Διεθνολόγος Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος: - «Ο ρόλος της Ελλάδας σε ένα ΝΑΤΟ χωρίς τις ΗΠΑ»

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος konmmpalo@otenet.gr

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος

Η μερική ή πλήρης αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα αποτελούσε ιστορική καμπή για το διεθνές σύστημα ασφάλειας, υπονομεύοντας τη διατλαντική αρχιτεκτονική που διαμορφώθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Χωρίς την αμερικανική παρουσία, η Συμμαχία θα στερούνταν τον βασικό πυλώνα στρατιωτικής ισχύος, αποτροπής και πολιτικής συνοχής, ενώ η απώλεια κρίσιμων δυνατοτήτων όπως οι στρατηγικές και δορυφορικές πληροφορίες, η επιτήρηση και αναγνώριση, η πυρηνική αποτροπή και η τεχνολογική υπεροχή στην αεροπορική και πυραυλική άμυνα θα περιόριζε δραστικά την επιχειρησιακή της αποτελεσματικότητα.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η γεωπολιτική ρευστότητα θα εντεινόταν, δημιουργώντας κενά ισχύος που θα επιδίωκαν να εκμεταλλευτούν ανταγωνιστικές δυνάμεις, επανακαθορίζοντας τους συσχετισμούς ισχύος στην Ευρώπη.

Παράλληλα, η απουσία των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να οδηγήσει σε σταδιακή αναζωπύρωση ενδοσυμμαχικών ανταγωνισμών, καθώς τα κράτη-μέλη θα επιχειρούσαν να επαναπροσδιορίσουν τον ρόλο και τη βαρύτητα τους στο νέο περιβάλλον ισχύος.

Για παράδειγμα, χώρες με περιφερειακές φιλοδοξίες, όπως η Τουρκία, θα επιδίωκαν να αξιοποιήσουν το κενό ηγεσίας, προβάλλοντας έναν πιο αυτόνομο και αναβαθμισμένο στρατηγικό ρόλο εντός της Συμμαχίας και στο ευρύτερο περιφερειακό της περιβάλλον.

Υπό αυτές τις συνθήκες, το ερώτημα δεν είναι μόνο πώς θα αναδιαμορφωθεί το ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας, αλλά και ποια θα είναι η θέση χωρών όπως η Ελλάδα σε αυτό το νέο, ρευστό και ανταγωνιστικό περιβάλλον.

Συγκεκριμένα, για την Ελλάδα, μια τέτοια εξέλιξη θα έχει άμεσες και πολυεπίπεδες στρατηγικές επιπτώσεις.

Λόγω της γεωγραφικής της θέσης και του ρόλου της ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων, καλούμενη να διαχειριστεί ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας.

Ειδικότερα, ως κρίσιμος γεωστρατηγικός παράγοντας στη νοτιοανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας, η Ελλάδα αποκτά ιδιαίτερη επιχειρησιακή και πολιτική βαρύτητα, ιδίως σε μια συγκυρία όπου η ευρωπαϊκή ασφάλεια θα πρέπει να αναδομηθεί χωρίς την άμεση αμερικανική εγγύηση.

Η απουσία των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ είναι βέβαιο επίσης, ότι θα μετατοπίσει το βάρος της αποτροπής προς τα ευρωπαϊκά κράτη, αναδεικνύοντας την ανάγκη για αυξημένη στρατιωτική ικανότητα, ταχύτερη λήψη αποφάσεων και βαθύτερη επιχειρησιακή ενοποίηση. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα θα κληθεί να διαδραματίσει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο, όχι μόνο ως καταναλωτής ασφάλειας, αλλά ως παράγοντας σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου όπου διασταυρώνονται ενεργειακά, γεωπολιτικά και στρατιωτικά συμφέροντα.

Συγκεκριμένα, ως χώρα που διαθέτει σημαντικές κρίσιμες υποδομές και δυνατότητες προβολής ισχύος, μπορεί να λειτουργήσει ως κόμβος επιχειρησιακής υποστήριξης και περιφερειακής αποτροπής. Ωστόσο, ο ρόλος αυτός δεν είναι αυτονόητος ούτε χωρίς προκλήσεις, καθώς συνδέεται άμεσα με τη συνολική ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή και τις σχέσεις με γειτονικά κράτη.

Ειδικότερα, η αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα αναδιαμορφώσει ριζικά τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή, που εκτείνεται από τα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο έως τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία είναι πιθανό να επιδιώξει την περαιτέρω ενίσχυση του ρόλου της ως περιφερειακής δύναμης, γεγονός που θα αυξήσει τις πιέσεις στο περιβάλλον ασφάλειας της Ελλάδας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η αποτρεπτική ισχύς της χώρας δεν θα εξαρτηθεί μόνο από τις επιχειρησιακές της δυνατότητες, αλλά κυρίως από την ικανότητά της να διαμορφώνει συμμαχίες και να επηρεάζει ενεργά τους συσχετισμούς ισχύος, τόσο εντός όσο και εκτός του ΝΑΤΟ.

Την ίδια στιγμή, η ευρύτερη περιφερειακή αστάθεια αναμένεται να ενταθεί.

Ειδικότερα, στην Ανατολική Μεσόγειο, η μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής εμπλοκής θα μπορούσε να ενισχύσει τη δράση ανταγωνιστικών δυνάμεων, διευρύνοντας τα περιθώρια ρωσικής επιρροής και επιβαρύνοντας περαιτέρω ένα ήδη σύνθετο και ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον.

Παράλληλα, στα Δυτικά Βαλκάνια, η απουσία της αμερικανικής πολιτικής και στρατιωτικής παρουσίας ενδέχεται να οδηγήσει σε αναζωπύρωση εθνικιστικών τάσεων, επαναφέροντας δυναμικές αποσταθεροποίησης σε μια περιοχή ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια της Ελλάδας.

Σε μια τέτοια εξέλιξη, η Ελλάδα θα κληθεί να δεσμεύσει πόρους στα βόρεια σύνορά της και να εστιάσει την προσοχή της σε περισσότερα του ενός στρατηγικά μέτωπα.

Πέραν των γεωπολιτικών παραμέτρων, είναι βέβαιο ότι θα ανακύψουν και κρίσιμα ζητήματα επιχειρησιακού χαρακτήρα, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών οπλικών συστημάτων βασίζεται σε αμερικανικής προέλευσης τεχνολογία και υποστήριξη.

Συνεπώς, μια ενδεχόμενη αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να επηρεάσει την αλυσίδα υποστήριξης, τη διαθεσιμότητα ανταλλακτικών και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα κρίσιμων μέσων, δημιουργώντας την ανάγκη για ταχεία προσαρμογή και αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων.

Ταυτόχρονα, το καθεστώς λειτουργίας και αξιοποίησης στρατηγικών υποδομών, όπως οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα, θα εισερχόταν σε μια νέα φάση επαναπροσδιορισμού, με άμεσες συνέπειες για τη στρατηγική ισορροπία στην περιοχή.

Ωστόσο, το νέο αυτό περιβάλλον δεν δημιουργεί μόνο προκλήσεις, αλλά και σημαντικές ευκαιρίες.

Η ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας, η οποία ήδη συζητείται εντατικά σε πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο, ενδέχεται να αναδείξει την Ελλάδα σε κρίσιμο πυλώνα της νότιας πτέρυγας ενός περισσότερο αυτόνομου ευρωπαϊκού συστήματος ασφάλειας.

Η γεωστρατηγική της θέση, σε συνδυασμό με τις επιχειρησιακές δυνατότητες των Ενόπλων Δυνάμεων και τη διαχρονική της συμμετοχή σε αποστολές της Συμμαχίας, της προσδίδουν συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Σε αυτό το πλαίσιο, καθίσταται σαφές ότι η διατήρηση και ενίσχυση κρίσιμων δομών διοίκησης και ελέγχου αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τη θέση και τον ρόλο της Ελλάδας στο νέο περιβάλλον ασφάλειας.

Η σημασία αυτή καθίσταται ακόμη πιο εμφανής, αν ληφθεί υπόψη η διεθνής πρακτική.

Είναι χαρακτηριστικό ότι χώρες με αναθεωρητικές φιλοδοξίες επιδιώκουν συστηματικά την αναβάθμιση του ρόλου τους μέσω της δημιουργίας ή φιλοξενίας νέων στρατηγικών δομών διοίκησης και ελέγχου επιδιώκοντας να καλύψουν πιθανά κενά ισχύος και να ενισχύσουν τη θεσμική τους επιρροή εντός της Συμμαχίας.

Ενδεικτική είναι η πρωτοβουλία της Τουρκίας, η οποία στα τέλη Μαρτίου 2026 ανακοίνωσε την ίδρυση νέας Πολυεθνικής Ναυτικής Διοίκησης /Στρατηγείου του ΝΑΤΟ (NATO Maritime Component Command - MCC) στην περιοχή Anadolukavagi (Αναντολού Καβαγί) στο Μπέικοζ της Κωνσταντινούπολης με στόχο τον έλεγχο των στενών του Βοσπόρου στο πλαίσιο του Νοτιοανατολικού Περιφερειακού Σχεδίου της Συμμαχίας και υπό τουρκική διοίκηση.

Υπό τις συνθήκες αυτές, αναδεικνύεται η σημασία της προσεκτικής στάθμισης των επιλογών που επηρεάζουν τη στρατηγική βαρύτητα της Ελλάδας, ιδίως σε ό,τι αφορά τη διατήρηση και ενίσχυση κρίσιμων δομών διοίκησης και ελέγχου, οι οποίες συνδέονται άμεσα με τη θέση της χώρας στο υπό διαμόρφωση νέο ευρωπαϊκό και συμμαχικό αρχιτεκτονικό πλαίσιο ασφάλειας.

Παράλληλα, η εμβάθυνση διμερών και πολυμερών συνεργασιών, ιδίως με ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Πολωνία και η Ρουμανία, αλλά και με περιφερειακούς εταίρους στην Ανατολική Μεσόγειο, μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής ισχύος.

Επιπλέον, σχήματα συνεργασίας όπως οι τριμερείς ή τετραμερείς πρωτοβουλίες με την Κύπρο και άλλες χώρες της περιοχής αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς μπορούν να συμβάλουν στη διαμόρφωση ενός πλέγματος ασφάλειας πέραν των παραδοσιακών δομών.

Εν κατακλείδι, σε ένα ενδεχόμενο αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, η Ελλάδα μετατρέπεται σε βασικό πυλώνα της υπό διαμόρφωση ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφάλειας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Η εξέλιξη αυτή συνεπάγεται αυξημένες ευθύνες, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί και αντικειμενική δυνατότητα αναβάθμισης του διεθνούς

της ρόλου, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει έγκαιρη στρατηγική προσαρμογή.

Το κρίσιμο, ωστόσο, ζητούμενο παραμένει η ικανότητα της Ευρώπης να κινηθεί με την απαιτούμενη ταχύτητα, συνοχή και πολιτική βούληση, ώστε να καλύψει το κενό ισχύος που ενδεχομένως θα αφήσει μια αμερικανική αποχώρηση. Οι συζητήσεις περί ενός «ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ» ή μιας ενισχυμένης ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας καταδεικνύουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε τεκτονικές αλλαγές όπου η Ελλάδα καλείται να αξιολογήσει στρατηγικά και να κινηθεί άμεσα και με στρατηγική ευελιξία (όπως έπραξε με την πρόσφατη αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, συμπαρασύροντας και τους εταίρους της), με στόχο την ενίσχυση του γεωπολιτικού της ρόλου στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τέλος, θα πρέπει να επισημανθεί ότι για την Ελλάδα, η αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ δημιουργεί ένα σύνθετο, αλλά όχι απαραίτητα αρνητικό στρατηγικό περιβάλλον.

Η ήδη ανεπτυγμένη διμερής στρατηγική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η αυξημένη γεωπολιτική σημασία της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και ο ρόλος της ως κόμβου ενέργειας και ασφάλειας, συνθέτουν ένα πλαίσιο στο οποίο η Ελλάδα μπορεί να παραμείνει σημαντικός εταίρος των ΗΠΑ, ακόμη και σε συνθήκες αναπροσαρμογής της αμερικανικής παρουσίας στο ΝΑΤΟ.

Υπό αυτή την οπτική, η σχέση Ελλάδας–ΗΠΑ δεν αποδυναμώνεται, αλλά μετασχηματίζεται, αποκτώντας περισσότερο διμερή, επιχειρησιακό και γεωστρατηγικό χαρακτήρα, πέραν της αυστηρής θεσμικής διάστασης της Συμμαχίας.

Η Ελλάδα άλλωστε, σύμφωνα με το νέο αμερικανικό δόγμα που περιγράφεται στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ πληροί τις προϋποθέσεις που έχει θέσει ο Αμερικανός Πρόεδρος κ. Τράμπ για να αποτελεί στρατηγικό σύμμαχο των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η υψηλή συμμετοχή της στις αμυντικές δαπάνες του ΝΑΤΟ, η ενεργός εμπλοκή της σε περιφερειακά σχήματα ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, η στρατηγική της σχέση με το Ισραήλ καθώς και η συνεπής της στάση ως αξιόπιστου συμμάχου, ενισχύουν τη θέση της στη νέα αμερικανική στρατηγική ασφαλείας.

Στο πλαίσιο αυτό, η στρατηγική επιλογή του Πρωθυπουργού  να παράσχει στρατιωτικές διευκολύνσεις στις ΗΠΑ (παρά τις αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας) για τον πόλεμο κατά του Ιράν, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη διάθεση της βάσης της Σούδας, καθιστούν την Ελλάδα παράγοντα αυξημένης γεωπολιτικής σημασίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες. 

Το γεγονός άλλωστε, ότι σε δηλώσεις του ο Πρόεδρος Τράμπ έχει εκφράσει την ικανοποίησή του για χώρες όπως η Ελλάδα που παρείχαν στήριξη στην αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν επιβεβαιώνει την ανωτέρω επιχειρηματολογία.

Κοντολογίς, ένας ενδεχόμενος μετασχηματισμός του ΝΑΤΟ λόγω της αμερικανικής αποδέσμευσης συνιστά καθοριστικό παράγοντα αναδιαμόρφωσης της στρατηγικής θέσης της Ελλάδας στο νέο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον ασφάλειας.

Για την Ελλάδα, ο νέος γεωστρατηγικός της ρόλος δεν θα κριθεί από την παθητική προσαρμογή στις εξελίξεις, αλλά από την ικανότητά της να λειτουργήσει ως ενεργός διαμορφωτής τους.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα καλείται να αντιμετωπίσει τα νέα δεδομένα ασφαλείας όχι ως απειλή, αλλά ως πεδίο στρατηγικής αναδιάταξης και ευκαιριών.

Η θέση της στο νέο ευρωπαϊκό και διεθνές σύστημα ασφάλειας δεν θα είναι προκαθορισμένη, αλλά θα είναι αποτέλεσμα επιλογών, συμμαχιών και διαρκούς ενίσχυσης της εθνικής στρατηγικής της παρουσίας.

Το διακύβευμα, επομένως, δεν είναι απλώς η προσαρμογή στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας, αλλά η ενεργή συμμετοχή στη διαμόρφωσή της.

Η Ελλάδα διαθέτοντας σαφή στρατηγικό προσανατολισμό, σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική ηγεσία, αξιόπιστη και ισχυρή αποτρεπτική ισχύ, καθώς και την ικανότητα να διαμορφώνει κρίσιμες συμμαχίες σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, δύναται να αναδειχθεί σε καθοριστικό παράγοντα σταθερότητας και ισχύος στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο.

Λατινοπούλου: “Ο Μητσοτάκης με την απαγόρευση των social media ουσιαστικά θεωρεί τους γονείς “ανίκανους” να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους”

•Ο Μητσοτάκης με την απαγόρευση των social media ουσιαστικά θεωρεί τους γονείς “ανίκανους” να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους.

•Αντί 7 χρόνια να βάλει μάθημα στα σχολεία για τα social media, να εκπαιδευτούν τα παιδιά και να επιταχύνει την απονομή δικαιοσύνης για εγκλήματα μέσω διαδικτύου επέλεξε να αυτοπροσδιοριστεί “σωτήρας” των παιδιών με ανεφάρμοστα μέτρα κομμουνιστικής πολιτικής.

Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο

Πρωθυπουργός: - Οι προβλέψεις για το μέλλον της οικονομίας ... είναι εξαιρετικά δυσοίωνες έως και ενδεχομένως τραγικές!!

Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω ευχόμενος, πιστεύω διερμηνεύοντας τα αισθήματα όλου του κοινοβουλίου, θερμά περαστικά στον Γιώργο Μυλωνάκη, ο οποίος περνάει μία μεγάλη περιπέτεια υγείας. Είμαι σίγουρος ότι θα βγει νικητής και από αυτή τη δοκιμασία και σύντομα θα είναι πάλι κοντά μας.

Κύριε Ανδρουλάκη, ανταποκρίνομαι προφανώς στο αίτημά σας γι’ αυτή τη συζήτηση, αλλά πρέπει να ξεκινήσω λέγοντας ότι λυπάμαι τόσο για το περιεχόμενο όσο και για τη συγκυρία μέσα στην οποία διεξάγεται. Διότι καθώς ο διεθνής ορίζοντας «σκοτεινιάζει» το παρόν, εσείς επιλέγετε να αξιοποιήσετε αυτό το σημαντικό εργαλείο το οποίο έχετε στη διάθεσή σας, μία προ ημερησίας διάταξης συζήτηση, για να αναμασάτε το παρελθόν.

Και όταν σήμερα ζητούμενο είναι η ενότητα, ίσως περισσότερο παρά ποτέ ενόψει των μεγάλων γεωπολιτικών προκλήσεων, εσείς ανασύρετε αφορμές διχασμού. Και σε στιγμές που η πατρίδα μας χρειάζεται σιγουριά και προοπτική, νομίζω ότι μένετε κολλημένος σε συνθήματα του χθες.

Σήμερα δεν θα έπρεπε να μιλάμε για τα θέματα του κράτους δικαίου -χωρίς να υποτιμώ καθόλου τη σημασία της σημερινής συζήτησης. Θα έπρεπε να συζητούμε για τα όσα συμβαίνουν στο Ιράν, στη Μέση Ανατολή, στον Λίβανο. Θα έπρεπε να συζητούμε για την αμυντική παρουσία της Ελλάδος στην Κύπρο.

Θα έπρεπε, πρωτίστως, να συζητούμε για τις σημαντικές, αναπόδραστες οικονομικές συνέπειες της κρίσης στην ελληνική οικονομία και το πώς μπορούν αυτές να αντιμετωπιστούν ή τουλάχιστον να μετριαστούν.

Αντί λοιπόν να συζητούμε αυτά σήμερα, τα οποία σας διαβεβαιώνω είναι τα θέματα τα οποία απασχολούν πρώτα και πάνω απ’ όλα την ελληνική κοινωνία -τα ζητήματα της ακρίβειας, των ανατιμήσεων, της κατάστασης που διαμορφώνεται στην αγορά των καυσίμων-, είμαστε εδώ ακόμα μια φορά για να δώσουμε απαντήσεις σε ερωτήματα τα οποία έχουν τεθεί, αντικρούοντας ξανά και ξανά παλιές και έωλες κατηγορίες, οι οποίες έχουν και διαψευστεί αλλά έχουν και κριθεί.

Επιμένω σε αυτή την αντίφαση, τη μεγάλη αντίφαση, του τι συζητούμε σήμερα εμείς στο κοινοβούλιο, τι συζητάει η ελληνική κοινωνία έξω από την αίθουσα αυτή, ποια είναι η πραγματική συγκυρία. Γιατί μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι αδυνατούμε συνολικά ως Βουλή να δούμε τη χώρα μας ενταγμένη σε έναν κόσμο που αλλάζει. Και τη «φυλακίζουμε», μέσα από τις συζητήσεις και τα θέματα τα οποία επιλέγουμε να αναδεικνύουμε, σε μια πολύ στενή μικροκομματική ματιά.

Με άλλα λόγια, σε μια εποχή που οι κίνδυνοι πληθαίνουν γύρω μας, σε μία εποχή που η παγκόσμια οικονομία κλονίζεται, σε μία εποχή που οι προβλέψεις για το μέλλον της οικονομίας, σε περίπτωση περαιτέρω παράτασης αυτής της σύγκρουσης, είναι εξαιρετικά δυσοίωνες έως και ενδεχομένως τραγικές, αδυνατούμε το αυτονόητο: να διακρίνουμε τα μεγάλα και τα σοβαρά από τα μικρότερα και τα λιγότερο σοβαρά, προτάσσοντας όσα θα έπρεπε να μας ενώνουν, διαχειριζόμενοι με ωριμότητα ευαίσθητα θέματα τα οποία αφορούν την εθνική ασφάλεια και κυρίως στρέφοντας το βλέμμα προς προκλήσεις οι οποίες έρχονται και όχι σε υποθέσεις οι οποίες έχουν ήδη πάρει τη θέση τους στον χρόνο.

Αποκλειστικό: - Πότε θα χορηγηθούν τα αναδρομικά, για την ΕΑΣ, στους αποστράτους.

 

     Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα, με την διευθύντρια του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, σχετικά με τον χρόνο καταβολής των αναδρομικών που προέρχονται από την εισφορά αλληλεγγύης συνταξιούχων (ΕΑΣ) μου είπε πως, όσοι απόστρατοι έχουν παραλάβει από την Γενική Διεύθυνση Συντάξεων Δημοσίου, το έγγραφο με θέμα: "Έκδοση Χρηματικού Εντάλματος  Πληρωμής" και με ημερομηνία από 20/10/2025 μέχρι έως 30/10/2025 θα πληρωθούν μέχρι τις αρχές   Μαΐου       

Αλυσοδεμένοι με τη Φτώχεια οι Έλληνες! - Καταφθάνουν οι Συντάξεις των 800 Ευρώ Μεικτά, Ακόμη και με 40 Χρόνια Ασφάλισης!!. - Ο Πίνακας της Πανωλεθρίας

 

Τεκμαρτή φορολόγηση και κατ’ έτος αύξηση των εισφορών έχουν εκτινάξει τις οφειλές προς τον ΕΦΚΑ στα 51,3 δις ευρώ

Σύμφωνα με αξιόπιστα στοιχεία, στις 31-1-2026 που εξέπνευσε η προθεσμία για δήλωση ασφαλιστικής κλάσης, οι συνολικά 1.415.812 μη μισθωτοί ασφαλισμένοι στον ΕΦΚΑ, κατανέμονται όπως παρακάτω ανάλογα με τη δήλωσή τους:

1η ασφαλ. κατηγορία 1.013.337    71,57%

2η ασφαλ. κατηγορία 130.763     9,24%

3η ασφαλ. κατηγορία 36.695      2,59%

4η ασφαλ. κατηγορία 19.991      1,41%

5η ασφαλ. κατηγορία 10.021       0,71%

6η ασφαλ. κατηγορία 12.228 0,86%

Ειδικά μισθολόγια  δημοσίου             192.777        13,62%  

ΣΥΝΟΛΟ                                        1.415.812         100%

Από τον ανωτέρω πίνακα προκύπτει ότι τις χαμηλότερες ασφαλιστικές κατηγορίες (1η και 2η) επέλεξε το 80,81% (71,57% + 9,24%) των ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών, δηλαδή 1.144.000  ασφαλισμένοι, οι οποίοι θα οδηγηθούν στο μέλλον στην απολαβή χαμηλών συντάξεων (κατά μέσο όρο σύνταξη 800 ευρώ μεικτά, ακόμη και με 40 χρόνια ασφάλισης!!).

Η ΕΝΥΠΕΚΚ έχει ζητήσει επανειλημμένως την κατάργηση ή την αναστολή τής εφαρμογής τής διάταξης του ν. 4670/2020 που προβλέπει από 1-1-2023 την κατ’ έτος αύξηση των εισφορών των μη μισθωτών (επαγγελματιών, επιστημόνων, αγροτών, αλιέων, κτηνοτρόφων κ.λπ.) ανάλογα και αυτόματα με τον πληθωρισμό, αφού την τετραετία 2023-2026 οι ασφαλιστικές τους εισφορές έχουν αυξηθεί κατά 18,2%, που είναι η μεγαλύτερη αύξηση στην Ευρώπη των 47 κρατών.

Επίσης η ΕΝΥΠΕΚΚ είχε ζητήσει την κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης των αγροτών και όλων των μικρομεσαίων που επιβλήθηκε από τη σημερινή κυβέρνηση και είναι ο πιο «σκληρός» φόρος σήμερα στην ΕΕ.

Τεκμαρτή φορολόγηση και κατ’ έτος αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών έχουν εκτοξεύσει τις οφειλές όλων των ελεύθερων επαγγελματιών, επιστημόνων, αγροτών, κτηνοτρόφων, αλιέων κ.λπ. προς τον ΕΦΚΑ. Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία από την 4η Τριμηνιαία Έκθεση Προόδου έτους 2025 του ΚΕΑΟ/ΕΦΚΑ, οι οφειλές στο ΚΕΑΟ ανέρχονται στα 51,3 δις εμποδίζοντας πάνω από 300.000 ασφαλισμένους να βγουν στη σύνταξη.

Γι’αυτό επιβάλλεται άμεσα διαγραφή των παλαιών οφειλών καθώς και των προσαυξήσεων προκειμένου να αντιμετωπιστεί ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά προβλήματα που δημιούργησε η σημερινή κυβέρνηση.

Αλέξης Π. Μητρόπουλος

Πανεπιστημιακός-Πρόεδρος ΕΝΥΠΕΚΚ

Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://enypekk.gr/2026/04/16/alexis-mitropoulos-8-stous-10-epangelmaties-agrotes-epelexan-chamiles-asfalistikes-klaseis-kai-to-2026

Πόσα χρήματα πρέπει να επιστρέψει στο Δημόσιο ο κ. Λαζαρίδης χωρίς τις υπερωρίες και τα οδοιπορικά!!! - Αναλυτικός Πίνακας

 

Στα 235.000 ευρώ εκτιμά ο πρόεδρος των Δημοκρατών πως ανέρχονται τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά, καθώς όπως ανέφερε ο κ. Κασσελάκης μάλλον ο κ. Λαζαρίδης «δεν θα έμαθε χρηματοοικονομικά στο College of Southeastern Europe-Monkey».

Ο πρόεδρος των «Δημοκρατών» ήταν αυτός που ανέδειξε το θέμα και συνεχίζει ακόμη και τώρα, μετά και την παραδοχή Λαζαρίδη για το αμαρτωλό παρελθόν του, να τον στριμώχνει στον τοίχο.

Συγκεκριμένα, αυτή τη φορά, ο κ. Κασσελάκης υπολόγισε τα χρήματα που πρέπει να επιστρέψει στο Δημόσιο ο κ. Λαζαρίδης -κάτι που ζήτησε και ο ίδιος εξάλλου-, διότι ο κ. Λαζαρίδης «μάλλον δεν θα έμαθε χρηματοοικονομικά στο College of Southeastern Europe-Monkey».

Ο κ. Κασσελάκης έχει αναρτήσει έναν πίνακα με τα όσα χρωστά ο κ. Λαζαρίδης και εκτιμά πως το ποσό αυτό ανέρχεται στα 235.024 ευρώ.

Το μόνο «φάουλ» του προέδρου των Δημοκρατών είναι ότι δεν διευκρινίζει αν τα ποσά που έχει σημειώσει είναι... αποπληθωρισμένα, καθώς ο διορισμός του κ. Λαζαρίδη έγινε πριν αρκετά χρόνια.

Σημειώνει μάλιστα πως στους υπολογισμούς του δεν έχουν συμπεριληφθεί οι υπερωρίες και τα οδοιπορικά που έχει εισπράξε

πηγή:https://www.efsyn.gr/politiki/paraskinia/508351_o-kasselakis-ypologise-ta-hrimata-poy-prepei-na-epistrepsei-o-lazaridis#goog_rewarded

Στρατός Ξηράς: Η κρίσιμη κατάσταση του αρματικού δυναμικού και η «καμπάνα» που πρέπει να χτυπήσουμε προς τη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας

 

Οι χώρες όλης της Ευρώπης καταβάλλουν – τη τελευταία τετραετία – σημαντικές προσπάθειες ανασύστασης, αναβάθμισης και κυρίως αύξησης τους στόλου του αρματικού τους δυναμικού. Αυτό προέκυψε ως συμπέρασμα μετά την ρωσική επίθεση κατά της Ουκρανίας, το Φεβρουάριο του 2022. Την Ευρωπαϊκή τάση ακολουθεί, για τους δικούς της λόγους και η Τουρκία, αναβαθμίζοντας σταδιακά τους διατιθέμενους τύπους αρμάτων και εισάγοντας σε χρήση – ευτυχώς με πολύ μεγάλη καθυστέρηση – το νέο άρμα ALTAY. Η Ελλάδα κινείται προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Από το Δεκέμβριο του 2024, ξεκίνησε τη συρρίκνωση της οροφής του αρματικού δυναμικού, απομειώνοντας κατά 250 περίπου άρματα, τον ενεργό της στόλο. Αποσύρθηκαν περί τα 140+ LEO 1A5, μικρός αριθμός αρμάτων LEO 2A4, τα τελευταία Μ 60 Α3 που υπήρχαν σε χρήση καθώς και ικανός αριθμός Μ 48Α5 MOLF.

Η απομείωση των ενεργών αρμάτων, αφορά τόσο το θέατρο επιχειρήσεων του Έβρου, όσο και θέατρο επιχειρήσεων των νήσων του Ανατολικού Αιγαίου. Ο ίδιος ο υπουργός άμυνας, Νίκος Δένδιας επεσήμανε πρόσφατα, σκωπτικά, στη Βουλή, ότι η Ελλάδα διατηρούσε μονάδα αρμάτων έναντι Βαλκανικής χώρας (υπονοούσε την Αλβανία) που δεν διαθέτει κανένα άρμα! Η δήλωση ήταν εξαιρετικά άστοχη, γιατί έντεχνα απέκρυπτε την περιοχή που προβλεπόταν να δράσει επιχειρησιακά η συγκεκριμένη μονάδα, αναφερόμενος εμφατικά, μόνο στη περιοχή στάθμευσή της στην ειρήνη. Προφανώς είναι οπαδός της ιδέας, τα πάντα να προωθηθούν εγγύς των πιθανών περιοχών των επιχειρήσεων και τίποτε να μην διατηρείται κλιμακωμένο εις βάθος προκειμένου να διατηρείται επαρκές όγκος εφεδρειών

Η μείωση της οροφής των αρμάτων προβλήθηκε ως προσπάθεια «νοικοκυρέματος» του Στρατού μας, αποκρύπτοντας ότι αυτό στην πραγματικότητα επιβλήθηκε από 2 κύριες αιτίες: την μη επαρκή υποστήριξη του αρματικού δυναμικού και την σημαντικότατη συρρίκνωση του ανθρώπινου δυναμικού. Συνεπώς οι συρρίκνωση των μονάδων αρμάτων – και όχι μόνον – επιβλήθηκε για να βελτιωθεί, αριθμητικά, η επιχειρησιακή διαθεσιμότητα των αρμάτων, μέσω προσπορισμού ανταλλακτικών από αυτά που τίθενται σε «μακρά αποθήκευση», αλλά και για να αυξηθούν – ει δυνατόν – οι οροφές του ανθρώπινου δυναμικού στις υπόλοιπες μονάδες. Δυστυχώς και στους δύο τομείς: επιχειρησιακή διαθεσιμότητα και αύξηση ανθρώπινου δυναμικού, δεν έχει αποφασιστεί και ούτε έχει δρομολογηθεί κάτι το ουσιαστικό. Η κατάσταση εντός διετίας (μέχρι τα τέλη του 2028) θα οδηγηθεί σε κατάρρευση…  Στη πραγματικότητα ,θα καταρρεύσει στους συγκεκριμένους τομείς, η περίφημη «Ατζέντα 2030»

Η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, αύξησε τα επίπεδα της διεθνούς ανασφάλειας και πλήττει τις δυτικές οικονομίες (και όχι μόνον) με την εκτόξευση των τιμών των καυσίμων. Κάποιοι και στην Ελλάδα, έχουν αρχίσει να συζητούν, εντός Κυβέρνησης, για την ανάγκη δρομολόγησης μεγάλων κοινών ευρωπαϊκών προγραμμάτων τόνωσης της ευρωπαϊκής οικονομίας, αντιστοίχων με αυτά που έλαβαν χώρα κατά τη περίοδο της πανδημίας του κορονοϊού (Ταμείο Ανάκαμψης κλπ). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι επιζητούνται κοινές ευρωπαϊκές οικονομικές λύσεις που βασικά θα τις χρησμοδοτήσουν οι χώρες του πλουσίου Ευρωπαϊκού Βορρά, με προεξάρχουσα τη Γερμανία. Εδώ λοιπόν «προβάλλει» και η διπλωματία των εξοπλισμών…

Οι Γερμανοί παράγουν άρματα και παντοειδές χερσαίο υλικό (και όχι μόνον) και δεν μπορούμε να τους αγνοούμε, επιδεικτικά, όταν επιζητούμε – εκ νέου – να πρωτοστατήσουν στην κοινή ευρωπαϊκή διαχείριση της νέας ενεργειακής και οικονομικής κρίσης. Την τάση αυτή αξιοποιούν και εγχώρια επιχειρηματικά συμφέροντα με ιδιαίτερους δεσμούς με τη γερμανική αμυντική βιομηχανία… Η όποια προσπάθεια αφορά την αναβάθμιση αριθμού αρμάτων LEO 2A4 που επί 20ετία, μετά την απόκτησή τους, έχουν αφεθεί, από την Ελλάδα, «στη τύχη τους». Αναλογιστείτε σήμερα πόσο κοστίζει ένα καινούργιο άρμα μάχης και τι κονδύλια απαιτούνται για τη προμήθεια νέων αρμάτων μάχης…

Η Κύπρος και η Εθνική Φρουρά βρίσκονται επίσης σε δύσκολη θέση. Πολλά οπλικά της συστήματα (βλέπε άρματα T-80U και ΤΟΜΑ BMP-3) δεν υποστηρίζονται, μετά τη διάρρηξη των σχέσεων με τη Ρωσία και απαιτείται η αντικατάστασή τους. Η απόκτηση ικανού αριθμού Ελληνικών LΕΟ 1Α5, προβάλλει, αυτή τη περίοδο, ως η μοναδική λύση. Η απόκτηση μεταχειρισμένων MERKAVA III δεν συζητείται από τους Ισραηλινούς, λόγω της κατακόρυφης αύξησης της έντασης στη περιοχή τους και των πολεμικών επιχειρήσεων που διεξάγουν. Επιπρόσθετα, καμία δυτική χώρα δεν διαθέτει αποθηκευμένα άρματα μάχης, σε αξιόλογη κατάσταση και ότι υπήρχε «σκουπίστηκε» και διατέθηκε στη μαχόμενη Ουκρανία. Συνεπώς η σοβαρή πιθανότητα απόκτησης μεταχειρισμένων αρμάτων LEO 1A5, από την Ελλάδα, που στη συνέχεια θα πρέπει να υποβληθούν σε πρόγραμμα εργοστασιακής συντήρησης – αναβάθμισης, ίσως οδηγήσει σε κοινό πρόγραμμα αξιοποίησης και των Ελληνικών LEO 1A5, ως αντάλλαγμα για τη παραχώρησή τους, αλλά και για την επίτευξη οικονομιών κλίμακας, για το αρματικό δυναμικό των δύο χωρών που ούτως ή αλλιώς τις συνδέει αμυντικά και το «Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου»

(Υ.Γ: Τα Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη ή τα drones δεν αναιρούν την ανάγκη τήρηση ισχυρών και ταχυκίνητων τεθωρακισμένων και μηχανοκίνητων σχηματισμών ειδικά στο Θέατρο Επιχειρήσεων της Θράκης. Οι νέες τεχνολογίες όπως τα drones συμπληρώνουν τις υφιστάμενες επιχειρησιακές δυνατότητες των τεθωρακισμένων και μηχανοκίνητων σχηματισμών και δεν αναιρούν παραδοσιακά οπλικά συστήματα μεγάλης ισχύος πυρός και υψηλής ευκινησίας ικανών να διεξάγουν πόλεμο των ελιγμών. Τα drones δεν αποτελούν πανάκεια και είναι λάθος να αντιμετωπίζονται ως τέτοια λύση για πάσα νόσο του αμυντικού σχεδιασμού. Επίσης, τα drones από μόνα τους δεν διεξάγουν αντεπιθέσεις εάν απωλεσθεί εθνικό έδαφος ούτε μπορούν  να διεξάγουν χερσαίες επιχειρήσεις πολέμου υψηλής εντάσεως πραγματοποιώντας ελιγμό επί του πεδίου ικανού να δημιουργήσει εδαφικό τετελεσμένο. Τα drones είναι ένα απαραίτητο εργαλείο και καλώς γίνονται ενέργειες προς αυτή τη κατεύθυνση αλλά δεν είναι πανάκεια. Και έχουμε αποδώσει τα εύσημα για τις προσπάθειες που γίνονται από την πολιτική  και στρατιωτική ηγεσία. Τα γράφουμε καλόπιστα και καλοπροαίρετα αυτά όχι προς τη στρατιωτική ηγεσία του ΓΕΕΘΑ και του ΓΕΣ που γνωρίζουν από πρώτο χέρι τη κατάσταση αλλά πρωταρχικά προς τη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας).

πηγή:https://defencereview.gr/kentrika/ellinikos-stratosi-krisimi-katastas/