Τρίτη 21 Ιουλίου 2026

Πρωθυπουργός: - Είχαμε το θάρρος να αναγνωρίσουμε, πως είμαστε πελατειακό κράτος!! - Ακόμα και εγώ ο ίδιος, ανέλαβα το βάρος της ευθύνης, που μου αναλογούσε!!


 Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταρχάς χαίρομαι διότι πια οι συναντήσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδος αποκτούν μια πολύ χρήσιμη τακτικότητα και με αυτόν τον τρόπο, Μάξιμε, θα συνεχίσουμε έως και το πέρας αυτής της κοινοβουλευτικής μας θητείας. Πραγματικά θεωρώ πολύ γόνιμες τις συζητήσεις τις οποίες κάνουμε και πολύ ουσιαστικό τον διάλογο τον οποίο έχουμε καταφέρει να κατακτήσουμε.

 
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με μία αναφορά που αφορά τη θλιβερή επέτειο των 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, η οποία συμπίπτει με τη σημερινή μας συνεδρίαση.
 
Σήμερα, λοιπόν, τιμούμε τη μνήμη των ηρώων που θυσιάστηκαν για την ελευθερία απέναντι στη βία των όπλων. Με την Ελλάδα αμετακίνητη στο πλευρό της Κυπριακής Δημοκρατίας, πιστή πάντα στις αρχές του Διεθνούς Δικαίου αλλά και στις αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αρνούμενη τα τετελεσμένα και διεκδικώντας σταθερά μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική διευθέτηση του Κυπριακού ζητήματος.
 
Εκφράζω την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών θα επισκεφτεί την επόμενη εβδομάδα την Κύπρο και προσδοκώ ότι προς το τέλος της θητείας του θα υπάρξει μια καινούργια δυναμική ουσιαστικών συζητήσεων, την οποία και η Ελλάδα πάντα στηρίζει.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είπε και ο Μάξιμος, η σημερινή μας συνάντηση επικεντρώνεται σε δύο κομβικά ζητήματα: τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης, η οποία ολοκληρώνεται, αλλά και την προετοιμασία των θέσεών μας για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο.
 
Είναι δύο πεδία σχετικά με τα οποία η εισήγησή μου θα είναι σχετικά σύντομη, γιατί το πρώτο ζητούμενο είναι πάντα η κατάθεση των δικών σας απόψεων, πάντα με βάση την επαφή σας με την κοινωνία.
 
Σε ό,τι αφορά τώρα το Σύνταγμα, αναμφίβολα οι αλλαγές τις οποίες έχει επεξεργαστεί η παράταξή μας συνιστούν, πιστεύω, μια βαθιά τομή για την Ελλάδα του 2030, συγχρονίζοντας το βήμα της με τις απαιτήσεις των καιρών.
 
Ταυτόχρονα, όμως, της προσδίδουν και το θεσμικό βάθος ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους, θεραπεύοντας διαχρονικές υστερήσεις και ανοίγοντας τον δρόμο για αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.
 
Έτσι, στο εξής αλλάζει, επιτέλους, η έρευνα για τυχόν ποινικές ευθύνες κυβερνητικών μελών, ώστε η Βουλή να μην μετατρέπεται σε ένα δικαστήριο, με βάση τις κομματικές σκοπιμότητες.
 
Επαναπροσδιορίζεται, επίσης, η έννοια της μονιμότητας στο Δημόσιο, μέσω της σύνδεσής της με την αξιολόγηση των υπηρεσιών του, ενώ και η χώρα θωρακίζεται μόνιμα από τον κίνδυνο των δημοσιονομικών εκτροπών τις οποίες, δυστυχώς, έζησε στο παρελθόν και τόσο πολύ την πλήγωσαν.
 
Παράλληλα, ο πολίτης προστατεύεται από την επιβολή ετεροχρονισμένων φόρων, η προσιτή στέγη καθίσταται πλέον υποχρέωση της πολιτείας και η Δικαιοσύνη αποκτά η ίδια πια πολύ μεγαλύτερο ρόλο στην επιλογή της ηγεσίας της.
 
Τα μη κρατικά πανεπιστήμια αποκτούν και στον τόπο μας συνταγματική «σφραγίδα» και η δημόσια ζωή «οπλίζεται» με μέριμνες απέναντι σε προκλήσεις της εποχής, όπως η κλιματική κρίση και η τεχνολογική επέλαση, η επέλαση της τεχνητής νοημοσύνης.
 
Και κινητήριος μοχλός αυτής της προσπάθειας ήταν η παραγωγική δουλειά του Ευριπίδη Στυλιανίδη και όλης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ευχαριστώ πολύ, Ευριπίδη, για την εξαιρετική δουλειά, χάρη στην οποία ακόμα και διαφορετικές προσεγγίσεις σε ορισμένες διατάξεις αξιοποιήθηκαν για την οριστική μας πρόταση.
 
Και με τον τρόπο αυτό συμπληρώνουμε μία διαδρομή ωριμότητας, συνέπειας και ευθύνης. Είναι μία διαδρομή που δεν περιορίζεται στο νομοθετικό έργο, αλλά αποτυπώνεται και στη συνολική πορεία της θεσμικής ενδυνάμωσης της χώρας. Είναι κάτι το οποίο επιβεβαιώνει και η ετήσια έκθεση του κράτους δικαίου που δημοσιεύτηκε πρόσφατα.
 
Το κεντρικό της μήνυμα είναι σαφές: η Ελλάδα καταγράφει μία συστηματική και σταθερή πρόοδο σε όλα τα πεδία λειτουργίας των θεσμών. Και αυτή είναι η καλύτερη απάντηση απέναντι στην ισοπεδωτική κριτική της αντιπολίτευσης.
 
Σε ό,τι αφορά την αντιπολίτευση -και θα συμφωνήσω εδώ με αυτά τα οποία είπε ο Μάξιμος-, η εικόνα υπήρξε απογοητευτική, ειδικά από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ. Γιατί την τυφλή άρνηση των υπόλοιπων κομμάτων της αντιπολίτευσης μπορώ να πω ότι την περίμενα, ήταν μάλλον αναμενόμενη. Όμως, είναι απαράδεκτο ένα θεσμικό -υποτίθεται- κόμμα, το οποίο ουσιαστικά συμφωνεί με παραπάνω από 15 από τις προτάσεις τις οποίες κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία, να κρύβεται πίσω από ένα δειλό «παρών».
   
Ένα «παρών» το οποίο τελικά κάνει το ΠΑΣΟΚ απόν από την μάχη για τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο της πατρίδας. Λυπάμαι ειλικρινά, καθώς μια τέτοια στάση ναρκοθετεί τον δρόμο προς μια συλλογική θεσμική αναγέννηση, τοποθετώντας τα κομματικά συμπλέγματα πάνω από το εθνικό συμφέρον.
 
Και αυτό να ξέρετε ότι θα το καταγράψει η Ιστορία, δείχνοντας παράλληλα και στην κοινή γνώμη, στους πολίτες, ποιο κόμμα θέλει και μπορεί να συγκρουστεί με τις αγκυλώσεις του χθες και ποιες δυνάμεις προτιμούν να παραμείνουν αμήχανοι θεατές.
 
Σε κάθε περίπτωση, εμείς εξακολουθούμε να εστιάζουμε στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, σε ορατές λύσεις, σε πραγματικά προβλήματα.
 
Γι’ αυτό και στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης θα είμαστε συγκεκριμένοι στο σχέδιό μας για την Ελλάδα του 2030, με άμεσα μέτρα αλλά και με μεταρρυθμίσεις μακράς πνοής, οι οποίες αποδίδουν σταδιακά. Όπως και με δράσεις που εσείς έχετε να προτείνετε, μεταφέροντας τον παλμό των περιφερειών σας. Έτσι, από αύριο το γραφείο του Αντιπροέδρου θα υποδέχεται τις δικές σας εισηγήσεις ανά τομέα κυβερνητικής δράσης.
 
Αυτό το οποίο μπορώ για την ώρα να πω είναι πως οι ανακοινώσεις μας θα αφορούν πρωτίστως τη στήριξη της μεσαίας τάξης, με ιδιαίτερη έμφαση αυτή τη φορά στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους μικρομεσαίους.
 
Από την άλλη μεριά, μην περιμένετε έναν κατάλογο μόνο αιτήσεων- εξαγγελιών. Αυτό το οποίο πρέπει να αναμένετε είναι έναν οδικό χάρτη για τα επόμενα χρόνια. Την περιγραφή του τρόπου με τον οποίον η συλλογική ανάπτυξη θα μετατρέπεται ολοένα και πιο πολύ σε ατομική ευημερία για όλους. Με άλλα λόγια, την παρουσίαση ενός ταξιδιού που θα οδηγεί με ρεαλισμό σε μια Ελλάδα που, παρά τις δυσκολίες, παρά τις πρωτοφανείς γεωπολιτικές ανακατατάξεις, θα προκόβει και θα αισιοδοξεί.
 
Δεν θα ενδώσουμε στον πειρασμό ενός πλεονάσματος παροχολογίας. Θέλω να θυμίσω ότι δεν το έκανα ούτε το 2018, όταν η νίκη μας στις εθνικές εκλογές ήταν περίπου προεξοφλημένη. Δεν το έκανα ούτε το 2022, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Δεν θα το κάνω και τώρα.
 
Πάνω απ’ όλα, η φετινή Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, η τελευταία Διεθνής Έκθεση πριν από τις εκλογές της άνοιξης, θα είναι για την παράταξή μας, αλλά και για όλες τις πολιτικές δυνάμεις, ένα τεστ αξιοπιστίας.
 
Και εκεί θα απαντήσουμε, με την αλήθεια των αριθμών, στις κάλπικες υποσχέσεις που κυκλοφορούν. Εκεί θα κριθούν όσοι λένε ότι θα φορολογήσουν το 1% του πλούτου. Είναι οι ίδιοι, βέβαια, οι οποίοι φορολόγησαν το 99% των Ελλήνων, μειώνοντας μόνο τους φόρους στα καζίνο.
 
Είναι και οι ίδιοι -όπως μάθαμε σε ένα πολύ ενδιαφέρον πρόσφατο ντοκιμαντέρ για την περίοδο του 2015- που αρνήθηκαν την τότε πρόταση του Jean-Claude Juncker να φορολογηθούν εκτάκτως οι εφοπλιστές για να «τσακίσουν» τη μεσαία τάξη στους φόρους.
 
Στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης, όμως, θα δοκιμαστούν και οι τζάμπα παροχές που διακινεί η αντιπολίτευση. Όπως θα δοκιμαστούν και εκείνοι οι οποίοι ενώ θέλουν να φαίνονται σοβαροί, αρνούνται μετ’ επιτάσεως την κοστολόγηση των εξαγγελιών τους.
 
Δεν πέρασε, μάλιστα, πολύς καιρός που εδώ, σε αυτή την αίθουσα, ακούστηκε ακόμα από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, προσέξτε, κάνει «μπακάλικους» υπολογισμούς.
 
Με άλλα λόγια, η Θεσσαλονίκη θα είναι φέτος ο «καθρέφτης της αλήθειας» για όλες και για όλους.
 
Και, αγαπητοί συνάδελφοι, η χώρα έχει πράγματι σήμερα περισσότερο παρά ποτέ ανάγκη από έναν τέτοιο «καθρέφτη αλήθειας», καθώς το πολιτικό κλίμα διαπερνούν καθημερινά φήμες και συνθήματα, προπαγάνδα, εντυπώσεις.
 
Και, όπως είπε και ο Μάξιμος, μόλις πρόσφατα άλλωστε κατέρρευσε ένας ακόμα «πύργος από λάσπη» τον οποίο έχτιζε επί μήνες η αντιπολίτευση γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
 
Για να φανεί τι άραγε στο τέλος; Πράγματι, όπως είχαμε το θάρρος να αναγνωρίσουμε, στον Οργανισμό αυτό υπήρχαν διαχρονικές παθογένειες του «βαθέος κράτους», με αστοχίες, διακομματικές καθυστερήσεις, πελατειακές σχέσεις.
 
Αναλάβαμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι -και το έκανα και εγώ ο ίδιος- με θάρρος το βάρος της ευθύνης που μας αναλογούσε. Όμως, εμείς ήμασταν αυτοί που αφού εξαντλήσαμε όλα τα άλλα μέσα -και νομίζω ότι οι Υπουργοί οι οποίοι χειρίστηκαν το χαρτοφυλάκιο αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά-, αποφασίσαμε να αντιμετωπίσουμε ριζικά το πρόβλημα, με το να καταργήσουμε ουσιαστικά τον ΟΠΕΚΕΠΕ και να μεταφέρουμε την αρμοδιότητα της πληρωμής των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων στην ΑΑΔΕ.
 
Θέλω να θυμίσω ότι απέναντι σε αυτή τη μεταρρύθμιση, η οποία τόσο πολύ αμφισβητήθηκε, όλα τα κόμματα, τα οποία κόπτονται υποτίθεται για τη διαφάνεια στην καταβολή των αγροτικών αποζημιώσεων, ήταν απέναντι. Μόνοι μας ψηφίσαμε αυτή τη σημαντική μεταρρύθμιση.
 
Ξέρω πολύ καλά, θυμάμαι και μία σύσκεψη την οποία κάναμε στο Μέγαρο Μαξίμου -πρόταση τότε των συναδέλφων της επιτροπής που συμμετέχουν στην αναμόρφωση του πρωτογενούς τομέα- ήρθαν οι συνάδελφοι και μας μετέφεραν, όχι μόνο σε εμένα αλλά και στους συναρμόδιους Υπουργούς, μία σειρά από προβλήματα τα οποία υπήρχαν στις πληρωμές, αναμενόμενα προβλήματα.
 
Και βέβαια, πολλά από αυτά, όχι όλα, αλλά πολλά από αυτά τα προβλήματα λύθηκαν. Και αποδείξαμε στις πληρωμές οι οποίες έγιναν στα τέλη Ιουνίου ότι μπορούμε να κάνουμε πληρωμές με διαφάνεια, από τις οποίες τελικά ωφελημένη είναι η μεγάλη πλειοψηφία των έντιμων αγροτών. Την κερδίζουμε αυτή τη μάχη.
 
Έχουμε ένα νέο, σύγχρονο και δίκαιο σύστημα. Αυτή είναι η μεγάλη μεταρρύθμιση. Αυτό ήταν και το πρόβλημα το οποίο κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε. Αλλά πάνω σε αυτό το πραγματικό πρόβλημα με ευθύνες, θα το ξαναπώ, και της παράταξής μας, μία ολόκληρη παράταξη «κρεμάστηκε στα μανταλάκια» του ψέματος και της διαβολής.
 
Οι ιστορικές και διαχρονικές αρρυθμίες ονομάστηκαν, αυθαίρετα, «σκάνδαλα». Δεκατρείς συνάδελφοί μας κατηγορήθηκαν άδικα, ενώ η κυβέρνηση χαρακτηρίστηκε «υπόδικη» από κόμματα των οποίων οι βουλευτές έχουν διπλάσιες και τριπλάσιες άρσεις ασυλίας για πιθανά παραπτώματα.
 
Και «οι εργολάβοι της τοξικότητας», ειδικά σε αυτή την αίθουσα, οφείλουν, λοιπόν, να αναλογιστούν πώς διέσυραν με αυτόν τον τρόπο τους συναδέλφους τους με αυτές τις αθλιότητες.
 
Εννιά στους 13 συναδέλφους, θυμάστε, είναι πολύ βολικά αυτά πάντα στα τηλεοπτικά παράθυρα, βγαίνουν με αυτά τα κεφαλάκια βλέπετε εδώ, χωρίς να υπάρχει εκεί καμία μέριμνα για το τεκμήριο της αθωότητας. Το τεκμήριο της αθωότητας φαίνεται ότι αφορά μόνο ακροαριστερούς μπαχαλάκηδες, τότε όλοι κόπτονται για το τεκμήριο της αθωότητας. Αλλά για τους δικούς μας βουλευτές δεν υπήρξε καμία κουβέντα, ήταν εκ των προτέρων ένοχοι.

===========================================================