Έπος 1940: - Όταν οι ΗΠΑ υμνούσαν τις Ελληνικές λόγχες - "Οι Έλληνες είχαν τις ξιφολόγχες και το ηθικό τους" - " Πως γινόντουσαν αόρατοι από τα εχθρικά αεροσκάφη"

 

Έφοδος Ελλήνων στρατιωτών με ξιφολόγχη στο μέτωπο της Αλβανίας. Ο ανταποκριτής των New York Times επεσήμαινε ότι οι αρχαϊκές μέθοδοι πολέμου των αμυνομένων, μαζί με την επινοητικότητά τους στο πεδίο, αποδείχθηκαν πιο αποτελεσματικές από τα άρματα και τις μηχανοκίνητες μονάδες των Ιταλών.
 

«Είχαν τις ξιφολόγχες τους. Το ηθικό τους. Και τα κλαδιά των πεύκων. Κι απέναντι, οι Ιταλοί είχαν τα άρματά τους, αλλά δεν ήξεραν τι να τα κάνουν.»: Αυτό διαπίστωνε ο ανταποκριτής των New York Times στο ενθουσιώδες ρεπορτάζ του που δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 24ης Νοεμβρίου του 1940 στη μεγάλη αμερικανική εφημερίδα.

Είχαν τις ξιφολόγχες τους. Το ηθικό τους. Και τα κλαδιά των πεύκων. Κι απέναντι, οι Ιταλοί είχαν τα άρματά τους, αλλά δεν ήξεραν τι να τα κάνουν. Με πενιχρά μέσα, αλλά με πολλή επινοητικότητα και επιδεξιότητα στο πεδίο, κατάφεραν οι Έλληνες να υπερισχύσουν των καλύτερα εξοπλισμένων αντιπάλων τους στο αλβανικό μέτωπο. Αυτό διαπίστωνε ο ανταποκριτής των New York Times στο ενθουσιώδες ρεπορτάζ του που δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 24ης Νοεμβρίου του 1940 στη μεγάλη αμερικανική εφημερίδα.

Πρόκειται για μία από τις πρώτες ανταποκρίσεις, γραμμένη σχεδόν ένα μήνα μετά την κήρυξη του πολέμου, που επικαλείται και μαρτυρίες των στρατιωτών οι οποίοι μόλις είχαν αρχίσει να επιστρέφουν τραυματίες στα μετόπισθεν. Είναι μια γλαφυρή ιστορική αφήγηση, όπου όχι μόνο καταγράφονται λεπτομερώς οι μέθοδοι που είχαν επιστρατευθεί στο θέατρο των επιχειρήσεων, αλλά αποτυπώνεται και η εντύπωση που είχε προκαλέσει στην άλλη άκρη του Ατλαντικού ο ελληνικός αγώνας.

Ο συντάκτης ξεκινάει από αυτό: από την έκπληξη για το γεγονός ότι μια μικρή ευρωπαϊκή χώρα κατάφερνε αυτό που άλλες, μεγαλύτερες, είχαν αποτύχει: «Για πρώτη φορά σε αυτόν τον πόλεμο», γράφει, «με την εξαίρεση της βραχείας νορβηγικής εκστρατείας, οι πολεμικές επιχειρήσεις στο ελληνοϊταλικό μέτωπο πραγματοποιούνται σύμφωνα με ένα παλαιό επιχειρησιακό πρότυπο. Η μηχανοκίνηση και τα σύγχρονα όπλα δεν υπερτερούν της πολεμικής δεξιότητας και του θάρρους των Ελλήνων στρατιωτών».

Ο Αμερικανός ανταποκριτής επικαλείται έμπειρους στρατιωτικούς παρατηρητές, οι οποίοι του επισημαίνουν ότι «τα τρία τέταρτα των μαχών στα αλβανικά σύνορα πραγματοποιούνται, επί του παρόντος, με ξιφολόγχες και τυφέκια, παρόμοια με εκείνα που χρησιμοποιούνταν πριν από είκοσι πέντε χρόνια. Οι μαρτυρίες των τραυματιών που επιστρέφουν από το μέτωπο υποδεικνύουν ότι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό των εχθροπραξιών είναι οι μάχες σώμα με σώμα».

Ακολουθεί αναλυτική περιγραφή των τεχνασμάτων που από τις πρώτες ώρες του πολέμου χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες στρατιώτες με μεγάλη επιτυχία, καθώς η ελληνική αντεπίθεση είχε ξεκινήσει στις 14 Νοεμβρίου 1940 και σε οκτώ ημέρες είχε καταφέρει να αναγκάσει τους Ιταλούς να εγκαταλείψουν την Κορυτσά. Δύο ημέρες μετά, οι Times της Νέας Υόρκης εξηγούσαν πώς είχε επιτευχθεί ο άθλος: «Οι Έλληνες έφεραν εις πέρας εγχειρήματα με εξαιρετική επιτυχία εφαρμόζοντας “πρωτόγονες” τεχνικές. Αψήφησαν χωρίς δισταγμό όλα τα προσκόμματα και ρίχτηκαν στη μάχη. Υπάρχουν αναρίθμητες αναφορές για μικρές ομάδες Ελλήνων στρατιωτών που αιχμαλωτίζουν αιφνιδιαστικά τα ισχυρά τσιμεντένια οχυρά του εχθρού, με τυφέκια, ξιφολόγχες και ίσως λίγες χειροβομβίδες.

»Για να καταστούν αόρατοι από τα εχθρικά αεροσκάφη, οι Ελληνες στρατιώτες προελαύνουν, μέσα από ορεινά φαράγγια, κρατώντας, σαν ομπρέλες πάνω από τα κεφάλια τους, κλαδιά πεύκων. Το στοιχειώδες καμουφλάζ αποδείχθηκε εξαιρετικά αποτελεσματικό. Σε κάποιες περιπτώσεις, εξάλλου, οι Ελληνες κατάφεραν να εξοικονομήσουν πυρομαχικά, πλήττοντας τους εχθρούς με μεγάλα αγκωνάρια, ακριβώς όπως έκαναν και οι πρόγονοί τους στον πόλεμο για την ανεξαρτησία του 1821.

»Ο πολεμικός εξοπλισμός, όλμοι, τυφέκια, κανόνια, που χρησιμοποιούνται στις μάχες, μεταφέρεται με μουλάρια. Στην πραγματικότητα, μόλις πρόσφατα ο ελληνικός στρατός απέκτησε μηχανοκίνητα μέσα, εξέλιξη για την οποία πρέπει να ευχαριστεί τους Ιταλούς που εγκατέλειψαν πολύτιμο στρατιωτικό υλικό κατά τις διαδοχικές άτακτες υποχωρήσεις τους».

Η σύγκριση

Ο συντάκτης του άρθρου εξηγεί ότι η τεχνολογική υπεροχή των επιτιθέμενων αποδείχθηκε ανώφελη λόγω της μορφολογίας των εδάφους. Νέου τύπου πολεμικά μέσα, που είχαν ήδη δοκιμαστεί σε προηγούμενες μάχες στην Ευρώπη, ήταν απρόσφορα για την αναμέτρηση στα βουνά της Ηπείρου: «Στην Πολωνία και στη Φλάνδρα», γράφει, «οι μηχανοκίνητες μονάδες έκαναν περίπατο. Χάρη στο επίπεδο έδαφος αυτές οι μονάδες κατάφεραν να καλύψουν τάχιστα τεράστιες αποστάσεις. Το θάρρος εκείνων που τις αντιμετώπισαν δεν απέδωσε. Tανκς, τεθωρακισμένα οχήματα και βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης απλώς συνέχιζαν να βάλλουν τον αντίπαλο κατά κύματα. Τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά στις μάχες που σήμερα μαίνονται στις ορεινές περιοχές των αλβανικών συνόρων. Τα μηχανοκίνητα μέσα είναι, σχεδόν, περιττά.

»Οι Ελληνες στρατιώτες αναγκάστηκαν να βασιστούν στις αρχαϊκές μεθόδους επίθεσης, με εντυπωσιακή επιτυχία. Πρόκειται για ένα είδος πολέμου στο οποίο η ανθρώπινη ψυχή διαδραματίζει και πάλι ρόλο. Το ανθρώπινο στοιχείο είναι σημαντικό. Το θερμό αίμα είναι πιο πολύτιμο από τη βενζίνη.

»Από την άλλη, οι Ιταλοί βασίστηκαν στα πιο σύγχρονα οπλικά μέσα, προσπαθώντας, χωρίς αμφιβολία, να πραγματοποιήσουν ένα είδος ορεινού γερμανικού blitzkrieg, αστραπιαίας προέλασης. Απέτυχαν.»Ο πολεμικός εξοπλισμός, όλμοι, τυφέκια, κανόνια, που χρησιμοποιούνται στις μάχες, μεταφέρεται με μουλάρια. Στην πραγματικότητα, μόλις πρόσφατα ο ελληνικός στρατός απέκτησε μηχανοκίνητα μέσα, εξέλιξη για την οποία πρέπει να ευχαριστεί τους Ιταλούς που εγκατέλειψαν πολύτιμο στρατιωτικό υλικό κατά τις διαδοχικές άτακτες υποχωρήσεις τους».

Η σύγκρισηΟ συντάκτης του άρθρου εξηγεί ότι η τεχνολογική υπεροχή των επιτιθέμενων αποδείχθηκε ανώφελη λόγω της μορφολογίας των εδάφους. Νέου τύπου πολεμικά μέσα, που είχαν ήδη δοκιμαστεί σε προηγούμενες μάχες στην Ευρώπη, ήταν απρόσφορα για την αναμέτρηση στα βουνά της Ηπείρου: «Στην Πολωνία και στη Φλάνδρα», γράφει, «οι μηχανοκίνητες μονάδες έκαναν περίπατο. Χάρη στο επίπεδο έδαφος αυτές οι μονάδες κατάφεραν να καλύψουν τάχιστα τεράστιες αποστάσεις. Το θάρρος εκείνων που τις αντιμετώπισαν δεν απέδωσε. Tανκς, τεθωρακισμένα οχήματα και βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης απλώς συνέχιζαν να βάλλουν τον αντίπαλο κατά κύματα. Τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά στις μάχες που σήμερα μαίνονται στις ορεινές περιοχές των αλβανικών συνόρων. Τα μηχανοκίνητα μέσα είναι, σχεδόν, περιττά.

»Οι Ελληνες στρατιώτες αναγκάστηκαν να βασιστούν στις αρχαϊκές μεθόδους επίθεσης, με εντυπωσιακή επιτυχία. Πρόκειται για ένα είδος πολέμου στο οποίο η ανθρώπινη ψυχή διαδραματίζει και πάλι ρόλο. Το ανθρώπινο στοιχείο είναι σημαντικό. Το θερμό αίμα είναι πιο πολύτιμο από τη βενζίνη.

»Από την άλλη, οι Ιταλοί βασίστηκαν στα πιο σύγχρονα οπλικά μέσα, προσπαθώντας, χωρίς αμφιβολία, να πραγματοποιήσουν ένα είδος ορεινού γερμανικού blitzkrieg, αστραπιαίας προέλασης. Απέτυχαν. Ενας από τους λόγους της αποτυχίας τους είναι ότι δεν κατάφεραν να αντιληφθούν τις τακτικές που απαιτεί η συγκεκριμένη μορφολογία του εδάφους. Επίσης, υποτίμησαν τον χαρακτήρα των Ελλήνων και το αρχέγονο ένστικτο υπεράσπισης των εστιών και της τιμής».

Ο ανταποκριτής μεταφέρει και τον σαρκασμό ενός αξιωματικού του ελληνικού στρατού, ο οποίος δήλωσε στους New York Times ότι «οι Ιταλοί ήταν σαν παιδιά με τα καινούργια μηχανοκίνητα παιχνίδια τους. Ενιωσαν ότι με κάποιον τρόπο θα έπρεπε να εντυπωσιάσουν με αυτά τον κόσμο».

To ρεπορτάζ επισημαίνει τα λάθη στον στρατηγικό σχεδιασμό και την ψυχολογική τους επίπτωση στο στράτευμα. «Οι Ιταλοί συχνά παρεμπόδιζαν τις ίδιες τους τις κινήσεις, και τελικά συνέβαλαν στην ήττα τους, από την εμμονή μεταφοράς αντιαρματικών όπλων στα ορεινά πεδία, παρότι το Γενικό Στρατηγείο τους έπρεπε να γνωρίζει ότι δεν θα είχαν καμία χρησιμότητα. Με αυτόν τον τρόπο, οι Ιταλοί υπονόμευσαν οι ίδιοι τον σκοπό τους, επενδύοντας υπέρμετρα στη σφοδρή, εμπρηστική προπαγάνδα. Από τις ανακρίσεις Ιταλών αιχμαλώτων προκύπτει ότι οι περισσότεροι είχαν παραπλανηθεί και πίστευαν ότι οι Ελληνες θα τους καλωσόριζαν σαν επισκέπτες. Οταν η αλήθεια αποκαλύφθηκε, το σοκ ήταν τεράστιο, προκαλώντας τέτοια καταρράκωση του ηθικού τους, ώστε επήλθε η συντριπτική τους ήττα». από τους λόγους της αποτυχίας τους είναι ότι δεν κατάφεραν να αντιληφθούν τις τακτικές που απαιτεί η συγκεκριμένη μορφολογία του εδάφους. Επίσης, υποτίμησαν τον χαρακτήρα των Ελλήνων και το αρχέγονο ένστικτο υπεράσπισης των εστιών και της τιμής».

Ο ανταποκριτής μεταφέρει και τον σαρκασμό ενός αξιωματικού του ελληνικού στρατού, ο οποίος δήλωσε στους New York Times ότι «οι Ιταλοί ήταν σαν παιδιά με τα καινούργια μηχανοκίνητα παιχνίδια τους. Ένιωσαν ότι με κάποιον τρόπο θα έπρεπε να εντυπωσιάσουν με αυτά τον κόσμο».

To ρεπορτάζ επισημαίνει τα λάθη στον στρατηγικό σχεδιασμό και την ψυχολογική τους επίπτωση στο στράτευμα. «Οι Ιταλοί συχνά παρεμπόδιζαν τις ίδιες τους τις κινήσεις, και τελικά συνέβαλαν στην ήττα τους, από την εμμονή μεταφοράς αντιαρματικών όπλων στα ορεινά πεδία, παρότι το Γενικό Στρατηγείο τους έπρεπε να γνωρίζει ότι δεν θα είχαν καμία χρησιμότητα. 

Με αυτόν τον τρόπο, οι Ιταλοί υπονόμευσαν οι ίδιοι τον σκοπό τους, επενδύοντας υπέρμετρα στη σφοδρή, εμπρηστική προπαγάνδα. Από τις ανακρίσεις Ιταλών αιχμαλώτων προκύπτει ότι οι περισσότεροι είχαν παραπλανηθεί και πίστευαν ότι οι Έλληνες θα τους καλωσόριζαν σαν επισκέπτες. Όταν η αλήθεια αποκαλύφθηκε, το σοκ ήταν τεράστιο, προκαλώντας τέτοια καταρράκωση του ηθικού τους, ώστε επήλθε η συντριπτική τους ήττα».

Πόλεμος 1940: - Γιατροί και νοσηλευτές - Το "άλλο" Έπος των Ελλήνων

 

 Ιωάννης Β. Δασκαρόλης

Οι προσπάθειες αναδιοργάνωσης την περίοδο 1936-1940

Η Ελλάδα την περίοδο 1926-1932 είχε ελαχιστοποιήσει τις στρατιωτικές δαπάνες λόγω της δημοσιονομικής αδυναμίας από τα χρέη της πολεμικής δεκαετούς περιόδου που προηγήθηκε αλλά και των πόρων που δαπανήθηκαν για την αποκατάσταση των προσφύγων. Αλλά και οι ευρύτερες εξελίξεις σε διεθνές (ίδρυση Κοινωνίας των Εθνών) και τοπικό επίπεδο (ελληνοτουρκική φιλία) καθησύχαζαν τη βενιζελική πολιτική ηγεσία της περιόδου ότι δεν θα ακολουθούσαν νέες πολεμικές συγκρούσεις για την Ελλάδα στο εγγύς μέλλον. Η άνοδος του Χίτλερ στη Γερμανία το 1933 και η εισβολή της Ιταλίας του Μουσολίνι στην Αβησσυνία το 1935, κατέστησαν τον επανεξοπλισμό της χώρας επείγουσα προτεραιότητα.

Ανάμεσα στις πρώτες πρωτοβουλίες του αρχηγού ΓΕΣ αντιστράτηγου Αλέξανδρου Παπάγου και της  κυβέρνησης Μεταξά για την προετοιμασία του Ελληνικού Στρατού (Ε.Σ.) ήταν και ο εκσυγχρονισμός των υγειονομικών υπηρεσιών του, καθώς ο σχετικός έλεγχος στο διαθέσιμο υγειονομικό υλικό του Ε.Σ. από τη Διεύθυνση Υγειονομικής Υπηρεσίας υπήρξε απογοητευτικός. 

Το προσωπικό που διέθετε η υπηρεσία ήταν ανεπαρκές, τα 4/5 των επιδέσμων που υπήρχαν διαθέσιμοι ήταν ακατάλληλοι, 50 οχήματα του υγειονομικού σε σύνολο 350 ήταν εκτός χρήσης, ενώ υπήρχε παντελής έλλειψη στρατιωτικών χειρουργείων (1). Με το υγειονομικό υλικό που είχε αγοραστεί από την κυβέρνηση Τσαλδάρη το 1935 μπορούσε να εφοδιαστεί επαρκώς μόνο ένα Σώμα Στρατού από τα συνολικά 5 που φιλοδοξούσε να αναπτύξει ο Ε.Σ. στο πεδίο. 

Έτσι, την τετραετία 1936 – 1940 ο Ε.Σ. διέθεσε πιστώσεις 100.000.000 δρχ. μόνο για αγορά υγειονομικού υλικού, ενώ διέθεσε ακόμη 22.000.000 δρχ. για αγορά σκηνών υγειονομικού ενδιαφέροντος. Στα ποσά αυτά υπήρχαν δαπάνες για 490.000 επιδέσμους, συσκευές αυτόματης παροχής οξυγόνου, 5.100 κλίνες εκστρατείας, 15.742 κλινοσκεπάσματα, 3.000 φορεία, χειρουργικά υλικά, φάρμακα και 308 μοτοσυκλέτες κ.ά. Το επείγον της αγοράς τους μπορεί να γίνει αντιληπτό και από το γεγονός ότι η παραγγελία υγειονομικού υλικού αξίας 12.975.500 δρχ. έγινε στις 2 Ιουνίου 1936: η πρώτη παραγγελία στο πλαίσιο επανεξοπλισμού (2). 

Η προμήθεια όλου του υγειονομικού υλικού έγινε κυρίως από το εξωτερικό σε αρκετά υψηλές τιμές λόγω του πολέμου που πλησίαζε (3), ενώ μετά το 1939 οι χώρες που προμήθευαν τα υλικά ήταν ήδη σε εμπόλεμη κατάσταση. Έτσι ο Ελληνικός Στρατός κατάφερε να σχηματίσει 46 υπαίθρια χειρουργεία εκστρατείας που απαιτούνταν για να εξοπλιστούν επαρκώς οι μονάδες του, ενώ προχώρησε και στο σχηματισμό νοσηλευτικών τμημάτων τραυματιοφορέων και άλλων υγειονομικών υπηρεσιών. Επίσης δημιουργήθηκε αυτόνομο τμήμα παραγωγής ορών και εμβολίων (αντιτετανικού, αντιτυφοειδούς κ.λπ.), υπηρεσία χρήσιμη και εν καιρώ ειρήνης. Υπήρξαν όμως και πολλές άλλες ανάγκες που εντοπίστηκαν από τις αρμόδιες υπηρεσίες και καταρτίστηκαν σχέδια για να καλυφθούν έστω μερικώς, αλλά κάτι τέτοιο δεν κατέστη εφικτό μέχρι την έναρξη του πολέμου το 1940. Ο βασικός λόγος ήταν η έλλειψη πόρων και οικονομικών πιστώσεων, αλλά και η επιλογή της ηγεσίας του Ε.Σ. να καλύψει άλλες πιο επείγουσες ανάγκες.

Ο πόλεμος

Η 28η Οκτωβρίου 1940 βρήκε τις υγειονομικές υπηρεσίες του Στρατού. σε προχωρημένο στάδιο αναδιοργάνωσης, αλλά όχι σε κατάσταση πλήρους λειτουργικότητας. Ο διοικητής της Υγειονομικής Υπηρεσίας ήταν ο υποστράτηγος Υγειονομικού Αριστοτέλης Σερμπέτης με γενικό αρχίατρο τον Επαμεινώνδα Γκινάκα και έδρα το ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία» όπως άλλωστε και η διοίκηση του Ε.Σ. Μέσα σε 15 μέρες από την επιστράτευση, οι υγειονομικές υπηρεσίες του στρατού είχαν αναπτύξει 20.000 κλίνες στα νοσοκομεία κοντά στο μέτωπο και άλλες 10.000 κλίνες στα νοσοκομεία των μετόπισθεν. Όπως προέβλεπε το σχέδιο, επιτάχθηκαν οι απαιτούμενες ποσότητες ιατροφαρμακευτικού υλικού δημιουργώντας ένα απόθεμα τριών μηνών. Βάσει του ίδιου σχεδίου προσκολλήθηκαν τα υπαίθρια χειρουργεία στις μεγάλες μονάδες, ενώ οργανώθηκαν τα στάδια της αρχικής περίθαλψης και της μετέπειτα διακομιδής των τραυματιών και των ασθενών από την πρώτη γραμμή μέχρι στα τακτικά νοσοκομεία, ενώ λειτούργησε και πλωτό νοσοκομείο στην Πρέβεζα.

Καθώς αύξαναν οι μάχες στο μέτωπο και ο πόλεμος έδειχνε το απάνθρωπο πρόσωπό του, οι ανάγκες σε περίθαλψη τραυματιών ξεπέρασαν σύντομα τις δυνατότητες του Ε.Σ. και υπερκέρασαν κάθε υπολογισμό προπολεμικά. Το κενό καλύφθηκε από τον ενθουσιασμό των Ελλήνων ασχέτως ηλικίας και οικονομικής κατάστασης που είτε εισέφεραν οικονομικά είτε προσήλθαν και πρόσφεραν εθελοντική εργασία. Εκατοντάδες γιατροί, καθηγητές πανεπιστημίου και πολίτες που δεν στρατεύτηκαν προσήλθαν εθελοντές για να βοηθήσουν, η Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ έθεσε τα μέλη της στην υπηρεσία του κράτους, ομοίως και ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών. Ο Ερυθρός Σταυρός πρόσφερε νοσοκομεία εκστρατείας 1.000 κλινών συνολικά, ενώ προσήλθαν ως εθελόντριες για να προσφέρουν υπηρεσίες περίθαλψης σχεδόν τρεις χιλιάδες νοσοκόμες του.

Από τις πρώτες εβδομάδες του ελληνοϊταλικού πολέμου το σύστημα των υγειονομικών υπηρεσιών του Ελληνικού Στρατού αντιμετώπισε δυσκολίες στη διακομιδή των τραυματιών και στην περίθαλψή τους λόγω του ορεινού εδάφους και των κακών καιρικών συνθηκών. Η μεταφορά από την πρώτη γραμμή γινόταν αρχικά με φορείο και συνεχιζόταν είτε με κτήνη είτε με μεταγωγικά αυτοκίνητα. Οι Έλληνες υγειονομικοί επέδειξαν αυταπάρνηση και αυτοθυσία στο έργο τους υποβοηθούμενοι αποφασιστικά από τους κατοίκους της Ηπείρου όλων των ηλικιών, που συνέδραμαν μεταφέροντας τραυματίες στα μετόπισθεν ή φάρμακα και υγειονομικό υλικό μέχρι την πρώτη γραμμή (4).

Άλλο σημαντικό πρόβλημα ήταν η δράση της ιταλικής αεροπορίας που δεν έκανε διάκριση μεταξύ ενόπλων και αόπλων τμημάτων. Αυτό ανάγκασε τη διοίκηση του Β΄ Σώματος Στρατού να εκδώσει διαταγή ώστε όλες οι μετακινήσεις των τραυματιών να γίνονται μόνο νύχτα για λόγους ασφαλείας του προσωπικού. Αλλά και τα ορεινά χειρουργεία λειτουργούσαν στην ύπαιθρο εκτός των σκηνών τους, καθώς η ιταλική αεροπορία τις βομβάρδισε αδιαφορώντας για τον χαρακτηριστικό κόκκινο σταυρό που έφεραν (5).

Ελληνική αντεπίθεση

Βάσει του σχεδίου επιστράτευσης, μέχρι τις 13 Νοεμβρίου 1940 είχαν αναπτυχθεί κατά μήκος του μετώπου 11 μεραρχίες Πεζικού, 1 ταξιαρχία Ιππικού και 2 ταξιαρχίες Πεζικού, συνολικής δύναμης 300.000 οπλιτών. Τότε ο ΕΣ ανέλαβε την πρωτοβουλία των κινήσεων με μια συνολική νικηφόρα αντεπίθεση, που όμως αύξησε τις απώλειες σε νεκρούς αλλά και σε τραυματίες. Καθώς ο ΕΣ διείσδυε βαθύτερα στο βορειοηπειρωτικό έδαφος, μοιραία αυξάνονταν οι αποστάσεις για τη διακομιδή τραυματιών στα νοσοκομεία Ιωαννίνων, Κοζάνης, Φλώρινας και Γρεβενών. Μια τέτοια μεταφορά ενός τραυματία μπορούσε να διαρκέσει και 15 ώρες υπό αντίξοες συνθήκες και από δύσβατα μονοπάτια που τον καταπονούσαν υπέμενε αγόγγυστα το υγειονομικό προσωπικό, του οποίου ήταν άψογη η συμπεριφορά απέναντι και στους Ιταλούς τραυματίες.

Η δεύτερη φάση της ελληνικής αντεπίθεσης με κατεύθυνση προς Αυλώνα απελευθέρωσε τις πόλεις Κορυτσά, Αργυρόκαστρο, Αγιοι Σαράντα, Πρεμετή, Δέλβινο και Πόγραδετς ολοκληρώνοντας την απελευθέρωση της Β. Ηπείρου μέχρι τις 8 Μαρτίου 1941. Η μετακίνηση της γραμμής του μετώπου βορειότερα ανάγκασε τη διοίκηση της Υγειονομικής Υπηρεσίας να μεταφέρει αντίστοιχα και τις δομές της. Όλα τα φορητά ορεινά χειρουργεία του ΕΣ μεταφέρθηκαν από δύσβατα ορεινά δρομολόγια υπό συνεχή χιονόπτωση σε τοποθεσίες κοντά στο μέτωπο. Επίσης εγκαταστάθηκαν σε Κορυτσά και Αργυρόκαστρο φορητά νοσοκομεία και κέντρα διακομιδής τραυματιών από όλο το μέτωπο. Στη συνέχεια οι τραυματίες διακομίζονταν στα νοσοκομεία Φλώρινας και Αμυνταίου και από εκεί σιδηροδρομικώς στη Θεσσαλονίκη.

Συντονισμένη δράση ανέπτυξε και το επιδημιολογικό τμήμα του Υγειονομικού με συστηματική αποφθειρίαση των οπλιτών μέσω απολυμαντικών κλιβάνων, αποστειρώνοντας τα πόσιμα ύδατα κάθε περιοχής που καταλαμβανόταν, αλλά και με προσπάθειες για τη βελτίωση της ατομικής υγιεινής των οπλιτών.

Οι ανάγκες σε ιατροφαρμακευτικά υλικά συνεχώς αυξάνονταν και δοκίμαζαν τα όρια των δυνατοτήτων του υγειονομικού συστήματος του ΕΣ. Τα νοσοκομεία διατάχθηκαν να παραδώσουν τα πλεονάζοντα ιατροφαρμακευτικά υλικά τους, ενώ ειδική επιτροπή αξιωματικών επισκέφτηκε κάθε δομή υγείας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ψάχνοντας για διαθέσιμο υγειονομικό υλικό προς επίταξη. Το Τελωνείο Πειραιά διατάχθηκε να παραδώσει όλα τα αζήτητα ή κατασχεθέντα προϊόντα υγειονομικού ενδιαφέροντος, το υπουργείο Αγορανομίας πρόσφερε 500 χιλιόγραμμα κατάλληλου ελαστικού που χρησιμοποιήθηκαν για κατασκευή επιδέσμων. Το Πανεπιστήμιο Αθηνών διατάχθηκε να παραδώσει με υποχρέωση επιστροφής όλα τα χειρουργικά εργαλεία που χρησιμοποιούνταν για την εκπαίδευση των φοιτητών του και ομοίως το ΙΚΑ διατάχθηκε να παραδώσει όλα τα χειρουργικά του εργαλεία με υποχρέωση επιστροφής τους. Οι αυξημένες ανάγκες σε διακομιδές υποχρέωσαν την ηγεσία του Υγειονομικού να επιτάξει και να προσθέσει τρία ατμόπλοια ως πλωτά νοσοκομεία για τη μεταφορά ασθενών από το μέτωπο. Υπολογίζεται ότι πάνω από 10.000 τραυματίες μεταφέρθηκαν με πλωτά μέσα προς την ηπειρωτική χώρα.

Τα κρυοπαγήματα

Από τον Δεκέμβριο του 1940 και μετά η νέα πρόκληση που αντιμετώπισε το Υγειονομικό του ΕΣ ήταν τα κρυοπαγήματα των στρατιωτών, οι οποίοι μετά τις αρχές Δεκεμβρίου πολέμησαν σε θερμοκρασίες πολλών βαθμών υπό το μηδέν, ενώ οι ντόπιοι κάτοικοι διαβεβαίωναν ότι ο χειμώνας του 1940-41 ήταν ο βαρύτερος των τελευταίων 25 ετών. Σταδιακά οι απώλειες από κρυοπαγήματα ξεπέρασαν τον αριθμό των τραυματιών σε ημερήσια βάση, προβληματίζοντας την ηγεσία του ΕΣ. Στα ελαφρά περιστατικά κρυοπαγημάτων α’ βαθμού, οι Έλληνες υγειονομικοί έκαναν εντριβές και εφάρμοζαν αλοιφές στα άκρα των στρατιωτών ώστε να αποκατασταθεί η κυκλοφορία του αίματος. Σε βαρύτερες περιπτώσεις προτιμήθηκε θεραπευτική αγωγή με τοπική αντισηψία, ενέσεις νοβοκαΐνης 0,5%, τοποθέτηση του μέλους σε ανάρροπη θέση και ακινησία, με καλά αποτελέσματα.

Η Υγειονομική Υπηρεσία έλαβε προληπτικά μέτρα. Διέταξε την εσωτερική και εξωτερική λίπανση των αρβυλών, κατασκευάστηκαν ειδικές βαμβακερές κάλτσες, επιτάχθηκαν όλα τα κλινοσκεπάσματα από το εμπόριο και τις βιομηχανίες. Επίσης δόθηκαν πρακτικές οδηγίες στους στρατιώτες πώς να αντιμετωπίζουν το ψύχος στα άκρα τους, ενώ τους μοιράστηκαν μάλλινα είδη από την Υγειονομική Υπηρεσία και από δέματα που προέρχονταν από τα μετόπισθεν. Η ανταπόκριση των Ελληνίδων στις ραδιοφωνικές εκκλήσεις ήταν συγκινητική, καθώς στήθηκε μια βιομηχανία πλεξίματος: τα είδη που παρασκευάζονταν (3.000 κομμάτια ημερησίως!) δίνονταν στον ΕΣ μέσω οργανώσεων όπως η Φανέλα του Στρατιώτου, είτε στέλνονταν στο μέτωπο μέσω ταχυδρομείου.

Η προσφορά των υγειονομικών σε αριθμούς

Το σύνολο των απωλειών του ΕΣ στον πόλεμο ήταν 689 αξιωματικοί και 12.636 οπλίτες, ενώ υπήρχαν και 1.248 εξαφανισθέντες. Οι τραυματίες που έτυχαν περίθαλψης από τις υγειονομικές υπηρεσίες του ΕΣ ήταν 1.484 αξιωματικοί και 61.179 οπλίτες. Από αυτούς, 39.912 νοσηλεύτηκαν στο Νοσηλευτικό Κέντρο Ιωαννίνων. Από την πλευρά του, το υγειονομικό προσωπικό είχε 23 νεκρούς γιατρούς, από τους οποίους οι 16 ήταν έφεδροι (6).

Ενδεικτικό περιστατικό των απωλειών: ο βομβαρδισμός του 2ου Στρατιωτικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων ανήμερα το Πάσχα στις 20 Απριλίου 1941 από τη γερμανική αεροπορία είχε ως αποτέλεσμα 50 νεκρούς και τραυματίες σε υγειονομικό προσωπικό και νοσηλευομένους. Ανάμεσα στους νεκρούς ήταν έξι νοσοκόμες, ο διευθυντής του νοσοκομείου, αρχίατρος Γεώργιος Μαρκάκης, και ο καθηγητής Χειρουργικής και έφεδρος αρχίατρος Ξενοφών Κοντιάδης.

Η επιτυχημένη δράση των υγειονομικών υπηρεσιών του Στρατού βασίστηκε ως επί το πλείστον στην αυτοθυσία του προσωπικού του. Αναμφίβολα σημειώθηκαν επιμέρους αστοχίες και ελλείψεις, αλλά η γενική εικόνα αποτελεί παράσημο ύψιστης τιμής για τον Έλληνα υγειονομικό. Η σωστή και έγκαιρη νοσηλεία των τραυματιών εξύψωνε το ηθικό των μαχητών που γνώριζαν ότι αν τραυματίζονταν δεν θα εγκαταλείπονταν. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι καμία προσπάθεια των υγειονομικών υπηρεσιών δεν θα επαρκούσε αν δεν πλαισιωνόταν από την εθελοντική βοήθεια, υλική και μη, του ελληνικού λαού. Η παλλαϊκή ενθουσιώδης συμμετοχή των Ελλήνων, αδιακρίτως φύλου και ηλικίας, κάλυψε κενά, θεράπευσε αστοχίες, αποκατέστησε ισορροπίες και έδωσε την ευκαιρία στον Στρατό να φέρει εις πέρας την αποστολή του.

Σημειώσεις

(1) Αλέξανδρος Παπάγος, «Ο Ελληνικός Στρατός και η προς πόλεμον προπαρασκευή του (1923-1940)», εκδόσεις Πυρσός, Αθήνα 1945, σελ. 15.

(2) Πρακτικό υπ’ αριθμόν 3, 2ας Ιουνίου 1936, Κωνσταντίνος Δ. Βλάσσης, «Οι εξοπλισμοί της Ελλάδος 1936-1940», εκδόσεις Δούρειος Ιππος, Αθήνα 2013, σελ. 53.

(3) Γεώργιος Πολύχρους, «Αμυντικός σχεδιασμός και πολεμική προπαρασκευή του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου» (μεταπτυχιακή εργασία ΑΠΘ, Τμήμα Ιστορίας – Αρχαιολογίας), Θεσσαλονίκη 2016, σελ. 93-94.

(4) ΓΕΣ ΔΙΣ, «Η Υγειονομική Υπηρεσία του Στρατού κατά τον πόλεμο 1940-41», εκδόσεις ΔΙΣ, Αθήνα 1983, σελ. 43.

(5) Στο ίδιο, σελ. 173.

(6) Στο ίδιο, σελ. 182-191.

Ε.Α.Α.Σ/Παράρτημα Άρτας: - Εορτασμός της Εθνικής Επετείου, 28ης Οκτωβρίου 1940 - ΒΙΝΤΕΟ

     Με την πρέπουσα λαμπρότητα και υπερηφάνεια τελέσθηκε  στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου , η καθιερωμένη δοξολογία, για τον εορτασμό της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, από τον Μητροπολίτη Άρτας, κ.  Καλλίνικο.  

    Μετά το πέρας της Ιεράς Ακολουθίας, εψάλη Επιμνημόσυνη Δέηση στην πλατεία Αγίου Δημητρίου, έμπροσθεν του Ηρώου των Πεσόντων, υπέρ αναπαύσεως των ψυχών πάντων των υπέρ Πίστεως και Πατρίδος αγωνισαμένων και πεσόντων. 

   Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη παρέλαση, με την εκκωφαντική απουσία των Ενόπλων Δυνάμεων καθόσον η κυβέρνηση φρόντισε να κλείσει το ιστορικό στρατόπεδο της Άρτας, που δημιουργήθηκε το 1913 με το θρυλικό και αήττητο 3/40 Ευζώνων, στην συνέχεια μετονομάσθηκε, σε 625 ΤΠ και 80 ΜΕ, ως εφεδρεία της VIII MΠ!  Στη συνέχεια λειτούργησε ως ΚΕΥΓ, Κέντρο νεοσυλλέκτων οπλιτών, 584 Μ/Π ΤΠ και στο τέλος "εκτελέσθηκε" από την σημερινή κυβέρνηση για να ενισχύσει έτι περαιτέρω τα Ιωάννινα γιατί εκλέγει ΠΕΝΤΕ βουλευτές και η Άρτα  μόνο ΔΥΟ 

   Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν εκ μέρους της Ε.Α.Α.Σ: 

    = Ο πρόεδρος   Σχης ε.α. Αλέξανδρος Παναγής

,   = Ο Αντιπρόεδρος Ανχης ε.α Ιωάννης Πετρούδης 

   = Ο Γραμματέας και Διαχειριστής χρηματικού Τχης ε.α  Δημήτριος Καλογήρου 

   = Ο Δημοσίων σχέσεων,   Λγος ε.α. Μιχαήλ Τσοφύλας 

      

     

Λατινοπούλου: «Η κυβέρνηση Μητσοτάκη καταδικάζει τις νέες γενιές με την ακρίβεια και το κόστος ζωής»

 Η ακρίβεια θερίζει και η κυβέρνηση παρακολουθεί απαθής.

Η Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη έχει μετατραπεί σε μια χώρα όπου οι νέοι δεν νιώθουν απλά, είναι παρατημένοι.

Τα ελληνικά νοικοκυριά στενάζουν κάτω από το υψηλότερο στεγαστικό βάρος σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, το 35,5% του εισοδήματος των πολιτών κατευθύνεται πλέον στη στέγη, ενώ σχεδόν ένας στους τρεις πληρώνει πάνω από το 40% του εισοδήματός του μόνο για να έχει ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι του.

Με 29% των πολιτών να ξεπερνούν αυτό το όριο, η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επτά μονάδες πάνω από τη δεύτερη Δανία.

Αυτή είναι η θλιβερή πρωτιά του Μητσοτάκη – η πρωτιά της ανέχειας, της ανασφάλειας και της εγκατάλειψης.

Το κόστος στέγης έχει γίνει πλέον η μεγαλύτερη οικονομική πίεση για κάθε ελληνική οικογένεια, την ώρα που οι τιμές των ενοικίων και των κατοικιών εκτοξεύονται και τα διαθέσιμα σπίτια λιγοστεύουν.

Και ενώ η κοινωνία βυθίζεται, η κυβέρνηση διαφημίζει «πακέτα στήριξης» που δεν στηρίζουν κανέναν.

Η νέα γενιά σε πλήρες αδιέξοδο

Πώς λοιπόν μπορούν να κάνουν οικογένεια, να φύγουν από το πατρικό, να στήσουν ζωή όταν:

• Ο μέσος όρος ηλικίας στην οποία οι νέοι στην Ελλάδα εγκαταλείπουν το σπίτι των γονιών τους είναι 30,7 έτη, πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ (~26,2 έτη).

• Το 30,3% των νέων ηλικίας 15-29 ετών ξοδεύει τουλάχιστον 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του για στέγη — έναντι μόλις ~9,7% κατά μέσο όρο στην ΕΕ.

• Η ιδιοκατοίκηση καταρρέει: η Ελλάδα από ~84,6% το 2005 έπεσε στο ~61% σήμερα, με τους νέους να έχουν το πολύ ~30% πιθανότητα να είναι ιδιοκτήτες — ενώ οι μεγαλύτερες ηλικίες σταθερά στην κατοχή σπιτιού.

Καταδικάζουμε αυτές τις νέες γενιές, δηλαδή τους Έλληνες νέους, όχι ως λάθος επιλογή τους αλλά ως θύματα μιας πολιτικής που τους αφήνει αβοήθητους. Η κυβέρνηση τους στερεί το δικαίωμα στην ανεξαρτησία, στη στέγη, στη δημιουργία οικογένειας — και τελικά στο μέλλον.

Η ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ απαιτεί:

• Άμεση δημιουργία προγράμματος στέγης για νέους και οικογένειες, με προνομιακούς όρους, ενοίκιο προσιτό, δυνατότητα αγοράς.

• Κατάργηση των ανισότιμων συντάξεων και παροχών που εξυπηρετούν λίγους — για να χρηματοδοτηθούν οι ανάγκες των πολλών.

• Αληθινές φοροελαφρύνσεις για οικογένειες με παιδιά και για νέους που επιχειρούν — όχι προσωρινές, επικοινωνιακές κινήσεις.

Καταιγιστική η Λατινοπούλου: - Να απολυθούν τα «σκουπίδια» εκπαιδευτικοί που λένε να καταργηθούν οι Εθνικές Εορτές

 

•Δεν είναι δυνατόν να βλέπουμε εκπαιδευτικούς να βάλλουν εναντίον της Πατρίδας μας και των εθνικών εορτών μας, εκπαιδευτικοί που πληρώνονται από τους φόρους μας και να λένε ότι πρέπει να καταργηθούν οι εθνικές εορτές.

•Να απολυθούν τα «σκουπίδια» εκπαιδευτικοί που λένε να καταργηθούν οι εθνικές εορτές. Είναι ευθύνη του κράτους.

•Ο Πλεύρης δεν είναι δεξιός, είναι καρεκλάκιας που κάνει επικοινωνιακά σόου στο λαθρομεταναστευτικό.

•Στο δικαιωματισμό και στο λαθρομεταναστευτικό ο Τσίπρας είναι Μεταξάς μπροστά στο Μητσοτάκη. Έφερε το meetoo, γάμο και υιοθεσία από ΛΟΑΤΚΙ και 71% εγκρίσεις ασύλου σε λαθρομετανάστες.

• Αν λοιπόν είναι η ΝΔ δεξιά, εγώ είμαι ξανθό μοντέλο.

Η Ελλάδα δεν ανέχεται άλλο το καθεστώς της αδιαφάνειας και της διαφθοράς. - 7,7 δισ. ευρώ, λειτουργούν στο σκοτάδι της κυβέρνησης!!

 

Ανακοίνωση Τομέα Οικονομικών ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής 

Η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το 2024 αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο της κυβέρνησης Μητσοτάκη: ανοχή στην παρανομία και τις αυθαιρεσίες και πλήρη αδιαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.

Το ανώτατο δημοσιονομικό δικαστήριο μεταξύ άλλων καταγράφει:

 = Παράνομες και παράτυπες αναθέσεις έργων και προμηθειών χωρίς διαγωνισμό ή τεκμηρίωση.

= Φορείς όπως ο ΕΦΚΑ, ο ΕΟΠΥΥ και ο ΟΠΕΚΑ χωρίς εγκεκριμένους ισολογισμούς για πάνω από μια δεκαετία.

= 14 ειδικούς λογαριασμούς εκτός προϋπολογισμού, ύψους 7,7 δισ. ευρώ, που λειτουργούν στο σκοτάδι.

= Ληξιπρόθεσμες οφειλές και φέσια άνω των 2 δισ. ευρώ στη ΔΕΗ, που καλύπτονται από το ίδιο το Δημόσιο.

Αυτή είναι η «κανονικότητα» του επιτελικού κράτους: διασπάθιση των χρημάτων του ελληνικού λαού και απουσία λογοδοσίας και χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης.

Το ΠΑΣΟΚ δεσμεύεται να μπει τέλος στο πάρτι της αδιαφάνειας υπενθυμίζοντας σε όλους την τροπολογία που καταθέσαμε για τον περιορισμό των απευθείας αναθέσεων, ώστε ο πολίτης να γνωρίζει ότι οι φόροι του πιάνουν τόπο.

Η Ελλάδα δεν ανέχεται άλλο το καθεστώς της αδιαφάνειας και της διαφθοράς. Η χώρα έχει ανάγκη ένα κράτος διαφάνειας, αξιοκρατίας και θεσμικού σεβασμού, που λειτουργεί με αντικειμενικότητα, αμεροληψία προστατεύοντας τα δικαιώματα των φορολογουμένων. 

ΠΗΓΉ: https://pasok.gr/to-epiteliko-xaos-ths-adiafaneias/

Ο Θεός σώζοι την Ελλάδα από τους διαθέσιμους

 

Οδεύουμε προς χωρικά ύδατα και προς εναέριο χώρο έξι μιλίων ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού με βάση τους χάρτες που καταθέσαμε οι ίδιοι στις διερευνητικές του 2003. Είναι η σφραγίδα της… κινητικότητας Σημίτη, που τόσο λατρεύει ο πρωθυπουργός μας

Σκηνή πρώτη: Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης πλησιάζει τον πρόεδρο Τραμπ κατά την είσοδό του στη Σύνοδο της Γάζας στην Αίγυπτο. Ο Τραμπ τον κοιτά, δεν του θυμίζει κάτι, και μόλις ο πρωθυπουργός τού τείνει τη χείρα ο Αμερικανός πρόεδρος τον ρωτά απορημένος: «Ποιος είσαι εσύ;» Δεν πρόκειται για κάποιο fake news ή για ανέκδοτο, αλλά για πραγματικό γεγονός. Κοινό μυστικό πλέον στη δημοσιογραφική, διπλωματική, επιχειρηματική και πολιτική Αθήνα… «Ποιος είσαι εσύ;»

• Του Μανώλη Κοττάκη

Από μία άποψη, αυτή η ερώτηση είναι μέχρι και θετική. Γιατί την ώρα που ο Τραμπ υπέγραφε τη συμφωνία για τη Γάζα έλεγε ότι υπάρχουν δίπλα του ηγέτες που αντιπαθεί αλλά δεν μπορεί να τους κατονομάσει. Αν δεν ξέρεις καν κάποιον πώς να τον αντιπαθήσεις όμως;

Σκηνή δεύτερη: Η νέα πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα Κίμπερλι Γκίλφοϊλ δίδει συνέντευξη στην ελληνική έκδοση της «Vogue» που κυκλοφορεί με την «Καθημερινή». Κάποια στιγμή η δημοσιογράφος Ηλιάνα Ζάγρα τη ρωτά πώς σχολιάζει το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει συναντηθεί μέχρι τώρα με τον πρόεδρο Τραμπ. Απάντηση πρέσβεως: «Θα είναι όλα καλά, θα είναι όλα καλά. Στέλνει εμένα!» Αντ’ αυτού η Κίμπερλι, λοιπόν. Μία πρέσβης που, σε αντίθεση με το παρελθόν, έχει απευθείας επικοινωνία και με τον πρόεδρο Τραμπ αλλά και με τον υπουργό Εξωτερικών Ρούμπιο, με τον οποίο τη συνδέει πολιτική φιλία.

Σκηνή τρίτη: Συντονισμένα ρεπορτάζ στον κυριακάτικο Τύπο αναφέρουν ότι στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν επικρατεί η άποψη της συνεργασίας με τη Ρωσία που είχε τεθεί αρχικά στον διάλογο ώστε να διανεμηθούν τα μερίδια αγοράς του φυσικού αερίου μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας. Κυριαρχεί πλέον η αντίληψη της καθολικής επικράτησης του αμερικανικού σχιστολιθικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά.

Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι θα υποβαθμιστεί ο αγωγός TurkStream που διοχέτευε ρωσικό φυσικό αέριο στην περιοχή και θα αναβαθμιστεί ο κάθετος άξονας, ο οποίος έχει γραμμή εκκίνησης τα βόρεια σύνορά μας και ιδιαίτερα την Αλεξανδρούπολη.

Πάλι η Αλεξανδρούπολη, λοιπόν, ως κόμβος αμερικανικών συμφερόντων για την προώθηση του αμερικανικού φυσικού αερίου προς τη βόρεια Ευρώπη. Τι προκύπτει από αυτές τις τρεις σκηνές; Πρώτον, έχει πολύ σχετική σημασία στην αντίληψη των Αμερικανών ποιος ηγείται της Ελλάδος. Αυτό που είναι η βασική προτεραιότητά τους είναι να γίνεται η δουλειά. Να γίνουμε δηλαδή κόμβος μεταφοράς του ακριβού φυσικού αερίου των Ηνωμένων Πολιτειών προς τη βόρεια Ευρώπη.

Το ότι έχει πολύ σχετική σημασία το ποιος ηγείται φαίνεται και από μία αποστροφή της πρέσβεως στη συνέντευξη στη «Vogue», όπου λέει ότι έρχεται για να γράψει «νέα κεφάλαια στην αμερικανική και την ελληνική πολιτική ιστορία». Οι πρέσβεις γενικώς δεν γράφουν ιστορία στην πολιτική, αλλά στις διεθνείς σχέσεις. Σε κάθε περίπτωση όμως η φράση «νέα κεφάλαια στην ελληνική πολιτική ιστορία» δείχνει ότι η σύμμαχος χώρα θέλει να τραβήξει μια διαχωριστική γραμμή με την πλειονότητα του παλαιού διεφθαρμένου πολιτικού προσωπικού και να φέρει στην επιφάνεια νέο.

Δεύτερον, προκύπτει ότι σύντομα θα διασυνδεθεί η επίλυση του Κυπριακού και της οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών στη Μεσόγειο ευθέως με το ενεργειακό πρόβλημα της Ευρώπης στη βάση της οπτικής των αμερικανικών συμφερόντων. Της συναλλακτικής οπτικής. Και εδώ θα αρχίσουν τα δύσκολα για εμάς. Εδώ θα έχει σημασία το ποιος ηγείται.

Γιατί από τις διαρροές που διαβάσαμε για το πώς θα διεξαχθεί η διάσκεψη για την ασφάλεια στη Μεσόγειο καταλαβαίνουμε δύο πράγματα:

• Ερχεται fast track λύση για το Κυπριακό ως sine qua non προϋπόθεση για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών. Και πολύ φοβόμαστε ότι θα είναι η χειρότερη δυνατή. Μακάρι να διαψευστούμε.

• Δεύτερον, έρχεται οδυνηρή υποχώρηση της εθνικής ελληνικής θέσης για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών. Οδεύουμε προς χωρικά ύδατα και προς εναέριο χώρο έξι μιλίων ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού με βάση τους χάρτες που καταθέσαμε οι ίδιοι στις διερευνητικές του 2003. Είναι η σφραγίδα της… κινητικότητας Σημίτη, που τόσο λατρεύει ο πρωθυπουργός μας.

Με άλλα λόγια, μας ζητείται να καταστούμε λεωφόρος εξυπηρέτησης των συμφερόντων της Δύσης με αντάλλαγμα το τίποτα. Με όφελος την ήττα. Με όφελος τη συρρίκνωση της θαλάσσιας και εναέριας επικράτειάς μας. Αν η ηγεσία μας έκανε το στοιχειώδες όλα τα πέτρινα χρόνια και διατηρούσε επικοινωνία με τον πρόεδρο Τραμπ, όπως διατήρησε ο πρόεδρος Ερντογάν μαζί του στα δύσκολα, με άλλες απαιτήσεις θα πηγαίναμε στον διάλογο.

Τώρα κινδυνεύουμε και τη δουλειά να κάνουμε και δαρμένοι να προκύψουμε. Το χειρότερο απ’ όλα είναι το εξής: Κανείς δεν διδάσκεται από το πάθημα του Κυριάκου, ο οποίος το 2020 δήλωσε μέσα στον Λευκό Οίκο στον Τραμπ «θα είμαστε προβλέψιμος σύμμαχος» και το 2025 ο Τραμπ ρωτούσε τον πρόθυμο «Ποιος είσαι εσύ;»

Οι περισσότεροι που πλασάρονται μέχρι στιγμής για να διαδεχθούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όχι όλοι, αποτελούν ένα κακέκτυπο αντίγραφό του. Με τις δηλώσεις τους δείχνουν ότι προτείνουν λύσεις στην υπερδύναμη για να διευκολύνουν εκείνην, όχι την πατρίδα τους. Αυτό είναι το μήνυμα που της στέλνουν, «εμείς μπορούμε να κάνουμε καλύτερα και πιο αποτελεσματικά τη δουλειά». Οχι να βάλουμε στο τραπέζι θέματα για την ύπαρξη της χώρας.

Ματαιοδοξία

Διαβάστε δηλώσεις προσεκτικά αυτές τις μέρες πολιτικών από το Κέντρο ή από την Αριστερά και θα ανακαλύψετε Ελληνες πολιτικούς που τίθενται στη διάθεση της υπερδυνάμεως, ενώ ο Τραμπ δεν θέλει ακριβώς αυτό. Για να το πω όπως το περιγράφουν στις «Θέσεις» τους οι κομμουνιστές (για άλλες υποθέσεις), η πολιτική σκηνή έχει γεμίσει από «διαθέσιμους»! Πολιτικούς που «διατίθενται» πλην ελαχίστων εξαιρέσεων κυρίως από τον χώρο της Κεντροδεξιάς.

Ποτέ όμως η ματαιοδοξία δεν ήταν εθνική ηγεσία για να γίνει τώρα! Ενας παλαιός διπλωμάτης έλεγε πρόσφατα σε ομήγυρη ότι στην καθαρεύουσα είχαμε και την ευκτική έγκλιση για τα ρήματα: εκείνη δηλαδή τη μορφή γραφής που διατύπωνε ευχή. Με υπογεγραμμένη, σύμβολο στο τελευταίο γράμμα της λέξης. Και μια ευχή που ακούγεται όλο και περισσότερο τελευταία σε αυτούς τους κύκλους που γνωρίζουμε κι εμείς, είναι «ο Θεός σώζοι την Ελλάδα». Μετάφραση για τους νεότερους, ο Θεός να σώσει την Ελλάδα. Από τους διαθέσιμους.

https://www.blogger.com/blog/post/edit/2505827783245542673/7843832616090650442