ΘΑ ΤΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ……………….
Στο φως ήλθε πρόσφατα μία απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας όπου με «πράσινο φως» από το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων, απονέμεται, η ιδιότητα του Εφέδρου Αξιωματικού και ο βαθμός του Αρχιπλοιάρχου «επί τιμή» στον Γενικό Γραμματέα του ΥΠΕΘΑ , και στον Αντιπρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους,που υπηρετεί στη ΓΔΑΕΕ . Ένας κορυφαίος , διορισμένος και καλοπληρωμένος από το προϋπολογισμό των Ενόπλων Δυνάμεων διοικητικός παράγοντας του Υπουργείου , με τεράστιο πλέον επιτελείο , για τα δεδομένα ενός Γενικού Γραμματέα ………….γίνεται τιμητικά ανώτατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού , γίνεται Αρχιπλοίαρχος «επι τιμή»………….επειδη έκανε την «δουλεια», για την οποία η πατρίδα τον χρυσοπληρώνει ……
Αν αυτή είναι η νέα εκδοχή της «ισχύος» στο ΥΠΕΘΑ, τότε οι στρατιωτικοί βαθμοί έχουν καταντήσει εργαλείο επιβράβευσης για τους ανθρώπους του συστήματος , για τους κομματικούς φίλους για τους συνεργάτες
……………….. πληρει το δόγμα «είναι 100% δικός μας» .
Η εν λόγω απόφαση προκαλεί προβληματισμό και ταυτόχρονα θυμηδία στην κοινωνία μας κυρίως όμως στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων , καθώς οι στρατιωτικοί βαθμοί φαίνεται να αποδίδονται με αδιαφανείς και όχι με αυστηρές διαδικασιες- αιτιολογισεις και πέραν των προβλεπόμενων από τον σχετικό νόμο , με φόντο βέβαια το κύμα των πρόσφατων «βίαιων αποστρατειών» Στελεχών ,του κύματος παραιτήσεων που ενδημεί τελευταία στις Ένοπλες Δυνάμεις και του αρνητικού κλίματος προσέλκυσης νέων στις παραγωγικές Σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων . Δεν είναι γνωστό ποια συγκεκριμένη προσφορά, ποια ακριβής υπηρεσία ή ποιο ειδικό σκεπτικό οδήγησε σε αυτή τη απονομή. 
Η “βιομηχανία” απονομής ανώτατων βαθμών σήμερα συνιστά υποβαθμιση του έργου των στελεχων και απαξίωσή των ιδιων των στελεχων.
Οι τιμητική απονομή βαθμών δεν μπορεί να είναι εργαλείο επικοινωνιακής πολιτικής του κάθε φιλόδοξου πολιτικού……………………, διότι ετσι εκμαυλίζεται και ο λόγος απονομής, αλλά και ο βαθμός που δίνεται, όπως επίσης και το δημόσιο λειτούργημα που έχει ανατεθεί στον πολιτικό .
Οι βαθμοί στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν είναι διακοσμητικοί τίτλοι για δημόσιες σχέσεις. Δεν είναι αναμνηστικά. Δεν είναι ένα ακόμη εργαλείο συμβολικής επιβράβευσης για πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην εξουσία………………….
Ο βαθμός καθιερώνει την ικανότητα για εκτέλεση ορισμένων καθηκόντων, δίνει δικαιώματα και επιβάλει υποχρεώσεις.
Ο θεσμός που ανέκαθεν υπήρχε, να δίδονται τιμητικές διακρίσεις σε ευπατρίδες Ελληνες, που συνδράμουν με δωρεές τις ΕΔ, την τελευταία περιοδο , έχει λάβει πρωτοφανείς διαστάσεις. Ο ΥΠΕΘΑ θεωρεί ότι η απονομή «επί τιμή» βαθμών σε εύπορους δωρητές, πολιτικά πρόσωπα και κρατικούς παράγοντες είναι θεσμικά ορθή, οφείλει όμως να το εξηγήσει δημόσια τι και ποιον εξυπηρετεί αυτή η βιομηχανία απονομών, τη στιγμή που ο πραγματικός στρατός μικραίνει και όσοι τον στήριξαν πραγματικά βλέπουν τη διαδρομή τους να κλείνει χωρίς την αναγνώριση που περίμεναν.
Και, κυρίως, ποιο μήνυμα εκπέμπεται προς τα στελέχη που υπηρετούν επί δεκαετίες για να φτάσουν –αν φτάσουν– σε αντίστοιχους βαθμούς;
Σίγουρα ενισχύεται η εντύπωση ότι οι βαθμοί μπορούν να λειτουργούν ως «τίτλοι τιμής» αποκομμένοι από την πραγματική υπηρεσία και εξυπηρετούν προσωπικές πολιτικές αυτών που τις προτείνουν ……. Όλα αυτα βεβαίως είναι στα πλαίσια «του στρατού των πολιτών»…..που ευαγγελίζεται σε όλα τα φόρουμ της ελληνικής ελίτ ο υπουργός .
Ναι, πρέπει να τιμηθούν όσοι ενισχύουν με δωρεές την πατρίδα μας και ειδικότερα τις Ενόπλες Δυνάμεις και προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες, όμως με τον τίτλο του «ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΗ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ» και με αντίστοιχη παρασημοφόρηση (τάγματα αριστείας), όπως προβλέπεται στον Νόμο 106/1975 - Περί των Ταγμάτων Αριστείας. Τίτλος που είναι εξαιρετικά τιμητικός και αποτυπώνει και την πραγματικότητα.
Εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε , να θυμίσουμε ότι η ελληνική ψυχή ανά τους αιώνες μεγαλούργησε επιδεικνύοντας δείγματα μεγαλοψυχίας, γενναιοδωρίας, υπερβάσεως του «εγώ», αλτρουισμού και αυτοθυσίας. Αυτές οι υψηλές αξίες και τα ιδανικά του Έλληνα νοηματοδοτούν την ύπαρξή του, συνυφαίνονται στενά με την ταυτότητά του και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής του κληρονομιάς.
Τα παραπάνω στοιχεία τα αναγνωρίζουμε στην προσωπικότητα των ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ , ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΔΩΡΗΤΩΝ -ΧΟΡΗΓΩΝ, οι οποίοι δεν παρέλειψαν να διαθέσουν μεγάλα χρηματικά ποσά για τη δημιουργία κοινωφελών έργων, για τον εξοπλισμό των Ενοπλων Δυνάμεων ,δείχνοντας έμπρακτα την έντονη φιλοπατρία και την ευγνωμοσύνη τους στον Έλληνα – συνάνθρωπο – συμπατριώτη. Οι Μεγάλοι Εθνικοί Ευεργέτες που διέθεσαν τεράστιες χρηματικές πιστώσεις και για τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων , είναι βέβαιο ότι ουδέποτε ζήτησαν να γίνουν «στρατηγοί»……………...
Κάποτε οι Εθνικοί Ευεργέτες περίμεναν το θάνατό τους μέχρι να γίνουν διάσημοι, δίνοντας το όνομά τους σε λεωφόρους και ιδρύματα. Οι σύγχρονοι χορηγοί δεν έχουν την ίδια υπομονή …………..όμως ΟΡΘΟΤΑΤΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΤΙΜΑ , ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΟΔΟΣΙΕΣ ΚΤΗΡΙΩΝ, ΠΤΕΡΥΓΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΚΛΠ, ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΟΜΩΣ ………..ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΦΑΝΦΑΡΟΝΙΣΜΟΥΣ , ΤΟΥΣ «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ » , ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΤΟΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ………..ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ «ΕΡΓΑ» ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ……..
Η Ελλάδα ευγνωμονούσα τους Εθνικούς Ευεργέτες, όρισε ως «Ημέρα Μνήμης και Τιμής Εθνικών Ευεργετών» την 30η Σεπτεμβρίου.
