαστε στην ουσιαστική αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Όχι με τιμωρητική διάθεση, αλλά για να επιβραβεύονται αυτοί που πραγματικά το αξίζουν και να βοηθιούνται όσοι οι επιδόσεις τους δεν είναι οι προσδοκώμενες. Όλοι έχουμε επαφή με το Δημόσιο.

Αν σας έλεγα ότι το 97% των δημόσιων υπαλλήλων κρίνονται ως «άριστοι» και «υπερ-επαρκείς», θα συμφωνούσατε; Μάλλον όχι, και αυτό επιβεβαιώνεται και στην πράξη. Με το νέο πλαίσιο αξιολόγησης που εφαρμόζουμε από το 2023, είδαμε ότι το ποσοστό αυτών που κρίνονται ως «άριστοι» είναι στο 9%. Όχι επειδή έγιναν λιγότερο ικανοί οι υπάλληλοι, αλλά γιατί για πρώτη φορά έχουμε μια πιο ρεαλιστική και αντικειμενική εικόνα. Σε αυτό βοηθά και η τεχνητή νοημοσύνη, που σκανάρει τις φόρμες αξιολόγησης και βοηθά να εντοπίζονται οι περιπτώσεις όπου οι αξιολογήσεις είναι «τυπικές», χωρίς πραγματικό περιεχόμενο.

Ξαναλέω ότι η διάθεσή μας δεν είναι τιμωρητική. Αντιθέτως συνοδεύεται από εξατομικευμένη στοχοθεσία και πλάνο ανάπτυξης του κάθε υπαλλήλου ξεχωριστά, ώστε να γίνεται παραγωγικός στη δουλειά του. Με την αναμόρφωση και επιτάχυνση του πειθαρχικού κώδικα θα έχουμε ταχύτερα αποτελέσματα και για όσους λίγους δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Επιπλέον όμως της εσωτερικής αξιολόγησης, μας ενδιαφέρει πάνω από όλα η γνώμη των πολιτών που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του Δημοσίου. Σύντομα τέσσερα εκατομμύρια πολίτες θα λάβουν ένα πολύ αναλυτικό ερωτηματολόγιο για να αξιολογήσουν τις δημόσιες υπηρεσίες που χρησιμοποιούν. Γιατί ο τελικός κριτής των υπηρεσιών του κράτους πρέπει να είναι η κοινωνία. Λίαν προσεχώς περισσότερα επ’ αυτού.

Περνώ τώρα σε μια καίριας σημασίας τεχνολογική υποδομή, τον «ΔΑΙΔΑΛΟ», που θα επιτρέψει στο Δημόσιο αλλά και σε ιδιώτες να αξιοποιήσουν τη μεγάλη υπολογιστική του δύναμη. Πρόκειται για έναν από τους κορυφαίους υπερυπολογιστές στην Ευρώπη και μεταξύ των 20 ταχύτερων στον κόσμο. Η σύμβαση για την κατασκευή του υπογράφηκε προ ημερών με την Hewlett Packard Enterprise στο Λαύριο όπου και θα εγκατασταθεί. Είναι ένα εμβληματικό έργο συνολικού προϋπολογισμού 58,9 εκ. ευρώ που υλοποιείται με χρηματοδότηση του ΤΑΑ και του Ταμείου Ευρωπαϊκού Οργανισμού EuroHPC JU. Η δημιουργία του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να επιλεγεί η Ελλάδα ανάμεσα στις πρώτες επτά χώρες της Ευρώπης -από τις συνολικά 13- που θα αποκτήσουν το δικό τους AI Factory. Ο «ΔΑΙΔΑΛΟΣ» με τη δυναμική του, θα υποστηρίξει ερευνητικά κέντρα, πανεπιστήμια, δημόσιους φορείς και νεοφυείς επιχειρήσεις να αναπτύξουν καινοτόμες εφαρμογές και υπηρεσίες, προγράμματα δηλαδή που μέχρι τώρα τα «τρέχαμε» στο εξωτερικό. Θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και θα ενισχύσει την απορρόφηση εξειδικευμένου προσωπικού, προσελκύοντας και Έλληνες που έφυγαν στο εξωτερικό στα χρόνια της κρίσης. Με λίγα λόγια, ο «ΔΑΙΔΑΛΟΣ» βάζει τη χώρα στην πρώτη γραμμή της εποχής της Τεχνητής Νοημοσύνης, δίνοντάς μας τα εργαλεία για να συμμετέχουμε ενεργά στη μάχη για παραγωγική αυτονομία και αυτάρκεια στην Ευρώπη, στην καρδιά της 4ης βιομηχανικής επανάστασης.

Με την ευκαιρία, θέλω να συγχαρώ την Αναστασία Σιάπκα, τη νεαρή Ελληνίδα νομικό, που συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τις 20 γυναίκες από όλο τον κόσμο οι οποίες διαπρέπουν στην έρευνα για τις ηθικές και νομικές προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης. Με καταγωγή από το Κιλκίς, απόφοιτη δημόσιου σχολείου και πανεπιστημίου, απέδειξε -όπως λέει και η ίδια- ότι η ελληνική περιφέρεια, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, δεν υπολείπεται ως προς το επίπεδο εκπαίδευσης, το ανθρώπινο δυναμικό και τις ικανότητες. Η Αναστασία αντιπροσωπεύει, μαζί με χιλιάδες άλλους Έλληνες επιστήμονες, την Ελλάδα που μας κάνει περήφανους.

Επενδύουμε στη γνώση και στο δημόσιο σχολείο που από φέτος ενισχύεται και με τις νέες δομές, τα Δημόσια Ωνάσεια, τα οποία θα λειτουργήσουν από τον Σεπτέμβριο, μαζί με τα Πρότυπα, τα Πειραματικά και τα Εκκλησιαστικά Σχολεία. Όλα τους είναι σχολεία που ξεχωρίζουν. Στις πανελλήνιες εξετάσεις έχουν καλύτερες επιδόσεις ακόμη και από τα ιδιωτικά, με σημαντικές διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με περιβάλλον σχεδόν χωρίς περιστατικά bullying και με εκπαιδευτικούς υψηλής κατάρτισης που φέρνουν εξαιρετικά μαθησιακά αποτελέσματα. Γι’ αυτό και από χρόνο σε χρόνο αυξάνεται το ενδιαφέρον των γονέων για την εισαγωγή των παιδιών τους σε αυτά τα δημόσια σχολεία, η οποία γίνεται είτε με κλήρωση είτε με κάποιου είδους τεστ δεξιοτήτων. Φέτος, η προθεσμία για τις αιτήσεις είναι μέχρι τις 7 Απριλίου.

Από τη δημόσια παιδεία στη δημόσια υγεία, σε μια πτυχή που δεν προβάλλεται συχνά, αν και αποτελεί την αιχμή του δόρατος για να νικήσουμε ανίατες και σπάνιες ασθένειες. Αναφέρομαι στις κλινικές μελέτες που γίνονται στα μεγάλα νοσοκομεία μας και σώζουν ζωές με τις καινοτόμες θεραπείες που αναπτύσσουν. Το 2019 υπήρχαν σε εξέλιξη περίπου 100 μελέτες, το 2024 φτάσαμε τις 564, αριθμός ρεκόρ για την Ελλάδα. Ο στόχος που έχει θέσει το Υπουργείο Υγείας είναι να φτάσουμε τις 600 εντός του 2025 και να αυξηθούν στις 1.000 έως το 2027. Αξίζει να σημειωθεί ότι, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, πραγματοποιήθηκαν κλινικές μελέτες φάσης 1 στο Νοσοκομείο Παπαγεωργίου στην Θεσσαλονίκη. Επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε, μέσα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, επιστημονικο

Πρωθυπουργός: - Γνωρίζω πολύ καλά όμως ότι τα εισοδήματα στην Ελλάδα παραμένουν χαμηλά..

Γνωρίζω πολύ καλά όμως ότι τα εισοδήματα στην Ελλάδα παραμένουν χαμηλά. Και ότι, παρά τις αυξήσεις, πολλά νοικοκυριά εξακολουθούν να πιέζονται. Γι’ αυτό και δεν εφησυχάζουμε. Ο στόχος μας είναι να τρέξουμε ταχύτερα από την υπόλοιπη Ευρώπη για να κλείσουμε την ψαλίδα στα εισοδήματα. Με σταθερά και όχι βιαστικά βήματα, η δέσμευσή μας ισχύει στο ακέραιο: κατώτατος μισθός στα 950 ευρώ το 2027. Και ταυτόχρονα, να αξιοποιήσουμε τον δημοσιονομικό χώρο που προκύπτει από την καλή πορεία της οικονομίας για να ελαφρύνουμε πολίτες και επιχειρήσεις από φορολογικά βάρη.

Είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρουμε. Η θετική πορεία των δημόσιων οικονομικών δεν είναι τυχαία και ούτε είναι ανεξάρτητη από την πολιτική σταθερότητα στην πατρίδα μας, σε μια εποχή που και τα δυο είναι ζητούμενα για πολλές χώρες. Κάτι που, δυστυχώς, φαίνεται να μην απασχολεί καθόλου κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης.

Η συστηματική δουλειά που έχει γίνει μέχρι σήμερα πιστοποιείται και από την επισημοποίηση του ενδιαφέροντος της Chevron για έρευνες υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης, μετά την ήδη ανακοινωθείσα συμμετοχή της στο πρόγραμμα δυτικά της Πελοποννήσου. Γιατί είναι σημαντική αυτή η εξέλιξη; Γιατί μια κορυφαία αμερικανική πολυεθνική επιλέγει να επενδύσει σε ελληνικά θαλάσσια οικόπεδα, αναγνωρίζοντας στην πράξη την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στην περιοχή. Όπως άλλωστε έκανε πρόσφατα και η Λιβύη, δημοπρατώντας θαλάσσια οικόπεδα στη δική της ΑΟΖ με βάση τη μέση γραμμή, σεβόμενη δηλαδή ουσιαστικά τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Αποτελεί ξεκάθαρη απόδειξη ότι η Ελλάδα ασκεί στην πράξη τα κυριαρχικά της δικαιώματα, παρά τη σκόπιμη παραπληροφόρηση ορισμένων. Αλλά είναι επίσης απόδειξη ότι η Ελλάδα αναγνωρίζεται ως ενεργειακός κόμβος στην Ανατολική Μεσόγειο. Θυμίζω ότι νοτιοδυτικά της Κρήτης και της Πελοποννήσου ήδη δραστηριοποιείται η Exxon Mobil που ενδέχεται να κάνει τις πρώτες δειγματοληπτικές έρευνες μέσα στο 2025. Είναι στρατηγική επιλογή μας μία Ελλάδα ενεργειακά ασφαλής, με τους πόρους που εξοικονομούνται ή τους νέους που θα προκύψουν από την αξιοποίηση των φυσικών κοιτασμάτων να διατίθεται προς όφελος όλων των Ελλήνων.

Πολύ σημαντική εξέλιξη για την «παραγωγική Ελλάδα» που θέλουμε να βρίσκεται στην πρωτοπορία της Ευρώπης σε ζητήματα στρατηγικής αυτονομίας, είναι και η επίσημη αναγνώριση της εμβληματικής επένδυσης της Metlen για την παραγωγή γαλλίου ως Στρατηγικού Έργου για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόλις 47 έργα από 13 χώρες-μέλη αξιολογήθηκαν σε αυτήν την κατηγορία. Η επιλογή της ελληνικής επένδυσης αποτελεί διάκριση-ορόσημο για την ευρωπαϊκή μεταλλουργία, αλλά και για την ελληνική μεταλλευτική δραστηριότητα. Το γάλλιο είναι απαραίτητο για την παραγωγή εξοπλισμού και τεχνολογιών που σχετίζονται με την ενεργειακή και ψηφιακή μετάβαση, αλλά και με την άμυνα της Ένωσης. Και η σημασία αυτής της διάκρισης είναι ακόμη μεγαλύτερη, καθώς έρχεται σε μια περίοδο έντονου παγκόσμιου εμπορικού ανταγωνισμού και γεωπολιτικής αστάθειας.