Χαμός στο δημαρχείο Χανίων με τον Αδωνι Γεωργιάδη: - «Και Α και ΟΥ και ΟΥ, να ο τηλεγκουρού!!» - ΒΙΝΤΕΟ

 

Ένα απρόσμενο περιστατικό σημειώθηκε το πρωί της Παρασκευής, κατά την αποχώρηση του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη  από το δημαρχείο ΧΑνίων 

Ενώ ο υπουργός αποχωρούσε από το δημαρχείο, μια γυναίκα που βρισκόταν στον χώρο άρχισε να φωνάζει «και Α και ΟΥ και ΟΥ, να ο τηλεγκουρού», χρησιμοποιώντας το γνωστό σύνθημα της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ που είχε χρησιμοποιήσει ο ίδιος ο Άδωνις Γεωργιάδης σε εκδήλωση στα Ιωάννινα τις προηγούμενες ημέρες.

Ακούγοντας το σύνθημα, ο υπουργός Υγείας κινήθηκε προς το μέρος της γυναίκας και τη ρώτησε για ποιον λόγο αντιδρούσε, λέγοντάς της χαρακτηριστικά: «Γιατί φωνάζεις;».

Το περιστατικό δεν πήρε περαιτέρω διαστάσεις, καθώς δεν ακολούθησε νέα ένταση ή αντιπαράθεση.

Γιατί ο Μακρόν θέλει να στείλει γαλλικά Rafale με πυρηνικά όπλα στην Ελλάδα; - Ποιος είναι ο «Στόχος»;

Μαχητικά αεροσκάφη Rafale, πολλαπλού ρόλου, ικανά μεταφέρουν πυρηνικά όπλα, σε συμμαχικές αεροπορικές βάσεις 10 χωρών, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, θέλει να αναπτύξει ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν.

Σύμφωνα με την Wall Street Journal, στις χώρες που ο Μακρόν θέλει να στείλει γαλλικές στρατηγικές δυνάμεις είναι η Βρετανία, η Γερμανία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η  Πολωνία, η Ελλάδα, η Φινλανδία, η Νορβηγία, η Σουηδία και η Δανία

«Παρά το άνοιγμα προς τους Ευρωπαίους εταίρους, η Γαλλία θα διατηρήσει τον αποκλειστικό έλεγχο του οπλοστασίου της. Το σχέδιο δεν προβλέπει τη μεταφορά πυρηνικών κεφαλών σε άλλες κυβερνήσεις και οποιαδήποτε απόφαση σχετικά με την πιθανή χρήση τους θα παραμείνει στην ευθύνη του Γάλλου προέδρου», τονίζουν Ευρωπαίοι αμυντικοί αναλυτές.

«Πυρηνική» άσκηση στη Μεσόγειο

Ο νέος στρατηγικός προσανατολισμός του Παρισιού έχει ήδη εφαρμοστεί στις πρώτες επιχειρησιακές δραστηριότητες. Τον Ιούλιο, η Γαλλία μετέφερε πολλά αεροσκάφη Rafale στη γερμανική αεροπορική βάση Νόρβενιχ, στη Βόρεια Ρηνανία- Βεστφαλία, στο πλαίσιο της ενίσχυσης της συνεργασίας με το Βερολίνο.

Στις 20 και 21 Οκτωβρίου, επίσης, γαλλικά και βρετανικά μαχητικά συμμετείχαν για πρώτη φορά σε μια κοινή άσκηση προσομοίωσης πυρηνικής επίθεσης, στη Μεσόγειο. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης  με την κωδική ονομασία «Rummy», γαλλικά Rafale απογειώθηκαν από τη βάση Σεν Ντιζιέ, στη βορειοανατολική Γαλλία και προσομοίωσαν μια αποστολή αντιμετώπισης πυρηνικής επίθεσης, συνοδευόμενα από Eurofighter Typhoon της Βρετανικής Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας Γουέσλινγ Στρίτινγκ χαρακτήρισε την επιχείρηση αυτή ως την αρχή ενός νέου κεφαλαίου στην πυρηνική συνεργασία μεταξύ Λονδίνου και Παρισιού.

«Πυρηνική αποτροπή» στην Ευρώπη

Το σχέδιο του απερχόμενου Γάλλου προέδρου είναι να επεκτείνει την «πυρηνική αποτροπή» στην υπόλοιπη Ευρώπη μέσω της παρουσίας και της επιχειρησιακής ευελιξίας των γαλλικών στρατηγικών δυνάμεων στην Γηραιά ήπειρο, αυξάνοντας την αβεβαιότητα ενός πιθανού αντιπάλου σχετικά με την τοποθεσία τους και τις πιθανές επιλογές αντίδρασής τους, λένε ευρωπαϊκές αμυντικές πηγές.

«Η δυνατότητα ταχείας μεταφοράς αεροσκαφών με πυρηνικά όπλα μεταξύ διαφορετικών ευρωπαϊκών βάσεων, θα εμπόδιζε την ανίχνευσή τους και θα επέκτεινε τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες σε περίπτωση κλιμάκωσης», εξηγούν οι ίδιες πηγές.

Το σχέδιο Μακρόν περιλαμβάνει χώρες που είναι πρόθυμες να καλωσορίσουν και να παράσχουν την απαραίτητη υποστήριξη στα αεροσκάφη που αποτελούν επί του παρόντος μέρος της «Force de frappe» της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Το Γαλλικό πυρηνικό οπλοστάσιο

Η Γαλλία είναι η μόνη πυρηνική δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η δεύτερη μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη στην ευρωπαϊκή ήπειρο μετά τη Βρετανία.

Οι Γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν μια δύναμη αποτροπής που αποτελείται από δύο συνιστώσες: μια αεροπορική δύναμη, που αποτελείται από αεροσκάφη Rafale εξοπλισμένα με υπερηχητικούς πυραύλους κρουζ ASMP-A, που μπορούν να μεταφέρουν πυρηνικές κεφαλές με ισχύ έως και 300 κιλοτόνους, και μια ναυτική δύναμη, που αποτελείται από υποβρύχια κλάσης Le Triomphant, που μπορούν να μεταφέρουν πυρηνικά όπλα. Το γαλλικό οπλοστάσιο εκτιμάται ότι περιέχει περίπου 290 πυρηνικές κεφαλές, αλλά το Μέγαρο των Ηλυσίων έχει ήδη ανακοινώσει την πρόθεσή του να αυξήσει αυτόν τον αριθμό, σταματώντας την δημοσιοποίηση δεδομένων σχετικά με τις δυνατότητές του.

«Στόχος» η Ρωσία;

Ο κοινός στόχος θα είναι η ενίσχυση της στρατηγικής συνεργασίας και η αντιμετώπιση τυχόν απειλών που αποδίδονται σε αντιπάλους της Ατλαντικής Συμμαχίας -βασικά της Ρωσίας- όσο και αν αυτή δεν κατονομάζεται.

Η πρωτοβουλία διαμορφώθηκε άλλωστε, ακριβώς στον απόηχο της αυξανόμενης αβεβαιότητας σχετικά με την αξιοπιστία της Αμερικανική πυρηνικής ομπρέλας, στην οποία βασίστηκε η Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και στις δεκαετίες που ακολούθησαν.

Η συνεργασία με τις χώρες υποδοχής των γαλλικών στρατηγικών αεροσκαφών, θα περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή πληροφοριών, ενσωμάτωση συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης, ασφαλείς επικοινωνίες και τη δυνατότητα χρήσης συμμαχικών στρατιωτικών υποδομών για την ανάπτυξη ορισμένων προηγμένων μαχητικών αεροσκαφών πολλαπλού ρόλου Rafale τέταρτης γενιάς, αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα. Σημειώνει πάντως ότι οι προορισμοί και το χρονοδιάγραμμα της πιθανής ανάπτυξης των γαλλικών δυνάμεων, δεν έχουν ακόμη καθοριστεί, ενώ οι διαπραγματεύσεις με τους εταίρους βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια.

Το επίπεδο συμμετοχής θα διαφέρει από χώρα σε χώρα, ωστόσο, καθώς η συμμετοχή στην πρωτοβουλία δεν συνεπάγεται απαραίτητα την προθυμία φιλοξενίας πυρηνικών όπλων. Η Φινλανδία, για παράδειγμα, έχει ήδη αποκλείσει αυτό το ενδεχόμενο σε καιρό ειρήνης, ενώ έχει επιβεβαιώσει το ενδιαφέρον της για μεγαλύτερη στρατηγική συνεργασία.

ΗΠΑ: Πιο ήπια στάση απέναντι στη Ρωσία

Την ίδια ώρα πάντως, αξιωματούχοι του Πενταγώνου έχουν ζητήσει από αρκετές χώρες του ΝΑΤΟ τις τελευταίες εβδομάδες να μετριάσουν τη ρητορική τους σχετικά με την απειλή που θέτει η Ρωσία, αναφέρει το Reuters. Μεταξύ των χωρών που έχουν λάβει «επιπλήξεις» από το αμερικανικό Πεντάγωνο είναι η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία.

«Το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας προφανώς προέτρεψε αρκετούς Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ στην Ευρώπη να μετριάσουν τον τόνο δηλώσεών τους κατά της Ρωσίας, που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια της Γηραιάς ηπείρου. Το ασυνήθιστο αίτημα εξέπληξε ορισμένους συμμάχους», ανάφερε το Reuters.

Το σχετικό αίτημα διαβιβάστηκε κατά τη διάρκεια εμπιστευτικών διμερών συναντήσεων τις τελευταίες εβδομάδες. Το Reuters δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει εάν η Ουάσιγκτον προέτρεψε επίσης και άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, να υιοθετήσουν μια πιο μετριοπαθή στάση, έναντι της Μόσχας.

Στις 23 Σεπτεμβρίου, ο Γερμανός υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους υποστήριξε, μιλώντας στην Ομοσπονδιακή Βουλή, ότι «η ρωσική απειλή γίνεται όλο και πιο συγκεκριμένη. Είναι σοβαρή, είναι οξεία και γίνεται ολοένα και πιο ορατή». Το Πεντάγωνο αρνήθηκε να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τις αναφορές. Οι εμπιστευτικές συζητήσεις μεταξύ των συμμάχων παραμένουν εμπιστευτικές, δήλωσε στο Reuters εκπρόσωπος του Πενταγώνο

Τραμπ και Πούτιν

Οι αμερικανικές απαιτήσεις έρχονται καθώς η κυβέρνηση Τραμπ προσπαθεί για άλλη μια φορά να καταλήξει σε μια διαπραγματευτική λύση με τον Πούτιν, στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας.

Σύμφωνα με το Reuters, η Ουάσιγκτον συνδέει τις διπλωματικές της προσπάθειες με πιθανά οικονομικά κίνητρα για τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της άρσης των κυρώσεων. Ταυτόχρονα, Αμερικανοί αξιωματούχοι πιέζουν την Ουκρανία να σταματήσει τις επιθέσεις σε ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις.

Πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ωστόσο, συνεχίζουν να βασίζονται στην οικονομική πίεση κατά της ρωσικής ηγεσίας και στην ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Ουκρανίας.

Η αναθεώρηση της παρουσίας των αμερικανικών στρατευμάτων στην Ευρώπη δημιουργεί πρόσθετη αβεβαιότητα. Το Πεντάγωνο εξετάζει εάν οι ΗΠΑ μπορούν να μειώσουν τις δυνάμεις τους στην ήπειρο. Μια σημαντική μείωση είναι μια από τις επιλογές που εξετάζονται.

Η Ουάσιγκτον απαιτεί εδώ και καιρό από τα ευρωπαϊκά κράτη του ΝΑΤΟ να αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη για την άμυνά τους. Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ θέλουν να επικεντρώσουν τους στρατιωτικούς τους πόρους περισσότερο σε άλλες περιοχές του κόσμου.

Πρωθυπουργός: - Για την προστασία των υποθαλάσσιων καλωδίων μας, πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις αναδυόμενες απειλές, ως δίκοπο μαχαίρι!!

 

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης συμμετείχε, μέσω τηλεδιάσκεψης, σε συζήτηση με τον επικεφαλής του International Institute for Strategic Studies, Bastian Giegerich, στο πλαίσιο του IISS Manama Dialogue 2026, που διοργανώνεται στο Μπαχρέιν. Ακολουθεί ολόκληρη η συζήτηση, σε ανεπίσημη μετάφραση από τα αγγλικά:

Bastian Giegerich: Κύριε Πρωθυπουργέ, είμαι πολύ χαρούμενος που έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Καταρχάς, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν μπορείτε παρακαλώ να μας μεταφέρετε το βασικό μήνυμα της ομιλίας σας στον ΟΗΕ και να μας πείτε πώς η συζήτηση στην οποία προεδρεύσατε ενίσχυσε τη διεθνή υποστήριξη για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Μπορούμε πλέον να δούμε ότι διαμορφώνεται μεγαλύτερη συναίνεση ως προς τον τρόπο διασφάλισης της θαλάσσιας ασφάλειας;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καταρχάς, Υψηλότατοι, Εξοχότατοι, κυρίες και κύριοι, αγαπητέ Bastian, σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Πράγματι, το σχέδιό μου ήταν να συμμετάσχω με φυσική παρουσία σε αυτό που, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί το κορυφαίο συνέδριο για θέματα ασφάλειας στη Μέση Ανατολή. Δυστυχώς, έπρεπε να βρίσκομαι στη Νέα Υόρκη, διότι, όπως επισημάνατε, προήδρευα μιας πολύ σημαντικής συζήτησης στο Συμβούλιο Ασφαλείας σχετικά με την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και τη θαλάσσια ασφάλεια.

Πράγματι, το ζήτημα αυτό έχει γίνει πολύ επίκαιρο τα τελευταία χρόνια και τους τελευταίους μήνες και πιστεύω ότι είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι δεν πρόκειται πλέον απλώς για ένα ζήτημα περιφερειακής ασφάλειας. Η ελευθερία της ναυσιπλοΐας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως παγκόσμιο δημόσιο αγαθό. Κάθε φορά που βλέπουμε κάποια διαταραχή στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας, όλοι πληρώνουμε το τίμημα, είτε αυτό συνδέεται με την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού μας είτε οδηγεί σε υψηλότερες τιμές και πληθωρισμό.

Μπορώ να σας πω, ως Ευρωπαίος ηγέτης, ότι η κύρια ανησυχία όλων των συναδέλφων μου αυτές τις μέρες είναι η αύξηση του κόστους διαβίωσης. Και, βεβαίως, όσο περισσότερο διαταράσσεται το θαλάσσιο εμπόριο, τόσο περισσότερες συνέπειες θα υποστούμε όσον αφορά τους παράγοντες που θρέφουν αυτή την κατάσταση, η οποία ήδη μας προκαλεί πολλά προβλήματα.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι υπάρχει ευρεία συναίνεση στο Συμβούλιο Ασφαλείας ότι το θέμα αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ζήτημα ύψιστης προτεραιότητας. Πιστεύω ότι υπάρχει μεγαλύτερη κατανόηση του γεγονότος ότι αντιμετωπίζουμε πλέον αναδυόμενες απειλές, όχι μόνο από κρατικούς αλλά και από μη κρατικούς παράγοντες, οι οποίοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν πολύ φθηνές τεχνολογίες για να διαταράξουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας.

Ωστόσο, υπάρχει επίσης μεγαλύτερη κατανόηση και μεγαλύτερη ανάγκη μεταξύ των χωρών που μοιράζονται κοινές απόψεις να συνεργαστούν και να αξιοποιήσουν την τεχνητή νοημοσύνη για την προστασία της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, για την προστασία των υποθαλάσσιων καλωδίων μας και για να αποκτήσουν καλύτερη εικόνα της κατάστασης σχετικά με το τι πραγματικά συμβαίνει στη θάλασσα.

Επομένως, πρέπει να αντιμετωπίζουμε αυτές τις αναδυόμενες απειλές ως δίκοπο μαχαίρι. Από τη μία πλευρά, μας αναγκάζουν να επανεκτιμήσουμε τι σημαίνει στην πραγματικότητα η προβολή της ναυτικής ισχύος, καθώς γνωρίζουμε ότι τα ακριβά πλοία μας ενδέχεται να αντιμετωπίσουν απειλές από μη επανδρωμένα εναέρια ή θαλάσσια οχήματα πολύ χαμηλού κόστους. Από την άλλη πλευρά, γνωρίζουμε ότι διαθέτουμε επίσης πολύτιμες πληροφορίες, τις οποίες πρέπει να μοιραζόμαστε ως χώρες με κοινές απόψεις.

Επιτρέψτε μου εδώ να χαιρετίσω τη συνολική συνεργασία που έχουμε με το Μπαχρέιν. Ήταν πραγματική χαρά να συνεργαστούμε στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Είμαστε και οι δύο ναυτιλιακές χώρες. Αμφότερες υπερασπιζόμαστε την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και πιστεύουμε ότι, εν τέλει, μπορούμε να επιτύχουμε διεθνή συναίνεση που εδράζεται σε πολύ απλές αρχές: η ελευθερία της ναυσιπλοΐας πρέπει να γίνεται σεβαστή, το Διεθνές Δίκαιο πρέπει να τηρείται και η εμπορική ναυτιλία δεν πρέπει να γίνεται όμηρος γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων. Συνολικά, λοιπόν, ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Επιτρέψτε μου, τέλος, να επισημάνω ότι αυτό το ζήτημα δεν αφορά μόνο τη Μέση Ανατολή. Έχουμε δύο προβληματικά θέατρα: από τη μία πλευρά έχουμε την Ερυθρά Θάλασσα, από την άλλη τα Στενά του Ορμούζ, όμως υφίσταται μεγάλο ζήτημα και στη Μαύρη Θάλασσα.

Πριν από δύο ημέρες ένα ελληνόκτητο πλοίο βυθίστηκε, δεν γνωρίζουμε ποιος το έπληξε. Ωστόσο, αν εξετάσουμε την ποσότητα αναξιοποίητων σιτηρών αυτή τη στιγμή στις αποθήκες της Ουκρανίας, αυτό αποτελεί σημαντική ανησυχία για την Ουκρανία, αλλά και για πολλές χώρες -είμαι βέβαιος ότι εκπροσωπούνται στο ακροατήριό σας σήμερα-, οι οποίες αγοράζουν σιτηρά από την Ουκρανία.

Bastian Giegerich: Κύριε Πρωθυπουργέ, σας ευχαριστώ. Μπορώ να σας ρωτήσω: αναφερθήκατε σε μια σειρά περιφερειακών προκλήσεων που έχουν παγκόσμιες επιπτώσεις. Θα μπορούσατε να μας πείτε λίγο περισσότερα για το πώς συνεργάζεστε με χώρες με τις οποίες μοιράζεστε τις ίδιες αντιλήψεις εδώ στη Μέση Ανατολή, σε όλη την Ευρώπη, την Ασία και πέραν αυτής, προκειμένου να κατοχυρώσετε τις αρχές για τις οποίες μιλήσατε, αρχές όπως η ελευθερία της ναυσιπλοΐας, αλλά και να προωθήσετε αυτή την κοινή ατζέντα για το εμπόριο και τη συνδεσιμότητα; Ποια είναι η πολιτική προϋπόθεση για να επιτευχθεί αυτό το όραμα;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καταρχάς, όσον αφορά τη Μέση Ανατολή και τις χώρες του Κόλπου, σας ευχαριστώ που αναφέρατε το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα έχει δημιουργήσει πολύ ισχυρούς δεσμούς με όλες τις χώρες του Κόλπου, συμπεριλαμβανομένου, φυσικά, του Μπαχρέιν. Είχα την τιμή να υποδεχθώ τον Βασιλιά του Μπαχρέιν στην Ελλάδα πριν από έναν μήνα. Είχαμε μια εξαιρετικά παραγωγική συζήτηση.

Βλέπουμε την Ελλάδα κυριολεκτικά ως γέφυρα μεταξύ της Ευρώπης και της περιοχής του Κόλπου. Είμαστε ευρωπαϊκή χώρα. Είμαστε μέλος του ΝΑΤΟ, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε μια εποχή, όμως, που το ενδιαφέρον της Ευρώπης πρέπει να στραφεί πιο ενεργητικά προς την περιοχή σας, αισθανόμαστε ότι έχουμε τον ρόλο του γεφυροποιού, τον οποίο μπορούμε να διαδραματίσουμε τόσο σε πολιτικό επίπεδο όσο και ως πρωτεργάτες σε έργα συνδεσιμότητας που θα αξιοποιούν τη γεωγραφική μας θέση, είτε μιλάμε για καλώδια μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας είτε για καλώδια μεταφοράς δεδομένων.

Και, ασφαλώς, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, ως κορυφαίο ναυτιλιακό έθνος, μας αφορά άμεσα η συζήτηση για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Φυσικά, πρέπει επίσης να επικοινωνήσουμε -και το κάνω αυτό σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου- στους Ευρωπαίους εταίρους μας ότι, αν μας ενδιαφέρουν βαθιά τα ζητήματα ασφάλειας των φίλων μας στον Κόλπο, πρέπει να είμαστε πιο προνοητικοί, αποδεικνύοντας ότι πράγματι στηρίζουμε τα λόγια μας με πράξεις.

Αναφερθήκατε στην επιχείρηση «ASPIDES», για την οποία θα ήθελα να μιλήσω. Πρόκειται για επιχείρηση υπό την ηγεσία της ΕΕ. Σκοπός της ήταν η διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας στην Ερυθρά Θάλασσα. Ένα πολύ επίκαιρο θέμα, ειδικά αυτές τις μέρες που οι Χούθι επιδεικνύουν και πάλι εξαιρετικά επιθετική συμπεριφορά. Η Ελλάδα συνεισφέρει με ένα πλοίο σε αυτή την επιχείρηση. Το ίδιο και η Ιταλία. Η Γαλλία διαθέτει κάποια μέσα στην ευρύτερη περιοχή. Ωστόσο, δεν έχουν συμμετάσχει πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Χρησιμοποιώ, λοιπόν, αυτό ως παράδειγμα για το ότι πρέπει να δημιουργήσουμε έναν επαρκώς μεγάλο πυρήνα ευρωπαϊκών χωρών που είναι πρόθυμες να υπερασπιστούν στην πράξη έννοιες οι οποίες είναι κρίσιμης σημασίας για την ενεργειακή μας ασφάλεια, για τις εμπορικές μας σχέσεις, ενισχύοντας την παρουσία μας στην περιοχή σας.

Δεν προσδοκώ ότι και οι 27 χώρες μέλη θα συμμετάσχουν σε μια τέτοια αποστολή. Υπάρχει όμως διαφορά ανάμεσα στο να είμαστε δύο και το να είμαστε δέκα. Αυτό θα έστελνε ένα σαφές μήνυμα και στο ακροατήριό σας ότι αντιμετωπίζουμε πολύ σοβαρά αυτή τη σχέση μεταξύ της Ευρώπης και του Κόλπου, διότι πρέπει να στηρίζουμε τους φίλους μας σε στιγμές ανάγκης.

Bastian Giegerich: Κύριε Πρωθυπουργέ, μόλις αναφερθήκατε στον ρόλο της Ελλάδας ως γέφυρας σε αυτόν τον σημαντικό διάδρομο, και φυσικά η Ελλάδα έχει σημειώσει εντυπωσιακή οικονομική ανάκαμψη τα τελευταία δύο χρόνια. Προσελκύει πολλές επενδύσεις και νομίζω ότι μπορεί κανείς να πει ότι η Αθήνα είναι ένας ενθουσιώδης υποστηρικτής του Οικονομικού Διαδρόμου Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης, της ιδέας που είναι γνωστή ως IMEC. Τι κάνετε για να διασφαλίσετε ότι αυτή η ανάκαμψη θα είναι βιώσιμη και πώς αυτό επηρεάζει την προσέγγισή σας εντός της ΕΕ καθώς και την προσέγγισή σας όσον αφορά τους διαδρόμους ενέργειας και συνδεσιμότητας, όπως αυτόν που ανέφερα.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Καταρχάς, σας ευχαριστώ που αναφερθήκατε στην περίπτωση της Ελλάδας. Πιστεύω ότι αποτελεί μια ευρωπαϊκή επιτυχία, σε μια εποχή που πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες αντιμετωπίζουν τις δικές τους δυσκολίες. Επιτρέψτε μου να δώσω στο ακροατήριό σας ένα παράδειγμα. Η Ελλάδα δανείζεται σήμερα με χαμηλότερο επιτόκιο σε σύγκριση με τέσσερις από τις επτά χώρες του G7. Αυτό δεν είναι κάτι που πολλοί προέβλεπαν, πριν από λίγα χρόνια, ότι θα μπορούσε να συμβεί.

Γιατί συνέβη; Επειδή εφαρμόσαμε μια πολιτική δημοσιονομικής πειθαρχίας. Μειώνουμε το χρέος μας. Η οικονομία μας αναπτύσσεται με ρυθμό διπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προσελκύουμε πολλές επενδύσεις, πολλές ξένες επενδύσεις. Πολλές επενδύσεις από τον Κόλπο κατευθύνονται προς την Ελλάδα, επειδή το διεθνές κεφάλαιο θέλει να γίνει μέρος της επιτυχίας μας. Αυτές οι επενδύσεις πραγματοποιούνται σε διάφορους τομείς, όχι μόνο στον τουρισμό. Πραγματοποιούνται στους τομείς των υποδομών διασύνδεσης, της ενέργειας, των αγροδιατροφικών προϊόντων, της υγειονομικής περίθαλψης, της τεχνολογίας.

Και σκοπεύω να συνεχίσω να προβάλλω την Ελλάδα στους φίλους μας στον Κόλπο ως μια πολύ, πολύ ελκυστική ιστορία, η οποία αντιβαίνει σε όσα πολλοί πίστευαν για την πορεία της Ελλάδας. Όμως οι δείκτες υποστηρίζουν σαφώς όσα λέμε.

Αναφερθήκατε στον IMEC και στα ευρύτερα έργα συνδεσιμότητας. Η Ελλάδα είναι η χώρα της ηπειρωτικής Ευρώπης με τη μεγαλύτερη εγγύτητα στον Κόλπο, οπότε η γεωγραφία είναι αδιαμφισβήτητη. Και όταν σκεφτόμαστε αυτόν τον διάδρομο σύνδεσης της Ινδίας με την Ευρώπη μέσω του Κόλπου, θα πρέπει να αποτελούμε σημείο εισόδου ή εξόδου, είτε για την ενέργεια, είτε για τη συνδεσιμότητα, αλλά και για το φυσικό εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών.

Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα παράδειγμα. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή αποτελεί σημείο εισόδου υγροποιημένου φυσικού αερίου που όχι μόνο καλύπτει τις δικές μας ανάγκες, αλλά εξυπηρετεί τις ανάγκες πολλών εταίρων και φίλων μας στα Βαλκάνια και στην Κεντρική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας. Αξιοποιούμε τη θέση μας προκειμένου να προσφέρουμε ενεργειακή ασφάλεια στους περιφερειακούς εταίρους μας. Αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα του πώς αποτελούμε μέρος αυτών των νέων δικτύων διασυνδέσεων.

Όσον αφορά τα καλώδια για δεδομένα, αυτή τη στιγμή υλοποιούμε ένα πολύ μεγάλο έργο που ονομάζεται EMC. Πρόκειται για μια σύνδεση δεδομένων μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Σαουδικής Αραβίας. Και φυσικά, θα υπάρχουν καλώδια ηλεκτρικής ενέργειας, όχι μόνο το GSI, το οποίο θα συνδέει την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ. Συζητάμε για μια πολύ μεγάλη διασύνδεση για μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.

Και αν σκεφτεί κανείς τις χώρες του Κόλπου ως πιθανούς μελλοντικούς μεγάλους εξαγωγείς ανανεώσιμης ενέργειας, η Ελλάδα θα ήταν το πρώτο σημείο μέσω του οποίου θα μπορούσαν να εισέλθουν στο ευρωπαϊκό δίκτυο.

Επομένως, σε μια περίοδο μεγάλης αναταραχής και στην Ευρώπη, επιτυγχάνουμε ανάπτυξη, προσελκύουμε επενδύσεις και διαθέτουμε μια σταθερή κυβέρνηση, κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό στις μέρες μας. Μπαίνουμε στον όγδοο έτος της θητείας μας. Θα διεξαχθούν εκλογές το επόμενο έτος, αλλά βρισκόμαστε σε πολύ καλή θέση για να κερδίσουμε και πάλι. Προσφέρουμε, λοιπόν, μακροπρόθεσμη γεωπολιτική και γεω-οικονομική σταθερότητα σε μια περίοδο σημαντικών αναταράξεων στην Ευρώπη.

Bastian Giegerich: Κύριε Πρωθυπουργέ, εξηγήσατε μερικές από τις κινητήριες δυνάμεις για αυτή τη συνεργασία. Επιτρέψτε μου να επανέλθω στο θέμα του Κόλπου. Η Ελλάδα διατηρεί στρατηγική εταιρική σχέση με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αμυντικές σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία, επέκτεινε τη διμερή συμφωνία της με το Κατάρ ώστε να περιλαμβάνει νέα στοιχεία αμυντικής συνεργασίας. Και την περασμένη εβδομάδα, τα ΗΑΕ ανακοίνωσαν ένα επενδυτικό σχέδιο ύψους 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Ελλάδα. Μπορείτε να μας πείτε λίγα περισσότερα, από τη δική σας οπτική γωνία, για τους παράγοντες που ώθησαν αυτή τη στροφή προς τον Κόλπο;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Πράγματι, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν ήδη επενδύσει κεφάλαια ύψους σχεδόν πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ελλάδα και δεν θέλουμε αυτή η συνεργασία να αφορά μόνο τα ΗΑΕ, θέλουμε να συμμετάσχουν και άλλες χώρες του Κόλπου.

Πιστεύω, ωστόσο, ότι δεν μιλάμε απλώς για την προσέλκυση επενδύσεων στην Ελλάδα -αυτό, φυσικά, είναι πολύ σημαντικό- αλλά αποτελεί επίσης μια ευκαιρία για τις ελληνικές εταιρείες να επεκτείνουν την παρουσία τους στη δική σας περιοχή του κόσμου. Αφορά επίσης το εμπόριο, αφορά την αμυντική συνεργασία. Και θα ήθελα να επικεντρωθώ σε αυτό.

Αυτή τη στιγμή υλοποιούμε το μεγαλύτερο πρόγραμμα αμυντικών δαπανών στην ιστορία μας. Μέρος αυτού αφορά παραδοσιακές πλατφόρμες. Είμαι πολύ υπερήφανος διότι μόλις σήμερα παραλάβαμε τη δεύτερη από τις τέσσερις υπερσύγχρονες φρεγάτες που ναυπηγήσαμε στη Γαλλία. Πριν από λίγο υψώθηκε η ελληνική σημαία στο πλοίο.

Όμως, το τοπίο του πολέμου αλλάζει. Γνωρίζουμε ότι τα μη επανδρωμένα συστήματα, τα αποκεντρωμένα συστήματα, οι μικρότεροι παράγοντες, οι νεοφυείς επιχειρήσεις έχουν να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο. Διαβλέπω μεγάλες δυνατότητες συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδας και των χωρών του Κόλπου.

Έχουμε επίσης ένα επιπλέον πλεονέκτημα: ανοίγουμε μια ευρωπαϊκή αγορά. Δεν πρόκειται μόνο για την Ελλάδα, αλλά για την Ευρώπη. Ήδη δαπανούμε το 3,5% του ΑΕΠ μας για την άμυνα, αλλά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες ακολουθούν το παράδειγμα αυτό και όλες θα αναζητήσουν αξιόπιστους εταίρους για την ανάπτυξη αυτών των συστημάτων. Επομένως, διαβλέπω μεγάλη δυναμική στη συνεργασία στον τομέα της άμυνας και είμαι βέβαιος ότι αυτό είναι ένα θέμα που ενδιαφέρει ιδιαίτερα και όλες τις χώρες του Κόλπου. Πρόκειται ουσιαστικά για την ανάπτυξη των τεχνολογιών του μέλλοντος και διαθέτουμε την ικανότητα να συνεργαστούμε σε αυτό το μέτωπο.

Bastian Giegerich: Κύριε Πρωθυπουργέ, θα ήθελα να περάσω σε ένα τελευταίο σημείο της συζήτησής μας. Την περασμένη εβδομάδα, το κοινοβούλιο της Λιβύης επικύρωσε μια συμφωνία με την Τουρκία σχετικά με οριοθέτηση στη θάλασσα. Η κυβέρνησή σας, με την υποστήριξη της ΕΕ, διαμαρτυρήθηκε γι’ αυτή την κίνηση. Σας παρακαλώ, μπορείτε να μας πείτε τη γνώμη σας για τη δυναμική που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Ανατολική Μεσόγειο; Παρατηρούμε σκλήρυνση των θέσεων, συγκρότηση συμμαχιών, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κάποια μορφή σύγκρουσης στην περιοχή; Πώς πρέπει να τα ερμηνεύσουμε όλα αυτά;

Κυριάκος Μητσοτάκης: Επιτρέψτε μου καταρχάς να επισημάνω ότι αυτό το μνημόνιο κατανόησης μεταξύ της Λιβύης και της Τουρκίας υπογράφηκε για πρώτη φορά το 2019. Εγκρίθηκε, αν αυτό έχει κάποια σημασία, από τη Βουλή των Αντιπροσώπων πριν από μία εβδομάδα. Όμως η θέση μας είναι απολύτως σαφής: είναι άκυρο και ανυπόστατο, είναι εντελώς παράνομο. Και γιατί είναι παράνομο; Επειδή μπορείς να οριοθετήσεις μόνο με χώρες που έχουν είτε παρακείμενες είτε αντικείμενες ακτές. Επομένως, αν απλώς τραβήξεις μια διαγώνια γραμμή μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, αγνοείς εντελώς τα ελληνικά νησιά. Αλλά αυτά τα νησιά υπάρχουν και, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, δικαιούνται θαλάσσιες ζώνες, και AOZ και υφαλοκρηπίδα. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, όλοι έχουν καταδικάσει αυτό το μνημόνιο ως εντελώς παράνομο.

Και τελικά, ξέρετε, τη Μεσόγειο μοιράζονται 21 χώρες. Δεν οριοθετείς μόνο με φίλους ή με χώρες με τις οποίες έχεις, ας πούμε, μια κοινή θέση. Οριοθετείς σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Είναι σαν η Ελλάδα να αποφάσιζε να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης με την Τυνησία, αγνοώντας εντελώς τη Λιβύη ή την Ιταλία.

Πρόκειται για μια παράλογη συμφωνία. Και πιστεύω ότι πρέπει να επιστρέψουμε στα βασικά, ότι μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματά μας όσον αφορά την οριοθέτηση απλώς αφήνοντας το Διεθνές Δίκαιο να αποτελέσει την κατευθυντήρια αρχή για την επίλυση αυτών των εκκρεμών ζητημάτων. Αυτό είναι το μήνυμά μου, είναι το μήνυμά μου προς τη Λιβύη, είναι το μήνυμά μου προς την Τουρκία.

Έχουμε υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο. Γιατί καταφέραμε να το κάνουμε; Επειδή καθίσαμε και είπαμε: «Ας δούμε τι λέει το Διεθνές Δίκαιο και ας βρούμε μια λύση που να είναι αμοιβαία αποδεκτή, και από τις δύο πλευρές». Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να επιλυθούν αυτά τα ζητήματα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Και το τελευταίο μου σημείο είναι ότι, όπως γνωρίζετε, τα έργα συνδεσιμότητας δεν πρέπει να γίνονται όμηροι των διαφορών που ενδεχομένως έχουμε για περιοχές όπου δεν έχει γίνει οριοθέτηση. Αυτά τα έργα είναι πάρα πολύ σημαντικά για τη δική μας περιοχή του κόσμου ώστε να εργαλειοποιούνται από χώρες για γεωπολιτικούς σκοπούς. Αυτό είναι κάτι που η Ελλάδα δεν θα αποδεχθεί.

Bastian Giegerich: Κύριε Πρωθυπουργέ, σας ευχαριστώ πολύ. Από τις παρατηρήσεις που κάνατε, θα ήθελα να επισημάνω τρία σημεία: τη σημασία του Διεθνούς Δικαίου, την τήρησή του και την υπεράσπισή του, τη σημασία του θαλάσσιου χώρου για την ευημερία και τη σταθερότητα, και, αν μου επιτρέπετε, επίσης την έκκλησή σας εκ μέρους της Ευρώπης για μεγαλύτερη εμπλοκή, μεταξύ άλλων, και με την περιοχή εδώ, με τον Κόλπο, καθώς και ίσως για μεγαλύτερη εμπλοκή, περισσότερων ανθρώπων, σε αυτή την περιοχή με εποικοδομητικό τρόπο. Κύριε Πρωθυπουργέ, κ. Μητσοτάκη, σας ευχαριστώ πολύ.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Σας ευχαριστώ πολύ. Και επιτρέψτε μου να στείλω τους προσωπικούς χαιρετισμούς μου και τις καλύτερες ευχές μου στον Πρίγκιπα Διάδοχο. Ανυπομονώ να τον συναντήσω από κοντά και θα κάνω ό,τι μπορώ για να είμαι μαζί σας με φυσική παρουσία την επόμενη χρονιά. Σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία.

Μας πήραν στο ψιλό και οι… κατσαπλιάδες - Τέτοιο ξεφτιλίκι, όσο κι αν το ψάχνω, δεν μπορώ να θυμηθώ…

 

Γιώργος Χαρβαλιάς

Λοιπόν, κρατηθείτε: Οχι μία, όχι δύο, αλλά… είκοσι τέσσερις ολόκληρες, δημόσια τεκμηριωμένες, συναντήσεις σε επίπεδο υπουργών και πρωθυπουργού καταγράφονται τα τελευταία χρόνια μεταξύ των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και της οικογένειας Χαφτάρ, δηλαδή του «πολέμαρχου» με τη φανταχτερή στολή και τα παράσημα, αλλά και των δύο γιων του με τα γαμπριάτικα κοστούμια και τις σινιέ γραβάτες που υποδύονται τους επικεφαλής των νόμιμων Αρχών της Ανατολικής Λιβύης.

Αυτές οι συναντήσεις είναι οι καταγεγραμμένες και πιθανόν οι πιο ουσιαστικές. Γιατί υπάρχουν κι άλλες που δεν αξίζει να αναφέρουμε, όπως η ηρωική μετάβαση του υφυπουργού «θεμάτων οικονομικής διπλωματίας» Χάρη Θεοχάρη τον περασμένο Ιανουάριο στη Βεγγάζη, ως επικεφαλής ομάδας… επενδυτών, η κωμικοτραγική περιπέτεια του ταλαίπωρου Θάνου Πλεύρη και των άλλων Ευρωπαίων που εκδιώχθηκαν με τις κλοτσιές από το αεροδρόμιο προτού καν πατήσουν στο έδαφος, επειδή ο… στρατάρχης ήταν λίγο άκεφος, τις συνομιλίες του Ελληνα γενικού πρόξενου με αξιωματικούς των τοπικών Αρχών που βαριόντουσαν και έβλεπαν ταυτόχρονα ποδόσφαιρο και φυσικά τα θρυλικά τραπεζώματα στα Βλάχικα της Βάρης με συμμετοχή στελεχών… ευαίσθητης υπηρεσίας, τάχα μου, «για να ελέγξουμε το Μεταναστευτικό».

Αν σε όλες αυτές τις επαφές προσθέσουμε και εκείνες που έγιναν με τις Αρχές της «νόμιμης» κυβέρνησης της Τρίπολης, εκείνης δηλαδή που μας πρωτοξεφούρνισε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, και του σημερινού πρωθυπουργού Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά, μιας επίσης… ευγενέστατης φυσιογνωμίας με αριστοκρατικά χαρακτηριστικά, κυριολεκτικά θα χάσουμε τον λογαριασμό. Αλλά αυτές οι τελευταίες δεν έχουν τόση σημασία, γιατί από εκεί φάγαμε το γκολ νωρίς. Οι άλλοι, ο Χαφτάρ και τα βλαστάρια του, ήταν -υποτίθεται- οι καρντάσηδες που κρατούσαν τα μπόσικα. Ανθρωποι ηθικοί και ακέραιοι, ανεπηρέαστοι από τις τουρκικές πιέσεις και σταθεροί φίλοι της Ελλάδας, έβαζαν πλάτη για να μην περάσει η κύρωση του μνημονίου από τη Βουλή της Βεγγάζης. Ετσι τουλάχιστον έλεγε το κυβερνητικό αφήγημα. Μέχρι προχθές…

Η ψυχρολουσία δυστυχώς ήταν αναμενόμενη. Κι ας έλεγε ο Γεραπετρίτης, αυτός ο τιτάνας της σύγχρονης διπλωματίας, πως όσοι προβλέπουν «πούλημα» από τον Χαφτάρ και από τα…Χαφταράκια είναι «προπετείς» καταστροφολόγοι.

Μάλιστα, λοιπόν. Είκοσι τέσσερις συναντήσεις. Δεκατρείς επί Δένδια και έντεκα επί Γεραπετρίτη. Με τον πρωθυπουργό να συμμετέχει σε αρκετές από αυτές και να δέχεται περιχαρής στο Μέγαρο Μαξίμου, όχι μόνο τον «στρατάρχη», αλλά και τους γιους του, τους γραβατωμένους μπακαλόγατους, για να μιλήσουν για «μπίζνες».

Για σκεφτείτε το λιγάκι. Πόσες εργατοώρες ξόδεψε η ελληνική διπλωματία για νταραβέρια με ανθρώπους που φώναζαν από μακριά ότι είναι εντελώς αναξιόπιστοι. Και πόσο… νοήμων είναι ο Γεραπετρίτης, αυτός ο ανεκδιήγητος αγκαλίτσας, που τους καλόπιανε και ό,τι παραμύθι του σέρβιραν τα «Χαφταράκια», ακόμη και για το Μεταναστευτικό, αυτός… το έχαφτε αμάσητο. 

Μετά το προχθεσινό ανεκδιήγητο κάζο, άνθρωπος με στοιχειώδη αξιοπρέπεια στη θέση του έπρεπε να έχει βουτήξει απ’ το μπαλκόνι. Αλλά είναι βέβαιο ότι ο συγκεκριμένος δεν θα το κάνει. Γιατί απλούστατα δεν έχει συναίσθηση του ατοπήματος. Ούτε της αξιοπρέπειας. Είναι βέβαιο ότι θα βρει μια ωραία δικαιολογία για να προσπαθήσει να μας πείσει πως αυτά τα καλά παιδιά καλές προθέσεις είχαν. Δεν τον δούλευαν τόσο καιρό, τα ίδια τα γεγονότα έφεραν τη στραβή… Και στο κάτω κάτω, δεν θα σκάσουμε. Γιατί δεν παίζει ρόλο η επικύρωση (την οποία με νύχια και με δόντια προσπαθούσαμε να αποτρέψουμε), αφού «δε παράγει έννομα αποτελέσματα», όπως λέει και η θεία Ούρσουλα στις Βρυξέλλες…

Μάλιστα. Λοιπόν, για να σοβαρευτούμε. Ο Γεραπετρίτης στην καλύτερη περίπτωση είναι βραδύνους ή επικίνδυνα ευκολόπιστος και στη χειρότερη κάτι άλλο που εύκολα μπορείτε να υποθέσετε. Σε κάθε περίπτωση όμως, επειδή ο άνθρωπος είναι…πατενταρισμένα ακατάλληλος για να ασκεί διπλωματία, πρέπει κατευθείαν να αποπεμφθεί ή να παραμεριστεί και η κυβέρνηση να λάβει άμεσα τα ακόλουθα μέτρα:

– Διάβημα στους υψηλότερους δυνατούς τόνους και άμεση ανάκληση του πρέσβη μας στην Τρίπολη και του γενικού πρόξενου στη Βεγγάζη (αυτού που διαβουλευόταν με τα… Χαφταράκια την ώρα που έβλεπαν ποδόσφαιρο).

– Απέλαση με τον χαρακτηρισμό persona non grata του διαπιστευμένου Λίβυου πρέσβη στην Αθήνα.

– Αμεση διακοπή των διμερών συνομιλιών για τη χάραξη θαλάσσιων ζωνών.

– Δραστική αύξηση της παρουσίας Λιμενικού και Πολεμικού Ναυτικού νοτίως της Γαύδου, με διαρκή εναέρια επιτήρηση, καθορισμό νέων αρμοδιοτήτων και κανόνων εμπλοκής με τους διακινητές.

– Διπλωματική επαφή με την Αίγυπτο σε ανώτερο επίπεδο για συντονισμό κοινής διπλωματικής δράσης.

– Αμεση εγγραφή του ζητήματος στην ημερήσια διάταξη του επόμενου Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. και απαίτηση για επιβολή στοχευμένων κυρώσεων.

– Αίτημα για αναστολή όλων των χρηματοδοτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπιστικής βοήθειας) προς όλους τους υπεύθυνους κρατικούς ή παρακρατικούς φορείς της Λιβύης.

– Πάγωμα όλων των προγραμμάτων διμερούς οικονομικής βοήθειας.

– Ακύρωση όλων των συμφωνιών επαγγελματικής ή στρατιωτικής εκπαίδευσης Λίβυων αξιωματούχων.

– Αναστολή επί εξάμηνο της φοιτητικής ιδιότητας όλων των Λίβυων που σπουδάζουν σε ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Αυτά κάνει σε πρώτη φάση ένα κράτος που σέβεται τον εαυτό του απέναντι σε μία εχθρική ενέργεια, όπως αυτή της Λιβύης, η οποία στη διάρκεια του καλοκαιριού είχε το θράσος να μας φορτώσει και με διάβημα για τις έρευνες της Chevron, ισχυριζόμενη ότι οι ελληνικές άδειες επικαλύπτουν περιοχές της δικής της υφαλοκρηπίδας!

Σήμερα οι δύο αντιμαχόμενες φατρίες, δηλαδή η φερόμενη ως νόμιμη κυβέρνηση της Τρίπολης και το τσιφλίκι του Χαφτάρ στα ανατολικά, παραμέρισαν τις διαφορές τους με έναν και μόνο στόχο: Να διακηρύξουν ως κοινή πολιτική θέση και αξίωση -υπό τις ευλογίες φυσικά της Αγκυρας- το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο!

Την ώρα, δηλαδή, που η Ελλάδα κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου, ο υπουργός Εξωτερικών χανόταν στις αγκαλιές με τα Χαφταράκια, ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας Ντόκος-στόκος προέβλεπε ότι ο στρατάρχης είναι κουτσό άλογο και οσονούπω θα πέσει, τα σαΐνια του ΕΛΙΑΜΕΠ προδίκαζαν πτώση της άλλης κυβέρνησης, στην Τρίπολη, και ο ταλαίπωρος Ελληνας πρόξενος προσπαθούσε να εξηγήσει τις ελληνικές θέσεις στο… ημίχρονο του ματς, οι Τούρκοι έστρωναν το παιχνίδι στα μέτρα τους. Ολες οι προβλέψεις της Αθήνας πήγαν κουβά, ένας πρόεδρος της Βουλής που στήριζε τις ελληνικές θέσεις απομακρύνθηκε σχεδόν σηκωτός, και οι θανάσιμοι εχθροί ενώθηκαν για να ευχαριστήσουν τον αφέντη Ερντογάν!

Επιμύθιον: Ενα κράτος διαλυμένο, σε διαρκή εμπόλεμη κατάσταση, με πάνω από 500 ένοπλες ομάδες, φυλάρχους, στρατάρχες, ληστοσυμμορίτες και πάσης φύσεως κατσαπλιάδες βρέθηκε να μας εμπαίζει και εκ των υστέρων να μας χλευάζει, προς μεγάλη τέρψη των απέναντι. Τριάντα χρόνια στο διπλωματικό ρεπορτάζ, τέτοιο ξεφτιλίκι, όσο κι αν το ψάχνω, δεν μπορώ να θυμηθώ…

https://www.dimokratia.gr/apopseis/758763/mas-piran-sto-psilo-kai-oi-katsapliades/?fbclid=IwY2xjawVR6NFleHRuA2FlbQIxMQBwZG9mAWJyaWQRMTA1OUkwRmFoTG9XeUlub0xzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEfj77WBLMhxw_5CEOYOSAO

Σάββας Καλεντερίδης: - Ποιο Είναι το Μόνο «Όπλο» που Μπορεί να Προστατεύσει την Ελλάδα Από Έναν Επώδυνο Ακρωτηριασμό Από την Τουρκία!!

Σάββας Καλεντερίδης

Η Ελλάδα, παρά τις προειδοποιήσεις με άρθρα και δημόσιες παρεμβάσεις μας, που ξεκίνησαν από τις αρχές του 2019, επέτρεψαν στην κυβέρνηση μιας διαλυμένης χώρας, χωρίς πολεμικό ναυτικό και αεροπορία, να τολμήσει να υπογράψει στις 27 Νοεμβρίου του 2019 το κατάπτυστο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Τότε προτείναμε να οριοθετήσει πρώτη η Ελλάδα με την Κύπρο την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα και να αφήσουμε την Τουρκία να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις. Κάναμε το ακριβώς αντίθετο και τώρα εμείς είμαστε που τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις.

Τότε μάλιστα απελάσαμε τον πρέσβη της Λιβύης, Μοχάμεντ αλ-Μενφί, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, είναι και φιλέλληνας και τώρα είναι πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης, αντί να απελάσουμε τον πρέσβη της Τουρκίας, αφού η Τουρκία ήταν ο ιθύνων νους και όχι η Λιβύη. Δηλαδή, χτυπήσαμε το… σαμάρι και όχι τον γάιδαρο (και τι γάιδαρο) που λέει ο λαός μας.

Και αυτό που εισπράττει η διεθνής κοινότητα είναι ότι, αντί η Ελλάδα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια, όπως σαφώς το ορίζει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, στην ουσία «προσαρμόστηκε» στις απειλές της Τουρκίας και δεν το έπραξε, ενώ από την άλλη πλευρά η Τουρκία οριοθέτησε εξοφθάλμως παράνομα την υφαλοκρηπίδα της με τη Λιβύη χωρίς η Ελλάδα να μπορέσει να το αποτρέψει.

Τώρα έρχεται μια άλλη καταστροφή για την Ελλάδα, πολύ μεγαλύτερη από το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο όμως η Τουρκία το επιβάλλει είτε με την απειλή τον όπλων στο πεδίο, όπως έκανε στις 22 Ιουλίου 2024, είτε με ρηματική διακοίνωση που απαιτεί να της αποσταλεί για τις έρευνες του πλοίου που θα ποντίσει το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδος – Κύπρου, την οποία θα βαφτίσουμε «ενημέρωση». Πάντως και στις δύο περιπτώσει το πρακτικό αποτέλεσμα είναι ότι η Τουρκία επιτυγχάνει τον στόχο της επί του πεδίου.

Η άλλη καταστροφή έχει όνομα: πρόκειται για τον «Νόμο περί Ναυτικής Δικαιοδοσίας», όπως αναμένεται να ονομάσει το νομοσχέδιο που θα φέρει η Τουρκία μετά την ψήφιση του εθνικού προϋπολογισμού, πιθανόν εντός Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου, για τη ψήφισή του ως το τέλος του έτους. Να σημειωθεί ότι η Τουρκία δεν θα ονομάσει τη νομοθετική πρωτοβουλία «Νόμο της Γαλάζιας Παράνοιας», για να μην προκαλέσει την ελληνική κοινή γνώμη, ρύθμιση που πιθανόν να έγινε κατόπιν συνεννόησης με «κύκλους της Αθήνας». Γι’ αυτό ο Χακάν Φιντάν από το Παρίσι μάς ενημέρωσε ότι δεν υπάρχει νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Παράνοιας». Γιατί θα έχει άλλο όνομα.

Γι’ αυτό ο υποναύαρχος ε.α. Γιανκί Μπαγτζίογλου, ο οποίος είναι σκιώδης υπουργός Αμυνας και αντιπρόεδρος του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP), μιλώντας στην εφημερίδα «Aydınlık», είπε ότι «Η έννοια της “Γαλάζιας Παράνοιας”, η οποία σχεδόν αποφεύγεται να συζητηθεί στις μέρες μας, πρέπει να προστατευθεί με νόμο, διπλωματία και κρατικές πολιτικές».

Σύμφωνα με πληροφορίες που αναφέρει ότι έλαβε η εν λόγω εφημερίδα, ο στόχος είναι να παρουσιαστεί στη Βουλή η «Πρόταση Νόμου περί Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας», γνωστή ως «Νόμος περί “Γαλάζιας Παράνοιας”», η οποία θα θεσπίσει νομικά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας στις θάλασσες μέχρι το τέλος του έτους.

Εχει γίνει γνωστό ότι το προσχέδιο, που διαμορφώθηκε από την κοινή εργασία του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, του υπουργείου Εξωτερικών, των συμβουλίων προεδρικής πολιτικής και ακαδημαϊκών κύκλων, είναι τεχνικά έτοιμο. Υποστηρίζεται ότι ο «Νόμος για τη “Γαλάζια Παράνοια”» θα τεθεί στην ημερήσια διάταξη μετά τις συζητήσεις για τον προϋπολογισμό του 2027.

Πηγές από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), δηλώνοντας ότι σχεδιάζουν να φέρουν την πρόταση στο Κοινοβούλιο μέχρι το τέλος του έτους, ανέφεραν: «Οι τεχνικές προετοιμασίες έχουν ολοκληρωθεί. Είναι στις ημερήσιες διατάξεις μας μετά τον προϋπολογισμό. Μπορεί να συνταχθεί γύρω στον Νοέμβριο. Μπορεί να έρθει στο Κοινοβούλιο τον Δεκέμβριο».

Με αυτόν τον νόμο οι παράλογες και παράνομες διεκδικήσεις που παρουσιάζονται ως «νόμιμα δικαιώματα της Τουρκίας που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο», θα τεθούν σε ισχυρή και συστηματική βάση εντός του εσωτερικού της δικαίου. Αυτά τα «δικαιώματα και τα συμφέροντα στις θάλασσες» θα πλαισιωθούν για πρώτη φορά με μια ολοκληρωμένη εσωτερική νομική ρύθμιση.

Ο βασικός κανονισμός της Τουρκίας σχετικά με τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας περιοριζόταν στον Νόμο περί Χωρικών Υδάτων του 1982. Τώρα, σύμφωνα πάλι με πληροφορίες που επικαλείται η τουρκική εφημερίδα, το προσχέδιο ορίζει εκτενώς τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων κυρίως των τουρκικών εσωτερικών υδάτων, των τουρκικών χωρικών υδάτων, της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, της τουρκικής συνορεύουσας ζώνης, της τουρκικής αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και άλλων θαλάσσιων περιοχών.

Το προσχέδιο αναφέρεται επίσης ρητά στη Σύμβαση του Μοντρέ για τα Στενά. Επιβεβαιώνει τα υφιστάμενα δικαιώματα στον Βόσπορο, στα Δαρδανέλια και στη Θάλασσα του Μαρμαρά, τα οποία ήδη έχουν καθεστώς βάσει της Σύμβασης του Μοντρέ.

Στο προσχέδιο αντικατοπτρίζεται το «όραμα» και η αποφασιστικότητα της Τουρκίας για την ενίσχυση του status quo που η ίδια επιθυμεί να εγκαθιδρύσει στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Επίσης, στο προσχέδιο η Τουρκία λαμβάνει ρητή εξουσία στην αποκλειστική οικονομική ζώνη και την υφαλοκρηπίδα της για τους υδρογονάνθρακες, τα ορυκτά, τους βιολογικούς πόρους, τα θαλάσσια ρεύματα, τις παλίρροιες, τις υπεράκτιες ενεργειακές δραστηριότητες που βασίζονται στην αιολική και ηλιακή ενέργεια.

Ο απόστρατος ναύαρχος ανέφερε ότι «η Τουρκία έχει ετοιμάσει τον δικό της χάρτη Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού και τον έχει υποβάλει στη Διακυβερνητική Ωκεανογραφική Επιτροπή της UNESCO. Ωστόσο, αυτό το βήμα πρέπει να υποστηρίζεται από μια ολοκληρωμένη νομική ρύθμιση».

To ζήτημα

Σύμφωνα με την εφημερίδα, πιο ευαίσθητο είναι το ζήτημα των νησίδων και των βραχονησίδων που η τουρκική πλευρά εντάσσει στη συζήτηση περί «γκρίζων ζωνών». Η πρόθεση να συμπεριληφθούν σχετικοί νομικοί ορισμοί στο νέο πλαίσιο επαναφέρει μια από τις βασικές εστίες έντασης στο Αιγαίο, καθώς η Ελλάδα απορρίπτει τις τουρκικές αμφισβητήσεις της κυριαρχίας της επί ελληνικών νησιών και νησίδων.

Οπως γίνεται αντιληπτό, ο εν λόγω νόμος, όποια ονομασία και αν λάβει, θα αποτελέσει τη σημαντικότερη εξέλιξη στις ελληνοτουρκικές σχέσεις από της ίδρυσης της Τουρκίας το 1923 και εντεύθεν. Η Ελλάδα πρέπει να χρησιμοποιήσει τώρα το μοναδικό «όπλο» που διαθέτει για να αποτρέψει όχι την ψήφιση, αλλά και αυτήν τη συζήτησή του στην Τουρκική εθνοσυνέλευση. Είναι η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, η οποία θα αφαιρέσει μεγάλες θαλάσσιες περιοχές από τις πρόνοιες του νομοσχεδίου, αφού αυτές θα αποτελούν πλέον μέρος της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος.

Το αν θα το κάνει η κυβέρνηση είναι δική της απόφαση. Εμείς λέμε ότι η επέκταση είναι το μόνο «όπλο» που μπορεί να προστατεύσει την Ελλάδα από έναν επώδυνο ακρωτηριασμό ανατολικά του 25ου και του 28ου Μεσημβρινού.

Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κατρίνης: - Η ΝΔ Εγκλωβίζει τους Πολίτες στα Χρέη και στη Φτώχεια!!

 

«Επιτομή της κυβερνητικής αποτυχίας» χαρακτήρισε τη διόγκωση του ιδιωτικού χρέους ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής Μιχάλης Κατρίνης, κατά τη συζήτηση του σχετικού νομοσχεδίου στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής. Όπως τόνισε, η κυβέρνηση αρνήθηκε τις βιώσιμες ρυθμίσεις, άφησε ασύδοτα τα funds χωρίς προστασία της κύριας κατοικίας και επέμεινε μόνο στον εξωδικαστικό, οδηγώντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις σε συσσώρευση χρεών.

Επισήμανε ότι το ιδιωτικό χρέος αγγίζει τα 240 δισ. ευρώ. Μέσα σε έναν χρόνο τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο αυξήθηκαν κατά 10 δισ. ευρώ. Επικαλούμενος την τελευταία έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος, ανέφερε ότι τα «κόκκινα» δάνεια φτάνουν τα 79,2 δισ. ευρώ.

Ανέφερε ότι μόλις το 4,9% των οφειλών στην εφορία βρίσκεται σε ρύθμιση, ενώ από τις 70.000 ρυθμίσεις του εξωδικαστικού αρκετές ξανακοκκινίζουν εντός 3–6 μηνών. Στις 72 δόσεις εντάχθηκαν μόλις 23.000 οφειλέτες της εφορίας, έναντι κυβερνητικής πρόβλεψης για 1,5 εκατομμύριο. Περισσότεροι από 300.000 επαγγελματίες, αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι παραμένουν εγκλωβισμένοι χωρίς σύνταξη λόγω οφειλών.

Τόνισε ότι οι 120 δόσεις, που η Νέα Δημοκρατία ειρωνευόταν όταν τις πρότεινε το ΠΑΣΟΚ, γίνονται πλέον κυβερνητική επιλογή μετά από το ‘’Βατερλώ’’ των 72 δόσεων, αλλά με επιτόκιο στο 5,84% και με τα φορολογικά χρέη και τις οφειλές του 2025 και του 2026 να μένουν εκτός. 

Κατήγγειλε ότι δεν προβλέπεται υποχρεωτική εκκαθάριση και επαλήθευση των οφειλών, παρά μόνο γνωστοποίηση από τους servicers, ούτε υποχρεωτική ενημέρωση για πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης και καταχωρήσεις στο Κτηματολόγιο. Ζήτησε αναλογικότητα μεταξύ κατασχέσεων και πραγματικής δυνατότητας αποπληρωμής.

Παρουσίασε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για προστασία της κύριας κατοικίας βάσει του νόμου 3869/2010 με επικαιροποιημένα κριτήρια και της αγροτικής γης ως μοναδικού μέσου επιβίωσης. Αναφέρθηκε στη δυνατότητα των δανειοληπτών να αγοράζουν το δάνειό τους πριν πωληθεί ή επαναπωληθεί στα funds, στη δίκαιη λύση για τους εγγυητές και στον επιμερισμό του συναλλαγματικού κινδύνου στα δάνεια σε ελβετικό φράγκο κατά 2/3 στην τράπεζα και 1/3 στον δανειολήπτη.

Υπενθύμισε την πρόταση για 120 δόσεις σε εφορία και ΕΦΚΑ, με χαμηλό επιτόκιο και «κούρεμα» 30%, εφόσον τηρείται η ρύθμιση. Ζήτησε μεταφορά παλαιών ενεργών ρυθμίσεων, αναβίωση χαμένων με πληρωμή μίας δόσης και επιτροπές διευθέτησης οφειλών, ανεξάρτητες από τράπεζες και εταιρείες διαχείρισης, που θα εξετάζουν τις αρνήσεις ρύθμισης, θα προτείνουν λύσεις και θα απαιτούν αιτιολόγηση της απόρριψής τους.

Για τα πυρόπληκτα δάνεια με εγγύηση του Δημοσίου, επισήμανε ότι η κυβέρνηση περιορίζεται στην άρση χρονικών αποκλεισμών, χωρίς μείωση επιτοκίου ή πρόσθετη διαγραφή τόκων και προσαυξήσεων, αφήνοντας άλυτο το πρόβλημα των εγγυητών. Ζήτησε δίκαιο επιμερισμό της οφειλής για την προστασία συνοφειλετών και εγγυητών. «Η κρατική στήριξη δεν μπορεί να καταλήγει σε οικονομική εξόντωση των πυρόπληκτων», τόνισε.

Νίκος Ανδρουλάκης: «Η δημοκρατία και η εθνική αξιοπρέπεια είναι οι δύο όψεις της ίδιας ευθύνης»

 

Δήλωση Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής μετά το τέλος της στρατιωτικής παρέλασης στη Θεσσαλονίκη

Πριν από 86 χρόνια, το ΟΧΙ του ελληνικού λαού στον φασισμό και τις δυνάμεις του Άξονα έστειλε ένα πανανθρώπινο μήνυμα ελευθερίας και εθνικής αξιοπρέπειας.

Ένα μήνυμα που δίνει δύναμη, συγκινεί και εμπνέει διαχρονικά όλο τον ελληνικό λαό.

Με τις ίδιες αξίες, σήμερα απαντάμε στις δυνάμεις του αναθεωρητισμού ότι η εθνική μας κυριαρχία, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο δεν μπαίνουν σε καμία διαπραγμάτευση.

Αλλά και στις δυνάμεις του σύγχρονου αυταρχισμού ότι ο αγώνας για δημοκρατία, σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ισχυρό κράτος δικαίου είναι καθημερινό μας καθήκον.

Γιατί για μας η δημοκρατία και η εθνική αξιοπρέπεια είναι οι δύο όψεις της ίδιας ευθύνης.