Γράφει ο Υπτγος ε.α Χρήστος Μπολώσης
Σε κάθε εποχή εμφανίζονται διάφορες εκφράσεις, τις περισσότερες φορές σαχλεπίσαχλες, που όμως δεσπόζουν στις καθημερινές συζητήσεις.
Πολύ παλιά, από κάποιο ανεξήγητο λόγο είχε προκύψει η φράση: «Καλέ πατώνεις;», η οποία είχε κάνει θραύση και μάλιστα είχε γίνει και τραγούδι, το οποίο επίσης είχε κάνει θραύση.
Αργότερα, ακουγόταν η λέξη «γοργολαβία», η οποία εννοούσε, ένας Θεός ξέρει το γιατί και το πώς, το συνήθως κρυφό φλερτ μεταξύ δύο νέων (ενός νέου και μιάς νέας, για να εξηγούμεθα…).
Ακόμα μια φράση που ακουγόταν συνήθως, όταν ήθελες να αποσυρθείς διακριτικά από μια συζήτηση και που τη χρησιμοποιούσε τακτικά στις παλιές Ελληνικές ταινίες, η «μάνα» Τζόλυ Γαρμπή: «Πέστε τα παιδιά μου. Εγώ πάω μέσα που έχω το φαΐ στη φωτιά» (το λέει και στον «Θανασάκη τον πολιτευόμενο» και στο «Καλώς ήλθε το δολάριο»).
Στη σημερινή εποχή νέες φράσεις, όχι κατ’ ανάγκην χιουμοριστικές, έχουν εισβάλει στο καθημερινό λεξιλόγιό μας. Φράσεις και λέξεις που τις έχει επιβάλει η ζωή με τις καθημερινές ανάγκες της.
Για να θυμηθούμε μερικές:
α. «Έχω γυναίκα σήμερα»
Έκφραση, που απαντά σε διάφορες ερωτήσεις του στυλ: «Θα έρθεις για μπυρίτσα το μεσημέρι;» «Όχι έχω γυναίκα σήμερα στο σπίτι». Αυτό αν ο ερωτώμενος είναι άνδρας και εργένης. Αν είναι γυναίκα και δώσει παρόμοια απάντηση, τότε μπορεί, αναλόγως της ηλικίας, να αφήσει υπονοούμενα για woke καταστάσεις…
Βέβαια το «έχω γυναίκα σπίτι», σημαίνει ότι έχει έλθει γυναίκα για να βοηθήσει στη λάτρα του σπιτιού και ουδέν έτερον.
β. «Να παραγγείλουμε»
Δεν είναι καινούρια η φράση, έχει όμως μια κάπως διαφορετική χρήση. Παλιά λέγαμε «Να παραγγείλουμε γαλοπούλα τα Χριστούγεννα ή αρνί το Πάσχα ή λαγάνα την Καθαρή Δευτέρα ή μπακαλιάρο και σκόρδα του Ευαγγελισμού». Ακόμα «Να παραγγείλουμε παπούτσια και γραβάτα για το γάμο» και πάει λέγοντας. Ακόμα μπορεί και να τραγουδούσαμε το «Κοιμήσου και παρήγγειλα στην πόλη τα προικιά σου, στη Βενετιά τα ρούχα σου και τα διαμαντικά σου».
Και σήμερα βέβαια ισχύουν οι προαναφερθείσες παραγγελίες όμως, τις περισσότερες φορές, λέγεται σε άλλες περιπτώσεις. Η πρόταση «Να παραγγείλουμε» έχει μπει σχεδόν στην καθημερινή μας πραγματικότητα. Για παράδειγμα. Μαζευόμαστε δυό – τρεις φίλοι για να δούμε αγώνα Τσου Λου (αυτό, στην ποδοσφαιρική αργκό σημαίνει Τσάμπιονς Λιγκ) στην τηλεόραση. Ε, πώς θα περάσουν δυό ώρες; Κάποια στιγμή, η ευγενεστάτη οικοδέσποινα, ρωτάει: «Να παραγγείλουμε κάτι να τσιμπήσουμε;». Όλοι αρνούνται ευγενικά, ασχέτως αν από μέσα τους, περίμεναν πώς και πώς τη μαγική φράση: «Να παραγγείλουμε». Λέει ο ένας «Άσε ρε Μαιρούλα, ξένοι είμαστε εμείς τώρα;». Δήθεν ενδιαφέρεται για τον κόπο της Μαιρούλας ο δεύτερος δήθεν δυσανασχετεί: «Να μη σας βάζουμε σε κόπο ρε παιδιά τώρα». Ο τρίτος, δήθεν στενοχωριέται, δήθεν δυσφορεί, δήθεν έτσι, δήθεν αλλιώς και λέει με δισταγμό: «Μη μας χαλάς τη δίαιτα ρε Μαίρη. Εμείς το βράδυ δεν τρώμε». Οπότε η οικοδέσποινα την ανάγκη φιλοτιμία ποιούσα επεμβαίνει δυναμικά: «Καλέ τι λέτε; Ούτε να το συζητάτε. Να παραγγείλουμε Μήτσο μου». Τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Να οι πίτσες ή τα σουβλάκια και να και οι απαραίτητες μπύρες, μ΄ εκείνον που δεν τρώει τα βράδυα, να τα τσακίζει.
γ. Κλείστο το ρημάδι
Παλιότερα τη φράση αυτή την απευθύναμε σε κάποιον παρλαπίπα που μας ζάλιζε με την λιμούρα του, τώρα είμαστε λιγότερο ευγενικοί λέγοντας «βούλωστο ρε» και τα τοιαύτα. Σήμερα, σε πολύ μεγαλύτερη συχνότητα, το λέμε, κυρίως για την τηλεόραση, όταν μας αποτελειώνει με τα ψέματα και τις υπερβολές της. Και είναι πολλές οι φορές πανάθεμά την.
δ. Τα λέμε
Αυτή είναι η φράση που μάλλον κατέχει την πρώτη θέση στην καθημερινότητά μας. «Τα λέμε» (συναντάται και με τη μορφή: «Θα τα πούμε»). Τώρα γιατί δε τα λέμε εκείνη την ώρα που ήδη είμαστε μαζί και τα αφήνουμε εκκρεμή και ποια είναι εκείνα που ΘΑ τα πούμε; Άγνωστο. Κάτι τέτοιο λένε και οι ξένοι: «see you later» (Θα σε δω αργότερα). Τώρα κι αυτοί πότε και πόσο αργότερα θα τον δουν δεν το ξεκαθαρίζουν.
********************
Ο φίλος Γιάννη Φ. από τη Ρόδο, έστειλε το παρακάτω πολύ ενδιαφέρον σημείωμα σχετικώς με την ενίσχυση στα καύσιμα και τη σχολική βία:
Αγαπητέ φίλε επιτρέψτε μου δύο παρεμβάσεις.
1. Όσον αφορά τα 50-60 € (στεριά-νησιά) του fuell pass υπάρχει παρεξήγηση. Έχει υπολογιστεί για 70 λίτρα τον μήνα, άρα 140 λιτ. για το δίμηνο
50-60 € Χ 100 λεπτά = 5000-6000 λεπτά/140λιτρα=35.7-42.85 λεπτά/λίτρο, τουτέστιν αν το λίτρο κοστίζει 2.10 €-0.3573=1.747 €/λίτρο, ή στα νησιά 2.25-0.428=1.822, δηλαδή ίσο περίπου με τότε που δεν γκρίνιαζαν οι “μη έχοντες”. Δεν πρέπει να το βλέπουμε σαν πόσο για φουλάρισμα. Μεγάλο ποσοστό από τους αποστράτους, αν έχουν και συνταξιούχο σύζυγό δεν παίρνουν οριακά το fuell pass οπότε πρέπει να παραπονούνται για την εξαίρεση λόγω εισοδηματικών κριτηρίων.
2. Για την 3ημερη αποβολή πρέπει να διευκρινίσω ότι πολλάκις γίνεται με αφαίρεση μόνο των ωριαίων απουσιών του 3ημέρου, ενώ ο παραβάτης βρίσκεται μέσα στην αίθουσα και συνεχίζει το “θεάρεστο” έργο του, τάχα για να μη χάνει τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Κούνια που τους κούναγε τους υποστηρικτές τέτοιων μεθόδων! Λες και αυτούς τους τραμπούκους μαθητές τους νοιάζει η μάθηση
