Όλα τα μέλη της Ομάδας “Πατριώτες για την Ευρώπη” θα ήθελαν να εκφράσουν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια στα μέλη των οικογενειών των 57 αθώων θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών, το οποίο συνέβη πριν από δύο χρόνια στις 28 Φεβρουαρίου 2023.
Πιστεύουμε ακράδαντα ότι αυτή η τραγωδία πρέπει να διερευνηθεί διεξοδικά και πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη για τα θύματα και τις οικογένειές τους. Η Ομάδα μας υποστηρίζει τον σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας των κρατών μελών της ΕΕ και ως εκ τούτου θεωρεί τις εθνικές αρχές ως τις κύριες υπεύθυνες για τη διερεύνηση τέτοιων τραγικών περιστατικών.
Αυτό ισχύει για το τραγικό ατύχημα των Τεμπών στην Ελλάδα αλλά και για παρόμοια περιστατικά του παρελθόντος, όπως το σιδηροδρομικό ατύχημα στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα – Ισπανία το 2013 που σκoτώθηκαν 80 άτομα και το σιδηροδρομικό ατύχημα στο Έσεντε – Γερμανία το 1998 που σκoτώθηκαν 101 άτομα. Περιστατικά, τα οποία σύμφωνα με το κράτος δικαίου εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία των εθνικών αρχών για διερεύνηση.
Προς μεγάλη μας έκπληξη, είδαμε μια δήλωση που εξέδωσε ένα Μέλος του ECR, ο κ. Φράγκος, χρησιμοποιώντας το λογότυπο του ECR, στην οποία αποκαλεί την Ομάδα των Πατριωτών, εμπόδιο στη διαδικασία διερεύνησης αυτού του τραγικού συμβάντος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Καταδικάζουμε κατηγορηματικά τον ισχυρισμό περί “παρεμπόδισης” της διαδικασίας ως εντελώς ψευδή και ξεκάθαρα συκοφαντικό. Θυμίζουμε ότι ήδη οι αρμόδιες Επιτροπές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου φυσικά συμμετέχουν και οι Ευρωβουλευτές της Ομάδας μας, έχουν συναντηθεί με τις οικογένειες των θυμάτων και βρίσκονται σε διαρκή επαφή.
Ο ισχυρισμός του μέλους του ECR ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα μπορούν να διερευνήσουν εγκλήματα ή ατυχήματα στα κράτη μέλη είναι ψευδής είδηση, καθώς αντιβαίνει ρητά στις ευρωπαϊκές συνθήκες.
Επιπλέον, αντιβαίνει στις αρχές της ομάδας μας να επιδιώκει την εμπλοκή των ευρωπαϊκών θεσμών σε ζητήματα που υπονομεύουν την εθνική κυριαρχία. To ECR, εξ’ όσων γνωρίζουμε, υποστηρίζει την ίδια αρχή, αντιτιθέμενο στην εμπλοκή των ευρωπαϊκών θεσμών σε ζητήματα εθνικής αρμοδιότητας. Ωστόσο, δεν είμαστε βέβαιοι εάν η Ευρωομάδα από την Ελληνική Λύση γνωρίζει, συμμερίζεται και εκτιμά αυτές τις κοινές αρχές.
Ως Ομάδα των Πατριωτών, έχουμε αποφασίσει συνειδητά να επικεντρωνόμαστε πάντοτε στην ουσία και να είμαστε στην πράξη δίπλα στα θύματα κάθε παρόμοιας τραγωδίας με σκοπό να πέφτει άπλετο φως και να αποδίδεται δικαιοσύνη.
Διάβασα σε κάποια παλιά εφημερίδα: «Συνάντησις της Αυτού Εξοχότητος του κ. Πρωθυπουργού μετά της Αυτού Μακαριότητος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, παρισταμένου της Α.Ε. του Υπουργού των Εξωτερικών». Τι είναι αυτά ρε; σκέφθηκα. Υπήρχε τέτοια εποχή; αναρωτήθηκα.
Αναρωτήθηκα βέβαια κακώς, διότι αυτήν ακριβώς την εποχή την πρόλαβα σε όλα της το μεγαλείο. Την εποχή που ο σεβασμός, όχι στα πρόσωπα, τα οποία ψηλά χαμηλά τα ίδια με τα σημερινά στάνταρ είχαν, αλλά στους θεσμούς. Διότι και τότε τις λαμογιές τους τις κάνανε. Και τις Πεσινέ τους είχανε. Και τα ξενοδοχεία τους σαν ραπανάκια φυτρώνανε. Και Εθνικές Οδούς από τα ξενοδοχεία αυτά περνάγανε. Και κάτι με καράβια «λίμπερτι» είχαν ακουστεί. Και κάτι οικόπεδα φιλέτα έγιναν όρη και άγρια βουνά Και κάτι παρτίδες με ναζί υπήρξαν επί Κατοχής και πάει λέγοντας.
Και αυτά ήταν λίγα από όσα βγήκαν στο φως της δημοσιότητος, διότι και τότε η συντεχνία που λεγόταν «συναδελφική αλληλεγγύη πολιτικών» λειτουργούσε, όπως και τώρα, άψογα. Βάλτε και ότι δεν υπήρχαν και τόσα μέσα ενημερώσεως. Τώρα αυτό το τελευταίο, δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό. Τέλος πάντων.
Πέρα όμως από αυτά, ο σεβασμός, στους θεσμούς επαναλαμβάνω, υπήρχε. Π.χ. ο υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (έτσι το λέγανε τότε) τον υποδεχόταν ο Γυμνασιάρχης και όταν έμπαινε στις αίθουσες διδασκαλίας οι μαθητές τον υποδέχονταν εγειρόμενοι (αυτό τώρα πώς να το πω, σηκωνόμενοι;) με σεβασμό. Τώρα πρώτα βλέπει τον πρόεδρο του Δεκαπενταμελούς (πού ξέρεις μπορεί να μας προκύψει και πρωθυπουργός) και αν δει τον Γυμνασιάρχη, εκτός και αν είναι του κόμματος. Κάτι σαν τον Γκρούεζα δηλαδή.
Τώρα τα πράγματα, έχουν ολίγον τι ξεφύγει ή μάλλον έχουν ξεφύγει ντιπ καταντίπ. Η Α.Ε. ο πρωθυπουργός έγινε Κούλης, αφού προηγουμένως είχε γίνει Ανδρέας και μετά Κωστάκης, Γιωργάκης και Αλέξης. Επίσης οι Αυτοί Εξοχότητες οι υπουργοί έχασαν εν μια νυκτί ό,τι πολυτιμότερο είχαν, δηλαδή το κύρος τους και από κ. Τάδε έγιναν «Άκης Τσοχατζόπουλος», «Μάκης Αρσένης», «Μένιος Κουτσόγιωργας», «Γιάννης Χαραλαμπόπουλος» και πάει λέγοντας. Πάνε τα κεριά, πάνε και τα λιβάνια. Διότι έτσι νόμισαν ότι θα έρχονταν πιο κοντά στον λαό. Στην πραγματικότητα ήρθαν πιο κοντά στην τσέπη του και μόνο.
Τότε τα κόμματα όταν ήθελαν κάτι να πουν στην πλέμπα, ήγουν στον λαό, έβγαζαν επίσημη ανακοίνωση με σφραγίδες και υπογραφές. Τώρα στέλνουν mail και αν αρχίσει η πρόγκα, λένε ότι δεν «αποδόθηκε καλώς» ή φταίει ο δαίμονας (που να τους πάρει να ησυχάσουμε) του πληκτρολογίου.
Ακόμη σήμερα άρχισαν να «μιλούν» και οι δρόμοι και οι πλατείες. Τι διάολο πρόοδο θα είχαμε εάν δεν γινόταν και αυτό. Πρόοδος βλέπετε. Έτσι ακούμε: «Η Πειραιώς, αντέδρασε στην ανακοίνωση της Κουμουνδούρου» και ψάχνεις τώρα εσύ να βρεις, τι είπε ο Κουμουνδούρος και τσαντίστηκε ο Μητροπολίτης Πειραιώς, ενώ, απλούστατα εννοούν ότι η ΝΔ αντέδρασε στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ
Τότε υπήρχε και αυστηρός dress code (κώδικας ενδυμασίας, για όσους δεν σπούδασαν στο London school of Economics). Κοστούμι και γραβάτα ήταν εκ των ων ουκ άνευ, για να περάσεις απλώς έξω από τη βουλή. Ακόμη και οι σκληροπυρηνικοί ΚΚΕδες βουλευτές (τότε δεν το λέγανε KKE αλλά ΕΔΑ), πήγαιναν στο κοινοβούλιο άψογα ντυμένοι. Παραδειγματίζονταν άλλωστε από το σοβιετικό πολίτ μπιρό, τα μέλη του οποίου φορούσαν κοστούμια το πιο ανοιχτόχρωμο από τα οποία, ήταν το σκούρο μαύρο, λες και παγαίνανε σε κηδεία. Αλλά και σάμπως κηδεία δεν είχανε αυτοί κάθε μέρα με τόσους που καθάριζε ο πατερούλης ο Στάλιν. Ύστερα πλάκωσε η εξέλιξη και σιγά σιγά βγήκε η γραβάτα, λες και αυτό ήταν το πρόβλημά μας ή, βγάζοντας τη γραβάτα, θα τρομάξει η Ευρώπη και θα πει «κέρνα ένα λεκούμι το παιδί». Ακόμη φορέθηκαν σανδάλια, κρεμάστηκαν σακίδια και βλέπεις σήμερα βουλευτή να οδεύει προς τον… ναό της δημοκρατίας και είσαι βέβαιος ότι ξεκίνησε για το καφενείο της γειτονιάς του και στο δρόμο άλλαξε ρότα.
Μα, θα μου πείτε, με τη γραβάτα και τα σκαρπίνια θα λυθούν τα προβλήματά; Και βέβαια όχι. Θα πάψει όμως να προσβάλλεται η βαρύτατα τραυματισμένη αισθητική μας, αλλά και ο σεβασμός προς αυτό που οι διάφοροι Novartiδες, Predatorες, ξυλόλιοι κ.λπ. υποτίθεται ότι υπηρετούν. Είναι ξευτίλα να προσέρχεται στις συνεδριάσεις της βουλής γυναίκα βουλευτής με ξυρισμένο το μισό κεφάλι της. Ακόμη και ο μέχρι προχθές γραβατοφορεμένος κ. Φάμελλος, μόλις εξελέγη πρόεδρος το ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε τη γραβάτα μπας και του την… πούνε οι σύντροφοι.
Υστερόγραφο:
Σε συνέχεα του σημειώματος «e-Καταναλωτής» της περασμένης εβδομάδος, ο φίλο Γ.Χ. από τη Νότια Μακεδονία (από τη Θεσσαλονίκη ντε), μου έστειλε την εξής παρατήρηση:
«Φίλε Χρήστο, Ένα που δυστυχώς δεν συμπεριλαμβάνει ο e-καταναλωτής, είναι σε ποιες γειτονικές μας χώρες, είναι τα είδη φθηνότερα. Για μας τους βόρειους μας έκανε καλό γιατί πας μια εκδρομούλα στη Βουλγαρία, Σκόπια, Αλβανία και γυρίζεις με γεμάτο το ρεζερβουάρ, βενζίνη χωρίς ΦΠΑ, τρόφιμα και απορρυπαντικά μισοτιμής, έχεις και ένα γεύμα ωραιότατο και αναμένεις να ξανακάνει η σύζυγος τη νέα λίστα για την επόμενη βόλτα. Μήπως πρέπει μια και είσαι στην Αθήνα, να το επισημάνεις στον κ. Κυριάκο Πιερρακάκη για να γίνει μια διόρθωση !!!»
Εγώ το επισημαίνω, αλλά αν δείτε να συγκινηθεί ο οιοσδήποτε, εγώ θα πάω για φτηνό τυρί στην Ελβετία, για μοσχάρι στην Αργεντινή κα για λάδι φώκιας στην Αλάσκα.
Σύγκρουση τρένων στα Τέμπη: Τα πρόσωπα και οι ευθύνες για τις οποίες πρέπει να μιλήσουμε.
Τις ημέρες μετά το δυστύχημα των Τεμπών πολλοί συμπολίτες από όλο το φάσμα της πολιτικής (και προφανώς για διαφορετικούς λόγους ο καθένας) διέταξαν και διατάζουν σιωπή. «Βγάλτε το σκασμό» ή «βουλώστε το» λένε κουνώντας απειλητικά το αυστηρό τους δάχτυλο. Στην πραγματικότητα αυτό που θέλουν να πουν είναι «Βουλώστε το για να μιλήσω εγώ» ή «βγάλτε τον σκασμό όσοι λέτε πράγματα που δεν μου αρέσουν». Και δεν είναι μόνο οι παρατάξεις που ο κάθε κατά φαντασίαν λοχίας θέλει να υπερασπίσει (στο όνομα τάχα του «σεβασμού στους νεκρούς»), είναι και ο ίδιος του ο εαυτός. Γιατί η σιωπή πρωτίστως είναι πολύ βολική για όσους δεν έχουν καμία διάθεση να αλλάξει τίποτα.
Προτείνω να τους γράψουμε στα παλιά μας τα παπούτσια, να μη βγάλουμε τον σκασμό, να μην το βουλώσουμε και να συνεχίσουμε να μιλάμε για:
Τον πρωθυπουργό ο οποίος, αφού ανέλαβε το βάρος της ευθύνης, αμέσως προσπάθησε να την ελαφρύνει μοιράζοντάς τηνκαι στους προκατόχους του, χωρίς να μπαίνει στον κόπο να εξηγήσει γιατί τοποθέτησε επικεφαλής του υπουργείου Μεταφορών έναν πολιτικό ο οποίος έχει τόσο προβληματική σχέση με την κουλτούρα ασφάλειας που προεκλογικά χρησιμοποιούσε στο αυτοκίνητό του τη γνωστή πατέντα προκειμένου να απενεργοποιεί την ειδοποίηση που βαράει όταν κάποιος είναι αρκετά ανόητος ώστε να οδηγεί χωρίς να φοράει ζώνη.
Τον πρώην υπουργό Καραμανλήο οποίος έχει να δώσει πάρα πολλές εξηγήσεις και που ούτε λεπτό δεν πρέπει να νομίσει ότι η παραίτησή του σημαίνει και ταυτόχρονη απαλλαγή από τις πολλές και μεγάλες ευθύνες που τον βαραίνουν. Εκτός αν αυτός που, αντί να παραδεχτεί τα προβλήματα, κατακεραύνωνε στη Βουλή όσους τολμούσαν να θέσουν θέμα ασφαλείας των σιδηροδρόμων ήταν κάποιος σωσίας του.
Τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματοςπου πάνε να συγκρίνουν συμπεριφορές και αντιδράσεις, λες και το να αντιδράς καλύτερα από την κυβέρνηση του Αλέκση (σιγά το δύσκολο) σε μια τραγωδία είναι κάποιου είδους ελαφρυντικό για την ανικανότητα να την αποτρέψεις.
Τον μπρόεδρο Αλέκσηο οποίος ξαναϋποκρίθηκε τον ανίδεο στο εργοτάξιο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ όπου έκπληκτος μας είπε ότι ενημερώθηκε «για το χρονικό μιας προαναγγελθείσας τραγωδίας» έχοντας δίπλα του τον συνδικαλιστή (και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ) ο οποίος είχε επισημάνει ακριβώς τα ίδια προβλήματα ασφαλείας το 2017 μετά από ένα άλλο δυστύχημα στο Άδενδρο με τέσσερις τότε νεκρούς.
Τους υφιστάμενους του Αλέκσηπου η διαρκής τους αμνησία τούς έχει κάνει να ξεχάσουν ότι η Πρώτη Φορά Αριστερά ήταν που τελικά πούλησε την ΤΡΑΙΝΟΣΕ στο ιταλικό δημόσιο και επί Πρώτης Φοράς Αριστεράς άρχισαν να δίνονται απλόχερα οι παρατάσεις στην εταιρεία που είχε αναλάβει το έργο της σηματοδότησης και του ηλεκτρονικού ελέγχου.
Τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσηςπου βρήκαν άλλη μια ευκαιρία κάνουν επίδειξη της μοναδικής τους εμπειρίας στην εκμετάλλευση νεκρών δείχνοντας ποιοι είναι οι πραγματικοί επαγγελματίες του αντικειμένου.
Τους συντρόφους που ξαφνικά απαιτούν αλλαγέςόταν το μόνο που κάνουν εδώ και χρόνια είναι να αντιστέκονται σε κάθε αλλαγή. Αυτούς που προσπαθούν να δαιμονοποιήσουν τις ιδιωτικοποιήσεις, λες και ακόμα και σε αυτή την τραγωδία το μεγαλύτερο κομμάτι της σαπίλας δεν έχει να κάνει με το ελληνικό δημόσιο. Τους γνωστούς λουδίτες που κουβαλούν πανό τα οποία γράφουν «οι ιδιωτικοποιήσεις σκοτώνουν» την ώρα που η Hellenic Train ανήκει στο ιταλικό δημόσιο (ένα πανό που θα έλεγε «η σύμπραξη ελληνικού και ιταλικού δημοσίου σκοτώνουν» θα ήταν πιο ακριβές).
Τους προϊσταμένους των δημόσιων υπηρεσιώνπου νομίζουν ότι η μοναδική τους ευθύνη είναι να εισπράττουν τον μισθό τους στο τέλος κάθε μήνα. Αυτούς που απλώς βουλώνουν τρύπες με τυχαίες (στην καλύτερη περίπτωση) επιλογές χωρίς να μπαίνουν στον κόπο να ελέγχουν και να αξιολογούν.
Τους προϊσταμένους των ιδιωτικών εταιρειώνπου διαφημίζουν και πουλάνε ελαττωματικά και επικίνδυνα για τη δημόσια ασφάλεια προϊόντα.
Τους «ευαίσθητους»που αντιμετωπίζουν την δολοφονική εγκληματικότητα «ευαίσθητων ομάδων» που ξηλώνουν υποδομές περίπου ως ένα φυσικό φαινόμενο με το οποίο θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε και όχι ως μια εγκληματική δραστηριότητα η οποία θα πρέπει να παταχθεί.
Την αστυνομία(και τους αρμόδιους υπουργούς) που έχουν αποτύχει (αν έχουν προσπαθήσει ποτέ) να εμποδίσουν την παραπάνω εγκληματική δραστηριότητα.
Τους δημοσιογράφουςοι οποίοι παριστάνουν τους εξοργισμένους όταν οι ίδιοι λίγες μέρες πριν παρουσίαζαν ως το πιο σημαντικό ή ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα της χώρας το αν έχει ακριβύνει η λαγάνα και το αν ο Μπιμπίλας θα θεωρείται απόφοιτος Πανεπιστημίου στο ΑΣΕΠ. Τους δημοσιογράφους που πουλάνε κουτσομπολιά και απέχθεια για την τάξη και τους κανόνες και μετά, «εξοργισμένοι», κάνουν τους έκπληκτους για τις νοοτροπίες που οι ίδιοι ως επίμονοι κηπουροί καλλιεργούν.
Τους συνδικαλιστέςοι οποίοι εμφανίζονται ως αδικημένοι προφήτες ξεχνώντας ότι, στην καλύτερη περίπτωση, μοιάζουν με τον ψεύτη βοσκό του παραμυθιού. Οι μόνοι υπεύθυνοι που έχουν χάσει την αξιοπιστία τους είναι οι ίδιοι και, αν θέλουν να τους ακούμε, δεν έχουν παρά να μην κρύβουν τα δύο ή τρία σοβαρά που έχουν να πουν ανάμεσα σε δεκάδες συντεχνιακές και λουδίτικες απαιτήσεις τους.
Τον σταθμάρχητου οποίου η εγκληματική ακραία ανευθυνότητα είναι απίστευτη ακόμα και για ήρωα μυθιστορήματος και τον οποίο στο τσακ είναι κάποιοι να τον παρουσιάσουν ως θύμα του συστήματος ενώ στην πραγματικότητα είναι η προσωποποίηση της χώρας.
Τους συμπολίτες που τώρα τάχα απαιτούν αξιολόγηση και έλεγχο και ασφάλειααλλά ξεσηκώνονται σε κάθε υποψία αξιολόγησης και ελέγχου που διασφαλίζουν την ασφάλεια. Τους συμπολίτες που παριστάνουν ότι θέλουν κανόνες ενώ είναι έτοιμοι να χιμήξουν σε όποιον πάει να τους επιβάλει και να τους υπερασπιστεί. Αυτούς που με την καθημερινή «ανυπότακτη» συμπεριφορά τους διασφαλίζουν ότι οι λόγοι και αυτής της τραγωδίας δεν θα πάψουν ποτέ να υφίστανται.
«Η Δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της» λένε και ματαλένε οι κυβερνητικοί, οι υπουργοί, οι βουλευτές και οι ενσωματωμένοι στον υπαρκτό μητσοτακισμό δημοσιογράφοι.
Είμεθα σίγουροι ότι θα την κάνει. Πάντα την κάνει και σε όλες τις περιπτώσεις.
1. Και στα Ίμια την έκανε. Τόσοι δεν τιμωρήθηκαν για την απώλεια εθνικού εδάφους και για τον θάνατο του Βλαχάκου, του Γιαλοψού και του Καραθανάση, των τριών αξιωματικών που επέβαιναν στο μοιραίο ελικόπτερο;
2. Και στην υπόθεση Οτσαλάν δεν έκανε τη δουλειά της η Δικαιοσύνη;
3. Και στο Χρηματιστήριο δεν ήταν άψογη;
4. Και στα ολυμπιακά έργα;
5. Και στη «λίστα Λαγκάρντ»;
6. Και για τα Μνημόνια και τις περικοπές που προέβλεπαν δεν επενέβη και τα βρήκε όλα νόμιμα;
7. Και για τους νεκρούς στο Μάτι κάνει τη δουλειά της η Δικαιοσύνη και στα Τέμπη θα κάνει πάλι την εξαιρετική δουλειά που γνωρίζουμε όλοι. Και τα σκεπτικά των αποφάσεων είναι μούρλια.
8. Η διάταξη τάδε, το άρθρο δείνα, η υπουργική απόφαση, η εγκύκλιος της υπηρεσίας, η ευρωπαϊκή νομοθεσία, η έκτακτη ανάγκη, το προσωρινό μέτρο, ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, η βουλευτική ασυλία, η παραγραφή, ήταν πλημμέλημα, κάτι ο καιρός, λίγο η μοναξιά, βάλε και το ποτό, αθώοι όλοι!
9. Και το φέσι του χρέους έχει ξεπεράσει τα 400 δισ. ευρώ, ο πληθυσμός έχει μειωθεί και μειώνεται ραγδαία, ο εποικισμός από την Αφρασία επιταχύνεται, η τεχνολογική απόσταση που έχουμε πλέον με την Τουρκία μεγαλώνει, όλα βαίνουν επιτυχώς εναντίον μας.
10. Αλλά μέσα στην καταχνιά υπάρχει και μία σταθερά.
11. Η Δικαιοσύνη, που είναι ανεξάρτητη και θα κάνει τη δουλειά της.
12. Γι’ αυτό είναι και αβάσιμοι και λαϊκιστικοί οι μύθοι περί ανυπαρξίας κράτους δικαίου στην Ελλάδα.
13. Κι αν, βρε παιδί μου, το κράτος δικαίου λείπει, έχει βγει για ψώνια ή είναι καλεσμένο σε τηλεοπτικό πάνελ και δεν το βρίσκεις, οι κυβερνήσεις έχουν δημιουργήσει το παρακράτος δικαίου, που είναι πάντοτε απίκο!
14. Μπορείς να απευθυνθείς εκεί για να κάνεις τη δουλειά σου
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, υπέγραψε σήμερα, Πέμπτη 6/3/2025, τις Υπουργικές Αποφάσεις σχετικά με τις προκηρύξεις πρόσληψης 2.000 επαγγελματιών οπλιτών. Στις προκηρύξεις καθορίζονται όλες οι απαραίτητες διαδικασίες και τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για τη διεξαγωγή των Διαγωνισμών.
Η προθεσμία κατάθεσης δικαιολογητικών είναι ένας μήνας από τη δημοσίευση στο Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ).
Η προκήρυξη πρόσληψης αφορά την πλήρωση:
α. 1.100 θέσεων επαγγελματιών οπλιτών στον Στρατό Ξηράς,
β. 600 θέσεων στο Πολεμικό Ναυτικό,
γ. 250 θέσεων στην Πολεμική Αεροπορία και
δ. 50 θέσεων στο Κοινό Σώμα Πληροφορικής.
Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να απευθύνονται στις ειδικές τηλεφωνικές γραμμές HELPDESK από την επομένη της δημοσίευσης της προκήρυξης, με μέριμνα των Γενικών Επιτελείων, στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις των οποίων θα αναρτηθούν και οι σχετικές πληροφορίες.
Πρώτη η Νέα Δημοκρατία στη δημοσκόπηση της GPO, ωστόσο, καταγράφει σημαντική πτώση, στην πρώτη μέτρηση μετά τα συλλαλητήρια της 28ης Φεβρουαρίου για τα Τέμπη - Μικρή πτώση και για το ΠΑΣΟΚ
Πτώση τεσσάρων μονάδων καταγράφει η Νέα Δημοκρατία, ενώ άνοδο σημειώνουν η Πλεύση Ελευθερίας και η Ελληνική Λύση, όπως καταγράφεται στην πρώτη δημοσκόπηση μετά τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια της 28ης Φεβρουαρίου για τα Τέμπη.
Στη δημοσκόπηση της GPO, που παρουσιάστηκε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του STAR, για πρώτη φορά η πλειοψηφία των πολιτών τάσσεται υπέρ των πρόωρων εκλογών, ενώ η συντριπτική πλειονότητα αποδίδει ευθύνες στην κυβέρνηση για το δυστύχημα και την συγκάλυψη των ευθυνών.
Στην πρόθεση ψήφου το προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας έναντι του ΠΑΣΟΚ περιορίζεται στο 8,3%.
Ειδικότερα, η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στο 23,1% από 26,7% τον Ιανουάριο, ενώ το ΠΑΣΟΚ στο 14,8% από 16,6%.
Μεγάλη άνοδο στο 6,9% (από 3,8% τον Ιανουάριο_ καταγράφει η Πλεύση Ελευθερίας, ενώ η Ελληνική Λύση ανεβαίνει από το 7,9% τον Ιανουάριο στο 9,2%.
Ακολουθούν το ΚΚΕ (7,9%), ο ΣΥΡΙΖΑ (6%), η Φωνή Λογικής (4,2%), η Νίκη (2,2%), το Κίνημα Δημοκρατίας (2,1%), το ΜέΡΑ25 (1,8%) και η Νέα Αριστερά (1,7%).
Πρώτος ο «Κανένας»
Πρώτος στη δημοσκόπηση της GPO, στο ερώτημα για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό, έρχεται ο… «Κανένας» με 36,7%.
Και ακολουθούν ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 24,9%, ο Νίκος Ανδρουλάκης με 8,8%, ο Κυριάκος Βελόπουλος με 5,7%, η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 5,3%, ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 4,8%, ο Σωκράτης Φάμελλος με 3,7% και ο Στέφανος Κασσελάκης με 2,7%.
Υπέρ των πρόωρων εκλογών η πλειοψηφία
Στο ερώτημα αν μετά τις εξελίξεις στην τραγωδία των Τεμπών πρέπει να γίνουν πρόωρες εκλογές, περισσότεροι από τους μισούς πολίτες (52,5%) απαντούν θετικά.
Στο ερώτημα αν μετά τις εξελίξεις στην τραγωδία των Τεμπών πρέπει να γίνουν πρόωρες εκλογές, περισσότεροι από τους μισούς πολίτες (52,5%) απαντούν θετικά.
Δεν εμπιστεύονται την Δικαιοσύνη
Σχεδόν 6 στους 10 πολίτες (59,8%) δηλώνουν πως δεν εμπιστεύονται την ελληνική Δικαιοσύνη.
Τέμπη: Συγκάλυψη βλέπει το 71,9% – Eυθύνες της κυβέρνησης το 85%
Το 71,9% των πολιτών θεωρεί ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να συγκαλύψει την υπόθεση των Τεμπών.
Η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων (85%) αποδίδει ευθύνες στην κυβέρνηση για την τραγωδία.
Τι λένε για τα συλλαλητήρια και την αντιπολίτευση;
Με τη συμμετοχή τους στα συλλαλητήρια, οι πολίτες δήλωσαν πως ήθελαν να τιμήσουν τη μνήμη των θυμάτων των Τεμπών κατά 64,1%, να ζητήσουν δικαιοσύνη κατά 56,1% και να στείλουν μήνυμα διαμαρτυρίας στην κυβέρνηση κατά 47,4%, ενώ το 15,6% απάντησε πως ήθελε να απαιτήσει καλές και ασφαλείς συγκοινωνίες.
Τέλος, αξιοσημείωτο είναι πως το 82,4% των ερωτηθέντων στη δημοσκόπηση της GPO θεωρεί ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης προσπαθούν να εκμεταλλευθούν πολιτικά την υπόθεση των Τεμπών.
Στην Oλομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου θα φτάσει, για άλλη μια φορά, το ζήτημα της τήρησης των κανόνων του κράτους δικαίου στην Ελλάδα
Την προσεχή Τετάρτη, στις 28 Φεβρουαρίου, στη συνεδρίαση της Ολομέλεια της Ευρωβουλής στο Στρασβούργο θα συζητηθεί και θα τεθεί προς ψήφιση η έκθεση της επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών (LIBE) με τις παρατηρήσεις της επί της έκθεσης της Κομισιόν για το κράτος δικαίου στα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ.
Στα γενικά συμπεράσματα της η επιτροπή LIBE, ασκεί κριτική στην Κομισιόν ότι «μερικές φορές καταλήγει να είναι υπερβολικά διπλωματική και ανακριβής όταν εντοπίζει προβλήματα κράτους δικαίου στα κράτη μέλη» ενώ σημειώνει «με λύπη» ότι «ο τεχνητός ίσος αριθμός συμπερασμάτων και συστάσεων ανά κράτος μέλος κρύβει τις πολύ πραγματικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών» και συστήνει «να γίνεται διάκριση μεταξύ συστημικών και μεμονωμένων παραβιάσεων, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος ευτελισμού των πιο σοβαρών παραβιάσεων του κράτους δικαίου».
Ανησυχία για την ανεξαρτησία των «ανεξάρτητων αρχών»
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα συγκεκριμένα, η επιτροπή LIBE της Ευρωβουλής σημειώνει ότι ανήκει στις χώρες εκείνες που δεν έχουν ανταποκριθεί στις ευρωπαϊκές συστάσεις για την ενίσχυση της πολιτικής ανεξαρτησίας και της λειτουργίας του δικαστικού συστήματος.
Σημειώνει, επίσης, «με πολύ μεγάλη ανησυχία» ότι «ανεξάρτητες αρχές όπως η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών και η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα έχουν βρεθεί υπό αυξανόμενη πίεση για τη έρευνα τους για την παράνομη χρήση λογισμικών παρακολούθησης», κάνοντας και ειδική αναφορά στην «βιαστική αλλαγή» των μελών της ΑΔΑΕ «εξαιτίας, από ότι φαίνεται, της απόφασης που θα λάμβανε να επιβάλλει πρόστιμο στην ΕΥΠ». Η έκθεση αναφέρεται επίσης και στις «στρατηγικές αγωγές» (SLAPP) εις βάρος δημοσιογράφων που ερεύνησαν την υπόθεση των υποκλοπών στην Ελλάδα.
«Οι παρακολουθήσεις υπονομεύουν τη δημοκρατία της ΕΕ»
Αυτές δεν είναι, βέβαια, οι μοναδικές αναφορές που γίνεται στην υπόθεση και τα απόνερα της, καθώς απασχολεί μεγάλο μέρος της έκθεσης που θα τεθεί υπόψιν της Ολομέλειας την Τετάρτη.
Η LIBE καλεί την Κομισιόν να λάβει υπόψιν της την έρευνα και τις συστάσεις της που έκανε η ειδική εξεταστικής επιτροπής PEGA για τη χρήση των παράνομων spyware στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Ουγγαρία, την Πολωνία και την Ισπανία. Τονίζοντας ότι, ως σήμερα, από καμία εθνική αρχή των παραπάνω χωρών δεν έχει αποδοθεί δικαιοσύνη για την παρακολούθηση δημοσιογράφων και πολιτικών στόχων.
Συγκεκριμένα, επαναλαμβάνει την έκκληση του προς την Κομισιόν «να αξιολογήσει την εκπλήρωση των ειδικών προϋποθέσεων για την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Πολωνία και την Ισπανία» που ορίστηκαν από την εξεταστική επιτροπή, επισημαίνει ότι «σε καμία από τις πολλές περιπτώσεις κατάχρησης spyware κατά δημοσιογράφων, ακτιβιστών, πολιτικών, δικηγόρων και άλλων πολιτικών στόχων, δεν έχει αποδοθεί δικαιοσύνη» και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «σε αντίθεση με την υπόθεση της Κομισιόν, πολλές εθνικές αρχές δεν είναι ούτε πρόθυμες ούτε σε θέση να επιλύσουν το θέμα, αφήνοντας τα θύματα χωρίς αποτελεσματική ένδικη προστασία και απροστάτευτη τη δημοκρατία».
Επισημαίνει δε ότι «ανησυχεί βαθύτατα για το ανατριχιαστικό αποτέλεσμα της ατιμωρησίας της κατάχρησης spyware στους δημοσιογράφους και τις πηγές τους» και υπογραμμίζει ότι «η παράνομη χρήση spyware από τις εθνικές κυβερνήσεις επηρεάζει άμεσα και έμμεσα την ακεραιότητα της λήψης αποφάσεων, υπονομεύοντας έτσι τη δημοκρατία της ΕΕ και υπογραμμίζοντας την επείγουσα ανάγκη για μεγαλύτερη διαφάνεια και νομική ευθύνη του κλάδου παρακολούθησης».
.jpg)
.jpg)
.jpg)
