Ενημέρωση των μελών μας επί των εισηγήσεων της ΕΑΑΣ στην προσεχή συνεδρίαση του ΔΣ/ΜΤΣ

 

1. Σε συνέχεια των σχετικών και υπό την ιδιότητά μου, τόσο ως Προέδρου της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ), όσο και ως μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΔΣ/ΜΤΣ), θεωρώ υποχρέωσή μου να εκφράσω την έντονη ανησυχία μου για τους μέχρι σήμερα χειρισμούς της υπόθεσης του Κεντρικού Μεγάρου ΜΤΣ, ενός περιουσιακού στοιχείου εξαιρετικά μεγάλης οικονομικής σημασίας για το Ταμείο και τους μερισματούχους του.

Η προστασία, η διαφύλαξη και η αποδοτική αξιοποίηση της περιουσίας του ΜΤΣ δεν αποτελούν απλώς διοικητική αρμοδιότητα, αλλά ουσιώδη υποχρέωση της Διοίκησής του, η οποία οφείλει να ενεργεί με τη δέουσα επιμέλεια, την απαιτούμενη ταχύτητα και πλήρη τεκμηρίωση, ιδίως όταν βρίσκονται σε εξέλιξη σοβαρές δικαστικές και διαπραγματευτικές διεκδικήσεις.

2. Η παρέλευση σημαντικού χρονικού διαστήματος, παρά τις κατ’ επανάληψη οχλήσεις της ΕΑΑΣ, χωρίς να έχουν, κατά την εκτίμησή μου, αναληφθεί όλες οι αναγκαίες και ουσιαστικές πρωτοβουλίες για την αποτελεσματική προάσπιση των συμφερόντων του ΜΤΣ δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς την επάρκεια της προετοιμασίας και τον συνολικό σχεδιασμό αντιμετώπισης της υπόθεσης.

3. Η ανησυχία αυτή εντείνεται από το γεγονός ότι απέναντι στο Ταμείο βρίσκονται εταιρικά και οικονομικά συμφέροντα μεγάλης οικονομικής επιφάνειας, με δυνατότητα αξιοποίησης εξειδικευμένων νομικών, οικονομικών και τεχνικών συμβούλων. Ειδικότερα, η νομική και διαπραγματευτική υποστήριξη της PICAR, επιβάλλει στο ΜΤΣ να προετοιμαστεί με αντίστοιχη σοβαρότητα, οργάνωση και επαγγελματική επάρκεια.

Δεν είναι δυνατόν το Ταμείο να αντιμετωπίζει μια τόσο σύνθετη και οικονομικά κρίσιμη υπόθεση χωρίς ολοκληρωμένη στρατηγική, έγκαιρη αξιολόγηση των κινδύνων και επαρκή εξειδικευμένη υποστήριξη.

4.Επισημαίνεται ότι η οικονομική ισχύς του αντιδίκου δεν προδικάζει την έκβαση μιας δικαστικής διαφοράς. Καθιστά, όμως, απολύτως αναγκαία την ισότιμη προετοιμασία σε επίπεδο νομικής επιχειρηματολογίας, αποδεικτικού υλικού, τεχνικής τεκμηρίωσης και σχεδιασμού των δικονομικών ενεργειών.

Υπογραμμίζονται τα παρακάτω:

    α. Την 11η Ιουλίου 2025 το Μετοχικό Ταμείο Στρατού κατέθεσε αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά τις PICAR Μονοπρόσωπης Ανώνυμης Εταιρείας Εμπορικής Εκμετάλλευσης (Μ.Α.Ε.Ε.Ε.) προκειμένου να αναπροσαρμοστεί το καταβαλλόμενο σήμερα μίσθωμα στο ποσό των 28.200.000 ευρώ ετησίως για το διάστημα από 11/07/2025 έως 28/02/2027. Η πράξη ορισμού συζήτησης για την ανωτέρω αγωγή του ΜΤΣ είχε ορισθεί η 21η Ιανουαρίου 2025 ημέρα Τετάρτη και ώρα 09:00 π.μ.

    β. Στις 22 Ιουλίου 2025 η PICAR M.Α.E.Ε.Ε. (11 ημέρες μετά την αγωγή του ΜΤΣ) κατέθεσε αγωγή κατά του Μ.Τ.Σ. ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών προκειμένου το Μ.Τ.Σ. να απόσχει από οποιαδήποτε ενέργεια για την απόδοση της χρήσης του μισθίου πριν τη λήξη της συμβατικής διάρκειας στις 28 Φεβρουαρίου 2052. Η πράξη ορισμού συζήτησης για την αγωγή της PICAR Μονοπρόσωπης Ανώνυμης Εταιρείας Εμπορικής Εκμετάλλευσης ορίσθηκε για τις 13 Νοεμβρίου 2026 ημέρα Παρασκευή και ώρα 09:00 π.μ.

  γ. Η PICAR M.A.E.E.E. με πρότασή της στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών κατά την διάρκεια της συζήτησης 21 Ιανουάριου 2025 της 2ης Αγωγής Αναπροσαρμογής Μισθώματος του ΜΤΣ κατάφερε με σύμφωνη γνώμη του ΜΤΣ η δεύτερη αγωγή αναπροσαρμογής να πάρει νέα ημερομηνία συζήτησης για τις 13 Νοεμβρίου 2026 ημέρα Παρασκευή.

To MΤΣ για λόγους που δεν γνωρίζουμε δέχθηκε την αναβολή αυτή χάνοντας την ευκαιρία εκδίκασης της αγωγής και δημιουργία θετικού νομικού δεδομένου για το Μ.Τ.Σ. και για τις υπόλοιπες εκκρεμούσες νομικές ενέργειες.

H PICAR-Μ.Α.Ε.Ε.Ε. επίσης κατάφερε να πάρει ημερομηνία πρώτης συζήτησης της από 22 Ιουλίου 2025 αγωγής της μετά από 16 μήνες (γεγονός ασυνήθιστο στο νομικό κόσμο).

Είναι προς το τέλος του 2026 χρονικό διάστημα που είναι πολύ κοντά στην λήξη της χρονικής διάρκειας της Σύμβασης του Μεγάρου στις 28/02/2027. Επίσης γνωρίζει ότι με Εφετείο και Άρειο Πάγο θα κερδίσει χρόνο.

6. Η PICAR Μ.Α.Ε.Ε.Ε με τις νομικές ενέργειες της κατάφερε και οι δυο ΜΙΣΘΩΤΙΚΕΣ αγωγές να εκδικαστούν στις 13 Νοεμβρίου 2026 από την ίδια δικαστή ενώ θα έπρεπε να εκδικαστούν στα μέσα του 2026 από διαφορετικούς δικαστές.

Τα αρνητικά αποτελέσματα για το ΜΤΣ:

     α. Καθυστέρηση της συζήτησης της 2ης Αγωγής Αναπροσαρμογής Μισθώματος με ότι αυτό συνεπάγεται.

     β. Εάν η Εκδίκαση της από 22 Ιουλίου 2025 αγωγή της η PICAR Μ.Ε.Ε.Ε.Ε γινόταν στα μέσα του 2026 με ένα θετικό αποτέλεσμα για το ΜΤΣ θα ήταν ενισχυτικό για την άσκηση Αγωγής Αποδόσεως Μισθίου του Κεντρικού Μεγάρου ΜΤΣ.

7. Η υπόθεση του Κεντρικού Μεγάρου ΜΤΣ δεν προσφέρεται για αποσπασματικούς χειρισμούς ή για ενέργειες που αναλαμβάνονται υπό την πίεση επικείμενων δικαστικών προθεσμιών. Απαιτεί ενιαία στρατηγική, σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων, συνεχή συντονισμό των εμπλεκόμενων συμβούλων και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ενεργειών.

Υπογραμμίζεται ότι η επιλογή των κατάλληλων συνεργατών πρέπει να γίνεται με γνώμονα την επιστημονική επάρκεια, την αποδεδειγμένη εμπειρία, την εξειδίκευση και την αναμενόμενη αποτελεσματικότητα, με ταυτόχρονη τήρηση των εφαρμοστέων διαδικασιών ανάθεσης και τεκμηρίωση της οικονομικής σκοπιμότητας της σχετικής δαπάνης.

8. Νομική και διοικητική θεμελίωση

Η ανάγκη ανάληψης άμεσων και τεκμηριωμένων ενεργειών ερείδεται στις αρχές της χρηστής διοίκησης, της διαφάνειας, της επιμελούς διαχείρισης της περιουσίας των ΝΠΔΔ και της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων του Ταμείου.

Ειδικότερα:

               α. Το άρθρο 14 παρ. 8 του ν. 2690/1999 προβλέπει ότι η ημερήσια διάταξη καταρτίζεται από τον Πρόεδρο του συλλογικού οργάνου, ο οποίος οφείλει να λαμβάνει υπόψη και τις απόψεις που διατυπώνονται από τα μέλη του. Ως μέλος του ΔΣ/ΜΤΣ, υποβάλλω τις παρούσες εισηγήσεις, ζητώντας την εισαγωγή τους προς συζήτηση και λήψη αποφάσεων.

 β. Το άρθρο 33 του ν. 4270/2014 κατοχυρώνει την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, στο πεδίο εφαρμογής του οποίου εμπίπτουν οι φορείς που υπάγονται στις σχετικές δημοσιονομικές διατάξεις. Η αρχή αυτή αναδεικνύει την ανάγκη συνετής διαχείρισης της περιουσίας και των οικονομικών υποχρεώσεων, με συνεκτίμηση των κινδύνων και των πιθανών οικονομικών συνεπειών.

γ. Τα άρθρα 599 και 608 του Αστικού Κώδικα ρυθμίζουν ζητήματα που συνδέονται με την απόδοση του μισθίου και τη λήξη της μίσθωσης ορισμένου χρόνου. Η αξιοποίησή τους στην υπόθεση του Μεγάρου ΜΤΣ προϋποθέτει ειδική εξέταση της σύμβασης, των τυχόν τροποποιήσεών της, των εφαρμοστέων ειδικών διατάξεων και του αντικειμένου των εκκρεμών δικαστικών διαφορών.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, η έγκαιρη εξασφάλιση κατάλληλης νομικής και τεχνικής υποστήριξης αποτελεί αναγκαίο μέτρο για την προστασία των συμφερόντων του Ταμείου και την αποφυγή ενεργειών που θα μπορούσαν να περιορίσουν τις διαθέσιμες νομικές ή διαπραγματευτικές επιλογές του. Οι εμπειρίες του παρελθόντος, σε ότι αφορά τη συγκεκριμένη υπόθεση, πρέπει να αποτελούν οδηγό μας.

9. Μετά από τα παραπάνω, εισηγούμαι να εισαχθούν προς συζήτηση και λήψη αποφάσεων στην επόμενη συνεδρίαση του ΔΣ/ΜΤΣ τα ακόλουθα θέματα:

α. Άμεση ενίσχυση της νομικής ομάδας του ΜΤΣ.

Να εξεταστεί και να ληφθεί απόφαση για την άμεση ενίσχυση της νομικής υποστήριξης του ΜΤΣ, τόσο για την υπόθεση αναπροσαρμογής του μισθώματος όσο και για την αντιμετώπιση της αγωγής που έχει ασκήσει η PICAR κατά του Ταμείου, με αίτημα να απέχει το ΜΤΣ από οποιαδήποτε ενέργεια επιδιώκουσα την απόδοση της χρήσης του μισθίου πριν από τη λήξη της συμβατικής διάρκειας της μισθωτικής σχέσης.

Προτείνεται ειδικότερα να εξεταστεί η συνεργασία με εξειδικευμένο νομικό γραφείο και, συγκεκριμένα, με το γραφείο του Καθηγητή Νομικής του ΕΚΠΑ κ. Κλεάνθη Ρούσσου, του οποίου η επιστημονική επάρκεια και η γνώση των κρίσιμων ζητημάτων της υπόθεσης διαπιστώθηκαν κατά την παρουσίασή του ενώπιον του ΔΣ/ΕΑΑΣ.

β.    Συγκρότηση    ολοκληρωμένης    νομικής    ομάδας    και    ενιαίας στρατηγικής δικαστικής υποστήριξης.

Η σοβαρότητα της υπόθεσης και η οικονομική της βαρύτητα επιβάλλουν τη συγκρότηση ολοκληρωμένης νομικής ομάδας, με την απαιτούμενη εξειδίκευση και εμπειρία, για την αντιμετώπιση του συνόλου των εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων μεταξύ PICAR και ΜΤΣ.

Κατά την παρουσίασή του ενώπιον του ΔΣ/ΕΑΑΣ, ο κ. Κλεάνθης Ρούσσος επέδειξε ουσιαστική γνώση του αντικειμένου και επαρκή νομική τεκμηρίωση επί των κρίσιμων ζητημάτων. Για τον λόγο αυτό, προτείνεται να αξιολογηθεί κατά προτεραιότητα η δυνατότητα συνεργασίας με το γραφείο του, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διαδικασίες και κατόπιν τεκμηριωμένης απόφασης των αρμόδιων οργάνων.

Η νομική υποστήριξη πρέπει να περιλαμβάνει, κατ’ ελάχιστον, την αξιολόγηση των συμβατικών όρων και των δικογράφων, τη διαμόρφωση ενιαίας γραμμής υπεράσπισης, την οργάνωση του αποδεικτικού υλικού, την εξέταση των διαθέσιμων δικονομικών μέσων και τη διαμόρφωση συγκεκριμένου σχεδίου ενεργειών για κάθε εκκρεμή υπόθεση.

Η επιλογή αυτή δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως απλή πρόσθετη δαπάνη, αλλά ως επένδυση στην αποτελεσματική προστασία της περιουσίας του Ταμείου. Το κόστος της νομικής υποστήριξης οφείλει να αξιολογηθεί σε συνάρτηση με το αντικείμενο της διαφοράς, τους κινδύνους που διακυβεύονται και την αναμενόμενη ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.

γ. Προετοιμασία των απαιτούμενων ενεργειών για την απόδοση του

μισθίου.

Να εξεταστεί η δυνατότητα άμεσης ενίσχυσης της νομικής υποστήριξης του ΜΤΣ στο ίδιο εξειδικευμένο νομικό γραφείο της μελέτης και προετοιμασίας των απαιτούμενων νομικών ενεργειών για την απόδοση του μισθίου κατά της PICAR, με βάση τη συμβατική διάρκεια της μίσθωσης και τις εφαρμοστέες νομικές διατάξεις.

Η σχετική προετοιμασία πρέπει να αρχίσει εγκαίρως, ώστε να αξιολογηθούν όλες οι νόμιμες επιλογές του ΜΤΣ, να προσδιοριστούν οι απαιτούμενες προπαρασκευαστικές ενέργειες και να αποφευχθεί ο κίνδυνος απώλειας δικαιωμάτων ή δημιουργίας δυσμενών τετελεσμένων.

Η εισήγηση αφορά την έγκαιρη προετοιμασία και την επιλογή της κατάλληλης νομικής στρατηγικής, χωρίς να προδικάζει το περιεχόμενο ή τον χρόνο άσκησης συγκεκριμένου ένδικου βοηθήματος, τα οποία πρέπει να καθοριστούν μετά την εξέταση της σύμβασης και των σχετικών δικογραφιών.

δ. Επικαιροποίηση της έκθεσης προσδιορισμού της μισθωτικής αξίας του Μεγάρου ΜΤΣ.

Να εξεταστεί και να ληφθεί απόφαση για την ανάθεση στην εταιρεία«Value» της επικαιροποίησης της έκθεσης προσδιορισμού της τρέχουσας μισθωτικής αξίας του Μεγάρου ΜΤΣ, με καταληκτικό χρόνο ολοκλήρωσης πριν από την 13η Νοεμβρίου 2026.

Η επικαιροποίηση κρίνεται αναγκαία, ώστε το Ταμείο να διαθέτει επίκαιρα, τεκμηριωμένα και αξιοποιήσιμα στοιχεία για την πραγματική μισθωτική αξία του ακινήτου, τα οποία θα μπορούν να υποστηρίξουν τις θέσεις του τόσο στις διαπραγματεύσεις όσο και στις δικαστικές διαδικασίες.

Η έκθεση θα πρέπει να βασίζεται σε σαφή μεθοδολογία, επικαιροποιημένα δεδομένα της αγοράς, κατάλληλα συγκριτικά στοιχεία και τεκμηριωμένη αξιολόγηση των χαρακτηριστικών του ακινήτου. Παράλληλα, πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα αξιοποίησής της ως αποδεικτικού μέσου, σε συνάρτηση με τις απαιτήσεις των εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων.

10 Η ανάγκη άμεσης λήψης των ανωτέρω αποφάσεων καθίσταται επιτακτική, δεδομένου ότι διακυβεύονται έσοδα πολλών εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση των μερισμάτων και στην εκπλήρωση του κοινωνικού έργου του ΜΤΣ.

Η επιλογή της κατάλληλης νομικής και τεχνικής υποστήριξης, η έγκαιρη προετοιμασία των δικονομικών ενεργειών και η ύπαρξη αξιόπιστης αποτίμησης της μισθωτικής αξίας δεν αποτελούν πολυτέλεια ούτε περιττή επιβάρυνση. Αποτελούν ουσιώδεις προϋποθέσεις για την επιμελή διαχείριση μιας περιουσίας που ανήκει στο Ταμείο και εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μετόχων και μερισματούχων του.

Η ΕΑΑΣ επιθυμεί να συμβάλλει έμπρακτα, σε όποιο επίπεδο της ζητηθεί, για την επίτευξη των τεθέντων, με την παρούσα επιστολή, στόχων.

Όταν ο αντίδικος διαθέτει σημαντική οικονομική επιφάνεια και εξειδικευμένη νομική υποστήριξη, η προετοιμασία του ΜΤΣ οφείλει να είναι ανάλογη προς την πολυπλοκότητα και τη βαρύτητα της υπόθεσης. Η αντιμετώπιση μιας τέτοιας διαφοράς με αποσπασματικές ενέργειες ή ανεπαρκή προετοιμασία θα μπορούσε να περιορίσει τις δυνατότητες αποτελεσματικής προάσπισης των συμφερόντων του Ταμείου.

11. Η παρατεταμένη εκκρεμότητα σε ένα ζήτημα με τόσο σημαντικές οικονομικές και θεσμικές συνέπειες δεν συνάδει με την ανάγκη έγκαιρης, υπεύθυνης και αποτελεσματικής διοίκησης. Για τον λόγο αυτό, ζητώ οι ανωτέρω εισηγήσεις να

εξεταστούν ουσιαστικά, να καταγραφούν στην ημερήσια διάταξη και να τεθούν προς λήψη συγκεκριμένων αποφάσεων, με σαφή προσδιορισμό των απαιτούμενων ενεργειών και του χρονοδιαγράμματός τους.

12.  Παρακαλώ για τις προβλεπόμενες ενέργειές σας, σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ. 8 του ν. 2690/1999 (ΦΕΚ Α΄ 45/9.3.1999), ώστε οι ανωτέρω εισηγήσεις να συμπεριληφθούν στην ημερήσια διάταξη της επόμενης συνεδρίασης του ΔΣ/ΜΤΣ. Η παρούσα υποβάλλεται στο πλαίσιο της θεσμικής μου ευθύνης ως μέλους του ΔΣ/ΜΤΣ και Προέδρου της ΕΑΑΣ, με αποκλειστικό γνώμονα την προστασία της περιουσίας του Ταμείου και την προάσπιση των συμφερόντων των μερισματούχων του.

13.  Τέλος, είμαι στην άβολη θέση, να μεταφέρω το κλίμα των συνεδριάσεων του ΔΣ/ΕΑΑΣ και των σχετικών αποφάσεών του σε όλα τα μέλη του ΔΣ/ ΜΤΣ. Έχουμε ζητήσει επανειλημμένως με έγγραφά μας προς το ΜΤΣ, να αναληφθούν ενέργειες προς ισχυροποίηση των θέσεών μας, όπως ενίσχυση της νομικής ομάδας του ΜΤΣ με αυθεντίες νομικούς, που θα αντιμετωπίσουν επαρκώς τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς καθώς και επικαιροποίηση της μισθωτικής αξίας του Μεγάρου, αλλά έχουμε αγνοηθεί. Συνεπώς η ΕΑΑΣ, ως θεματοφύλακας των συμφερόντων των μελών της, δεν θα παραμείνει απλός παρατηρητής στην όλη διαδικασία και στις μέχρι τώρα κωλυσιεργίες.

Επιθυμούμε να τονίσουμε προς πάσα κατεύθυνση ότι αν ζημιωθούν οι μερισματούχοι του ΜΤΣ, που είναι και μέλη μας, ένεκα των κακών επιλογών ή της χαλαρής αντιμετώπισης των σημαντικών ζητημάτων, των σχετιζόμενων με την πορεία της σύμβασης του Μεγάρου του ΜΤΣ και της δικαστικής διαμάχης, η οποία κορυφώνεται τον Νοέμβριο του 2026, θα απαιτήσουμε με κάθε τρόπο τον έλεγχο των υπευθύνων οργάνων στα αρμόδια διοικητικά δικαστήρια. 

Η καθησυχαστική τακτική που έχει υιοθετηθεί από το ΜΤΣ, από τον Ιούλιο 2025 και εντεύθεν, σε όλα τα ζητήματα που συνθέτουν την τελική σύγκρουση μεταξύ ΜΤΣ και PICAR, μας δημιουργεί βάσιμες υποψίες για την έλλειψη μαχητικού πνεύματος αφενός και εφησυχασμού αφετέρου. Είμαστε στην τελική ευθεία και για την ΕΑΑΣ οποιοδήποτε λάθος στην εκτίμηση καταστάσεως και οποιαδήποτε αδράνεια στην ισχυροποίηση της νομικής ομάδας μας, λογίζεται ως αδικαιολόγητη, ύποπτη και άνευ όρων παράδοση υπέρ του αντιδίκου.\

Για Ποιούς Λόγους το ΜΤΣ δεν Συφωνεί με τις Προτάσεις της PICAR, για την Μίσθωση του Μεγάρου, του Μετοχικού Ταμείου Στρατού!!

 

Θολό φαίνεται ότι είναι το μέλλον των Attica  στο εμβληματικό ακίνητο της καρδιάς της Αθήνας, στο οικοδομικό τετράγωνο που περικλείεται από τις οδούς Πανεπιστημίου, Βουκουρεστίου, Σταδίου και Αμερικής, δηλαδή στο γνωστό συγκρότημα του City Link. Αιτία είναι η ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ του Μετοχικού Ταμείου Στρατού, στο οποίο ανήκει το ακίνητο, και της PICAR, της εταιρείας του ομίλου Πειραιώς που έχει αναλάβει την εκμετάλλευσή του.

Το ΜΤΣ θεωρεί ότι η σύμβαση λήγει στις 28 Φεβρουαρίου 2027, ενώ η PICAR υποστηρίζει ότι η συμφωνία παράτασης της δίνει το δικαίωμα να παραμείνει στο Μέγαρο έως το 2052. Η υπόθεση έχει πλέον περάσει στις δικαστικές αίθουσες και από την έκβασή της εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό και η επόμενη ημέρα των Attica στην Πανεπιστημίου.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, σύμφωνα με πληροφορίες από πρόσωπα που έχουν γνώση της υπόθεσης, ως πιθανό σενάριο προβάλλει ακόμη και η μετακόμιση των Attica από το City Link σε βάθος τετραετίας. Το ενδεχόμενο αποκτά, ωστόσο, μεγαλύτερο ενδιαφέρον, καθώς τα Attica έχουν ήδη δρομολογήσει την παρουσία τους στο Ελληνικό. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο των Αττικών Πολυκαταστημάτων, η εταιρεία έχει υπογράψει συμβάσεις εμπορικής μίσθωσης για δύο υπό κατασκευή καταστήματα στη Riviera Galleria, τα οποία εκτιμάται ότι θα ξεκινήσουν να λειτουργούν μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2027. Για τη διαμόρφωση των δύο καταστημάτων προβλέπονται κεφαλαιουχικές δαπάνες περίπου 2 εκατ. ευρώ.

Η κίνηση στο Ελληνικό δεν σημαίνει, τουλάχιστον με βάση τα επίσημα στοιχεία, ότι εκεί πρόκειται να μεταφερθεί το πολυκατάστημα της Πανεπιστημίου. Τα δύο καταστήματα στη Riviera Galleria αποτελούν ξεχωριστή επέκταση του δικτύου. Η χρονική συγκυρία, ωστόσο, έχει ενδιαφέρον, καθώς την ώρα που η εταιρεία αποκτά θέση σε έναν από τους σημαντικότερους νέους εμπορικούς προορισμούς της Αττικής, το μέλλον της μεγαλύτερης και πιο αναγνωρίσιμης παρουσίας της στο κέντρο της Αθήνας παραμένει ανοιχτό.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες της αγοράς, εφόσον δεν συνεχιστεί η σημερινή σχέση ΜΤΣ–PICAR, το Μέγαρο αναμένεται να οδηγηθεί σε νέα διαδικασία αξιοποίησης. Οι ίδιες πληροφορίες κάνουν λόγο για ήδη αυξημένο επενδυτικό ενδιαφέρον, ενώ μεταξύ των χρήσεων που συζητούνται για την επόμενη ημέρα του ακινήτου βρίσκεται και η ξενοδοχειακή αξιοποίηση.

Γιατί η σύγκρουση ΜΤΣ–PICAR αφορά άμεσα τα Attica

Η δικαστική και συμβατική εκκρεμότητα ανάμεσα στο Μετοχικό Ταμείο Στρατού και την PICAR αγγίζει άμεσα τα Attica, καθώς από την έκβασή της εξαρτάται ουσιαστικά και η δυνατότητα του πολυκαταστήματος να παραμείνει μακροπρόθεσμα στο City Link. Το Μέγαρο ανήκει στο ΜΤΣ, η PICAR έχει αναλάβει την εκμετάλλευσή του και τα Attica μισθώνουν από αυτήν τους χώρους στους οποίους έχουν αναπτύξει τη ναυαρχίδα τους. Επομένως, εάν αλλάξει η σχέση του ιδιοκτήτη με την PICAR, αλλάζουν τα δεδομένα και για τον μεγαλύτερο εμπορικό μισθωτή του συγκροτήματος.

Τα Attica, από την πλευρά τους, έχουν ήδη δείξει ότι η επιλογή τους ήταν να παραμείνουν στην Πανεπιστημίου. Όπως προκύπτει από το ενημερωτικό δελτίο της εταιρείας, οι συμβάσεις μίσθωσης με την PICAR είχαν ως αρχική ημερομηνία λήξης την 28η Φεβρουαρίου 2027, προέβλεπαν όμως τη δυνατότητα μονομερούς παράτασης για ακόμη 24 χρόνια. Το συγκεκριμένο δικαίωμα ασκήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2024, γεγονός που υπό κανονικές συνθήκες θα έδινε στο πολυκατάστημα έναν πολύ μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα στο City Link.

Η 24ετής παράταση, ωστόσο, δεν μπορεί να λειτουργήσει ανεξάρτητα από την κύρια σύμβαση για το Μέγαρο. Για να παραμείνει σε ισχύ, θα πρέπει να παραταθεί αντίστοιχα και η μίσθωση μεταξύ PICAR και Μετοχικού Ταμείου Στρατού.

Στο ενημερωτικό δελτίο των Attica μάλιστα περιγράφεται ρητά τι θα μπορούσε να συμβεί εάν τελικά δεν καταστεί δυνατή η παράταση της σημερινής μίσθωσης. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η εταιρεία θα πρέπει να εξασφαλίσει εγκαίρως άλλο ακίνητο, κατάλληλο για τη δραστηριότητά της και με οικονομικούς όρους που να μην αποκλίνουν ουσιωδώς από τους σημερινούς. Μια τέτοια αναζήτηση, όμως, δεν είναι καθόλου απλή, ιδιαίτερα όταν αφορά ένα πολυκατάστημα του μεγέθους του City Link. Εάν δεν βρεθεί εγκαίρως κατάλληλος χώρος, η ίδια η εταιρεία αναγνωρίζει ότι μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη τόσο με υψηλότερα μισθώματα όσο και με σημαντικά έξοδα μετεγκατάστασης.

Υπάρχει και ένας ακόμη κίνδυνος, ο χρόνος που θα απαιτηθεί για τη μετάβαση. Όπως επισημαίνεται στο ενημερωτικό δελτίο, μια παρατεταμένη διακοπή της λειτουργίας μέχρι να ολοκληρωθεί η μεταφορά σε νέο χώρο θα μπορούσε να έχει αρνητικό αντίκτυπο στις πωλήσεις και, κατ’ επέκταση, στα οικονομικά αποτελέσματα και στις ταμειακές ροές της εταιρείας.

Τα 36.600 τ.μ. που κάνουν δύσκολη τη μετακόμιση

Το πρόβλημα είναι και πρακτικό, καθώς  το attica City Link δεν είναι ένα συνηθισμένο κατάστημα, που μπορεί εύκολα να μεταφερθεί σε άλλο εμπορικό σημείο. Σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο, καταλαμβάνει σήμερα συνολικά περίπου 36.600 τ.μ. μέσα στο Μέγαρο του ΜΤΣ, όπου στεγάζεται τόσο το πολυκατάστημα όσο και μέρος των γραφείων της εταιρείας. Η αρχική μίσθωση αφορούσε περίπου 22.630 τ.μ., ωστόσο η παρουσία των Attica επεκτάθηκε σταδιακά και το 2025 είχε φθάσει τα 36.637,8 τ.μ.

Η εξεύρεση ενός ακινήτου δεκάδων χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, το οποίο να μπορεί να φιλοξενήσει ένα πολυκατάστημα αυτής της κλίμακας και ταυτόχρονα να βρίσκεται σε εμπορικό σημείο αντίστοιχης προβολής, αποτελεί από μόνη της δύσκολη εξίσωση. Στη συνέχεια θα απαιτούνταν μελέτες, εργασίες διαμόρφωσης και η οργάνωση μιας μετάβασης χωρίς μεγάλη διακοπή της λειτουργίας. Γι’ αυτό και η πληροφορία περί χρονικού ορίζοντα τετραετίας για μια πιθανή μετακόμιση έχει σημασία. Δεν πρόκειται για μια αλλαγή καταστήματος, αλλά για μεταφορά μιας από τις μεγαλύτερες εμπορικές εγκαταστάσεις στο κέντρο της Αθήνας.

Γιατί δεν τα βρίσκουν PICAR και Μετοχικό Ταμείο Στρατού

Πίσω από την αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα του City Link βρίσκεται μια διαφωνία που μετρά ήδη αρκετά χρόνια και αφορά δύο κρίσιμα ζητήματα, τη διάρκεια της μίσθωσης και το τίμημα που καταβάλλει η PICAR για την εκμετάλλευση του Μεγάρου του Μετοχικού Ταμείου Στρατού.

Η αρχή της υπόθεσης βρίσκεται σε ιδιωτικό συμφωνητικό που υπογράφηκε το 2003 και προέβλεπε την παράταση της αρχικής σύμβασης του 2000. Όπως προκύπτει από τις οικονομικές καταστάσεις της PICAR για το 2025, με βάση εκείνη τη συμφωνία η συνολική διάρκεια της συμβατικής σχέσης θα μπορούσε να φθάσει τα 50 χρόνια, διατηρώντας την εταιρεία στο Μέγαρο έως τις 28 Φεβρουαρίου 2052.

Τα δεδομένα άλλαξαν το 2022, όταν με απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας δεν εγκρίθηκε το συγκεκριμένο συμφωνητικό παράτασης. Από εκεί προκύπτει και η μεγάλη απόσταση που χωρίζει σήμερα τις δύο πλευρές. Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού θεωρεί ότι η μίσθωση ολοκληρώνεται στις 28 Φεβρουαρίου 2027, ενώ η PICAR υποστηρίζει ότι η συμφωνία του 2003 παραμένει νόμιμη και ισχυρή και της εξασφαλίζει τη χρήση του ακινήτου έως το 2052.

Η διαφορά έχει πλέον μεταφερθεί στις δικαστικές αίθουσες. Η PICAR υποστηρίζει ότι έχει τηρήσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις και ζητάει να αναγνωριστεί ότι το ΜΤΣ δεν μπορεί να απαιτήσει την απόδοση του ακινήτου πριν από την 1η Μαρτίου 2052. Παράλληλα, διεκδικεί την ακώλυτη χρήση του Μεγάρου έως τις 28 Φεβρουαρίου εκείνου του έτους. Η αγωγή έχει οριστεί να συζητηθεί στις 13 Νοεμβρίου 2026, λίγους μόλις μήνες πριν από την ημερομηνία που το ΜΤΣ θεωρεί ότι ολοκληρώνεται η σημερινή συμβατική σχέση.

Η δεύτερη μάχη για τα 28,2 εκατ. ευρώ

Η διάρκεια της μίσθωσης δεν είναι το μοναδικό σημείο τριβής. Εδώ και χρόνια οι δύο πλευρές βρίσκονται σε αντιπαράθεση και για το ύψος του μισθώματος που καταβάλλει η PICAR για το Μέγαρο. Σύμφωνα με τις οικονομικές καταστάσεις της εταιρείας, το 2017 το Εφετείο Αθηνών καθόρισε το ετήσιο μίσθωμα περίπου στα 7,62 εκατ. ευρώ πλέον ΦΠΑ. Ακολούθησε νέος δικαστικός κύκλος, με το ποσό να αυξάνεται αρχικά στα 10,28 εκατ. ευρώ και στη συνέχεια, με απόφαση του 2024, περίπου στα 12,95 εκατ. ευρώ ετησίως πλέον ΦΠΑ.

Ούτε αυτή η υπόθεση έχει κλείσει, καθώς και οι δύο πλευρές έχουν προσφύγει στον Άρειο Πάγο. Η συζήτηση των αναιρέσεων έχει προσδιοριστεί για τις 5 Μαρτίου 2027. Την ίδια στιγμή, το Μετοχικό Ταμείο Στρατού διεκδικεί πλέον πολύ υψηλότερο τίμημα. Με νέα αγωγή ζητάει το ετήσιο μίσθωμα να διαμορφωθεί στα 28,2 εκατ. ευρώ πλέον ΦΠΑ, ποσό που αντιστοιχεί σε 2,35 εκατ. ευρώ τον μήνα, για την περίοδο από τις 15 Ιουλίου 2025 έως τις 28 Φεβρουαρίου 2027. Η συγκεκριμένη αγωγή έχει οριστεί να συζητηθεί επίσης στις 13 Νοεμβρίου 2026.

Έσοδα 24,4 εκατ., αλλά ζημιές για την PICAR

Σύμφωνα με τις οικονομικές καταστάσεις της PICAR για το 2025, το σύνολο των χώρων του Μεγάρου ήταν εκμισθωμένο. Τα έσοδα από ενοίκια ανήλθαν σε 21,56 εκατ. ευρώ, ενώ μαζί με τα επανατιμολογούμενα έξοδα και τα λοιπά έσοδα ο κύκλος εργασιών έφθασε περίπου στα 24,4 εκατ. ευρώ.

Παρά την πλήρη εκμίσθωση, η PICAR έκλεισε τη χρήση με ζημίες περίπου 2,36 εκατ. ευρώ, έναντι ζημιών 790.000 ευρώ το 2024. Σημαντική επίδραση είχε η αποτίμηση του επενδυτικού ακινήτου, από την οποία καταγράφηκε ζημία 15,84 εκατ. ευρώ, έναντι 11,49 εκατ. ευρώ την προηγούμενη χρήση. Τα ίδια κεφάλαια περιορίστηκαν περίπου στις 557.000 ευρώ, από 2,91 εκατ. ευρώ, ενώ το ομολογιακό δάνειο από την Τράπεζα Πειραιώς ανερχόταν στο τέλος του 2025 στα 22,5 εκατ. ευρώ.

Η ίδια η διοίκηση της PICAR αναγνωρίζει τη σημασία της εκκρεμότητας, καθώς δεν αναμένει ουσιαστική βελτίωση των αποτελεσμάτων μέσα στο 2026 και συνδέει την πιθανή επιστροφή στην κερδοφορία από το 2027, μεταξύ άλλων, με την έκβαση των δικαστικών υποθέσεων και κυρίως με τη διάρκεια της μίσθωσης του Μεγάρου.

πηγή:kentro-tis-athinas/?fbchttps://www.powergame.gr/akinita/1429282/metakomizoun-ta-attica apotolid=IwY2xjawU9vENleHRuA2FlbQIxMQBwZG9mBWJyaWQRMGRURWlNazFIVmdBbmQ4cUZzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwO

Τι θα κάνει η Ελλάδα αν η Τουρκία παρεμποδίσει τις εργασίες για την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου–Ελλάδας;

 

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

Πολιτικός Επιστήμονας – Διεθνολόγος E-mail: konmpalo@gmail.com WhatsApp Channel: https://whatsapp.com/channel/0029Vb87C9m2Jl8HfqccYV1y

Μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών κ. Γιώργου Γεραπετρίτη, ότι οι εργασίες για την υλοποίηση του Great Sea Interconnector (GSI) θα επανεκκινήσουν και δεδομένων των αντιδράσεων που έχει ήδη εκδηλώσει η Τουρκία, το έργο εισέρχεται σε μια νέα φάση.

Το κρίσιμο ζήτημα πλέον δεν είναι μόνο η πολιτική και διπλωματική αντιπαράθεση γύρω από το έργο, αλλά το πώς θα διαχειριστεί η Ελλάδα το ενδεχόμενο η τουρκική αμφισβήτηση να μεταφερθεί από το επίπεδο των δηλώσεων στο επιχειρησιακό πεδίο.

Συνεπώς, τι θα κάνει η Ελλάδα αν η Τουρκία παρεμποδίσει τις εργασίες για την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου–Ελλάδας;

Το ερώτημα αυτό έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, διότι η ουσία της στρατηγικής σχεδίασης και διαχείρισης μιας εθνικής κρίσης δεν βρίσκεται μόνο στην ικανότητα πρόβλεψης του τρόπου με τον οποίο μπορεί να κινηθεί ο αντίπαλος, ούτε στην ύπαρξη ενός προκαθορισμένου σχεδίου αντίδρασης, μόνο στο στρατιωτικό επίπεδο.

Βρίσκεται κυρίως, στην ύπαρξη ενός συστήματος το οποίο είναι σε θέση να λειτουργήσει αποτελεσματικά υπό διαφορετικά επίπεδα έντασης και διαφορετικά σενάρια εξέλιξης της κρίσης, προσαρμόζοντας έγκαιρα τις αποφάσεις και τα διαθέσιμα εργαλεία του στις μεταβαλλόμενες συνθήκες.

Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να μπορεί να εντοπίσει έγκαιρα τις πρόδρομες ενδείξεις και τους δείκτες έγκαιρης προειδοποίησης μιας ενδεχόμενης κρίσης, να επαληθεύσει τι πραγματικά συμβαίνει, να αξιολογήσει την πρόθεση του αντιπάλου και το επίπεδο της απειλής, να υποστηρίξει τη λήψη έγκαιρων στρατηγικών αποφάσεων και να διαχειριστεί την κλιμάκωση χωρίς να χαθεί ο έλεγχος της κατάστασης.

Συνεπώς, η στρατηγική ετοιμότητα δεν προϋποθέτει μόνο την ακριβή πρόβλεψη της επόμενης κίνησης του αντιπάλου, αλλά την ύπαρξη ενός συστήματος που μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά περισσότερες από μία πιθανές εξελίξεις.

Η διάκριση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική σε ένα περιβάλλον ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, όπου μια δήλωση, μια NAVTEX, μια διπλωματική διαμαρτυρία ή ακόμη και μια επιχειρησιακή κίνηση στη θάλασσα μπορεί να αυξήσει την ένταση, χωρίς κατ’ ανάγκη να σημαίνει ότι έχει ήδη εκδηλωθεί κρίση.

Επομένως, το πρώτο βήμα ενός αποτελεσματικού συστήματος διαχείρισης κρίσεων δεν είναι η αντίδραση, αλλά η έγκαιρη αξιολόγηση του γεγονότος και η αποτίμηση του σχετικά με το εάν, και σε ποιο βαθμό, αυτό μεταβάλλει το επίπεδο της κρίσης.

Κατά τη φάση της αξιολόγηση της κατάστασης θα πρέπει να αξιολογηθεί:

v Ποιο ακριβώς είναι το γεγονός;

v Ποιος το προκάλεσε;

v Πρόκειται για πολιτικό μήνυμα, επιχειρησιακή προειδοποίηση ή πραγματική παρεμπόδιση;

v Ποια είναι η πρόθεση;

v Ποιο είναι το επίπεδο του κινδύνου;

v Σε ποιο σημείο ένα επεισόδιο μετατρέπεται σε κρίση;

Η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα πρέπει να έχει δοθεί πριν από την κρίση και όχι κατά τη διάρκειά της.

Υπό το ανωτέρω πρίσμα, στην περίπτωση επανέναρξης των εργασιών για το GSI, το πρώτο λάθος που θα μπορούσε να γίνει στη διαχείριση μιας πιθανής κρίσης, θα ήταν να μην γίνει σωστή αξιολόγηση της κατάστασης και να θεωρηθεί ότι κάθε τουρκική αντίδραση συνιστά αυτομάτως κρίση.

Πρέπει να γίνει κατανοητό, ότι η παρεμπόδιση του έργου από μέρους της Τουρκίας, ως επιχειρησιακό γεγονός, δεν σημαίνει αυτομάτως ότι έχει εκδηλωθεί εθνική κρίση.

Το κρίσιμο ζήτημα είναι το επίπεδο της παρεμπόδισης, η ένταση, η διάρκεια, οι συνθήκες υπό τις οποίες εκδηλώνεται και κυρίως, η δυνατότητα ελέγχου της κατάστασης και της κλιμάκωσης.

Βάσει της αξιολόγησης των ανωτέρω δεδομένων θα πρέπει να γίνει η λήψη στρατηγικών αποφάσεων σχετικά με τη διαχείριση της κρίσης.

Θα πρέπει δηλαδή, να προσδιοριστεί ποιος είναι ο επιδιωκόμενος πολιτικός και στρατηγικός στόχος (ΑΝΣΚ) και ποιο μείγμα διπλωματικών, επιχειρησιακών, νομικών και επικοινωνιακών εργαλείων απαιτείται για την επίτευξή του.

Η αντίδραση επομένως, δεν πρέπει να αποτελεί αυτόματο αποτέλεσμα της κλιμάκωσης, αλλά επιλογή που υπηρετεί συγκεκριμένο πολιτικό και στρατηγικό σκοπό.

Τέλος, κάθε σχέδιο διαχείρισης κρίσης πρέπει να περιλαμβάνει εξαρχής μηχανισμούς αποκλιμάκωσης και εξόδου από την κρίση, καθώς και διαδικασίες αξιολόγησης και αποτίμησης της κρίσης με στόχο την αξιοποίηση των διδαγμάτων και την ενίσχυση της εθνικής ανθεκτικότητας.

Συνεπώς, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από τους λήπτες αποφάσεων στην Ελλάδα, ότι η έναρξη μιας κρίσης ή σύγκρουσης στο επιχειρησιακό πεδίο χωρίς σαφή αντίληψη για το πώς και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να τερματιστεί, μπορεί να οδηγήσει σε μια δυναμική κλιμάκωσης που είναι πολύ δυσκολότερο να ελεγχθεί από ότι αρχικά εκτιμήθηκε.

Επιπλέον, θα πρέπει να καθοριστούν τα επίπεδα αντίδρασης βάσει των ορίων κλιμάκωσης, ώστε η εξέλιξη της κρίσης να μην οδηγεί αυτομάτως σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, αλλά να αντιμετωπίζεται μέσα από μια προοδευτική και ελεγχόμενη διαδικασία λήψης αποφάσεων.

Για παράδειγμα, διαφορετική διαχείριση απαιτεί μια τουρκική δημόσια δήλωση, μια NAVTEX, η ανάπτυξη ναυτικών μονάδων, η παρουσία πολεμικού πλοίου κοντά σε ερευνητικό σκάφος, μια επικίνδυνη προσέγγιση ή παρενόχληση, η πραγματική παρεμπόδιση των εργασιών και ένα ατύχημα ή ένα θερμό επεισόδιο.

Συνεπώς, η Ελλάδα χρειάζεται ένα ολιστικό και κλιμακωτό σύστημα σχεδίων και επιλογών, με σαφή κριτήρια ενεργοποίησης που θα βασίζεται στη λογική ότι όσο αυξάνεται η ένταση, πρέπει να προσαρμόζεται αντίστοιχα και η ένταση της αντίδρασης, χωρίς όμως η προσαρμογή αυτή να οδηγεί σε αυτόματη ή ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.

Στο πλαίσιο αυτό, είναι χρήσιμο να αξιολογηθούν τα πιθανά σενάρια αντίδρασης της Τουρκίας στην επανέναρξη των εργασιών για τον GSI.

Συγκεκριμένα, οι πιθανές επιλογές της Άγκυρας ανάλογα με το βαθμό έντασης είναι:

Σενάρια χαμηλής έντασης:

v Ρητορική κλιμάκωση μέσω δηλώσεων πολιτικών και στρατιωτικών αξιωματούχων και απαίτηση «προηγούμενου συντονισμού» με την Τουρκία για κάθε εργασία έρευνας ή πόντισης καλωδίου.

v Επικοινωνιακή προσπάθεια σύνδεσης του GSI με τις ευρύτερες τουρκικές θέσεις για τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

v Έκδοση NAVTEX που θα χαρακτηρίζουν τις περιοχές πόντισης ως «παράνομες» επειδή επικαλύπτουν την τουρκική υφαλοκρηπίδα.

v Διπλωματικές διαμαρτυρίες στις εταιρείες κατασκευής και στις κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου, με στόχο την άσκηση πολιτικής πίεσης και προσπάθεια να παρουσιαστεί η Ελλάδα ως παραβάτης του διεθνούς δικαίου.

v Άσκηση πίεσης στα στελέχη των ξένων επενδυτών και κατασκευαστών με απειλές για αποκλεισμό τους από μελλοντικά ενεργειακά ή εμπορικά έργα εντός της Τουρκίας.

Σενάρια μεσαίας έντασης:

v Παρενοχλήσεις ελληνικών ή άλλων πλοίων που συμμετέχουν στις εργασίες, με ναυτικές ή εναέριες μονάδες και τη μετάδοση «οδηγιών αποχώρησης», υποστηρίζοντας ότι τα πλοία βρίσκονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα.

v Πρακτικές παρεμπόδισης (Risk Maneuvers) με παρεμβολές στις επικοινωνίες, επικίνδυνους ελιγμούς ή δημιουργία ναυτικού συνωστισμού γύρω από το πλοίο που εκτελεί τις εργασίες, ώστε να αυξηθεί το ασφαλιστικό και επιχειρησιακό ρίσκο για την εταιρεία, εξαναγκάζοντάς την σε προσωρινή αναστολή εργασιών.

v Ανάπτυξη τουρκικών ερευνητικών ή άλλων πλοίων σε παρακείμενες περιοχές, με στόχο τη δημιουργία επιχειρησιακής πίεσης και αμφισβήτησης.

v Ενίσχυση της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή χωρίς άμεση πρόκληση θερμού επεισοδίου.

v Έκδοση αντι-NAVTEX από την Τουρκία που θα δεσμεύει τις ίδιες περιοχές για δήθεν «στρατιωτικές ασκήσεις», επιχειρώντας να δημιουργήσει τεχνητό συνωστισμό και κίνδυνο ατυχήματος.

v Συνδυασμός επιχειρησιακών ενεργειών με διπλωματικές και επικοινωνιακές κινήσεις, ώστε να αυξηθεί το κόστος συνέχισης των εργασιών.

Σενάρια υψηλής έντασης:

v Σημαντική ενίσχυση της τουρκικής ναυτικής και αεροπορικής παρουσίας στην περιοχή.

v Άμεση επιχειρησιακή παρεμπόδιση των εργασιών μέσω ανάπτυξης πολεμικών πλοίων που θα απαιτούν την άμεση αποχώρηση του πλοίου που υλοποιεί την πόντιση καλωδίου υπό την απειλή χρήσης ισχύος.

v Επικίνδυνες προσεγγίσεις ή άλλες ενέργειες που αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο ατυχήματος ή θερμού επεισοδίου (π.χ. παρενόχληση από τουρκικά drones / αεροσκάφη).

v Ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου σε θαλάσσιο ή εναέριο επίπεδο, το οποίο θα μπορούσε να μετατρέψει ένα αρχικά επιχειρησιακό ζήτημα σε ευρύτερη ελληνοτουρκική κρίση.

v Γεωπολιτική κλιμάκωση ευρείας κλίμακας με μια γενικευμένη κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τα παραπάνω σενάρια δεν αποτελούν υποχρεωτικά γραμμική ακολουθία κλιμάκωσης, καθώς η Τουρκία θα μπορούσε να επιλέξει διαφορετικό επίπεδο αντίδρασης, να συνδυάσει εργαλεία ή να μεταβεί από ένα επίπεδο σε άλλο, ανάλογα με τις συνθήκες και την εξέλιξη της κατάστασης.

Η επιλογή της αντίδρασης θα μπορούσε να επηρεαστεί από την ελληνική στάση, το εκτιμώμενο κόστος και όφελος κάθε επιλογής, την εσωτερική δυναμική στην Τουρκία, καθώς και από τη στάση της Ε.Ε., των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Ισραήλ και άλλων εμπλεκόμενων παραγόντων.

Παράλληλα, η ευρωπαϊκή διάσταση του GSI, η χρηματοδότηση και η συμμετοχή διεθνών επενδυτών και εταιρειών μπορούν να αυξήσουν το πολιτικό, διπλωματικό και οικονομικό κόστος μιας ενδεχόμενης παρεμπόδισης, χωρίς όμως να αποκλείουν την εκδήλωση κρίσης.

Επομένως, η Ελλάδα θα πρέπει να είναι σε θέση να διαχειριστεί ένα εύρος πιθανών αντιδράσεων, από την απλή διπλωματική και επικοινωνιακή πίεση μέχρι τηνεπεισόδιο.

Στο πλαίσιο αυτό, απαιτείται ενιαίος μηχανισμός συντονισμού και λήψης αποφάσεων, με σαφή πολιτική καθοδήγηση και συνεχή σύνδεση του πολιτικού επιπέδου με το επιχειρησιακό.

Ειδικότερα, η Ελλάδα θα πρέπει να είναι σε θέση να κινηθεί ταυτόχρονα σε πολλαπλά επίπεδα, προσαρμόζοντας τα διαθέσιμα μέσα και τους συντελεστές ισχύος της, ανάλογα με το επίπεδο και τη μορφή της τουρκικής αντίδρασης.

Συγκεκριμένα, η ελληνική στρατηγική αντίδραση θα πρέπει να αναπτυχθεί σε πέντε αλληλοσυμπληρούμενους άξονες όπως:

1. Επιχειρησιακή ετοιμότητα και αποτροπή:

Σε επιχειρησιακό επίπεδο, απαιτείται αξιόπιστο σύστημα επιτήρησης, προστασίας και ετοιμότητας, με σαφή κριτήρια ενεργοποίησης ανάλογα με το επίπεδο κλιμάκωσης.

Παράλληλα, απαιτείται συντονισμός με την Κυπριακή Δημοκρατία και τους εμπλεκόμενους φορείς για την προστασία του προσωπικού, των πλοίων και των κρίσιμων υποδομών του έργου.

Εφόσον οι συνθήκες το απαιτήσουν, θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα ενίσχυσης της επιχειρησιακής παρουσίας, κατά προτεραιότητα με ελληνικές δυνάμεις και, όπου αυτό είναι εφικτό και αποφασιστεί στο πλαίσιο των υφιστάμενων διμερών, ευρωπαϊκών ή συμμαχικών σχημάτων, με δυνάμεις της Γαλλίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

2. Διπλωματική και ευρωπαϊκή θωράκιση:

Η Ελλάδα θα πρέπει να αξιοποιήσει τον ευρωπαϊκό χαρακτήρα του GSI και να διασφαλίσει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια παρεμπόδισης του έργου δεν θα αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως ένα ακόμη επεισόδιο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, αλλά θα αξιολογείται και ως ζήτημα που αφορά την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, τη διασυνδεσιμότητα και την προστασία ευρωπαϊκών στρατηγικών υποδομών.

Στο πλαίσιο αυτό, η έγκαιρη ενημέρωση και ο συντονισμός με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, καθώς και με τις χώρες που έχουν άμεσο ενδιαφέρον για την υλοποίηση του έργου, μπορούν να αυξήσουν το διπλωματικό και πολιτικό κόστος μιας ενδεχόμενης παρεμπόδισης.

3. Νομική θωράκιση:

Η Ελλάδα θα πρέπει να διαθέτει εξαρχής τεκμηριωμένη νομική θέση, η οποία να μπορεί να υποστηρίξει τη νομιμότητα των

ενεργειών της και να αντιμετωπίσει τις τουρκικές αιτιάσεις τόσο σε διμερές όσο και σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

Η νομική προετοιμασία δεν αποτελεί, επομένως, απλώς εργαλείο αντίδρασης μετά την εκδήλωση της κρίσης. Αποτελεί στοιχείο της ίδιας της στρατηγικής ετοιμότητας.

4. Στρατηγική Επικοινωνία:

Η επικοινωνιακή διαχείριση θα πρέπει να λειτουργεί παράλληλα με τη διπλωματική και επιχειρησιακή διαχείριση.

Βασικός στόχος δεν θα πρέπει να είναι η επικοινωνιακή αντιπαράθεση με την Τουρκία, αλλά η διαμόρφωση του ερμηνευτικού πλαισίου μέσα στο οποίο θα αξιολογηθεί η κρίση και οι ενδεχόμενες τουρκικές ενέργειες εφόσον εκδηλωθούν, σε σχέση με τις ευρωπαϊκές υποδομές, την ενεργειακή ασφάλεια και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το βασικό μήνυμα θα πρέπει να στηρίζεται σε τέσσερις άξονες:

Ευρωπαϊκή υποδομή – διεθνές δίκαιο – ενεργειακή ασφάλεια – περιφερειακή σταθερότητα.

Με τον τρόπο αυτό, η Ελλάδα θα πρέπει να αποφύγει τη διμεροποίηση του GSI και να αναδεικνύει συνεχώς ότι η υλοποίηση του έργου αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής προσπάθειας για την ενίσχυση της ενεργειακής διασυνδεσιμότητας και ανθεκτικότητας.

5. Συντονισμός με εταίρους και συμμάχους:

Απαιτείται έγκαιρος συντονισμός με την Κυπριακή Δημοκρατία, τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τις χώρες που έχουν άμεσο στρατηγικό ή οικονομικό ενδιαφέρον για την περιοχή και το έργο.

Η συνεργασία αυτή δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως μέσο δημιουργίας ενός «κοινού μετώπου» απέναντι στην Τουρκία, αλλά ως μηχανισμός συντονισμού πολιτικών, διπλωματικών, νομικών και επιχειρησιακών επιλογών.

Η εμπλοκή διεθνών επενδυτών και εταιρειών, καθώς και η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και θεσμική στήριξη του έργου, μπορούν παράλληλα να αυξήσουν το πολιτικό και οικονομικό κόστος μιας ενδεχόμενης παρεμπόδισης.

Με τον συνδυασμό των ανωτέρω μέτρων, η Ελλάδα μπορεί να ενισχύσει την αποτρεπτική αξιοπιστία της, να περιορίσει τα περιθώρια ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης και να αυξήσει τις διαθέσιμες επιλογές της σε περίπτωση που η κρίση κλιμακωθεί.

Συνεπώς, η ελληνική στρατηγική δεν θα πρέπει να βασίζεται στην επιλογή ενός μόνο εργαλείου, αλλά σε ένα ολιστικό μείγμα αποτροπής, διπλωματίας, νομικής προετοιμασίας, επιχειρησιακής ετοιμότητας και Στρατηγικής Επικοινωνίας, το οποίο θα μπορεί να προσαρμόζεται ανάλογα με το επίπεδο της κρίσης.

Εν κατακλείδι, η επανέναρξη των εργασιών για τον GSI δεν σημαίνει ότι μια νέα κρίση είναι αναπόφευκτη γι’ αυτό, η Ελλάδα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για το ενδεχόμενο μιας κρίσης και κυρίως, για περισσότερες από μία μορφές και επίπεδα εξέλιξής της.

Γιατί, η πραγματική στρατηγική ετοιμότητα δεν μετριέται από το πόσο καλά γνωρίζουμε τι μπορεί να κάνει ο αντίπαλος, αλλά από το πόσο καλά μπορούμε να διαχειριστούμε αυτό που τελικά θα συμβεί.

Στον GSI, επομένως, η πρόκληση για την Ελλάδα δεν είναι μόνο να προστατεύσει ένα ευρωπαϊκό έργο.

Είναι να διασφαλίσει ότι, εφόσον προκύψει κρίση, θα διαθέτει τις πολιτικές, διπλωματικές, νομικές, επιχειρησιακές και επικοινωνιακές επιλογές για να τη διαχειριστεί, να ελέγξει την κλιμάκωση και να διατηρήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων.

Κοντολογίς, η επιτυχία για την Ελλάδα σε μια ενδεχόμενη τουρκική αντίδραση για τον GSI, δεν θα κριθεί από το εάν θα αποδείξει ότι μπορεί να κλιμακώσει.

Θα κριθεί από το εάν μπορεί να διαχειριστεί την κρίση χωρίς να χάσει τον έλεγχο της κλιμάκωσης, να προστατεύσει το έργο και τα συμφέροντά της, να διατηρήσει την ευρωπαϊκή διάσταση του GSI και να οδηγήσει την κατάσταση από την κρίση ξανά στη σταθερότητα

Ε.Α.Α.Σ στο ΜΤΣ: - Γιατί δεν εξετάζεται την πρόταση της ΕΑΑΣ, ακόμη και μετά την εντολή του κ. ΥΦΕΘΑ; - Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη;

 

Savvas Manousaridis

22 ώρες πριν

22 ώρ. ·

ΜΤΣ: Γιατί δεν εξετάζεται την πρόταση της ΕΑΑΣ, ακόμη και μετά την εντολή του κ. ΥΦΕΘΑ; Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη;

Εδώ και 16 μήνες παραμένει σε εκκρεμότητα η πρόταση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ) για νέο τρόπο υπολογισμού των μερισμάτων του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΜΤΣ).

Η ΕΑΑΣ καταγγέλλει ότι, παρά τις παρεμβάσεις και τις εντολές του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας, Θανάση Δαβάκη, η διαδικασία που θα επέτρεπε την ουσιαστική εξέταση της πρότασης δεν προχώρησε. Γιατί συμβαίνει αυτό και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την καθυστέρηση;

Η ανακοίνωση της ΕΑΑΣ, που δημοσιεύθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2026, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που αφορά άμεσα τους μερισματούχους του ΜΤΣ που αφορά τον τρόπο κατανομής των διαθέσιμων πόρων και τον υπολογισμό του μερίσματος που λαμβάνουν οι δικαιούχοι.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο αν η πρόταση της ΕΑΑΣ είναι σωστή ή εφαρμόσιμη.

Είναι πρωτίστως, γιατί δεν έχει εξεταστεί θεσμικά και τεκμηριωμένα, παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με την Ένωση, υπήρξαν επανειλημμένες υπηρεσιακές ενέργειες και παρεμβάσεις της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Και εδώ προκύπτει ένα ακόμη ερώτημα: Όταν ο αρμόδιος Υφυπουργός ζητά να προχωρήσει μια διαδικασία, ποιος μπορεί να εξηγήσει γιατί αυτή εξακολουθεί να βρίσκεται σε εκκρεμότητα;

Ένα χρονολόγιο που απαιτεί απαντήσεις:

Σύμφωνα με όσα αναφέρει η ΕΑΑΣ στην επίσημη ενημέρωσή της, η πρόταση για νέο τρόπο υπολογισμού των μερισμάτων κατατέθηκε στις 21 Μαΐου 2025 στο Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ) και στο ΜΤΣ.

Στις 2 Ιουνίου 2025, το ΓΕΣ/Διεύθυνση Οικονομικού ζήτησε να αξιολογηθεί η πρόταση. Ακολούθησε προγραμματισμός παρουσίασής της για τις 25 Νοεμβρίου 2025, η οποία, σύμφωνα με την ΕΑΑΣ, τελικά δεν πραγματοποιήθηκε.

Η υπόθεση δεν σταμάτησε εκεί. Η Ένωση αναφέρει ότι τον Μάρτιο του 2026 υπήρξε παρέμβαση του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας, Θανάση Δαβάκη, ενώ τον Μάιο ακολούθησε νέο σχετικό έγγραφο του ΓΕΣ.

Στις 15 Μαΐου 2026, η πρόταση παρουσιάστηκε δημόσια σε ημερίδα στη ΛΑΕΔ.

Σύμφωνα πάντοτε με την ανακοίνωση της ΕΑΑΣ, στις αρχές Ιουλίου 2026 υπήρξε νέα παρέμβαση του Υφυπουργού, με στόχο να προχωρήσει η εξέταση του ζητήματος. Παρά ταύτα, η Ένωση εξακολουθεί να κάνει λόγο για στασιμότητα.

Στις 14 Σεπτεμβρίου 2026

πραγματοποιήθηκε συνάντηση εκπροσώπων της ΕΑΑΣ με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Νίκο Δένδια, ενώ στις 25 Σεπτεμβρίου απεστάλησαν επιστολές προς τον Υπουργό και τον Υφυπουργό.

Το χρονολόγιο, όπως το παρουσιάζει η ΕΑΑΣ, δείχνει ότι το θέμα έχει τεθεί επανειλημμένα σε υπηρεσιακό και πολιτικό επίπεδο.

Ωστόσο, μέχρι την έκδοση της ανακοίνωσης, η Ένωση εξακολουθούσε να ζητά ουσιαστική εξέταση της πρότασής της.

Τι προτείνει η ΕΑΑΣ για τα μερίσματα του ΜΤΣ;

Η πρόταση της ΕΑΑΣ αφορά τόσο τον τρόπο υπολογισμού του μερίσματος όσο και την κατανομή των πόρων μεταξύ των σχετικών φορέων.

Στον πυρήνα της βρίσκεται η ιδέα ενός ανταποδοτικού μερίσματος, συνδεδεμένου με τις εισφορές, σε συνδυασμό με ένα κοινό διανεμητικό μέρισμα.

Στόχος σύμφωνα με την Ένωση, είναι να διαμορφωθεί ένα σύστημα που θα λαμβάνει υπόψη τις καταβολές των μετόχων, χωρίς να παραγνωρίζει τον κοινό χαρακτήρα του Ταμείου.

Η πρόταση περιλαμβάνει επίσης νέο επιμερισμό των πόρων που σχετίζονται με το ΜΤΣ, τον ΕΛΟΑΣ και τον ΕΚΟΕΜΣ. Όπως παρουσιάζεται στην ανακοίνωση, η προτεινόμενη κατανομή είναι 33% στον ΕΛΟΑΣ, 3% στο ΜΤΣ και 64% στον ΕΚΟΕΜΣ.

Πρόκειται για πρόταση της ΕΑΑΣ και όχι για ήδη θεσμοθετημένη αλλαγή. Η σκοπιμότητα, η οικονομική βιωσιμότητα και οι συνέπειές της χρειάζεται να αξιολογηθούν από τα αρμόδια όργανα, με πλήρη στοιχεία και σαφή τεκμηρίωση.

Ακριβώς γι’ αυτό όμως, η παρατεταμένη εκκρεμότητα προκαλεί εύλογα ερωτήματα.

Μια πρόταση μπορεί να απορριφθεί, να τροποποιηθεί ή να κριθεί ανεφάρμοστη.

Εκείνο που δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη θεσμική διαδικασία είναι η αδράνεια, χωρίς σαφή αιτιολόγηση και ενημέρωση των ενδιαφερομένων.

Η παρέμβαση του ΥΦΕΘΑ και το ερώτημα προς τον Πρόεδρο του ΜΤΣ.

Το πλέον κρίσιμο σημείο της ενημέρωσης της ΕΑΑΣ αφορά τις παρεμβάσεις του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας, Θανάση Δαβάκη.

Εφόσον όπως αναφέρει η ΕΑΑΣ, υπήρξαν εντολές και υπηρεσιακές ενέργειες για την εξέταση ή την παρουσίαση της πρότασης, είναι εύλογο να ζητείται μια καθαρή απάντηση για το τι ακολούθησε και γιατί δεν ολοκληρώθηκε η διαδικασία.

Ο πρόεδρος του ΜΤΣ είναι ίδιος το επίμαχο χρονικό διάταγμα και παραμένει στη θέση του. Συνεπώς το ερώτημα προς τη διοίκηση του Ταμείου παραμένει επίκαιρο: Για ποιον λόγο δεν έχει ολοκληρωθεί η εξέταση της πρότασης και ποια συγκεκριμένα εμπόδια έχουν ανακύψει;

Δεν αρκεί να διαπιστώνεται ότι το ζήτημα εκκρεμεί. Οι μερισματούχοι δικαιούνται να γνωρίζουν αν η πρόταση έχει αξιολογηθεί, ποια είναι τα συμπεράσματα των αρμόδιων υπηρεσιών, αν έχουν εντοπιστεί νομικά ή οικονομικά προβλήματα και ποια είναι τα επόμενα βήματα.

Εάν η πρόταση έχει κριθεί μη εφαρμόσιμη, η διοίκηση οφείλει να εξηγήσει τους λόγους. Εάν απαιτούνται πρόσθετα στοιχεία ή μελέτες, πρέπει να προσδιοριστούν οι εκκρεμότητες και το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής τους.

Εάν υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων υπηρεσιών, αυτές πρέπει να καταγραφούν και να αξιολογηθούν θεσμικά.

Αυτό που δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ αόριστον είναι μια κατάσταση στην οποία η πρόταση παραμένει σε εκκρεμότητα, χωρίς οι ενδιαφερόμενοι να έχουν μια ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη απάντηση.

Ποιος ελέγχει την πορεία των εντολών;

Η υπόθεση δεν αφορά μόνο τον πρόεδρο του ΜΤΣ. Αφορά και την ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας να παρακολουθεί αν οι οδηγίες της υλοποιούνται και αν οι υπηρεσιακές διαδικασίες ολοκληρώνονται.

Ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Θανάσης Δαβάκης, καλείται να διευκρινίσει ποιες ακριβώς ενέργειες ζήτησε, ποια ανταπόκριση υπήρξε και για ποιον λόγο, σύμφωνα με την ΕΑΑΣ, η διαδικασία δεν προχώρησε όπως αναμενόταν.

Αντίστοιχα, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, καλείται να ενημερώσει για το αποτέλεσμα της συνάντησης με την ΕΑΑΣ στις 14 Σεπτεμβρίου 2026 και για το πώς προτίθεται να διασφαλίσει ότι το ζήτημα θα εξεταστεί με διαφάνεια και σαφές χρονοδιάγραμμα.

Δεν είναι ορθό να αποδίδονται ευθύνες ή σκοπιμότητες χωρίς πλήρη γνώση των υπηρεσιακών εγγράφων και των απαντήσεων όλων των εμπλεκομένων.

Είναι όμως, απολύτως θεμιτό να ζητείται λογοδοσία για μια υπόθεση που, σύμφωνα με την ΕΑΑΣ, παραμένει ανοιχτή επί 16 μήνες.

Η πολιτική ηγεσία οφείλει να απαντήσει αν οι σχετικές εντολές εκτελέστηκαν, αν υπήρξαν καθυστερήσεις και ποιος είναι υπεύθυνος για την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Η διοίκηση του ΜΤΣ, από την πλευρά της, οφείλει να παρουσιάσει τη δική της θέση με στοιχεία και όχι με γενικές διαβεβαιώσεις.

Η ουσία είναι η δικαιοσύνη και η διαφάνεια.

Πίσω από την τεχνική συζήτηση για τα ποσοστά, τις κρατήσεις και τον τρόπο κατανομής των πόρων βρίσκονται οι ίδιοι οι μερισματούχοι.

Η συζήτηση αφορά την ανταποδοτικότητα των εισφορών, την αναλογικότητα στην κατανομή των πόρων και τη μεταχείριση διαφορετικών κατηγοριών δικαιούχων. Πρόκειται για ζητήματα που απαιτούν οικονομική τεκμηρίωση, θεσμική σοβαρότητα και πλήρη ενημέρωση.

Η πρόταση της ΕΑΑΣ δεν πρέπει ούτε να υιοθετηθεί άκριτα ούτε να παραμεριστεί χωρίς αιτιολόγηση.

Πρέπει να εξεταστεί επί της ουσίας, με συγκεκριμένα οικονομικά δεδομένα, σαφή κριτήρια και δημοσιοποίηση των συμπερασμάτων στον βαθμό που επιτρέπεται από το θεσμικό πλαίσιο.

Το ζητούμενο δεν είναι να δικαιωθεί μια πλευρά σε μια διοικητική αντιπαράθεση. Είναι να διαπιστωθεί ποια λύση εξυπηρετεί καλύτερα το συμφέρον του Ταμείου και των δικαιούχων του.

Τα ερωτήματα που ζητούν απάντηση.

Με βάση όσα αναφέρει η ΕΑΑΣ, τα ερωτήματα προς τη διοίκηση του ΜΤΣ και την πολιτική ηγεσία είναι συγκεκριμένα:

- Έχει ολοκληρωθεί η ουσιαστική αξιολόγηση της πρότασης της ΕΑΑΣ; Αν ναι, ποιο είναι το αποτέλεσμα;

- Γιατί δεν πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση που είχε προγραμματιστεί για τις 25 Νοεμβρίου 2025;

- Ποιες ενέργειες έγιναν μετά τις παρεμβάσεις του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας τον Μάρτιο και τον Ιούλιο του 2026;

- Υπάρχουν συγκεκριμένα νομικά, οικονομικά ή διοικητικά εμπόδια στην εφαρμογή της πρότασης; Αν ναι, ποια είναι αυτά;

- Πότε θα δοθεί επίσημη και τεκμηριωμένη απάντηση στην ΕΑΑΣ και στους μερισματούχους;

Οι απαντήσεις δεν είναι ζήτημα επικοινωνιακής διαχείρισης. Είναι ζήτημα θεσμικής ευθύνης απέναντι στους ανθρώπους που δικαιούνται να γνωρίζουν πώς διοικείται το Ταμείο από το οποίο λαμβάνουν το μέρισμά τους.

Η σιωπή δεν μπορεί να αποτελεί απάντηση.

Η ανακοίνωση της ΕΑΑΣ φέρνει ξανά στο προσκήνιο μια εκκρεμότητα που απαιτεί καθαρή τοποθέτηση. Εάν η πρόταση δεν είναι βιώσιμη ή δεν μπορεί να εφαρμοστεί, η διοίκηση του ΜΤΣ οφείλει να το τεκμηριώσει.

Εάν είναι αναγκαίες αλλαγές ή περαιτέρω μελέτες, πρέπει να προσδιοριστούν συγκεκριμένα βήματα και προθεσμίες.

Ο πρόεδρος του ΜΤΣ καλείται να εξηγήσει γιατί η διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί. Ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας καλείται να διευκρινίσει τι απέγιναν οι παρεμβάσεις που, σύμφωνα με την ΕΑΑΣ, πραγματοποίησε. Και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας καλείται να διασφαλίσει ότι θα υπάρξει θεσμική απάντηση.

Το βασικό ερώτημα παραμένει: Εφόσον η πρόταση έχει κατατεθεί, έχει ζητηθεί να αξιολογηθεί και έχει τεθεί επανειλημμένα υπόψη της πολιτικής ηγεσίας, γιατί εξακολουθεί να εκκρεμεί;

Οι μερισματούχοι δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση. Ζητούν διαφάνεια, δίκαιη αντιμετώπιση και υπεύθυνη διοίκηση. Και δικαιούνται μια σαφή απάντηση, όχι άλλη μία παράταση της εκκρεμότητας.