Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών Ελλάδος: - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ για την Εθνική Επέτειο του Έπους του 40

 Το Ινστιτούτον Στρατηγικών Μελετών Ελλάδος

Ευχόμαστε σε εσάς, στα μέλη της οικογένειάς  σας, 

στους συναδέλφους όλων  ων Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων

και των Σωμάτων Ασφαλείας,

στα στρατευμένα παιδιά της Πατρίδας μας,

σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες στην Ελλάδα, στο εξωτερικό,

στις αλησμόνητες πατρίδες 

ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ

για την Εθνική Επέτειο του Έπους του 40,

με υγεία, ευτυχία, προκοπή, εκπλήρωση στόχων και προσδοκιών.

ο Πρόεδρος

Σεραφείμ Παπαποστόλου

Αντιστράτηγος ε.α. 

Εποποιία της 28ης Οκτωβρίου 1940: - "Οι Έλληνες δεν Πολεμούν σαν Ήρωες, Αλλά οι Ήρωες Πολεμούν σαν Έλληνες"

 

Γιορτάζουμε σήμερα την 28η Οκτωβρίου 1940, επέτειο που αποτελεί σταθμό δόξας για την Πατρίδα μας, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της εθνικής συλλογικής μνήμης, είναι ημέρα τιμής για τους ανώνυμους και επώνυμους πεσόντες και αποτελεί σημείο αναφοράς της σύγχρονης ιστορίας μας.

Την 28η Οκτωβρίου 1940 αντιλάλησε στις κορυφές των συνόρων, στις θάλασσες και στους αιθέρες, η άσβηστη, η ακοίμητη φλόγα της αγάπης των Ελλήνων για ελευθερία και η πίστη στα αιώνια και ακατάλυτα ιδανικά του Έθνους. Η εποποιία αυτή γράφτηκε με ανεξίτηλα γράμματα και το «ΟΧΙ» ενάντια στον φασισμό ανέδειξε, για ακόμη μια φορά στη μακραίωνη ιστορία μας, το μεγαλείο και την υπερηφάνεια που έχει η αθάνατη Ελληνική ψυχή.

Η πρώτη άνανδρη πράξη του φασιστικού καθεστώτος του Μουσολίνι, ο τορπιλισμός του καταδρομικού «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου, την ημέρα που τιμούσε ο ελληνικός λαός ευλαβικά τη Μεγαλόχαρη, προμήνυε την επερχόμενη κήρυξη του πολέμου.

Ενάντια σε κάθε λογική όπως πάντα, οι Έλληνες έδειξαν στην ανθρωπότητα, ότι η δύναμη δεν ανήκει στους πολλούς, αλλά ανήκει σε εκείνους που υπερασπίζονται όσια και ιερά. Ο αγώνας του 1940 έγινε αιτία να ειπωθεί το περίφημο: «Οι Έλληνες δεν πολεμούν σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες», ενώ οι κυβερνήσεις και οι λαοί του ελεύθερου κόσμου εκθείαζαν με ύμνους και διθυράμβους τις νίκες των Ελλήνων.

Σε ξηρά, θάλασσα και αέρα γράφτηκαν νέες σελίδες δόξας. Τα χιλιοποτισμένα με αίμα του Στρατού μας χώματα της Βορείου Ηπείρου, οι δράσεις του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας του ηρωισμού που γαλουχεί από τότε τις επόμενες γενιές των Ελλήνων. Γονατίζουμε γι΄ αυτό κάθε χρόνο ευλαβικά μπροστά στους νεκρούς του έπους του 1940, όχι μόνο γιατί αποδείχτηκαν άξιοι απόγονοι των ένδοξων προγόνων μας, αλλά γιατί θυσιάστηκαν για να απολαμβάνουμε εμείς σήμερα την ελευθερία με όλα τα αγαθά της. Η θυσία τους παραμένει αναλλοίωτη στον χρόνο και ο αγώνας τους είναι η παρακαταθήκη που μας καθοδηγεί ως πυξίδα, για τον σωστό προσανατολισμό μας ως Έθνος. Μετά από 78 χρόνια το Κράτος μας κατάφερε να πράξει το χρέος του απέναντι στους ήρωες και στις οικογένειες τους. Ήδη 673 Έλληνες στρατιώτες που έπεσαν μαχόμενοι στα βουνά της Βορείου Ηπείρου δικαιώθηκαν και αναπαύονται εν ειρήνη στα νεκροταφεία της Κλεισούρας και του χωριού Βουλιαράτες στην Αλβανία.

Σήμερα, δεν τιμούμε απλά μια ακόμη σελίδα της ιστορικής μας κληρονομιάς. Σήμερα είναι η ευκαιρία, με σεβασμό στην ιστορική μνήμη, να εξάγουμε τα απαραίτητα διδάγματα που μας φωτίζουν ως φάρος για να συνεχίσουμε το ιστορικό μας πεπρωμένο, το δρόμο του καθήκοντος και της συστράτευσης για την επίτευξη των κοινών στόχων. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως λαός χωρίς μνήμη, είναι λαός χωρίς μέλλον.

Υποχρέωση μας είναι να σφυρηλατήσουμε την εθνική ενότητα και ομοψυχία, να διατηρήσουμε τις παραδοσιακές διαχρονικές μας αξίες και τα ιδανικά και να πράττουμε ο καθένας μας το καθήκον του, ως ηθική υποχρέωση προς εκείνους που σήμερα τιμούμε.

Ζούμε σε ένα περιβάλλον με μεταβαλλόμενες καταστάσεις, απρόβλεπτες συνθήκες και νέα δεδομένα. Η Ελλάδα ως πυλώνας σταθερότητας της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, συμβάλλει στην προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των γειτονικών λαών και αποβλέπει στην ειρήνη, την παγίωση της δημοκρατίας και της ασφάλειας της ευρύτερης περιοχής. Δυστυχώς όμως τις παραπάνω αξίες δεν τις ενστερνίζονται όλες οι χώρες και γι΄ αυτό στεκόμαστε με αποφασιστικότητα απέναντι σε αυτούς που επιβουλεύονται την εθνική μας κυριαρχία. Ξεκαθαρίζουμε σε φίλους και εχθρούς ότι δεν παραχωρούμε τίποτα σε ξηρά, θάλασσα και αέρα και ότι αν χρειαστεί θα είμαστε και πάλι στις επάλξεις του Έθνους, έτοιμοι να βροντοφωνάξουμε ένα νέο «ΟΧΙ».

Ως Έθνος δεν ξεχνάμε την Κύπρο και είμαστε έμπρακτα δίπλα της. Η Κύπρος μας συνεχίζει ακόμα και σήμερα να αγωνίζεται ενάντια στην καταπάτηση του εδάφους της από τον «Αττίλα», δεχόμενη προκλήσεις όταν εξασκεί στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της, τα κατοχυρωμένα από το Διεθνές Δίκαιο, κυριαρχικά της δικαιώματα

Γυναίκες και άνδρες των Ενόπλων Δυνάμεων,

Οι ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις είναι πολλαπλασιαστής διπλωματικής και αμυντικής ισχύος και ο εγγυητής της ανεξαρτησίας της Πατρίδας μας. Εσείς φέρνετε σε πέρας την υψηλή και δύσκολη αποστολή σας, προβάλλοντας την ισχύ, την πειθαρχία, το επίπεδο εκπαιδεύσεως και το ηθικό σας. Έχετε καθιερωθεί στην συνείδηση του ελληνικού λαού και σας τιμούμε, γιατί με πνεύμα αυταπάρνησης και αγνού πατριωτισμού δίνετε καθημερινό αγώνα για την προάσπιση των εθνικών μας κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων είναι στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων της Κυβέρνησης μας και όπως υποσχέθηκα από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα Υπουργός Εθνικής Άμυνας, γίνεται πράξη η αποκατάσταση των άδικων μισθολογικών περικοπών που είχατε υποστεί, το οποίο έχει ιδιαίτερη σημασία για εσάς και τις οικογένειες σας, που σας στηρίζουν παντοιοτρόπως.

Συνεχίστε να ανταποκρίνεστε στις προσδοκίες του ελληνικού λαού, ώστε όλοι μαζί να οικοδομήσουμε το μέλλον της Πατρίδας μας με αισιοδοξία, αποφασιστικότητα και αίσθημα ευθύνης, ιδιαίτερα τώρα που με τις θυσίες του ελληνικού λαού βγήκαμε από τη δύσκολη δημοσιονομική περίοδο.

Με τη βοήθεια του Θεού και τις πρεσβείες της Υπερμάχου Στρατηγού Υπεραγίας Θεοτόκου, να είμαστε πάντα υπερήφανοι και να θυμόμαστε ότι εμείς χρωστάμε σε αυτούς που πολέμησαν για την Πατρίδα το 1940 και οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε την ελευθερία και τη δημοκρατία για τα παιδιά μας και τις γενιές των Ελλήνων που έρχονται.

Ζήτω το Έθνος,

Ζήτω οι Ένοπλες Δυνάμεις,

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940.

Οι ξεχασμένοι Ηγέτες του Έπους 1940-‘41 - Ποιοι "πριόνιζαν" το ηθικό των Στρατιωτών και τους καλούσαν να ΜΗΝ Πολεμήσουν!!

 

Η επέτειος της 28^ης Οκτωβρίου 1940 φέρνει πάντα στο νου όλων των καλών Ελλήνων τις μεγάλες και ένδοξες στιγμές που έζησε η πατρίδα μας πριν από 78 χρόνια όταν γενναία αντιμετώπισε την επίθεση των Ιταλών εισβολέων που επιβουλεύονταν την ελευθερία της πατρίδας μας υπερασπίζοντας ταυτόχρονα πανανθρώπινες αξίες. Ας θυμηθούμε τα κοσμοϊστορικά γεγονότα εκείνης της ηρωικής εποχής.

    

Το 1940 ο παντοδύναμος Άξονας -Ιταλία & Γερμανία- και είχε κυριεύσει μετά από μικρή ή αναιμική αντίσταση την Πολωνία, το Βέλγιο, την Ολλανδία,  τη Δανία, τη Νορβηγία  και τη Γαλλία.

    

Η Ελλάς παρατηρούσε ότι ο πόλεμος θα έφτανε στην πόρτα της,  αργά ή γρήγορα και ήταν σε ετοιμότητα. Αυτή η οργάνωση σε όλους τους τομείς του Ελληνικού Κράτους οφείλεται στο τιτάνιο έργο που ξεκίνησε από την 4^η Αυγούστου 1936 και αποκλειστικά στην τριανδρία Ι. Μεταξά-Γεωργίου Β’ και Αλ. Παπάγου, που αναδιοργάνωσαν την Εθνική Άμυνα εκ του μηδενός.

     

Στις 03:00 το πρωί  της 28^ης Οκτωβρίου του 1940, ο Ιταλός Πρέσβης Εμμανουέλε Γκράτσι,  έφθασε  στην οικία του Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά.  Συναντήθηκε  μαζί Του και με ένα τελεσίγραφο ζήτησε να καταλάβει ο ιταλικός στρατός εδάφη της πατρίδος μας. Η απάντηση που έδωσε ο Εθνικός Κυβερνήτης απευθυνόμενος  στον Γκράτσι, ήταν ένα νέο «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ» και σαν άλλος Λεωνίδας, είπε :«Alors,c'est la guerre »- «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο» εκδηλώνοντας έτσι την αρνητική θέση Του, επί των ιταμών ιταλικών αιτημάτων. Εκείνη τη στιγμή στο σπίτι της Κηφισιάς, ειπώθηκε το Θρυλικό «ΟΧΙ». Ο Μεταξάς άμεσα στη συνέχεια ενημέρωσε τον Έλληνα Βασιλέα Γεώργιο Β’ για όσα είχαν συμβεί και τον Αρχιστράτηγο Αλέξανδρο Παπάγο. Και οι τρεις είχαν ήδη συμφωνήσει  και είχαν κοινή και αταλάντευτη γραμμή ότι σε περίπτωση ιταλικής επίθεσης, έπρεπε η Ελλάδα να αγωνισθεί μέχρις εσχάτων. Έτσι δεν χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Η προετοιμασία για τον επερχόμενο πόλεμο είχε ξεκινήσει με τον εξοπλισμό των Ενόπλων Δυνάμεων και τη θωράκιση της χώρας, όπως τα απροσπέλαστα οχυρά του Ρούπελ της θρυλικής «γραμμής Μεταξά»!

    

Ο Εθνικός παλμός και το υψηλό εθνικό φρόνημα της εποχής φαίνεται και στα Ιστορικά διαγγέλματα της 28^ης Οκτωβρίου 1940 όπως τα έγραψε η ανεπανάληπτη Ηγεσία της χώρας μας.

    

 Έγραφε ο Ιωάννης Μεταξάς: «Έλληνες, τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας, και τα ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών».

     

Στο ίδιο επίπεδο έγραφε και ο Βασιλιάς Γεώργιος Β΄: «Ο πρόεδρος της Κυβερνήσεως ανήγγειλε προ ολίγου υπό ποίους όρους ηναγκάσθημεν να κατέλθωμεν εις πόλεμον κατά της Ιταλίας, επιβουλευθείσης την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος. Κατά την μεγάλην αυτήν στιγμήν είμαι βέβαιος, ότι κάθε Έλλην και κάθε Ελληνίς θα επιτελέση το καθήκον μέχρι τέλους και θα φανή αντάξιος της ενδόξου ημών ιστορίας. Με πίστιν εις τον Θεόν και εις τα Πεπρωμένα της φυλής, το Έθνος σύσσωμον και πειθαρχούν ως εις άνθρωπος θα αγωνισθή υπέρ βωμών και εστιών μέχρι της τελικής νίκης.»

     

Ο Αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος υπογράμμιζε: «Έχω ακράδαντον την πεποίθησιν ότι ο Ελληνικός Στρατός θα γράψει νέας λαμπράς σελίδας εις την ένδοξον ιστορίαν του Έθνους». Και ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος τόνιζε : «Η Εκκλησία ευλογεί τα όπλα τα ιερά και πέποιθεν ότι τα τέκνα της Πατρίδος ευπειθή εις το κέλευσμα Αυτής και του Θεού, θα σπεύσουν εν μία ψυχή και καρδία να αγωνισθούν υπέρ βωμών και εστιών και της Ελευθερίας και τιμής».    

    

Ο αγώνας δεν ήταν εύκολος. Έγιναν σκληρές μάχες στο μέτωπο της Ηπείρου. Χύθηκαν ποταμοί αίματος από τα παλικάρια του Στρατού μας στο Καλπάκι, στην Πίνδο, στα βουνά της βορείου Ηπείρου, στο θρυλικό ύψωμα 731, με αποτέλεσμα να ναυαγήσει κάθε ιταλικό σχέδιο. Αυτό οφείλεται στο ότι ο Ελληνικός Στρατός ήταν εκπαιδευμένος, είχε υψηλό ηθικό και ήταν ετοιμοπόλεμος. Για αυτό ενδιαφερόταν αποκλειστικά  η τριανδρία των Μεταξά-Γεωργίου Β’-Παπάγου.  

   

Από την άλλη πλευρά κάποιοι πριόνιζαν, χωρίς επιτυχία ευτυχώς, το ηθικό των Στρατιωτών μας σαν άλλοι Εφιάλτες. Το τότε, παράνομο ΚΚΕ έκανε σαμποτάζ στον αγώνα του Έθνους λέγοντας: «Καλούμε τους πολεμιστές μας ν’ αρνηθούν να πολεμήσουν πέρα από τα σύνορα της πατρίδας μας. Τι ζητάμε στην Αλβανία;… ». Το Κ.Κ.Ε. δυστυχώς, χάραζε τη στάση του ανάλογα με τα κελεύσματα της Μόσχας…

     

Χρόνια αργότερα κάποιοι παραχαράκτες της Ιστορικής αλήθειας, θέλησαν να υποβαθμίσουν τη σημασία του «ΟΧΙ» από την Ηγεσία του 1940 λέγοντας γενικά και αόριστα ότι το «Όχι» στην φασιστική Ιταλία το είπε…ο λαός! Ασφαλώς και το είπε ο λαός, αλλά πρώτα το είπε ο Ιωάννης Μεταξάς. Αν ο Μεταξάς και ο Γεώργιος Β’ είχαν δεχθεί το τελεσίγραφο του Γκράτσι , το έπος του 1940 δεν θα είχε γίνει, τουλάχιστον όχι όπως το γνωρίζουμε. Δυστυχώς φτάσαμε στο σημείο να μην αναφέρονται καν τα ονόματα της θρυλικής Ηγεσίας του 1940 λες και η Ελλάδα ήταν ακέφαλη τότε. 

Σε όλους αυτούς τους ανιστόρητους παραχαράκτες, απαντά ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος: «Πρέπει να είμεθα, χωρίς άλλο, ευγνώμονες εις τον Ιωάννην  Μεταξά, διότι είπε, ολομόναχος εις το σκοτάδι της νυκτός, το μέγα ‘’ΟΧΙ’’». 
Η αντίσταση και έπειτα η Νίκη των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων στην Ιταλία αλλά και η ηρωική άμυνα στη γερμανική επίθεση το 1941, άλλαξαν τον ρου της Ιστορίας. Καθυστέρησε αποφασιστικά η γερμανική  επίθεση στη Ρωσία με τις γνωστές συνέπειες για τη νίκη των Συμμαχικών δυνάμεων.

    

Στις μέρες μας πικραίνεται κανείς καθώς, άλλη Ελλάδα υπήρχε εκείνα τα χρόνια και άλλη βιώνουμε τώρα. 

Η σήψη και η παρακμή έχει εισχωρήσει παντού. 

Οφείλουμε όμως να πάρουμε κουράγιο από τους Ήρωες προγόνους μας. 
Να τους διαβεβαιώσουμε ότι το παράδειγμα της θυσίας τους παραμένει ακόμη φωτεινό και η μνήμη των δαφνοστεφανομένων μαχητών του Έπους του 1940-‘41, θα μείνει άσβεστη γιατί αγωνίστηκαν για τα ιερά και τα όσια του λαού μας. 
Και οι Ηγέτες εκείνης της εποχής ας αναπαύονται ήσυχοι στον αιώνιο ύπνο τους γιατί έπραξαν το χρέος τους στο ακέραιο δοξάζοντας για ακόμη μια φορά την πατρίδα μας. Είθε να υπάρξουν μιμητές τους.

Μετά τιμής,

Διονύσιος Βουλγαρόπουλος

 Δημοσιογράφος 

Του χέστη η μάνα χαίρεται τ' αντριωμένου σκούζει - Για τους Ήρωες του Έπους του '40, η 28η Οκτωβρίου ήταν, η δική τους μεγάλη μέρα. - Ήταν μια όμορφη μέρα για να πεθάνουν για την Ελλάδα - Αθάνατοι

 

 του Γιάννη Λαζάρου 

Σιωπή.......Ούτε γαλανόλευκες στα μπαλκόνια, ούτε ταράμ ταραταντζούμ από τις μπάντες του στρατού, ούτε μεγάλους λόγους περί «Ελλήνων ηρώων», ούτε τίποτε. Μόνο σιωπή. Ας υιοθετήσουμε τη μακροχρόνια σιωπή που μάς διακατέχει εδώ και δεκαετίες μέχρι να λήξει και αυτή η ημέρα της 28ης Οκτωβρίου. Να το βουλώσουμε όπως το βουλώνουμε χρόνια τώρα. Εκτός κι αν πρέπει να διαδηλώσουμε ανήμερα της επετείου του ΟΧΙ για ένα καινούργιο επίδομα: Επίδομα Μνήμης. 

Όποιος συγκινείται περισσότερο ή όποιος γράφει καλύτερα θεατρινίστικα υπέρ του Έπους να λαμβάνει και μεγαλύτερο επίδομα. Όποιος έχει και έναν ήρωα πρόγονο στην οικογένεια, που να έδωσε την ζωή του υπέρ της Ελευθέριας, αυτός να έχει προνόμια ευκολίας δανείων από τις σωμένες τράπεζες, διορισμού για 5μηνα απασχόλησης με 280 ευρώ και επίδομα θέρμανσης. Τα παιδιά των ηρώων το αξίζουν. Κουβάλησαν 75 χρόνια σιωπής με χάρη και περηφάνια. 

Βλέπετε, όταν πρέπει να το βουλώσουν οι Έλληνες δεν το κάνουν, αντίθετα όταν πρέπει να ουρλιάξουν κάθονται στην ουρά δίνοντας αγώνα υπέρ των χρηματικών δικαιωμάτων τους. «Ο παππούς μου πολέμησε στο Αργυρόκαστρο και εμένα θα μού κόψουν το επίδομα;» Σωστή η ερώτηση! Με αυτή την λογική οι απόγονοι των ηρώων εξελίχθηκαν από το 1944 μέχρι σήμερα. Ούρλιαξε ο ήρωας για να σωπαίνει ο χέστης. 

Έχουν την εντύπωση τα μορμολύκεια που κατοικοεδρεύουν στην χώρα της Ελευθερίας ότι όλοι εκείνοι που δεν δίστασαν ακόμα και όταν είδαν τρείς μεραρχίες Ιταλών στο ‘Ύψωμα 731 απέναντί τους, πως ό,τι έκαναν το έκαναν για τις επόμενες γενεές. 

Έχουν την εντύπωση όλοι αυτοί που στοιβάζονται σε κομματικά γραφεία, σε ουρές στις τράπεζες και στις εφορίες ότι την στιγμή που το χιόνι έφθανε μέχρι τον λαιμό ο στρατιώτης του ’40 σκεφτόταν ότι οι επόμενοι θα αξίζουν την θυσία. Αυτό μάς βολεύει, αυτό μάς δίδαξαν τα σχολικά βιβλία, αυτό έχουμε ως ασπίδα όταν μάς αποκαλούν «χέστηδες». 

Ας το πάρουν χαμπάρι οι νεοΈλληνες ότι ούτε ένας από εκείνους δεν έδωσε την ζωή του για τους επόμενους. Έδωσε την ζωή του για την δική του ζωή. Για κανέναν χέστη δεν θα έδινε κανείς τους ούτε μια σταγόνα αίμα. Στα πολεμικά χαρακώματα πηγαίνουν αυτοί που θέλουν να ζήσουν, στα πολιτικά αναχώματα πηγαίνουν αυτοί που θέλουν να την βγάλουν ζάχαρη. Τι χιόνι τι ζάχαρη, άσπρα είναι και τα δύο! 

Δεν υπάρχει κληρονομικό δικαίωμα στην υπεράσπιση της ζωής και της ελευθερίας. Η κάθε γενιά πολεμάει για την πάρτη της. Εκείνη η γενιά πολέμησε για την ζωή , οι μετέπειτα γενιές πολέμησαν για την εύπεπτη ζωή. Δεν συναντιέται πουθενά η μία με την άλλη έννοια, αντιθέτως αυτές οι δύο έννοιες συγκρούονται. 

Γίναμε οι εχθροί των ηρώων που κουβαλάμε ως τσίγκινα παράσημα όταν έρχονται τα δύσκολα. 

Πηγαίνουμε στα διεθνή παζάρια που κρεμάνε την έννοια της Ανεξαρτησίας και η γραμμή διαπραγμάτευσης που ακολουθούμε είναι: «Δύο φράγκα παραπάνω γιατί εμείς είχαμε ήρωες σε αυτό τον τόπο». Είχαμε όμως και μανάδες που έσκουζαν για εκείνα τα παλληκάρια, ενώ σήμερα οι μανάδες όλων μας χαίρονται. 

Τόσο φθηνά πουλάμε την ζωή για μια ζωή που είναι κλεισμένη σε έναν μισθό, σε ένα επίδομα, σε ένα φάκελο λογαριασμού της ΔΕΗ και θέλουμε να αυτοθαυμαζόμαστε ότι εμείς είμαστε διαφορετικοί από τους άλλους όταν μιλάμε, φωνάζουμε, αντιδρούμε λεκτικά.

Αν είχαν τόσες σφαίρες τα λιανοτούφεκα των ηρώων όσες οι λέξεις που ξεστομίζουμε καθημερινά, το Ρούπελ δεν θα έπεφτε ποτέ. Οι ήρωες δεν περπάτησαν μόνο στα σκοτεινά, έζησαν στα σκοτεινά και πέθαναν στα σκοτεινά χωρίς να πάρουν ένα επίδομα μιας αχτίδας ελπίδας. 

Ήταν η γενιά τέτοια, ήταν η εποχή τέτοια, ήταν οι ίδιοι τέτοιοι Έλληνες. Ανάλογοι της στιγμής αλλά ανάλογοι και του τόπου που τους γέννησε και μετέπειτα τους σκέπασε με χώμα, με λάσπη ή με χιόνι. 

Μην βαυκαλιζόμαστε ότι εκείνοι σκοτώθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν για μας. Μην τούς παίρνουμε από το πέτο της ψυχής τους με αναίδεια τον λόγο της αυτοθυσίας τους. 

Εκείνοι πέθαναν για αυτούς, ο ένας για τον άλλο και όλοι μαζί για μια ζωή που ορίζεται από την ελευθερία, την δημιουργία, την περηφάνια και τον αξιοπρεπή θάνατο. Ως παράδειγμα έχεις δικαίωμα να τους μιμηθείς. 

Ως τρόπο αντίδρασης έχεις δικαίωμα να τους αντιγράψεις αλλά δεν έχεις κανένα δικαίωμα να οικειοποιήσε αισχρά το δικό τους θάνατο για ζωή με την δική σου πουλημένη ζωή που μυρίζει θάνατο. 

Σιωπή. Η σκόνη της ύπαρξής τους αυτή την ημέρα ας μην ανταριάζεται στους τάφους τους. Ήταν δική τους αυτή η ημέρα. Ήταν μια όμορφη μέρα για να πεθάνουν.-

πηγή:stontoixo.com

Έπος 1940: - Το Μανιφέστο Κεντρικής Επιτροπής ΚΚΕ - Τι ζητάμε στην Αλβανία; - Ζήτω η ειρηνόφιλη Σοβιετική Ένωση!

 

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

Προς όλους τους εργάτες, τις εργάτριες κ’ υπαλλήλους!
Προς τους φαντάρους, τους ναύτες και τους αεροπόρους!
Προς τις μαννάδες, τους πατέρες, τις γυναίκες και τα παιδιά των πολεμιστών!
Προς τους εργάτες και τους εργαζόμενους των γειτονικών χωρών!
Σύντροφοι, αδέρφια,
Τεσσεράμισυ τώρα χρόνια η ματωβαμένη τυχοδιωκτική σπείρα Μεταξά Γλύξμπουργκ κρατιέται στην εξουσία με τα πιο απαίσια εγκλήματα, κάνοντας το μαντρόσκυλο στους ντόπιους πλουτοκράτες και το πιστό τσανάκι στους ξένους ιμπεριαλιστές.
Με διαταγή του ντόπιου εφοπλιστικού κεφαλαίου και των ξένων του αφεντικών, χιλιάδες ναυτεργάτες, παιδιά του λαού μας, στάλθηκαν απ’ τη βασιλομεταξική σπείρα να δοκιμάσουν του πολέμου τη φρίκη. Μα η ίδια τύχη μέλλονταν σ’ ολόκληρο το λαό, στην πατρίδα μας σύγκορμη. Για να κρατήσει της εξουσίας το λουφέ η δικτατορική σπείρα, για να σώσουν οι εγγλέζοι πλουτοκράτες την παγκόσμια κυριαρχία τους, για να θησαυρίσουν μια χούφτα από ντόπιους μπαζαδόρους και μεγαλοκαρχαρίες-ληστές και για να «δοξαστούν» μερικοί τυχοδιώκτες γαλονάδες, τραβήχτηκε στον πιο εγκληματικό τυχοδιωκτικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο ο λαός μας.
Τον πόλεμο τον διέταξαν οι εμπόλεμοι εγγλέζοι πλουτοκράτες. Η πολιτική τους «είχε και έχει σκοπό να παρασύρει στον πόλεμο όσο μπορεί μεγαλύτερο αριθμό κρατών κ’ εθνών έγραφε κ’ η «Ισβέστια» οτις 23 Αυγούστου 1940. Έτσι μετάβαλαν και τη χώρα μας σε προχωρημένο τους φυλάκιο αφού έβαλαν τους λαούς της Πολωνίας, Νορβηγίας, Βελγίου, Ολλανδίας, Γαλλίας, να σκοτωθούν και να υποδουλωθούν για τα συμφέροντα τους. Μα ο σκοπός τους σήμερα πηγαίνει πολύ πιο μακρυά: ελπίζουν πως μεταφέροντας στην Ελλάδα τον πόλεμο θα μπλέξουν στο μακάβριο χορό και τ’ άλλα Βαλκάνια, ακόμα και τη Σοβιετική Ένωση.
Βαρύς βραχνάς έρχεται στους εγγλέζους ιμπεριαλιστές όσο βλέπουν τη Σοβιετική Ένωση έξω από το αλληλοφάγωμα του καπιταλιστικού κόσμου, να ευημερεί και να δυναμώνει με την ειρηνική της πολιτική, συγκεντρώνοντας τις ελπίδες σωτηρίας της κατασπαραζόμενης και καταπιεζόμενης ανθρωπότητας. Το βαθύ τους αντισοβιετικό μίσος τους έσπρωξε στη μπαμπέοικη αντισοβιετική τους πολιτική. Σήμερα τα πληρώνουν ακριβά. Κι’ ως τόσο, βλέποντας να πλησιάζει το τέλος τους, ακόμα πιο λυσσάνε, ραδιουργούν, θυσιάζουν λαούς και χώρες για να μπλέξουν τη Σοβιετική Ένωση σε πόλεμο με τη Γερμανία, για να συγκεντρώσουν έπειτα το διεθνή καπιταλισμό στην αντισοβιετική επέμβαση. Όμως χωρίς τον ξενοδόχο κάνουν το λογαριασμό. Ποτέ η Σοβιετική Ένωση δε θα μπλεχτεί σε τυχοδιωκτικό πόλεμο, ούτε και θα ενισχύσει τους υποκινητές του. Ποτέ η Σοβιετική Ένωση δε θα βγάλει των άλλων τα κάστανα απ’ τη φωτιά. Μάταιες ο ελπίδες τους, χαμένοι οι κόποι!
Η διαταγή των εγγλέζων πλουτοκρατών εχτελείται πιστά απ’ τις 28 του Οχτώβρη. Μέχρι τη μέρα εκείνη η Σοβιετική Ένωση κάμποσες φορές γλύτωσε το λαό μας απ’ τα υποδουλωτικά σχέδια του Μουσσολίνι, απ’ τις ραδιουργίες των εγγλέζων πλουτοκρατών κι απ’ τις προδοσίες της βασιλομεταξικής σπείρας. Μα η Σοβιετική Ένωση έδωσε με το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο σε όλα τα κράτη κ’ ιδιαίτερα στα βαλκανικά, τη δυνατότητα να γλυτώσουν κι οριστικά απ’ τον πόλεμο, αρκεί να δέχονταν ανεξάρτητα απ’ το εσωτερικό τους καθεστώς, να συνεργαστούνε μαζί της. Τις σωτήριες όμως για το λαό και την πατρίδα μας προτάσεις της τις απόκρουσε με λύσσα η τυχοδιωκτική βασιλομεταξική δικτατορική κυβέρνηση που προτίμησε να πουληθεί στους εμπόλεμους εγγλέζους πλουτοκράτες για να μας μπλέξει στον πόλεμο. Γιατί η φασιστική Ιταλία δεν παραιτήθηκε βέβαια ποτέ απ’ τα καταχτητικά της σχέδια κατά της πατρίδας μας.

Λαέ της Ελλάδας, ηρωικοί πολεμιστές.
Τη λατρεία σας προς τη λευτεριά και την πατρίδα, την ηρωική σας ιστορία και τη λεβέντικη παλληκαριά, το άγριο μίσος σας κατά του φασισμού, η εγκληματική σπείρα Μεταξά-Βασιλιά-Μανιαδάκη, η Ιντέλιτζενς σέρβις, τα εκμεταλλεύτηκαν αισχρά να σας ρίξουν σε τούτο τον καταραμένο πόλεμο – που δεν έχει την παραμικρή σχέση με τα ευγενικά αισθήματα σας.

Με ραδιουργίες, απάτες, πλαστογραφώντας το τιμημένο όνομα του Κ.Κ.Κ. και τις υπογραφές των φυλακισμένων ηρωικών ηγετών του σ.σ. Ζαχαριάδη, Νεφελούδη, Παρτσαλίδη, Σιάντου, πλαστογραφώντας το όργανο του το «Ριζοσπάστη», σας τραβάνε να χύνετε, δίχως να το καταλαβαίνετε, άδικα το αίμα σας, ενώ ταυτόχρονα σκοτώνονται οι γονιοί και τα παιδιά σας στα μετόπισθεν κ’ η πατρίδα σας ρημάζει απ’ την μιαν άκρη ως την άλλη.
Πικρά λόγια είν’ αυτά κι άσχημα χτυπάνε στην καρδιά σας, στον άδολο σας ενθουσιασμό. Όμως είν’ η αλήθεια κ’ η πραγματικότητα. Γιατί στον πόλεμο που προκάλεσαν -οι εγγλέζοι κ’ οι ντόπιοι πλουτοκράτες με τα όργανα τους, τη σπείρα Μεταξά-Γλύξμπουργκ, για συμφέροντα άνομα κι ανόσιους σκοπούς, δε θυσιάζετε μονάχα τα κορμιά σας. Τούτος ο πόλεμος θα ξεκάμει κάθε τι που αγαπάτε, ο καθένα σας κι όλοι σας μαζύ: Και πρώτα-πρώτα όσα νομίζετε πως σώθηκαν με τη θυσία τη δική σας!…
Όμως δεν είναι καιρός για μοιρολόγια, μπορούμε ακόμα να σωθούμε. Μπορούμε να σωθούμε γιατί η Σοβιετική Ένωση που χτες ακόμα έφραξε το δρόμο του Χίτλερ προς τη μέχρι σήμερα πραγματικά ουδέτερη Σερβία, εμποδίζοντας τον έτσι να φτάσει και στην ελληνική Μακεδονία – είναι πάντα πρόθυμη να βοηθήσει τους λαούς που θα δείξουν πως πραγματικά θέλουν την ειρήνη. Για να σωθούμε λοιπόν πρέπει να δείξουμε κ’ εμείς τη φιλειρηνική μας θέληση. Πρέπει γι’ αυτό πρώτα-πρώτα ν’ ανατρέψουμε τη βασιλομεταξική σπείρα που μας έμπλεξε στον πόλεμο. Πρέπει ακόμα να προτείνουμε ειρήνη δίχως προσαρτήσεις κι αποζημιώσεις και ν’ ασφαλίσουμε την ουδετερότητα μας απέναντι στο συνεχιζόμενο πόλεμο των ιμπεριαλιστών, προσανατολιζόμενοι προς τη Σοβιετική Ένωση.
Αν αφίσουμε τη βασιλομεταξική σπείρα να συνεχίζει τον πόλεμο είναι φανερό πια τι μας περιμένει. Το κόμμα μας σας καλεί λοιπόν στον παλλαϊκό και πανεθνικό συναγερμό, για τη σωτηρία του λαού και της πατρίδας μας.
Το Κόμμα μας έχει κάποιο δικαίωμα να ζητήσει σήμερα να εισακουστεί. Το απόχτησε το δικαίωμα αυτό με το αίμα και τις αφάνταστες θυσίες των χιλιάδων δολοφονημένων, φυλακισμένων κ’ εξόριστων μελών κι οπαδών του που αψήφισαν τα πιο φριχτά βασανιστήρια για να μπορούνε τεσοεράμισυ χρόνια τώρα να σας βροντοφωνάζουν συνεχώς: Το ματωβαμένο φασιστικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου μας φέρνει πείνα, τυραννία, πόλεμο, ξεπούλημα, αφανισμό, υποδούλωση στους ξένους!
Δε μνησικακούμε με όσους από σας αδιαφόρησαν στις εκκλήσεις μας και σήμερα θρηνούν συμφορές και πένθη. Συμμεριζόμαστε τον πόνο ολονών. Ούτε ταιριάζει τη στιγμή αυτή να σταθούμε στα παλιά, ακόμα ούτε στις διαφορές μας με ορισμένους στρατιωτικούς και πολιτικούς παράγοντες.
Ζητούμε όμως σήμερα, τη δωδέκατη ώρα, πιο έντονα από κάθε άλλη φορά, να ενωθεί στρατός και λαός σε τούτο το πανανθρώπινο καθήκον: Να σώσουμε το λαό και την πατρίδα μας από τη σφαγή και τον αφανισμό!
Καλούμε τους πολεμιστές μας ν’ αρνηθούν να πολεμήσουν πέρ’ απ’ τα σύνορα της πατρίδας μας, Τι ζητάμε στην Αλβανία; Πού μας πάνε; Ο λαός μας δε θέλει δεύτερο Σαγγάριο!
Παίρνοντας αυτή την απόφαση, οι πολεμιστές μας να υποβάλουν στους αντιπάλους απέναντι τους προτάσεις ειρήνης δίχως προσαρτήσεις και αποζημιώσεις. Να παρουσιαστούν ομαδικά κ’ ένοπλα στους ανωτέρους τους ζητώντας συμμετοχή στις προσπάθειες τους. Να στείλουν τελεσίγραφο στην πουλημένη ιμπεριαλιστική κυβέρνηση ζητώντας την ειρήνη και θυμίζοντας της πως τους κάλεσε στα όπλα μονάχα για να διώξουν απ’ τα ελληνικά εδάφη τον ιταλό καταχτητή. Η λύση των μειονοτικών ζητημάτων
ν’ αφεθεί στους ίδιους τους ενδιαφερόμενους ελληνικούς κι αλβανικούς πληθυσμούς. Κι αν η κυβέρνηση αρνηθεί, σύσσωμος ο στρατός περιφρουρώντας ταυτόχρονα τα σύνορα της πατρίδας μας – να ενωθεί με το λαό για την ανατροπή της.
Καλούμε όλη την εργατική τάξη σε τούτες τις κρίσιμες στιγμές να εφαρμόσει το πιο φαρδύ Ενιαίο εργατικό φιλειρηνικό μέτωπο στα εργοστάσια και στις επιχειρήσεις, με τους αρχηγούς και με τη βάση, με όλους όσους συμφωνάνε για το γκρέμισμα της βασιλομεταξικής σπείρας, τη σύναψη ειρήνης και τον προσανατολισμό προς τη Σοβιετική Ένωση και να παλαίψουν με συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, με μαζικές απεργίες, οικονομικές και πολιτικές. Ιδιαίτερα οι εργάτες μεταφορών, ναυτεργάτες, σιδηροδρομικοί, αυτοκινητιστές να σαμποτάρουν με κάθε τρόπο τη μεταφορά πολεμοφοδίων κ’ οι εργάτες των πολεμικών εργοστασίων να κωλυσιεργήσουν όσο μπορούν την παραγωγή.
Τα εργατικά στελέχη, οι πρωτοπόροι εργάτες, όπου κι αν βρίσκονται, στα εργοστάσια είτε στο μέτωπο, να μην ξεχνάν όπως πάντα έτσι και τώρα, αρχή και κίνητρο για τους πιο μεγάλους αγώνες μπορούν να γίνουν τα οικονομικά ζητήματα γενικά, κ’ ιδιαίτερα τα πιο «ασήμαντα».

Πως μια διαμαρτυρία, ένα υπόμνημα με διεκδικήσεις οικονομικές ενός κλάδου ή κ’ ενός εργοστασίου η απεργία, μπορούν να γίνουν οι κρίκοι της αλυσίδας του οργανωμένου αγώνα, οι μορφές πάλης, στις μαζικές απεργίες, οικονομικές και πολιτικές, που φέρνουν στο θρίαμβο της Γενικής πολιτικής απεργίας.
Καλούμε τους αγρότες και τους άλλους εργαζόμενους ν’ ακολουθήσουν το δρόμο της πάλης ξεκινώντας απ’ τα ζητήματα τους τα πιο παραμικρά. Καλούμε ολόκληρο τον εργαζόμενο λαό να σχηματίσει αδελφωμένος με το στρατό το Μέτωπο εθνικής σωτηρίας – ειρήνης, ν’ απαιτήσει άμεση Γενική πολιτική αμνηστεία!

Να διακηρύξει πως θα κάμει ό,τι μπορεί για να σταματήσει τον πόλεμο που έφεραν οι εγγλέζοι και ντόπιοι πλουτοκράτες στη χώρα μας. Ν’ αναδείξει Κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας – ειρήνης που θα συγκαλέσει συνταχτική εθνοσυνέλευση!

Να δηλώσει πως κάθε είδους διαφορά με τους γειτονικούς λαούς μπορεί να λυθεί αδελφικά κ’ ειρηνικά σύμφωνα με τις υποδείξεις της Σοβιετικής’ Ενωσης! Και να ενώσει τη φωνή του και τον αγώνα του με την πάλη των λαών των γειτονικών χωρών για τον κοινό και πανανθρώπινο σκοπό: την ειρήνη.
Για τη σωτηρία τού λαού και της πατρίδας μας οι κομμουνιστές μπαίνουν στις πρώτες γραμμές του αγώνα.
Ζήτω το ηρωικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας!

Ζήτω το Μέτωπο εθνικής σωτηρίας-ειρήνης! Κάτω η πουλημένη ιμπεριαλιστική βασιλομεταξική σπείρα που έφερε τον πόλεμο στη χώρα μας!
Ειρήνη να σώσουμε το λαό και την Ελλάδα μας!
Ζήτω η ειρηνόφιλη Σοβιετική Ένωση που με τη βοήθεια της θα σώσουμε το λαό, την πατρίδα μας και την ειρήνη!

7 Δεκέμβρη 1940.

Η κεντρική επιτροπή του ΚΚΕ