Λέκτορας του Χάρβαρντ: - Βρέθηκε η ακριβής «τοποθεσία» του Παραδείσου όχι μεταφορικά, αλλά κυριολεκτικά! - Τι είναι ο Κοσμικός Ορίζοντας

 

Ένας πρώην λέκτορας του Χάρβαρντ υποστηρίζει ότι ο Παράδεισος δεν είναι μεταφορά, αλλά βρίσκεται πέρα από τον κοσμικό ορίζοντα, εκεί όπου ο χρόνος σταματά.

• Η θεωρία ξεκινά από τον Χαμπλ
• Τι είναι ο Κοσμικός Ορίζοντας
• Εκεί όπου θα μπορούσε να βρίσκεται ο Παράδεισος
• Πόσο στέκει επιστημονικά

Η ιδέα της μετά θάνατον ζωής παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα της ανθρωπότητας. Για πολλούς αποτελεί θέμα πίστης, για άλλους φιλοσοφίας. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που επιχειρούν να την προσεγγίσουν επιστημονικά. Ένας από αυτούς είναι ο δρ Μάικλ Γκίλεν, πρώην λέκτορας του Χάρβαρντ, με διδακτορικά στη φυσική, τα μαθηματικά και την αστρονομία.

Σε άρθρο του, ο Γκίλεν ισχυρίζεται ότι μπορεί να εντοπίσει πού θα μπορούσε να βρίσκεται ο Παράδεισος, όχι μεταφορικά, αλλά κυριολεκτικά. Όχι μέσα στο Σύμπαν, αλλά πέρα από αυτό.

Η θεωρία ξεκινά από τον Χαμπλ

Βασικό εργαλείο της σκέψης του είναι το έργο του αστρονόμου Έντουιν Χαμπλ, ο οποίος τη δεκαετία του 1920 απέδειξε ότι το Σύμπαν διαστέλλεται. Όσο πιο μακριά βρίσκεται ένας γαλαξίας από τη Γη, τόσο πιο γρήγορα απομακρύνεται. Το εύρημα αυτό ήταν τόσο καθοριστικό, ώστε η NASA να ονομάσει προς τιμήν του το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble.

Σύμφωνα με τον Γκίλεν, αν ένας γαλαξίας βρισκόταν σε απόσταση περίπου 273 δισεκατομμυρίων τρισεκατομμυρίων μιλίων από τη Γη, τότε θα απομακρυνόταν με την ταχύτητα του φωτός. Αυτό το όριο ονομάζεται Κοσμικός Ορίζοντας.   

Τι είναι ο Κοσμικός Ορίζοντας

Ο Κοσμικός Ορίζοντας είναι το σημείο πέρα από το οποίο δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε τίποτα. Όχι επειδή δεν υπάρχει κάτι εκεί, αλλά επειδή το φως από εκεί δεν μπορεί να φτάσει ποτέ σε εμάς. Σύμφωνα με τη θεωρία της ειδικής σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν, τίποτα υλικό δεν μπορεί να ταξιδέψει ταχύτερα από το φως.

Ο Γκίλεν υποστηρίζει ότι στον Κοσμικό Ορίζοντα ο χρόνος σταματά. Και αυτό, κατά τον ίδιο, ταιριάζει απόλυτα με τις θρησκευτικές περιγραφές ενός τόπου αιώνιου, έξω από τη φθορά και τον χρόνο.

Εκεί όπου θα μπορούσε να βρίσκεται ο Παράδεισος

Σύμφωνα με τον πρώην λέκτορα του Χάρβαρντ, ο Παράδεισος δεν βρίσκεται μέσα στο γνωστό Σύμπαν, αλλά πέρα από τον Κοσμικό Ορίζοντα. Ένα ολόκληρο «κρυφό» Σύμπαν, μόνιμα απρόσιτο, στο οποίο ο χρόνος δεν κυλά όπως τον γνωρίζουμε.

Ο ίδιος συνδέει αυτή την ιδέα με βιβλικές αναφορές που μιλούν για τον Θεό «ψηλά», πάνω από τον ουρανό. Όπως εξηγεί, η Βίβλος κάνει διάκριση ανάμεσα στον ουρανό της ατμόσφαιρας, τον ουρανό του διαστήματος και τον ανώτερο ουρανό, εκεί όπου «κατοικεί ο Θεός».

Ο Γκίλεν προχωρά ακόμη περισσότερο, υποστηρίζοντας πως ό,τι υπάρχει πέρα από τον Κοσμικό Ορίζοντα προηγείται ακόμη και της Μεγάλης Έκρηξης. Εκεί βρίσκονται, σύμφωνα με τη σύγχρονη κοσμολογία, τα αρχαιότερα ουράνια αντικείμενα και ίσως μια πραγματικότητα που δεν υπόκειται στους γνωστούς φυσικούς νόμους.

Κατά τον ίδιο, πρόκειται για έναν κατοικήσιμο τόπο, όχι από υλικές μορφές ζωής, αλλά από «φως και οντότητες που μοιάζουν με φως».

Πόσο στέκει επιστημονικά

Οι ισχυρισμοί του Γκίλεν δεν αποτελούν αποδεδειγμένη επιστημονική θεωρία. Βασίζονται σε υπαρκτές κοσμολογικές έννοιες, αλλά η σύνδεσή τους με τη θρησκευτική έννοια του Παραδείσου παραμένει προσωπική ερμηνεία.

Όπως παραδέχεται και ο ίδιος, δεν υπάρχει τρόπος να επιβεβαιωθούν αυτοί οι ισχυρισμοί. Ο Κοσμικός Ορίζοντας είναι, εξ ορισμού, απρόσιτος. Ίσως γι’ αυτό η ιδέα του Παραδείσου παραμένει, τελικά, ένα θολό σημείο ανάμεσα στην επιστήμη, τη φιλοσοφία και την ανθρώπινη ανάγκη να ερμηνευτεί το ακατανόητο

πηγή:https://www.gazzetta.gr/plus/2509394/kathigitis-toy-harbarnt-ishyrizetai-oti-brike-tin-akribi-topothesia-toy-paradeisoy?utm_source=Link_Share&utm_medium=referral

Ο «χάρτης» πληρωμών για την περίοδο 26 έως 30 Ιανουαρίου - 2.471.173.399,20 ευρώ σε 4.312.406 δικαιούχους

 

Κατά την περίοδο 26 έως 30 Ιανουαρίου, θα καταβληθούν συνολικά 2.471.173.399,20 ευρώ σε 4.312.406 δικαιούχους, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων καταβολών του e-ΕΦΚΑ και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης.

1. Ειδικότερα από τον e-ΕΦΚΑ:

• Στις 28 και 29 Ιανουαρίου θα καταβληθούν συνολικά 2.396.873.399,2 ευρώ σε 4.231.326 δικαιούχους για πληρωμή κύριων και επικουρικών συντάξεων Φεβρουαρίου 2026.
• Στις 30 Ιανουαρίου θα καταβληθούν 3.100.000 ευρώ σε 8.300 δικαιούχους για πληρωμή προκαταβολών συντάξεων Φεβρουαρίου 2026 του ν. 4778/2021.
• Στις 30 Ιανουαρίου θα καταβληθούν 3.000.000 ευρώ σε 2.000 δικαιούχους για επιστροφή εισφορών μη μισθωτών.
• Από 26 έως και 30 Ιανουαρίου θα καταβληθούν 13.000.000 ευρώ σε 700 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων για εφάπαξ.

 

2. Από την ΔΥΠΑ θα γίνουν οι εξής καταβολές:

• 19.000.000 ευρώ σε 31.000 δικαιούχους για καταβολή επιδομάτων ανεργίας και λοιπών επιδομάτων.
• 15.000.000 ευρώ σε 20.000 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας.
• 20.000.000 ευρώ σε 19.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.
• 1.200.000 ευρώ σε 80 δικαιούχους φορείς για την πληρωμή εισφορών προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα.

Επιτελικό κράτος: - Μετά από 16 χρόνια πτώχευσης και διασυρμού το Δημόσιο χρέος είναι μεγαλύτερο από το 2010!! - Επίσημος πίνακας ΕΛ.ΣΤΑΤ.

Παρά τις πρόωρες αποπληρωμές των πρώτων μνημονιακών δανείων και τα τεράστια υπερπλεονάσματα, στο τέλος του γ’ τριμήνου του 2025 διαμορφώθηκε στα 367,852 δισ., ενώ τότε άγγιζε τα 330,4 δισ. ευρώ

Παρά τις πρόωρες αποπληρωμές των πρώτων μνημονιακών δανείων και τα τεράστια υπερπλεονάσματα που καταγράφει η χώρα τα τελευταία χρόνια, το δημόσιο χρέος παραμένει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Αν και φαινομενικά η αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους αποτελεί μια ιδιαίτερα θετική εξέλιξη, πίσω από τα ποσοστά κρύβεται μια λιγότερο αισιόδοξη πραγματικότητα: σε απόλυτους αριθμούς το ελληνικό χρέος παραμένει πολύ υψηλότερο από τα επίπεδα του 2010. Υπενθυμίζεται πως το ποσοστό του χρέους της Γενικής Κυβέρνησης ως προς το ΑΕΠ άγγιζε τότε το 142,5% ή τα 330,4 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με τα νέα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.), στο τέλος του γ’ τριμήνου του 2025 το δημόσιο χρέος διαμορφώθηκε στα 367,852 δισ. ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί πως με βάση τις προβλέψεις του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών το 2025, όπως έχουν αποτυπωθεί στον νέο Προϋπολογισμό, εκτιμάται ότι το 2025 θα κλείσει με δημόσιο χρέος κοντά στα 362,8 δισ. ευρώ, ενώ η πρόβλεψη για το τρέχον έτος έχει τοποθετηθεί περίπου στα 359 δισ. ευρώ.

Με άλλα λόγια, 16 χρόνια μετά την είσοδο της χώρας στα καταστροφικά προγράμματα στήριξης, τις λάθος συνταγές του ΔΝΤ που ακολούθησαν πιστά οι κυβερνήσεις και οκτώ χρόνια έπειτα από την έξοδο από τα Μνημόνια, η Ελλάδα συνεχίζει να χρωστά σχεδόν 37 δισ. ευρώ περισσότερα από την περίοδο που μπήκε η χώρα σε διεθνή εποπτεία. Παρά τα υπερπλεονάσματα και τις αποπληρωμές ομολόγων στους δανειστές, το ελληνικό χρέος διατηρείται σε υψηλά επίπεδα σε απόλυτους αριθμούς, ωστόσο μειώνεται ως ποσοστό του ΑΕΠ. Με βάση τις εκτιμήσεις του νέου Προϋπολογισμού που ψηφίστηκε από τη Βουλή στο τέλος του περασμένου έτους, το χρέος ως ποσοστό ΑΕΠ θα διαμορφωθεί φέτος στο 138,2%, από 145,9% το 2025, σημειώνοντας πτώση κατά 45 ποσοστιαίες μονάδες από το 183,2% που ήταν το 2019 (βλέπε πίνακα).

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, το γ’ τρίμηνο του 2025 τα έσοδα της Γενικής Κυβέρνησης αυξήθηκαν αισθητά, φτάνοντας τα 32,664 δισ. ευρώ από 29,407 δισ. ευρώ. Η αύξηση αυτή στηρίχτηκε κυρίως στη διόγκωση της φορολογικής επιβάρυνσης. Οι φόροι στο εισόδημα και στην περιουσία ανήλθαν σε 7,089 δισ. ευρώ, ενώ οι φόροι στην παραγωγή και στις εισαγωγές έφτασαν τα 11,465 δισ. ευρώ. Ακόμη και οι κοινωνικές εισφορές αυξήθηκαν, γεγονός που καταδεικνύει ότι η βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών προέρχεται πρωτίστως από την πίεση προς νοικοκυριά και επιχειρήσεις και όχι από μια ουσιαστική αναδιάρθρωση του παραγωγικού μοντέλου.

Παράλληλα, οι συνολικές δαπάνες αυξήθηκαν στα 28,763 δισ. ευρώ, με τις πρωτογενείς δαπάνες να ξεπερνούν τα 26,8 δισ. ευρώ. Σημειώνεται πως με βάση τους νέους δημοσιονομικούς κανόνες, τον πρώτο λόγο στη διαμόρφωση του δημοσιονομικού χώρου έχουν οι πρωτογενείς δαπάνες, ενώ υπάρχει «ταβάνι» στο ετήσιο ποσοστό αύξησής τους. Σύμφωνα με την ΕΛ.ΣΤΑΤ., οι κοινωνικές παροχές και οι αμοιβές εργασίας παραμένουν υψηλές, ενώ οι επιδοτήσεις αυξήθηκαν σημαντικά, υποδηλώνοντας μια πολιτική βραχυπρόθεσμων παρεμβάσεων αντί για διαρθρωτικές λύσεις.

https://www.dimokratia.gr/oikonomia/649295/ypsilotero-to-chreos-apo-to-2010/

 

Ακραία τουρκική πρόκληση: - «Έρχεται η ώρα που τα Ελληνικά νησιά θα επιστρέψουν στην Τουρκία!!»

 

Θρασύτατη πρόκληση αρθρογράφου φιλοκυβερνητικής εφημερίδας και στενού συμβούλου του «σουλτάνου»

«Μετά τη Συρία η Ελλάδα». «Οι Έλληνες και οι Ελληνοκύπριοι θα θαφτούν κάτω από τα ερείπια». «Τα νησιά θα επιστρέψουν στην Τουρκία». Όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα όσων γράφονται στο άρθρο του Ιμπραήμ Καραγκιούλ στη φιλοκυβερνητική -ή, μάλλον, απόλυτα κυβερνητική, όργανο του καθεστώτος Ερντογάν- εφημερίδα «Γενί Σαφάκ».

Το κείμενο του Ιμπραήμ Καραγκιούλ δεν είναι ακόμα ένα άρθρο γνώμης στην Τουρκία. Είναι ένα μανιφέστο όχι απλώς επιθετικότητας κατά της Ελλάδος, αλλά του οράματος της ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που στο μυαλό των ιδεολογικών ταγών του κυρίαρχου αφηγήματος στη γειτονική χώρα θα ενσωματώσει, εκτός από τη Συρία και τα τουρκικά κράτη, κομμάτια της Αφρικής και τα Βαλκάνια.

«Μόλις επιλυθούν τα προβλήματα στο νότιο μέτωπο (Συρία), θα έρθει η σειρά του μετώπου που έχει δημιουργήσει (σ.σ.: το Ισραήλ) με την Ελλάδα. Τότε θα δούμε τι θα συμβεί με τα “νησιά” και ποιος θα πληρώσει το τίμημα». Εδώ επιβεβαιώνεται ο συναγερμός που μόλις προ ολίγων ημερών είχε σημάνει η «δημοκρατία»: Μετά τη Συρία, την κατάρρευση του κουρδικού μετώπου, η Τουρκία απελευθερώνει δυνάμεις και πόρους και στρέφει το βλέμμα της προς την Ελλάδα. Δεν είναι κάποια κούφια ανάλυση. Είναι οι ωμές απειλές του ιδεολογικού μηχανισμού που εκτρέφει η Άγκυρα και που θέτουν το Αιγαίο ως πρώτο στόχος της. Η πρόσφατη NAVTEX διαρκείας… δύο ετών μέσα από αυτό το πρίσμα είναι απλώς η αρχή.

Ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ χωρίς περιστροφές απειλεί ότι «το μέτωπο Ισραήλ – Ελλάδας θα καταρρεύσει» και συνεχίζει: «Η Ελλάδα και οι Ελληνοκύπριοι θα θαφτούν κάτω από τα ερείπια».

Η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας γίνεται ακόμα πιο ωμή όταν ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ γράφει: «Αν ο Τραμπ κατασχέσει τη Γροιλανδία, τότε και η Τουρκία θα ανοίξει τις πόρτες για την επιστροφή στην πατρίδα των νησιών, τα οποία αποτελούν φυσική προέκταση της Ανατολίας και κατασχέθηκαν άδικα».

Σύμφωνα με τον Καραγκιούλ, η εποχή των διεθνών οργανισμών έχει τελειώσει. Η Ευρωπαϊκή Ενωσηκαι οι περιφερειακοί οργανισμοί έχουν ξεφτίσει. Και το μόνο που μένει είναι οι «αυτοκρατορίες» και ως τέτοια φαντάζεται την Τουρκία, επικαλούμενος το πολιτικό DNA Σελτζούκων και Οθωμανών. Τα υπόλοιπα κράτη μάς λέει ότι θα «ενσωματωθούν» ή θα «υποταχθούν» στις αυτοκρατορίες αυτές. Κατηγορία στην οποία βάζει και τη… χώρα μας. Γράφει συγκεκριμένα: «Ένας κόσμος έχει ανοίξει όπου κάθε χώρα είτε θα ενταχθεί σε ”νέες αυτοκρατορίες’ είτε θα πάψει να υπάρχει. Ακόμα και κράτη, πόσο μάλλον οργανισμοί, κινδυνεύουν».

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται ανίκανη να προστατέψει τα μέλη της, ενώ η Ελλάδα παρουσιάζεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα κράτους που θα βρεθεί εκτεθειμένο. Βάζει δε και χρονοδιάγραμμα δέκα ετών για να πετύχει η Τουρκία τους στόχους της.

Η νεοοθωμανική ιδεολογία διατυπώνεται χωρίς προσχήματα: «Η Τουρκία θα επιστρέψει στις ιστορικές και γεωγραφικές της ρίζες έπειτα από έναν αιώνα» και «η δύναμη της συνέχειας των κρατών -των Σελτζούκων, των Οθωμανών και των τουρκικών αυτοκρατοριών- θα διαμορφώσει την ιστορία και τη γεωγραφία». Δεν μιλά για επιρροή ή διπλωματία, αλλά για ανασύνθεση χωρών και συνόρων.

Για τον Καραγκιούλ και το Ισραήλ μπαίνει στο ίδιο κάδρο. Περιγράφεται ως δύναμη σε πανικό, με μέτωπα που καταρρέουν σε Συρία, Υεμένη και Σουδάν. Η Ελλάδα, στο τουρκικό αφήγημα, τοποθετείται στον ίδιο άξονα, ως προκεχωρημένο φυλάκιο ενός μπλοκ που -όπως υποστηρίζει- βρίσκεται σε αποσύνθεση.

Το μανιφέστο κορυφώνεται με την ανάδειξη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε «πρωτοπόρο της Ιστορίας» και «αρχιτέκτονα της γεωπολιτικής», τον άνθρωπο που «έχει θέσει τα θεμέλια για μια νέα πολυεθνική κοινή γεωγραφία». Αυτή η προσωπολατρία δεν είναι τυχαία. Δείχνει ότι οι απειλές δεν είναι μεμονωμένες απόψεις, αλλά εντάσσονται σε ένα συνεκτικό κρατικό αφήγημα.

Για τον Έλληνα αναγνώστη το συμπέρασμα είναι σαφές. Το κείμενο αυτό δεν γράφτηκε για να σοκάρει και να πουλήσει παραπάνω φύλλα η εφημερίδα. Δεν γράφτηκε ούτε για να συσπειρώσει το τουρκικό κοινό. Αποτελεί μια δημόσια στρατηγική απειλή που «δίνει στόχο» στις ορδές Ουιγούρων, Τσετσένων, Τουρκμένων και λοιπών τζιχαντιστών που πολεμούν αυτή τη στιγμή στη Συρία. Επιβεβαιώνει δε ότι η συζήτηση στη γείτονα δεν αφορά το αν η Ελλάδα βρίσκεται στο τουρκικό στόχαστρο, αλλά το πότε και με ποια μορφή.

Προσωπικός αρθρογράφος του Ερντογάν, που διατυπώνει όσα εκείνος δεν θέλει να «χρεωθεί»

Ο Καραγκιούλ δεν αποτελεί κάποια περιθωριακή ή ακραία φιγούρα στην τουρκική δημοσιογραφία. Ξεκίνησε να εργάζεται στην εφημερίδα «Γενί Σαφάκ» (συμφερόντων του γαμπρού του Τούρκου προέδρου) το 1995 και είναι γνωστός για τα άρθρα και τις στήλες του που επικεντρώνονται στην εξωτερική πολιτική, ενώ έγινε και αρχισυντάκτης της. Σύμφωνα με πληροφορίες από την Τουρκία, αποτελεί τον «προσωπικό αρθρογράφο» του Ταγίπ Ερντογάν και διατυπώνει στο χαρτί και στον ψηφιακό κόσμο όσα ο ίδιος ο πρόεδρος της Τουρκίας δεν θέλει να «χρεωθεί». Η γραφίδα του χρησιμοποιείται στο εσωτερικό της Τουρκίας ως «ρόπαλο» που σκοπό έχει να βάλει στο κάδρο ως «προδότες» όσους δεν συμμερίζονται και δεν χειροκροτούν τις πολιτικές Ερντογάν.

Συχνά πυκνά δε ποζάρει μαζί του ακόμα και στο προσωπικό του αεροπλάνο, στο οποίο ο Τούρκος πρόεδρος συνηθίζει να μιλά στους δημοσιογράφους κατά την επιστροφή του από ταξίδια στο εξωτερικό και να «δίνει τη γραμμή» της εξωτερικής πολιτικής. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης του Ναγκόρνο Καραμπάχ μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και των Αρμενίων, υπαινίχθηκε ότι οι πύραυλοι θα έπρεπε να χτυπήσουν το κέντρο της πόλης του Ερεβάν «κατά λάθος».

Είναι δε ο άνθρωπος που την ημέρα των εγκαινίων του γηπέδου της ΑΕΚ «Αγια-Σοφιά» ισχυρίσθηκε ότι μια μέρα οι Τούρκοι θα το κάνουν κι αυτό… τζαμί.

https://www.dimokratia.gr/politiki/649732/akraia-proklisi-apo-steno-synergati-toy-erntogan-i-toyrkia-schediazei-katalipsi-nision/

Βραδιά των ΙΜΙΩΝ στις 30/31-1-1996:- Ήμουν Αντισυνταγματάρχης, Διοικητής Α/Κ Μοίρας στον Έβρο - Ζωντανές παραμένουν οι αναμνήσεις μου

 

Γράφει ο 

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Α. ΣΚΑΡΜΑΛΙΩΡΑΚΗΣ 

Αντιστράτηγος ε.α. 

Επίτιμος Υδκτής Δ’ΣΣ, 

Είμαι Ανχης, Δκτής της Α/Κ Μοίρας, που έχει Τομέα προσβολής το Κάραγατς στον Έβρο. 

Ήμασταν εντός Στρατοπέδου, λόγω ασκήσεως. Η «Κρίση» στα Ίμια έχει ξεκινήσει. Αργά το βράδυ λαμβάνω τηλεφωνικά από τον Δκτή της Ταξιαρχίας προειδοποίηση, για εκκένωση Στρατοπέδου και επάνδρωση τοποθεσίας. 

Συγκεντρώνω τους Αξιωματικούς και οπλίτες μου στους θαλάμους οπλιτών. Τους ενθαρρύνω, τους δίνω τις οδηγίες μου και τους λέω ξεκάθαρα ότι ενδέχεται αύριο πρωί να πολεμήσουμε. Στα μάτια τους διακρίνω την επιθυμία τους να εκτελέσουν την Αποστολή μας.

 Δίνω Προειδοποιητική Διαταγή για εκκένωση Στρατοπέδου, φόρτωση πυρομαχικών στα Α/Κ πυροβόλα από τις αποθήκες εγγύς και αναχώρηση για τις θέσεις Μάχης. 

Ο ενθουσιασμός μεγάλος, όταν τελειώνοντας το λόγο μου τους λέω «Η Παναγιά και η Μεγαλομάρτυς Αγία Βαρβάρα μαζί μας» και φωνάζω δυνατά «Ζήτω Η Ελλάς». 

Μετά από λίγη ώρα λαμβάνω, τηλεφωνικά πάλι, τη Διαταγή να φύγουμε και να είμαστε έτοιμοι στις 05:30 για εκτέλεση Βολών Πυροβολικού και αντιμετώπιση τυχόν Αεροπορικής Προσβολής. Η Διαταγή μου μεταδίδεται από τον ΑΞΕΠ μου μέχρι και στον τελευταίο Στρατιώτη. 

Οι καιρικές συνθήκες πολύ άσχημες, χιονοθύελλα και θερμοκρασία μείον. 

Με προτεραιότητα τα Α/Κ πυροβόλα, εκκενώνεται ο όρχος. Τα Α/Κ μεταβαίνουν στις αποθήκες πυρομαχικών και ξεκινάει η δύσκολη φόρτωση των βλημάτων και γεμισμάτων. Υπόψη ότι κάθε βλήμα ζυγίζει περίπου 43 κιλά. 

Πηγαίνω και εγώ εκεί να παρακολουθήσω από κοντά το δύσκολο αυτό έργο, που γίνεται ακόμη δυσκολότερο λόγω της χιονοθύελλας. Με συγκίνηση βλέπω τους Πυροβολητές μου να δίνουν την Ψυχή τους, παρά την παγωνιά. 

Μετά τη φόρτωση των πυρομαχικών αναχωρούν όλοι για τις Θέσεις Μάχης. Τους ακολουθώ με το τζιπ μου. Οι δρόμοι παγωμένοι, η ορατότητα περιορισμένη, η οδήγηση επικίνδυνη, λόγω της ολισθηρότητος. Κάνω τον Σταυρό μου να πάνε όλα καλά. 

Ξαφνικά το τζιπ μου γλυστράει και βγαίνει εκτός δρόμου, σε μικρό χαντάκι, ευτυχώς δεν ντελαπάρει, ο οδηγός μου ψύχραιμος το επαναφέρει στο δρόμο. Μετά από αρκετή ώρα φθάνουμε στον Σταθμό Διοικήσεως. Εκεί με υποδέχονται ο ΑΞΕΠ και ο Αξιωματικός ΔΜ, πανέτοιμοι. 

Παίρνω μαζί μου τον ΑΞΕΠ και επισκεφτόμαστε την Πυροβολαρχία που είναι ήδη Ταγμένη δίπλα μας, σχεδόν έτοιμη για Βολή, το Ηθικό του Προσωπικού της «Ακμαιότατο». Ο Διοικητής Πυροβολαρχίας ενθουσιώδης, σε μερικά λεπτά μου αναφέρει «Ετοιμότητα για Βολή».

 Ήταν 05:15 της 31-1-1996. Επιστρέφουμε στον Σταθμό Δκσεως, επιθεωρώ τους ΤΕΒ-ΠΑΡ στο ΚΔΠ, μιλάω με τους Διαβιβαστές μου, ελέγχω τις ενσύρματες Επικοινωνίες ότι λειτουργούν σωστά, επικοινωνώ και με τον Παρατηρητή της Μοίρας, έτοιμος και αυτός. 

Αναμένουμε την Τελική Διαταγή. Αυτή, δυστυχώς, Δεν Έρχεται Ποτέ. Στις 06:00 μας ειδοποιούν ότι η «Κρίση» έληξε. 

Ακόμη δεν έχουμε μάθει για τη Θυσία των 3 Ηρώων Αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στα Ίμια. Η Απογοήτευση διαδέχεται τον Ενθουσιασμό. Συγκεντρώνω το Προσωπικό του Σταθμού Διοικήσεως και της Πυροβολαρχίας, τους Συγχαίρω, και αφού βγάζουμε μερικές αναμνηστικές φωτογραφίες, δίνω την Εντολή για Επιστροφή στο Στρατόπεδο. 

Πιστεύω ακράδαντα, ότι Εμείς Πράξαμε στο Ακέραιο το Καθήκον μας. Είμαι πολύ Υπερήφανος για τους Αξιωματικούς μου και τους Στρατιώτες μου. Τους Ευχαριστώ Θερμά, δεν θα Ξεχάσω Ποτέ τις στιγμές αυτές, που ζήσαμε μαζί. 

Κάποιοι, δυστυχώς Υψηλά Ιστάμενοι, δεν εκτέλεσαν ούτε τα Βασικά τους Καθήκοντα. Πολύ αμφιβάλλω αν ήξεραν τι σημαίνει «Πολεμικό Συμβούλιο», από ποιους και που Συγκροτείται. 

Το «Ευχαριστώ», βέβαια, το πήραν οι φίλοι μας οι Αμερικανοί. Κρίμα! Οι 3 Αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού που Θυσίασαν τη Ζωή τους, Εκτελώντας την Αποστολή τους, «Αθάνατοι». Αιωνία τους η Μνήμη!!! 

Εγώ πάντως είμαι σίγουρος ότι όποτε και αν χρειασθεί, οι Ένοπλες Δυνάμεις μας, ο Ελληνικός Στρατός μας και ιδιαίτερα το Ένδοξο Πυροβολικό μας θα πράξουν το Καθήκον τους, θα Εκτελέσουν την Αποστολή τους, θα Νικήσουν. 

Υ.Γ: Ιδιαίτερα Ευχαριστώ τον ΑΞΕΠ μου Λοχαγό (και νυν Υπτγο ε.α.) Παναγιώτη Κιμουρτζή, τον Δκτή Πυρχίας Υπολοχαγό (και νυν Σχη ε.ε.) Χρήστο Οικονομίδη και τον Αξκό ΔΜ Λοχαγό (και νυν Σχη ε.α.) Δημήτρη Αξιωτίδη. 

ΙΜΙΑ 1996: : - Η Πρόβλεψη, η κατάλληλη προετοιμασία, η σχεδίαση και η εκτέλεση των δικών μας αντιδράσεων - Πως βίωσε, την κρίση των Ιμίων, ο Διοικητής 572 Ειδικού Τάγματος Προκαλύψεως στον Έβρο

Γράφει ο

Αντγος ε.α. Σταύρος Κουτρής 

Στις 25 Δεκεμβρίου 1995 το τουρκικό φορτηγό πλοίο Φιγκέν Ακάτ προσαράζει σε αβαθή ύδατα κοντά στην Μικρή Ίμια. Οι Τούρκοι αρνούνται στην αρχή την Ελληνική δικαιοδοσία για διάσωση και αφού τελικά ελληνικά ρυμουλκά αποκολλούν το τουρκικό σκάφος και το μεταφέρουν ασφαλώς στο λιμάνι Κιουλούκ της Τουρκίας το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών παραλαμβάνει Τουρκική διακοίνωση με την οποίαν ανακοινώνεται ότι οι νησίδες Ίμια είναι τουρκικό έδαφος. Η διακοίνωση απορρίπτεται. 

Τον Ιανουάριο του ’96 η Ελλάδα διέρχεται κρίσιμη πολιτική περίοδο με τον Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου ασθενή, τις πολιτικές διεργασίες στο κυβερνών κόμμα να βρίσκονται σε εξέλιξη, τον κ. Σημίτη τελικά να επικρατεί, να ορκίζεται και να αναλαμβάνει νέος Πρωθυπουργός της χώρας στις 19 Ιανουαρίου.

Τον Ιανουάριο του ’96 η Ελλάδα διέρχεται κρίσιμη πολιτική περίοδο με τον Πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου ασθενή, τις πολιτικές διεργασίες στο κυβερνών κόμμα να βρίσκονται σε εξέλιξη, τον κ. Σημίτη τελικά να επικρατεί, να ορκίζεται και να αναλαμβάνει νέος Πρωθυπουργός της χώρας στις 19 Ιανουαρίου.  

Από 25 μέχρι 31 Ιανουαρίου εξελίσσονται τα γνωστά γεγονότα που χαρακτηρίστηκαν ως “κρίση των Ιμίων” με κύριο χαρακτηριστικό τη σταδιακή αύξηση της στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας που έληξε μετά από διπλωματική παρέμβαση των ΗΠΑ με τα γνωστά “χωρίς σημαίες και στρατεύματα” (“no flags, no troops”) και “επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς” (“status quo ante”). 

Αυτή η εξαήμερη κρίση άφησε ανεξίτηλα σημάδια στην Ελληνική πολιτική, την κοινωνία και τον Στρατό. 

Δεν θα ξεχάσω το βράδυ της 30ης και πρωινό της 31ης Ιανουαρίου. Η κρίση με βρίσκει Διοικητή του 572 Ειδικού Τάγματος Προκαλύψεως με φυλάκια ευθύνης τα, 9, 10, 11, 12 και 13 στον πεδινό διάδρομο Ορεστιάδος. 

Το Τάγμα πρόσφατα ενεργοποιημένο, στη φάση συμπλήρωσης βασικών υλικών, μέσων και οπλικών συστημάτων, έχει αναλάβει μόλις πριν από ένα μήνα την προκάλυψη του 37 Συντάγματος. 

Το βράδυ η Διοίκηση, το Επιτελείο και οι Λόχοι Διοικήσεως και Υποστηρίξεως αναπτύχθηκαν παρά το Σταθμό Διοικήσεως του Συντάγματος, ενώ οι Λόχοι Προκαλύψεως ανέπτυξαν τις δυνάμεις τους στο ποτάμι. Σε όλη την περιοχή χιόνιζε. 

Ξημερώματα, μετά τη λήψη σήματος επιστροφής στα στρατόπεδα, περιτρέχοντας τα φυλάκια, βρήκα τους άνδρες να έχουν μόλις επιστρέψει από το ποτάμι, παγωμένοι, βρεγμένοι, λασπωμένοι, καθάριζαν τον οπλισμό τους βλέποντας τις ειδήσεις στην τηλεόραση. Αναγνώρισα στα μάτια τους ένα ηθικό ακμαιότατο, αλλά ταυτόχρονα έγινα αποδέκτης μιας πρωτόγνωρης ομαδικής πικρίας και αγανάκτησης εκ μέρους τους για την έκβαση των γεγονότων. Τα λόγια τους απλά και μεστά: “τί έγινε κ. Διοικητά, γιατί κάναμε πίσω;” 

Το κύριο στρατηγικό αποτέλεσμα είναι ότι η κρίση αυτή έδωσε την ευκαιρία στην Τουρκία να παρουσιάσει διεθνώς τις γνωστές “γκρίζες ζώνες” στο Αιγαίο, μια θέση που έχει έκτοτε καλλιεργήσει, αναπτύξει και “βελτιώσει” στην σύγχρονη παραλλαγή της, αυτή του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”. 

Χρόνια μετά από αυτά τα γεγονότα παρακολούθησα κάποιο διεθνές σεμινάριο για τις κρίσεις στη Βιέννη. Από αυτό συμπυκνωμένα συγκράτησα τα εξής. 

Οι κρίσεις προέρχονται όταν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων 2 τουλάχιστον μερών και ένα από τα δύο αποφασίσει να διεκδικήσει το συμφέρον του με δράση μη αποδεκτή από το άλλο μέρος που αντιδρά. Αυτές οι δράσεις/αντιδράσεις συμπυκνωμένες σε χρόνο αυξάνουν την ένταση μεταξύ των μερών και δημιουργούν την κρίση. 

Μία κρίση μπορεί να κλιμακωθεί σε ένοπλη αντιπαράθεση μέχρι και πόλεμο ή να αποκλιμακωθεί καταλήγοντας σε ένα νέο status quo, στο οποίο θα συμφωνήσουν τα 2 μέρη. 

Διαγραμματικά θα μπορούσαμε να παρουσιάσουμε τα παραπάνω ως εξής: Η κρίση δεν είναι καλή ή κακή, είναι ένα φαινόμενο της διεθνούς πρακτικής. Χωρίς τη συμμετοχή μας δεν υπάρχει. Στην κρίση είτε οδηγούμαστε αναγκαστικά, είτε μπαίνουμε με τη θέλησή μας προετοιμασμένοι και μελετημένα. 

Μια κρίση συνοδεύεται από έντονα ψυχολογικά στοιχεία, τα οποία όμως δεν πρέπει να επηρεάζουν τον ηγέτη και τους συνεργάτες του, διπλωμάτες, στρατιωτικούς, λοιπούς συμβούλους. 

Στη διεθνή πρακτική πολλές φορές χρησιμοποιείται μια τεχνητή κρίση, με την οποία κάποιος διεθνώς δρων (κράτος ή άλλη οντότητα) προσπαθεί να αλλάξει το status quo, ελέγχοντας ταυτόχρονα την εξέλιξή της (κλιμάκωση-αποκλιμάκωση). 

Ας δούμε, λοιπόν την κρίση των Ιμίων μέσα από αυτό το πρίσμα: 

•Ένα από τα θέματα της Υψηλής Στρατηγικής της Τουρκίας αποτελεί η αναθεώρηση του status quo του Αιγαίου. 

• Στην πορεία για την αναθεώρηση πρέπει να αμφισβητηθεί η παρούσα κατάσταση. 

• Στο πλαίσιο της αμφισβήτησης πρέπει να σχεδιαστούν βήματα. 

• Ένα από τα βήματα είναι η καθιέρωση γκρίζων ζωνών, που η ύπαρξή τους πρέπει να αναγνωριστεί διεθνώς (όχι υποχρεωτικά νομικά, αλλά ακόμη και σαν θέμα προς συζήτηση) και οπωσδήποτε στη συνείδηση του κόσμου. 

•  Επιλέγεται ο κατάλληλος χώρος (π.χ. Ίμια και όχι Καλόλιμνος ή Φαρμακονήσι κ.λ.π) και γίνεται η πρώτη δράση (προσάραξη τουρκικού σκάφους, αποβίβαση δημοσιογράφων, ύψωση σημαίας, δημοσιογραφική κάλυψη κ.λ.π) αναμένοντας την φυσιολογική αντίδραση. 

• Χρησιμοποίηση στρατιωτικής ισχύος (κατάληψη νησίδας) 

• Οι στρατιωτικές δυνάμεις (της Τουρκίας) που συμμετέχουν στην κρίση σαφώς και ελέγχονται από το ανώτατο στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο, με όλα τα ενδιάμεσα επίπεδα ιεραρχικής στρατιωτικής διοίκησης σε διαρκή “ακρόαση” για να μπορούν να επιτύχουν συμμετοχή στην ενδεχόμενη άμεση αντίδραση, εφόσον υπάρξει απώλεια ελέγχου της κρίσης και ανεξέλεγκτη κλιμάκωση. 

• Η κρίση δημιουργείται, κλιμακώνεται μέχρι το σημείο κορύφωσης, που επιθυμεί η Τουρκική πλευρά και γίνεται αποκλιμάκωση με βάση τις Ελληνικές αδυναμίες και φοβίες και την σύμπραξη του “Διεθνούς Παράγοντα” με μία νέα “συμφωνία” που το κάθε μέρος θεωρεί ότι το καλύπτει και βεβαίως έχουμε την εμφάνιση και “νομιμοποίηση” των γκρίζων ζωνών, που είναι το επιθυμητό για την Τουρκία νέο status quo. 

Ο κ. Σημίτης θεωρώ ότι αιφνιδιάστηκε. Δεν ήταν ψυχολογικά και ηθικά προετοιμασμένος, δεν ήξερε, δεν κατάλαβε, δεν μπόρεσε να αντιδράσει. Πάγωσε από φόβο και γι’ αυτό με ανακούφιση ευχαρίστησε τις ΗΠΑ οι οποίες με την “συμμαχική” τους παρέμβαση τον έβγαλαν από την δύσκολη θέση. 

Οι συνέπειες ακόμη μας ακολουθούν. 

Με βάση τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι μια κρίση δεν εμφανίζεται από το πουθενά και αν κάποια δράση ενός άλλου κράτους μας αιφνιδιάζει και μας οδηγεί σε κρίση χωρίς τη θέλησή μας σημαίνει ότι δεν έχουμε μελετήσει όσο πρέπει το διεθνές περιβάλλον, την ανάπτυξη των συμφερόντων στην περιοχή μας και τους πιθανούς αντιπάλους (ή και εχθρούς). 

Ο αντίπαλος πρέπει να μελετάται διαρκώς, ώστε: 

• να γνωρίζουμε τα συμφέροντά του και τις στρατηγικές του επιδιώξεις, 

• να καταγράφουμε πού ακριβώς υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων με εμάς, 

• να έχουμε αξιολογήσει ποιες από αυτές τις συγκρούσεις συμφερόντων είναι ζωτικές για εμάς και να ορίσουμε τις κόκκινες γραμμές μας. 

Αυτή η μελέτη μας βοηθά να αντιλαμβανόμαστε τις τακτικές (μεθόδους) που ο αντίπαλος χρησιμοποιεί για να θέτει τα στρατηγικά του συμφέροντα. Μπορούμε να προβλέπουμε τη μελλοντική δράση του αντιπάλου και να μην αιφνιδιαζόμαστε. 

Επίσης με αυτόν τον τρόπο δεν μπαίνουμε στις “δημοσιογραφικές” ή “επικοινωνιακού τύπου” κρίσεις, αλλά αντιδρούμε μεθοδικά τότε μόνον, όταν εμείς κρίνουμε ότι θίγονται ουσιαστικά μας συμφέροντα και με τον τρόπο που εμείς θέλουμε (ιδανική περίπτωση).

 Οι κρίσεις λοιπόν μπορούν να “ελεγχθούν” με την μελέτη του αντιπάλου, την πρόβλεψη για τις μελλοντικές του δράσεις και βέβαια την κατάλληλη προετοιμασία, σχεδίαση και εκτέλεση των δικών μας αντιδράσεων

Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας: - Αποτελεσματική φορολογική πολιτική που ενισχύει την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή

 

Συμμετοχή Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργου Κώτσηρα στην Ολομέλεια της Φορολογικής Επιτροπής του ΟΟΣΑ

Γιώργος Κώτσηρας στον ΟΟΣΑ: Αποτελεσματική φορολογική πολιτική που ενισχύει την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή

Στην 100η Σύσκεψη της Ολομέλειας της Φορολογικής Επιτροπής (CFA) του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), που διεξήχθη στο Παρίσι, συμμετείχε σήμερα Πέμπτη 22 Ιανουαρίου ο Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Γιώργος Κώτσηρας.

Στο επίκεντρο της Σύσκεψης, στην οποία έλαβαν μέρος εκπρόσωποι άνω των 100 κρατών-μελών, υποψήφιων προς ένταξη χωρών και εταίρων του ΟΟΣΑ, βρέθηκαν θέματα διεθνούς φορολογικής συνεργασίας για την αντιμετώπιση σύγχρονων προκλήσεων, όπως η ψηφιακή οικονομία, η κινητικότητα εργαζομένων και κεφαλαίων και η γήρανση του πληθυσμού, και αναδείχθηκαν καλές πρακτικές φορολόγησης σε εθνικό επίπεδο.

Στην παρέμβασή του στη Σύσκεψη ο κ. Κώτσηρας τόνισε ότι «η αποτελεσματική φορολογική πολιτική συνιστά αναμφίβολα βασικό παράγοντα της ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας και της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης», ισχυρή ένδειξη της οποίας αποτελεί και η εκλογή του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκου Πιερακάκη, ως Προέδρου του Eurogroup.

Η στρατηγική της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη στον τομέα της φορολογικής πολιτικής επικεντρώνεται, όπως ανέφερε ο Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, στην προώθηση της ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής, στη διατήρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας, στην ενίσχυση της προβλεψιμότητας, στην ενδυνάμωση της φορολογικής συμμόρφωσης και στην προετοιμασία της οικονομίας για την αντιμετώπιση μελλοντικών προκλήσεων.

Αναφερόμενος ιδίως στην αντιμετώπιση του δημογραφικού, ο κ. Κώτσηρας παρουσίασε τις βασικές πτυχές της φορολογικής μεταρρύθμισης, δίνοντας έμφαση στην αναμόρφωση της φορολογικής κλίμακας φόρου εισοδήματος, ιδίως στη φορολογική ελάφρυνση των εργαζομένων με παιδιά και των νέων, και στις φορολογικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της περιφέρειας και την τόνωση της προσφοράς κατοικιών. Επιπλέον, αναφέρθηκε στην πρόοδο που έχει πετύχει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, ιδίως μέσω της προώθησης των ηλεκτρονικών συναλλαγών και της ψηφιοποίησης της φορολογικής διοίκησης.

Τέλος, ο Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επιβεβαίωσε τη σταθερή προσήλωση της χώρας στη διεθνή φορολογική συνεργασία και την ανταλλαγή καλών πρακτικών στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ, με στόχο την προώθηση της ανάπτυξης και των επενδύσεων, τη διασφάλιση της φορολογικής σταθερότητας και την προστασία της εθνικής φορολογικής βάσης.