Σαν σήμερα 4 Ιουλίου 2004: - Όταν τα παιδιά του Ότο Ρεχάγκελ έκαναν τον κόσμο να παραμιλάει για την Εθνική Ελλάδος - ΒΙΝΤΕΟ

 

Είκοσι δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, από τον ανεπανάληπτο θρίαμβο του ελληνικού ποδοσφαίρου και μία από τις σημαντικότερες επιτυχίες του ελληνικού αθλητισμού, την κατάκτηση του Euro 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά.

Δείτε περισσότερα στο ertflix.gr | Ακούστε περισσότερα στο ertecho.gr

Η Ελλάδα, καταγράφεται και χαρακτηρίζεται από την Ιστορία, όπως έχει σημειώσει χαρακτηριστικά η ισπανική εφημερίδα El Pais, σε αναφορά της στις μοναδικές εκείνες στιγμές, ως «η πιο ανυποψίαστη και απροσδόκητη πρωταθλήτρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος», βιώνοντας 23 ημέρες έκστασης το 2004. Από την πρώτη έως την τελευταία.

Από τον εναρκτήριο αγώνα ενάντια στην οικοδέσποινα Πορτογαλία (2-1), έως στον τελικό στις 4 Ιουλίου ενάντια στην ίδια αντίπαλο (1-0).

Στην πορεία, ισοπαλία εναντίον της Ισπανίας (1-1), ήττα από την Ρωσία (2-1) και δύο νίκες στους προημιτελικούς και ημιτελικούς εναντίον της Γαλλίας, (1-0) και της Τσεχίας (1-0). Πρωταθλήτρια Ευρώπης με επτά γκολ υπέρ και τέσσερα κατά.

Μέχρι τότε, η εθνική μας είχε εμφανιστεί μόλις σε δύο μεγάλες διοργανώσεις: ένα Παγκόσμιο Κύπελλο (1998) και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (1980), γνωρίζοντας σε αμφότερες, τον αποκλεισμό στον πρώτο γύρο.

Η δυναμική του επιτεύγματος κατέρρευσε στις τελικές φάσεις των επόμενων τεσσάρων μεγάλων τουρνουά: δύο Euro (2008 και 2012) και δύο Παγκόσμια Κύπελλα (2010 και 2014).

«Δύο άνδρες αποτέλεσαν σημείο αναφοράς αυτής της τεράστιας ομάδας: ο προπονητής, Οτο Ρεχάγκελ, και ο επιθετικός, Άγγελος Χαριστέας, ο οποίος σημείωσε τρία γκολ, συμπεριλαμβανομένου αυτού στον τελικό», ανέφερε η ισπανική εφημερίδα.

Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί το 2001, όταν ήταν ήδη 63 ετών, ότι ο Γερμανός προπονητής θα μπορούσε να οδηγήσει την Ελλάδα στον «Όλυμπο» για να κερδίσει το Euro και στη συνέχεια να προκριθεί σε ένα άλλο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Ήταν αδιανόητο, ανεξάρτητα από τις επαναλαμβανόμενες επιτυχίες του στα σχεδόν 30 χρόνια εμπειρίας του στη Bundesliga (δύο πρωταθλήματα με την Βέρντερ Βρέμης και ένα με τον Καϊζερσλάουερν).

Παρέμεινε στον πάγκο της εθνικής για εννέα χρόνια: 106 παιχνίδια με το 50% των νικών (53) με 23 ισοπαλίες και 30 ήττες. Είναι ακόμα ο μόνος προπονητής που έχει κερδίσει την διοργάνωση χωρίς να γεννηθεί στη συγκεκριμένη χώρα.

Ο Ρεχάγκελ, γνωστός ως… σκληρός προπονητής και αφοσιωμένος σε εμμονές με τακτικές, μετέτρεψε άγνωστους ποδοσφαιριστές σε «στρατό».

Η βάση της ομάδας ήταν 15 παίκτες που έπαιζαν σε ελληνικούς συλλόγους μαζί με τους υπόλοιπους από τους 23 που επιλέχθηκαν από τους «μετανάστες» που έπαιζαν στην Ιταλία (τρεις), την Αγγλία (δύο), την Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γερμανία (ένας).

Ένα τέλειο μείγμα. Σκληροί παίκτες, εννέα ήδη στα τριάντα τους, που έπαιξαν κάθε παιχνίδι σαν να ήταν το τελευταίο τους. Ισχυρή άμυνα, ανίκητοι στον αέρα και με πρακτική στις αντεπιθέσεις. «Μπορείς να διαφωνήσεις με το στιβαρό και αμυντικό του στυλ, αλλά όχι με το μεγαλείο του θριάμβου του», παρατήρησε η El Pais.

Ο άνθρωπος-γκολ, βρήκε απάντηση στο όνομα του Άγγελου Χαριστέα. Πήγε στην Πορτογαλία σε ηλικία 24 ετών. Έπαιζε ήδη για την Βέρντερ και χάρη στη φήμη που πέτυχε στο Euro 2004, δημιούργησε μια μακρά επαγγελματική καριέρα που έληξε το 2013 στη Σαουδική Αραβία αφού πέρασε από Αγιαξ, Φέγενορντ, Νυρεμβέργη, Λεβερκούζεν, Αρ Αβινιόν, Σάλκε και Παναιτωλικό. Στην εθνική, έφθασε τα 88 παιχνίδια και τα 25 γκολ.

Για την πιο σημαντική ημέρα της ζωής του, διατηρεί αξέχαστες αναμνήσεις: «Ορισμένα όνειρα τα κρατάς για τον εαυτό σου και δεν μιλάς ποτέ γι’ αυτά. Το όνειρό μου όταν άρχισα να παίζω ποδόσφαιρο ήταν να πετύχω γκολ σε έναν τελικό Euro, γιατί το πρώτο παιχνίδι που είδα στην τηλεόραση ήταν ο τελικός του 1988, με το γκολ του Βαν Μπάστεν».

Ήταν οκτώ ετών κι έχει μόνο μία εξήγηση για το μυστικό αυτής της επιλογής. «Ήμασταν μια οικογένεια. Βάζαμε το συλλογικό μπροστά από το άτομο. Ο καθένας έπαιξε για τη χώρα, για την ομάδα, όχι για τον εαυτό του. Όλοι σεβόμαστε και αγαπήσαμε αυτό που κάναμε. Είχαμε έναν προπονητή με πολύ καλή φιλοσοφία και μας οργάνωσε πολύ καλά. Αν βάλεις όλα αυτά τα κομμάτια μαζί, είναι μια συνταγή να είσαι πρωταθλητής».

https://www.ertnews.gr/athlitismos/4-iouliou-2004-4-iouliou-2025-otan-ta-paidia-tou-oto-rexagkel-ekanan-ton-kosmo-na-paramilaei-gia-tin-ethniki-video/?utm_source=onesignal&utm_medium=push&utm_campaign=2025-07-04-4--2004--4--202

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος: - Σύνοδος ΝΑΤΟ στην Άγκυρα -Τι πραγματικά αλλάζει για τη Συμμαχία και ποιος είναι ο ρόλος της Ελλάδας

 

 

Δρ. Κωνσταντίνος Π. Μπαλωμένος

Η προσεχής Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, η οποία θα πραγματοποιηθεί στις 7-8 Ιουλίου 2026 στην Άγκυρα, διεξάγεται σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας και αστάθειας.

Μια περίοδο που ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται χωρίς κάποια ορατή προοπτική τερματισμού, οι διαβουλεύσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για την εφαρμογή της εκεχειρίας και τη διαμόρφωση ενός πλαισίου βιώσιμης ειρήνευσης παραμένουν εύθραυστες, ενώ η αστάθεια στη Μέση Ανατολή εξακολουθεί να απειλεί την περιφερειακή ασφάλεια και οι διεθνείς ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων και των θαλάσσιων εμπορικών οδών εντείνονται.

Παράλληλα, οι διαφορετικές προσεγγίσεις των Συμμάχων ως προς τις στρατηγικές προτεραιότητες, τον επιμερισμό των βαρών, τη χρηματοδότηση της άμυνας και τον μελλοντικό ρόλο του ΝΑΤΟ αναδεικνύουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Συμμαχία.

Στο πλαίσιο αυτό, το ΝΑΤΟ καλείται να προσαρμόσει τη στρατηγική του στις απαιτήσεις ενός νέου και περισσότερο αβέβαιου περιβάλλοντος ασφάλειας.

Ως εκ τούτου, στην ατζέντα της Συνόδου κυριαρχούν ζητήματα όπως η ενίσχυση των αμυντικών δαπανών των Συμμάχων, με επίκεντρο την επίτευξη του στόχου για ετήσιες επενδύσεις στην άμυνα ύψους 5% του ΑΕΠ έως το 2035, η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της Συμμαχίας, καθώς και η συνέχιση της υποστήριξης προς την Ουκρανία.

Επίσης, αναμένεται να τεθούν υπό συζήτηση οι προκλήσεις ασφαλείας που προέρχονται από τη Νότια Γειτονία (Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική), η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, καθώς και η ασφάλεια στη θαλάσσια περιοχή της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.

Συνεπώς, το πραγματικό διακύβευμα της Συνόδου δεν είναι οι επικοινωνιακές κορώνες που θα κυριαρχήσουν στη δημόσια σφαίρα ούτε οι αναμενόμενες διμερείς συναντήσεις των ηγετών, αλλά οι αποφάσεις που θα καθορίσουν τη φυσιογνωμία και το στρατηγικό προσανατολισμό του ΝΑΤΟ για την επόμενη δεκαετία.

Οι εν λόγω αποφάσεις δεν αποτελούν μια συγκυριακή εξέλιξη, αλλά αποτυπώνουν μια διαρκή διαδικασία αναπροσαρμογής της Συμμαχίας σε ένα περιβάλλον παρατεταμένου στρατηγικού ανταγωνισμού.

Το ΝΑΤΟ καλείται πλέον να λειτουργήσει σε συνθήκες όπου η έννοια της αποτροπής αποκτά πολυδιάστατο χαρακτήρα, συνδυάζοντας την κλασική στρατιωτική ισχύ με την ανθεκτικότητα των κρατών-μελών, την τεχνολογική υπεροχή και τη βιομηχανική ικανότητα υποστήριξης παρατεταμένων επιχειρήσεων.

Η φυσιογνωμία και ο ρόλος του ΝΑΤΟ μεταβάλλονται, καθώς από έναν Οργανισμό που εστίαζε στην αποτροπή και την άμυνα, την πρόληψη και τη διαχείριση κρίσεων, καθώς και τη συνεργατική ασφάλεια, εξελίσσεται σε μια Συμμαχία αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας (Alliance of Readiness), διασφαλίζοντας ότι οι δυνάμεις της παραμένουν έτοιμες να ανταποκριθούν σε οποιαδήποτε εξέλιξη και οποιοδήποτε πιθανό σενάριο.

Αυτό συνεπάγεται αυξημένες απαιτήσεις σε δυνάμεις, αποθέματα πυρομαχικών, βιομηχανική παραγωγική ικανότητα, ανθεκτικότητα εφοδιαστικών αλυσίδων, δομές διοίκησης και συνολική αποτρεπτική ισχύ.

Υπό αυτό το πρίσμα, ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά η συζήτηση για τον επιμερισμό των στρατηγικών βαρών εντός της Συμμαχίας.

Η πίεση για αύξηση των αμυντικών δαπανών δεν συνιστά απλώς μια δημοσιονομική απαίτηση, αλλά αντανακλά τη μετάβαση σε ένα μοντέλο συλλογικής ασφάλειας όπου η επιχειρησιακή ετοιμότητα και η ικανότητα άμεσης ανταπόκρισης αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες αξιοπιστίας των συμμάχων.

Ουσιαστικά, η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει τη βαθύτερη μεταβολή της στρατηγικής φιλοσοφίας του ΝΑΤΟ, το οποίο προσανατολίζεται πλέον σε ένα περιβάλλον παρατεταμένου ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων, με υψηλές απαιτήσεις διαρκούς ετοιμότητας και αποτρεπτικής ικανότητας.

Παράλληλα, η ενίσχυση της αμυντικής και τεχνολογικής βιομηχανικής βάσης του ΝΑΤΟ αναδεικνύεται σε κρίσιμο ζήτημα στρατηγικής αυτονομίας της Συμμαχίας.

Η εμπειρία από τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και την Μέση Ανατολή, έχει καταδείξει  ότι η επάρκεια σε αποθέματα πυρομαχικών, σε συνδυασμό με την εξασφάλιση των παραγωγικών δυνατοτήτων και την ανθεκτικότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων αποτελούν παράγοντες αποτροπής εξίσου σημαντικούς με την ίδια τη στρατιωτική ισχύ.

Η εξέλιξη αυτή, αποτυπώνει τη μετάβαση από την παραδοσιακή αντίληψη της άμυνας ως αποκλειστικά επιχειρησιακής ισχύος προς μια πιο σύνθετη θεώρηση της άμυνας ως ολοκληρωμένου παραγωγικού και βιομηχανικού συστήματος (Defence as Industrial System), στο οποίο η δυνατότητα παραγωγής, υποστήριξης και αναπλήρωσης ισχύος αποτελεί κρίσιμο παράγοντα αποτροπής.

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται επίσης στη Νότια Πτέρυγα της Συμμαχίας, όπου οι προκλήσεις από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, η αστάθεια σε κρίσιμες θαλάσσιες οδούς και η διαρκής απειλή υβριδικών μορφών ασφάλειας διαμορφώνουν ένα σύνθετο περιβάλλον κινδύνων για τα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ.

Επιπλέον, οι προκλήσεις αυτές φέρνουν στο προσκήνιο το ρόλο της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας ως περιοχών στρατηγικής σημασίας για τη συνοχή και την επιχειρησιακή ισορροπία της Συμμαχίας.

Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη ότι βασική απειλή για το ΝΑΤΟ αποτελεί η Ρωσία, η υποστήριξη προς την Ουκρανία εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική επιλογή της Συμμαχίας για τη διατήρηση της αποτροπής και την αποφυγή αναθεωρητικών τετελεσμένων στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Σε αυτό το νέο στρατηγικό πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα αναδείξουν τον γεωπολιτικό της ρόλο και θα ενισχύσουν τη θέση της τόσο εντός της Συμμαχίας όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, συμμετέχοντας ενεργά στη διαμόρφωση του νέου στρατηγικού προσανατολισμού του ΝΑΤΟ.

Υπό το πρίσμα αυτό, η Ελλάδα, οφείλει να αναδεικνύει προς τους συμμάχους ότι δεν αποτελεί απλώς ένα κράτος-μέλος που συμμετέχει στη συλλογική άμυνα, αλλά μια χώρα με σημαντική γεωπολιτική αξία στην Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ και στις θαλάσσιες γραμμές επικοινωνίας της Ανατολικής Μεσογείου.

Η γεωγραφική της θέση, σε συνδυασμό με τον ρόλο της ως παράγοντα σταθερότητας σε ένα περιβάλλον αυξημένης ρευστότητας, αναβαθμίζει τη σημασία της εντός της Συμμαχίας.

Η στρατηγική της αξία δεν απορρέει μόνο από την επιχειρησιακή της συνεισφορά, αλλά και από τη δυνατότητά της να λειτουργεί ως κόμβος ασφάλειας, ενεργειακής διασύνδεσης και θαλάσσιας επιτήρησης σε μια περιοχή όπου διασταυρώνονται οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής και της Μαύρης Θάλασσας, καθώς και τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων.

Η συμμετοχή της Ελλάδας σε αποστολές και διαλειτουργικά σχήματα της Συμμαχίας, καθώς και η συμβολή της στη διατήρηση και λειτουργία ΝΑΤΟϊκών υποδομών ενισχύει αυτή τη διάσταση, μετατρέποντας τη χώρα σε πολλαπλασιαστή ισχύος και σταθερότητας.

Παράλληλα, η ενίσχυση της αποτρεπτικής της ικανότητας και ο εκσυγχρονισμός των Ενόπλων Δυνάμεων εντάσσονται στον ευρύτερο καταμερισμό βαρών εντός του ΝΑΤΟ.

Σε ένα περιβάλλον όπου η επιχειρησιακή ετοιμότητα και η διαθεσιμότητα ισχύος αποκτούν καθοριστικό ρόλο, η Ελλάδα καλείται να κεφαλαιοποιήσει τον ρόλο της ως αξιόπιστος και επιχειρησιακά συνεπής σύμμαχος.

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ελλάδα οφείλει να αξιοποιήσει τη συμμετοχή της στη Σύνοδο, ώστε να ενισχύει τη θέση της ως αξιόπιστου συμμάχου και αναντικατάστατου παράγοντα στη Νότια Πτέρυγα του ΝΑΤΟ, συνδυάζοντας υψηλή επιχειρησιακή συνεισφορά με πλήρη προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο.

Η ελληνική προσέγγιση οφείλει να παραμείνει στρατηγική και όχι συγκυριακή, με έμφαση στην αξιοποίηση των θεσμικών της δυνατοτήτων εντός της Συμμαχίας και στην ενίσχυση του ρόλου της ως αξιόπιστου και επιχειρησιακά αποτελεσματικού συμμάχου.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα καλείται να αναδεικνύει συστηματικά τη συμβολή της στη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου, τη σημασία της διασύνδεσης της ευρωπαϊκής άμυνας με τη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, καθώς και την ανάγκη διατήρησης μιας αποτρεπτικής ισορροπίας έναντι κάθε μορφής αναθεωρητισμού.

Επιπλέον, ιδιαίτερη σημασία για τη διαμόρφωση αποτελεσματικής εθνικής στάσης, έχει η ικανότητα πρόβλεψης πιθανών εξελίξεων στο εσωτερικό της Συμμαχίας κατά τη διάρκεια της Συνόδου.

Συγκεκριμένα, σε ένα περιβάλλον αυξημένης στρατηγικής ρευστότητας, όπου η Συμμαχία μετασχηματίζεται και οι σύμμαχοι διαμορφώνουν διαφοροποιημένες προσεγγίσεις για το μέλλον του ΝΑΤΟ, η διπλωματική αποτελεσματικότητα δεν εξαρτάται μόνο από τη διατύπωση εθνικών θέσεων, αλλά και από την εκ των προτέρων επεξεργασία εναλλακτικών σεναρίων και επιλογών πολιτικής.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα οφείλει να υιοθετήσει μια προσέγγιση στρατηγικής πρόβλεψης (Strategic Foresight), η οποία υπερβαίνει τη συγκυριακή διαχείριση γεγονότων και ενσωματώνει την εκτίμηση πιθανών εξελίξεων και των αντίστοιχων συνεπειών τους.

Εν κατακλείδι, η επερχόμενη Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα δεν συνιστά απλώς ένα ακόμη θεσμικό ορόσημο, αλλά ένα σημείο καμπής για τον στρατηγικό προσανατολισμό της Συμμαχίας τα επόμενα χρόνια.

Η σημασία των αποφάσεων που θα ληφθούν δεν θα κριθούν από την ρητορική και τις επικοινωνιακές κορώνες  των συμμετεχόντων ή των κάθε είδους σχολιαστών και ειδικών, αλλά από το κατά πόσο θα ενισχύσουν την πραγματική αποτρεπτική και επιχειρησιακή ικανότητα του ΝΑΤΟ στο σύνολό του.

Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα δεν καλείται απλώς να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, αλλά να τοποθετηθεί ενεργά ως αξιόπιστος και επιχειρησιακά αποτελεσματικός σύμμαχος, με σαφή γεωπολιτική ταυτότητα και στρατηγική συνέπεια.

Η επιτυχία της ελληνικής παρουσίας συνεπώς, δεν θα εξαρτηθεί από τις επικοινωνιακές εντυπώσεις της Συνόδου, αλλά από την ικανότητα της χώρας να μετατρέπει τη στρατηγική κατανόηση του διεθνούς περιβάλλοντος σε συνεκτική, προνοητική, πολυδιάστατη και μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική εντός της Συμμαχίας που εξασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ευρωατλαντικής ασφάλειας.

 

Ο «χάρτης» των πληρωμών για την περίοδο 6 Ιουλίου έως 10 Ιουλίου

 

Κατά την περίοδο 6 Ιουλίου έως 10 Ιουλίου, θα καταβληθούν 69.856.913,67 ευρώ σε 81.273 δικαιούχους, στο πλαίσιο των προγραμματισμένων καταβολών του e- ΕΦΚΑ και της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης.

 

1. Ειδικότερα από τον e-ΕΦΚΑ:

• Στις 6 Ιουλίου θα καταβληθούν 13.856.913,67 ευρώ σε 27.973 δικαιούχους για παροχές (επιδόματα μητρότητας, ασθενείας, ατυχήματος και έξοδα κηδείας).
• Από τις 6 Ιουλίου έως τις 10 Ιουλίου θα καταβληθούν 16.000.000 ευρώ σε 800 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων εφάπαξ.

 

2. Από την ΔΥΠΑ θα γίνουν οι εξής καταβολές:

• 20.000.000 ευρώ σε 33.000 δικαιούχους για καταβολή επιδομάτων ανεργίας και λοιπών επιδομάτων.
• 1.000.000 ευρώ σε 1.500 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας.
• 19.000.000 ευρώ σε 18.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης.

Επικίνδυνη η κυβέρνηση για τα εθνικά μας συμφέροντα!! - Η γελοία δικαιολογία

 

Μια σοκαριστική αποκάλυψη έρχεται στο φως της δημοσιότητας, εκθέτοντας τον σκληρό πυρήνα του Μεγάρου Μαξίμου και εγείροντας σοβαρότατα ερωτήματα για την εθνική ασφάλεια της χώρας. 

Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του πρωθυπουργού, Θάνος Ντόκος, έπεσε θύμα των διαβόητων Ρώσων φαρσέρ Vovan & Lexus, νομίζοντας ότι συνομιλεί σε επίσημη τηλεδιάσκεψη με τον Ουκρανό αξιωματούχο Ρουστέμ Ουμέροφ

Στο βίντεο της ντροπής που δημοσιοποίησαν οι Ρώσοι, ο κ. Ντόκος εμφανίζεται να συζητά ανοιχτά για το ουκρανικό drone που εντοπίστηκε ανοιχτά της Λευκάδας. Αντί να τηρηθούν τα στοιχειώδη πρωτόκολλα ασφαλείας, ο ανώτατος κρατικός λειτουργός άνοιξε τα χαρτιά του σε ξένους πράκτορες, εκφράζοντας την αγωνία της κυβέρνησης για τις συνέπειες που θα είχε ένα νέο αντίστοιχο περιστατικό στα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Πρωτοφανής ερασιτεχνισμός και πολιτικός κυνισμός

Η στάση του συμβούλου του Κυριάκου Μητσοτάκη αποκαλύπτει μια επικίνδυνη κυβέρνηση, η οποία βάζει το μικροκομματικό συμφέρον πάνω από την άμυνα της χώρας. Ο κ. Ντόκος δεν δίστασε να εκμυστηρευτεί στους Ρώσους ότι η Ελλάδα οδεύει προς εκλογές και ότι μια νέα κρίση με drone θα δημιουργούσε «πολύ σημαντικά προβλήματα για την ελληνική κυβέρνηση».

Παράλληλα, ο κυβερνητικός αξιωματούχος παραδέχθηκε on camera ότι μια σοβαρή κρίση μεταξύ Αθήνας και Κιέβου θα μπορούσε να προκαλέσει «ρήγμα στη συνοχή του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», εκθέτοντας έτσι τις διπλωματικές ισορροπίες της χώρας σε τρίτα κέντρα αποφάσεων.

Η γελοία δικαιολογία της «υβριδικής επίθεσης»

Μπροστά στο απόλυτο ξεγύμνωμα του κρατικού μηχανισμού, κυβερνητικές πηγές έσπευσαν να ψελλίσουν δικαιολογίες, κάνοντας λόγο για «υβριδική επίθεση με χρήση εξαιρετικά προηγμένης τεχνολογίας Τεχνητής Νοημοσύνης». Με μια ανακοίνωση-μνημείο ανευθυνότητας, το Μαξίμου επιχείρησε να υποβαθμίσει το γεγονός, διαβεβαιώνοντας κατόπιν εορτής ότι «δεν υπήρξε διαρροή απόρρητων πληροφοριών», την ώρα που ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας συζητούσε για την ελληνική επικράτεια με αγνώστους.

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να κρυφτεί πίσω από το επιχείρημα ότι αντίστοιχες φάρσες έχουν γίνει και σε άλλους Ευρωπαίους ηγέτες στο παρελθόν, απλώς επιβεβαιώνει την πλήρη αδυναμία της να προστατεύσει τα ευαίσθητα εθνικά μας θέματα.

πηγήhttps://www.dimokratia.gr/politiki/715891/epikindyni-i-kyvernisi-gia-ta-ethnika-mas-symferonta/

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ σαν σήμερα τον Πρωθυπουργό να αλλάζει το προσωπείο του για τα αναδρομικά!! - Δεν εφαρμόζω την απόφαση του ΣτΕ!! - Η επιλογή μου είναι πολιτική!! - Λίγα αναδρομικά, με τη μορφή εφάπαξ σε όλους και μόνο για τις κύριες συντάξεις

 

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2020

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω με μια σημαντική ανακοίνωση με την οποία θα μπορούσα να είχα ξεκινήσει, γιατί συνδέεται με μία πρόσφατη εξέλιξη και αφορά κάθε συνταξιούχο.

Από το βήμα αυτό, λοιπόν, δηλώνω σήμερα ότι η κυβέρνηση θα καταβάλει εφάπαξ, πλήρως και σε όλους τους συνταξιούχους της χώρας μέσα στο 2020 τα αναδρομικά ποσά που δικαιούνται βάσει της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Η κυβέρνηση συμμορφώνεται με τις δικαστικές αποφάσεις, όπως είχαμε δεσμευτεί ότι θα κάνουμε. Μιλάμε για ένα ποσό ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, αφορά κύριες συντάξεις -το τονίζω- κύριες συντάξεις του ιδιωτικού τομέα, δικαίωμα το οποίο επεκτείνεται όμως και στους συνταξιούχους του Δημοσίου. Συνολικά ωφελημένοι θα είναι λίγο παραπάνω από 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχοι συμπολίτες μας.

Είναι μια κίνηση που με ειλικρίνεια και σεβασμό απευθύνει η κυβέρνηση προς τους απόμαχους της δουλειάς, οι οποίοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία καλούνται να στηρίξουν τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους.

Με την ίδια όμως ειλικρίνεια και με την ίδια τόλμη που η κυβέρνηση εφάπαξ θα εκταμιεύσει αυτό το ποσό πριν το τέλος του έτους, είμαι υποχρεωμένος να πω ότι η συγκεκριμένη δαπάνη αγγίζει τα όρια των δημοσιονομικών δυνατοτήτων του τόπου. Δεν υπάρχουν λοιπόν περιθώρια για ικανοποίηση πρόσθετων αιτημάτων αυτού του είδους. 

Η αλήθεια είναι ότι οι συνταξιούχοι μας δεν χτυπήθηκαν όσο άλλες κατηγορίες από την πανδημία. Προστατεύτηκαν πλήρως και η πολιτεία οφείλει να κρατά δημοσιονομικές ισορροπίες, να εξετάζει προφανώς και τη βιωσιμότητα του χρέους αλλά και να κρατά εφεδρείες σε κάθε δύσκολη στιγμή.

Ενδεχομένως να υπάρχουν αιτιάσεις, πλειοδοσίες, παροτρύνσεις να αυξηθεί αυτό το ποσό ώστε να καλυφθούν δώρα, επικουρικές συντάξεις. Θέλω όμως να απευθυνθώ εδώ πέρα στους συνταξιούχους. Να τους πω ότι η ενίσχυση με ένα εφάπαξ ποσό ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων αποτελεί μία πολιτική επιλογή και θέλω αυτή η απόφαση να εκτιμηθεί, και να εκτιμηθεί λαμβάνοντας υπόψη συνολικά την κατάσταση η οποία βρίσκεται η χώρα. Δεν υπάρχουν περιθώρια άλλων παροχών αυτού του είδους.

Οτιδήποτε διαφορετικό θα ήταν άδικο, θα ήταν άδικο για τους ανέργους, θα ήταν άδικο για τους εργαζόμενους, ο κόπος των οποίων χρηματοδοτεί το ασφαλιστικό σύστημα. Θα ήταν άδικο για τις επόμενες γενιές.

Άδικο, λοιπόν, και για το σύνολο της κοινωνίας που αντιμετωπίζει με ενότητα, ομοψυχία και με επιτυχία τολμώ να πω τόσες αλλεπάλληλες προκλήσεις, από τα γεγονότα στον Έβρο και την πανδημία μέχρι τη διεθνή οικονομική αναταραχή και την επιθετική συμπεριφορά των γειτόνων μας. Γιατί το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλουμε να το κρατάμε ψηλά, οφείλουμε όμως και να το χρηματοδοτούμε, ειδικά σε περιόδους όπως αυτές που διανύουμε.

Ο επίλογος μου, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, θα είναι αισιόδοξος. Παρά τις δυσκολίες, παρά τα πολλά εμπόδια, η Ελλάδα εξακολουθεί να βαδίζει στο μονοπάτι της προόδου σε όλα τα επίπεδα. Το αποδείξαμε επί ένα χρόνο, το αποδεικνύουμε καθημερινά. Γιατί έχουμε μία κοινωνία ενωμένη, ένα κράτος που διαρκώς εκσυγχρονίζεται υπέρ του πολίτη, μία κυβέρνηση που ξέρει και μπορεί, που εργάζεται με σχέδιο και φέρνει αποτελέσματα.

Και αυτό το αποτέλεσμα υπηρετεί και το σημερινό νομοσχέδιο, το οποίο και σας καλώ σήμερα να ψηφίσετε. Σας ευχαριστώ.

Πραγματικό γεγονός: ΕΦΚΑ σε συνταξιούχο: - Σας ενημερώνουμε ότι δεν σας καταβάλαμε την σύνταξή σας γιατί έχετε «πεθάνει»!!

 

Ένα περίεργο περιστατικό έλαβε χώρα, όταν ο ΕΦΚΑ επικοινώνησε με συνταξιούχο και του ανακοίνωσε ότι… είχε πεθάνει.

Ο άνθρωπος, ο οποίος είναι ζωντανός, περιέγραψε το μπέρδεμα που κατέληξε να του στερεί την σύνταξή του για έναν μήνα.

Το μακάβριο λάθος

«Στις 29 του μηνός Ιουνίου πήρε τηλέφωνο μία υπάλληλος του ΕΦΚΑ και μου είπε ότι δεν έχει καταβληθεί η σύνταξη, γιατί το ειδικό ληξιαρχείο τους έστειλε χαρτιά ότι έχω πεθάνει. Ξαφνικά μου ανακοινώνουν αυτό. Το θέμα είναι ότι μου ανακοίνωσαν ότι έχουν άλλα δέκα περιστατικά. Την σύνταξη την παίρνω από το 2017», περιέγραψε στο MEGA ο κος Αλέξανδρος.

Στην συνέχεια ο καταγγέλλων σημείωσε ότι η υπάλληλος, σύμφωνα με τα όσα του είπε, βρισκόταν σε άδεια η οποία και ανακλήθηκε από τον ΕΦΚΑ όταν με κάποιο τρόπο ανακάλυψε ο οργανισμός το λάθος που είχε γίνει

«Το κατάλαβα εκ των προτέρων και ό,τι είχε μείνει στον λογαριασμό μέσα, τα τράβηξαν. Με βρήκαν οι ίδιοι», τόνισε ο κος Αλέξανδρος.

Το θετικό στην υπόθεση, όπως σχολίασε ο παθών, είναι ότι επικοινώνησαν από τον Οργανισμό και τον ενημέρωσαν για το λάθος που είχε γίνει κι ότι θα του καταβληθεί αναδρομικά το ποσό της σύνταξής του.

«Η σύνταξη θα μπει τέλη Ιουλίου μαζί με αυτή του Αυγούστου» 

Η τραγική ιστορία ενός πιλότου που έζησε στην ειρήνη και τον πόλεμο - "Αν έπρεπε να θυσιαστεί για την ελευθερία, τότε η Ελλάδα ήταν το κατάλληλο μέρος" - Η Απότιση φόρου τιμής

 

Στον τοίχο του σπιτιού μας, η μητέρα μου είχε πάντοτε κρεμασμένη τη φωτογραφία του αδερφού της Τζέραλντ. “Χάθηκε στην Ελλάδα το 1941”, έγραφε από κάτω. Ήταν μια εικόνα που για την ίδια σήμαινε πάρα πολλά. Μας μιλούσε για τον αδερφό της, τον ψηλό και έξυπνο άνδρα, με πολλή περηφάνια και έλεγε ότι θα του είχαν δώσει την πιο υψηλόβαθμη θέση στη RAF, εάν είχε επιστρέψει από τον πόλεμο. Δεν κατάλαβε ποτέ γιατί εκείνος δε γύρισε πίσω, ενώ άλλοι τα είχαν καταφέρει».

Ο 65χρονος Ουαλός Νάιτζελ Ντέιβις-Γουίλιαμς, αφηγείται στην «Κ» την ιστορία του θείου του, ενός αξιωματικού της Βρετανικής Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (RAF), που σκοτώθηκε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πολεμώντας τους Ναζί. Ο Τζέραλντ Ντέιβις ήταν τότε μόλις 23 ετών. 

«Ο θείος μου ήταν πιλότος-πλοηγός στη 211η Μοίρα της RAF και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πετούσε με ένα παλιό βομβαρδιστικό αεροπλάνο τύπου “Bristol Blenheim”. Στις 13 Απριλίου του 1941, Κυριακή του Καθολικού Πάσχα, καθώς τα γερμανικά βομβαρδιστικά είχαν εισβάλει στην Ελλάδα από τον Βορρά, η Μοίρα του έλαβε εντολή να τους αναχαιτίσει», περιγράφει ο Νάιτζελ. «Αυτή ήταν και η μέρα που θα έληγε άδοξα για εκείνον και τους υπόλοιπους αξιωματικούς, αφού και τα έξι αεροπλάνα της RAF που απογειώθηκαν από κάποιο χωριό της Ηπείρου, καταρρίφθηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις. Το αεροπλάνο του Τζέραλντ ήταν το τελευταίο που έπεσε και συνετρίβη κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα». 

Από εκείνη τη μέρα και για τα χρόνια που θα ακολουθούσαν, η οικογένεια Ντέιβις θα ζούσε με τη θλίψη της απώλειας του νεαρού αξιωματικού που χάθηκε στην Ελλάδα. Μεγαλώνοντας, ο Νάιτζελ θυμάται τη μητέρα και τη γιαγιά του να μιλούν για τον ήρωα θείο του, που ο ίδιος δεν πρόλαβε να γνωρίσει.

 

Στην Παραμυθιά, το χωριό της Ηπείρου, όπου στις αρχές της δεκαετίας του ΄40 λειτουργούσε μία πρόχειρη αεροπορική βάση, ο Ουαλός αξιωματικός της RAF, Τζέραλντ Ντέιβις, έκανε την τελευταία του στάση πριν από τη μοιραία πτήση της 13ης Απριλίου του 1941. Φωτ. αρχείο του Νάιτζελ Ντέιβις-Γουίλιαμς

Τη δεκαετία του ’80, επηρεασμένος από την αυτοβιογραφία του Ρόαλντ Νταλ, με τίτλο “Going Solo” -στην οποία ο γνωστός Βρετανός συγγραφέας περιγράφει την εμπειρία του στην αεροπορική μάχη της Αθήνας τον Απρίλιο του 1941- αποφασίζει ότι θέλει να μάθει λεπτομέρειες για τη ζωή του θείου του. Εκείνη την περίοδο ωστόσο, εργαζόταν ως μυστικός αστυνομικός, ο ελεύθερος του χρόνος ήταν εξαιρετικά περιορισμένος και το διαδίκτυο δεν υπήρχε ακόμη, ούτε ως ιδέα. Έτσι, η έρευνά του, δεν μπόρεσε να τον πάει πολύ μακριά. Ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ’90 όταν μέσα από αναζητήσεις στο ίντερνετ κατάφερε να προχωρήσει. Ένας πρώην πιλότος της RAF από την Αυστραλία, τον έφερε σε επαφή με τον Κερκυραίο Κώστα Καββαδία, που όπως του είπε γνώριζε πληροφορίες για τον θείο του. 

Η σχέση με την Κέρκυρα

«Ο Καββαδίας, μού τηλεφώνησε για πρώτη φορά τον Μάιο του 2001. Σε εκείνο το τηλεφώνημα μου έδωσε πληροφορίες για την αναγκαστική προσγείωση που είχε κάνει ο θείος μου στην Κέρκυρα, τον Νοέμβριο του 1940. “Ορισμένα κομμάτια του αεροπλάνου από εκείνη την πτώση, βρίσκονται ακόμη εδώ στο νησί. Υπάρχει ένας ηλικιωμένος που γνωρίζει περισσότερα και θα σας βοηθήσει, είστε ευπρόσδεκτος να έρθετε και να δείτε”, μου είχε πει.

Η πυξίδα του Τζέραλντ Ντέιβις βρέθηκε στην Κέρκυρα, μετά από πτώση του πολεμικού αεροσκάφους στο οποίο επέβαινε τον Νοέμβριο του 1940. Την είχε κρατήσει ο ιερέας Φωκιώνας Μοναστηριώτης και την επέστρεψε στον ανιψιό του Τζέραλντ, τον Οκτώβριο του 2020 όταν επισκέφθηκε το νησί. Φωτ. αρχείο του Νάιτζελ Ντέιβις-Γουίλιαμς

Η οικογένεια Ντέιβις γνώριζε ήδη για ένα σοβαρό περιστατικό που είχε συμβεί στον Τζέραλντ με το αεροπλάνο του στην Ελλάδα, 17 μήνες προτού σκοτωθεί, χωρίς, όμως, άλλες λεπτομέρειες. Σε ένα απόκομμα εφημερίδας που είχε δώσει στον Νάιτζελ η μητέρα του στα πρώτα χρόνια της έρευνας, ο νεαρός Ντέιβις αναφερόταν στην πτώση του με το αεροπλάνο στην Κέρκυρα, απευθύνοντας μία πρωτότυπη -για την εποχή- πρόταση γάμου στην αγαπημένη του: “Αυτή είναι η Σούζαν Χολ, το κορίτσι που δέχτηκε πρόταση γάμου μέσω εφημερίδας. Ο νεαρός είναι ο αποστολέας της πρότασης, αξιωματικός της αεροπορίας Τζέραλντ Ντέιβις, που βρίσκεται σε υπηρεσία στην Ελλάδα. Όπως εξήγησε στον ρεπόρτερ, ο λόγος που χάθηκε σε μία βομβαρδιστική αποστολή, ήταν διότι είχε αφήσει πίσω το φυλαχτό του, τη φωτογραφία της κ. Χολ. […] “Μπορείς να της πεις ότι θα την παντρευτώ αμέσως μόλις τελειώσω με αυτήν τη δουλειά”, έγραφε -ως τραγική ειρωνεία- το δημοσίευμα. 

Η Σούζαν Χολ ήταν η γυναίκα που ο αξιωματικός Τζέραλντ θα παντρευόταν μετά την επιστροφή του από τον πόλεμο. Της είχε κάνει μία πρωτότυπη πρόταση γάμου, μέσω εφημερίδας, αμέσως μετά το ατύχημα που είχε με το αεροπλάνο του στην Κέρκυρα. Φωτ. αρχείο του Νάιτζελ Ντέιβις-Γουίλιαμς

Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι ο Νάιτζελ να μπορέσει τελικά να επισκεφθεί την Κέρκυρα και να συναντηθεί με τον Σπύρο Μοναστηριώτη, τον ιερέα του Αγίου Προκοπίου στον Κάβο, ο οποίος τον ξενάγησε στο σημείο όπου είχε πέσει το αεροπλάνο του θείου του, τον Νοέμβριο του 1940. Του είχε επιφυλάξει και μία έκπληξη. «Μου έδωσε την πυξίδα που είχε βρεθεί στα συντρίμμια του Blenheim και είχε φυλάξει στο μικρό του Μουσείο με αντικείμενα από τον Β’ Παγκόσμιο. Κοιτάζοντάς την, ένιωσα πολύ συγκινημένος, καθώς αυτό ήταν το αντικείμενο που ο θείος μου είχε κοιτάξει εκατοντάδες φορές στη ζωή του». 

Φόρος τιμής 82 χρόνια μετά 

Ο Νάιτζελ επισκέφθηκε το Συμμαχικό Πολεμικό Νεκροταφείο του Φαλήρου τον περασμένο Απρίλιο για να αποτίσει φόρο τιμής στον θείο του. Φωτ. αρχείο του Νάιτζελ Ντέιβις-Γουίλιαμς

Ήταν τον περασμένο Απρίλιο, 82 χρόνια μετά τον θάνατο του θείου του, όταν ο Νάιτζελ ταξίδεψε στην Αθήνα από το Νόρθαπ, το μικρό χωριό όπου ζει στη Βόρεια Ουαλία για να αποτίσει -για πρώτη φορά- φόρο τιμής στον άνθρωπο που η οικογένειά του όλα αυτά τα χρόνια αποκαλούσε “ήρωα”. Στο Συμμαχικό Πολεμικό Νεκροταφείο του Φαλήρου, όπου βρίσκεται ο τάφος του Τζέραλντ Ντέιβις, ο Νάιτζελ άφησε έναν κέλτικο σταυρό από σχιστόλιθο πάνω στον οποίο υπήρχε μία χειρόγραφη αφιέρωση της οικογένειας Ντέιβις. Μαζί του είχε φέρει κι έναν ξύλινο σταυρό με παπαρούνα που του είχε δώσει η μητέρα του προτού πεθάνει για να αφήσει στον τάφο του αδερφού της. «Δύο αναμνηστικά από την πατρίδα, που θα μείνουν για πάντα κοντά στον Τζέραλντ εδώ στην Ελλάδα. Τα άφησα στον τάφο του, ευχαριστώντας τον για τη θυσία του στον πόλεμο. Ήταν μια φορτισμένη στιγμή, διότι μετά από πολλά χρόνια κατάφερα να εκπληρώσω μία μεγάλη επιθυμία της μητέρας μου». 

Μπροστά από τον τάφο, ο Νάιτζελ άφησε έναν κέλτικο σταυρό από σχιστόλιθο, με χειρόγραφη αφιέρωση της οικογένειας. Φωτ. αρχείο του Νάιτζελ Ντέιβις-Γουίλιαμς

Μετά την επίσκεψη στο Συμμαχικό Νεκροταφείο, ο Ντέιβις έκανε μία τελευταία στάση στην Ελλάδα. Έχοντας δίπλα του τον Κερκυραίο φίλο του Κώστα Καββαδία, ταξίδεψε στην Παραμυθιά, το μικρό χωριό στην Ήπειρο από όπου ο Τζέραλντ επιβιβάστηκε για τελευταία φορά στο πολεμικό αεροσκάφος. 

«Η Ελλάδα ήταν το κατάλληλο μέρος»

Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια έρευνας μέχρι την ημέρα που ο Νάιτζελ πήρε την απόφαση να αξιοποιήσει τις εκατοντάδες σημειώσεις που είχε κρατήσει για τον θείο του και να συνδέσει τα κομμάτια του παζλ της σύντομης ζωής του. Στο βιβλίο του “Gerald’s War” – “Ο Πόλεμος του Τζέραλντ” που κυκλοφόρησε πριν από δύο χρόνια, καταγράφει «την τραγική ιστορία ενός ανθρώπου που έζησε στην ειρήνη και τον πόλεμο». Στις σελίδες του, ξεχωριστή θέση έχουν οι άνθρωποι από την Ελλάδα, όπως ο Καββαδίας και ο ιερέας Σπύρος Μοναστηριώτης, που του αφηγήθηκαν ιστορίες για τον Ουαλό αξιωματικό και τον βοήθησαν να ανακαλύψει τα μέρη από τα οποία είχε περάσει, προτού σκοτωθεί στον Β’ Παγκόσμιο. «Εάν ο θείος μου έπρεπε να θυσιαστεί για την ελευθερία, τότε η Ελλάδα ήταν το κατάλληλο μέρος», λέει ο Νάιτζελ. 

πηγή:https://www.kathimerini.gr/society/562410745/an-eprepe-na-thysiastei-gia-tin-eleytheria-tote-i-ellada-itan-to-katallilo-meros/