Συνέβη σαν Σήμερα το1913 - Η Μάχη στο Μπιζάνι - Η φήμη που πανικόβαλε τους Τούρκους!!

 

Νότια των Ιωαννίνων, στα υψώματα του Μπιζανίου, είχαν οχυρωθεί οι Τούρκοι για να σταματήσουν την προέλαση των Ελλήνων κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο. Τα φώτα της πόλης των Ιωαννίνων αχνόφεγγαν στο βάθος και οι Έλληνες στρατιώτες δεν έβλεπαν την ώρα να μπουν στην πολιτεία της Λίμνης. Στο ύψωμα του Μπιζανίου, ένα σκληρό, βραχώδες, δυσπρόσιτο κομμάτι γης, είχαν ταμπουρωθεί οι Τούρκοι προστατευόμενοι από οχυρωματικά έργα κατασκευασμένα από οπλισμένο μπετόν

Την άμυνα της πόλης των Ιωαννίνων είχε φροντίσει ο Πρώσος στρατηγός Κόλμαρ φον ντερ Γκολτζ, που όλοι τον αποκαλούσαν Γκολτζ Πασά. Το κόστος των οχυρωματικών έργων είχε φθάσει περίπου στα 2,5 εκατομμύρια τουρκικές λίρες, ποσό ιλιγγιώδες για την εποχή!

Επικεφαλής των ελληνικών δυνάμεων- τυπικά- ήταν ο διάδοχος Κωνσταντίνος (ουσιαστικά ηγείτο ο στρατηγός Λεωνίδας Παρασκευόπουλος) ο οποίος σκόπευε να κυκλώσει το δύσβατο οχυρό από δυτικά με απώτερο σκοπό να χτυπήσει στον κεντρικό και ανατολικό τομέα του μετώπου για να παραπλανήσει τους Τούρκους.

Μια μέρα σαν σήμερα, στις 19 Φεβρουαρίου του 1913, άρχισε ο κανονιοβολισμούς από το ελληνικό πυροβολικό. Την επόμενη, στις 20 Φεβρουαρίου δόθηκε διαταγή για γενική επίθεση του ελληνικού στρατού. Παράλληλα αποκόπηκαν οι επικοινωνίες του τουρκικού στρατού. Και την επιτυχή έκβαση της μάχης καθόρισε ένας ταγματάρχης, ο Ιωάννης Βελισσαρίου.

Ο Ταγματάρχης των Ευζώνων δίχως να έχει διαταγή, προωθήθηκε με τους στρατιώτες του στις παρυφές των Ιωαννίνων, καταστρέφοντας στο πέρασμά του τις επικοινωνίες της διοίκησης των Τούρκων με τους μαχόμενους. Κάποια στιγμή ακούστηκε ότι ο ελληνικός στρατός βρισκόταν έξω από την πόλη· οι Τούρκοι αξιωματούχοι πανικοβλήθηκαν και δίχως να το εξετάσουν πιο διεξοδικά θεώρησαν την ήττα τους αναπόδραστη... Όταν ο διοικητής της πόλης των Ιωαννίνων, Εσσάτ Πασάς, έστειλε πρόταση συνθηκολόγησης, δεν γνώριζε ότι στο Μπιζάνι, οι τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις κρατούσαν τις θέσεις τους! Μετά το έμαθε…

Και ένα παραλειπόμενο της Ιστορίας: ο χειμώνας του 1912-1913 ήταν βαρύς· η ελλείψεις της επιμελητείας του Στρατού είχαν οδηγήσει σε εξοντωτική πείνα τις μαχόμενες δυνάμεις στην Ήπειρο. Η Στρατιά της Ηπείρου- υποστηρίζουν πολλοί- θύμιζε τη Μεγάλη Στρατιά του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, όταν υποχώρησε κακήν κακώς από την παγωμένη Ρωσία, 100 χρόνια πριν. Η διαφορά ήταν ότι οι ελληνικές δυνάμεις προέλαυναν. Όπως θυμούνται, όμως, επιζήσαντες στρατιώτες του ιππικού πολλά από τα άλογά τους είχαν μείνει χωρίς ουρά, επειδή λόγω της πείνας τους, τα δυστυχή ζώα, καταβρόχθισαν το ένα την ουρά του άλλου!

πηγή:https://www.ethnos.gr/todayinhistory/article/301370/hmaxhstompizanihfhmhpoyparaplanhsetoystoyrkoyskaitaalogadixosoyra

Τα Κουρεία

 

Γράφει ο Χρήστος Μπολώσης

Κάποτε πριν αρκετά χρόνια, ένα μεσημέρι (όχι «στης Ακρόπολης τα μέρη», που τραγούδησε ο μεγάλος Σταμάτης Κόκοτας) βρέθηκα στο βιβλιοπωλείο – στέκι, του φίλου μου, μακαρίτη πλέον, εκδότη Στρατή Φιλιππότη, με το οποίο συνεργαζόμαστε στην έκδοση του «Αθηναϊκού Ημερολογίου».

Εκεί συνάντησα μια κυρία, την οποία μου σύστησε ο οικοδεσπότης:

– Χρήστο η κυρία Ζωή Ρωπαίτου και κάτσε να σου δώσω κάτι δικό της και μου φέρνει  το βιβλίο:  «Από την άμαξα στο ταξί», που αναφερόταν στην παλιά Αθήνα.

Ευχαρίστησα και τον Στρατή και τη συγγραφέα, δηλώνοντας ότι ήταν ένα από τα καλλίτερα δώρα, αφού η λόξα μου με ό,τι έχει σχέση με την Αθήνα που έφυγε, είναι ανίατη.

– Ετοιμάζετε κάτι άλλο; Ρώτησα την κυρία Ρωπαίτου.

– Ναι, κάτι σχετικό με τα κουρεία. Αφού όμως και σεις είσθε συνεργάτης του «Αθηναϊκού Ημερολογίου», δεν γράφετε κάτι να το συμπεριλάβουμε στο βιβλίο.

Δελεαστική η πρόταση.

Τα κουρεία είναι η μεγάλη μου… αδυναμία, διότι από μικρός, μού είχαν υποβάλλει την αίσθηση του μοναδικού.

Αυτή η απροσδιόριστη μυρωδιά της φτηνής κολόνιας (συνήθως λεμόνι) και της πούδρας, ανακατεμένης με την όλη ατμόσφαιρα που μύριζε λίγο Βουλή, λίγο γήπεδο ποδοσφαίρου, λίγο αγορά, λίγο ντιβάνι ψυχαναλυτού, λίγο καφενείο, λίγο απ’ όλα τέλος πάντων, με είχε μαγέψει.

Πολλές οι ιστορίες και τα εύθυμα στιγμιότυπα, τα «ενσταντανέ», που έγραφαν οι παλιότεροι, που είχαν για σκηνικό τα κουρεία.

Επειδή, λόγω του επαγγέλματός μου, ήμουν υποχρεωμένος κάθε ένα ή δύο το πολύ, χρόνια να μετακομίζω σε άλλη πόλη, ένα από τα πρώτα που φρόντιζα να κάνω μόλις έφθανα στο νέο τόπο, ήταν η αναζήτηση κουρείου και για να ακριβολογούμε του «καταλλήλου» κουρείου. Συγκεκριμένα, εκείνου που θα συγκέντρωνε όλες τις προδιαγραφές, τους απαράβατους όρους και περιορισμούς που είχα θέσει στον εαυτό μου. Δηλαδή να είναι κάπως κεντρικό, ο κουρέας λίγο ώριμος ώστε να ξέρει να κουρεύει ανθρωπινά και όχι να «χαϊδεύει» το μαλλί και στο τέλος να φεύγεις με περισσότερο από όσο πήγες και τέλος, αυτό ει δυνατόν, να είναι φίλαθλος, ώστε να έχω πρόσβαση στην τοπική αθλητική, ή ακριβέστερα ποδοσφαιρική, κοινωνία, καθότι το σαράκι του ποδοσφαίρου, το έχω παιδιόθεν και μάλιστα σε επικίνδυνο βαθμό.

Κουβεντιάζοντας λοιπόν με την κυρία Ρωπαϊτου  είπα αυτές μου τις σκέψεις, όποτε ξαφνικά μου λέει:

– Με τόσες πόλεις που γυρίσατε, όλο και κάποιες χαριτωμένες ιστορίες  θα ζήσατε. Δεν γράφετε καμία να τη συμπεριλάβουμε στο νέο βιβλίο;

Με αυτό λοιπόν ως αφορμή και για να εναρμονισθώ με το πνεύμα της συγγραφέως, ξανάπιασα  το «Από την άμαξα στο Ταξί».

Είδα ότι η συγγραφέας στο βιβλίο της αυτό, είχε συμπεριλάβει τραγούδια, ποιήματα, διηγήματα και άλλα θέματα, που ήταν σχετικά με το ταξί ή τις άμαξες. Συνεπώς και εγώ βοηθώντας την κατάσταση, έπρεπε να βρω τραγούδια ποιήματα κ.λπ. για τα κουρεία.

Μπα! Δεν βαριέστε. Μάταιος κόπος. Όσο κι αν βασάνισα το μυαλό μου πολύ λίγα πράγματα κατάφερα.

Μερικά μόνο τραγουδάκια, που όμως δεν μιλούσαν για τα κουρεία, αλλά για το αντικείμενο της δραστηριότητός τους, δηλαδή τα μαλλιά.

Έτσι θυμήθηκα το σχεδόν κλασικό παραδοσιακό των Επτανήσων: «Κάντα τα μαλλιά σου κάντα, κάντα σκάλες ν’ ανεβώ. Να φιλήσω την ελιά, την ελιά σου και τον άσπρο σου λαιμό…»

Θυμήθηκα την επιτυχία μιας παλιάς τραγουδίστριας, της Μαριάννας Χατζοπούλου, που συμβούλευε: «Κάνε κότσο τα μαλλιά σου να φανεί η αρχοντιά σου…».

Ακόμη το εύθυμο τραγουδάκι του μεγάλου μας κονφερανσιέ Γιώργου Οικονομίδη, που τραγουδούσε μαζί με τον Ντίνο Ηλιόπουλο και τον Νίκο Ρίζο στην παλιά Ελληνική ταινία του 1954 «Χαρούμενο Ξεκίνημα»: «Ανάθεμα τη μπούκλα σου που φτιάχνεις στον καθρέφτη…»

Μού ήρθε στη μνήμη και η μεγάλη επιτυχία των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου σε μουσική του Μιχάλη Σουγιούλ: «Άστα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα, άστα ν’ ανεμίζουνε στην τρελή  νοτιά…».

Κάπου εκεί, στερέψανε οι περί μαλλιών γνώσεις μου. Βεβαίως θα αποτελούσε περίπου έγκλημα καθοσιώσεως, αν ξεχνούσα τον Εθνικό Ύμνο των απανταχού της γης μπαρμπέρηδων. Την όπερα του Τζιοασίνο Ροσσίνι: «Ο Κουρέας της Σεβίλλης».

Για λογοτεχνικό κείμενο, ούτε λόγος. Ποιος άλλωστε μεγάλος λογοτέχνης να ασχοληθεί με κουρεία, βούρτσες, ξυραφάκια, τσατσάρες και τα τοιαύτα. Ίσως μόνο ο Μένης Κουμανταρέας, που έγραψε το 1999 «Το κουρείο».

Όμως η εγχώρια Εβδόμη Τέχνη, έχει κάνει αρκετές αναφορές στη συμπαθή τάξη των Φίγκαρο, με κορωνίδα την «Ωραία του Κουρέα», με τον Γιάννη Γκιωνάκη, τη Μάρθα Καραγιάννη και άλλους.

Ακόμη και ο μεγάλος μας (έγινε «μεγάλος», όταν έγινε μεγάλος και στην ηλικία, αφού μέχρι τότε, οι πάσης φύσεως κουλτουριαραίοι τον σνομπάριζαν και θού Κύριε φυλακή τω στόματί μου…) Θανάσης Βέγγος, έχει αρκετές φορές υποδυθεί τον κουρέα με κορυφαίο το «Ένα ασύλληπτο κορόιδο», όπου φέρει και το σχοινοτενές επίθετο Χατζηπα-παγεωργακοπουλοκωνσταντινογιαννόπουλος…

Έτσι, αφού η προσφορά μου σε ιστορική αναδρομή ήταν από μηδενική έως πενιχρή, επιστράτευσα τη μνήμη μου για καμιά νόστιμη ιστοριούλα με αντικείμενο τη συμπαθή τάξη των κουρέων.

Αυτή τη φορά κάτι βγήκε.

Αλλά, επειδή και ο χώρος μας, αλλά και ο χρόνος ο δικός σας, δεν είναι απεριόριστος, θα μου επιτρέψετε να συνεχίσουμε στο επόμενο.

Εορτασμός της 77ης Επετείου της Μάχης της Φλώρινας

 Την 15η Φεβρουαρίου 2026 και με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 77 χρόνων από την ιστορική Μάχη της Φλώρινας (12η Φεβρουαρίου 1949), η  Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού διοργάνωσε και φέτος σειρά εκδηλώσεων.

 Το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων της πόλεως, απονεμήθηκε από τον Πρόεδρο της Ε.Α.Α.Σ.  Υπτγο ε.α.  Δεβούρο Ιωάννη τιμητική πλακέτα στο Δήμαρχο Φλώρινας κ. Γιαννάκη Βασίλειο για την Ελληνοπρεπή και πατριωτική στάση που επέδειξε σε πρόσφατο μουσικό φεστιβάλ απαγορεύοντας την ερμηνεία τραγουδιών στην ανύπαρκτη Μακεδονική γλώσσα, με αλυτρωτικό - ανθελληνικό περιεχόμενο. Επίσης από το μέλος Δ.Σ/Ε.Α.Α.Σ. Σχη ε.α. Μακρή Γεώργιο απονεμήθηκε  τιμητική πλακέτα στο μέλος Ανχη ε.α. Γκερτσάκη Αναστάσιο (νυν Ιερέα) για την σθεναρή  και εθνική του στάση κατά την τελετή υπογραφής της Συμφωνία των Πρεσπών.

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε  ομιλία με θέμα «Δυτική Μακεδονία: Γη Ελλήνων -  Φλώρινα: Μαγική Πόλις» με ομιλητή τον  Υπτγο ε.α. Μπολώση Χρήστο, μέλος του Δ.Σ/Ε.Α.Α.Σ.  ενώ  σύντομους χαιρετισμούς απηύθυναν  ο Πρόεδρος της Ε.Α.Α.Σ. Υπτγος ε.α. Δεβούρος Ιωάννης και ο Πρόεδρος του Τοπικού παραρτήματος Ταξχος ε.α. Ντάτος Ιωάννης . 

Την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου, στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Φλώρινας, στα Στρατιωτικά κοιμητήρια Φλώρινας καθώς και στοΜνημείο της πλατείας της Κοινότητας  Πρώτης  τελέστηκαν μνημόσυνα «υπέρ πεσόντων», προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφάνων.

    Στις  παραπάνω εκδηλώσεις παρέστησαν ο Βουλευτής ΝΔ  κ. Παπασωτηρίου Σταύρος ,  ο Αντιπεριφερειάρχης Πολιτικής Προστασίας  κ. Κιοσές Ιωάννης, ο Δήμαρχος  Φλώρινας κ. Γιαννάκης Βασίλειος, εκπρόσωποι Ενώσεων -Συνδέσμων  -  Ομοσπονδιών,  καθώς  επίσης και πλήθος μελών και φίλων της Ε.Α.Α.Σ.

                                                                                                                           

Το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων

"Φάτε άμμο, όπως κάνατε στον Γράμμο!"

 

Παναγιώτης Λιάκος

Η εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα στον ΑΝΤ1 είναι ακριβώς όπως τη φαντάζεται κάποιος. Ισως και χειρότερη. Πάντως είναι ενδεικτική του επιπέδου της πρωινής «ενημέρωσης και ψυχαγωγίας» που προσφέρουν οι ιδιοκτήτες των κραταιών τηλεοπτικών ΜΜΕ στο κοινό.
Χθες εις εκ των καλεσμένων ήταν ο ηθοποιός Χάρης Τζωρτζάκης, ο οποίος υπερασπίστηκε το δικαίωμα του Πάνου Βλάχου να ερμηνεύει ενώπιον κοινού τραγούδι με τους γνωστούς πλέον στίχους «μέσα σ’ ένα σάκο βάλτε / Αδωνι και Πορτοσάλτε».

Η εξέλιξη έπειτα από τη δημοσιοποίηση σχετικού βίντεο ήταν θεαματική. Κάποιοι ρομαντικοί (που συχνότατα διαψεύδονται) ενθουσιάστηκαν. Νόμισαν ότι πραγματοποιείτο μια καλλιτεχνική επανάσταση. Η επανάσταση του Πάνου Βλάχου ήταν εντός εισαγωγικών και κατεπνίγη εν τη γενέσει. Αντέδρασε ο Πορτοσάλτε, δήλωσε ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη, πανικοβλήθηκε ο καλλιτέχνης και έπαψε να το τραγουδάει.

Ο Βαγγέλης Περρής, που κατέχει στασίδι στη λιάγκειο εκπομπή, ρώτησε τον Χάρη Τζωρτζάκη αν θα συμφωνούσε να τραγουδιέται το τραγούδι* με τους «εμφυλιοπολεμικούς» στίχους «σκύψετε και φάτε άμμο, όπως κάνατε στον Γράμμο». Προς έκπληξη του Περρή ο Χάρης Τζωρτζάκης δήλωσε ότι δεν θα είχε πρόβλημα να τραγουδηθεί αυτό το άσμα. Ο στιχοφύλαξ – στιχονόμος Βαγγέλης Περρής δήλωσε ότι το άσμα θα έπρεπε να απαγορευτεί.

Βασική διευκρίνιση: Δεν υπάρχει τραγούδι με στίχους «σκύψετε και φάτε άμμο, όπως κάνατε στον Γράμμο». Υπάρχει το σύνθημα «στο Βίτσι και στον Γράμμο σας θάψαμε στην άμμο», που έλεγαν εν χορώ οι οννεδίτες στις εκδηλώσεις μνήμης για τους πεσόντες Έλληνες ήρωες που πολέμησαν τους κομμουνιστές, όταν οι δεύτεροι προσπάθησαν να επιβάλουν σταλινική δικτατορία στην Ελλάδα.

Το σύνθημα αυτό δονεί ακόμα τους χώρους των εκδηλώσεων μνήμης για τους πεσόντες οπλίτες και αξιωματικούς που μας γλίτωσαν από τη μαρξική πανώλη. Το μόνο που έχει αλλάξει είναι ότι δεν συμμετέχει η Νέα Δημοκρατία σ’ αυτές τις εκδηλώσεις, διότι οι «δεξιοί» βουλευτές και στελεχάριοι πειθάρχησαν στη σχετική οδηγία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, όταν αυτός έγινε αρχηγός της «δεξιάς».

Χαριτωμένο και συνάμα εξοργιστικό είναι αυτό που πάντα οι πολιτικάντηδες λένε στους αφελείς ψηφοφόρους που ζητούν ιδεολογική συνέπεια: «Δεν είναι η ώρα για τέτοια. Κάτσε να πέσουν το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ κ.ά και θα δούμε». Και επί δεκαετίες τώρα πέφτουν το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ κι ακόμα βλέπουμε…

πηγή:https://www.newsbreak.gr/apopseis/562883/fate-ammo-opos-kanate-ston-grammo/

Πρωθυπουργός: - "Αντίδοτο" στην ακρίβεια είναι η τόνωση του διαθέσιμου εισοδήματος, με αυξήσεις ονομαστικών, αλλά και πραγματικών μισθών!! - Όλα αυτά δεν έτυχαν, πέτυχαν!!

 

Με άλλα λόγια, ξέρουμε καλά πόσο επώδυνο είναι το πρόβλημα του κόστους ζωής, δεν το αγνοούμε, αντίθετα αντιδρούμε με το βασικό «αντίδοτο» στην ακρίβεια, το οποίο δεν είναι άλλο από την τόνωση του διαθέσιμου εισοδήματος, με αυξήσεις ονομαστικών, αλλά και πραγματικών μισθών. Αυτές οι αυξήσεις θα παραμείνουν και μετά την υποχώρηση του πληθωριστικού κύματος.

 

Ενώ, παράλληλα, πολεμάμε και την πιο σκληρή μορφή της κοινωνικής αδικίας, την ανεργία. Αξίζει να θυμίσω, φίλες και φίλοι, ότι όταν με εμπιστεύτηκε ο ελληνικός λαός για πρώτη φορά το 2019, το κύριο θέμα τότε της προεκλογικής μας εκστρατείας ήταν η δημιουργία πολλών, καλοπληρωμένων θέσεων απασχόλησης. Γιατί τότε η ανεργία ήταν στο 18%. Σήμερα έχει πέσει κάτω από το 8% και έχουμε δημιουργήσει σχεδόν 600.000 νέες δουλειές.

 

Δεν σταματήσαμε εκεί, όμως. Με θεσμούς, όπως η ψηφιακή κάρτα εργασίας, ερχόμαστε να προστατεύσουμε τις υπερωρίες και τα δικαιώματα του κάθε εργαζόμενου.

 

Φίλες και φίλοι, δεν είμαστε όμως μόνο παράταξη πατριωτική και κοινωνική. Είμαστε και ο φορέας του ευρωπαϊκού προσανατολισμού και του δημιουργικού εκσυγχρονισμού, όπως το θέλει η οραματική ιδρυτική μας διακήρυξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που έχει κλείσει παραπάνω από μισό αιώνα ζωής αλλά ως κείμενο παραμένει εξαιρετικά επίκαιρη.

 

Γι’ αυτό, άλλωστε, η Ελλάδα πρωτοστάτησε σε όλα τα καθοριστικά βήματα της Ευρώπης: από την κοινή αντιμετώπιση της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης μέχρι το Ταμείο Ανάκαμψης και από τη μεταναστευτική πολιτική μέχρι την πρόσφατη διαμόρφωση ενός πλαισίου ενιαίας κοινοτικής άμυνας.

 

Προωθώντας, από την άλλη πλευρά, τομές προόδου χωρίς προηγούμενο. Επιλογές τις οποίες, δυστυχώς, συχνά ξεχνάμε. Γιατί πώς θα ήταν άραγε η ζωή μας σήμερα χωρίς το gov.gr, που κατάργησε τη γραφειοκρατία και την ταλαιπωρία στις ουρές; Τα θεωρούμε όλα δεδομένα αυτά, θυμηθείτε πώς ήταν, όμως, η ζωή μας πριν το gov.gr.

 

Πόσο θα περίμεναν ακόμα οι συνταξιούχοι αν δεν υπήρχε ο νέος ΕΦΚΑ με τις πιο γρήγορες συντάξεις; Τι θα γινόταν στα πανεπιστήμια χωρίς τη διάλυση των καταλήψεων; Γιατί σήμερα δεν υπάρχει πια καμία ενεργή κατάληψη, σε κανένα πανεπιστήμιο.

 

Και σκεφτείτε: πόσα επεισόδια θα είχαν τα γήπεδα αν έλειπαν οι κάμερες και το ψηφιακό εισιτήριο; Και πού θα βρισκόταν η οικονομική ζωή της χώρας χωρίς ηλεκτρονικές συναλλαγές κατά της φοροδιαφυγής που φέρνουν δημόσια έσοδα;

 

Πώς θα ήταν η παιδεία χωρίς διαδραστικούς πίνακες, χωρίς το ψηφιακό φροντιστήριο, το οποίο δίνει μία δυνατότητα στα παιδιά που δεν μπορούν οι οικογένειές τους να πάνε στο φροντιστήριο, να έχουν μία πρόσθετη υποστήριξη;

 

Για θυμηθείτε λίγο πώς ήταν η υγεία μας πριν ανακαινίσουμε τα νοσοκομεία μας, πριν φτιάξουμε δεκάδες νέα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, πριν θέσουμε σε εφαρμογή το πρόγραμμα των δωρεάν προληπτικών εξετάσεων, το οποίο έχει σώσει δεκάδες χιλιάδες ζωές.

 

Πώς ήταν κάποτε να περιμένεις στις ουρές του ΕΟΠΥΥ για φάρμακα υψηλού κόστους, τα οποία τώρα πια έρχονται στο σπίτι και διατίθενται και από τα φαρμακεία της γειτονιάς.

 

Πώς ήταν η καθημερινότητα στη Θεσσαλονίκη χωρίς το Μετρό. Πώς ήταν η καθημερινότητα στην Αθήνα με τα λεωφορεία τα οποία χαλούσαν κάθε τρεις και λίγο. Τώρα τα πιο πολλά είναι ηλεκτρικά.

 

Πώς ήταν οι μετακινήσεις, τι σήμαινε να πηγαίνεις από την Πάτρα στον Πύργο σε έναν δρόμο «καρμανιόλα», όταν τώρα μπορείς να χρησιμοποιείς έναν υπερσύγχρονο δρόμο.

 

Όλα αυτά δεν έτυχαν, πέτυχαν. Είναι αποτελέσματα των θυσιών του λαού μας, ενός συνεκτικού σχεδίου και σίγουρα πολύ σκληρής δουλειάς.

 

Μιλώ, ωστόσο, για μια προσπάθεια που απαιτεί συνέχεια και συνέπεια μέχρι να αποδώσει όλους τους καρπούς της στην Ελλάδα του 2030. Με πρώτο σταθμό το δεύτερο εξάμηνο του 2027, όταν η χώρα μας αναλαμβάνει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ορόσημο το 2030, τη χρονιά που το κράτος μας θα γιορτάζει τα 200 χρόνια από την επίσημη συγκρότησή του.

 

Θα είναι, λοιπόν, ουσιαστική αλλά και συμβολικά καθοριστική η αναμέτρηση που έρχεται. Πολύ περισσότερο όταν η επόμενη Βουλή θα πρέπει να προχωρήσει σε Συνταγματική Αναθεώρηση ως «κορωνίδα» των θεσμικών μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η πατρίδα μας.

 

Αλλά και καθώς η επόμενη κυβέρνηση θα είναι εκείνη που θα κληθεί να συνεχίσει τη σύγκλιση μας με την Ευρώπη, διατηρώντας υψηλή την εθνική ανάπτυξη, αυξάνοντας περισσότερο τα εισοδήματα των Ελλήνων και των Ελληνίδων.

 

Να, λοιπόν, γιατί αυτή η κυβέρνηση πρέπει να είναι κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ώστε ξεπερνώντας λάθη και ενίοτε τον κακό μας εαυτό εμείς οι ίδιοι να εντείνουμε τη μάχη με το «βαθύ» κράτος, εγκαθιστώντας οριστικά αποτελεσματικότητα και διαφάνεια στη δημόσια ζωή.

 

Πρωτίστως όμως, γιατί σε ένα περιβάλλον μεγάλων ανατροπών, όπως αυτό που διαμορφώνεται, η Ελλάδα έχει πάνω από όλα ανάγκη από σιγουριά και προοπτική. Με σταθερό χέρι στο τιμόνι και κυρίως με σωστή πυξίδα για την πορεία της πατρίδας μας.

 

Το έχω πει πολλές φορές, θα το επαναλάβω και σήμερα: η πολιτική σταθερότητα, άμα δείτε τι γίνεται στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, είναι ένα εθνικό πλεονέκτημα. Το αναζητούν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Είναι, συνεπώς, άδικο εδώ να αμφισβητείται τόσο επιπόλαια και τόσο εύκολα.

 

Ταυτόχρονα, όμως, αυτή η ομαλότητα συνιστά και εφαλτήριο προόδου. Γι’ αυτό και καμία πολιτική δύναμη, πέραν της δικής μας, αυτή την πρόοδο δεν μπορεί να την εγγυηθεί.

 

Δυστυχώς, απέναντί μας έχουμε μια αλλοπρόσαλλη αντιπολίτευση από κόμματα που ενώ αδυνατούν να μιλήσουν μεταξύ τους, δεν μπορούν να συνεννοηθούν, ξέρουν τι δεν θέλουν, όχι τι θέλουν, ενώνονται μόνο κατά της κυβέρνησης.

 

Πρόκειται, δυστυχώς, για ένα πολιτικό σκηνικό ανάξιο της συγκυρίας, όπου ο χυδαίος λαϊκισμός συμπλέει με τον δογματισμό, τα ξυλόλια με τις ακοστολόγητες υποσχέσεις, τα πολλά λόγια με τις μηδενικές πράξεις. Με κοινό τόπο τη διαβολή, το ψέμα, την καταστροφολογία και το γκρίζο μιας μίζερης γκρίνιας. Είναι το χρώμα των δικών τους αδιεξόδων, με το οποίο επιχειρούν να τυλίξουν ολόκληρη τη χώρα.

 

Ευτυχώς, όμως, φίλες και φίλοι, η ζωή αποδεικνύει ότι το «όχι σε όλα» σημαίνει τελικά «ναι στο τίποτα». Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σας ζητώ από τώρα, από την αρχή αυτού του χρόνου, να επικεντρωθούμε σε ένα διπλό μέτωπο: από τη μία στα προβλήματα του τόπου, αυτά είναι οι αληθινοί μας εχθροί, και από την άλλη στις εσωτερικές μας αδυναμίες, που μπορεί να γίνουν και μια πρόσθετη απειλή.

 

Οφείλουμε και στα δύο να βγούμε νικητές. Για να συμβεί κάτι τέτοιο δύο είναι πάλι οι δρόμοι: επιμονή στην υλοποίηση και προβολή του έργου μας και προσήλωση στις ιστορικές αξίες της παράταξής μας.

 

Μιλώ για τις αξίες της Νέας Δημοκρατίας, διότι αυτές είναι που διαθέτουν τη δύναμη να μας κρατούν συνεπείς στην πορεία μας. Είναι αξίες που βρίσκονται στα δικά σας χέρια. Είναι μια σκυτάλη πολύτιμη την οποία, όπως είπε και ο Στέλιος, μόνο εσείς μεταφέρετε, η οργανωμένη μας βάση. Με διπλό προορισμό στις δύο της άκρες: να μας κρατούν σταθερούς στους στόχους μας, που πάντα μας οδηγούν στη νίκη. Και αυτή τη σκυτάλη κρατήστε τη γερά. Πάμε να την μεταφέρουμε στο 2027, στο μέλλον και στις επόμενες γενιές.

 

Φίλες και φίλοι, δεν είναι τυχαίο ότι η Νέα Δημοκρατία αποτελεί σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα κεντροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα. Αποτελεί όμως ταυτόχρονα και την κυρίαρχη και πιο ανθεκτική πολιτική δύναμη στην Ελλάδα.

 

Ναι, ταυτίζουμε το συμφέρον μας με το συμφέρον του έθνους. Μένουμε πιστοί στις αρχές μας, αλλά παραμένουμε ανοιχτοί σε νέες ιδέες. Είμαστε αυτοί που χτίζουμε τη συσπείρωση όχι στη βάση της ομοιομορφίας της σκέψης, αλλά με όπλο, τελικά, την ενότητα του σκοπού. Κάτι που μας καθιστά ένα μεγάλο κοινωνικό ρεύμα το οποίο πάει τη χώρα μπροστά.

 

Βαδίζοντας, λοιπόν, προς το Συνέδριό μας, είναι η ώρα να απλωθούμε ακόμα πιο δυναμικά στην κοινωνία. Να εξηγήσουμε με επιχειρήματα από πού ξεκινήσαμε μετά την χρεοκοπία, τι πετύχαμε και κυρίως πού μπορούμε να φτάσουμε.

 

Θα ακούσουμε τα παράπονα για τις αστοχίες μας. Θα μετατρέψουμε κάθε αρχή σε μία αφετηρία για να μην ξανασκοντάψουμε.

 

Θα το ξαναπώ: είμαστε μια καλή, είμαστε μια ικανή κυβέρνηση, που μπορεί να κάνει και λάθη. Κάθε άλλη επιλογή θα οδηγήσει τελικά σε λάθος κυβέρνηση.

 

Οι προκλήσεις και οι ευκαιρίες είναι πολλές. Πρέπει να εδραιώσουμε τη θέση της Ελλάδος ως χώρας της εθνικής αυτοπεποίθησης και όχι της συμπλεγματικής υστερίας απέναντι στη γείτονα Τουρκία.

 

Πρέπει να είμαστε χώρα-διαμορφωτής της επόμενης μέρας στην Ευρώπη. Χώρα η οποία θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στον καινούργιο χάρτη των παγκόσμιων συμφερόντων.

 

Ενώ, παράλληλα, έχουμε και ένα χρέος: να κλείσουμε θετικά έναν κύκλο συνολικής ανάταξης της δημόσιας ζωής, μια κατεύθυνση με διπλή μετάφραση στο εσωτερικό πεδίο: την ψήφιση ενός νέου Συντάγματος, που θα πρέπει να παλέψουμε να είναι προϊόν συναίνεσης, δίπλα σε τολμηρές μεταρρυθμίσεις, όπως το Εθνικό Απολυτήριο, που πρέπει να τύχουν ευρύτερης αποδοχής. Και, αφετέρου, μέτρα τα οποία θα κάνουν καλύτερη τη ζωή των πολιτών, σε κάθε γωνιά της επικράτειας, ειδικά στην περιφέρεια.

 

Ο πολίτης θα είναι και πάλι στο επίκεντρο των επιλογών μας μέχρι το 2030. Για να το πω διαφορετικά, όσο η πατρίδα μας θα γίνεται πόλος επενδύσεων, τόσο θα μειώνεται η ανεργία και θα αυξάνονται οι μισθοί. Και όσο προχωράει η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, τόσο πρόσθετα έσοδα των δημοσίων ταμείων θα πηγαίνουν για καλύτερα νοσοκομεία, για σχολεία, για τη στήριξη των πιο ευάλωτων. Σε μία ενιαία αλυσίδα, η οποία θα μετουσιώνει τη συλλογική πρόοδο σε ατομική προκοπή και την εθνική ανάπτυξη σε χειροπιαστό όφελος για τον κάθε πολίτη.

 

Είμαι σίγουρος ότι όλα αυτά τα αντιλαμβάνεται η Ελληνίδα και ο Έλληνας, που πέρα από τις επιμέρους ενστάσεις βλέπει ότι η χώρα που παραλάβαμε δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή Ελλάδα. Ένα κράτος που άλλοτε κινδύνευε να φύγει από την Ευρώπη, τώρα έχει έναν Υπουργό επικεφαλής του Eurogroup, την οικονομία σε άνοδο, τα εισοδήματα των πολιτών να βελτιώνονται, την άμυνα να θωρακίζεται όσο ποτέ. Γι’ αυτό και πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι.

 

Όσο γι’ αυτούς που αναρωτιούνται «και γιατί μία τρίτη τετραετία;», θα πρέπει πρώτα να απαντήσουν σε ένα άλλο ερώτημα: προτιμούν μήπως να γυρίσουν τρεις τετραετίες πίσω; Γιατί οι κυβερνητικές θητείες δεν κρίνονται με βάση τους κομματικούς στόχους, δοκιμάζονται στη ζυγαριά των αναγκών μιας κοινωνίας και η δική μας έχει ακόμα πολλά να διεκδικήσει.

 

Συνεπώς, μια τρίτη λαϊκή εντολή δεν είναι για εμάς λευκή επιταγή, είναι ένα συμβόλαιο για όσα πρέπει να πετύχουμε. Γύρω, λοιπόν, από αυτό το νέο συμβόλαιο σας καλώ να ενεργοποιηθούμε ενωμένοι -εμείς δεν έχουμε «εξώστες» και «πλατείες»-, με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας, αφού τα μέλη μας είναι μαθημένα σε δύσκολες μάχες.

 

Έχοντας στο πλευρό μας παλιούς συναγωνιστές αλλά και τη νέα γενιά, τον κάθε πολίτη που πιστεύει στη δημοκρατία, στην Ευρώπη, στην ανοιχτή οικονομία, στο κοινωνικό κράτος. Στον καθένα και στην καθεμία που θέλει μια Ελλάδα περήφανη, ισχυρή και σύγχρονη.

 

Καλή χρονιά, καλό αγώνα και με το καλό η επόμενή μας συνάντηση στο μεγάλο μας Συνέδριο, 15 με 17 Μαΐου. Να είστε καλά, καλή χρο

Πρωθυπουργός: - Ξέρουμε καλά ότι τα νοικοκυριά δοκιμάζονται από το αυξημένο κόστος ζωής - Επιστρέψαμε ένα ενοίκιο σε όλους τους ενοικιαστές, ως «ανάχωμα» απέναντι στις αυξήσεις των ενοικίων!! "

 

Προσέξτε, φίλες και φίλοι, τι είχαμε πει το 2023; Είχαμε πει ότι ο μέσος μισθός στην πατρίδα μας για πλήρη απασχόληση θα φτάσει τα 1.500 ευρώ το 2027. Είναι ήδη στα 1.530 ευρώ το 2026. Είχαμε πει ότι ο κατώτατος μισθός θα φτάσει τα 950 ευρώ. Σας εγγυώμαι ότι και αυτός ο στόχος θα επιτευχθεί.

 

Και όλα αυτά δίπλα στην πιο γενναία φορολογική μεταρρύθμιση που έγινε ποτέ. Μια φορολογική μεταρρύθμιση που στηρίζει, πρώτα και πάνω απ’ όλα, τη μεσαία τάξη, την οικογένεια, τους νέους αλλά και την ελληνική περιφέρεια.

 

Και θέλω να ευχαριστήσω ξεχωριστά την καθεμία και τον καθένα από εσάς που κάνατε τον κόπο να έρθετε από την περιφέρεια, από τις εσχατιές της πατρίδας μας, για να βρεθείτε σήμερα μαζί μας και να κάνετε πράξη αυτόν τον ωραίο χάρτη, ο οποίος δείχνει πως η Νέα Δημοκρατία απλώνεται σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας.

 

Ξέρουμε καλά ότι τα νοικοκυριά δοκιμάζονται από το αυξημένο κόστος ζωής. Σας διαβεβαιώνω, φίλες και φίλοι, ότι όταν πηγαίνω στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια και συζητώ με τους ομολόγους μου, το πρώτο ζήτημα το οποίο αφορά όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι το αυξημένο κόστος ζωής. Το λέω αυτό για να μην νομίζουμε κάποια στιγμή ότι αυτό το ζήτημα αφορά μόνο την πατρίδα μας.

 

Δείτε, όμως, τι γίνεται σε άλλες χώρες. Όταν άλλα κράτη σήμερα, υπό μεγάλη δημοσιονομική πίεση, προσανατολίζονται σε περικοπές, ποια κυβέρνηση άραγε στην Ευρώπη αναβαθμίζει τις αποδοχές ως «ανάχωμα» στις ανατιμήσεις; Η δική μας κυβέρνηση το κάνει αυτό.

 

Δεν θα βρείτε πολλές ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες να επιστρέφουν ένα ενοίκιο πίσω σε όλους τους ενοικιαστές ως «ανάχωμα» απέναντι στις αυξήσεις των ενοικίων. Δεν θα βρείτε πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που να μειώνουν τον ΦΠΑ στα νησιά ή να καταργούν τον ΕΝΦΙΑ στα χωριά. Το 2027 θα έχει καταργηθεί ο ΕΝΦΙΑ σε 12.000 χωριά και οικισμούς της ελληνικής περιφέρειας, δίνοντας έτσι ένα πρόσθετο κίνητρο για εγκατάσταση στην περιφέρεια.

 ----------------------------------------------------------------------------------------------------

Πρωθυπουργός: - Εμείς είμαστε το κόμμα που: - Κάναμε πράξη τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις, νωρίτερα!! - Ανακουφίσαμε τους πολίτες από 83 φόρους!!! - Χορηγήσαμε τις αυξήσεις μισθών και συντάξεων!!!

 

Σεβασμιώτατε, αγαπητέ Γραμματέα, αγαπητέ Στέλιο, ένα θερμό χειροκρότημα καταρχάς για τον Στέλιο Κονταδάκη, ο οποίος καταφέρνει να κάνει πάντα τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις ως Γραμματέας Οργανωτικού, φίλες και φίλοι, Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες, σας ευχαριστώ για την υποδοχή στη σημερινή εορταστική μας συνάντηση.

 

Είμαι βέβαιος ότι σε όποιον ή σε όποια κι αν πέσει το φλουρί της πίτας ένας θα είναι και πάλι ο κερδισμένος: η Νέα Δημοκρατία, τα στελέχη και ο κόσμος της.

 

Γιατί εσείς το ξέρετε καλύτερα από όλους: δεν είμαστε μόνο ένα μεγάλο κόμμα, είμαστε πρώτα και πάνω απ’ όλα μία ζεστή και δεμένη οικογένεια. Έχουμε δώσει πολλούς αγώνες μαζί. Μας συνδέουν κοινές αξίες. Δρούμε καθημερινά στο πλευρό και για το καλό της κοινωνίας. Έτσι πορευόμαστε εδώ και πάνω από 50 χρόνια κι έτσι συνεχίζουμε.

 

Σήμερα είναι, πρώτα και πάνω απ’ όλα, μία ημέρα εορτής και οι στιγμές δεν προσφέρονται για πολλές αναλύσεις. Όμως, δεν μπορώ να μην ξεκινήσω επισημαίνοντας ότι το ημερολόγιο δείχνει ότι απέχουμε περίπου 15 μήνες από τις επόμενες κάλπες. Συνεπώς, για όλους εμάς που ζούμε και αναπνέουμε με την πολιτική, η μάχη των επόμενων εκλογών έχει ήδη ξεκινήσει.

 

Γι’ αυτό είναι ίσως απαραίτητες κάποιες σύντομες παρατηρήσεις για τη συγκυρία, πολύ περισσότερο καθώς οι καιροί είναι ιδιαίτερα ταραγμένοι, κάτι που σημαίνει ότι αυτή η χρονιά, η τελευταία πλήρης χρονιά της θητείας μας πριν από τις επόμενες εκλογές, θα καθορίσει σε έναν βαθμό την ίδια την πορεία της πατρίδας στα αβέβαια χρόνια τα οποία έρχονται.

 

Να μην γελιέστε, ένα θα είναι και τότε, στις εκλογές του 2027, το κεντρικό ερώτημα στο οποίο θα κληθούν να απαντήσουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες: θα παραμείνει η Ελλάδα ασφαλής, ισχυρή και σταθερή σε μια τροχιά προόδου ή θα ρισκάρει; Θα ρισκάρει τις κατακτήσεις της για να μετατραπεί σ’ ένα ακυβέρνητο καράβι μέσα σε αχαρτογράφητα διεθνή νερά;

 

Θα επιλέξουμε και πάλι τον δρόμο των αποτελεσμάτων, των έργων, τον δρόμο της συνέπειας ή το γεμάτο παγίδες μονοπάτι των πειραματισμών; Αιχμάλωτοι μιας κατακερματισμένης κομματικής σκηνής που οδηγεί τελικά μόνο προς τα πίσω και μόνο προς τα κάτω;

 

Σ’ αυτό το δίλημμα τη δική μας απάντηση τη δίνουν αφενός οι διαχρονικές μας αρχές αλλά κυρίως οι τρέχουσες πολιτικές επιλογές μας. Γιατί, να μην το ξεχνάμε αυτό, πρώτα και πάνω από όλα -και αυτό έχει μια ιδιαίτερη αξία στους ταραγμένους καιρούς τους οποίους ζούμε-, η Νέα Δημοκρατία είναι μια δύναμη βαθιά πατριωτική.

 

Είναι κάτι που το δηλώνουν τα Rafale, τα F-35, η πρώτη Belh@rra, ο «Κίμωνας» που τόσο υπερήφανους μας έκανε όλους όταν κατέπλευσε στον ναύσταθμο της Σαλαμίνας, τα 12 μίλια στο Ιόνιο, ο προσδιορισμός των Θαλάσσιων Πάρκων, αλλά και οι έρευνες για κοιτάσματα στις θάλασσές μας, στις οποίες έχουμε θεμελιώσει πια στην πράξη τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Όχι στα λόγια, στην πράξη.

 

Μόλις πριν από λίγες ώρες, είχα την ευκαιρία να υποδεχτώ στο Μέγαρο Μαξίμου τους υπεύθυνους του αμερικανικού κολοσσού Chevron για τις πρώτες υπογραφές μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και της κοινοπραξίας της Chevron και της HELLENiQ ENERGY για έρευνες υδρογονανθράκων νοτίως της Πελοποννήσου αλλά, ακόμα πιο κρίσιμα, και νοτίως της Κρήτης. Το ίδιο φανερώνουν και οι συμμαχίες μας αλλά και η γεωπολιτική διάσταση της ανάδειξης της πατρίδας μας σε ενεργειακό κόμβο.

 

Και βέβαια, οι ασπίδες που υψώνουμε μέρα και νύχτα στα σύνορά μας, με το Λιμενικό στην πρώτη γραμμή, απέναντι στους διακινητές. Με τον πατριωτισμό της ευθύνης να διαψεύδει τις ηττοπαθείς γκρίνιες, κρατώντας πάντα ελεύθερα και γαλάζια τα «ήρεμα νερά» με τους γείτονές μας και δυναμώνοντας την εθνική μας φωνή, ώστε αυτή να ακούγεται ηχηρά και καθαρά σε κάθε ευκαιρία, όπως συνέβη πολύ πρόσφατα.

 

Εκτός, όμως, από κόμμα πατριωτικό, να μην ξεχνάμε φίλες και φίλοι ότι η Νέα Δημοκρατία είναι ταυτόχρονα ένα κόμμα βαθιά κοινωνικό. Είμαστε η πλατιά λαϊκή παράταξη της πατρίδας μας.

 

Εμείς είμαστε το κόμμα που ανακούφισε τους πολίτες από 83 φόρους. Εμείς είμαστε αυτοί που επαναφέραμε και πάλι αυξήσεις μισθών και συντάξεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Εμείς είμαστε αυτοί που αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό πέντε φορές και θα τον αυξήσουμε και έκτη, στις αρχές Απριλίου.

 

Εμείς είμαστε αυτοί που κάνουμε πράξη τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις και νωρίτερα από αυτό το οποίο είχαμε υποσχεθεί.