Η εικόνα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρώπη συνεχίζει να χαρακτηρίζεται από έντονες αντιθέσεις, με χώρες που έχουν καταφέρει να σταθεροποιήσουν ή και να μειώσουν το χρέος τους και άλλες που εξακολουθούν να κινούνται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα.
Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για το τέλος του 2025 αποτυπώνουν αυτή τη διαφοροποίηση με σαφήνεια, επιβεβαιώνοντας ότι η δημοσιονομική σύγκλιση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραμένει ζητούμενο.
Σε επίπεδο Ευρωζώνης, το δημόσιο χρέος διαμορφώθηκε στο 87,8% του ΑΕΠ, σημειώνοντας μικρή μείωση σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, ενώ στο σύνολο της Ευρωπαϊκή Ένωση ανήλθε στο 81,7%.
Παρά τη συγκρατημένη αυτή αποκλιμάκωση σε τριμηνιαία βάση, η σύγκριση με το 2024 δείχνει ότι το χρέος παραμένει σε ελαφρώς υψηλότερα επίπεδα, γεγονός που αντανακλά τις πιέσεις που εξακολουθούν να δέχονται οι ευρωπαϊκές οικονομίες από τις διεθνείς εξελίξεις, την ενεργειακή κρίση και τα αυξημένα επιτόκια.
Στο πλαίσιο αυτό, η περίπτωση της Κροατίας ξεχωρίζει ως ένα παράδειγμα σχετικής δημοσιονομικής σταθερότητας.
Το δημόσιο χρέος της χώρας υποχώρησε στο 56,3% του ΑΕΠ στο τέλος του 2025, σημειώνοντας μείωση κατά 1,1 ποσοστιαία μονάδα σε ετήσια βάση και παραμένοντας κάτω από το όριο του 60% που θέτουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες. Σε απόλυτα μεγέθη, το χρέος ανήλθε σε περίπου 52,37 δισ. ευρώ, ενώ η χώρα κινείται κοντά σε οικονομίες όπως η Κύπρος, η οποία καταγράφει παρόμοια επίπεδα χρέους.
Την ίδια στιγμή, στον αντίποδα της κατάταξης βρίσκονται διαχρονικά οι οικονομίες με το υψηλότερο δημόσιο χρέος.
Η Ελλάδα διατηρεί την πρώτη θέση, με το χρέος της να υπερβαίνει το ΑΕΠ κατά περίπου 46 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ ακολουθεί η Ιταλία με ιδιαίτερα υψηλό λόγο χρέους προς ΑΕΠ, περίπου 37 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το 100%.
Πρόκειται για δύο οικονομίες που, παρά τις προσπάθειες δημοσιονομικής προσαρμογής, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τις συνέπειες της μακροχρόνιας συσσώρευσης χρέους και των διαρθρωτικών αδυναμιών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι συνολικά 12 χώρες της ΕΕ εξακολουθούν να υπερβαίνουν το όριο του 60% του ΑΕΠ, γεγονός που αναδεικνύει τις δυσκολίες επιστροφής σε ένα πιο «ορθόδοξο» δημοσιονομικό πλαίσιο μετά τις κρίσεις της τελευταίας δεκαετίας. Στον αντίποδα, χώρες όπως η Εσθονία καταγράφουν εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα χρέους, μόλις στο 24,1% του ΑΕΠ, αποτελώντας σημείο αναφοράς για τη δημοσιονομική πειθαρχία.
Όσον αφορά τα δημοσιονομικά ελλείμματα, η εικόνα εμφανίζεται πιο ισορροπημένη. Στην ευρωζώνη, το έλλειμμα διαμορφώθηκε στο 2,9% του ΑΕΠ, ενώ στο σύνολο της ΕΕ στο 3,1%, επίπεδα που παραμένουν κοντά στα όρια που θέτει το Σύμφωνο Σταθερότητας.
Η Κροατία κατέγραψε έλλειμμα 3% του ΑΕΠ, αυξημένο σε σχέση με το 2,3% του 2024, γεγονός που δείχνει ότι, παρά τη μείωση του χρέους, οι δημοσιονομικές πιέσεις δεν έχουν εξαλειφθεί.
Σε άλλες χώρες, ωστόσο, τα ελλείμματα παραμένουν σημαντικά υψηλότερα.
Η Ρουμανία και η Πολωνία καταγράφουν τα μεγαλύτερα ελλείμματα, στο 7,9% και 7,3% του ΑΕΠ αντίστοιχα, γεγονός που υποδηλώνει αυξημένες ανάγκες χρηματοδότησης και ενδεχόμενους κινδύνους για τη δημοσιονομική τους σταθερότητα. Αντίθετα, χώρες όπως η Κύπρος εμφανίζουν πλεονάσματα, με το υψηλότερο να φτάνει το 3,4% του ΑΕΠ.
Συνολικά, τα δεδομένα αναδεικνύουν μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων στο πεδίο των δημόσιων οικονομικών.
Παρά τη σχετική σταθεροποίηση μετά τις αλλεπάλληλες κρίσεις – οικονομική, πανδημική και ενεργειακή – οι αποκλίσεις παραμένουν σημαντικές.
Η πρόκληση για τα επόμενα χρόνια θα είναι διπλή: από τη μία πλευρά η διατήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και από την άλλη η ανάγκη χρηματοδότησης επενδύσεων για την πράσινη μετάβαση, την άμυνα και την τεχνολογική αναβάθμιση.
Σε αυτό το περιβάλλον, χώρες όπως η Κροατία επιχειρούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στη σταθερότητα και την ανάπτυξη, ενώ οι μεγαλύτερες οικονομίες της νότιας Ευρώπης συνεχίζουν να αποτελούν τον βασικό δείκτη των αντοχών – αλλά και των αδυναμιών – της ευρωπαϊκής οικονομίας στο σύνολό της.
πηγή:https://www.tanea.gr/2026/04/24/economy/dimosio-xreos-stin-eyropi-ellada-kai-italia-paramenoun-stin-koryfi/
.jfif)
