Απόγνωση: - Κύριε πρωθυπουργέ ΕΣΕΙΣ μπορείτε να ζήσετε με 1,75 ευρώ την ημέρα;

 

Μια γενιά μεγαλώνει μετρώντας δίφραγκα, συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον της με αξιοπρέπεια. Στα κοινωνικά δίκτυα μοιράζονται τα ζόρια τους. Όπως το βίντεο στο Tik Tok με τη φοιτήτρια που έδειχνε τι θα μαγείρευε με μόλις 1,75 ευρώ - τα χρήματα που της είχαν απομείνει μέχρι να μπει ο επόμενος μήνας 

Μια μέρα, σκρολάροντας στο κινητό, βγήκε μπροστά ένα βίντεο που με έκανε να σταματήσω. Μια φοιτήτρια καθόταν στην κουζίνα της και έδειχνε τι θα μαγείρευε με μόλις 1,75 ευρώ. Στην αρχή το πέρασα για challenge αλλά μετά κατάλαβα ότι ήταν η πραγματικότητά της. Τόσα χρήματα της είχαν απομείνει μέχρι να μπει ο επόμενος μήνας, και με αυτά έπρεπε να φάει. Μπαίνοντας στο προφίλ της, διαπίστωσα ότι είχε και άλλα βίντεο όπου προσπαθούσε να βγάλει ένα αξιοπρεπές γεύμα από το τίποτα. Φυσικά, τα βίντεό της είχαν γίνει viral επειδή χιλιάδες άνθρωποι αναγνώρισαν σε αυτό τη δική τους καθημερινότητα

Δεν είναι η μόνη. Τέτοιου είδους βίντεο κυκλοφορούν παντού, ιδιαίτερα στο Tik Tok. Νέοι άνθρωποι παρουσιάζουν μια άχαρη πραγματικότητα με χιούμορ, αυτοσαρκασμό και θετική ενέργεια. Το κάνουν να φαίνεται σαν ένα παιχνίδι στο οποίο προσπαθούν να βγουν νικητές. Ισως επειδή η εναλλακτική είναι να τους πλακώσει η απογοήτευση, ίσως επειδή είναι ακόμα νέοι και έχουν τη διάθεση να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες πιο ανάλαφρα. 

Αλλοι είναι φοιτητές που προσπαθούν να επιβιώσουν μακριά από το πατρικό τους, άλλοι είναι εργαζόμενοι στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής τους ζωής. Δείχνουν πώς ψωνίζουν, τι μαγειρεύουν, πώς υπολογίζουν κάθε έξοδο. Μετρούν τα κέρματα, συγκρίνουν τιμές στα σούπερ μάρκετ, ακυρώνουν εξόδους και προσπαθούν να φτάσουν στο τέλος του μήνα χωρίς να βρεθούν στο κόκκινο. 

Πριν από λίγες ημέρες, μια ακόμη νεαρή γυναίκα βρέθηκε στην εκπομπή των «Αταίριαστων», στον ΣΚΑΪ, για να περιγράψει τη δική της κατάσταση. Είναι 21 ετών, εργαζόμενη φοιτήτρια και λαμβάνει έναν μισθό λίγο πάνω από τα 900 ευρώ. Ακούγεται αξιοπρεπές ποσό για κάποιον που ακούει μόνο τον αριθμό. Οταν όμως αφαιρεθούν το ενοίκιο, οι λογαριασμοί, οι μετακινήσεις και τα υπόλοιπα πάγια έξοδα, της απομένουν μόλις 60 ευρώ για να ζήσει. Εξήντα ευρώ για φαγητό, έκτακτες ανάγκες, κοινωνική ζωή και οτιδήποτε μπορεί να προκύψει μέσα σε έναν μήνα. Η κοπέλα είπε ότι σκέφτεται να εγκαταλείψει τις σπουδές της γιατί απλώς δεν βγαίνει. 

Σε άλλο βίντεο στο Τik Τοk, ένας 28χρονος έκανε μια σύγκριση μεταξύ του ιδίου και των γονιών του. Oπως έλεγε, σήμερα κερδίζει περίπου όσα κέρδιζαν οι γονείς του στην ηλικία του. Εκείνοι, όμως, με αυτά τα χρήματα αγόρασαν αυτοκίνητο, δημιούργησαν οικογένεια και έβαλαν τις βάσεις για ένα σπίτι, ενώ ο ίδιος δυσκολεύεται να αγοράσει ακόμη και ένα μεταχειρισμένο σκούτερ. 

 Οι αριθμοί επιβεβαιώνουν αυτό που βλέπουμε καθημερινά. Ο κατώτατος μισθός εξακολουθεί να κινείται σε επίπεδα που μετά βίας καλύπτουν το αυξημένο κόστος στέγασης, ενέργειας και βασικών αγαθών. 

Την ίδια στιγμή, το ενοίκιο σε πολλές φοιτητουπόλεις απορροφά μεγάλο μέρος του οικογενειακού προϋπολογισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί φοιτητές βασίζονται στη βοήθεια των γονιών τους, σε περιστασιακές δουλειές ή ακόμη και σε δύο παράλληλες απασχολήσεις για να τα βγάλουν πέρα 

Υπάρχει βέβαια και η άλλη ανάγνωση. Αυτή η γενιά αναγκάζεται να αποκτήσει μια πιο συνειδητοποιημένη σχέση με το χρήμα. Μαθαίνει από νωρίς να κάνει προϋπολογισμό, να ξεχωρίζει τις ανάγκες από τις επιθυμίες και να αποφεύγει τις σπατάλες. Σε μια εποχή υπερκατανάλωσης, αυτή η δεξιότητα έχει αξία. Oμως δεν μπορεί να βαφτίζεται «οικονομική ωριμότητα» αυτό που συχνά είναι απλώς οικονομική ασφυξία. Aλλο να ξέρεις να διαχειρίζεσαι τα χρήματά σου και άλλο να μην έχεις αρκετά χρήματα για να διαχειριστείς. 

Οι νέοι, λένε οι έρευνες, δεν θέλουν και τόσο να κάνουν οικογένεια. Οι νεότερες γενιές καθυστερούν να αποκτήσουν παιδιά και αντιμετωπίζουν τον γάμο και τη γονεϊκότητα με επιφυλακτικότητα. Πώς να τα τολμήσεις όλα αυτά όταν αγωνιάς για το πώς θα γεμίσεις το ψυγείο σου; Πώς να σχεδιάσεις το μέλλον όταν δεν μπορείς να προγραμματίσεις ούτε τον επόμενο μήνα; Πώς να σκεφτείς στεγαστικό δάνειο, οικογένεια και σταθερότητα όταν κάθε αναπάντεχο έξοδο μοιάζει με οικονομική καταστροφή; Δεν έχουν γίνει οι νέοι ατομιστές. Δεν απορρίπτουν την οικογένεια επειδή δεν τη θέλουν, πολλοί τη βλέπουν ως πολυτέλεια που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά. 

Κάτω από τα βίντεο των νέων που τη βγάζουν με μερικά ευρώ την ημέρα, συνωστίζονται εκατοντάδες άλλοι που βλέπουν τον εαυτό τους, τους φίλους, τους συμφοιτητές, τους συναδέλφους τους μέσα σε μια παρόμοια συνθήκη. Αυτό είναι το πιο στενόχωρο. Γιατί αποδεικνύει ότι εδώ έχουμε μια συλλογική εμπειρία. Μια γενιά μεγαλώνει μετρώντας δίφραγκα, συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορεί να σχεδιάσει το μέλλον της με αξιοπρέπεια. Μόνο η ορμή της νιότης τούς σώζει. Και τα κοινωνικά δίκτυα όπου μπορούν να μοιραστούν τα ζόρια με ένα ανάλαφρο, ολιγόλεπτο, θέαμα.  

Πηγή: Protagon.gr

Αβραμόπουλος και... κόρη ναυάρχου

 

 
Πρώτα «δεν θα απολογηθώ σε κανέναν κερατά». Μετά τα 5.000 ευρώ σαν ψίχουλα που μεικτά είναι 3.500, πολύ λίγα. Και τέλος, σκαρφαλώνοντας στο ύψιστο σκαλοπάτι τύφλωσης από έπαρση, «το τερμάτισε» με το αριστουργηματικό: «Δηλαδή το κράτος έβγαλε και από μένα». Ε, εκεί σπας τηλεόραση! Του χρωστάμε και από πάνω!

Ρέα Βιτάλη

Θυμάστε, σε εκείνη την ασπρόμαυρη ταινία ενός «κάποτε», εκείνη την καψοεπηρμένη μαντάμ που διαμαρτύρονταν στον αξιωματικό υπηρεσίας «Θα με υποχρεώσετε, μιλήστε μου στον πληθυντικό, είμαι κόρη ναυάρχου»; Ε, αυτό δεν είναι τίποτα. Επί Αβραμόπουλου ανεβήκαμε level. Οπως, πιθανολογώ, ενημερωθήκατε, αστυνομικό τμήμα Βελγίου εξέδωσε ένταλμα σύλληψης για τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, τον πολιτικό άνδρα που κατέληξε βουλευτής Ηλείας. 

Εννοείται, δεν μπορώ να γνωρίζω τι συνέβη, ούτε να κατηγορήσω, ούτε και να συμπονέσω. Ενημερώνομαι, όπως όλοι, προσπαθώντας να καταλάβω. Επί τούτω ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, και ίνα μας βοηθήσει να καταλάβουμε, έδωσε χθες μια συνέντευξη στο τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ και συγκεκριμένα στους δημοσιογράφους Οικονόμου και Παυλόπουλο, την οποία στάθηκα με ειλικρινές ενδιαφέρον να παρακολουθήσω. Ομολογώ ότι κατέληξα αγωνιούσα για εγκεφαλικό, είμαι και σε ζόρικη ηλικία, μελετώντας πίσω από τις λέξεις τον χαρακτήρα του ανδρός, όπως διαφαίνεται στον τρόπο διαχείρισης.

«Δεν θα απολογηθώ σε κανέναν κερατά!». Ωπα! Οπου, να υποθέσω, «κερατάς» ένα Αστυνομικό Τμήμα του Βελγίου. Ητοι μια Αρχή; Μπορείτε να φανταστείτε οποιονδήποτε πολίτη, ευσυνείδητο ή μη, που να συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο σε αντίστοιχο ένταλμα; Είναι αυτή κατεύθυνση παραδειγματισμού από πολιτικό που υπηρετεί το κράτος; Τις αρχές; Οντας Αρχή. 

Αξίζει να παρακολουθήσετε τη συνέντευξη ως μνημείο έπαρσης. Αξίζει να ακούσετε προσεκτικά τον τόνο της φωνής όταν λέει «Ελαβα 5.000 ευρώ»… Κάπως ως ψίχουλα για την υψηλότητά μου… Και να διευκρινίζει «5.000 ευρώ μεικτά» με τονισμό και να συνεχίζει: «Ητοι 3.500 ευρώ», ως λίγα. Είναι να γελάς με τον υπολογισμό των «Μεικτά-καθαρά», ακριβώς με τον τρόπο που δικαιούται να τα μετράει ένας εργάτης ή ένας νέος/νέα. Ενας του μόχθου. 

Ο κύριος Αβραμόπουλος, εκ του είδους της αποστολής του, το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του αμειβόταν από κρατικό κορβανά. Μια φορά απέκτησε εργοδότη, εις ηλικίαν μπόλικη, και αίφνης μετράει τα «Μεικτά καθαρά»; Δεν γνωρίζει ότι από την τσέπη του εργοδότη βγαίνει όλο το ποσόν; 

Και κυρίως ότι το ποσόν που κρατείται διευκολύνει-χρηματοδοτεί την κοινωνία όλη, πέραν της ασφάλειας του εργαζομένου; Αυτό τσιγκουνεύτηκε; Σκαρφαλώνοντας, δε, στο ύψιστο σκαλοπάτι τύφλωσης από έπαρση, «το τερμάτισε» με το αριστουργηματικό: «Δηλαδή το κράτος έβγαλε και από μένα». Ε, εκεί σπας τηλεόραση! Του χρωστάμε και από πάνω! Είπε κι αυτός να εργαστεί, καθώς «η δουλειά κάνει τους άνδρες, το γιαπί, το πιλοφόρι, το μυστρί», σε έναν Παντσέρι, και μας το «χτύπησε»! 

Είναι ώρα, βρε χριστιανέ μου, να κάνουμε λογαριασμό; Είναι ώρα να δούμε ποιος χρωστάει σε ποιόν; Είναι να πηγαίνεις τόσο γυρεύοντας; Για παράδειγμα, τα εμβόλια που είχες παραγγείλει σε τεμάχια περισσότερα του πληθυσμού της χώρας και τελικά δεν χρειάστηκαν πού να τα χρεώσουμε; Ποια Λιόλιου να μας τραγουδήσει «Μπορώ να έχω λίγο τον λογαριασμό και έναν υπεύθυνο που θέλω να ρωτήσω…». 

Από το 1980 έως τις μέρες μας, υπηρετών τον ελληνικό λαό… Μετά οδηγού, ασφαλείας και ό,τι συνεπάγεται… Αχ! Κύριε Αβραμόπουλε! Τι να μας λέει εκείνη η καψοεπηρμένη της μαυρόασπρης ελληνικής ταινίας «Σας παρακαλώ, μιλήστε μου στον πληθυντικό, είμαι κόρη ναυάρχου»… Εμείς το ξετινάξαμε σε άλλο level! 

Μου είναι παγερά αδιάφορο το δίκαιο ή το άδικο του εντάλματος σύλληψης του κυρίου Αβραμόπουλου. Μου αρκεί ο τρόπος της διαχείρισης του θέματός του. Θα ευχόμουν «Περαστικά», εκλαμβάνοντας την αλαζονεία ως τη φρικτότερη νόσο. Πλην αγιάτρευτη. 

ΥΓ. Είχα να ζήσω τόση αλαζονεία από τότε που είδα τον Αλέξη Τσίπρα σε σκάφος με πούρο στο στόμα να ξεχαρμανιάζει από την πυρκαγιά στο Μάτι. 

Πηγή: Protagon.gr

Πρωθυπουργός: - Απολογισμός του έργου μας από το 2019 έως σήμερα. - Εννέα στις δέκα προεκλογικές μας δεσμεύσεις έχουν γίνει πράξη!! (η δέκατη είναι τα αναδρομικά των αποστράτων;)

 

Την εβδομάδα που πέρασε συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από την ανανέωση της εμπιστοσύνης των πολιτών το 2023 και σε λίγες μέρες επτά χρόνια από τότε που οι Ελληνίδες και οι Έλληνες μας ανέθεσαν, για πρώτη φορά το 2019, την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας. Προσπαθώ καθημερινά να τιμώ αυτήν την εντολή. Ξέρω ότι οι προσδοκίες και οι απαιτήσεις των πολιτών είναι υψηλές κι ότι δεν καταφέρνουμε πάντα να ανταποκριθούμε σε αυτές. Ωστόσο, από το 2019 η πατρίδα μας έχει καταγράψει αδιαμφισβήτητη πρόοδο σε πολλά πεδία πολιτικής.

Γι’ αυτό και σήμερα αντί του καθιερωμένου εβδομαδιαίου απολογισμού του κυβερνητικού έργου επέλεξα να μοιραστώ μαζί σας πόσο έχει προοδεύσει η πατρίδα μας από το 2019 έως σήμερα. Με τρόπο μετρήσιμο και τεκμηριωμένο.

Δεν πιστεύω ότι οι πολίτες αποφασίζουν με βάση μόνο έναν απολογισμό. Κοιτούν -και σωστά- κυρίως μπροστά. Απαιτούν από εμάς να γινόμαστε διαρκώς καλύτεροι. Όμως, η συνέπεια που συνδέει τις δεσμεύσεις με τα αποτελέσματα που κάνουν λίγο καλύτερη τη ζωή των πολιτών καθημερινά είναι αυτή που χτίζει την εμπιστοσύνη.

Αυτό θέλουμε να είναι και το μεγαλύτερο συγκριτικό μας πλεονέκτημα. Προσπαθούμε καθημερινά να είμαστε μια κυβέρνηση που αποδεικνύει στην πράξη ότι υλοποιεί σχεδόν το σύνολο των δεσμεύσεών της. Εννέα στις δέκα προεκλογικές μας δεσμεύσεις από το 2023 έχουν ήδη γίνει πράξη ή βρίσκονται σε τροχιά υλοποίησης. Και αυτό είναι ο καλύτερος δείκτης αξιοπιστίας.

Μέσα σε αυτά τα επτά χρόνια, η Ελλάδα άλλαξε σε πολλά. Από την οικονομία και την απασχόληση μέχρι την ψηφιακή λειτουργία του κράτους, την υγεία, την παιδεία και την ενίσχυση της άμυνας. Ξέρω καλά ότι δεν λύθηκαν όλα. Υπάρχουν ακόμη προβλήματα που δοκιμάζουν την καθημερινότητα των πολιτών και γι’ αυτά συνεχίζουμε να εργαζόμαστε με την ίδια επιμονή.
Όμως απέναντι σε μια αντιπολίτευση που επιλέγει να αρνείται κάθε πρόοδο και να ισοπεδώνει κάθε συλλογικό επίτευγμα της χώρας, εμείς επιλέγουμε τη σύγκριση αντί για τη σύγκρουση. Τις δεσμεύσεις που μετατρέπονται σε χειροπιαστό αποτέλεσμα.

Βρισκόμαστε στη μέση μιας δεκαετούς προσπάθειας αλλαγής της χώρας, με ορίζοντα το 2030, το ορόσημο δηλαδή των 200 χρόνων από τη συγκρότηση του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Μιας προσπάθειας που δεν μετριέται με συνθήματα, αλλά με απτά αποτελέσματα.

Γι’ αυτό και σήμερα μοιράζομαι μαζί σας τον συνολικό απολογισμό του έργου μας από το 2019 έως σήμερα. Όχι για να σταθούμε στο χθες, αλλά γιατί όσα πετύχαμε μαζί αποτελούν τη βάση για όσα έχουμε χρέος να αλλάξουμε έως το 2030.

 
Η πατρίδα προχωρά μπροστά. Με εθνική αυτοπεποίθηση, με σχέδιο και ενότητα, με πολιτική σταθερότητα που αποτελεί το καύσιμο για τολμηρές μεταρρυθμίσεις και δίκαιες αλλαγές. Και συνεχίζουμε.

Πρωθυπουργός τέλος; - Τον εγκατέλειψαν και οι Γερμανοί!! -Το ναυαγισμένο όνειρό του!!

Η έντονη κινητικότητα που αναπτύσσει το τελευταίο διάστημα ο Κ. Μητσοτάκης, με καθαρά επικοινωνιακούς όρους όμως που παραπέμπουν σε προεκλογικό σκηνικό, δεν είναι άσχετη με τα άσχημα νέα που έφτασαν προσωπικά για τον ίδιο πρόσφατα από το εξωτερικό.

• Από τον Ανδρέα Καψαμπέλη

Ένας από τους (αρκετούς) λόγους για τους οποίους επεδίωκε να εξαντλήσει τον πολιτικό του χρόνο έως την ερχόμενη άνοιξη είχε να κάνει με το σχέδιο διαφυγής του στις Βρυξέλλες, στην περίπτωση κατά την οποία, στις αρχές του 2027, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αποτελέσει την επόμενη πρόεδρο της Γερμανίας στη θέση του Σταϊνμάιερ, του οποίου η θητεία λήγει.

Στους ευρωπαϊκούς κύκλους η επιθυμία του κ. Μητσοτάκη να πάρει τη θέση της Φον ντερ Λάιεν ως νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν καταγεγραμμένη εδώ και αρκετό καιρό και μάλιστα έπαιζε πολύ στο παρασκήνιο. Όμως το όνειρό του αυτό ναυάγησε οριστικά, και μάλιστα σε αυτή την εξέλιξη αποδίδεται ευρύτερη σημασία. Σύμφωνα με πληροφορίες από ευρωπαϊκούς και εγχώριους κύκλους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει εγκαταλειφθεί ακόμη και από τους παραδοσιακούς του συμμάχους στο Βερολίνο αλλά και στο ΕΛΚ, με αποτέλεσμα να καταρρέει κάθε σχέδιο πολιτικής «διαφυγής» προς τις Βρυξέλλες.

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς και ο επικεφαλής του ΕΛΚ -επίσης Γερμανός- Μάνφρεντ Βέμπερ φέρεται ότι απάντησαν αρνητικά σε οποιοδήποτε σενάριο μετακίνησής του σε ευρωπαϊκή θέση υψηλού κύρους, συμπεριλαμβανομένης της διαδοχής της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Η απόρριψη αυτή συνιστά χαριστική βολή για τον Έλληνα πρωθυπουργό, καθώς πρωτίστως οι υποκλοπές, μαζί με τα υπόλοιπα σκάνδαλα, έχουν πλέον βαθύνει το ρήγμα στις σχέσεις του με τα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων και τον έχουν καταστήσει βαρίδι και ανεπιθύμητο. Οι Ευρωπαίοι έχουν ήδη να αντιμετωπίσουν και οι ίδιοι προβλήματα στρατηγικής, ακόμα και υπαρξιακής σημασίας, εν μέσω συνεχών ανακατατάξεων και ανατροπών.

Στα γραφεία των Βρυξελλών ήδη κατά τις ίδιες πηγές διεξάγονται συζητήσεις για την «επόμενη ημέρα» της ελληνικής πολιτικής σκηνής, με ποικίλες εναλλακτικές μορφές εν όψει και της προεδρίας της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το δεύτερο εξάμηνο του 2027 και με τους περισσότερους πάντως να θεωρούν ότι η εποχή Μητσοτάκη έφτασε στο τέλος της. 

Το άγχος του κ. Μητσοτάκη μεγαλώνει εκ των πραγμάτων ύστερα και από την παραίτηση του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ, που αναζωπυρώνει -έστω και σε λανθάνουσα μορφή επί του παρόντος- τις ανάλογες διεργασίες και στην Ελλάδα. Ο Στάρμερ ουσιαστικά οδηγείται σε αντικατάσταση από το ίδιο του το κόμμα, καθώς έχει καταρρεύσει η δημοτικότητά του και θεωρείται πλέον «κουτσό άλογο» εν όψει των επόμενων εκλογών. Γι’ αυτό και στο πρόσωπο του Αντι Μπέρναμ, που θα τον διαδεχτεί, στηρίζονται οι ελπίδες ανάκαμψης του κυβερνώντος κόμματος της Βρετανίας.

Η απόφαση του Έλληνα πρωθυπουργού να αλλάξει άρον άρον την εκλογική στρατηγική αποδίδεται ακριβώς σε όλο αυτό το παρασκήνιο και στην απομόνωσή του, που σηματοδοτεί και το πολιτικό του τέλος. Η εναλλακτική προσδοκία του κ. Μητσοτάκη να στηριχτεί τουλάχιστον ως επικεφαλής μιας κυβέρνησης συνεργασίας στο εσωτερικό της χώρας καταρρέει και αυτή. Έχοντας χάσει πλέον σχεδόν όλα τα ερείσματά του τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, προσπαθεί τώρα γαντζωμένος να εκβιάσει το εκλογικό σώμα για να πάρει όχι φυσικά αυτοδυναμία, αλλά όσο γίνεται υψηλότερο ποσοστό στις πρώτες εκλογές.

Αυτή είναι και η μόνη του επιλογή απόγνωσης πλέον, διότι με τους συσχετισμούς που διαμορφώνονται οι δεύτερες εκλογές θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως παγίδα θανάτου για τη Ν.Δ. Με τη μόνιμη καθίζηση των «γαλάζιων» ποσοστών όσον αφορά την πρόθεση ψήφου, ακόμα κι αν διατηρήσει την ηγεσία της Ν.Δ., το ρίσκο μιας επαναληπτικής αναμέτρησης γίνεται απαγορευτικό, εάν μάλιστα στο μεταξύ το «αντιμητσοτακικό ρεύμα» μετατραπεί, έστω και ετερόκλητα, σε τσουνάμι την ώρα της κάλπης.

Το κόμμα Σαμαρά

Το άγχος του κ. Μητσοτάκη γίνεται πανικός μπροστά στο ενδεχόμενο συγκρότησης κυβέρνησης ειδικού σκοπού ή ενός «αντεστραμμένου 1989», όπου τα «γαλάζια» σκάνδαλα (υποκλοπές, οικονομικά ζητήματα και άλλα) θα οδηγούσαν σε ραγδαίες εξελίξεις. (Αναλυτικό ρεπορτάζ στη σελίδα 17.) Προς την κατεύθυνση αυτή μάλιστα αναμένονται να σημειωθούν εντυπωσιακές εξελίξεις αμφίπλευρα στον χώρο της αντιπολίτευσης το αμέσως επόμενο διάστημα, ενδεχομένως και έως το τέλος του καλοκαιριού.

Ήδη η αγωνία για το υπό συγκρότηση κόμμα Σαμαρά έχει ανέβει κατακόρυφα και ο εκνευρισμός που επικρατεί εντός του κυβερνητικού επιτελείου είναι έκδηλος, καθώς θεωρείται καταλύτης -ανάλογα και με το ποσοστό που θα λάβει- που θα παίξει καθοριστικό ρόλο αφενός στις εσωτερικές ζυμώσεις της κεντροδεξιάς παράταξης και αφετέρου συνολικά στην προεκλογική δυναμική. Με τη Ν.Δ. να κινείται τώρα οριακά στην πρόθεση ψήφου πάνω από το 20%, αναμένεται να σπάσει προς τα κάτω και αυτό το φράγμα από τη στιγμή που θα μπει ενεργά στο παιχνίδι και ο πρώην πρωθυπουργός.

Κρίσιμο θεωρείται το επόμενο διάστημα και από την άλλη πλευρά του φάσματος, καθώς η διαρκής υποχώρηση του ΠΑΣΟΚ εντείνει πυρετωδώς τις διεργασίες στο εσωτερικό του, όπου ήδη συζητούνται έντονα και σενάρια αλλαγής ηγεσίας. Μάλιστα απλώνεται πια η πεποίθηση ότι ο κ. Ανδρουλάκης «δεν τραβάει» έναντι του Αλ. Τσίπρα, που δείχνει να αποκτά την πρωτοκαθεδρία στο χώρο της Κεντροαριστεράς. Μένει να φανεί και πόσο αυτή η κινητικότητα θα ευνοήσει στην πορεία την περαιτέρω ενίσχυση του κ. Τσίπρα ως αντίπαλου δέους του κ. Μητσοτάκη, απειλώντας -κατά την άποψη ορισμένων, έστω κι αν βιάζονται- να μετατρέψει τελικά τις ερχόμενες εκλογές σε ντέρμπι…

 

https://www.dimokratia.gr/politiki/712902/apokalypsi-mitsotakis-telos-ton-egkateleipsan-kai-oi-germanoi/

Πότε το Δ.Σ/Ε.Α.Α.Σ Αντιλήφθηκε την Εξαπάτηση του ΕΦΚΑ για τα Αναδρομικά που Χορηγήθηκαν στις 25 Αυγούστου 2025!! - Η απόδειξη!

 

Την 13η  Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε κατόπιν αιτήματος της ΕΑΑΣ στα γραφεία του ΕΦΚΑ, συνάντηση με την Γενική Δνση Συντάξεων Δημοσίου (ΓΔΣΔΤ), την Γενική Διεύθυνση Κύριας Ασφάλισης και Εισφορών Δημόσιου Τομέα  καθώς και το Τμήμα Νομοθεσίας του  e- ΕΦΚΑ.
      
        Στη συνάντηση  συμμετείχαν :
        
        - Από πλευράς ΕΦΚΑ :

•         Η Γενική Διευθύντρια της Γενικής Διεύθυνσης Συντάξεων Δημοσίου Τομέα  κα Ισμήνη Κωτσοβόλου
•         Η Αναπληρώτρια Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Νομοθεσίας και Συντονισμού Συντάξεων  κα Σπυριδούλα Σταματοπούλου
•         Η Αναπληρώτρια Προϊσταμένη της Δ΄ Διεύθυνσης Απονομής Συντάξεων και Εφάπαξ  κα Μαρία Παπασταύρου       
•         Η Προϊσταμένη του τμήματος Νομοθεσίας Συντάξεων Στρατιωτικών και Σωμάτων Ασφαλείας  κα Ντσούνου Βασιλική. 

     
        Με τηλεδιάσκεψη συμμετείχε και ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Κύριας Ασφάλισης και Εισφορών Δημοσίου Τομέα κ. Δημήτριος Παπαχρήστου.
   
        - Από πλευράς ΕΑΑΣ:

•         Ο Πρόεδρος της ΕΑΑΣ Υπτγος ε.α. Ιωάννης Δεβούρος, 
•         Ο Αντιπρόεδρος  Αντγος ε.α. Μιχαήλ Γουμαλάτσος και
•         Ο Διευθύνων Σύμβουλος Άνχης (ΑΣ) ε.α. Χρήστος Χρηστίδης .

 

       Στη συνάντηση συζητήθηκαν τα παρακάτω θέματα τα οποία παρατίθενται επιγραμματικά και ελήφθησαν οι αντίστοιχες απαντήσεις:

       1. Πότε δόθηκαν ή θα δοθούν τα αναδρομικά που προέκυψαν από το λάθος του ΕΦΚΑ στις αποδιδόμενες συντάξεις μετά την εφαρμογή του ν.5162/2024/ΦΕΚ 188 Α' λόγω εφαρμογής διαφορετικού ορίου στην επιβολή της ΕΑΣ;

           Η Γενική Διευθύντρια μας ενημέρωσε ότι, έχει διορθωθεί το λάθος που αφορούσε πολύ μικρό αριθμό συναδέλφων και ήδη έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία απόδοσης των αναδρομικών, στους δικαιούχους.

        2. Πότε θα ολοκληρωθεί η  πληρωμή των επιδικασθέντων ποσών από το ελεγκτικό συνέδριο στους δικαιούχους.

           Η Γενική Διευθύντρια απάντησε ότι για μεν τις πρόσφατες που εκδόθηκαν το 2025 απαιτείται χρόνος παρέλευσης 4 μηνών από την έκδοση της απόφασης ώστε να εκπνεύσει ο χρόνος υποβολής ενστάσεως από το Δημόσιο - που δεν ασκείται ούτως ή άλλως - και στη συνέχεια εκτελούνται αλλά λόγω του μεγάλου όγκου υπάρχει μια σχετική καθυστέρηση η οποία αντιμετωπίζεται με ανάλογες πρωτοβουλίες επιτάχυνσης που αναλαμβάνονται , για δε τις παλαιότερες διαπιστώθηκε παράλειψη συμμόρφωσης της Διοίκησης με τις αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και μετά την απόφαση θεραπείας τους δρομολογούνται ανάλογα. Κατά μέσον όρο το αρμόδιο Τμήμα, διεκπεραιώνει 2.500- 3.000 αιτήσεις τον χρόνο.

         3. Πώς και πότε θα διορθωθεί το στοιχείο του "νέου" ασφαλισμένου στις Βεβαιώσεις Απογραφής Ασφαλισμένου ώστε το στοιχείο να είναι το ορθό άσχετα με τις οικονομικές επιπτώσεις που στην παρούσα στιγμή δεν υπάρχουν.
  
            Η Γενική Διευθύντρια και ο  κ.  Παπαχρήστου απάντησαν  ότι  η αναγραφή αυτή δεν έχει καμία επίπτωση στην σύνταξη των ασφαλισμένων και θα κανονιστεί συνάντηση της Ενώσεως με  τον Προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης Εισφορών, για την επίλυση του ζητήματος.

        4. Πότε θα ολοκληρωθεί ο επανυπολογισμός των συντάξεων μετά την κατάργηση των κρατήσεων του ν.4093/2012/ΦΕΚ 222 Α' στα αποδιδόμενα από το ΜΤΣ και ΕΚΟΕΜΣ μερίσματα;

            Η Γενική Διευθύντρια του  e-ΕΦΚΑ απάντησε ότι, μέχρι τον Αύγουστο του 2025 εκτιμά πως θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία. 

===================================

Ημερομηνια Δελτιου Τυπου

25 Σεπ, 2025

Η Ένωση ανταποκρινόμενη στις οχλήσεις και τα παράπονα των συναδέλφων σχετικά με τη χορήγηση των αναδρομικών από τον ΕΦΚΑ ενημερώνει τα μέλη της ότι  την Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2025 στην 3η επίσκεψή της στον ΕΦΚΑ το τελευταίο 15νθημερο, συμμετείχε στη σύσκεψη με τη Γενική Διεύθυνση Συντάξεων Δημοσίου Τομέα (Γ.Δ.Σ.Δ.Τ.) και τη Γενική Διεύθυνση Πληροφορικής και Επικοινωνιών του e-ΕΦΚΑ για παροχή εξηγήσεων και διευκρινίσεων σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού των αναδρομικών από τον οποίο γεννήθηκαν πλειάδα ερωτημάτων στα μέλη μας.

Καίτοι ο ΕΦΚΑ για μια ακόμη φορά υπεραμύνθηκε της ορθότητας του τρόπου υπολογισμού των αναδρομικών που χορηγήθηκαν, η Ένωση αδυνατεί να τη διαπιστώσει αφού οι παράγοντες που υπεισέρχονται στον υπολογισμό αποτελούν ζητήματα εσωτερικού του λογισμικού.

Δεν παραγνωρίζουμε το τεράστιο έργο που έχει επιτευχθεί από τον ΕΦΚΑ μειώνοντας το χρόνο απονομής της σύνταξης σε 3 μήνες από 3 χρόνια που ήταν στο παρελθόν αλλά, επιφυλασσόμεθα να πάρουμε θέση για το ζήτημα των αναδρομικών μέχρις ότου έχουμε όλα τα στοιχεία στα χέρια μας.
Πιέζουμε , προσπαθούμε , αγωνιούμε 

Συνεχίζουμε

Ερωτήσεις του blogger στο Δ.Σ/Ε.Α.Α.Σ: 

α. Έχουν περάσει 10 μήνες, από το δελτίο τύπου που εκδώσατε και δεν έχετε όλα τα στοιχεία στα χέρια σας; 

β. Ποιοι ανέλαβαν την σοβαρή υπόθεση; 

γ. Μήπως είναι σαν την δέσμευση του υπαλλήλου του ΕΦΚΑ  κ. Παπαχρήστου, που ζήτησε την συνδρομή σας για την επίλυση της υπόθεσης: ΠΑΛΙΟΣ ή ΝΕΟΣ; 

δ. Πως ολοκληρώθηκε και πως εξαφανίσθηκε ο επανυπολογισμός των συντάξεων μετά την κατάργηση των κρατήσεων του ν.4093/2012/ΦΕΚ 222 Α' στα αποδιδόμενα από το ΜΤΣ και ΕΚΟΕΜΣ μερίσματα;

 ε. Που αναφέρεται  ο τρόπος υπολογισμού των αναδρομικών στον νόμο 5018/2023 Άρθρο 34 που αναγράφει: 

 "Κατάργηση μειώσεων ν. 4093/2012 για τα Μετοχικά Ταμεία Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας και τους οικείους Ειδικούς Κλάδους Από την 1η.1.2021 καταργούνται οι μειώσεις που επιβάλλονται, σύμφωνα με την υποπαρ. Β.3 της παρ. Β’ του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (Α’ 222), στα μερίσματα και στην οικονομική ενίσχυση που καταβάλλουν στους μερισματούχους τους τα Μετοχικά Ταμεία Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας και οι Ειδικοί Κλάδοι Οικονομικής Ενίσχυσης Μερισματούχων Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας

 

Για να δείτε την ανακοίνωση του ΕΦΚΑ  ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ

 (Α’ 222

27 Ιουνίου του 1999 - Γεώργιος Παπαδόπουλος: - Ο θάνατος και η κηδεία του. - Αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη μέχρι την τελευταία στιγμή!!

 Στις 27 Ιουνίου του 1999, ύστερα από μακρά νοσηλεία, πεθαίνει στο Λαϊκό Νοσοκομείο, ο πρώην δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος, που από το 1967 ως το 1973 υπήρξε ο επικεφαλής της των Συνταγματαρχών και που ουδέποτε δήλωσε μεταμέλεια για τις αντιδημοκρατικές του πράξεις.

Αμετανόητος

Γράφουν «ΤΑ ΝΕΑ» της 28 Ιουνίου 1999: «Μέχρι την τελευταία στιγμή ο πρώην δικτάτορα αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη για τα εγκλήματα που διέπραξε εις βάρος Ελλήνων πολιτών, αλλά και για τη βίαιη κατάλυση της δημοκρατίας.

»Έτσι, ουδέποτε υπέβαλε αίτηση για αποφυλάκιση με το αιτιολογικό “της αποτροπής ανηκέστου βλάβης της υγείας του”, όπως συνέβη με άλλους πρωταιτιούς του απριλιανού πραξικοπήματος.Προβλήματα υγείας

»Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος πέθανε χθες το πρωί από έμφραγμα του μυοκαρδίου στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου νοσηλευόταν φρουρούμενος από τον Αύγουστο του 1996. Η υγεία του είχε κλονισθεί σοβαρά πριν από πέντε χρόνια στις φυλακές Κορυδαλλού, καθώς προσεβλήθη από καρκίνο στο ουροποιητικό σύστημα, ο οποίος σύντομα εξαπλώθηκε σε όλα τα ζωτικά του όργανα.

Συγγενείς και φίλοι

»Το τελευταίο διάστημα ο Γεώργιος Παπαδόπουλος λόγω της τραχειοτομής στην οποία είχε υποβληθεί πριν από δύο μήνες δεν ήταν σε θέση να μιλήσει και επικοινωνούσε με το περιβάλλον μόνο μέσω σημειωμάτων.

»Όλη αυτή την περίοδο στο πλευρό του ήταν συνεχώς η γυναίκα του Δέσποινα, τα παιδιά του και ο αδελφός του Χαράλαμπος. Μόλις έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του νοσοκομείου ελάχιστοι φίλοι του.

»Ένας μάλιστα από αυτούς έφερε μαζί του την ελληνική σημαία με την οποία σκέπασε τη σωρό του πρώην δικτάτορα, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση του αντιπροέδρου του Λαϊκού κ. Ι. Ζέρβα.

Η αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας

»Τα κόμματα πάντως δεν εξέδωσαν ανακοινώσεις για τον θάνατο του πρώην δικτάτορα, ενώ η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας προειδοποίησε βουλευτές στην ακραία πτέρυγά της να μην προβούν σε δηλώσεις και να μην παραστούν στην κηδεία.

Το στίγμα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης έδωσε ο βουλευτής Επικρατείας κ. Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος δήλωσε:

“Η Ιστορία αλάθητος κριτής αξιολογεί τον καθένα κατά τα έργα του. Κάθε άλλη κρίση περιττεύει, ιδίως αυτή την ώρα. Η Δημοκρατία όταν έχει βαθιές ρίζες, έχει και τη δύναμη και τα μέσα να αμύνεται αποτελεσματικά εναντίον κάθε επιβουλής.

“Γι’ αυτό και τη διακρίνει το χαρακτηριστικό της μεγαθυμίας που δεν συμβιβάζεται με τη μικρότητα και την εκδίκηση».

Έτσι, από τους βουλευτές της Ν.Δ. μόνον ο Αλέξανδρος Παπαδόγγονας με δήλωσή του στο Μega, αφού καταδίκασε την επιβολή της δικτατορίας από τον Γ. Παπαδόπουλο, είπε μονάχα ότι “τουλάχιστον πέθανε φτωχός”».

Κηδεία 

Όπως και να έχει πάντως, η κηδεία του πρώην δικτάτορα αποτέλεσε εκδήλωση συνάντησης φιλοχουντικών, κατά την οποία δεν έλειψαν οι προκλήσεις και οι εντάσεις:

Γράφουν «ΤΑ ΝΕΑ» της 1ης Ιουλίου 1999:

«Τα πνεύματα ήταν οξυμμένα και η ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη από το μεσημέρι στο Α’ Νεκροταφείο, όταν άρχισαν να προσέρχονται οι νοσταλγοί της χούντας. Οι περισσότεροι από τους συγκεντρωμένους κρατούσαν ελληνικές σημαίες με το έμβλημα της χούντας ή είχαν το έμβλημα καρφιτσωμένο στο πέτο τους.

»Προκλητικοί από την αρχή. Εκτόξευαν ύβρεις εναντίον πολιτικών και φώναζαν εμπρηστικά συνθήματα.

“Αλήτες, προδότες, πολιτικοί”, ήταν ένα από τα συνθήματα που έδιναν τον τόνο στη χουντική συνάθροιση, ενώ κάποια στιγμή ακούστηκε και το σύνθημα “Αλήτη, προδότη, Καραμανλή”. Kυρίαρχο σύνθημα το “Ελλάς – Ελλήνων – Χριστιανών” θύμιζε τα πέτρινα χρόνια της επταετίας.

»Στη χουντική συνάθροιση παρευρέθη και το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και πολιτευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάνος Μανωλάκος. Ήταν ο μόνος που αγνόησε τις εντολές της Ρηγίλλης. Τώρα παραπέμπεται στο Πειθαρχικό και κατά πάσα πιθανότητα θα διαγραφεί.

Παρουσίες προταιτίων

»Στην παρέλαση “πρωταγωνιστών” της επταετίας που ακολούθησε τα προκλητικά συνθήματα πύκνωσαν. Νίκος Μακαρέζος, Θ. Θεοφιλογιαννάκος και Γιάννης Λαδάς ήταν ανάμεσα σε αυτούς που έκαναν την εμφάνισή του στο Α’ Νεκροταφείο για να παρευρεθούν στη νεκρώσιμη ακολουθία».

Ο Μακαρέζος ήταν πρωτεργάτης της Χούντας και αντιπρόεδρος της χουντικής κυβέρνησης, ο Θεοφιλογιαννάκος υπήρξε ο αρχιβασανιστής της Χούντας και ο Λαδάς που είχε σημαίνοντα ρόλο στις πρώτες ώρες της δικτατορίας, επίσης στελέχωσε τις χουντικές κυβερνήσεις.

«Οι συγκεντρωμένοι όταν τους είδαν ξέσπασαν σε χειροκροτήματα. Ανάμεσα στα στεφάνια ήταν και αυτό της οικογένειας του βασανιστή Μπάμπαλη. Το κλίμα φορτίστηκε ακόμα περισσότερο στις 4 το απόγευμα, όταν προσήλθαν στο Ά Νεκροταφείο η πρώην σύζυγος του δικτάτορα Δέσποινα Παπαδοπούλου και ένας από τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος ο Στυλιανός Παττακός.

»Δέκα λεπτά αργότερα, έφθασε στο νεκροταφείο και ο γιος του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου.

»Το φέρετρο που οι νοσταλγοί της χούντας είχαν σκεπάσει με την ελληνική σημαία μεταφέρθηκε στη συνέχεια στην εκκλησία για να ψαλεί η νεκρώσιμος ακολουθία. Οι συγκεντρωμένοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και φώναζαν “Άξιος, Άξιος”.

»Μια ομάδα γεροδεμένων νεαρών ακροδεξιών οργανώσεων  δεν δίστασε να χαιρετήσει ναζιστικά και να φωνάξει δηλητηριώδη συνθήματα όπως “Λαός – Στρατός – Εθνικισμός”. Οι προκλήσεις συνεχίσθηκαν και με τους επικήδειους λόγους που εκφώνησαν ο Στυλιανός Παττακός και ο αδελφός του δικτάτορα.

»Το σκηνικό που έστησαν αμετανόητοι χουντικοί ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια της ταφής. Πιστολέρο, τραμπούκοι άρχισαν να πυροβολούν στον άερα για να “αποχαιρετήσουν τον δικτάτορα. Κάποιοι απ’ αυτούς επιτέθηκαν και σε δημοσιογράφους και τους προπηλάκισαν.

»Στα μέτρα ασφαλείας, για να αποφευχθούν έκτροπα από τους συγκεντρωμένους οπαδούς της χούντας, μετείχαν δεκάδες αστυνομικοί. Οι πιστολέρο όμως έδρασαν ανενόχλητοι, χωρίς κανείς από τους αστυνομικούς να επέμβει».

πηγή:https://www.tovima.gr/2025/06/27/istoriko-arxeio/georgios-papadopoulos-o-thanatos-kai-i-kideia-tou-ametanoitou-diktatora/

 

Γιατί ο πρωθυπουργός το 2019 ήταν ένας από τους ευτυχέστερους πρωθυπουργούς; - Γιατί το 2026 είναι μακράν ο δυστυχέστερος; - Τις πταίει;

 

Τον Ιούλιο του 2019 ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ένας από τους ευτυχέστερους πρωθυπουργούς στη νεότερη ιστορία. Δεν ήταν μόνο ότι είχε κερδίσει καθαρά τις εκλογές, είχε καθαρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ήταν απόλυτα κυρίαρχος στο εσωκομματικό παιχνίδι. Ήταν και ότι κληρονομούσε μια οικονομία που ένα χρόνο πριν είχε βγει από τα μνημόνια, είχε επιστρέψει σε ρυθμούς ανάπτυξης, η ανεργία μειωνόταν με σταθερό ρυθμό και διέθετε ένα σημαντικό «χρηματοδοτικό μαξιλάρι», καθώς η προηγούμενη κυβέρνηση δεν είχε κάνει προεκλογικές παροχές και είχε διαχειριστεί ιδιαίτερα συνετά τα δημοσιονομικά. Αντιθέτως, ο προκάτοχός του το 2015 είχε παραλάβει κυριολεκτικά άδεια ταμεία, μια κοινωνία σε βαθιά κρίση, ωμό εκβιασμό των δανειστών, που εξάντλησαν την εκδικητικότητά τους, για νέο μνημόνιο, την υποχρεωτική συνύπαρξη με έναν κυβερνητικό εταίρο που ιδεολογικά ερχόταν από το άλλο άκρο και βέβαια ένα κόμμα απροετοίμαστο για τη διακυβέρνηση και με διάφορες θεωρίες για το τι έπρεπε να κάνει.

Με αυτά τα δεδομένα ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε μια μεγάλη πραγματική ευκαιρία να κάνει αυτό που υποσχόταν, δηλαδή να φέρει την οικονομία σε μια τροχιά ανάπτυξης. Ακόμη και αυτό που αργότερα αποδείχτηκε κερκόπορτα ωμής παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων, το «επιτελικό κράτος», σε πρώτη φάση φάνταζε προσπάθεια το κυβερνητικό έργο να έχει πραγματικό συντονισμό και σχέδιο.

Είναι αλήθεια ότι οι όποιοι αρχικοί σχεδιασμοί ανακόπηκαν από την πανδημία και την υποχρεωτική ύφεση στην οποία οδηγήθηκε η παγκόσμια οικονομία. Όμως, ως προς τη δυνατότητα να ξεδιπλωθεί ένα διαφορετικό σχέδιο για την οικονομία, η πανδημία δεν αποτελούσε εμπόδιο. Αντιθέτως, με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να συναινούν στη χαλάρωση των δημοσιονομικών κανόνων και κυρίως με τη στρατηγικής σημασίας απόφαση για το Ταμείο Ανάκαμψης, έδωσαν πολύ μεγάλα περιθώρια και αποτελεσματικά εργαλεία παρέμβασης στην οικονομία. Να το πούμε πολύ απλά: τόσο σε επίπεδο χρηματοδότησης όσο και ευρύτερου πολιτικού και δημοσιονομικού πλαισίου, η χώρα βρέθηκε στη θέση να μπορεί να βάλει τις βάσεις για ένα νέο διαφορετικό οικονομικό υπόδειγμα, μια νέα τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης, χωρίς τις στρεβλώσεις του παρελθόντος και προφανώς με ορίζοντα την κοινωνική ευημερία.

Επτά χρόνια μετά μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του απέτυχαν στην αναμέτρηση με αυτή την πρόκληση.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από την ανάγνωση της φετινής ετήσιας έκθεσης του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, που καταρχάς δείχνει ότι η χώρα μπορεί να εμφανίζει μια οικονομική σταθερότητα και να διατηρεί ρυθμούς ανάπτυξης υψηλότερους από ορισμένες μεγάλες οικονομίες της ΕΕ, όπως η Γερμανία (0,2%), η Γαλλία (0,8%), η Ιταλία (0,5%), η Ολλανδία (1,8%) και η Αυστρία (0,6%), όμως υπολείπεται του δυναμισμού που δείχνουν οι οικονομίες χωρών όπως Ιρλανδία (12,3%), η Μάλτα (4,0%), η Κύπρος (3,8%), η Πολωνία (3,6%), η Κροατία (3,4%), η Βουλγαρία (3,1%), η Δανία (2,8%), η Ισπανία (2,8%) και η Τσεχία (2,6%).

Αντίστοιχα το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ στη χώρα μας αυξήθηκε ανάμεσα στο 2019 και το 2025 από 17.210 ευρώ σε 19.400, όμως αντίστοιχα ανέβηκε και το μέσο πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην ΕΕ-27 από 32.700 σε 34.110 ευρώ. Άρα εξακολουθεί να παραμένει ζητούμενο η πραγματική σύγκλιση. Και εάν πάμε σε υπολογισμό του κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, τότε η εικόνα είναι πολύ χειρότερη. Η χώρα εκεί έχει εμφανίσει μικρή βελτίωση τα τελευταία χρόνια και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ υπολογιζόμενο έτσι υπολείπεται κατά 32% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, την ώρα που άλλες χώρες εμφανίζουν ταχύτερη πραγματική σύγκλιση. Η Βουλγαρία ανάμεσα στο 2019 και το 2025 πήγε στον αντίστοιχο δείκτη από το 55 στο 68, φτάνοντας την Ελλάδα, ενώ στην Κροατία ο δείκτης αυξήθηκε από 67 σε 78, στη Ρουμανία από 69 σε 78, στην Πολωνία από 74 σε 81, στην Πορτογαλία βελτιώνεται από 77 σε 81 και στη Λιθουανία από 83 σε 88. Κοινώς αυτές οι χώρες κινούνται πολύ περισσότερο προς την πραγματική σύγκλιση ενώ η χώρα μας είναι ουσιαστικά ουραγός.

Όλα αυτά μας φέρνουν στην ουσία του προβλήματος που είναι ένα στρεβλό μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης. Η κατανάλωση παραμένει βασική παράμετρος του όποιου οικονομικού δυναμισμού, καθώς το 2025 αντιστοιχεί στο 67,8% του ΑΕΠ όταν στην ΕΕ-27 ο μέσος όρος είναι 51,2%. Αντίστοιχα, παρά την ανάκαμψη της επενδυτικής δραστηριότητας που από 11% φτάνει το 16,9% το 2025, αυτή η δυναμική εξακολουθεί να υπολείπεται του ευρωπαϊκού μέσου όρου που είναι 21,3%. Μόνο που αυτές οι συγκριτικά χαμηλότερες αναλογικά επενδύσεις σημαίνουν ότι δεν προχωράει και ο παραγωγικός μετασχηματισμός της χώρας. Την ίδια ώρα, το εμπορικό έλλειμμα παραμένει σοβαρό πρόβλημα, αφού οι εισαγωγές είναι περισσότερες από τις εξαγωγές, με αποτέλεσμα οι καθαρές εξαγωγές να είναι -4,5% (το 2019 ήταν -1,5%), την ώρα που στην Ευρώπη είναι 3.8% του ΑΕΠ. Και αυτό σημαίνει ότι ένα μέρος της σημαντικής εσωτερικής ζήτησης δεν μετατρέπεται σε εγχώρια παραγωγή αλλά σε εισαγόμενα αγαθά και υπηρεσίες. Και όσο αναπαράγεται ένα παραγωγικό μοντέλο με την κατανάλωση στο κέντρο του, δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστικός παραγωγικός μετασχηματισμός.

Όμως, και με το είδος της επένδυσης υπάρχει πρόβλημα. Η έκθεση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ παρατηρεί την κλαδική κατανομή ενός δείκτη, του ακαθάριστου σχηματισμού πάγιου κεφαλαίου που αντιστοιχεί σχηματικά στο τι γίνεται όλη αυτή η επένδυση. Εκεί βλέπει κανείς ότι το ποσοστό των κατοικιών από 7,4% πηγαίνει στο 18,2%, την ώρα που τα ποσοστά όλων των δεικτών που αφορούν εξοπλισμό υποχωρούν, συμπεριλαμβανομένων και κλάδων που δείχνουν εάν γίνεται σημαντική επένδυση σε νέες τεχνολογίες, όπως η υποχώρηση της συμμετοχής του εξοπλισμού τεχνολογίας, πληροφορικής και επικοινωνίας στο ακαθάριστο σχηματισμό πάγιου κεφαλαίου από 9,6% σε 7,7%.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα και στρεβλώσεις ως προς την κλαδική κατανομή της παραγωγικής δραστηριότητας. Η βελτίωση της συμμετοχής της μεταποίησης στην ακαθάριστη προστιθέμενη αξία στο 17,7% δεν αναιρεί το γεγονός ότι υπολείπεται του ευρωπαϊκού μέσου όρου που είναι 24,7%, με αποτέλεσμα στη χώρα μας οι υπηρεσίες να έχουν υψηλότερη συμμετοχή από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ως αποτέλεσμα παρά την αύξηση της συμμετοχής της βιομηχανίας στην ακαθάριστη προστιθέμενη αξία, στο 15,2%, αυτό το ποσοστό υπολείπεται κατά τέσσερις μονάδες του ευρωπαϊκού μέσου όρου.

Προβλήματα υπάρχουν και με τους δείκτες που αφορούν την αγορά εργασίας. Είναι πολύ σημαντικό ότι έχει υποχωρήσει η ανεργία, όμως το συνολικό ποσοστό απασχόλησης των ατόμων 15-64  ετών μπορεί να αυξάνεται, όμως υπολείπεται των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών.

Και βέβαια η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι στη χώρα μας οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να έχουν χαμηλές πραγματικές αμοιβές, παρά τις ονομαστικές αυξήσεις. Όπως, υπογραμμίζει η έκθεση, το 2025 ο μέσος ετήσιος ονομαστικός μισθός ανήλθε στη χώρα μας στα 18.134 ευρώ, αυξημένος κατά 3,9% έναντι του 2024 και 19,7% έναντι του 2019. Παρόλα αυτά, το ύψος του συνέχιζε και πέρυσι να είναι χαμηλότερο κατά 12% σε σχέση με το 2009, όντας χαμηλότερο ακόμη και από το επίπεδο του 2012 (-0,9%). Εάν τώρα πάμε να δούμε τους πραγματικούς μισθούς τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα: Βλέπουμε ότι το 2025 το ύψος του ανήλθε στα 14.998 ευρώ, επίπεδο το οποίο, αν και οριακά υψηλότερο από το 2024 (+1,3%), ήταν χαμηλότερο κατά 31% σε σχέση με το 2009 και σχεδόν αντίστοιχο του 2019 (+0,3%). Σε πραγματικούς όρους, το 2025 το μέσο ωρομίσθιο στη χώρα μας αντιστοιχούσε μόλις στο 73,5% του 2009, ενώ συγκριτικά με το 2019 σημείωσε οριακή αύξηση κατά 2%. Και όλα αυτά την ώρα που η χώρα μας παραμένει πρωταθλήτρια στην Ευρώπη ως προς τις μέσες συνήθεις ώρες εργασίας ανά εβδομάδα που είναι 41.

Όλα αυτά δείχνουν ότι αυτή τη στιγμή τόσο σε ονομαστικούς όσο και σε πραγματικούς όρους οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα πληρώνονται πιο χαμηλά από ό,τι το 2009. Και είναι αυτό ακριβώς που εξηγεί γιατί στη χώρα μας υπάρχει μια πραγματική κρίση κόστους ζωής, ακριβώς γιατί οι μισθοί στη χώρα μας παραμένουν πολύ χαμηλοί.

Όλα αυτά δείχνουν ότι η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν κατάφερε να δρομολογήσει ένα διαφορετικό οικονομικό υπόδειγμα για τη χώρα μας. Παρά την αύξηση της παρουσίας της μεταποίησης και ως ένα βαθμό των επενδύσεων, εντούτοις η βασική στρέβλωση που είναι η επικέντρωση στις υπηρεσίες και στην κατανάλωση παραμένει, την ίδια στιγμή που η διαρκής υποτίμηση της εργασίας αποτυπώνεται στους χαμηλούς ονομαστικούς αλλά και πραγματικούς μισθούς, κάτι που δείχνει ότι η φτηνή εργασία ορίζεται, ρητά ή άρρητα, ως στρατηγική επιλογή.

Όμως, μια χώρα ουραγός ως προς τους μισθούς, με χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης από τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας και με ένα στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης -βασικά ακόμη ποντάρει στις υπηρεσίες, τον τουρισμό και το real estate ως «ατμομηχανή ανάκαμψης»-, η οποία δεν κατάφερε να αξιοποιήσει όσο έπρεπε το Ταμείο Ανάκαμψης – που σε μεγάλο βαθμό αξιοποιήθηκε ως χρηματοδότηση και όχι ως επένδυση με πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα – δεν είναι μια πετυχημένη χώρα.

Και αυτή τη φορά η ευθύνη δεν έχει να κάνει με καταστροφικές επιλογές της Τρόικας ή τον ασφυκτικό χαρακτήρα των Μνημονίων. Ούτε με εξωγενείς παράγοντες, ακριβώς γιατί τους ίδιους αντιμετώπισαν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες που αποτελούν το μέτρο σύγκρισης. Έχει να κάνει με την αποτυχία του Κυριάκου Μητσοτάκη και του οικονομικού επιτελείου του, του νυν υπουργού Εθνικής Οικονομίας Κυριάκου Πιερρακάκη συμπεριλαμβανομένου, να επεξεργαστούν σοβαρό σχέδιο, πέραν μιας γενικής αντίληψης να «ικανοποιήσουν τις αγορές» και να σκεφτούν την οικονομία ως κάτι που αφορά τη συλλογική κοινωνική ευημερία, ξεκινώντας από τις δυνάμεις της εργασίας, και όχι ως απλό μηχανισμό εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων.