Γράφει ο Υπτγος ε.α. Χρήστος Μπολώσης
Είπαμε πολλά ψέματα, ας πούμε και μια αλήθεια,
φορτώσαμ’ ένα ποντικό σαράντα κολοκύθια.
Τα κολοκύθια είχαν νερό και το νερό βατράχια
και τα βατράχια λάλαγαν κι ο ποντικός εσκιάχτη
και το φορτίο το ’ριξε, πιλάλετος (τρεχάτος) κι’ εχάθηκαι μες στ’ αμπάρια τρύπωσε κι η μάνα του του λέει:
«Πού ’σουν, παιδάκι πόντικα, πού ’σουν, καλέ Ζαφείρη;»
«Πάω στην Πόλη γι’ άρματα και στη Φραγκιά για ρούχα».
Παιδικό σκωπτικό τραγουδάκι από την Ικαρία
Μετά τη πτώση του Φασισμού στην Ιταλία, ρωτήθηκε από ξένο δημοσιογράφο ο Αλτσίντε ντε Γκάσπερι (τον βλέπετε δίπλα), πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος Πρωθυπουργός της χώρας: «Πόσοι είναι οι φασίστες στην Ιταλία;» Απάντηση: «40.000.000», όσος δηλαδή ήταν τότε ο πληθυσμός της χώρας. Νέα ερώτηση «πόσοι είναι τώρα οι αντιφασίστες;» Απάντηση: «40.000.000»! Παραθέτω την δήλωση του Γκάσπερι, διότι κι΄ εδώ είχαμε ανάλογα φαινόμενα. Κανονικά φίλοι μου σε ένα δικτατορικό καθεστώς που σέβεται τον εαυτό του, δεν θα πρέπει να ακούγεται κιχ και να πνίγεται αυθωρί και παραχρήμα κάθε αντίθετη φωνή ή και σκέψη ακόμα.
Από τις εκδόσεις «Μεταίχμιο», κυκλοφόρησε ένα βιβλίο που έγραψαν οι Στάθη Καλύβας και Νατάσα Τριανταφύλλη με τίτλο: «Bing Bang 1970-1973». Το βιβλίο αναφέρεται στην άνθηση του πολιτισμού στα χρόνια της δικτατορίας. Στις πάνω από 700 σελίδες του αναφέρονται πολλά στοιχεία, τα οποία δικαιολογούν το παιδικό τραγουδάκι, με το οποίο άρχισε το σημερινό σημείωμα.
Σταχυολογώ μερικά μόνον αποσπάσματα:
★ Η Όλγα Μπακομάρου ρωτά τον Μάνο Χατζιδάκι το 1976 για την κατάσταση του ελληνικού τραγουδιού λέγοντας «Η κρίση (το τραγουδιού) δεν ήταν ομαλή. Η χούντα έπληξε…» με τον Χατζιδάκι να την διακόπτει: «Τίποτε δεν έπληξε. Απολύτως, Μη ξεχνάτε ότι ο Σαββόπουλος, έγινε Σαββόπουλος επί επταετίας…» (σελ.:31)
★ Γράφει ο Φώντας Τρούσας, συγγραφέας: «…πλην του απαγορευμένου Θεοδωράκη, όλοι οι μεγάλοι συνθέτες Λοίζος, Μούτσης, Μαρκόπουλος, Σαββόπουλος, Χατζηδάκις, Σπανός, Πλέσσας, Λεοντής, Κόκοτος, Μαμαγκάκης, Ξαρχάκος, Καλδάρας, Κουγιουμτζής, Άκης Πάνου και δεκάδες άλλοι, τύπωσαν μέσα στην επταετία ανεπανάληπτους δίσκους». (σελ.: 36)
★ Συγγραφείς: «Εξίσου σημαντικό είναι πως όλες αυτές οι εξελίξεις πραγματοποιήθηκαν όχι μέσα στο σκοτάδι της παρανομίας, αλλά κάτω από το άπλετο φως της δημοσιότητας. Οι εφημερίδες κα τα περιοδικά τι κάλυπταν, ενώ ακόμα και το κράτος έφτασε να τις ενισχύει διαμέσου εμβληματικών θεσμών όπως το Εθνικό Θέατρο ή το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης» (σελ.: 38)
★ Θόδωρος Αγγελόπουλος: «…η δικτατορία ήταν μια εποχή καταπίεσης αλλά και έξαρσης» (σελ.: 49).
★ Μίμης Ανδρουλάκης: «Ήμουν απόλυτα σίγουρος ότι ο λαός θα υπερασπισθεί τη δημοκρατία. Η απογοήτευσή μου ήταν απερίγραπτη. Δεν κουνήθηκε φύλλο» (σελ.: 56).
★ Αλέξης Παπαχελάς: «Η ανάμειξη (των ΗΠΑ), στην οργάνωση του πραξικοπήματος δεν προκύπτει από τις ιστορικές πηγές». (σελ.: 58).
★ Ελένη Βλάχου: «Η αλήθεια είναι και πρέπει να λεχθεί ότι περισσότερος κόσμος τους δέχθηκε με ανακούφιση» (σελ.: 63).
★ Βασίλης Ραφαηλίδης: «Οι αντιστασιακές οργανώσεις είχαν ήδη μετακομίσει στο εξωτερικό για να κάνουν από ‘κει τουριστική αντίσταση εκ του ασφαλούς, όπου πρωταγωνιστούσε, όπως και στο κυρίως ειπείν θέατρο, η πληθωρική Μελίνα Μερκούρη, που το έπαιζε Πασιονάρια» (σελ.: 72).
★ Μάνος Ελευθερίου: «Ο τάδε βαφτίζεται αυτομάτως χαφιές, ο τάδε βαφτίζεται αυτομάτως αντιστασιακός» (σελ.: 72).
★ Τάσος Δαρβέρης (αρθρογράφος του «Ριζοσπάστη»): «Η αντίληψη ότι η δικτατορία δεν είχε το παραμικρό λαϊκό στήριγμα, δεν είναι παρά ένας ακόμη μύθος». (σελ.: 76).
★ Γρηγόρης Μπιθικώτσης σε συνέντευξή του το 1977 στην Όλγα Μπακομάρου: «Ποια 21η Απριλίου; Αυτά έχουν περάσει. Τι να κάναμε να σηκωθούμε να φύγουμε; Ο Μπιθικώτσης είναι καλλιτέχνης, ποτέ δεν σας είπε ότι είναι δήμαρχος. Ο Μπιθικώτσης σας δίνει τραγούδια, εσείς θα λύσετε τα προβλήματά σας, πολεμικής και πολιτικής φύσεως. Εγώ φοράω περιβραχιόνιο και έμεινα στο τόπο μου. Μήπως έφυγε ο Μαρκόπουλος, η Μοσχολιού, η Μαρινέλλα; Όλος ο κόσμος εδώ ήτανε και στην τηλεόραση βγαίνανε, ποιοι αντιστασιακοί και σαχλαμάρες που λένε αυτά, εγώ τα θωρώ αστεία, φλούδια πεταμένα στους δρόμους» (σελ.: 86).
★ Μάνος Χατζηδάκις το 1976: «Η λογοκρισία δεν εμπόδισε να γραφούν πολύ ωραία πράγματα. Βέβαια δεν μπορούσες να γράψεις ‘’κάτω ο Παπαδόπουλος’’. Αλλά και τώρα δεν μπορείς να γράψεις ‘’κάτω ο Καραμανλής’’» (σελ.: 91).
★ Μάνος Χατζηδάκις το 1973: «Γιατί ζητάτε από την σημερινή κυβέρνηση να καταργήσει κλαίτε που το βρήκε έτοιμο και δεν το κατασκεύασε;». (σελ. 94).
★ Διονύσης Σαββόπουλος το 1979: «Μας αντιμετώπιζε το ελληνικό κράτος πάντοτε και επί χούντας και πριν και μετά, σαν ανηλίκους, που δεν έχουν ευθύνη των λεγομένων τους και πρέπει κάποιος άλλος να τους πει πώς πρέπει να τα λένε». (σελ.: 95).
★ Περιοδικό «Χρονικό», το 1970: «Μέχρι το ’69 ένα μέρος των λογοτεχνών μας σιωπούσε […] Στο τέλος του ’69 και στις αρχές του ’70, οι Λογοτέχνες μας έδωσαν πάλι το ‘’παρών’’. Μετά από ένα τρίχρονο διάλειμμα, που δεν μπορούμε φυσικά να το δούμε έξω απ’ το ιστορικό του πλαίσιο. Από φέτος λοιπόν ξαναμπαίνει μπροστά η μασίνα παραγωγής ενός μέρους τη να πνευματικής μας δύναμης. Δυναμώνει κατά πολύ το ‘’κόρπους’’ της Λογοτεχνίας μας» (σελ.: 127).
★ Συγγραφείς: «Παράλληλα ανακοινώνεται η άδεια κυκλοφορίας 40 τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη, καθώς και η κυκλοφορία του νέου του δίσκου. Άδεια του υφυπουργού Τύπου Σπύρου Ζουρνατζή λαμβάνει τότε και το έντονα πολιτικό ‘’Καπνισμένο τσουκάλι’’ του Γιάννη Ρίτσου, που ηχογραφεί ο Χρήστος Λεοντής. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει τελικά το 1975 επειδή, όπως λέει ο Λεοντής, η δισκογραφική εταιρία του δεν το πολυήθελε» (σελ.: 153).
★ Μάνος Χατζηδάκις το 1973: «Δεν υπερασπίζομαι την σημερινή κατάσταση, αλλά εγώ τουλάχιστον σ΄ αυτόν τον τόπο κυκλοφορώ και μιλώ ελεύθερα, γιατί την ελευθερία μου δεν την εξαρτώ από πολιτικά σχήματα. Είμαι εσωτερικά ελεύθερος. Άλλωστε εδώ δεν έχουμε τα αφόρητα καθεστώτα της Χιλής και της Σοβιετικής Ενώσεως» (σελ.: 163)
★ Τάσος Φαληρέας, συγγραφέας: «Μα αν ήταν τόσο πολλοί και τόσο αντιστασιακοί ο Έλληνες θα είχαμε ανατρέψει πολλές χούντες» (σελ.: 210).
Σημείωση: Ζητώ ταπεινά συγγνώμη, αλλά δεν τα έγραψε εγώ παιδιά. Αλλού τα βρήκα γραμμένα. Άλλοι τα είπαν. Εννοείται ότι αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας τα παραπάνω, καθώς και τας παραφυάδας αυτών, παραμένω πιστός στα δημοκρατικά ιδεώδη αμφισβητώ δε σφόδρα και τα πτυχία του κ. Καλύβα (από κάνα εργαστήρι θα τα πήρε…) και τις σπουδές της κυρίας Τριανταφύλλη … Ουφ!
πηγή: https://www.dimokratia.gr/apopseis/683501/21-aprilioy-pagkosmia-imera-antistasis-1/
